အခန်း (၂၄၅-၂၄၆)

အခန်း ၂၄၅ - ချန်ခွန်းကို ပိတ်ဆို့ခြင်းနှင့် လူမျိုးပေါင်းစုံ ဒုက္ခရောက်ခြင်း

အမေရိကန်နိုင်ငံ၊ ဟတ်ဒန်ကျွန်း။

ကောင်းကင်ယံရှိ အက်ကြောင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဧရာမ

မျက်လုံးကြီးတစ်လုံး ကောင်းကင်တွင် ပေါ်လာ၏။ ထိုမျက်လုံးကြီးမှာ

ဥက္ကာခဲကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ကြီးမားလှသည်။

သို့သော် ထိုမျက်လုံးကြီးအတွင်း၌ မျက်လုံးငယ်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်နေပြီး

ထိုမျက်လုံးငယ်များပေါ်တွင်လည်း အခြားမျက်လုံးများ ထပ်ဆင့်ပါဝင်နေပြန်သည်။

ထို့အပြင် မျက်လုံးငယ်အားလုံးမှာ ဤကမ္ဘာတွင် မရှိနိုင်သော ထူးဆန်းသည့်

ပုံစံများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည်။ အပေါက်ငယ်ပေါင်းများစွာကို

ကြောက်ရွံ့တတ်သူများအဖို့မူ ထိုမျက်လုံးကို

မြင်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မထိန်းချုပ်နိုင်အောင် အော့အန်ချင်စိတ်များ

ပေါ်ပေါက်လာပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ၎င်းတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်မှာလည်း

ထိုအရှင်သခင်၏ ညစ်ညမ်းစေမှုကို ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။

ထို့အတူ မြေပြင်တွင်လည်း ဦးခေါင်းနှင့်တူသော တည်ရှိမှုတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုဦးခေါင်းမှာလည်း ချွန်ထက်သော ပုံသဏ္ဌာန်များစွာ

စုပုံနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤကမ္ဘာတွင် တည်ရှိနေခြင်း

မဟုတ်သည့်အလား ထူးဆန်းနေသည်။ ထိုမင်္ဂလာမရှိသော တည်ရှိမှုနှစ်ခု ကောင်းကင်နှင့်

မြေကြီးကြားတွင် ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ပုံသဏ္ဌာန်မှာ ဤကမ္ဘာ၏

လွှမ်းမိုးမှုကို စတင်ခံလာရသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့်

သာမန်လူသားတစ်ဦး၏ ပုံရိပ်အဖြစ်

ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“ဒါကတော့ ဒီကမ္ဘာရဲ့ နိယာမတွေက ငါတို့ကို ကန့်သတ်လိုက်တာပဲ။ ငါတို့ရဲ့

အသိစိတ်တွေတောင် ဒီနိယာမတွေကြောင့်

မှေးမှိန်သွားနိုင်တယ်”

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော်

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ကမူ လုံးဝ

ဂရုမစိုက်သည့်ပုံစံဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“ဒီကမ္ဘာရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ အလိုတော်က လူတွေကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လို့ မရပါဘူး။

သူက လူသားဧကရာဇ်တွေကို မွေးထုတ်ပေးပြီး ငါတို့ကို တားဆီးတတ်တာ။ ဒါပေမဲ့

အခုလေးတင် ငါ ကမ္ဘာကြီးကို လေ့လာကြည့်လိုက်တော့ တကယ်ကို

စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာ တစ်ခု တွေ့ရတယ်။ ဒီကမ္ဘာမှာ အခု

ဧကရာဇ်တွေ မရှိသလို ဧကရာဇ်လောင်းတွေတောင် မရှိတော့ဘူး”

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်သည် ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်သဖြင့် ဆက်လက်ရှင်းပြရန်သာ

စောင့်ဆိုင်းနေလိုက်သည်။

“ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ မင်းသိလား။ ငါတို့ကို တားဆီးဖို့ ကောင်းကင်ဘုံက

စေလွှတ်လိုက်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးဟာ

ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံထဲမှာ ရောက်နေကြတာ။

ငါတို့က သူတို့ရဲ့ အကာအကွယ်တွေကို ကျော်ဖြတ်ပြီး အချက်အချာကျတဲ့

နေရာကို အတင်းအကျပ် ဝင်လာနိုင်ခဲ့သလိုပဲ။ အခုအချိန်မှာ

ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ အစောင့်အရှောက်တွေ ဘာမှ

မလုပ်နိုင်ကြသေးဘူး”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၏ ထူးဆန်းသော မျက်လုံးများမှာ

အရောင်တောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ ထိရောက်သော အကာအကွယ်များအားလုံးက

အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေပြီး အတွင်းပိုင်းတွင်မူ မည်သူမျှ

မရှိတော့သည့် အခြေအနေပင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အတွက် လုံးဝ

မမျှော်လင့်ထားသော အခွင့်အကောင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။

အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်မည်ဆိုပါက ဧကရာဇ်အဆင့်

ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးမှာ အစီရင်ခံအတွင်း၌သာ ပိတ်မိနေပြီး ကမ္ဘာမြေသို့

ပြန်မလာနိုင်တော့ပေ။ ကောင်းကင်ဘုံ၏ တစ်ခုတည်းသော

လက်နက်မှာ ဧကရာဇ်များသာ ဖြစ်သဖြင့် ထိုသူများ ပြန်မလာနိုင်ပါက

ကမ္ဘာမြေတစ်ခုလုံးမှာ ၎င်းတို့၏ လက်ခုပ်ထဲက ရေကဲ့သို့

ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

“မင်း သေချာရဲ့လား။ ငါတို့ ချန်ခွန်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်ရင် ငါတို့ကိုယ်တိုင်လည်း

လောလောဆယ် လှုပ်ရှားလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါတို့ ဘာမှ မလုပ်ဘဲနဲ့ ငါတို့

ခေါ်လာတဲ့ သားရဲစစ်တပ်တွေက ဒီကမ္ဘာကို ဖျက်ဆီးနိုင်ပါ့မလား”

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်မှာ စိုးရိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ချန်ခွန်းကို ပိတ်ဆို့ခြင်းမှာ

အကျိုးကျေးဇူးများသော်လည်း ထိန်းချုပ်ရန်မှာ ဖျက်ဆီးရန်ထက် ပိုမို

ခက်ခဲသည်။ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖျက်ဆီးရန်မှာ လူတစ်ဦးတည်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော်လည်း

ချန်ခွန်းကို ပိတ်ဆို့ရန်အတွက်မူ ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ရမည်

ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်နေစဉ်အတွင်း ၎င်းတို့သည်လည်း လက်ရှိနေရာမှ ခွာ၍

မရပေ။ ကမ္ဘာကြီးကို တိုက်ခိုက်ရန်မှာ ၎င်းတို့ ခေါ်လာသော

သားရဲများအပေါ်တွင်သာ မူတည်နေသည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့။ ဒီကမ္ဘာမှာ အခု ဧကရာဇ်အဆင့် တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူး။ ငါတို့

သေချာပေါက် နိုင်မှာပါ။ ဒီမြေပြင်ကို ငါတို့ တဖြည်းဖြည်း

ဝါးမြိုသွားကြတာပေါ့။ သိပ်မကြာခင်မှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးက ငါတို့

ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ရဲ့ အမှတ်အသားတွေနဲ့ ပြည့်သွားတော့မှာပါ”

ထိုစကားမှာ မှန်ကန်လှပေသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် ဧကရာဇ်များ မရှိတော့ပါက ၎င်းတို့၏

သားရဲဆိုးများမှာ စိတ်ကြိုက် သောင်းကျန်းနိုင်မည် ဖြစ်ရာ

၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် တိုက်ခိုက်ရန်ပင် မလိုတော့ပေ။

ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ဦး၏ ဆွေးနွေးမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ

၎င်းတို့ရှိရာ နေရာမှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပြင်ပသို့ စီးထွက်လာခဲ့သည်။

ဟတ်ဒန်ကျွန်းမှ စတင်၍ အမေရိကန် တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ကောင်းကင်ယံမှာ

ချောက်ကမ္ဘာ၏ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များဖြင့်

ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဘေးဒုက္ခ၏

ဖိအားနှင့် ချောက်ကမ္ဘာ၏ လေးလံသော ဖိအားတို့ ပေါင်းစပ်သွားသည့်အခါ

ထိုဒေသအတွင်းရှိ သက်ရှိသက်မဲ့ အရာအားလုံးမှာ ချက်ချင်းပင်

ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့ရသည်။

သို့သော်လည်း ၎င်းတို့ သတိမထားမိသည်မှာ ထိုဖုန်မှုန့်များကြားတွင် ကြာပန်းပုံစံ

အလင်းအိမ်တစ်ခုမှာ တောက်ပနေခြင်း ဖြစ်သည်။ စူးချီ လိုအပ်နေသော

ကောင်းကင်မြေကြီး၏ ဖိအားမှာ ယခုအခါ ပြည့်စုံသွားခဲ့ပြီ

ဖြစ်သည်။

အမေရိကန်နိုင်ငံသို့ ချောက်ကမ္ဘာ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်လာသည့် သတင်းမှာ

တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

လူတိုင်းမှာ အံ့အားသင့်ကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေကြသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ

သားရဲဆိုးများ၏ အလုံးအရင်းနှင့် ကျူးကျော်မှုကြီး

စတင်လာတော့သည်။ အမေရိကန်မှတစ်ဆင့် ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ

နေရာအနှံ့အပြားသို့ သားရဲဆိုးများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ပထမဆုံး

ခံစားလိုက်ရသည်မှာ စီးပွားရေး အချက်အချာကျသော နေရာများ ဖြစ်သည်။

ဟတ်ဒန်ကျွန်းမှာ အဓိက စီးပွားရေး လုပ်ငန်းစုကြီးများ၏ ဌာနချုပ်များ ရှိရာနေရာ

ဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့၏ ဓနဥစ္စာနှင့် အာဏာများမှာ တစ်ညချင်းအတွင်း

ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

ထို့အတူ တာရှနိုင်ငံမှ ပြောင်းရွှေ့လာကြသော မိသားစုကြီးများမှာလည်း

ဒုက္ခရောက်ကြရသည်။ ထိုသူများသည် တာရှနိုင်ငံ၏

ကောင်းမွန်သော အခြေခံအဆောက်အအုံများကို ယဉ်ပါးနေကြသူများ ဖြစ်သဖြင့်

အမေရိကန်သို့ ရောက်သည့်အခါတွင်လည်း ဟတ်ဒန်ကျွန်းကဲ့သို့သော စည်ကားသည့်

နေရာများတွင်သာ အခြေချခဲ့ကြသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် ပထမဆုံး

ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းအတွင်းမှာပင်

ထိုမိသားစုကြီးများအားလုံး နီးပါး သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

ချောက်ကမ္ဘာ၏ အမှတ်အသားများမှာ မြေပြင်အနှံ့ ပျံ့နှံ့လာခဲ့သည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံကို

ဗဟိုပြု၍ သားရဲဆိုးများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့သို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ အမေရိကန်

နိုင်ငံသားအားလုံးမှာလည်း ၎င်းတို့၏ သွေးနှင့် စွမ်းအင်များကို

အစုပ်ခံထားရသဖြင့် မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်ခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

သားရဲဆိုးများနှင့် တွေ့သည့်အခါတိုင်း လူအများမှာ အလွယ်တကူပင်

ကျဆုံးသွားကြရသည်။ များပြားလှသော နိုင်ငံသားများသည်

နေအိမ်များကို စွန့်ခွာကာ အခြားနိုင်ငံများသို့ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးပမ်းကြသော်လည်း

သမ္မတကြီး တည်ဆောက်ထားသော မြင့်မားသည့် တံတိုင်းကြီးကြောင့် လူအများအပြားမှာ

ထိုတံတိုင်းအောက်တွင်ပင် အသက်ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သမ္မတကြီးမှာ ဒေါသတကြီးဖြင့် စိတ်နှလုံး

ကြေကွဲနေတော့သည်။ ယခုအခါ သူသည် ဘေးလွတ်ရာသို့ ပျံသန်းမည့်

သီးသန့်လေယာဉ်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ

အသုံးမဝင်တော့ကြောင်း သူ သိထားသည်။ အမေရိကန်နိုင်ငံမှာ

လုံးဝ ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နယ်မြေ၊ လူဦးရေနှင့် စီးပွားရေး အာဏာစက်အားလုံး

ဆုံးရှုံးသွားသော နိုင်ငံတစ်ခုအတွက် အနာဂတ်ဟူသည် မရှိတော့ပေ။

အမေရိကန်၏ မဟာမိတ်နိုင်ငံများမှာလည်း ကံဆိုးမှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။ အမေရိကန်

သမ္မတကို ယုံကြည်ခဲ့သော ထိုနိုင်ငံများသည်လည်း အမေရိကန်ကဲ့သို့ပင်

ပြဿနာများကို ရင်ဆိုင်နေကြရသည်။ ဂျပန်နိုင်ငံသို့

သားရဲဆိုးများ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌမှာ

အိမ်မက်မှ နိုးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ပင်လယ်ပြင်မှ တက်လာသော

သားရဲဆိုး အုပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ သူ ဘာမှ မပြောနိုင်တော့ပေ။

“ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ ကိုယ်ပိုင် ကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့တွေကော

ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်တွေကော”

“ဥက္ကဋ္ဌကြီး၊ အရင်က ငါတို့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကို ကျွမ်းကျင်သူတွေဆီ

ပေးခဲ့ကြတာလေ။ အခုတော့ အဲဒီလူတွေအားလုံး ဧကရာဇ်အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီး

ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံထဲမှာ ပိတ်မိနေကြပြီ။ ပြန်လာလို့ မရကြတော့ဘူး။

ကာကွယ်ရေး တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေက စွမ်းအင် အများဆုံး ပေးလှူခဲ့ကြတာဆိုတော့ အခု

ငါတို့ဆီမှာ စစ်သားတစ်ယောက်မှ မကျန်တော့ပါဘူး”

ဂျပန် လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်

၎င်းတို့နိုင်ငံအနေဖြင့် သားရဲဆိုးများကို

ခုခံရန် မည်သည့် နည်းလမ်းမျှ မရှိတော့ပေ။ သူသည် အလွန်ပင်

ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ အကူအမဲ့ အမဲ့

ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက ဗီဒီယိုတစ်ခုကို

ပြသလိုက်သည်။

ဗီဒီယိုထဲတွင် တာရှနိုင်ငံ၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့သော တောင်ဘက်ရှိ နိုင်ငံငယ်လေးများ၏

အခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသည်။ ထိုနိုင်ငံများသည် တာရှနိုင်ငံကို ဖိတ်ခေါ်ကာ

ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံများကို တည်ဆောက်ခိုင်းခဲ့ကြသလို

တာရှစစ်တပ်ကိုလည်း အစောင့်အရှောက်အဖြစ်

ထားရှိခဲ့ကြသည်။ ချောက်ကမ္ဘာ အကျပ်အတည်း ဖြစ်လာသည့်အခါ

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသော တာရှစစ်သားများမှာ ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

“အခု ငါ့အလှည့် ရောက်ပြီပေါ့။ ငါ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ကို ကြည့်လိုက်စမ်း၊ တကယ့်ကို

ကြီးမားပြီး ကောင်းလိုက်တာ” ဟု ပြောဆိုရင်း ထိုစစ်သားများ၏ အသွေးအသားများမှာ

ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ တာချန်းမှတ်တမ်း၏ အလင်းတန်းများမှာ အဆက်မပြတ်

တောက်ပလာခဲ့ပြီး သမိုင်းဝင် သူရဲကောင်းများ တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး

ပေါ်ထွက်လာကာ သားရဲဆိုးများကို လွယ်ကူစွာ မောင်းထုတ်နေကြသည်။

၎င်းမှာ မျှော်လင့်ချက် ရောင်ခြည်များ သန်းနေသော မြင်ကွင်းဖြစ်သော်လည်း ဂျပန်

လွှတ်တော်ဥက္ကဋ္ဌမှာမူ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် မျက်လုံးကို

မှိတ်လိုက်မိသည်။

“တာရှဆီက အကူအညီ တောင်းရမယ် ဟုတ်လား။ သူတို့ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့ကို

ကျောခိုင်းပြီး သစ္စာဖောက်ခဲ့တဲ့ ငါတို့လို နိုင်ငံမျိုးကို

သူတို့ ဘယ်တော့မှ ကူညီမှာ မဟုတ်ဘူး”

အခန်း ၂၄၆ - အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

ကမ္ဘာမြေ၊ အမေရိကန် တိုက်ကြီး။

ချောက်ကမ္ဘာ၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်မှုကို မည်သူမျှ မတားဆီးနိုင်တော့ပေ။ သိပ်မကြာခင်မှာပင်

ကနေဒါနိုင်ငံ တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် မက္ကဆီကို၊ ဘရာဇီးနှင့်

အာဂျင်တီးနား စသည့် နိုင်ငံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆုံးခဲ့ရသည်။

ထိုနိုင်ငံများအနက် အာဂျင်တီးနားနိုင်ငံသည် အပြင်းထန်ဆုံး ခုခံမှုကို ပြသခဲ့သည်။

ထိုနေရာတွင် “သွေးနှင့်စွမ်းအင် နတ်ဘုရားဂိုဏ်း” ဟု မိမိကိုယ်ကိုယ်

ခေါ်ဆိုကြသော အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိနေသည်။ ၎င်းတို့၏

နည်းလမ်းများသည် အခြားနိုင်ငံများနှင့် လုံးဝ

ကွဲပြားလှသည်။ ထူးဆန်းသော အလံများ၊ မီးလျှံများကို အခြေခံသော

ကျင့်စဉ်များဖြင့် ၎င်းတို့သည် ဧကရာဇ်အဆင့်နှင့်

နှိုင်းယှဉ်နိုင်သော ပုံရိပ်ယောင်များကို

ဆင့်ခေါ်ကာ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲသည် အတော်အတန် ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်နှင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး

ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်တို့သည်လည်း ဤနေရာ၌ အထိနာခဲ့ကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင်

ထူးဆန်းသော လေယာဉ်တင်သင်္ဘော အုပ်စုတစ်စုက ထိုလူများကို လာရောက်

ကယ်ဆယ်သွားသည့် အချိန်မှသာ အမေရိကန် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး လုံးဝ

ကျဆုံးသွားတော့သည်။

“ဒီကမ္ဘာမှာ တိုက်ကြီး ငါးတိုက်ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ အခု ငါတို့က ငါးပုံတစ်ပုံကို

သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ပြီပေါ့”

တိုက်ပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက် ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ဝင် နှစ်ဦးသည် ရရှိလာသော

အကျိုးအမြတ်များကို တွက်ချက်ကာ ရှေ့ဆက်မည့် အစီအစဉ်ကို

ဆွေးနွေးကြသည်။ အမှန်စင်စစ် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ကသာ

အစီအစဉ်ကို တက်ကြွစွာ တင်ပြနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အကြောင်းမှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုအတွင်း သူသည် အချက်အလက်အချို့ကို

သတိပြုမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူ သိမ်းသွင်းထားခဲ့သော လူသားသစ္စာဖောက် နှစ်ဦးက နိုင်ငံအသီးသီး၏ အင်အားနှင့်

အဆင့်အတန်းကို ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။ အမေရိကန်သည် ကမ္ဘာ့အင်အားအကြီးဆုံး

နိုင်ငံဖြစ်ပြီး ကနေဒါမှာလည်း အလွန်အစွမ်းထက်သည်ဟု

ထိုသူတို့က ပြောခဲ့ကြသည်။

သို့သော် လက်တွေ့တွင်မူ လုံးဝ ပြောင်းပြန် ဖြစ်နေသည်။ အမေရိကန်၏ မြောက်ဘက်ဒေသမှ

နိုင်ငံများမှာ အလွန်ပင် အားနည်းလှသော်လည်း တောင်ဘက်ရှိ အာဂျင်တီးနားမှာမူ

ထူးဆန်းစွာ အစွမ်းထက်နေသည်။

“ဒါဆိုရင် အဲဒီ သူလျှိုနှစ်ယောက်က ငါ့ကို ပြောင်းပြန်တွေ လိမ်ပြောခဲ့တာပေါ့။ သူတို့

အင်အားအကြီးဆုံးလို့ ပြောတဲ့နိုင်ငံက အမှန်တော့ အားအနည်းဆုံး ဖြစ်ပြီး၊

အားအနည်းဆုံးလို့ ပြောတဲ့နိုင်ငံက အစွမ်းအထက်ဆုံး

ဖြစ်နေတာပဲ”

သူလျှိုများဖြစ်သဖြင့် အမှန်အတိုင်း ပြောမည်မဟုတ်ဟူသော ယူဆချက်မှာ သူ့အတွက် အလွန်

ယုတ္တိရှိနေသည်။ သူတို့က အမေရိကန်သည် အစွမ်းထက်ဆုံးဟု ပြောခဲ့သော်လည်း

အမေရိကန်မှာ အလွန် အားနည်းခဲ့သည်။ အာဂျင်တီးနားကို အားနည်းသည်ဟု

ပြောခဲ့သော်လည်း ထိုနိုင်ငံမှာ အမေရိကန်တိုက်ကြီးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဖြစ်နေသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူတို့ အင်အား ဒုတိယအကြီးဆုံးဟု ပြောခဲ့သော တာရှနိုင်ငံသည်

အမှန်စင်စစ် ဒုတိယမြောက် အားအနည်းဆုံး နိုင်ငံ ဖြစ်ရမည်။

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် အကြံတစ်ခု ရသွားခဲ့သည်။

“ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၊ ငါ့မှာ အကြံတစ်ခု ရှိတယ်၊ မင်း နားထောင်ကြည့်မလား။ အခု

သိမ်းပိုက်ခဲ့တဲ့ နိုင်ငံတွေကို ကြည့်ရသလောက် ဒီကမ္ဘာကြီးက အလွန်ပဲ

အားနည်းပါတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့တွေ အင်အားချင်း ပေါင်းနေဖို့ မလိုတော့ဘူး။

ခွဲပြီးတော့ပဲ တိုက်ခိုက်ကြရအောင်။ ဘယ်သူက နယ်မြေ ပိုသိမ်းနိုင်မလဲ၊

သိမ်းနိုင်တဲ့သူက မူလစွမ်းအင်တွေကို ပိုရမှာပေါ့။ မင်းက ဒီဘက်ကို တိုက်၊

ငါကတော့ ဟိုဘက်ကို တိုက်မယ်”

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် တာရှနိုင်ငံရှိရာ အရပ်မျက်နှာကို

လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ သူသည် အချက်အလက် မှားယွင်းမှုကို

အသုံးချကာ အမြတ်ထုတ်ရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ၏ တွက်ချက်မှုအရ အားအနည်းဆုံးနိုင်ငံကို သိမ်းပိုက်ပြီးပြီ ဖြစ်သဖြင့်

ဒုတိယမြောက် အားအနည်းဆုံးဟု ယူဆရသော တာရှနိုင်ငံကို

တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ

သိမ်းပိုက်နိုင်သော နယ်မြေမှာ ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်ထက် ပိုမို များပြားမည်ဖြစ်ရာ

ကမ္ဘာကြီးကို ဝါးမြိုပြီးသည့်အခါ အကျိုးအမြတ် အများစုကို သူ တစ်ဦးတည်း

ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်မှာမူ အနည်းငယ် သံသယဖြစ်သွားသည်။

“မင်း တစ်ခုခု ကြံစည်နေတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်။ မင်း တိုက်မယ့်ဘက်က နိုင်ငံတွေက

တကယ်ပဲ အားအနည်းဆုံး ဟုတ်ရဲ့လား”

“သေချာတာပေါ့။ ကြည့်စမ်း၊ ဒါက ငါ့ဆီမှာ ခိုလှုံတဲ့ လူသားတွေ ရေးပေးထားတဲ့ မြေပုံပဲ။

ဒီ တာရှနိုင်ငံဆိုတာ ကမ္ဘာ့ ဒုတိယ အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံတဲ့လေ”

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်သည် မြေပုံကို ယူကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့ မျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီအရ

ထိုမြေပုံပေါ်ရှိ စာသားများကို ချက်ချင်း နားလည်နိုင်သည်။

“မင်းက တကယ့်ကို သဘောကောင်းတာပဲ။ ငါ သဘောတူတယ်”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တာရှနိုင်ငံ အစိုးရ၏ အဆင့်မြင့် အစည်းအဝေးခန်းမအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

အရာရှိကြီးများသည် ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံအတွင်းရှိ ဧကရာဇ်များနှင့် ဆက်သွယ်ရန်

အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးပမ်းနေသော်လည်း မည်သည့်သတင်းမျှ မရရှိတော့ပေ။ ယခင်က

အမြဲတမ်း အဆက်အသွယ် ရှိခဲ့သော ဧကရာဇ်များမှာ ယခုအခါ လုံးဝ

တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ခွန်းအနန္တအစီရင်ခံမှာ

ပြင်ပနှင့် အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိရှိသွားကြသည်။

အမေရိကန်နိုင်ငံ ကျဆုံးသွားခြင်း၊ ဆရာစူးချီမှာလည်း ထိုနိုင်ငံ၌

ကျန်ရစ်ခဲ့ခြင်းတို့ကြောင့်

အရာရှိကြီးများမှာ အလွန် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

ပို၍ စိုးရိမ်စရာကောင်းသည်မှာ ချောက်ကမ္ဘာ၏ စစ်တပ်မှာ လမ်းကြောင်းနှစ်ခုခွဲကာ

တစ်ခုမှာ တာရှနိုင်ငံသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

တာရှနိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံးမှာ ချက်ချင်းပင် အရေးပေါ် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

စစ်တပ်များကို နယ်စပ်သို့ အမြန်စေလွှတ်ပြီး တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့်

စစ်သားစုဆောင်းမှုများကို စတင်လိုက်သည်။

“သတင်းပို့ပါတယ်။ သူရဲကောင်းဗိမာန်မှာ ထူးခြားတဲ့ ပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်နေပါတယ်။

ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကြားက ထူးဆန်းတဲ့ အမှတ်အသားတွေ အဲဒီထဲကို

စီးဝင်နေပါတယ်”

“နောက်ပြီး သူရဲကောင်းဗိမာန်မှာ ဆုတောင်းတဲ့အခါ ရရှိတဲ့ တုံ့ပြန်မှုတွေက ဒဏ္ဍာရီထဲက

ပုံရိပ်တွေလို ဖြစ်လာနေပါတယ်။ ‘တာချန်းမှတ်တမ်း’ ရဲ့ စွမ်းအား ကန့်သတ်ချက်ကလည်း

ဧကရာဇ်အဆင့် လေးအထိ မြင့်တက်သွားပါပြီ”

ဤပြောင်းလဲမှုများကြောင့် အရာရှိကြီးများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ၎င်းမှာ

ဧကရာဇ်များ၏ လက်ရာလော သို့မဟုတ် ဆရာစူးချီ တစ်ခုခု

လုပ်ဆောင်လိုက်ခြင်းလောဟု သူတို့ တွေးတောနေကြစဉ်မှာပင်

စစ်ဗျူဟာပညာရှင် တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရာ မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်။ ဒါက ချောက်ကမ္ဘာရဲ့

ကျူးကျော်မှုကို ကမ္ဘာမြေရဲ့ အသိစိတ်က တန်ပြန် တိုက်ခိုက်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်။

နိုင်ငံတစ်ခု အန္တရာယ်ကြုံတဲ့အခါ အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မယ့်

ကယ်တင်ရှင်တွေ ပေါ်ထွက်လာတတ်တာဟာ သမိုင်းမှာ အမြဲတမ်း ရှိခဲ့တာပဲ မဟုတ်လား”

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဤသည်မှာ နိုင်ငံ၏ ကံကြမ္မာ သို့မဟုတ် ကမ္ဘာကြီး၏

ကံကြမ္မာပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ကမ္ဘာကြီးသည် ဝါးမြိုခံရခြင်းမှ

လွတ်မြောက်ရန်အတွက် ၎င်း၏ စွမ်းအားများကို

ခုခံနိုင်စွမ်းရှိသော အင်အားစုများထံသို့

လွှဲပြောင်းပေးနေခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ထိုအချိန်မှာပင် တာရှနိုင်ငံ တစ်ဝန်းလုံး၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ တဟုန်ထိုး

မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ဤစွမ်းအင်မှာ အစီရင်ခံများမှ ရရှိခြင်း မဟုတ်ဘဲ

ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ အလိုအလျောက် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ယခင်ကထက် ဆယ်ဆမက

ပိုမို များပြားလှသည်။

“ဒီလောက် များပြားတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ”

“ဒါ ကောင်းကင်မြေကြီး အလိုတော်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုပဲ။ ချောက်ကမ္ဘာကို တိုက်ထုတ်ဖို့အတွက်

ငါတို့ကို ရွေးချယ်လိုက်တာပဲ”

သူရဲကောင်းဗိမာန်၏ စွမ်းအား မြင့်တက်လာမှုနှင့်အတူ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်ဘုံ၏ နောက်ဆုံး

တန်ပြန်တိုက်စစ် ဖြစ်ရမည်ဟု အရာရှိကြီးများက အတည်ပြုလိုက်ကြသည်။ ကောင်းကင်ဘုံသည်

တာရှနိုင်ငံကိုသာ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပုံရသည်။

ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပံ့ပိုးမှုကြောင့် လူအများအပြား၏ ကျင့်စဉ်မှာလည်း

သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ချောက်ကမ္ဘာ အနီးရှိ အစီရင်ခံတစ်ခု၏ ဘေးတွင်

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ လှပသော မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူမ၏ အနောက်တွင် ဖီးနစ်ငှက်နှင့် တူသော ထူးဆန်းသည့် နတ်ဘုရား

သားရဲပုံရိပ်တစ်ခုမှာ မှိန်ဖျော့ဖျော့

ပေါ်ထွက်နေသည်။

“ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်ရဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့်ပဲ။ ဒီလောက်

လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြစ်သွားပြီး ရှန်မိသားစုရဲ့ ရှေးဟောင်း

သွေးမျိုးဆက်ကိုတောင် နိုးထစေနိုင်တယ်လား။ ကိုစူး

ပြောတာတော့ ဒီအဆင့်ကို ရောက်ရင် ဧကရာဇ် အစောပိုင်းအဆင့်နဲ့ တူတူပဲဆိုတော့

အခုဆိုရင် ငါက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်သွားပြီပေါ့”

ရှန်ကျစ်ရှား တစ်ဦးတည်း မဟုတ်ပေ။ အခြားသော လူ ၃၄ ဦးမှာလည်း မျက်လုံးများကို

ဖွင့်လိုက်ကြသည်။ ထိုသူများသည် စူးချီက ကြိုတင်၍

အထူးသင်ကြားပေးခဲ့ပြီး လျှို့ဝှက်နယ်မြေတွင် တစ်ပတ်ကြာ

ကျင့်ကြံခဲ့သူများ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ

ရောက်ရှိသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့တစ်ဦးစီမှာ ဧကရာဇ် အစောပိုင်းအဆင့်၏

ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချောက်ကမ္ဘာ၏ စစ်တပ်ကြီးမှာလည်း တာရှနိုင်ငံ၏ နယ်စပ်သို့

ဆိုက်ရောက်လာလေတော့သည်။