အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)
Vol. 26 Ch. 253-254
အခန်း ၂၅၃ - ရှန်ကျစ်ရှား၏ အထူးခြားဆုံး အခိုက်အတန့်
တာရှနိုင်ငံ ကမ်းရိုးတန်း။
လက်ရှိအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားမှာ မှင်တက်နေမိပြီး စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်အမင်း
ခံရခက်နေသည်။ သူမ၏ ဤခရီးစဉ်မှာ အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရုံသာ
ရှိသည်။ သူမသည် အမေရိကန်သို့သွားကာ စူးချီကို ရှာဖွေရန်
ကြံရွယ်ခဲ့သော်လည်း လမ်းခုလတ်တွင်ပင် အလွန်
စိတ်ပျက်စရာကောင်းသော အချက်တစ်ချက်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။
ချောက်ကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသော ကုန်းမြေနှင့် ကောင်းကင်ယံကြောင့်
သာမန် လမ်းညွှန်စနစ်များအားလုံးမှာ အလုပ်မလုပ်တော့ပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင်
အမေရိကန်နိုင်ငံနှင့် ပတ်ဝန်းကျင် ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံးမှာ
ချောက်ကမ္ဘာ၏ မည်းနက်သော အရာများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့်
သူမသည် တည်နေရာ အမှတ်အသားအားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။
ထို့နောက်တွင် ရှန်မိသားစု ဒုတိယသခင်မလေးသည် သူမ၏ အသိစိတ်ဖြင့် အမေရိကန်နိုင်ငံကို
လွှမ်းခြုံရှာဖွေရန် ကြိုးပမ်းခဲ့သော်လည်း ချောက်ကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်များက
အသိစိတ်ဖြင့် ရှာဖွေခြင်းကိုလည်း ဟန့်တားထားပြန်သည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ဤခရီးစဉ်သည် လုံးဝ အလဟဿ ဖြစ်သွားခြင်းပင်
ဖြစ်သည်။ စူးချီသည် ထိုနယ်မြေအတွင်း၌ ရှိနေမည်ကို သိသော်လည်း
ရှာဖွေရန် မည်သည့်နည်းလမ်းမျှ မရှိတော့ပေ။
သူမသည် စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အမေရိကန် နယ်မြေအတွင်း ခဏတာ လမ်းပျောက်နေခဲ့ပြီးမှ
နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည် ထွက်ခွာလာနိုင်ခဲ့သည်။ တာရှနယ်မြေအတွင်းသို့
ပြန်ရောက်လာသည့်အခါတွင်မူ ပင်လယ်ရေများ လုံးဝ
ပျောက်ကွယ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ချောက်ကမ္ဘာ၏
အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လူသားနှင့်တူသည့် သတ္တဝါနှစ်ကောင်သည်
လူသားဝိညာဉ် သန်းနှင့်ချီ၍ ဝါးမြိုနေကြသည်။
ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။
အခြေအနေကို နားမလည်သေးမီမှာပင် တာရှနိုင်ငံမှ လူရိပ် ၅၆ ခုမှာ
ထိုသတ္တဝါနှစ်ကောင်ထံသို့ တိုက်ရိုက်
ပျံသန်းသွားကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုသူအများစုကို သူမ သိထားသည်။ သူတို့သည်
သူမကဲ့သို့ပင် ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့
ရောက်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။
“ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပဲ ဆဋ္ဌမအဆင့် ရောက်တဲ့သူ ဒီလောက်တောင် များနေတာလား”
“ဆဋ္ဌမအဆင့် ခွန်အားက ဧကရာဇ်အဆင့် အလယ်အလတ်နဲ့ တူတူပဲဆိုတော့ ဒီထူးဆန်းတဲ့
အရာနှစ်ခုကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မှာပါ”
သူမ ထိုသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် ထိုလူ ၅၆ ဦးမှာ သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို စတင်
တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။ သို့သော် သူမ ထင်ထားသကဲ့သို့
အလွယ်တကူ အနိုင်ရခြင်း မရှိပေ။ ချောက်ကမ္ဘာ အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော
ထိုသတ္တဝါနှစ်ကောင်မှာ လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံမျှဖြင့် ၎င်းတို့၏
ကိုယ်ပေါ်မှ မည်းနက်သော အရာများ ပျံ့နှံ့ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ထိုမည်းနက်သော အရာများမှာ ခဲရာခဲဆစ် ဖိအားများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ
ထိုလူ ၅၆ ဦးစလုံးကို လုံးဝ လှုပ်မရအောင် ဖိနှိပ်ထားလိုက်တော့သည်။
“အမလေး၊ ဒါတွေက ဘာတွေလဲ”
“ဟိုလူတွေရဲ့ ခွန်အားက ဧကရာဇ်အဆင့်လောက် ရှိတာကို ဘာလို့ ဒီလောက် အလွယ်တကူ
အဖိနှိပ်ခံလိုက်ရတာလဲ”
ရှန်ကျစ်ရှား အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် ထိုမည်းနက်သော သတ္တဝါများဆီမှ
အသံထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့တွင် ပါးစပ်
မရှိသလို မည်သည့် အသံမျှလည်း ထွက်မလာပေ။ သို့သော် လူတိုင်းက ထိုအသံကို
ကြားနေကြရသည်။ ဤသည်မှာ ဝိညာဉ်အချင်းချင်း တိုက်ရိုက်
ဆက်သွယ်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်ရမည်။
“ငါကတော့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်ပဲ”
“အကယ်၍ ဒါဟာ မင်းတို့ရဲ့ နောက်ဆုံးဝှက်ဖဲဆိုရင်တော့ အားလုံး ပျက်စီးကြရတော့မယ်”
ထိုအချိန်တွင် ဗဟိုရုပ်သံဌာန၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုမှာ ပြတ်တောက်သွားခြင်း
မရှိသေးပေ။ ထိုထူးဆန်းသော အသံမှာ ထုတ်လွှင့်ရေး ကိရိယာများမှတစ်ဆင့်
တစ်နိုင်ငံလုံးရှိ ဖုန်းများနှင့် ရုပ်သံဖန်သားပြင်များပေါ်သို့
ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ ချောက်ကမ္ဘာ၏ အငွေ့အသက်များကို
သာမန်မျက်စိဖြင့် မမြင်နိုင်သလို ရိုက်ကူးရေး ကိရိယာများတွင်လည်း
ပုံရိပ်များမှာ ဝေဝါးနေသဖြင့် ထိုသတ္တဝါနှစ်ကောင်မှာ
လျှပ်စစ်လှိုင်းများ ထနေသော
လူသားပုံသဏ္ဌာန်များအဖြစ်သာ
မြင်တွေ့နေရသည်။
ထိုထူးဆန်းသော ပုံရိပ်များ လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ
ပြည်သူများအားလုံးမှာ မှင်တက်သွားကြတော့သည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးခဲ့သော ချောက်ကမ္ဘာ ဘေးအန္တရာယ်၏
တရားခံအစစ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“သူက အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာရဲ့ အရှင်သခင်လို့ ပြောလိုက်တာလား”
“ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူလား”
“ဒါဆိုရင် သူ့ကိုသာ အနိုင်ယူနိုင်ရင် အရာရာ ပြီးဆုံးသွားမှာပေါ့”
ဤသည်မှာ အမှန်တရားကို မသိရှိကြသေးသော ပြည်သူအချို့၏ မျှော်လင့်ချက်များသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သိုင်းပညာနှင့် ပတ်သက်၍ အထိုက်အလျောက် သိရှိထားကြသော
ပြည်သူများမှာမူ အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်နေကြပြီ
ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် သားရဲလှိုင်းကြီးကို အတန်ကြာ ခုခံခဲ့ကြသဖြင့်
တာရှနိုင်ငံမှ ကျွမ်းကျင်သူ ၅၆ ဦး၏ အဆင့်အတန်းကို ကောင်းစွာ သိထားကြသည်။
ထိုသူများမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် အလယ်အလတ်အထိ ခွန်အားရှိကြသူများ
ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ အလွယ်တကူပင် အဖိနှိပ်ခံလိုက်ရပြီ
ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထိုကျွမ်းကျင်သူများပင် မခုခံနိုင်ပါက
တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ထိုသူနှစ်ဦးကို ယှဉ်နိုင်မည့်သူ
ရှိပါဦးမည်လော။
အားကိုးရာမဲ့မှုနှင့် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများမှာ ပြည်သူတို့၏ ရင်ထဲတွင်
ပြည့်နှက်နေတော့သည်။
ရေတပ်ကွပ်ကဲမှု ဌာနချုပ်။
အစည်းအဝေးခန်းမကြီးအတွင်း၌ သင်္ချိုင်းကုန်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ကိုယ်တိုင်
ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ပို၍
ဆိုးသည်မှာ တာရှနိုင်ငံ၏ အမာခံ ကျွမ်းကျင်သူများကို လက်တစ်ချက်
ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့် ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း
ကျင့်စဉ်၏ ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက ကမ္ဘာပေါ်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းမည်ဟု သူတို့
ထင်မှတ်ခဲ့ကြသော်လည်း ဘေးအန္တရာယ်၏ တရားခံအစစ်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်
လှုပ်ရှားလာလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ကြပေ။
တာရှနိုင်ငံ၏ ထိပ်သီး ဧကရာဇ်များမှာလည်း ချန်ခွန်းအတွင်း၌
ပိတ်မိနေကြသည်။ ယခု မည်သို့ တိုက်ခိုက်ကြမည်နည်း။
ခန်းမအတွင်းရှိ အရာရှိကြီးများမှာ တာရှနိုင်ငံ၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များ
ဖြစ်ကြသဖြင့် သာမန်လူများထက် အခြေအနေကို ပိုမို နက်နဲစွာ
သိမြင်ကြသည်။ ဤတိုက်ပွဲသည် ကမ္ဘာကြီး၏ အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမည်
ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း နားလည်ထားကြသည်။
သေနာပတိချုပ်၏ မျက်နှာမှာ တင်းမာနေသည်။
“စစ်သည်တွေနဲ့ ပြည်သူ သန်းပေါင်းများစွာကို သုံးပြီး တာချန်းမှတ်တမ်းနဲ့
တိုက်ခိုက်ရင်ကော သူ့ကို နိုင်နိုင်မလား”
စစ်ဦးစီးအရာရှိများအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ တာချန်းမှတ်တမ်း၏ စွမ်းအားမှာ
ဖျက်ဆီးရေး အင်အားအပေါ်တွင်သာ မူတည်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ၎င်း၏ ခွန်အား
ကန့်သတ်ချက်မှာ တစ်ဦးတည်း အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ၊ သန်းနှင့်ချီ၍
အသုံးပြုသည်ဖြစ်စေ သီအိုရီအရ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ကွဲပြားသည်မှာ တိုက်ခိုက်မှု အတိုင်းအတာနှင့် ပြင်းအားသာ ဖြစ်သည်။
ဆဋ္ဌမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသော ကျွမ်းကျင်သူများမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် ၄
နှင့် ညီမျှသော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိကြရာ တာချန်းမှတ်တမ်း၏ တစ်ချက်
တိုက်ခိုက်မှုထက် ပိုမို အစွမ်းထက်သည်။ အကယ်၍ ထိုကျွမ်းကျင်သူများပင်
အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ကို မနိုင်ပါက လူပေါင်းတစ်သန်း
အနစ်နာခံခြင်းမှာလည်း ထူးခြားလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
တိတ်ဆိတ်နေသော ခန်းမအတွင်း၌ သေနာပတိချုပ်က အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“ဒီတိုက်ပွဲကတော့ ရှုံးဖို့ များနေပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ တာရှသားတွေဟာ
သေရမယ်ဆိုရင်တောင် မတ်တပ်ရပ်လျက်သာ အသေခံကြမယ်”
ထိုစကားကြောင့် လူတိုင်း၏ စိတ်ဓာတ်များမှာ ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့သည်။
စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများ ကြားတွင်ပင် မလျှော့သော
ဇွဲဖြင့် ရင်ဆိုင်ရန် သူတို့ ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။
“သေနာပတိချုပ်၊ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ပင်လယ်ပြင်မှာ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာပါပြီ”
စစ်ဦးစီးအရာရှိတစ်ဦးက ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု
မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အဖြူရောင် အားကစားဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး
ဆံပင်ကို မြင့်မြင့်စည်းထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကင်မရာကို အနီးကပ်
ဆွဲပြလိုက်သည့်အခါ ၎င်းမှာ ရှန်ကျစ်ရှား ဖြစ်နေသည်ကို အားလုံး သိလိုက်ကြသည်။
“သူ ဘာလို့ အဲဒီမှာ ရှိနေတာလဲ”
“မဖြစ်နိုင်တာ၊ သူက ဆဋ္ဌမအဆင့်လောက်ပဲ ရှိတာလေ။ အဲဒီကို သွားတာက ဘာထူးမှာလဲ”
“သူ့ကို အမြန်ဆုံး ပြန်ခိုင်းလိုက်ကြစမ်း။ အကယ်၍ သူသာ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်
စူးချီကို ငါတို့ ဘယ်လို မျက်နှာပြရမလဲ”
ဗဟိုကွပ်ကဲမှုဌာနမှာ ရုတ်တရက် ပျာယာခတ်သွားတော့သည်။ ဖုန်းများ အပြိုင်အဆိုင်
ဆက်သွယ်ကြသော်လည်း ကမ္ဘာပတ်ကာ ရှာဖွေခဲ့သော ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဖုန်းမှာ
ဘက်ထရီ ကုန်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လေထဲတွင် ငြိမ်သက်စွာ
ပျံဝဲနေရင်း သူမ၏ ရှေ့မှ ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင် နှစ်ဦးကို
တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ရှေ့၌
စနစ်မျက်နှာပြင်မှာ ပေါ်လာခဲ့သည်။
သွေးနှင့်စွမ်းအင်ရမှတ် ၂၃၁ ဘီလီယံကျော် ရှိနေသည်။ ရမှတ်များ ပေါင်းထည့်မည်လား။
ရှန်ကျစ်ရှား၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လည်ပတ်နေသည်။ သွေးနှင့်စွမ်းအင်ရမှတ် ၂၃၁
ဘီလီယံ။ ဧကရာဇ်အဆင့် ၈ သို့ ရောက်ရန်မှာ ၂၀၉ ဘီလီယံသာ လိုအပ်သည်။ သူမသာ
ထိုရမှတ်များကို ပေါင်းထည့်လိုက်ပါက ဧကရာဇ်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့
ရောက်ရှိသွားမည် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သူမ
ရမှတ်မထည့်ခဲ့ခြင်းမှာ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်
မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းနှင့် ဧကရာဇ်အဆင့် ရောက်သွားပါက
ချန်ခွန်းအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်ခံရပြီး
ပြန်မလာနိုင်တော့မည်ကို
ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သို့သော် ယခုမူ သူမ၏ ရမှတ်များမှာ ဧကရာဇ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရန်
ပိုလျှံနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသာ ရမှတ်များကို
ပေါင်းထည့်လိုက်ပြီး ခွန်အားများ မြင့်တက်လာချိန်တွင် ရှေ့မှ
သတ္တဝါနှစ်ကောင်ကို အနိုင်ယူနိုင်ပါက မြေပြင်ပေါ်မှ
ချောက်ကမ္ဘာ အငွေ့အသက်များ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်
စူးချီကိုလည်း သူမ ရှာတွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ဧကရာဇ်အဆင့်
အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူအနေဖြင့် သူမသည် မည်သည့်အချိန်မဆို ပြန်လာနိုင်မည်
ဖြစ်သည်။
ဤသို့ဆိုလျှင် ချောက်ကမ္ဘာ ဘေးအန္တရာယ်ကြီးကို သူမကိုယ်တိုင် ဖြေရှင်းလိုက်နိုင်ပြီ
မဟုတ်ပါလား။ ဒါဟာ သူမအတွက် အတောက်ပဆုံးသော အချိန် ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဝန်မလေးတော့ဘဲ ပေါင်းထည့်မည်ဟူသော ခလုတ်ကို
နှိပ်လိုက်တော့သည်။
အခန်း ၂၅၄ - ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှု
တာရှဗဟိုရုပ်သံ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် ရှန်ကျစ်ရှား၏ လှပသောမျက်နှာလေး
ပေါ်လာသည့်အခါ ကြည့်ရှုနေသူအားလုံး မှင်တက်သွားကြသည်။
“ကျောင်းအုပ်ကြီး... ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန် ပါလား”
“ဟယ်... ငါ့ရဲ့ ဘုရင်မကြီး လှုပ်ရှားပြီဟေ့”
“ဥက္ကဋ္ဌ ရှန်က ဒီလောက်အထိ တော်တာလား။ သူ ဘာလို့ ရှေ့ထွက်လာတာလဲ”
“ဟာ... စစ်တပ်ကလူတွေကော ဘယ်ရောက်ကုန်ပြီလဲ။ ဘာလို့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကိုပဲ
လွှတ်ထားတာလဲ”
ရှန်ကျစ်ရှား ကျင့်စဉ်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ပထမဆုံးတိုက်ပွဲကို တာရှအစိုးရက
တိုက်ရိုက်မထုတ်လွှင့်ခဲ့ပေ။ တောင်ကိုရီးယားဘက်က
တိုက်ရိုက်ပြသရာမှတစ်ဆင့် တာရှပြည်တွင်းသို့
ပျံ့နှံ့လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့်
ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်၏ ခွန်အားမှာ အဆမတန် မြင့်တက်လာခဲ့သည်ကို လူအများက
မသိရှိကြသေးပေ။
လူထု၏ စိတ်ထဲတွင် သူမသည် အဆင့်နှစ် မီးဓာတ်သားရဲဆိုးတစ်ကောင်၏ လိုက်ဖမ်းခြင်းကို
ခံခဲ့ရဖူးသော၊ ကျင့်စဉ်အဆင့်သာ မြင့်ပြီး လက်တွေ့တွင် အားနည်းသော
ကျောင်းအုပ်ကြီး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမ၏
ကျင့်စဉ်မှာ စူးချီ၏ ကူညီမှုကြောင့်သာ ရရှိထားခြင်း
ဖြစ်သည်ဟုလည်း အများက ယူဆထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည်
အင်အားကြီးမားသော ရန်သူကို ရှေ့ဆုံးမှ ရင်ဆိုင်နေသည်ကို မြင်ရသည့်အခါ
တစ်နိုင်ငံလုံး အံ့အားသင့်သွားကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှန်ကျစ်ရှား၏ တစ်ဖက်တွင်မူ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်နှင့် ဘေးဒုက္ခ
အရှင်သခင်တို့သည် သူမကို မြင်သည်နှင့် ရယ်မောချင်စိတ်ကို
မနည်းထိန်းထားကြရသည်။ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ
သူတို့ ဖိနှိပ်ထားသော လူများနှင့် တူတူပင် ဖြစ်သည်။ ပို၍ ဆိုးသည်မှာ သူမ၏
ထံတွင် စစ်မြေပြင်၌ ကျင်လည်ခဲ့သော စစ်သည်တစ်ဦး၏ အငွေ့အသက်မျိုး လုံးဝ
မရှိခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤမျှအဆင့်ရှိသူကို လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံဖြင့်
နှိမ်နင်းနိုင်သည်ဟု သူတို့က ယူဆထားကြသည်။
ထို့ကြောင့် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်သည် စကားများများ မပြောတော့ဘဲ
လက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မည်းနက်သော အရာများမှာ ရှန်ကျစ်ရှားထံသို့
တိုးဝင်လာတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားသည်
စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်မှ ရွေးချယ်စရာကို အတည်ပြုလိုက်သည်။
စနစ်မှ သွေးနှင့်စွမ်းအင်ရမှတ်များ ပေါင်းထည့်ခြင်း အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏
လက်ရှိအဆင့်မှာ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ် သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမ၏
အဆင့်မှာ ဤကမ္ဘာ၏ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း စနစ်က
အချက်ပေးနေသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှားမှာမူ နားထောင်ရန်
အချိန်မရှိပေ။
သူမသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားကြီးတစ်ခုကို
ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရူးသွပ်စွာ
တိုးဝှေ့နေတော့သည်။ ၎င်းမှာ အရာအားလုံးကို
လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော ချော်ရည်ပူများကဲ့သို့ သူမ၏
ကျောရိုးတစ်လျှောက် စီးဆင်းလာခဲ့သည်။ သူမ၏
အသွေးအသားများ ဆွဲဆန့်ခံနေရသကဲ့သို့ တဂျွတ်ဂျွတ် မြည်သံများကိုလည်း
သူမ ကြားနေရသည်။
ကံကောင်းသည်မှာ အဆင့်ရှစ် ရွှေကိုယ်ထည် ကျင့်စဉ်ကြောင့် ထိုပြင်းထန်သော
စွမ်းအားများကို သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်က တောင့်ခံနိုင်ခြင်း
ဖြစ်သည်။ ခဏအကြာတွင် နာကျင်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားအင်များ
ပြည့်လျှံနေသော ခံစားမှုကို ရရှိလိုက်သည်။ သူမ၏ နှလုံးသားမှာလည်း
ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီး ခုန်လိုက်တိုင်း စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့
မြည်ဟည်းနေတော့သည်။ သူမ၏ သွေးများမှာလည်း
ရွှေနီရောင်မှသည် စစ်မှန်သော ရွှေရောင်အဖြစ်သို့
ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင်
ထူးဆန်းသော အမှတ်အသားများစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ သာမန်လူများအတွက်
ထိုအမှတ်အသားများမှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း
ဧကရာဇ်လောင်း အဆင့်ရှိသူများမှာမူ ၎င်းတို့မှာ ကောင်းကင်မြေကြီး၏
နိယာမများဖြစ်ကြောင်း သိရှိကြသည်။ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ မရောက်သေးလျှင်
ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့သာ ဖြစ်ပြီး၊ ဧကရာဇ်အဆင့် ရောက်ရှိပါက
ကိုယ်ပိုင်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်
ဖြစ်သည်။
ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ ကောင်းကင်ဘုံက နိယာမ အခွင့်အာဏာများကို
ပေးအပ်တတ်ပြီး မည်မျှရရှိမည်မှာ မိမိ၏ ပါရမီပေါ်တွင်သာ
မူတည်သည်။ ယခုအခါ ရှန်ကျစ်ရှား၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာသော နိယာမ
အမှတ်အသားများမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။ အကြောင်းမှာ
လက်ရှိတွင် ကမ္ဘာကြီး၏ ထက်ဝက်မှာ ပျက်စီးနေပြီ ဖြစ်သဖြင့်
ကောင်းကင်ဘုံတွင် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် ဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်သော ရှန်ကျစ်ရှားမှာ ကောင်းကင်ဘုံအတွက် နောက်ဆုံးသော
မျှော်လင့်ချက် ကောက်ရိုးတစ်မျှင် ဖြစ်နေသည်။ ဤအမျိုးသမီးတွင် ပါရမီ
မရှိသော်လည်း၊ တိုက်ခိုက်ရေး အတတ်ပညာနှင့် အတွေ့အကြုံ
မရှိသော်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၌ အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ။ သူမသည်
ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု ကောင်းကင်ဘုံက
မျှော်လင့်နေပုံရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ နိယာမများ စီးဝင်လာမှုကြောင့် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ကြွက်သားများနှင့်
အရိုးများမှာ ပြန်လည် ထုဆစ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး သူမ၏ အရိုးများမှာ
ရွှေလည်းမဟုတ် ကျောက်စိမ်းလည်းမဟုတ်သော ထူးဆန်းသည့် အသွင်သို့
ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ဘုံက နိယာမပေါင်း
မည်မျှ ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်ကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။
လုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ကမ္ဘာမြေကြား၌ ဟိန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
အတားအဆီးများအားလုံး တစ်ပြိုင်နက် ပျက်စီးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး
ရှန်ကျစ်ရှား၏ အနောက်တွင် ထူးဆန်းသော ရောင်ခြည်တော်စက်ဝိုင်းတစ်ခု
ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဧကရာဇ်အဆင့်၏ ခန့်ညားထည်ဝါသော
အမှတ်အသားပင် ဖြစ်သည်။ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်ကို အောင်မြင်စွာ
ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ရှန်ကျစ်ရှားသည် အရာအားလုံးကို သူမ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
ကောင်းကင်ဘုံ၏ တောင်းဆိုချက်များကို သူမ ကြားနေရပြီး၊ အချိန်၏
စီးဆင်းမှုနှင့် ခပ်သိမ်းသော အရာတို့၏
နှလုံးခုန်သံကိုလည်း သူမ နားလည်နေခဲ့သည်။ မြေအောက်ရှိ
ကမ္ဘာမြေကြောများ၏ အစွမ်း၊ လေထုထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များနှင့် ကီလိုမီတာ
ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးသော နေရာမှ ချောက်ကမ္ဘာ၏
လှုပ်ရှားသံများကိုပင် သူမ ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရသည်။
“ဒါက ဧကရာဇ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်ရဲ့ ခံစားချက်ပဲ။ ငါ နောက်ဆုံးတော့ ထိပ်ဆုံးကို
ရောက်သွားပြီ”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် ခဏမျှ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင်လည်း ခံစားချက်များစွာ
ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ငါ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ဘယ်လောက်တောင် ကြိုးစားခဲ့ရလဲ”
သူမ၏ ဧကရာဇ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းမှုမှာ သူမ ထင်ထားသကဲ့သို့ မဟုတ်သော်လည်း
ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြိုးပမ်းခဲ့မှုများကြောင့်
နောက်ဆုံးတွင် လူသားတို့၏ အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ သူမ
ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကျောင်းသားများ၏
မျှော်လင့်ချက်မှသည် လူသားအားလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်အဖြစ်သို့
သူမ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
“ဒါဆိုရင် ငါ လူသားအားလုံးရဲ့ ရှေ့မှောက်မှာပဲ ဒီချောက်ကမ္ဘာကို ရှင်းပြပစ်မယ်”
ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ လက်ဖဝါးကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်သည်။
ထိုအပြုအမူလေးကြောင့်ပင် သူမ၏ လက်ဖဝါးအတွင်း၌ လေထုပေါက်ကွဲသံကြီး
ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ထိုလေလှိုင်းမှာ တာရှကမ်းရိုးတန်းသို့
ရိုက်ခတ်သွားသည့်အခါ အနီးနားရှိ စစ်သားများမှာ မုန်တိုင်းကြီး
ကျရောက်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်ကျစ်ရှား၏ လက်တစ်ချက်
ဆုပ်လိုက်ရုံဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့်
လေလှိုင်းပင် ဖြစ်သည်။
“လာစမ်း... အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်။ မင်းကို အနိုင်ယူလိုက်ရင်
ဒီမည်းနက်တဲ့ အရာတွေ ပျောက်သွားမှာ မဟုတ်လား။ အဲဒီကျရင် ကိုစူးကို ငါ
ရှာတွေ့နိုင်မှာပဲ။ သူ ငါ့ကို မြင်ရင် သေချာပေါက် အံ့ဩသွားလိမ့်မယ်”
ဗဟိုရုပ်သံ၏ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ကြည့်နေသူအားလုံးမှာ မှင်တက်နေကြသည်။
အစပိုင်းတွင် ဘာဖြစ်နေမှန်း မသိကြသော်လည်း ရှန်ကျစ်ရှား၏ အနောက်မှ
ရောင်ခြည်တော်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါတွင်မူ...
“ဒါက ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ် အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်တွေမှာပဲ ရှိတဲ့ ရောင်ခြည်တော်
မဟုတ်လား”
“ဟယ်... ကျောင်းအုပ်ကြီး ရှန်က ဧကရာဇ်အဆင့် ဖြစ်သွားတာလား”
“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါက သူ့ရဲ့ ကျောင်းနေဖက်ပါ၊ သူ့ပါရမီက ငါနဲ့
အတူတူပဲလို့ ဆရာတွေက ပြောခဲ့တာ”
“ငါ သိပြီ။ ဒါ ဆရာစူးရဲ့ လက်ရာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ဆရာစူးက သူ့ကို ကူညီပေးလိုက်တာပဲ”
“နှမြောလိုက်တာ၊ ငါသာ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ရင် ဆရာစူး ငါ့ကိုလည်း ကူညီမှာပဲ”
ဟု လူအများက ပြောဆိုနေကြသည်။
“ဧကရာဇ်အဆင့် အထွတ်အထိပ် ဟုတ်လား။ ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ”
ဤအချိန်တွင် အံ့ဩဆုံးလူမှာ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်သည်။
သူသည် ရှန်ကျစ်ရှား၏ ခွန်အားကို ကြောက်ရွံ့ခြင်း မဟုတ်ပေ။ သူကိုယ်တိုင်မှာ
ချောက်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံနှင့် တူညီသော စွမ်းအားရှိသူ ဖြစ်သဖြင့်
ရှန်ကျစ်ရှားကဲ့သို့သော သူကို မကြောက်ပေ။ အကယ်၍
ချောက်ကမ္ဘာအတွင်း၌သာ ဖြစ်ပါက သူမကို သူ အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်သည်။
သို့သော် ယခုအခါ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိနေပြီး ကမ္ဘာ့နိယာမများ၏ ကန့်သတ်မှုကို
ခံထားရသဖြင့် သူ့တွင် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသည်။
ရုပ်ခန္ဓာရှိလျှင် တိုက်ခိုက်ခြင်း ခံရနိုင်သည်။ လက်ရှိ သူ၏
တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းမှာ ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်ထက် သိပ်မသာပေ။
ဆိုလိုသည်မှာ ရှေ့မှ အမျိုးသမီးသည် သူ့ကို ထိခိုက်အောင်
လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အခြားအချက်တစ်ခုကိုလည်း စိုးရိမ်နေမိသည်။ ဤအမျိုးသမီးမှာ
ထူးခြားသော အခြေအနေတစ်ခုလော။ ဤကမ္ဘာတွင် အခြားသော ဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်များ
ရှိနေဦးမည်လော။ တစ်ယောက်တည်းဆိုလျှင် သူ ရင်ဆိုင်နိုင်သော်လည်း
နောက်ထပ် တစ်ယောက် ထပ်ပေါ်လာပါက မည်သို့ လုပ်မည်နည်း။