အခန်း ၂၅၉ (ဇာတ်သိမ်း)

အခန်း ၂၅၉ - ဇာတ်သိမ်း

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာအတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ မကြာမီမှာပင် စူးချီသည် သူ၏

ဒဏ်ရာများမှ ပြန်လည်သက်သာလာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူသည်

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်က ကျောင်းသားများကို

တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုနိုင်စေရန် အမြဲမပြတ် စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်မှာ စူးချီ၏

လုပ်ဆောင်ချက်များကို အထင်သေးခဲ့သည်။

“မင်း ငါ့ကို ဘာမှမလုပ်နိုင်သလို ငါကလည်း မင်းကို ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘူး။ ငါတို့

တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အေးအေးဆေးဆေးပဲ နေကြရင် မကောင်းဘူးလား”

စူးချီမှာမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ သူ့ကိုသာ သတိထား စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

“ဒါတွေက အပိုတွေပဲ။ သူတို့တွေ ဘယ်လောက်ပဲ ကျင့်ကြံပါစေ အရမ်းကြီးတော့

အစွမ်းမထက်လာနိုင်ပါဘူး။ လူတိုင်းက ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို

ဖန်တီးနိုင်မယ်လို့ မင်း တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား”

စူးချီက သူ့ကို ဆက်လက် လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည်။ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ

အရှင်သခင်မှာ အကူအမဲ့မဲ့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော

ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်ကိုသာ တိတ်တဆိတ် ဆက်သွယ်ကာ အကူအညီ တောင်းခံနေရတော့သည်။

ချောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ သိုင်းပညာရှင်များ ပိုမို ရောက်ရှိလာကြသည်။ ထိုသူများမှာ

“ဆဋ္ဌမအဆင့်” ခွန်အားများ ရှိနေကြသော်လည်း သူကမူ ဂရုမစိုက်ပေ။

စူးချီကိုယ်တိုင်ကသာ သူ၏ အသက်ကို တန်ဖိုးထားပြီး

သူ့ကို အသေခံ တိုက်ခိုက်ခြင်း မပြုသရွေ့ ထိုလူအုပ်ကြီးကို သူ မကြောက်ပေ။

အဆိုးဆုံး အခြေအနေတွင် စူးချီအနေဖြင့် တောင့်မခံနိုင်တော့သည့် အချိန်မှသာ သူ

ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာတွင် စူးချီကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုး ရှိနေသရွေ့

ဤကမ္ဘာကို ဝါးမြိုရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း

သိရှိလာခဲ့သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပထမဆုံးသော “အဋ္ဌမအဆင့်” အောင်မြင်သူ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သောကြောင့်

ဖြစ်သည်။ ထိုသိုင်းပညာရှင် ပေါ်လာပြီးနောက် သူသည် အရှင်သခင်၏ စွမ်းအား၏

မူလအစကို စတင် လုယူတော့သည်။ အစပိုင်းတွင် ထိုဆွဲအားမှာ

မပြင်းထန်သော်လည်း ဒုတိယမြောက်၊ တတိယမြောက်နှင့်

စတုတ္ထမြောက် ပုဂ္ဂိုလ်များ ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ

အခြေအနေမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ချောက်ကမ္ဘာအတွင်းရှိ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်သို့ ရောက်ရှိသူ

ပိုမို များပြားလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် စွမ်းအား၏ မူလအစကို တစ်စစချင်း

ဆွဲဖြဲနေကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ၏

စွမ်းအားအားလုံးကို အကုန်အစင် စုပ်ယူလိုက်ကြတော့သည်။

ထိုအချိန်မှာပင် သူ၏ အမျိုးအနွယ်ဖြစ်သော ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်မှာ ချောက်ကမ္ဘာ၏

ကောင်းကင်ယံတွင် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း စူးချီက

ထိုသူ၏ တည်နေရာကို ချက်ချင်းပင် ဖမ်းယူလိုက်သည်။ “ဆဋ္ဌမအဆင့်” ရှိသော

သိုင်းပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်၏ ကမ္ဘာအတွင်းသို့

ဝင်ရောက်သွားကြတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကမ္ဘာနှစ်ခုလုံးမှာ အဋ္ဌမအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ နဝမအဆင့်သို့

ရောက်ရှိတော့မည့် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြားကို

မွေးထုတ်ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

တစ်နေ့တွင်မူ ထိုသိုင်းပညာရှင် အားလုံး စုပေါင်းကာ “ကမ္ဘာသစ်

ဖန်တီးခြင်း” ကို စတင် ကြိုးပမ်းကြတော့သည်။

သိုင်းပညာရှင် ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ချောက်ကမ္ဘာ၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့

လက်နှစ်ဖက်စလုံးကို ထိုးသွင်းလိုက်ကြသည်။ လက်တစ်ဖက်က

အထက်သို့ မြှောက်တင်ပြီး အခြားလက်တစ်ဖက်က အောက်သို့ ဖိချလိုက်ကြသည်။ ထိုအခါ

ချောက်ကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကွဲပြားသွားတော့သည်။

ကြည်လင်သော စွမ်းအားများမှာ အထက်သို့ တက်သွားပြီး ညစ်ထေးသော

စွမ်းအားများမှာ အောက်သို့ ဆင်းသွားကြသည်။ စနစ်မကျသော ဗရုတ်ဗရက်

ဖြစ်မှုများမှာ အစီအစဉ်တကျ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ကမ္ဘာသစ် ဖန်တီးခြင်း၏ ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများကို လူပေါင်း ထောင်ချီ၍

ခွဲဝေခံယူလိုက်ကြသဖြင့် မည်သူမျှ

အသက်ဆုံးရှုံးခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ သို့သော်လည်း

အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ အရှင်သခင်မှာမူ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရပြီ

ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ ပြန်လည် ကွဲပြားသွားပြီး အသစ်စက်စက်

ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ကျန်ရှိနေသော ဘေးဒုက္ခ အရှင်သခင်မှာ အလွန်အမင်း

ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝပ်စတွားကာ စူးချီနှင့်

အခြားသူများထံတွင် လက်နက်ချ အညံခံလိုက်သည်။

စူးချီသည် ထိုသူ၏ တန်ဖိုးကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ

ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်တို့၏ သူလျှိုအဖြစ်

အသုံးချရန်ပင် ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသော ကမ္ဘာများရှိ

ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ဝင်များကို

ရှာဖွေပေးရမည် ဖြစ်သည်။ ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်ဝင် အသစ်တစ်ဦးကို

တွေ့ရှိတိုင်း ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏

နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမည့် ကျွမ်းကျင်သူများကို ပိုမို မွေးထုတ်ပေးနိုင်မည်

ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကမ္ဘာမြေနှင့် ချောက်ကမ္ဘာတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ လုံးဝ

ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ချောက်ကမ္ဘာသည်

ကမ္ဘာပျက်စေမည့် ဘေးဒုက္ခ မဟုတ်တော့ဘဲ တရားထူးရရှိရန်အတွက် အဓိက

သော့ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ချောက်ကမ္ဘာတစ်ခု၏ စွမ်းအားမှာ ကမ္ဘာတစ်ခုကို

နှိမ်နင်းနိုင်သော ထိပ်သီး ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို

ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မတူညီသော ချောက်ကမ္ဘာများမှာ အခြားသော ကမ္ဘာများနှင့်လည်း

ဆက်သွယ်နေကြသည်။ ထိုကမ္ဘာများတွင် စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆ မြင့်မားလှသော

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး” များနှင့် အလွန် ခိုင်မာသော “နတ်ဘုရားသံမဏိ” အစရှိသည့်

အရင်းအမြစ်များစွာ ရှိနေသည်။

လက်ရှိအချိန်တွင် ဥရောပနှင့် အမေရိကရှိ လူဦးရေမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး

ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။ တာရှနိုင်ငံနှင့်

ရင်းနှီးသော အာဖရိကနိုင်ငံများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

တာရှနိုင်ငံ၏ အင်အားမှာ ကမ္ဘာပေါ်တွင် အတောင့်တင်းဆုံး

ဖြစ်နေတော့သည်။ အခြားသော ကမ္ဘာများကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရန် တာဝန်မှာ

တာရှပြည်သူများ၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

လူဦးရေ အမြောက်အမြား ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း၊ ပိုင်ရှင်မဲ့ အရင်းအမြစ်များနှင့်

ဖော်ထုတ်ရန် လိုအပ်သော နယ်မြေများစွာ ရှိနေခြင်းတို့ကြောင့်

တာရှနိုင်ငံသည် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်းသည်

ရှင်ချီဟန်ကျောင်းတွင် တရားမျှတသော သင်ယူခွင့်များကို ရရှိကြသည်။ လူတိုင်းသည်

သိုင်းပညာဖြင့် အရင်းအမြစ်သစ်များနှင့် နယ်မြေသစ်များကို ရရှိနိုင်ကြပြီး

အခြားကမ္ဘာများကိုပင် သွားရောက် သိမ်းပိုက်နိုင်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

အနည်းငယ်မျှ ကြိုးစားရုံဖြင့် မိမိ၏ ကံကြမ္မာကို ပြောင်းလဲနိုင်သော

ခေတ်ကြီး ဖြစ်သည်။ သာမန် တာရှပြည်သူများအတွက်မူ ဤသည်မှာ အကောင်းဆုံးသော

ခေတ်တစ်ခေတ်ပင် ဖြစ်သည်။

ဤကဲ့သို့ ထွန်းကားနေသော တာရှနိုင်ငံကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချနေသူ တစ်ဦးသာ ရှိသည်။

၎င်းမှာ ရှန်ကျစ်ရှားပင် ဖြစ်သည်။

“ဟူး... ငါကတော့ ဒီကမ္ဘာမှာ ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းနိုင်မယ်လို့ ထင်ထားတာ။

ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ် ရောက်သွားရင် အင်အားအကြီးဆုံး ဖြစ်မယ်လို့

ထင်ခဲ့တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ချောက်ကမ္ဘာ

အရှင်သခင်က လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တာနဲ့ ငါ အဖမ်းခံလိုက်ရတာပဲ။

အဲဒီ မြင်ကွင်းကို တစ်နိုင်ငံလုံးကလည်း မြင်သွားကြသေးတယ်”

သူမမှာ တစ်နိုင်ငံလုံး၏ ရှေ့မှောက်တွင် အရှက်ရခဲ့ရသည်။ လက်ရှိ လူဦးရေနှင့်

တွက်ချက်မည်ဆိုပါက ကမ္ဘာ့လူဦးရေ တစ်ဝက်ခန့်၏ ရှေ့တွင်

အရှက်ကွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တောက်။ တကယ်ပဲ။

“ဟူး။ နောက်ဆုံးတော့ စူးချီကပဲ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်သွားတာပါပဲ။ စနစ်က ပါရမီကို

မယှဉ်နိုင်တာလား။ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ဝတ္ထုတွေထဲမှာ ဒီလို မရေးထားပါဘူး”

ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဘဝကိုပင် ထပ်ခါတလဲလဲ သံသယဝင်နေမိသည်။ သူမသည် ဧကရာဇ်အဆင့်သို့

ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွားသဖြင့် ပြိုင်ဘက်ကင်းမည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ချောက်ကမ္ဘာ

ဘေးအန္တရာယ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ချန်ခွန်းအတွင်းရှိ ဧကရာဇ်များ အားလုံး ပြန်လည်

ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။ ထိုသူများထဲမှ အတော်များများကို သူမ မယှဉ်နိုင်သေးပေ။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ သိုင်းပညာရှင် အမြောက်အမြားထဲတွင် ကိုးကြိမ်မြောက်

အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်၏ အဋ္ဌမအဆင့်

အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသူ အများအပြား

ပေါ်ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူအားလုံးမှာ

သူမထက် ပိုမို အစွမ်းထက်နေကြသည်။

၎င်းမှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့်ရရန် ကြိုးစားရမည်ဟု ဆရာက ပြောသဖြင့်

ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း၊ တက္ကသိုလ်

ဘွဲ့ရပြီးသည့်အခါတွင်မှ တကယ့် အခက်အခဲမှာ စာသင်ရခြင်း

မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဘဝ၏ အခက်အခဲများမှာ

ပိုမို၍ပင် မွန်းကျပ်စရာ ကောင်းလှသည်။

မူလက သူမ ဧကရာဇ်အဆင့် ရှစ်သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စနစ်အရောင်းဆိုင်

ပွင့်သွားခဲ့သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ကြိုးစားရန်

အခွင့်အရေး ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။ သို့သော်လည်း အမေရိကန်နှင့် ဥရောပရှိ

သူမကို မုန်းတီးသူများ၊ အခွင့်အရေးသမားများ အားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားကြပြီ

ဖြစ်သည်။ စူးချီ မည်သည့်ကျင့်စဉ်ကို သင်ကြားပါစေ၊ ကောင်းမွန်သော

မှတ်ချက်များသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင်

သင်ကြားပြသနေခြင်းမှာ ဘာထူးတော့မည်နည်း။

ထားလိုက်ပါတော့။ ကောင်းကင်ဘုံက ရှန်ကျစ်ရှားဘက်မှာ မရှိဘူးပဲ။ ငါလည်း အေးအေးဆေးဆေးပဲ

နေတော့မယ်။

သို့သော်လည်း အေးဆေးနေသည့်တိုင်အောင် အကျိုးရှိအောင်တော့ နေရမည် မဟုတ်ပါလား။

“စူးချီ သင်ပေးထားတဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုပဲ လေ့လာရမှာပေါ့”

“ဝါတီး၏ အတွင်းကျမ်း- ယင်နှင့်ယန် အခန်းတဲ့။ ဒီကျင့်စဉ်က တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ။

လှဲနေပြီး ဒူးကို ပုခုံးနဲ့ ထိအောင် လုပ်ရမယ်တဲ့။ ဒါက တကယ်ပဲ

ကောင်းမွန်တဲ့ ကျင့်စဉ် ဟုတ်ရဲ့လား။ ပြီးတော့

ငါ့ခြေထောက်တွေကို သူ့ပုခုံးပေါ် တင်ရမယ် ဟုတ်လား။

ဒီလူဆိုးကြီးကတော့။ ထူးဆန်းတယ်၊ သူ ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ”

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စူးချီမှာမူ ထူးဆန်းသော ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုအတွင်းသို့

ရောက်ရှိနေသည်။ ဤနေရာတွင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးမှာ

ဖြူဖွေးနေပြီး အရာအားလုံး ရှိနေသကဲ့သို့ ဘာမှမရှိသကဲ့သို့လည်း

ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ရှေ့တွင် နှစ်မီတာခန့် မြင့်သော လုံးဝ ဖြူဖွေးနေသည့်

အဝိုင်းပုံစံ အရာဝတ္ထုတစ်ခု ရှိနေသည်။ စူးချီ၏ အနောက်တွင်မူ

ဆွဲဖြဲထားသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။

“မင်းက ငါ့ကို စနစ် ပေးခဲ့တဲ့သူလား”

ကိုးကြိမ်မြောက် အသွင်ပြောင်း နက်နဲသော မူလပညာရပ်မှာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည့်အခါ

စူးချီသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွက်ပြီး သူ၏ မူလ ကမ္ဘာမြေသို့ ပြန်ရန်

ကြိုးပမ်းခဲ့သည်။ သို့သော် မည်သို့မျှ မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထိုကမ္ဘာမှာ လုံးဝ

မတည်ရှိတော့သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်နေသည်။ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားပြီးနောက် စူးချီသည်

လက်လျှော့လိုက်သော်လည်း၊ ကမ္ဘာမြေကို ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း ထူးဆန်းသော

ဆက်သွယ်မှု တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထိုဆက်သွယ်မှုမှာ သူ၏

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စနစ်သို့ တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်နေခြင်း

ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အဆုံးမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှေ့မှ အဝိုင်းပုံစံ အရာဝတ္ထုမှာ အနည်းငယ် လည်ပတ်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးတစ်လုံး

ပွင့်လာခဲ့သည်။ ထိုမျက်လုံးမှာ စူးချီကို တိုက်ရိုက် စိုက်ကြည့်နေသည်။

“ကောင်းတယ်။ မင်း အဲဒီကမ္ဘာကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ငါ မင်းကို စနစ် ပေးခဲ့ရကျိုး

နပ်ပါတယ်”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ထိုအရာဝတ္ထုမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

“စနစ်က တကယ်ပဲ မင်းပေးခဲ့တာပေါ့။ ငါ တကယ် သိချင်နေတာက ဒီစွမ်းအားရဲ့ အနှစ်သာရက

ဘယ်ကနေ လာတာလဲ ဆိုတာပဲ”

“သိချင်တာလား။ ဒါဆိုရင် မင်း ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ စနစ်ကို ဆက်သုံးနေရတာလဲ”

“ဘာလို့ မသုံးရမှာလဲ။ ငါ့မှာသာ ဒီစနစ် မရှိခဲ့ရင် ဒီနေ့မှာ ငါဟာ သာမန် အစမ်းခန့်

ဆရာလေး တစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာလေ”

စူးချီသည် စနစ်အပေါ်တွင် သံသယ မရှိခဲ့သည်တော့ မဟုတ်ပေ။ သို့သော် သံသယ ရှိခြင်းက

စနစ်ကို မသုံးရမည်ဟု မဆိုလိုပေ။ ဤခံစားချက်မှာ လစာ နည်းပါးလှသော

ကျောင်းဆင်းသစ်လေး တစ်ဦးက အိမ်ငှားရာတွင်၊ အိမ်ရှင်က သူ၏

ဟောင်းနွမ်းလှသော ကွန်ပျူတာနှင့် ဖုန်းကို ကြည့်ကာ အဆင့်မြင့်ဆုံး

ပစ္စည်းများကို အစားထိုး ပေးလိုက်သည့်အပြင်၊ အိမ်လစာကိုပါ

လျှော့ပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဤကဲ့သို့သော အိမ်ရှင်နှင့်

တွေ့ပါက သူ့ကို လိမ်နေသည်ဟု သံသယဝင်နေမည်လော၊ သို့မဟုတ် သူ့ကို

ကျေးဇူးတင်စွာဖြင့် လက်ခံမည်လော။

“ဟဲဟဲ။ မင်းက တကယ့်ကို ပွင့်လင်းတာပဲ။ မင်းကို ပြောပြရင်လည်း ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး”

“မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကမ္ဘာတွေမှာ အားအင် နှစ်မျိုးက အမြဲတမ်း ဒွန်တွဲနေတယ်။

ရှင်သန်ခြင်းနဲ့ ဖျက်ဆီးခြင်းပဲ။ ဖျက်ဆီးခြင်း စွမ်းအားကတော့

မင်းတို့ ကမ္ဘာက ဝါးမြိုသူမျိုးနွယ်တွေလို၊ ဒါမှမဟုတ် ဖျက်ဆီးခြင်း

နတ်ဆိုးတွေလိုမျိုး အသွင်အမျိုးမျိုးနဲ့ ပေါ်လာတတ်တယ်။

တစ်ခါတစ်ရံမှာ အဲဒီ စွမ်းအားက သက်ရှိတွေရဲ့ စိတ်ထဲကို ဝင်ရောက်ပြီး

ကမ္ဘာပျက်မယ့် အတွေးတွေကို ဖြစ်ပေါ်စေတတ်တယ်”

“ငါတို့ကတော့ ရှင်သန်ခြင်း စွမ်းအားကို ကိုယ်စားပြုတဲ့သူတွေပေါ့။ အရင်တုန်းကတော့

ငါတို့ ကိုယ်တိုင် ကမ္ဘာတွေကို သွားပြီး ကယ်တင်ခဲ့ကြတာ။ နတ်ဘုရား စေတမန်တွေ၊

သူရဲကောင်းတွေ ဆိုတာ ငါတို့ရဲ့ ပုံရိပ်ယောင်တွေပဲ။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ

အဲဒီလို နည်းလမ်းက အရမ်း နှေးတယ်ဆိုတာ သိလာရတယ်။ ငါတို့တွေ

ကောင်းမွန်တဲ့ နည်းလမ်းကို ရှာမတွေ့ခဲ့ကြဘူး”

“ပါရမီရှိတဲ့ ငါတို့ရဲ့ အမျိုးအနွယ် တစ်ယောက်က “စနစ်” ဆိုတဲ့ အကြံကို ရတဲ့အထိပေါ့။

ရှင်သန်ခြင်း အခွင့်အာဏာကို စနစ်နဲ့ ခွဲဝေပေးပြီး၊ ကမ္ဘာတွေကို

ကယ်တင်ပေးမယ့်သူတွေကို ရှာဖွေခိုင်းလိုက်တာပဲ”

စူးချီမှာမူ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ သူ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော လက်နက်မှာ အဆင့်မြင့်သော

ကမ္ဘာတစ်ခုမှ “အလုပ်လုပ်နှုန်း ကောင်းမွန်စေရန် အထောက်အကူပြု ကိရိယာ” မျှသာ

ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့ ကိုယ်တိုင် သွားရောက် ကယ်တင်ခြင်းထက်

ပိုမို ထိရောက်ပြီး ရလဒ် ကောင်းမွန်သောကြောင့် စနစ်အဖြစ်

ပြုလုပ်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မည်သည့် ကမ္ဘာသို့မဆို ရောက်ရှိသွားသော ကံကောင်းသူများအနေဖြင့်

လုပ်ဆောင်ရန်မှာ တစ်ခုတည်းသာ ရှိသည်။ မိမိ၏ အခွင့်အရေးကို

လက်လွှတ်မခံဘဲ ရှေ့သို့ တိုးကာ ရန်သူအားလုံးကို နှိမ်နင်းရန်ပင်

ဖြစ်သည်။ စနစ်၏ စွမ်းအားမှာ ဘယ်ကလာသလဲဟူသည်ကို စိုးရိမ်မနေဘဲ၊ စနစ်က အချက်ပေးသံ

ထွက်လာသည်နှင့် အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

စူးချီ ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် အဖြူရောင် အလုံးကြီးထံမှ သေးငယ်သော

အလုံးလေးတစ်ခု ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုအလုံးလေးမှာ အထက်သို့

ပျံတက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ စူးချီသည်

ထိုအလင်းလုံးကို မမြင်ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ သူ၏ စနစ်နှင့်

ဆင်တူသော အရာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

“အခု ထွက်သွားတာက စနစ်အသစ် တစ်ခုလား”

လျှို့ဝှက်ဆန်းကျယ်သော အလင်းလုံးမှာ မျက်လုံးတစ်ချက် မှိတ်ပြပြီး သူ၏ ကြီးမားသော

ခေါင်းကို ညိတ်ပြလိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်။ ထူးဆန်းတဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်တစ်ခုနဲ့ ကြုံနေရတဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ငါ

တွေ့ထားတယ်။ ဒီစနစ်က အဲဒီကမ္ဘာရဲ့ ကယ်တင်ရှင်အတွက်

ပြင်ဆင်ပေးလိုက်တာပဲ”

ထို့နောက် ထိုအလင်းလုံးက တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားလိုက်ပုံရပြီး ဆက်ပြောသည်။

“အကယ်၍ မင်း စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အဲဒီကမ္ဘာကို သွားပြီး ကယ်တင်ပေးလို့ ရတယ်နော်။

ဘယ်သူပဲ သွားသွား ငါ့အတွက်တော့ ကမ္ဘာကြီး ကယ်တင်ခြင်း ခံရဖို့ကပဲ

အရေးကြီးတာပါ”

ထိုတောင်းဆိုချက်ကို စူးချီသည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုတော့ပါဘူး။ စနစ်ရဲ့ တစ်ဖက်မှာ ဘဝရဲ့ ဖိနှိပ်မှုကို ခံနေရတဲ့ ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်

ရှိနေမှာပါ။ သူက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဇာတ်လမ်းနဲ့ တန်ပြန် တိုက်စစ်ကို စတင်ပါလိမ့်မယ်။

ငါသာ သူ့ရဲ့ အခွင့်အရေးကို လုယူလိုက်မယ်ဆိုရင် သူဟာ တစ်ဘဝလုံး ရွှံ့နွံထဲမှာပဲ

နေသွားရနိုင်တယ်။”

စူးချီသည် သူ ဆွဲဖြဲထားသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

“ပြီးတော့... ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါ့မိန်းမဆီ ပြန်သွားပြီး

ဆွေးနွေးစရာလေးတွေ ရှိသေးတယ်လေ”

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူသည် လှည့်ထွက်သွားပြီး စနစ်အရှင်သခင်၏ ဟင်းလင်းပြင်မှ

ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ကမ္ဘာကြီးကို ကယ်တင်မည့် တာဝန်မှာ

ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အချို့သော

အရာများမှာမူ လုပ်ဆောင်ရန် ကျန်ရှိနေသေးပေလိမ့်မည်။

(စာအုပ်ပြီးဆုံးပါပြီ)