အခန်း (၇၃၃-၇၃၅)

Chapter 733: အဖေ ကျွန်မနဲ့ လာကစားပေးတာလား

မန်ချန်း တောင်တန်း။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နွားလားသည် ရှန်မိုထံသို့ ပြန်လာပြီး သတင်းပို့လေသည်။

လဲ့ရှီကျန်းနှင့် ရှီထျန်းဟောက်တို့ သူပေးပို့လိုက်သော အရာများကို လက်ခံရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ကြားသိရသည့်အခါ ရှန်မို၏ စိတ်ထဲတွင် ပြုံးမိသွားသည်။

ကောင်းပြီ။

သူတို့ လက်ခံသင့်သည်သာ။

ထို ရှီထျန်းဟောက်မှာမူ သူပေးလိုက်သည့် အရာများကို ရရှိပြီးနောက် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာမဆုံး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။ ရှီထျန်းဟောက်သည် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို မည်သူမှ မရိပ်မိသေးဟုပင် ထင်မှတ်နေပေဦးမည်။ ၎င်းအပြင် ရှန်မိုကို ကျော်တက်နိုင်ရန်လည်း အိပ်မက်မက်နေဦးမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါနဲ့ မန်ချန်းတောင်တန်းထဲမှာ ဟင်းလင်းပြင် အငွေ့အသက်တွေ ပါဝင်တဲ့ တခြား ရတနာတွေ ရှိသေးလား"

ရှန်မို မေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင်နတ်ဘုရား နွားလားမှ

"မရှိတော့ပါဘူးအရှင်… ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအို ပါဝင်တဲ့ ရတနာတွေက အရမ်းကို ရှားပါးလွန်းပါတယ်… ကျွန်တော်တို့တောင် အဲဒီလို အရာမျိုးတွေကို မထိရဲကြပါဘူး..."

သူ အသံအက်အက်ဖြင့် ဖြေလေသည်။

ရှန်မို ရယ်မောလိုက်၏။

အနည်းဆုံးတော့ မင်းက ရိုးသားသားပဲ။

မလုပ်ရဲဘူးဆိုတာကို အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံတာပဲ။

ထိုစဉ် သေမင်းနက်မြွေနတ်ဘုရားက ရိုသေစွာဖြင့် "သခင်... ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအို အငွေ့အသက်တွေ ရှိတဲ့ နေရာတစ်ခုကိုတော့ ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီနေရာက အရမ်း အန္တရာယ်များပါတယ်၊ ရှေးဟောင်း သစ်ပင်အိုကြီးတောင် အဲဒီနားကို မချဉ်းကပ်ရဲဘူး" ဟု လျှောက်တင်လေသည်။

ရှန်မို၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကာ "ပြောစမ်း" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

သေမင်းနက်မြွေနတ်ဘုရားက ထိုနေရာကို ပြောပြလိုက်၏။

ထိုနေရာသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းတစ်ခုအတွင်း၌ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များ မကြာခဏ ဝင်ထွက်သွားလာလေ့ရှိသည့်အတွက် အလွန်ပင် စိုးရိမ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သေမင်းနက်မြွေနတ်ဘုရားက အသံတိုးတိုးဖြင့် "ကျွန်တော့်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ရှိလို့သာ မတော်တဆ သိခဲ့ရတာပါ… နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အမှောင်ဌာနခွဲက အမှောင်မျိုးနွယ် သန့်စင်သောသားတော်ကို အဲဒီနေရာမှာပဲ အမြဲတမ်း လေ့ကျင့်ပေးနေတာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီ သန့်စင်သောသားတော်ကို နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် သုံးဦး ဒါမှမဟုတ် အဲဒီထက်ပိုတဲ့ သူတွေက အမြဲတမ်း စောင့်ကြပ်နေကြတာပါ..."

သူ ဆက်မပြောတော့သော်လည်း ရှန်မိုမှာမူ သဘောပေါက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို အမှောင်မျိုးနွယ် သန့်စင်သောသားတော်၏ ဘေးပတ်လည်တွင် ရှိနေသော အစောင့်အရှောက်များမှာ အလွန်ပင် အင်အားတောင့်တင်းလွန်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ထိုနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင် ဖြစ်နေပြီး ဟင်းလင်းပြင် အငွေ့အသက်များ ပါဝင်သည့် ရတနာများကို ရယူရန်မှာလည်း အလွန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်မိုမှာမူ စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

အမှောင်မျိုးနွယ် သန့်စင်သောသားတော်လား။

သေမင်းနက်မြွေနတ်ဘုရားသည် ရှန်မို၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ထိုသန့်စင်သောသားတော်၏ နောက်ခံအကြောင်းကို ချက်ချင်းပင် အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး… အမှောင်မျိုးနွယ် သန့်စင်သောသားတော်က နတ်ဆိုးပြည်ထောင်စု ငါးခုက မဟုတ်ဘဲ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကနေ ထွက်ပေါ်လာတဲ့ အမှောင်နတ်ဆိုး ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာပဲ"

"သူ ထင်ရှားကျော်ကြားလာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ နတ်ဆိုးပြည်ထောင်စု ငါးခုရဲ့ အမှောင်ဌာနခွဲက သူ့ကို ခေါ်ယူပြီး အစွမ်းကုန် ပြိုးထောင်ပေးနေတာပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"

ရှန်မို တွေးတောနေမိသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများသည် အနန္တကမ္ဘာများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် ရှန့်ရွှမ် လောကရှိ နတ်ဆိုးပြည်ထောင်စု ငါးခုမှာ အကြီးမားဆုံး အကိုင်းအခက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှန်မို သိရှိထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

ဤသန့်စင်သောသားတော်အကြောင်းကို သူ ယခင်က မကြားဖူးခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် အခြားကမ္ဘာတစ်ခုမှ ရောက်ရှိလာသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ရှန်မိုသည် သူ၏ အတွင်းကမ္ဘာရှိ ဘဝမှတ်တမ်းပြားကို ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။ ထိုကဲ့သို့သော ရတနာများကို ရယူနိုင်ရန် ကြိုးစားခဲ့သည့် ဖြစ်စဉ်များကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ဒဏ်ရာများစွာ ရရှိခဲ့ရသည်။ သူ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကိုပင် ထိခိုက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရ၏။

"သုံးဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်နဲ့ဆိုရင် ဒီအခွင့်အရေးကို အရယူဖို့က မလုံလောက်သေးဘူး"

ရှန်မို ဆက်လက် တွေးတောနေမိသည်။

"ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိပါဘူး… အချိန်တွေ ရှိပါသေးတယ်… ငါ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို လေးဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်အထိ မြှင့်တင်ပြီးမှ အဲဒီအခွင့်အရေးကို သွားရှာတာပေါ့"

"ရှီထျန်းဟောက် အတွက်ကတော့ သူ ကြီးထွားလာဖို့ အချိန်တစ်ခု ထပ်လိုဦးမှာပါ"

ရှန်မိုသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ရောက်ရှိသွားသည်။ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများက သူ့ဘေးမှ တိုးဝှေ့ဖြတ်သန်းသွားသော်လည်း သူ့ကို အနည်းငယ်မျှပင် ဒဏ်ရာ မရစေနိုင်ပေ။

ယင်းအစား နွေးထွေးသော ရေထဲတွင် ရေချိုးနေရသကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုးကိုသာ ပေးစွမ်းနေသည်။

မိခင်၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပြန်ရောက်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်မို လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကြားမှ စီးဆင်းသွားကြသည်။ ထိုစဉ် ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအို၏ အငွေ့အသက်များသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ချက်ချင်းပင် စိမ့်ဝင်သွားကြ၏။

မှန်ပါသည်။

ဤကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုကို ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် အငွေ့အသက်များ ကြွယ်ဝသော ရတနာများကို တိုက်ရိုက် စုပ်ယူခြင်းနှင့် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စုဆောင်းမိလာသော ပမာဏမှာ နည်းပါးလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

"အဖေ”

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ ပုံရိပ်ကြီးတစ်ခုက အနားသို့ တိုးဝင်လာသည်။

၎င်းမှာ ဆွေ့ရှင်းပင် ဖြစ်သည်။

"အဖေ… ကျွန်မနဲ့ လာကစားတာလား"

ဆွေ့ရှင်း ပြုံးဖြဲဖြဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရှန်မို ရယ်မောရင်း

"အဲဒီလိုလည်း ပြောလို့ရပါတယ်"

ဆွေ့ရှင်း အလျင်အမြန်ပင်

"အော်... အဖေ… ကျွန်မ မကြာသေးခင်က ကမ္ဘာငယ်လေးတွေ အများကြီးကို လှည့်လည်သွားလာခဲ့တာ… အဲဒီထဲက အများစုကို နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ သိမ်းပိုက်ထားတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်"

"ကျွန်မတို့ သွားပြီးတော့ အဲဒီနတ်ဆိုးတွေကို အကုန် သတ်ပစ်ရအောင်”

ရှန်မို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး

"ကောင်းပြီလေ… ငါလည်း အချိန်ရနေတာနဲ့ အတော်ပဲ"

ဤစကြာဝဠာထဲတွင် အဆုံးမဲ့ များပြားလှသော ကောင်းကင်ဘုံများ ရှိနေကြသည်။ သို့သော် ကမ္ဘာများစွာမှာ ရှန့်ရွှမ် ကမ္ဘာကဲ့သို့ ကြီးမားကျယ်ပြန့်ခြင်း မရှိကြပေ။ ကုကျိုး ကမ္ဘာကဲ့သို့ ကမ္ဘာမျိုးပင်လျှင် အနန္တကမ္ဘာများထဲတွင် ကြီးမြတ်သော ကမ္ဘာတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံရသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်တို့မှာ အရေအတွက် အများဆုံး မျိုးနွယ်စု သုံးခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာအများအပြားကို သိမ်းပိုက်ထားကြသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တို့၏ မူလအစကိုမူ မည်သူမှ မသိရှိကြပေ။ ၎င်းတို့သည် တည်ရှိမှုတိုင်း၏ အဖုအကျိတ်များကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့နေကြသည်။ ကမ္ဘာတိုင်းနီးပါးသည် ၎င်းတို့၏ ကျူးကျော်မှုနှင့် ဖျက်ဆီးမှုများကို ခံစားခဲ့ကြရသည်။

တစ်ကြိမ် ကျူးကျော်ခံရပြီးလျှင် မည်သည့်ကမ္ဘာမှ နတ်ဆိုးများ၏ ခြောက်လှန့်မှုဘေးမှ ကင်းဝေးခြင်း မရှိတော့ပေ။ နတ်ဆိုးနယ်မြေများပေါ်တွင် နတ်ဆိုးသားရဲများ၊ နတ်ဆိုးလူသားများနှင့် နတ်ဆိုးနဂါးများ အဆုံးမဲ့ မွေးဖွားလာကြပြီး ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ မျိုးနွယ်တူချင်းများကိုပင် ပြန်လည် သတ်ဖြတ်ကာ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုဖျက်ဆီးကြသည်။

ရှန့်ရွှမ် လောကသည် အကြီးမားဆုံး ကမ္ဘာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည့်အတွက် ကျူးကျော်မှုဒဏ်ကို အဆိုးရွားဆုံး ခံစားခဲ့ရသည်။ နတ်ဆိုးပြည်ထောင်စု ငါးခုမှာ နတ်ဆိုးများ၏ အကြီးမားဆုံး အကိုင်းအခက်ပင် ဖြစ်သည်။

...

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ရှန်မိုသည် ရှီကျဲ၏ အပြင်ဘက်ရှိ အနန္တကောင်းကင်ဘုံများသို့ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။ သူ ရောက်ရှိသွားသော ကမ္ဘာတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးများကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ရှင်းလင်းခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူ ပျက်စီးယိုယွင်းနေသော မြင်ကွင်းပေါင်းများစွာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ နတ်ဆိုးများသည် ဖန်ဆင်းခြင်းလောက၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ကင်ဆာရောဂါကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ဖျက်ဆီးခြင်း၊ ယိုယွင်းခြင်းနှင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းများအတွက်သာ မွေးဖွားလာကြသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်မိုသည် နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေငယ်လေးများကို သန့်စင်ပေးနိုင်သော်လည်း ကျယ်ပြန့်လွန်းလှသော နတ်ဆိုးနယ်မြေကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ သူလည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။

"ဘိုးဘွားနတ်ဆိုးနယ်မြေ... အဲဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ… ဘာဖြစ်လို့ နတ်ဆိုးတွေ အကုန်လုံးက အဲဒီနေရာကိုပဲ သွားချင်နေကြတာလဲ"

ရှန်မို လေးနက်စွာ တွေးတောနေမိ၏။

သူသည် နတ်ဆိုး သန့်စင်သောသားတော် အများအပြားကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတစ်ဆင့် ဘိုးဘွားနတ်ဆိုးနယ်မြေ အကြောင်းကို သိရှိခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအမည်မှာ နတ်ဆိုးများအတွက် အလွန်ပင် အရေးပါလှသည်။ ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာကို ရောက်ရှိနိုင်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဖူကျူနှင့် ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်တို့၏ ဝိညာဉ်များထဲတွင် ထိုနေရာနှင့် ပတ်သက်သည့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ရှန်မို သိရှိခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့်လည်း နတ်ဆိုးသူတော်စင်များသည် ၎င်းတို့နှစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ပြီး ဝိညာဉ်မှတ်ဉာဏ်များကို အရယူရန် မည်သည့်တန်ဖိုးကိုမဆို ပေးဆပ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်မို၏ ဝင်ရောက်နှောင့်ယှက်မှုကြောင့် ၎င်းတို့နှစ်ဦးမှာ ဖူထျန်း ရတနာနယ်မြေကို အမှီပြု၍ ယနေ့တိုင် တောင့်ခံထားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုဒေသသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဝဲဂယက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အတွက် သူတော်စင်များပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့ကြရသည်။

အနန္တကမ္ဘာများမှ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များ ထိုနေရာသို့ စုရုံးလာနိုင်ရန် အချိန်တစ်ခု လိုအပ်ပေဦးမည်။ ထို့ကြောင့်လည်း ရှန်မိုသည် နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်အတွင်း အခြားကမ္ဘာများသို့ သွားရောက်ကာ ဟင်းလင်းပြင် အငွေ့အသက် ပါဝင်သော ရတနာများကို ရှာဖွေနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နှစ်ပေါင်းငါးဆယ် ကြာပြီးနောက်။

သူ ရှန့်ရွှမ် လောကသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ခြောက်ဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ အခုအစွမ်းနဲ့ဆိုရင် အမှောင်မျိုးနွယ် သန့်စင်သောသားတော်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့က သိပ်မခက်တော့ပါဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် ရှီထျန်းဟောက် ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ အရင်ကြည့်ရဦးမယ်"

ရှန်မို ရှန့်ရွှမ် လောက၏ အပြင်ဘက်ရှိ ရှီကျဲမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး တည်နေရာတစ်ခုကို သတ်မှတ်ကာ အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ မြင်ကွင်းများ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူသည် မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ နယ်မြေကူး ပြောင်းရွှေ့ခြင်း အစီရင်စုအနီးတွင် ရပ်နေခဲ့သည်။

အစီရင်စုအနီးတွင် အမြဲတမ်း စောင့်ကြပ်နေကြသော အစောင့်များသည် ရှန်မိုကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ကြပြီး ရိုသေစွာဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

"ဂါရဝပြုပါတယ် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် လင်"

ရှန်မို ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်ကာ

"ငါ လဲ့တောက်ဟန်၊ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် လီ နဲ့ တွေ့ချင်တယ်"

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူက အရိုအသေပေးရင်း

"အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် လဲ့… ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ… အကြီးအကဲ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ကို အခုချက်ချင်း သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်"

ရှန်မို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

လမ်းခရီးတွင် သူ မတော်တဆကဲ့သို့

"ငါ မရှိတဲ့ နှစ်ငါးဆယ်အတွင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ သတင်းတွေ ဘာရှိသေးလဲ"

ထိုကျင့်ကြံသူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကာ

"ရှိတာပေါ့… အကြီးမားဆုံး သတင်းကတော့ ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ အကြီးအကဲ ရှီ ဟာ ကံကောင်းထောက်မစွာနဲ့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဆိုတာပါပဲ”

Chapter 734: ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာ

ရှန်မိုသည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ ပြုံးလိုက်ပြီး

"အော်... အကြီးအကဲရှီ ဆိုတာ ဘယ်အကြီးအကဲရှီလဲ"

ကျင့်ကြံသူမှ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်

"ရှီဟောက်လေ… အကြီးအကဲရှီပေါ့… အခုဆိုရင်တော့ သူ့ကို အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်ရှီ လို့ပဲ ခေါ်ရတော့မယ်"

"အရှင်လည်း သူ့ကို သိမှာပါ… သူက သခင်လေး ရှီကျန်းရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ သူငယ်ချင်းလေ… အရှင်ကိုယ်တိုင်တောင် သူ့ကို ရတနာတွေ အများကြီး ပေးခဲ့သေးတယ်မဟုတ်လား"

"အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ဖြစ်လာပြီးတဲ့နောက်မှာ သူက ပြောတယ်… အရှင်ပေးခဲ့တဲ့ နဂါးထိပ်ဦး နတ်ဘုရားကျောက်တုံးကြောင့်သာ အခုလို အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါတဲ့"

"သူက အရှင့်ကို အမြဲတမ်း ကျေးဇူးတင်နေတာပါ"

ကျင့်ကြံသူမှ ဆက်လက်၍

"ဂုဏ်ပြုပွဲကို တက်ရောက်လာကြတဲ့ တခြား အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တွေကလည်း အရှင့်ရဲ့ ရက်ရောမှုကို ချီးကျူးမဆုံး ဖြစ်နေကြတယ်… အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန်းကူး၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ဟူချင်း နဲ့ အနောက်ဘက် နစ်မြုပ်နေသော ပင်လယ်က နဂါးနန်းတော် လေးခုရဲ့ သခင် အောင်းထျန်း တို့ကတောင် အရှင်ဟာ ဒီလောကမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ အလှူရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သလို လူသားမျိုးနွယ်ထဲမှာ နှစ်ပေါင်း သိန်းချီမှ တစ်ယောက် ပေါ်ထွန်းလာတဲ့ ကံကြမ္မာရဲ့ သားတော်ပဲလို့ ပြောကြတယ်"

ထိုကဲ့သို့သော ချီးကျူးစကားများကို ကြားသော်လည်း ရှန်မို ခပ်မှိန်မှိန်လေးသာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါက ပြောလောက်တဲ့ အရာ မဟုတ်ပါဘူး… ရှီဟောက် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ဖြစ်လာတာက သူ့ရဲ့ ပါရမီနဲ့ ကြိုးစားမှုကြောင့်ပါ… ငါပေးခဲ့တဲ့ နဂါးထိပ်ဦး နတ်ဘုရားကျောက်တုံးက အထောက်အကူလေးပဲ ပေးနိုင်တာပါ"

ထိုစကားကြောင့် ကျင့်ကြံသူသည် ရှန်မိုကို ပို၍ပင် ကြည်ညိုသွားတော့သည်။

တစ်စုံတစ်ဦးကို အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်အောင် ကူညီပေးနိုင်ခြင်းမှာ မသေးငယ်သော ဂုဏ်သတင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြွားဝါနေမည်ဖြစ်ပြီး သားစဉ်မြေးဆက်အထိပင် လက်ဆင့်ကမ်း ပြောကြားခိုင်းပေလိမ့်မည်။ သို့သော် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန်ကမူ ထိုကဲ့သို့သော အောင်မြင်မှုကို အရေးမလုပ်ဘဲ စကားအနည်းငယ်ဖြင့်သာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောဆိုသွားခဲ့သည်။

"အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန်… ရှေ့မှာ ကျွန်တော်တို့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်မခန်းမ ရှိပါတယ်… အကြီးအကဲ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်က အထဲမှာ စောင့်နေပါတယ်"

ကျင့်ကြံသူမှာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး

"ကျွန်တော့်မှာ တာဝန်တွေ ရှိသေးလို့ အရှင့်ကို ဆက်ပြီး လိုက်မပို့နိုင်တော့တာ ခွင့်လွှတ်ပါ"

"ရပါတယ်"

ရှန်မို ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

သူသည် ခန်းမကြီးထဲသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် လဲ့တောက်ဟန်၊ ရှီထျန်းဟောက် နှင့် လဲ့ရှီကျန်းတို့ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှန်မို ပေါ်လာသည်နှင့် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ကြ၏။

လဲ့ရှီကျန်းမှာ အထူးပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ရှေ့သို့ တစ်ဟုန်ထိုး ပြေးထွက်လာကာ

"အစ်ကို ရှန်… နှစ်ပေါင်း ငါးဆယ် တောင် ကြာသွားပြီ… နောက်ဆုံးတော့ ပြန်လာပြီပေါ့”

"ဟဲဟဲ… အစ်ကိုက ကမ္ဘာအနှံ့ တိုက်ခိုက်နေရင်းနဲ့ ရှန့်ရွှမ် လောကမှာ သူငယ်ချင်းတွေ ရှိသေးတယ်ဆိုတာကို မေ့သွားပြီလားလို့တောင် စိတ်ပူနေတာ"

ရှန်မိုကို မတွေ့ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်၍ လဲ့ရှီကျန်း၏ အသံထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ကောက်နေသည့် အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။

လဲ့တောက်ဟန်မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး

"ရှီကျန်း၊ မင်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ… အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန်ကို အဲဒီလို လေသံမျိုးနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပြောရဲတာလဲ”

ရှန်မို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး

"ကိစ္စမရှိပါဘူး… ရှီကျန်းနဲ့ ကျွန်တော်က သူငယ်ချင်းတွေပဲလေ"

ရှီထျန်းဟောက် ရှေ့သို့ လှမ်းလာပြီး အလေးအနက် ဦးညွှတ်ကာ

"ကျွန်တော့်ကို နဂါးထိပ်ဦး နတ်ဘုရားကျောက်တုံး လက်ဆောင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန်ကို အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… အဲဒီရတနာသာ မရှိရင် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာလောက် ကြာဦးမှာပါ"

သူ ခေါင်းမော့လိုက်သည့်အခါ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အနည်းငယ် နီရဲနေ၏။

လဲ့တောက်ဟန် ရယ်မောရင်း

"ရှီဟောက်… မင်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ နဂါးသွေး ရှိနေတာဆိုတော့ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ရှန် ပေးတဲ့ နဂါးထိပ်ဦး နတ်ဘုရားကျောက်တုံးက မင်းအတွက် တကယ်ကို အဖိုးတန်တဲ့ အထောက်အပံ့ ဖြစ်သွားတာပေါ့"

သူ လဲ့ရှီကျန်းကို ကြည့်ကာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး

"ဒါပေမဲ့ ငါ့မြေး ရှီကျန်းကလည်း အစ်ကို ရှန်ဆီကနေ လက်ဆောင်တွေ အများကြီး ရခဲ့တာပဲ… ဘာဖြစ်လို့ အခုထိ အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို မရောက်ဘဲ အဆင့်တစ်ရာ နိဗ္ဗာန်အဆင့်မှာပဲ တစ်နေရတာလဲ"

လဲ့ရှီကျန်း တွန့်ကနဲ ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာငယ်လေးဖြင့်

"ကျွန်တော်က အစ်ကို ရှီဟောက်နဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်လို့ရမှာလဲ… သူက ကံကောင်းခြင်းတွေ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ရနေတာလေ"

ရှီဟောက် နှိမ့်ချစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး

"ရှီကျန်း ပြောတာလည်း မှန်ပါတယ်… ကျွန်တော်က မတော်တဆ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရခဲ့လို့သာ အခုလို အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ချောချောမောမော တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ"

ရှန်မိုသည် ရှီထျန်းဟောက်ကို အသေအချာ အကဲခတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူ နားလည်သွားသည့် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

နှစ်ပေါင်းငါးဆယ်ကြာ ပြည့်စုံစွာ ဖွံ့ဖြိုးလာမှုနှင့်အတူ နဂါးထိပ်ဦး နတ်ဘုရားကျောက်တုံး၏ အကူအညီပါ ရရှိထားသဖြင့် ရှီထျန်းဟောက် အောင်မြင်သွားခြင်းမှာ သဘာဝကျလှသည်။ အကယ်၍ သူသာ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် မဖြစ်လာခဲ့လျှင် တောက်ပသော ရွှေရောင် ကံကြမ္မာနှင့် ထိုက်တန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

ယခုတွင် ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် နောက်ထပ် နှစ်တစ်ရာအတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာမည့် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများကို ရှန်မို သိမြင်လိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

သူသည် စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။

[အမည် - ရှီထျန်းဟောက်]

[အဆင့် - အသစ်စက်စက် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်]

[ကံကြမ္မာ ပုံစံ - လူတစ်ဝက် နဂါးတစ်ဝက်၊ ဘိုးဘွားနဂါး ရတနာအရိုး၊ ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်သော ကံကြမ္မာ၊ နေရာတိုင်းတွင် သူငယ်ချင်းများ ရှိခြင်း၊ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခများမှ လွတ်မြောက်ခြင်း၊ ကြယ်တာရာများ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိခြင်း၊ ဘေးဒုက္ခ၏ ကြယ်ပွင့်၊ နဂါးငါးပါး ပျက်သုဉ်းခြင်း ခန္ဓာကိုယ်၊ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စု၏ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်]

[ကံကြမ္မာ - ကိုးဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည့်အခါ သူ၏ လောဘမှာ ကြီးမားလွန်းခဲ့သဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းကင်လျှပ်စီးများကို ဆင့်ခေါ်မိကာ ခက်ခဲစွာ တောင့်ခံခဲ့ရသည်။ အသက်ဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး မြေကမ္ဘာသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သော်လည်း ကောင်းကင်သူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် နတ်ဆိုးသူတော်စင် သုံးဦး၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို ခံရပြီး သေဆုံးခဲ့ရသည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၁ - အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် ရှန့်ရွှမ် လောကရှိ အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များထံမှ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင်များ ရရှိခဲ့သည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၂ - ဖရိုဖရဲ စီးကြောင်းများအတွင်း ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုကို ဆင်ခြင်နေစဉ် အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော်၏ ကျင့်ကြံရာနေရာကို မတော်တဆ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ စောင့်ကြပ်နေသော နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်များကို ရှောင်တိမ်းကာ ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရနေသော သန့်စင်သောသားတော်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ ကိုယ်ပွားတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၃ - ထိုနေရာတွင်ပင် ဟင်းလင်းပြင်သစ်ရွက် တစ်ရွက်ကို ရရှိခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုအပေါ် သူ၏ နားလည်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၄ - ဟင်းလင်းပြင် အငွေ့အသက် ပါဝင်သော ရတနာများကို ဆက်လက် ရှာဖွေစဉ် ကြယ်တာရာများ၏ အနှစ်သာရဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဥက္ကာခဲတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် အသည်းအသန် လိုက်လံ ရယူခဲ့သော်လည်း ထက်ဝက်ကိုသာ ရရှိခဲ့ပြီး ကျန်ထက်ဝက်မှာ ရှန့်ရွှမ် လောက၏ အရှေ့ပိုင်းဒေသသို့ ကျရောက်သွားကာ ယဲ့ယန်က ရရှိသွားခဲ့သည်။ ရှီထျန်းဟောက်သည် ရရှိလာသော ကြယ်အနှစ်သာရကို သူ၏ မုန်ညင်းစေ့ နဂါးကြေးခွံ သံချပ်ကာထဲသို့ ထည့်သွင်းကာ အဆင့်မြင့် သူတော်စင် လက်နက်အဆင့်သို့ မြှင့်တင်နိုင်ခဲ့သည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၅ - ဖရိုဖရဲ ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းထဲသို့ ပိုမို နက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်စဉ် နတ်ဆိုးများ၏ အလောင်းဌာနခွဲက ဖျက်ဆီးထားသော ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတို့ကို သုတ်သင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့ မွေးမြူထားသော ဖရိုဖရဲ နတ်ဆိုးအလောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူသည် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းကို အသုံးပြု၍ ၎င်းကို သူ၏ သွေးနတ်ဆိုး ရူးသွပ်အလောင်းနှင့် ပေါင်းစပ်ကာ အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်။]

[လတ်တလော အခွင့်အရေး ၆ - ...]

ရှန်မိုသည် အခွင့်အရေး အားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီးနောက် မှတ်သားထားလိုက်သည်။

ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာကို ကြည့်ကာ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ရှီထျန်းဟောက်၏ ကံကြမ္မာတွင် သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသည့်အခါ ပြင်ပလောကမှ နတ်ဆိုးများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံရမည်ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်အဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ ထိတွေ့နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ဖော်ပြထားသည်။ ယခုတွင်မူ သူသည် ကောင်းကင်သူတော်စင် အဆင့်သို့ ဘယ်တော့မှ ရောက်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ဟု ဆိုထားပြန်သည်။

သိသာသည်မှာ သူသည် အကျိုးကျေးဇူးများစွာကို ရယူခဲ့သဖြင့် သူ၏ အမြင့်ဆုံး ရောက်ရှိနိုင်မည့် အဆင့်မှာ နိမ့်ကျသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှီထျန်းဟောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာမှာ ယဲ့ယန် အကြောင်းလည်း ပါတာပဲ… သူက အခု သုန်းကျိုး မှာ ရှိနေတာပေါ့"

"သူရော အခု ဘယ်လောက်တောင် အားကောင်းနေပြီလဲ မသိဘူး"

"ယဲ့ယန်က ဝိညာဉ်သုံးခု ပေါင်းစပ်ထားတဲ့သူဆိုတော့ သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းတွေက ရှီထျန်းဟောက် ထက် သိပ်မနိမ့်လောက်ဘူး"

ရှန်မို ခပ်မှိန်မှိန် ပြုံးလိုက်သည်။

ယဲ့ယန်လည်း အမြန်ဆုံး အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်လာဖို့ သူ တကယ် မျှော်လင့်နေမိသည်။ ဒါမှသာ သူ စိတ်ကြိုက် ခြွေယူနိုင်မည့် သိုးအုပ်ကြီး နှစ်အုပ် ရှိလာမည် မဟုတ်ပါလား။

"မိတ်ဆွေ ရှီ… ဒီလောက်ထိ အရိုအသေ ပေးနေဖို့ မလိုပါဘူး"

"မင်း အခုလို အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်လာတာက လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပါပဲ"

ရှန်မို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ရှီထျန်းဟောက်သည် နောက်ဆုံးတွင် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် ရိုသေမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မှန်ပါသည်။ ၎င်းမှာ ဟန်ပြသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင်မူ ရှန်မိုအပေါ် မည်သည့် ရိုသေမှုမှ မရှိပေ။ ရှန်မိုမှာ လူအတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟုပင် သူ ထင်နေမိသည်။ ထိုမျှ အရေးကြီးသော ရတနာကို သူ့အား အလွယ်တကူ ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ယခု သူသည် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် ဖြစ်လာပြီဖြစ်၍ ရတနာများနှင့် လေ့ကျင့်မှုများမှာ နေရာတိုင်းတွင် ရှိနေသည်။ တစ်နေ့တွင် သူသည် သူတော်စင် အဆင့်သို့ သေချာပေါက် တက်လှမ်းနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှန်မိုမှာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင်ပင် တရွေ့ရွေ့နှင့် ကျန်ရစ်နေပေဦးမည်။

"မိတ်ဆွေ ရှီ… အခု မင်းမှာ ဘာအစီအစဉ်တွေ ရှိလဲ"

ရှန်မို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးလိုက်သည်။

ရှီထျန်းဟောက်သည် ရတနာရှာရန် ထွက်ခွာတော့မည်ဟု ပြောရန် အစက ကြံရွယ်သော်လည်း ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်

"ကျွန်တော်... အရင်ဆုံး နှစ်အနည်းငယ်လောက် တရားထိုင်ပြီး အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို အသားကျအောင် လုပ်ဖို့ စိတ်ကူးထားပါတယ်"

လဲ့တောက်ဟန် သဘောတူသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ

"ဒီလို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရှိတာက တကယ်ကို ရှားပါးပါတယ်… မင်း အနေနဲ့ အသားကျအောင် အချိန်ယူသင့်တယ်လို့ ငါလည်း ယုံကြည်တယ်"

သူ သက်ပြင်းချရင်း

"လူတိုင်းက အစ်ကို ရှန် လိုမျိုး ကောင်းကင်ကို ဖီဆန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ မဟုတ်ကြဘူးလေ"

ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်ပြီး

"ဒါဆိုလည်း ကောင်းပါပြီ… မိတ်ဆွေ ရှီ ကို အတူတူ လေ့ကျင့်ဖို့ ဖိတ်မလို့ပဲ… အခုတော့ ငါတစ်ယောက်တည်းပဲ သွားပြီး လေ့ကျင့်တော့မယ်"

Chapter 735 ပြန်တိုက်စရာမလိုဘူး

ရှန်မို၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရှီထျန်းဟောက်၏ စိတ်အခြေအနေမှာ သိသိသာသာပင် ကြည်လင်ဝင်းပသွားတော့သည်။

သူ့စိတ်ထဲတွင် ရှန်မိုဆိုသည်မှာ သူ့အပေါ် အမြဲတမ်း လွှမ်းမိုးထားသည့် ခြောက်လှန့်ဖွယ် အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။

ရှန်မို သူနှင့်အတူ ရတနာရှာထွက်မည်မဟုတ်ဘဲ တစ်ယောက်တည်းသာ လေ့ကျင့်တော့မည်ဟု ဆိုလိုက်သည့်အခါမှပင် သူ၏ ရင်ဘတ်ပေါ်တွင် ဖိထားသော ကျောက်တုံးကြီး ဖယ်ရှားလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

သူ အကြောက်ဆုံးအရာမှာ ရှန်မိုက သူ့ကို အတင်းအကျပ် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ခိုင်းမည်ကိုပင် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ရှန်မိုသည် လဲ့ရှီကျန်း၊ လဲ့တောက်ဟန်တို့နှင့် ခဏမျှ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သူသည် ထိုအခွင့်အရေးများကို အရယူရန် မစောင့်နိုင်တော့ပေ။ ရှန်မို၏ လွှမ်းမိုးမှုကြောင့် ရှီထျန်းဟောက်သည်လည်း ရှန့်ရွှမ် လောကထဲတွင် ခဏမျှနေထိုင်ကာ လေ့ကျင့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုကံကောင်းခြင်း အခွင့်အရေးများမှာ ကံပါလာသူများကို စောင့်ကြိုနေသည့် ရှားပါးပြီး ထူးကဲသော အရသာရှိသည့် စားဖွယ်သောက်ဖွယ်များနှင့် တူလှသည်။ ပိုင်ရှင်မဲ့ ရတနာများဖြစ်သည့်အတွက် ကံကြမ္မာပါသူကသာ ပိုင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုမှာမူ ထိုပိုင်ရှင်ဖြစ်ရန် ကံပါလာသူပင် ဖြစ်တော့သည်။

...

မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မျိုးနွယ်စုမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ရှန်မိုသည် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများထဲသို့ ချက်ချင်းပင် ဝင်ရောက်လိုက်သည်။

ဆွေ့ရှင်းသည် ရှန်မို၏ ခေါ်ယူမှုကို ကြားသောအခါ သူ၏ အနားသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"လာ... ရတနာသွားရှာကြရအောင်"

ရှန်မိုသည် ဆွေ့ရှင်းကို စီးနင်းကာ ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများကြားတွင် တားဆီး၍မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။

မည်မျှကြာအောင် ခရီးနှင်ခဲ့သည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် ရှန်မို သူသွားလိုသည့် နေရာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းဆိုသည်မှာ ယေဘုယျ အခေါ်အဝေါ်မျှသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်စင်စစ်တွင် ယင်းထက် ပို၍ ဖရိုဖရဲဖြစ်ကာ ရှုပ်ထွေးနေသော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်ကြီးများ ရှိနေကြသည်။

အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦးသည် ဟင်းလင်းပြင် စီးကြောင်းများကြားတွင် လွယ်ကူစွာ လျှောက်လှမ်းနိုင်ပေသည်။ အပြင်းထန်ဆုံးသော လှိုင်းလေများပင်လျှင် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ခြေလှမ်းများကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ သို့သော် ၎င်းတို့သည် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်များထဲသို့မူ မဆင်မခြင် မဝင်ရဲကြပေ။ အထူးသဖြင့် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မသိနားမလည်သော နေရာများသို့ ဖြစ်သည်။ တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်မိသည်နှင့် ဘယ်သောအခါမှ ပြန်ထွက်မလာနိုင်တော့ခြင်းမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော်၏ ကျင့်ကြံရာနေရာမှာ ထိုကဲ့သို့သော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်ကြီးတစ်ခုအတွင်း၌ တည်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနတ်ဆိုးသည် ထိုနေရာသို့ ဝင်ထွက်နိုင်သည့် ဘေးကင်းသော လမ်းကြောင်းကို သိရှိထားသဖြင့် ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံနိုင်ခြင်း ဖြစ်၏။

ယခင်က သေမင်းနက်မြွေနတ်ဘုရားသည် ဤနေရာကို ညွှန်ပြခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်က ရှန်မိုသည် အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော်ကို အပြတ်အသတ် အနိုင်ယူနိုင်စွမ်း မရှိသေးကြောင်း သိရှိခဲ့သည်။ သူ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်နိုင်သည့် အန္တရာယ်လည်း ရှိနေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူက ဘေးဖယ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတွင်မူ သူ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ ဤအခွင့်အရေးကို လွတ်ထွက်သွားစေမည် မဟုတ်တော့ပေ။

"အဖေ... ဟိုမှာ နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ယောက် ရှိနေတယ်… သူတို့ကို သွားသတ်ကြမလား"

ဆွေ့ရှင်းသည် နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ဦး၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိပြီး တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ ပြင်းပြနေသည်။

ရှန်မို ရယ်မောကာ

"မင်းရဲ့ အစွမ်းက နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်တွေနဲ့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်တဲ့အထိ ဖြစ်နေပြီလား"

ဆွေ့ရှင်း ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်

"ဒါပေါ့… ကျွန်တော် ကမ္ဘာအနှံ့မှာ လျှောက်စားခဲ့တာ… နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် တော်တော်များများတောင် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗိုက်ထဲ ရောက်သွားပြီ”

ရှန်မိုသည် ဆွေ့ရှင်း၏ သားရဲမှတ်တမ်းပြားကို အသေအချာ စစ်ဆေးကြည့်ရာ ၎င်းမှာ အမှန်ပင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဆွေ့ရှင်းသည် ရှီကျဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အပြည့်အဝ သိမ်းပိုက်ထားနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှီကျဲ မျိုးရိုးသွေးမှာလည်း အလွန်ပင် အင်အားကြီးမားလှ၏။ သားရဲတစ်ကောင်တည်းနှင့်ပင် မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို ယှဉ်နိုင်စွမ်းရှိသည်။ ၎င်း၏ ကြီးထွားမှုနှုန်းမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

သူကိုယ်တိုင်မှာမူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားအားထုတ်ကာ အခွင့်အရေးတိုင်းကို အရယူပြီးမှသာ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆွေ့ရှင်းမှာမူ အစားကိုသာ တစိုက်မတ်မတ် စားရုံဖြင့် မည်သည့် အဟန့်အတားမှမရှိဘဲ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူတို့ကို တိုက်နေဖို့ မလိုပါဘူး… ပတ်သွားရအောင်"

ရှန်မို ခပ်ပါးပါး ပြုံးလိုက်သည်။

သူသည် ထိုနတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ဦးကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် အချိန်ကုန်မခံချင်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်သော်လည်း ချက်ချင်း လက်ငင်း သတ်ပစ်နိုင်စွမ်း မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော် နိုးကြားသွားလျှင် အကျိုးထက် အပြစ်က ပိုများသွားပေလိမ့်မည်။ သူ၏ အဓိက ပစ်မှတ်မှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်အတွင်းရှိ အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော်သာ ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် ဆွေ့ရှင်းကို ဘေးဘက်မှ ပတ်သွားရန် လမ်းညွှန်လိုက်သည်။ ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်မှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှသည်။ ပျက်စီးနေသော အပျက်အစီး အပိုင်းအစများစွာကို ဆွဲယူသွားကာ ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ကြိတ်ခြေပစ်လိုက်သည်။ သို့သော် ထိုပြင်းထန်လှသော ဝဲဂယက်အတွင်းမှာပင် ရှန်မိုသည် လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော် ဝင်ထွက်သွားလာလေ့ရှိသည့် ဘေးကင်းသော လမ်းကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

"သွားစို့”

ရှန်မိုသည် ခပ်မှိန်မှိန် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ သူ ခြေလှမ်းတိုင်းတွင် သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်မှာ အရှိန်ပြင်းလာလိုက် သို့မဟုတ် ရုတ်တရက် ငြိမ်သက်သွားလိုက် ဖြစ်နေသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်မှာ ရှန်မို၏ သစ္စာရှိသော အစေခံတစ်ဦးကဲ့သို့ သူ၏ရှေ့တွင် ဘေးကင်းသော လမ်းတစ်ခုကို ဖွင့်ပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

အရိပ်သည် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်အတွင်းတွင် တရားထိုင်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဝဲဂယက်တစ်ခုသဖွယ် ဖြစ်နေ၏။ အဆုံးမဲ့သော ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များသည် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးမှ သူ၏ထံသို့ စီးဝင်နေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုအပေါ် သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုမှာ အခြား မည်သည့်နေရာနှင့်မျှ နှိုင်းယှဉ်၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနေရာတွင် ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ မလှုပ်မယှက် ထိုင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အထွတ်အထိပ် ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာလည်း အရူးအမူး မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာအတွင်းမှာပင် သူသည် တစ်ဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်မှ ခြောက်ဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင်အထိ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အလွန်ပင် သတိကြီးလှသည်။ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်၏ အပြင်ဘက်တွင် တစ်ဆင့် နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ဦးကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြပ်ခိုင်းထားသည်။ ၎င်းတို့ကို သူ၏ အဖေဖြစ်သူ အမှောင်ဌာနခွဲ နတ်ဆိုးသူတော်စင် အန်ဝမ်က တာဝန်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ရန်သူ ပေါ်လာပါက ထိုနတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ဦးမှာ အချက်ပြပေးမည်ဖြစ်ပြီး သူ ထွက်ပြေးနိုင်ရန် အချိန်ရအောင် အသက်ပေး တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေမျိုးမှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှသည်။

"အများဆုံး နောက်ထပ် အနှစ်နှစ်ဆယ်အတွင်းမှာ ငါ ခုနစ်ဆင့် အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် အဆင့်ကို ကြိုးစားနိုင်ပြီ"

သူ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာတွေလည်း လုံးဝ သက်သာသွားလိမ့်မယ်"

အရိပ်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သို့သော် ထိုစဉ်မှာပင် သူ၏ နောက်ဘက်မှ အေးဆေး တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"စိတ်မကောင်းပါဘူး... မင်းမှာ အဲဒီ အနှစ်နှစ်ဆယ် မရှိတော့ဘူး"

အရိပ်မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ သူ လုံးဝ မလှည့်ရသေးခင်မှာပင်

ဧရာမ နဂါးလက်မောင်းကြီးတစ်ခုက ဝုန်းကနဲ ကျဆင်းလာသည်။

၎င်းမှာ ပလက်တီနမ် စိန်တုံးကြီးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသကဲ့သို့ပင်။ ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်မှာ သတ္တုရောင်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။ လက်မောင်းတစ်ခုလုံးကို ထူထပ်လှသော နဂါးကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး ကျယ်ပြန့်လှသော နဂါးစစ်စစ် အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသည်။

အရိပ်သည် ခုခံရန် သူ၏ သူတော်စင်လက်နက်ကို ထုတ်ယူရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုခဏအတွင်းမှာပင် အချိန်ကာလမှာ နှေးကွေးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှု အားလုံးမှာ ခရုတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေးလံထိုင်းမှိုင်းသွားတော့သည်။

"သေစမ်း”

ရှန်မို၏ အသံနိမ့်နိမ့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီးမှာ ဝုန်းကနဲ ကျဆင်းသွားတော့သည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ အရိပ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စစီ ကြေမွသွားခဲ့ရ၏။

သူ အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်ကပင် ရှန်မိုသည် ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီးကို အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရား စွမ်းရည်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ယခုအခါ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ပလက်တီနမ် နဂါးလက်သီးသည် ရန်သူ၏ အချိန်ကို နှေးကွေးသွားစေနိုင်သည်။ ရှန်မို၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ လက်သီး၏ စွမ်းအားမှာလည်း လိုက်ပါ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော် အရိပ်ကို သတိမမူမိခင် ဒဏ်ရာပြင်းထန်နေချိန်တွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန်မှာ ရှန်မိုအတွက် ဘာမှ မခက်ခဲပေ။

ရှန်မိုသည် ထိုကဲ့သို့ တစ်ချက်တည်းဖြင့် အပြတ်ရှင်းရခြင်းကို အနှစ်သက်ဆုံး ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ရန်သူ၏ ရတနာများမှာ မည်သည့် ထိခိုက်မှုမှမရှိဘဲ သူ၏ လက်ထဲသို့ အကုန်လုံး ရောက်ရှိလာနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှန်မို လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အရိပ်၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို အရယူလိုက်သည်။ သူသည် ၎င်းကို ချက်ချင်း မဖွင့်သေးပေ။ အကြောင်းမှာ ၎င်းအတွင်း၌ နတ်ဆိုးသူတော်စင် အန်ဝမ်၏ ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ကျန်ရှိနေသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဖွင့်လိုက်ပါက နတ်ဆိုးသူတော်စင်မှာ ချက်ချင်း သိရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"တွေ့ပြီ”

ရှန်မိုသည် ဝဲဂယက်အတွင်း လိုက်လံရှာဖွေလိုက်သည်။ မကြာမီမှာပင် သူ၏ အစစ်အမှန် ပစ်မှတ်ကို တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးမျက်လုံး။

ဤအရာမှာ ဟင်းလင်းပြင် မဟာတာအိုကို ကျွမ်းကျင်သော နတ်ဆိုးသူတော်စင်တစ်ဦး သေဆုံးသွားသည့်အခါ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အကြွင်းအကျန် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် ဟင်းလင်းပြင် စွမ်းအင်များစွာ စုစည်းနေရခြင်းမှာလည်း ဤဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးမျက်လုံးက စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

နှမြောစရာပင်။

အမှောင်ဌာနခွဲ သန့်စင်သောသားတော် အရိပ်သည် ကံမပါခဲ့သဖြင့် ဤနေရာတွင် နှစ်ပေါင်း နှစ်ရာကြာ ကျင့်ကြံခဲ့သော်လည်း သူ၏အောက်ခြေတွင် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးမျက်လုံး ရှိနေသည်ကို တစ်ခါမှ မသိရှိခဲ့ပေ။

"အပြင်က တစ်ဆင့် နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ယောက်ကိုလည်း သတ်ပစ်ရမယ်… ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးဆင့် နတ်ဘုရားလျှပ်စီးမီးတောက်နဲ့ ကိုးဘုံ ငရဲရေခဲမီးတောက် တို့ ဝဝလင်လင် စားဖို့ အခွင့်အရေးပဲ"

ရှန်မိုသည် ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဆိုးမျက်လုံးကို သိမ်းဆည်းကာ ဝဲဂယက်အပြင်ဘက်မှ စောင့်ကြပ်နေသော နတ်ဆိုး အထွတ်အထိပ် ပညာရှင် နှစ်ဦးကို လျင်မြန်စွာ သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီးနောက် မဆိုင်းမတွပင် ထွက်ပြေးခဲ့သည်။ သူသည် ဆွေ့ရှင်း၏ ဗိုက်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းကာ ရှီကျဲ၏ အငွေ့အသက်ကို အသုံးပြု၍ ကိုယ်ယောင်ဖျောက်ထားခဲ့သည်။

အရိပ်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် အန်ဝမ်၏ တိုက်ရိုက်သွေးရင်း သားအရင်း ဖြစ်သည်။ အရိပ် သေဆုံးသွားသည်ကို အန်ဝမ် သေချာပေါက် သိရှိပေလိမ့်မည်။

ယခုအချိန်တွင် မပြေးလျှင် မည်သည့်အချိန်တွင် ပြေးမည်နည်း။

အမှန်ပင်။

ရှန်မို ထွက်ခွာသွားပြီး မကြာမီမှာပင် ခါးကုန်းကုန်း ပုံရိပ်တစ်ခု ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ သူသည် ပြင်းထန်သော ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏ သွေးရင်းသားအရင်း ဖြစ်သော အရိပ်၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် ရှာမတွေ့တော့ပေ။

"ဘယ်သူက ငါ့သား အရိပ်ကို သတ်တာလဲ”

အန်ဝမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသမာန်ဟုန်ဖြင့် တောက်လောင်နေ၏။ သူ၏ ဟိန်းဟောက်သံမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်ကြီး တစ်ခုလုံးကိုပင် တုန်ခါသွားစေတော့သည်။