အခန်း (၁၆၉-၁၇၀)

အခန်း ၁၆၉ - ဒုတိယမြောက် ပုံတူ

အားလုံးက ချက်ချင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ပန်းရောင်ဆံနွယ်ရှည်များရှိသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးသည် စခန်းဘက်သို့ ညင်သာစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေ၏။

မေဆင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "မဖြစ်နိုင်တာ။ မနေ့ကမှ သူ့ကို ငါတွေ့ခဲ့တာလေ သူ အပြင်မထွက်သွားပါဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်မြန်မြန် အပြင်ကနေ ပြန်ဝင်လာတာလဲ။ သူက... ကိုယ်ပျောက်ခရီးသွားနိုင်တာလား"

ထိုအတွေးကြောင့် လူတိုင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ခြေလှမ်းများကို မြေကြီးကျိုးသွားမည်စိုးသည့်အလား ညင်သာစွာ လျှောက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

အီလီယက်စ်က သူမကို သေသေချာချာ အကဲခတ်ရင်း မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်သည်။ ခဏအကြာတွင် သူ ခေါင်းခါလိုက်၏။ "အဲဒါ အိုင်ဗီ မဟုတ်ဘူး"

ဂျိုးနက်စ်က သူ့ဘက် လှည့်လာသည်။ "အိုင်ဗီ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ ဆံပင်က ပန်းရောင်ချင်း အတူတူပဲကို"

"ဟုတ်တယ် ဆံပင်ကတော့ တူတယ်" အီလီယက်စ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။ "ဒါပေမဲ့ အရှိန်အဝါ က မတူဘူး။ အိုင်ဗီက သူရဲကောင်းတစ်ယောက်၊ တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ယောက်လို ခံစားရတယ်။ ဒီမိန်းကလေးကတော့... နုနုနယ်နယ်နဲ့ လေတိုက်ရင်တောင် ကျိုးပဲ့သွားမယ့် ပန်းလေးတစ်ပွင့်လိုပဲ။ သူက အိုင်ဗီ မဟုတ်ဘူး"

အားလုံးက ပိုပြီး စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအခါမှ သူတို့လည်း သတိပြုမိသွား၏။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ရှက်ရွံ့နေပုံရပြီး ပခုံးလေးများ အနည်းငယ် ကိုင်းနေကာ မျက်ဝန်းများကလည်း ပိုမိုနူးညံ့နေသည်။ အိုင်ဗီတွင် ရှိသည့် ထက်မြက်ပြီး တည်ငြိမ်သော ဟန်ပန်မျိုး သူမတွင် မရှိပေ။

ဂရစ်ဖင်က တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ "သူ့ရဲ့ ညီမများလား..."

ဗစ်တာ၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ "အဲဒါဆိုရင်တော့ ဖြစ်နိုင်တာပဲ။ အိုင်ဗီမှာ ညီမရှိတယ်ဆိုရင် အနည်းဆုံးတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက် ရန်ဖြစ်နေတာ ရပ်သွားမှာပေါ့"

ဂျိုးနက်စ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး။ ငါက အိုင်ဗီကိုပဲ လိုချင်တာ သူ့ညီမကို မဟုတ်ဘူး"

အီလီယက်စ်ကလည်း သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ "ငါလည်း အတူတူပဲ။ ပုံတူကို ငါ မလိုချင်ဘူး။ အစစ်ကိုပဲ လိုချင်တာ"

သူတို့၏ အသံများ ကျယ်လာပြီး လေထုမှာလည်း တင်းမာလာတော့သည်။

ဒန်နီယယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် နဖူးကို ပွတ်ရင်း ဟောက်လိုက်တော့သည်။ "တော်ကြစမ်း မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ကြဦး။ အခု မင်းတို့ရဲ့ မျက်နှာနဲ့ အောင်မြင်မှုတွေနဲ့ဆိုရင် အိုင်ဗီက မင်းတို့ကို လှည့်တောင် ကြည့်ပါ့မလား သူ့ဖိနပ်ကိုတောင် မင်းတို့ သယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဗစ်တာ၊ မေဆင်နှင့် ဂရစ်ဖင်တို့က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကြသည်။ "သူ ပြောတာ မှန်တယ်။ မင်းတို့နှစ်ယောက်ကတော့ အိမ်မက်ယောင်နေတာပဲ"

ဂျိုးနက်စ်နှင့် အီလီယက်စ်တို့ မျက်နှာနီသွားကြသော်လည်း ဘာမှ ပြန်မပြောနိုင်ကြပေ။ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင်တော့ ဒန်နီယယ် ပြောသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သိနေကြသည်။

ပန်းရောင်ဆံပင်နှင့် မိန်းကလေးမှာ စခန်းတံခါးထဲသို့ ခပ်သုတ်သုတ် ဝင်သွားသည်။ သူမ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသော်လည်း ယိမ်းယိုင်နေ၏။ သူမ အတွင်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို အားလုံး စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြသည်။

ပက်ထရစ်ရှာသည် မျက်လုံးအဝိုင်းသားဖြင့် စခန်းထဲသို့ လျှောက်ဝင်လာသည်။ သူမ ဤကဲ့သို့သော စခန်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပေ။ မြို့ဟောင်းများကဲ့သို့ မလှပ သပ်သပ်ရပ်ရပ်နှင့် ခမ်းနားမနေသော်လည်း တစ်မျိုးတစ်ဖုံ ထူးခြားသော အလှတရား ရှိနေသည်။

ကုန်စုံဆိုင်ကို ဆောက်လုပ်ထားပြီး လူအများအတွက် ဖွင့်လှစ်ထားကာ၊ အဝေးမှပင် ဆန်၊ ဂျုံမှုန့်၊ ခရမ်းချဉ်သီး၊ အာလူး၊ ကြက်သွန်နီနှင့် နို့များကို ရောင်းချနေသည်ကို ပက်ထရစ်ရှာ မြင်တွေ့နေရသည်။

ထို့ပြင် သူမ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် တိုက်ခန်းပေါင်း တစ်ရာကျော်မှာ မြင့်မားစွာ တည်ရှိနေကြ၏။ ၎င်းတို့မှာ စနစ်တကျ တန်းစီမနေသော်လည်း ကလေးတစ်ယောက် ဆော့စရာ အရုပ်တုံးလေးများကို စုပုံထားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

သူမကိုယ်သူမ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ "ပြီးပြည့်စုံမနေပေမဲ့... ခိုင်ခံ့တာပဲ။ ဒါ အစစ်တွေပဲ"

သူမ၏ ရင်ခုန်သံများ မြန်လာသည်။ အတွင်းခန်းများ မည်ကဲ့သို့ ရှိမည်ကို သူမ မြင်ယောင်ကြည့်နေမိ၏။ မီးဖိုချောင်တစ်ခု။ အိပ်ရာတစ်ခု။ ညဘက်ဆိုလျှင် ကြောက်စရာမလိုဘဲ ပိတ်ထားနိုင်မည့် တကယ့် တံခါးတစ်ချပ်။

'ဒီမှာ ဘေးကင်းပါတယ်။ တကယ်ကို ဘေးကင်းတယ်' သို့သော် သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်အောင် နေလိုက်သည်။ ထို့နောက် မှတ်ပုံတင်ရုံးခန်းသို့ သွားရာ လူတန်းကြီးတွင် ဝင်စီလိုက်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများက သူမ၏ ပန်းရောင်ဆံပင်ကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးတိုးတိုး ပြောနေကြသည်။ ပက်ထရစ်ရှာကတော့ မသိချင်ယောင်ဆောင်နေလိုက်သည်။

သူမ၏ အလှည့်ရောက်သောအခါ သူမ ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။ စားပွဲခုံနောက်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်ကာ စာရွက်များပေါ်တွင် ရေးသားနေ၏။ သူမတွင် ထက်မြက်သော မျက်လုံးများနှင့် တည်ငြိမ်သော လှုပ်ရှားမှုများ ရှိသည်။ သူမသည် အရေးကြီးသောသူတစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု ပက်ထရစ်ရှာ ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

မာသာက ခေါင်းမော့ကာ သူမကို တည့်တည့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် ဝိုင်းစက်သွားပြီးမှ ပြန်လည် ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ "နာမည်က"

ပက်ထရစ်ရှာ၏ ပန်းရောင်ဆံပင်ကြောင့် မာသာသည် ဆွဲဆောင်မှုရှိပြီး အနည်းငယ် အေးစက်ကာ လျှို့ဝှက်ချက်များရှိသည့် သူမ၏ အထက်လူကြီး အိုင်ဗီကို အလိုအလျောက် သတိရသွားသည်။

အိုင်ဗီသည် တကယ်ကို အလှဘုရင်မတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူမကို မြင်ရသည်မှာ မျက်စိအေးစေသည်။ သူမ၏ အလှမှာ လူတိုင်းကို ဆွံ့အစေသလို၊ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

အိုင်ဗီမှာ ထိုကဲ့သို့သော အလှမျိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မာသာသည် သူမ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ရသည်ကို အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

အိုင်ဗီ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်ဝင်သည်မှာ နှစ်ရက်သာ ရှိသေးသော်လည်း မာသာသည် ဤမျှ လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို အထက်လူကြီးအဖြစ် ရရှိထားသည်ကို အလွန်ပင် ဝမ်းမြောက်နေမိသည်။

ပက်ထရစ်ရှာကို ကြည့်ရင်း မာသာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။

တစ်စုံတစ်ရာသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ပက်ထရစ်ရှာတွင် အိုင်ဗီနှင့် ဆင်တူသော ဆံပင်ရှိသော်လည်း အိုင်ဗီနှင့် ယှဉ်လျှင်တော့ များစွာ ကွာခြားလှသည်။ အလှအပထက် သူတို့ တစ်ဦးချင်းစီတွင် ရှိသည့် အရှိန်အဝါ က ပို၍ ကွာခြားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော မိန်းကလေးမှာ နုနုနယ်နယ်နှင့် အားနည်းသော အရှိန်အဝါ ရှိသော်လည်း၊ အိုင်ဗီမှာမူ အေးစက်ပြီး လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားကာ လူတိုင်းကို ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အထက်တန်းကျသော အရှိန်အဝါ ရှိသည်။

"ပက်ထရစ်ရှာ ပါ" ပက်ထရစ်ရှာက ခပ်ဖွဖွ ပြုံးရင်း ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မက အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့်ရမယ့် အိမ်တစ်လုံး ဝယ်ချင်လို့ပါ"

မာသာက ကုလားထိုင်ကို မှီလိုက်ပြီး လက်ပိုက်လိုက်သည်။ "အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့် ဟုတ်လား အဲဒါက နောက်ကြောင်းရာဇ၀တ်မှု စစ်ဆေးပြီးမှ ခွင့်ပြုတာပါ။ အဲဒီအချိန်အထိတော့ သတ်မှတ်ချက်တွေကို ကျွန်မ မပြောပြနိုင်သေးဘူး"

ပက်ထရစ်ရှာက ခေါင်းလေးစောင်းလိုက်ပြီး "ရပါတယ်" ဟု တိုးတိုးလေး ပြောသည်။ ထို့နောက် ပိုမိုတောက်ပသော အပြုံးဖြင့် ထပ်ပြောလိုက်သည်မှာ -

"ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှင်သိထားသင့်တယ်... ကျွန်မက အိုင်ဗီနဲ့ ရင်းနှီးပါတယ်။ သူက ဒီစခန်းရဲ့ ခေါင်းဆောင်နဲ့ တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်း ပတ်သက်နေတာမလား"

မာသာ၏ လက်ထဲမှ ဘောပင်မှာ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ ထက်မြက်လာ၏။ "နင် အိုင်ဗီကို သိတယ် ဟုတ်လား?"

ပက်ထရစ်ရှာက သူမ၏ ဆံပင်ကို နားနောက်သို့ သပ်ရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ် ကျွန်မတို့က... ပတ်သက်မှု ရှိကြပါတယ်"

မာသာသည် သူမကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။ အတွေးများကလည်း ရောထွေးနေ၏။ 'ဆံပင်ကတော့ အိုင်ဗီနဲ့ တူတယ် ဒါပေမဲ့ ခံစားချက်ချင်းက မတူဘူး။ အိုင်ဗီမှာ အစွမ်းရှိတယ်၊ အေးစက်တယ်၊ လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိတယ်။ ဒီမိန်းကလေးကတော့ အရမ်း နူးညံ့လွန်းတယ်။ ဒါပေမဲ့... သူက အိုင်ဗီရဲ့ ညီမများလား?'

သို့သော် သူမ၏ သံသယကို အပြင်သို့ မပြခဲ့ပေ။ "အဲဒီလိုဆိုရင်တော့" မာသာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အိုင်ဗီကို အရင်ဆုံး အတည်ပြုရပါလိမ့်မယ်။ ဒီမှာပဲ ခဏစောင့်နေပါ"

ပက်ထရစ်ရှာက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြန်သည်။ သူမ၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ "ဟုတ်ကဲ့။ ကျွန်မ စောင့်ပါ့မယ်"

မာသာသည် ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားသည်။ သူမ၏ ဖိနပ်သံမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တဒေါက်ဒေါက် မြည်နေ၏။ သူမ ဟောခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်သည်။

သူမသည် ရုံးခန်းမကြီးဆီသို့ အမြန်လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို ခပ်ဖွဖွခေါက်ကာ ဝင်လိုက်သည်။

အတွင်း၌ အိုင်ဗီသည် စားပွဲတွင် ထိုင်ကာ စာရွက်များနှင့် ဒီဇိုင်းပုံစံများကို ကြည့်နေသည်။ သူမသည် ပိုမိုကြီးမားသော တိုက်ခန်းများ၏ ပုံစံကြမ်းကို ရေးဆွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် မာသာ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူမ၏ လက်မှာ ရပ်တန့်သွား၏။

"ပက်ထရစ်ရှာ ဆိုတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်" မာသာက ရှင်းပြသည်။ "သူက အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့် လိုချင်တယ်လို့ ပြောတယ်။ ပြီးတော့ သူက အိုင်ဗီကို သိတယ်လို့လည်း ပြောပါတယ်"

အိုင်ဗီ ခေါင်းကို ချက်ချင်း မော့လိုက်သည်။ "ပက်ထရစ်ရှာလား" သူမ၏ ရင်ခုန်သံမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ သူမ စားပွဲကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး အတွေးများက တရဟတ် လည်နေတော့သည်။

'သူ ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ? သူက စစ်အခြေစိုက်စခန်းမှာ ရှိနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား ဒါမှမဟုတ်... ဆိုင်းလပ်စ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းစကား တစ်ခုခု ပါလာတာလား'

အခန်း ၁၇၀ - စံနှုန်းအားလုံးကို ရိုက်ချိုးလိုက်တဲ့ အလှတရား

သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများက "ဟင့်အင်း" ဟု ငြင်းပယ်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်စဉ်းစားလိုက်မိသည်။

'ငါသာ သူ့ကို ငြင်းလိုက်ရင် လူတွေက အတင်းပြောကြလိမ့်မယ်။ ငါက မနာလိုဖြစ်နေတယ်လို့ ပြောကြမှာပဲ။ အဲဒီအခါကျရင် ဆိုင်းလပ်စ်က ငါ့အပေါ်မှာ သံယောဇဉ် ရှိနေသေးတယ်လို့ ထင်သွားလိမ့်မယ်။ သူ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံးကို သူ ရွေးချယ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ မဟုတ်ဘူး... ငါ သူ့ကို လူယုတ်မာ တစ်ယောက် ဖြစ်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူး'

သူမ လက်ဖဝါးကို စားပွဲပေါ်တွင် ဖိကပ်လိုက်သည်။ "သူ့ကို အထဲလွှတ်လိုက်ပါ"

မာသာသည် အိုင်ဗီ၏ ဖြူဖျော့နေသော မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ရင်ထဲတွင် မကောင်းဖြစ်သွားသည်။ 'သူ နာကျင်နေပုံရတယ်။ အဲဒီနာမည်ကို ကြားရုံနဲ့ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် နာကျင်နေရတာလဲ'

"CEO" မာသာက ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် အလိုရှိရင် ကျွန်မ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခုပေးပြီး သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်လို့ ရပါတယ်။ ရှင့်ကို ကျွန်မ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါတယ်"

အိုင်ဗီက ခေါင်းခါလိုက်၏။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မာသာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မ သူ့ကို တွေ့ရမယ်။ ဒါကို ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုင်တွယ်ပါ့မယ်"

မာသာက သူမကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် ရေတစ်ဖန်ခွက်ကို ဂရုတစိုက် ငှဲ့ပေးကာ စားပွဲပေါ်တွင် တင်ပေးလိုက်၏။

"အနည်းဆုံးတော့ ဒါလေး သောက်လိုက်ပါဦး။ ပြီးတော့ အရာအားလုံးကို ရှင်တစ်ယောက်တည်း ထမ်းထားစရာ မလိုဘူးဆိုတာ မှတ်ထားပေးပါ။ ရှင် အလိုရှိရင် ရှင့်ကိုယ်စား ကျွန်မ အစည်းအဝေးတွေ တက်ပေးလို့ ရပါတယ်" သူမ၏ လေသံက ရှင်းလင်းလှသည်။ အိုင်ဗီသာ အလိုရှိပါက ပက်ထရစ်ရှာကို သူမကိုယ်တိုင်ပင် ရင်ဆိုင်ပေးမည် ဖြစ်သည်။

အိုင်ဗီ၏ နှလုံးသား နွေးထွေးသွားရသည်။ သူမ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မာသာ။ တကယ်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒါကတော့ ကျွန်မကိုယ်တိုင် လုပ်ရမှာပါ"

မာသာက ဖြည်းဖြည်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ ရုံးခန်းထဲမှ လေးလံသော နှလုံးသားဖြင့် ထွက်လာခဲ့သည်။

သူမ ပက်ထရစ်ရှာရှိရာသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများက ပို၍ အေးစက်နေသည်။ သူမ ပက်ထရစ်ရှာအနားသို့ တိုးသွားကာ အသံကို နှိမ့်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အခု အိုင်ဗီနဲ့ တွေ့လို့ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ နင် သူ့ကို နည်းနည်းလေးတောင် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်ရင် ငါကိုယ်တိုင် နင့်ကို အပြင်ကို မောင်းထုတ်ပစ်မယ်"

ပက်ထရစ်ရှာက မျက်တောင်ခတ်ရင်း တုန်သွားသည်။ ထို့နောက် သူမက ကြောက်ကြောက်လန့်လန့်နှင့် ရယ်လိုက်၏။

"ရှင့်စကားပြောပုံက... ရှင်က မိန်းမချင်းကြိုက်တဲ့သူများလား" သူမ၏ လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။

မာသာ တောင့်ခဲသွားသည်။ ထို့နောက် ပက်ထရစ်ရှာ အံ့သြသွားအောင်ပင် သူမ ခပ်တိုးတိုး ရယ်လိုက်၏။

"ဟုတ်တယ် နင် မှန်တယ်" သူမက ပက်ထရစ်ရှာကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ဖြည်းဖြည်းချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"နင် သိချင်ရင် ငါ ပြပေးလို့ ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့..." သူမက ပြုံးစိစိ လုပ်လိုက်၏။

"ဒါပေမဲ့ နင်နဲ့တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါက အိုင်ဗီကို မြင်ဖူးထားတာလေ သူက စံနှုန်းအားလုံးကို ရိုက်ချိုးပစ်နိုင်လောက်အောင် လှတာ သူ့နဲ့ ယှဉ်ရင် နင်က နှစ်ရာခိုင်နှုန်းတောင် မရှိပါဘူး ပြီးပြည့်စုံတာကို မြင်ဖူးပြီးမှတော့ အောက်တန်းကျတာကို ငါ အလိုမရှိဘူး"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် မာသာက လေချွန်သံ ခပ်သဲ့သဲ့လေး ထွက်ရင်း ပက်ထရစ်ရှာကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

ပက်ထရစ်ရှာမှာ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းကာ တောင့်ခဲကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သူမ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်၏။

"အိုင်ဗီရဲ့ ဘေးနားက လူတွေ အကုန်လုံးက အန္တရာယ်ရှိတာပဲ အန္တရာယ်ရှိသလို... ရူးလည်း ရူးနေကြတယ်" သူမ ခေါင်းကို အမြန်ခါလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြန်၏။

သူမ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်မှာ "ဒါပေမဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်။ ငါ့အလုပ် ငါ အခု စတော့မယ်"

ပက်ထရစ်ရှာသည် အိုင်ဗီ၏ ရုံးခန်းဆီသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာခဲ့သည်။

ခြေလှမ်းတိုင်းက လေးလံနေသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာတွင်မူ နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သူမ တံခါးကို နှစ်ချက်ခေါက်ပြီး တွန်းဖွင့်လိုက်၏။

အတွင်း၌ အိုင်ဗီသည် စားပွဲတွင် ထိုင်နေပြီး စာရွက်စာတမ်းများကို သေသေသပ်သပ် စီထားကာ ဘောပင်ကို ဘေးတွင် ချထားသည်။

သူမ၏ ပန်းရောင်ဆံနွယ်ရှည်များမှာ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်အောက်တွင် တောက်ပနေ၏။ သူမ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း တစ်စုံတစ်ဦးက သေသေချာချာ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူမ၏ မေးရိုးများ မည်မျှ တင်းနေသည်ကို မြင်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပက်ထရစ်ရှာက ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားသည်။ သူမက မမြင်ချင်ယောင်ဆောင်ကာ ခေါင်းလေးစောင်းပြီး ယဉ်ကျေးစွာ ပြုံးလိုက်၏။ "နေကောင်းလား အိုင်ဗီ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်"

အိုင်ဗီက မျက်လုံးမော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး တည်ငြိမ်လှ၏။ "ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာက သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရှေ့တွင် ယှက်ထားကာ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပုံ ပေါက်အောင် ကြိုးစားနေသည်။

"ကျွန်မက အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့် လျှောက်ဖို့ လာတာပါ အဲဒါက အကြောင်းပြချက် တစ်ခုပေါ့ ဒါပေမဲ့ အဓိက အကြောင်းအရင်းကတော့... ရှင့်ကို ကျေးဇူးတင်ချင်လို့ပါ"

အိုင်ဗီ၏ လက်ချောင်းများမှာ စားပွဲအောက်တွင် တွန့်လိမ်သွားသည်။ သူမ၏ လက်သည်းများက လက်ဖဝါးထဲသို့ စူးဝင်နေ၏။

'ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်တယ် ဟုတ်လား? ဘာအတွက်လဲ ငါ့မှာ သူ့ရဲ့ ကျေးဇူးတင်စကား မလိုဘူး သူ့ဆီက ဘာကျေးဇူးတင်စကားမှ မကြားချင်ဘူး'

သူမ ပြန်ဖြေလိုက်သော အသံမှာ အေးစက်လှ၏။ "ရှင် ကျေးဇူးတင်ပြီးပြီဆိုရင်တော့ အဲဒါ လုံလောက်ပါပြီ။ ထွက်သွားလို့ ရပါပြီ။ အမြဲတမ်း နေထိုင်ခွင့် ကိစ္စကတော့ မေ့လိုက်ပါတော့"

ပက်ထရစ်ရှာ၏ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားပေ။ ထိုအစား သူမက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်၏။

"အို... အိုင်ဗီ ကျွန်မကို ဒီလောက် အမြန်ကြီး မနှင်ထုတ်ပါနဲ့ဦး နောက်တစ်နေ့ကျရင် ဆိုင်းလပ်စ်နဲ့ ကျွန်မတို့ စေ့စပ်တဲ့အခါ ရှင့်ကို ဖိတ်မှာပါ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင့်ရဲ့ နောက်ဆုံးအကြိမ် လာလည်မှုကြောင့် ရှင့်ရဲ့ ပုံစံတွေ၊ ရှင့်ရဲ့ အရှိန်အဝါတွေကို ကျွန်မ နားလည်သွားခဲ့တာလေ အဲဒါကို ကျွန်မ အတုခိုးပြီး လေ့ကျင့်ခဲ့တာ အလုပ်ဖြစ်သွားတယ် ဆိုင်းလပ်စ်က ကျွန်မတို့ စေ့စပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ပြီလေ"

သူမ၏ စကားလုံးများမှာ စူးရှသော ဆူးများကဲ့သို့ပင်။

အိုင်ဗီ၏ လက်သီးများမှာ ပို၍ တင်းသွားသည်။ သူမ စားပွဲကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရေခဲကဲ့သို့ အေးစက်နေ၏။

'ဒီကောင်မ သေများသေချင်နေတာလား’

"ရှင့်စကား ပြီးပြီဆိုရင် ထွက်သွားပါ။ ရှင်သာ ထွက်မသွားရင် စစ်အခြေစိုက်စခန်းကို ပြန်သွားဖို့ ရှင့်မှာ သွေးအလုံအလောက် ကျန်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ အာမခံတယ်"

ပက်ထရစ်ရှာ ထိုစကားကြောင့် တုန်သွားသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တုန်ယင်နေသော်လည်း အတင်း ပြုံးထားလိုက်၏။

"ကျွန်မ နားလည်ပါတယ်။ ရှင် ကျွန်မကို မနာလိုဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရှင်နဲ့ ကျွန်မက... အများကြီး တူတာကိုး။ ရုပ်ချင်းတူတာတင် မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့မှာ ရှိတဲ့ ကံဆိုးမှုကအစ တူနေတာ"

ထိုစကားကြောင့် အိုင်ဗီ၏ မျက်လုံးများ ဝိုင်းစက်သွားသည်။ သူမ ပက်ထရစ်ရှာကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်လိုက်၏။ "ကံဆိုးမှု ဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာက စကားလွန်သွားသလိုမျိုး ပါးစပ်ကို အုပ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမ လက်ကို ပြန်ချလိုက်ပြီး အံ့သြသွားဟန် ဆောင်လိုက်၏။ "အို ရှင် မသိဘူးလား ရှင် သိနေမယ်လို့ ကျွန်မ ထင်ထားတာ"

အိုင်ဗီ၏ ရင်ခုန်သံ တစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ "ရှင်းပြစမ်း"

ပက်ထရစ်ရှာက ခပ်သာသာ ရယ်လိုက်သည်။ "ကျွန်မမှာလည်း ကံဆိုးမှု ရှိတယ် ကျွန်မ ဘေးနားက လူတွေကလေ... သေတတ်ကြတယ်"

အိုင်ဗီသည် ထိုင်နေရာမှ ဝုန်းခနဲ ထရပ်လိုက်သဖြင့် ကုလားထိုင်မှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် တဒေါက်ဒေါက် မြည်သွား၏။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ဒေါသများ တောက်လောင်နေသည်။

"ရှင် အဲဒါကို သိနေရက်နဲ့ ဘာလို့ ဆိုင်းလပ်စ် အနားမှာ နေနေတာလဲ ရှင် သူ့အသက်ကို မနှမြောဘူးလား သူ့ကို သေစေချင်နေတာလား"

သူမ၏ အသံမှာ စူးရှလှသဖြင့် အခန်းတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ပက်ထရစ်ရှာ သူမ၏ ဒူးများ အားနည်းသွားသလို ခံစားရသည်။ အိုင်ဗီ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပြင်းထန်လှသဖြင့် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို ဖိထားသကဲ့သို့ ရှိနေသော်လည်း သူမ ပေါင်ကို နာကျင်အောင် ဆိတ်လိုက်ပြီး မဆုတ်မနစ် နေလိုက်သည်။

သူမ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ယင်နေသော်လည်း ပြုံးပြလိုက်၏။ "ဆိုင်းလပ်စ် သိပါတယ်"

အိုင်ဗီ တောင့်ခဲသွားသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဒေါသအရှိန်များမှာ လျော့ပါးသွား၏။ "ဘာ... ဘာပြောလိုက်တယ်"

"ဆိုင်းလပ်စ် သိပါတယ်" ပက်ထရစ်ရှာက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မရဲ့ ကံဆိုးမှုအကြောင်း သူ သိတယ်။ ကျွန်မဘေးနားက လူတွေ သေနိုင်တယ်ဆိုတာ သူ သိတယ်။ ဒါပေမဲ့ သူ ကျွန်မကို မနှင်ထုတ်ဘူး သူ ကျွန်မကို မငြင်းပယ်ဘူး သူ ကျွန်မဘေးမှာပဲ နေခဲ့တယ်"

အိုင်ဗီ၏ အသံက ထပ်မံ စူးရှလာပြန်သည်။ "ဒါဆို သူက ရှင့်ကို ဘာလို့ အပြည့်အဝ လက်ခံလိုက်တာလဲ ဘာလို့ ရှင့်ကို ချက်ချင်း လက်ထပ်ဖို့ သဘောတူလိုက်ရတာလဲ"

ပက်ထရစ်ရှာ၏ အပြုံးမှာ ပိုမို ပြုံးလာသော်လည်း အတွင်းစိတ်တွင်မူ တုန်ယင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မက ရှင့်နဲ့ တူနေလို့ သူ ကျွန်မကို ချစ်နေတာလည်း ဖြစ်မှာပေါ့။ ဟုတ်တယ် ဖြစ်နိုင်တာက ကျွန်မက ရှင့်ကို သတိရစေလို့ပဲ သူ့အချစ်တွေ စတင်ခဲ့တာ ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့လည်း သူ ကျွန်မကို ချစ်တာပဲလေ။ သူ့အချစ်က အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ။ ကျွန်မမှာ ကံဆိုးမှု ရှိနေပါစေ၊ ကျွန်မ နေမကောင်းဖြစ်နေပါစေ၊ ကျွန်မက အန္တရာယ်ရှိနေပါစေ... သူ ကျွန်မကို ထားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"