အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း ၁၆၃ - အိုင်ဗီ၏ ကယ်တင်ခြင်း

ဒုတိယမြောက်လူက သံပိုက်လုံးဖြင့် သူမကို လွှဲရိုက်သော်လည်း အိုင်ဗီက ထိုလက်နက်ကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဖမ်းကိုင်လိုက်ကာ လုယူပြီးနောက် ၎င်း၏ ပခုံးကို အားဖြင့် ပြန်ထုလိုက်သည်။

ရွံရှာဖွေကောင်းသော အရိုးကျိုးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူမှာ အော်ဟစ်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးကျန်နေသောလူက ဓားဖြင့် ထိုးရန် ကြိုးစားသည်။ အိုင်ဗီက ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဖမ်းကာ အားဖြင့် လိမ်ချိုးလိုက်ရာ ဓားမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ တဂျောက်ဂျောက်နှင့် ကျသွား၏။

သူမ၏ နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက်က ၎င်း၏ ဗိုက်ကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားသဖြင့် ထိုလူမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အန်ဖတ်များ ထွက်လာပြီးနောက် သတိမေ့သွားတော့သည်။

တာလီယာ၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်နေသည်။ အိုင်ဗီသည် မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်ဆန်နေ၏။ 'သူက... သူက ဉာဏ်ကောင်းရုံတင် မဟုတ်ဘူး။ သူ သိပ်သန်မာတာပဲ။ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေရတာလဲ'

ကျန်ရှိနေသော လူများမှာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြပြီး သူတို့၏ ယုံကြည်မှုများ ပြိုလဲကုန်သည်။ သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က တုန်တုန်ယင်ယင်နှင့် "သူက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူး... သူက မကောင်းဆိုးဝါးမပဲ" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

အိုင်ဗီ၏ မျက်လုံးများ ပိုမိုအေးစက်သွားသည်။ "ငါ နင်တို့ကို သတိပေးပြီးသားပဲ နင်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါသတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်လေ"

သူမ၏ ခြေထောက်က စကားပြောလိုက်သော လူ၏ ရင်ဘတ်ကို ကန်ကျောက်လိုက်သည်။ ထိုလူမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကာ နံရံနှင့် ဆောင့်မိပြီးနောက် အသက်မဲ့စွာ လျောကျသွားတော့သည်။

နောက်ထပ် လူတစ်ယောက်က ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း အိုင်ဗီက သံပိုက်လုံးကို လှံတစ်ချောင်းကဲ့သို့ လှမ်းပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ထိုလူ၏ ကျောကုန်းကို ထိမှန်သွားသဖြင့် အော်ဟစ်ကာ လဲကျသွားပြန်သည်။

တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သူမ နှိမ်နင်းလိုက်ရာ တိုက်ချက်တိုင်းက တိကျပြီး သနားညှာတာမှု ကင်းမဲ့လှသည်။ ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးတွင် သူတို့၏ အော်ဟစ်ညည်းတွားသံများ ပြည့်နှက်နေပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ အိုင်ဗီ၏ လက်သီးနှင့် ခြေကန်ချက်များအောက်တွင် ကြေမွကုန်ကြသည်။ အချို့က အသနားခံ တောင်းပန်ကြသော်လည်း အိုင်ဗီက မရပ်တန့်ခဲ့ပါ။

သူမ၏ မျက်နှာက တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး လှုပ်ရှားမှုများက ထက်မြက်လှသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံးမှာ မသေရုံတမည် ညည်းတွားလျက် ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေကြတော့သည်။

ဂိုဒေါင်တစ်ခုလုံးတွင် သူတို့၏ အသက်ရှူသံသဲ့သဲ့မှလွဲ၍ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

အိုင်ဗီသည် အလယ်တွင် ရပ်နေကာ အသက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှူနေပြီး လဲကျနေသော လူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ဘေးနားရှိ ကြိုးခွေများဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ လျှောက်သွားပြီး သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် တုပ်နှောင်လိုက်သည်။ သူတို့တွင် ပြန်လည် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

နောက်ဆုံးတွင် သူမ တာလီယာထံသို့ လျှောက်သွားကာ ကြိုးများကို ဖြေပေးလိုက်သည်။

တာလီယာ လွတ်လပ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေ့သို့ တိုးဝင်ကာ အိုင်ဗီကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။

"အိုင်ဗီ" တာလီယာ၏ အသံမှာ တုန်ယင်နေသည်။ မျက်ရည်များမှာလည်း ပါးပြင်ပေါ်တွင် စီးကျနေ၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်..."

အိုင်ဗီ မှင်သက်သွားပြီး လက်နှစ်ဖက်မှာ ဘေးတွင် တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို မကျွမ်းကျင်ပေ။ ခဏအကြာမှ သူမသည် တာလီယာ၏ ကျောပြင်ကို ဟန်မကျစွာဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပုတ်ပေးလိုက်မိသည်။

'ဒါက... ဒါက ထူးဆန်းလိုက်တာ။ အရင်တုန်းက တာလီယာ ငါ့ကို သိပ်မုန်းခဲ့တာ။ ငါ့ကို စော်ကားတယ် လှောင်ပြောင်တယ်။ အခုတော့ သူ ငါ့ကို ဖက်ထားတယ်ပေါ့'

သို့သော် တာလီယာက ပို၍ပင် တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားရင်း "ငါက အရူးပဲ။ တကယ့်ကို အရူးပဲ။ ငါ နင့်ကို ဒီကိစ္စထဲ ဆွဲသွင်းမိတယ်။ နင့်ကို သေလုနီးပါး ဖြစ်အောင် လုပ်မိတယ်။ တောင်းပန်ပါတယ်... ငါ တကယ် တောင်းပန်ပါတယ်..." ဟု တတွတ်တွတ် ပြောနေတော့သည်။

အိုင်ဗီက သက်ပြင်းသဲ့သဲ့ ချလိုက်သည်။ "အဲဒီလို ပြောဖို့ မလိုပါဘူး။ ငါ လိုင်လာတာက ငါ့ဘာသာ လိုက်ချင်လို့ လိုင်လာတာ။ နင့်ကို ကာကွယ်ပေးချင်လို့ပါ"

တာလီယာက အနည်းငယ် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး ရဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် အိုင်ဗီကို စိုက်ကြည့်သည်။ "ဘာလို့လဲ? ငါ နင့်အပေါ် လုပ်ခဲ့သမျှတွေ ရှိနေတာတောင်... ဘာလို့ ငါ့ကို ထားမသွားခဲ့တာလဲ။ ဘာလို့ ထွက်မပြေးခဲ့တာလဲ"

အိုင်ဗီက သူမကို ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးမှ "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒါက ငါ နင့်အပေါ် ပေးဆပ်ရမယ့် အကြွေးမို့လို့ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

တာလီယာ၏ နှလုံးသားမှာ နာကျင်သွားရသည်။ သူမ ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းလိုက်ပြီး "မဟုတ်ဘူး။ နင် ငါ့အပေါ် ဘာအကြွေးမှ မရှိဘူး။ ငါတို့အပေါ် ဘာမှ ပေးဆပ်စရာ မလိုဘူး။ အိုင်ဗီ... ငါ မှားခဲ့တယ်။ ငါ့‌‌မောင်ဘက်က ကာကွယ်ပေးချင်လို့ နင့်ကို စော်ကားခဲ့တာ။ သူလည်း မှားနေတယ်ဆိုတာ ငါ သိခဲ့ပေမဲ့ အတ္တကြီးစွာနဲ့ လျစ်လျူရှုခဲ့တာပါ။ အခုတော့ နင်... နင်က ပြောင်းလဲသွားပြီ"

သူမသည် အိုင်ဗီ၏ လက်များကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ "အခုကစပြီး ငါ နင့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ငါ ကတိပေးတယ်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ နင့်ကို ထပ်ပြီး နာကျင်အောင် လုပ်ခွင့်မပေးဘူး"

အိုင်ဗီက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ကာ "မလိုပါဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ ဒါက... ဒါက ငါ လုပ်ရမယ့် အလုပ်ပဲ။ ဘလက်ခ်သော်န် မိသားစုအတွက်ပေါ့"

တာလီယာမှာ ရင်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာဖြင့် သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ 'သူက ငါတို့အပေါ် အကြွေးရှိတယ်လို့ တကယ် ယုံကြည်နေတာပဲ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့လဲ ဘာလို့ သူက ဒီလောက်အထိ လေးလံတဲ့ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကို ထမ်းထားရတာလဲ'

သူမ အိုင်ဗီကို ထပ်မံဖက်ထားလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "နင် ငါတို့အပေါ် အကြွေးမရှိတော့ပါဘူး။ တကယ် မရှိတော့ဘူး။ အခု နင်လုပ်ပေးသမျှတွေက... ဒါက ကျေးဇူးတရားတွေပဲ။ နင် ငါ့ကို ထားခဲ့လို့ ရတာပဲ။ ဒီထောင်ချောက်ထဲမှာ ငါ့ကို ပစ်ထားခဲ့လို့ ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နင် မလုပ်ခဲ့ဘူး"

သူမ၏ စကားလုံးများမှာ အပြစ်မကင်းသည့် စိတ်နှင့် ခံစားချက်များကြောင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ငါ နင့်အပေါ် မကောင်းခဲ့တာတောင် နင် ငါ့ကို ကယ်ခဲ့တယ် နင့်ရဲ့ စွမ်းအားတွေက ငါ့လို တိုက်ခိုက်ရေး မဟုတ်တာတောင် နင် ငါ့ရှေ့က မားမားမတ်မတ် ရပ်ပေးခဲ့တယ် အဆိပ်မိနေတာတောင် နင် တိုက်ခိုက်ပေးခဲ့သေးတယ် ဘာလို့လဲ အိုင်ဗီ ဘာလို့ အရာရာကို တစ်ယောက်တည်း ထမ်းပိုးနေရတာလဲ"

အိုင်ဗီ တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ တာလီယာ၏ ကျောပြင်ကိုသာ ထပ်မံ ပုတ်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ 'ဘာလို့လဲဆိုတော့ အတိတ်ဘဝတုန်းက ငါ နင့်ကို မကယ်နိုင်ခဲ့လို့ပဲ။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ ငါ အဲဒီအမှားမျိုး အဖြစ်မခံတော့ဘူး' ဟု ရေရွတ်နေမိသည်။

တာလီယာသည် မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ရင်း နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

'ထူးဆန်းတယ်... အိုင်ဗီက အဆိပ်မိတာကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် သက်သာသွားတာလဲ။ ငါတောင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာမှ ပြန်လှုပ်ရှားနိုင်တာ။ သူကတော့ ဘာမှမဖြစ်သလို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်'

အကယ်၍ အိုင်ဗီသာ တာလီယာ၏ အတွေးကို ကြားနိုင်လျှင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တခြားသူများနှင့် မတူကြောင်း ရယ်မောကာရှင်းပြမိပေလိမ့်မည်။ အတိတ်ဘဝတုန်းက ပက်ထရစ် ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုကို ခံရစဉ်မှာတောင် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

ရာဗင်ခရော့ဖ် မိသားစုက သူမကို နှိပ်စက်ပြီး စွမ်းအားအမြူတေကို ထုတ်ယူသွားချိန်မှာတောင် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။ သုတေသီများ၏ စမ်းသပ်မှုကို ခံရပြီး တလွန် စခန်းရှိ လူများ၏ အကျဉ်းချထားခြင်းကို ခံရချိန်မှာတောင် သူမ အသက်ရှင်ခဲ့သည်။

ဒါက ထူးဆန်းလှသည်။ အိုင်ဗီသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တခြားသူများထက် ဒဏ်ရာပျောက်ကင်းမှု ပိုမြန်ကြောင်းနှင့် အဆိပ်များကိုလည်း အတော်အတန် ခုခံနိုင်စွမ်းရှိလာကြောင်း လက်ခံလိုက်ရသည်။

"ဒီလူတွေကို ဘာလုပ်မလဲ" အိုင်ဗီက မေးလိုက်သည်။

တာလီယာက တုပ်နှောင်ထားသော လူများကို ဒေါသရိပ်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါပဲ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ် ဒီည သူတို့ ကြံစည်ခဲ့သမျှတွေအတွက် သူတို့ နောင်တရစေရမယ် ငါ့စေ့စပ်ထားတဲ့သူနဲ့ ပတ်သက်လို့တော့ စိတ်မပူနဲ့ သူ့ကိုလည်း ဖမ်းမိပြီးသားပဲ။ အခုချိန်မှာ စစ်မေးတာ ခံနေရလောက်ပြီ"

အိုင်ဗီ၏ မျက်မှောင် အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားသည်။ "ဒါဆို ဒါက နင် ကြိုတင်စီစဉ်ထားတာလား သူ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာ နင် သိနေခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"

တာလီယာက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။ သူ့အကြံကို အမြစ်ပြတ်ဖော်ထုတ်ချင်လို့ပါ ဒါပေမဲ့ အဆိပ်က ဒီလောက်အထိ ပြင်းလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားခဲ့ဘူး ငါ ခုခံနိုင်မယ် ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ငါလည်း သတိမေ့သွားခဲ့တယ် နင်သာ ဒီမှာ မရှိရင်..." သူမ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်တက်သွားသည်။ "ငါ အဲဒီလို အခြေအနေမျိုးကို မစဉ်းစားရဲဘူး"

အိုင်ဗီက ခေါင်းလေးစောင်းကာ "ဒါပေမဲ့ နင်က ငါထင်ထားတာထက် ပိုမြန်မြန် နိုးလာတယ်နော် ဘယ်လိုလုပ်တာလဲ"

တာလီယာက အားနည်းစွာ ရယ်လိုက်သည်။ "ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ခဲ့တာပါ။ တခြား အဆိပ်ဖြေဆေးတွေကို မလာခင်ကတည်းက ကြိုသောက်ထားခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ အဆိပ်က ပြင်းလွန်းလို့ နာရီပေါင်းများစွာ သတိမေ့သွားတာ အခုမှ အင်အားနည်းနည်း ပြန်ရှိလာတာပါ"

အိုင်ဗီက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အတွေးများဖြင့် လှုပ်ခတ်သွား၏။ 'ဩော်... သူက အဆိပ်ဖြေဆေးကို ကြိုစားထားခဲ့တာကိုး။ ဒါကြောင့်လည်း အတိတ်ဘဝတုန်းကထက်စာရင် အင်အားတွေ ပိုပြီး မြန်မြန် ပြန်ရလာတာပဲ'

အခန်း ၁၆၄ - ပက်ထရစ်ရှာ

အိုင်ဗီနှင့် တာလီယာတို့ စခန်းသို့ ပြန်ရောက်လာကြသောအခါ တာလီယာ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။ သူမသည် အိုင်ဗီ၏ လက်မောင်းကို ခဏမျှ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးမှ ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။

"အိုင်ဗီ" တာလီယာက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "ဒီည ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ငါပဲ အစအဆုံး တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ် စိတ်မပူနဲ့တော့နော် ပြီးတော့... တစ်ခါထပ်ပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဒီကျေးဇူးကို ငါ့ဘဝတစ်သက်လုံး အမြဲသတိရနေမှာပါ"

အိုင်ဗီက သူမကို ခေတ္တမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် လက်ကို ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ နောက်တစ်ခါ အဲဒီလိုမျိုး အဖမ်းမခံရအောင်ပဲ သတိထားပါ"

တာလီယာက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သော်လည်း သူမ၏ အသံက ခိုင်မာနေဆဲပင်။ "မဟုတ်ဘူး အိုင်ဗီ ငါ အတည်ပြောနေတာ ငါ သတိရနေမှာပါ"

အိုင်ဗီ ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အကြောင်းအရာတစ်ခုက သူမ၏ စိတ်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။ "ဩော်... ငါ့ရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်။ နင့်ရဲ့ တိုက်ခန်းမှာ ကျန်ခဲ့တယ်"

တာလီယာ အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ "နင့်ရဲ့ အိတ်"

"ဟုတ်တယ်" အိုင်ဗီ အနည်းငယ် ရှက်ကိုးရှက်ကန့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကို ပြန်သွားယူဖို့ လိုတယ်"

တာလီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ခန့်မှန်းရခက်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ခဏအကြာတွင် သူမ ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ "နင် သွားချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သွားလို့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... စိတ်ပြင်ဆင်ထားဖို့တော့ လိုလိမ့်မယ်"

အိုင်ဗီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ "စိတ်ပြင်ဆင်ရမယ်ဟုတ်လား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"

တာလီယာက ခေါင်းခါရုံသာ ခါလိုက်သည်။ "နင့်မျက်စိနဲ့ကိုယ်တိုင် မြင်တာက ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ငါ ရှင်းပြလို့ မရဘူး"

သူမ၏ စကားများကြောင့် အိုင်ဗီ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားသည်။ တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နွေးထွေးမှုတစ်ခု ပျံ့နှံ့သွား၏။ 'သူ ငါ့ကို သတိပေးနေတာပဲ။ သူ ငါ့အတွက် တကယ် စိုးရိမ်နေတာ'

ထို့ကြောင့် အိုင်ဗီသည် စခန်းမှ ထွက်လာခဲ့ပြီး တာလီယာ၏ တိုက်ခန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

တိုက်ခန်းအဆောက်အအုံကြီးမှာ အိုင်ဗီ အရင်က သိခဲ့သော နေရာဟောင်းများနှင့် မတူဘဲ အသစ်စက်စက်ဖြစ်ကာ ပြောင်လက်ပြီး မြင့်မားလှသည်။

ထိုနေရာသို့ လျှောက်သွားရသည်မှာ သူမနှင့် မသက်ဆိုင်သည့် နေရာတစ်ခုသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။ မကြာမီ သူမသည် တံခါးရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး လူခေါ်ဘဲလ်ကို နှိပ်လိုက်၏။

တံခါးပွင့်လာသော်လည်း ရပ်နေသူမှာ တာလီယာ မဟုတ်ပေ။

မိန်းကလေးတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။ တောက်ပပြီး ပိုးသားကဲ့သို့ နူးညံ့ကာ ကျဆင်းနေသော ပန်းရောင်ဆံနွယ်များဖြင့် ရွှင်ပျသော ပုံစံရှိသည့် မိန်းကလေးပင်။ သူမသည် ပန်းရောင် ခြေညှပ်ဖိနပ် အပျော့လေးများကို စီးထားပြီး နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ တောက်ပသော အပြုံးမျိုး ရှိသည်။

ခဏမျှ အိုင်ဗီ မှင်သက်သွားသည်။ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်စွာဖြင့် တင်းကျပ်သွား၏။ ထိုမိန်းကလေးမှာ သူမနှင့် ဆင်တူနေသည်။ အတိအကျကြီး မဟုတ်သော်လည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ရလောက်အောင် ဆင်တူနေခြင်းပင်။

ထိုမိန်းကလေးက ခေါင်းလေးစောင်းကာ "ရှင်က ဘယ်သူလဲဟင်" ဟု မေးသည်။

အိုင်ဗီ၏ အသံမှာ တိုးညင်းနေသည်။ "ရှင်... ရှင်ကရော ဘယ်သူလဲ"

မိန်းကလေးက နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြသည်။ "ဩော်... ကျွန်မနာမည်က ပက်ထရစ်ရှာ ပါ"

အိုင်ဗီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "တာလီယာရဲ့ တိုက်ခန်းထဲမှာ ရှင် ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာက သူမ၏ ပါးစပ်ကို လက်ဖြင့် အုပ်ကာ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ရယ်စရာကြီးပဲ။ အဲဒီစကားကို ကျွန်မကပဲ ရှင့်ကို ပြန်မေးရမှာပါ ညီမလေးရဲ့"

အိုင်ဗီ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ "ကျွန်မက အိုင်ဗီပါ။ ကျွန်မလည်း ဒီမှာ နေတာပဲ။ ကျွန်မရဲ့ ခရီးဆောင်အိတ်ကို ပြန်လာယူတာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ပက်ထရစ်ရှာ၏ အပြုံးမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မှေးမှိန်သွားသည်။ သူမသည် အိုင်ဗီကို သေသေချာချာနှင့် တည်ကြည်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် လက်ကို မြှောက်ကာ အိုင်ဗီကို တည့်တည့် လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

"နင်... နင်က ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ အချစ်ဦးပေါ့"

ထိုစကားလုံးများက မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ အိုင်ဗီကို ထိမှန်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်ခဲသွား၏။ "ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ" ဟု သူမက ပြတ်ပြတ်သားသား မေးလိုက်သည်။

ပက်ထရစ်ရှာက တံခါးဘောင်ကို မှီလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်သော အသံဖြင့် "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး။ နင်က သူ အရင်ဆုံး ချစ်ခဲ့တဲ့ မိန်းကလေးပဲဆိုတာ သိနေလို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နင် ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ။ ဆိုင်းလပ်စ်က နင့်ကို တားမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

အိုင်ဗီ၏ ရင်ထဲတွင် ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်သွားသည်။ သူမ၏ နှလုံးသားကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ကော်ထုတ်လိုက်သလို ခံစားရသော်လည်း သူမ၏ အသံကို တည်ငြိမ်အောင် အတင်းထိန်းထားလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ အိတ်ကို ပေးပါ"

ပက်ထရစ်ရှာက ယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။ "ပေးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ ခဏလောက် ထိုင်ပါဦး။ တာလီယာ အိတ်ကို ဘယ်မှာ ထားခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်မ မသိသေးလို့ပါ"

အိုင်ဗီသည် စိတ်မအေးသော်လည်း ဖြည်းဖြည်းချင်း ထိုင်လိုက်သည်။ ပက်ထရစ်ရှာက တိုက်ခန်းထဲတွင် သူမ၏ ပန်းရောင်ဖိနပ်လေးဖြင့် လျှောက်သွားနေသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများက ပေါ့ပါးပြီး လှုပ်ရှားမှုများက နူးညံ့သိမ်မွေ့ကာ အပြုံးကလည်း အေးချမ်းလှသည်။

အိုင်ဗီ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ထားမိသည်။ 'ဘာလို့လဲ... ဘာလို့ သူက ငါနဲ့ ဒီလောက်တောင် တူနေရတာလဲ။ သူ့ရဲ့ ဟန်ပန်အမူအရာတွေကအစ ဆင်တူနေတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က အဝေးကနေ မြင်ရင် ငါလို့တောင် ထင်သွားနိုင်တယ်'

သူမ မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးခွန်းတစ်ခု ထွက်သွားသည်။ "တာလီယာနဲ့ ရှင့်ရဲ့ ပတ်သက်မှုက ဘာလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာက လှည့်ကြည့်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည်။ "ဩော်... ကျွန်မက သူ့ရဲ့ ယောက်မလေ"

အိုင်ဗီ၏ ရင်ခုန်သံ တစ်ချက် ရပ်သွားသည်။ "ရှင်က... အာရှာ ရဲ့ ဇနီးလား"

ပက်ထရစ်ရှာ၏ ရယ်သံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော် ဒီတစ်ကြိမ်တွင်တော့ နောက်ပြောင်ကျီစယ်သော အငွေ့အသက် ပါဝင်နေသည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ အာရှာရဲ့ ဇနီး မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ ရည်းစားလည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ စေ့စပ်ထားသူ ဖြစ်လာမယ့်သူပါ"

အိုင်ဗီ အသက်ရှူပင် မှားသွားရသည်။ သူမသည် ပက်ထရစ်ရှာကို မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် စိုက်ကြည့်နေမိ၏

။ "မဟုတ်ဘူး။ အဲဒါ မဖြစ်နိုင်တာ။ ရှင် လိမ်နေတာပဲ။ ဆိုင်းလပ်စ်က ရှင့်ကို ဘယ်တော့မှ လက်ထပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ပက်ထရစ်ရှာက အနားသို့ လျှောက်လာပြီး အိုင်ဗီ၏ ဘေးတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ထိုင်လိုက်သည်။ "ကျွန်မက ဘာလို့ လိမ်ရမှာလဲ။ တကယ်တော့ ရှင့်ကိုတောင် ကျေးဇူးတင်ရဦးမယ်။ ရှင့်ကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် ကျွန်မ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုး ဘယ်တော့မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

အိုင်ဗီ၏ လက်သည်းများမှာ သူမ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ နစ်ဝင်နေသည်။ "ဘာအခွင့်အရေးလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ချိုမြိန်သော အရာတစ်ခုကို သတိရနေသကဲ့သို့ နူးညံ့သွားသည်။

"မနေ့ကတင် ဆိုင်းလပ်စ် စစ်အခြေစိုက်စခန်းကနေ ထွက်လာတုန်း ကျွန်မကို တွေ့သွားတာလေ။ သူ ကျွန်မကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးတော့... ကျွန်မက ရှင်နဲ့ သိပ်တူတယ်လို့ ထင်သွားပုံရတယ်။ ရှင့်ကို သူ မပိုင်ဆိုင်နိုင်တော့တဲ့အတွက် ကျွန်မကို နင့်ရဲ့ အစားထိုးအဖြစ် နေပေးဖို့ သူ တောင်းဆိုခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ နောက်ပိုင်းမှာ သူ့ဇနီး ဖြစ်လာဖို့ပေါ့"

ထိုစကားလုံးများက အိုင်ဗီ၏ နားထဲသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်။ သူမ ခေါင်းကို အသည်းအသန် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး။ ရှင် လိမ်နေတာ။ ကျွန်မကို စိတ်ဒုက္ခပေးချင်လို့ ရှင် လုပ်ကြံပြောနေတာ"

ပက်ထရစ်ရှာက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "စိတ်ဒုက္ခပေးရအောင် ကျွန်မက အားမ‌နေဘူး။ ရှင် သူ့ကို ထားခဲ့တာလေ။ ရှင်ပဲ လက်လျှော့ခဲ့တာ သူက ကျွန်မကို တောင်းဆိုခဲ့တာပဲ နင်တို့နှစ်ယောက်ကြားမှာ ရန်တိုက်ပေးဖို့ မလိုပါဘူး နင်တို့နှစ်ယောက်ဆိုတာ အခု မရှိတော့ဘူးလေ"

အိုင်ဗီ၏ ရင်ထဲတွင် နာကျင်လာသည်။ သူမ၏ အတွင်းစိတ်ထဲမှ တစ်စုံတစ်ခုမှာ ကျယ်လောင်စွာ အက်ကွဲသွားသလို ခံစားရသည်။ 'ဆိုင်းလပ်စ်က... အစားထိုး တစ်ယောက်ကို ထားလိုက်တယ်ပေါ့ ငါ့ကို မပိုင်ဆိုင်နိုင်လို့လား သူက တကယ်ပဲ... ငါ့အပေါ် လက်လျှော့သွားပြီလား'

သူမ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် တင်းကျပ်နေသည်။ သူမကိုယ်သူမ အမြန်ပြန်ပြောလိုက်မိ၏။ 'မဟုတ်ဘူး၊ သူ ဒေါသထွက်နေလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါက သူ စိတ်လိုက်မာန်ပါ လုပ်လိုက်တာပဲ ဖြစ်ရမယ်'

သို့သော် ပက်ထရစ်ရှာ၏ တောက်ပနေသော မျက်နှာကို ပြန်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် ပြိုလဲမတတ် ခံစားရသည်။ ပက်ထရစ်ရှာက နေရောင်ခြည်ကဲ့သို့ ရွှင်ပျနေချိန်တွင် အိုင်ဗီသည် သူမ၏ အတိတ်မှ ဒဏ်ရာများကြောင့် ပိုမိုမှောင်မိုက်ကာ လေးလံနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် သိနေသည်။

ပက်ထရစ်ရှာက သူမကို ပြုံးပြသည်။ "ရှင် လက်လွှတ်လိုက်သင့်ပါပြီ အိုင်ဗီ။ အခု ကျွန်မ ရှိနေပြီပဲ။ သူ့ကို ကျွန်မပဲ စောင့်ရှောက်ပေးပါ့မယ်။ ရှင် စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ဘူး"

အိုင်ဗီသည် သူမ ကြားဖူးခဲ့သော 'အစားထိုး' ဇာတ်လမ်းအချို့ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။ ထိုအစားထိုးများသည် နောက်ပိုင်းတွင် မူလဇာတ်ကောင်၏ နေရာကို ယူကာ၊ ဇာတ်ဆောင်မင်းသား၏ ရင်ထဲတွင်လည်း သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုနှင့် ဂရုစိုက်မှုများကြောင့် နေရာဝင်ယူသွားတတ်ကြသည် မဟုတ်ပါလား။

အိုင်ဗီသည် ပက်ထရစ်ရှာကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ လှပသော အပြုံးကြောင့် ရင်ထဲတွင် မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာသည်။

အတိတ်ဘဝ၏ အတွေ့အကြုံများကြောင့် မှိုင်ကုပ်နေသော အိုင်ဗီနှင့် ယှဉ်လိုက်လျှင် ပက်ထရစ်ရှာမှာ နွေးထွေးသော နေရောင်ခြည်နှင့် တူနေပြီး အိုင်ဗီမှာမူ အလွန်မှိုင်ညှို့နေသော လူတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

အိုင်ဗီ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်လာသည်။ "ကျွန်မ... ကျွန်မ ဆိုင်းလပ်စ်ကို ချစ်နေတုန်းပဲ"

ပက်ထရစ်ရှာ ခေတ္တမျှ တိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အဲဒါက အရေးမကြီးတော့ပါဘူး။ ရှင် သူ့ကို ထားခဲ့ပြီးပြီပဲ။ အဲဒါနဲ့တင် အားလုံး ပြီးဆုံးသွားပါပြီ။ အခု ကျွန်မရဲ့ နေရာကို ရှင် လာလုတာမျိုး ကျွန်မ အဖြစ်မခံနိုင်ဘူး။ ရှင်ပဲ အမြဲပြောနေတာလေ... နင်က ကံဆိုးစေတဲ့သူ မို့လို့ သူ့နားမှာ မနေနိုင်ဘူးဆိုတာ။ ဒါဆိုရင် ဝေးဝေးမှာပဲ နေပေးပါ။ နောက်မှ ရှင့်ဆုံးဖြတ်ချက်အတွက် နောင်တ မရနဲ့တော့"