အခန်း (၇၃၉-၇၄၁)

Chapter 739: သူတော်စင် တာအို၏ လမ်းပြ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း

ဤအချိန်၌ ရှန်မိုသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသည်။

သူ သူတော်စင်ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးကို ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤအခွင့်အရေးမှာ ရှီထျန်းဟောက်ထံမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှီထျန်းဟောက်၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာလည်း မနှေးလှဘဲ ယခုအခါ စတုတ္ထအကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခလွန် ကောင်းကင်အရှင်သခင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှန်မိုကဲ့သို့ တောက်ပသော ကျောက်မြတ်ရတနာ တစ်ပါးသာ သူ၏ရှေ့တွင် မရှိခဲ့ပါက ရှီထျန်းဟောက်၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်မှာ မကြုံစဖူး ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် စံနမူနာတစ်ခု ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်မို တည်ရှိနေသဖြင့် ရှီထျန်းဟောက်သည် ကံဆိုးမည့်ကံ ပါလာခဲ့ရသည်။

လူအများစုအတွက် သူတော်စင်ဖြစ်လာမည့် အခွင့်အရေးမှာ စိတ်ကူးယဉ်ဆန်ပြီး ရရှိနိုင်ရန် ခဲယဉ်းလှသည်။

သို့သော် ကံကြမ္မာ၏ သားတော်တစ်ဦးအတွက်မူ ၎င်းမှာ အလွယ်တကူ လက်လှမ်းမီနိုင်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

"တွေ့ပြီ"

ရှန်မိုသည် ရှေ့ရှိ မီးခိုးရောင် သမ်းနေသော ကမ္ဘာငယ်လေးကို ကြည့်ကာ သူ၏မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်းသို့ ဆင်းသက်လိုက်၏။

ဤကမ္ဘာမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ တိုက်စားမှုကို ခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ မြေဆီလွှာများမှာ နတ်ဆိုးမြေများအဖြစ် ပြောင်းလဲနေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးမြေများ၌ပင် သက်ရှိအငွေ့အသက် မရှိတော့ပေ။

ဤနေရာရှိ သက်ရှိစွမ်းအား အားလုံးမှာ လုံးဝဥဿုံ ဝါးမျိုခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များပင်လျှင် ဤနေရာကို စွန့်ပွာသွားကြပြီဖြစ်သည်။

ဤနေရာမှာ တကယ့် သေခြင်းတရားသာ စိုးမိုးနေသော နေရာတစ်ခုပင်။

ထိုကဲ့သို့သော သေဆုံးနေသည့် နေရာမျိုးကသာ ကမ္ဘာလောက၏ အထူးခြားဆုံး ရတနာများကို မွေးဖွားပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း။

သူတော်စင် ဖြစ်လာရန်အတွက် လမ်းပြတစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ဤလမ်းပြမှာ ကောင်းကင်ဘုံမှ ပစ္စည်းတစ်ခု၊ စိတ်ဝိညာဉ် ရတနာတစ်ခု၊ မြင့်မြတ်သော ရတနာတစ်ခု သို့မဟုတ် တာအို ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်နိုင်သည်။

လမ်းပြ၏ အဆင့်အတန်းပေါ် မူတည်၍ သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ရရှိမည့် ခွန်အားမှာ ကွာခြားသွားမည် ဖြစ်သည်။

ရှန်မို သိထားသလောက်မူ အကယ်၍ မြင့်မြတ်သော ရတနာကို လမ်းပြအဖြစ် ရွေးချယ်ပါက အနာဂတ်တွင် အမြင့်ဆုံးအဆင့်မှာ မြေပြင်ထိုးဖောက် သူတော်စင် အဆင့်အထိသာ ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ထိပ်တန်း မြင့်မြတ်သော ရတနာကို လမ်းပြအဖြစ် ရွေးချယ်ပါက ကောင်းကင်ထိုးဖောက် သူတော်စင် အဆင့်ကို လှမ်းမြင်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိသည်။

တာအို ရတနာကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုမှသာ ကောင်းကင်ထိုးဖောက် သူတော်စင် အဆင့်သို့ တည်ငြိမ်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ပိုမိုမြင့်မားသော တာအိုသူတော်စင် အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ မည်သည့် သတင်းအချက်အလက်မျှ မရှိပေ။

လက်ရှိအချိန်၌ အင်အားအကြီးဆုံးနှင့် အဆင့်အတန်း အမြင့်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်သည့် မဟာတောရ ဘုန်းတော်ကြီးပင်လျှင် တာအိုသူတော်စင် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း မရှိသေးပုံရသည်။

ဤလောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းမှာ ပထမတန်းစား လမ်းပြတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ မြင့်မြတ်သောအဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်သော တာအိုသူတော်စင်အဆင့်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ ထူးခြားချက်မှာ ၎င်း၏ အစေ့များ၊ အပွင့်များနှင့် အမြစ်များ အားလုံးမှာ အမြင့်မြတ်ဆုံး ရတနာများ ဖြစ်နေခြင်းပင်။

၎င်းကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှန်မိုသည် တစ်နေ့တွင် ကောင်းကင်ထိုးဖောက် သူတော်စင် အဆင့်သို့ သေချာပေါက် ရောက်ရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

တာအိုသူတော်စင် အဆင့်နှင့် ပတ်သက်၍မူ

ထိုအခွင့်အရေးမှာ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကြိုးစားအားထုတ်မှုပေါ်တွင်သာ မူတည်လိမ့်မည်။

ရှန်မိုသည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးအတွင်း၌ အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေခဲ့၏။

နောက်ဆုံးတွင် အညစ်ပတ်ဆုံးနှင့် သေခြင်းတရား အရှိဆုံး ချိုင့်ဝှမ်းအတွင်း၌ လက်ဖဝါးခန့်သာရှိသော ကြည်လင်သန့်ရှင်းသည့် ကြာပန်းစိမ်းလေးကို သူတွေ့ရှိလိုက်သည်။

၎င်းမှာ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းပင်။

သို့သော် ၎င်းမှာ လုံးဝဥဿုံ မရင့်မှည့်သေးပေ။

ယခု သူလုပ်ရမည့် တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ စောင့်ဆိုင်းရန်သာ ဖြစ်၏။

ရှန်မိုသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ နည်းစနစ်များနှင့် လျှို့ဝှက်ပညာရပ်များကို ပြန်လည် လေ့ကျင့်နေသည်။

အချိန်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွား၏။

လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း၏ ဖြူလွလွ အဆင်းမှာ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားသည်။

၎င်း၏နေရာတွင် ပိုမိုစိုပြေသော အစိမ်းရောင်များ ပြန့်နှံ့လာသည်။

အစိမ်းရောင်များ ကြာပန်းတစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားသောအခါ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းသည် အပြည့်အဝ ရင့်မှည့်သွားပေလိမ့်မည်။

တစ်နေ့တွင် ရှန်မိုသည် သူ၏ ကိုယ်ခံပညာကို လေ့ကျင့်နေစဉ် မွှေးပျံ့သော ရနံ့တစ်ခု သူ၏ နှာခေါင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုရနံ့ကို တစ်ချက်မျှ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် သူ၏စိတ်မှာ ကြည်လင်သွားပြီး မည်သည့် လောဘဆန္ဒမျှ မရှိတော့သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သောကနှင့် အပူအပင် အားလုံးမှာလည်း အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဒေါသအလွန်ထွက်နေသော သူတစ်ဦးပင် ဖြစ်ပါစေ ဤရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရပါက ချက်ချင်းပင် စိတ်အေးချမ်းသွားပေလိမ့်မည်။

သူတို့၏ ဒေါသထွက်ခဲ့မှုအပေါ်တွင်ပင် နောင်တရမိကြပေလိမ့်မည်။

ရှန်မို အလွန်ဝမ်းသာသွား၏။

ရှေးဟောင်း မှတ်တမ်းများအရ ဤရနံ့မှာ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း ရင့်မှည့်လာခြင်း၏ နိမိတ်လက္ခဏာပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် ကြာပန်းအနားသို့ ချက်ချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်။

စိမ်းဖန့်ဖန့် ကျောက်စိမ်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဇွန်းကို အသုံးပြု၍ ကြာပန်းစေ့များကို တစ်စေ့ချင်း ဂရုတစိုက် ခပ်ထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်စိမ်းကတ်ကြေးကို အသုံးပြု၍ ကြာပန်းကို ဂရုတစိုက် ဖြတ်ယူလိုက်၏။

ဖြတ်ပြီးသည်နှင့် ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ တိုက်ရိုက် ထည့်လိုက်သည်။

၎င်းနောက် မြေကြီးကို တူးကာ ကြာပန်းအမြစ်ကို ဂရုတစိုက် ထုတ်ယူပြီး ၎င်းကိုလည်း ကျောက်စိမ်းသေတ္တာထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။

ဤသို့ လုပ်ဆောင်မှသာ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း၏ စွမ်းအားများ တစ်စက်မျှ မယိုစိမ့်ဘဲ လုံးဝဥဿုံ ထိန်းသိမ်းထားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် ငါလုပ်ရမှာက ဒီလောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းရဲ့ အစေ့တွေ၊ အပွင့်တွေနဲ့ အမြစ်တွေကို သန့်စင်ဖို့ပဲ"

"ဒါမှ ငါ့ရဲ့ သူတော်စင် တာအိုအတွက် လမ်းပြအဖြစ် တကယ် အသုံးချနိုင်မှာ"

ရှန်မိုသည် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး ပထမဆုံး သူ၏ စိတ်အခြေအနေကို အရင်ဆုံး ညှိယူလိုက်သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားရာတွင် သေချာပေါက် သက်ရောက်မှု ရှိသည်။

များသောအားဖြင့် စိတ်အခြေအနေ အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားရုံဖြင့် ကျရှုံးသွားတတ်ကြသည်။

အတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသောသူ ဖြစ်သဖြင့် ရှန်မိုသည် တည်ငြိမ်သော စိတ်နှလုံး ရှိရန် မည်မျှ အရေးကြီးကြောင်း သဘာဝအတိုင်း နားလည်ထားသည်။

သူ အလျင်စလို အောင်မြင်မှုကို မရှာဖွေပေ။

ယင်းအစား သူသည် တစ်လနီးပါး အချိန်ယူကာ စိတ်ကို ရေငြိမ်သကဲ့သို့ တည်ငြိမ်အောင် ညှိယူပြီးမှသာ လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းကို စတင် သန့်စင်တော့သည်။

လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းမှာ သုံးခုပေါင်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ရတနာ တစ်ခုတည်းက ရတနာ သုံးခုနှင့် ညီမျှနေခြင်း ဖြစ်၏။

၎င်းမှာ ရှန်မိုကို အပျော်ဆုံး ဖြစ်စေသည့် အချက်ပင်။

ခွဲထုတ်လိုက်ပါက တစ်ခုချင်းစီမှာ ထိပ်တန်း မြင့်မြတ်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။

အပြည့်အဝ သန့်စင်ပြီး ရတနာ သုံးခုလုံးကို ပေါင်းစည်းလိုက်သောအခါ ၎င်းတို့သည် တာအို ရတနာနှင့် ယှဉ်နိုင်သော စွမ်းအားများကို သေချာပေါက် ထုတ်လွှတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ရှန်မိုသည် သူ၏ လက်များမှ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံနှင့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံတို့ကို ထုတ်လွှတ်ကာ ချက်ချင်း သန့်စင်လိုက်သည်။

ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံမှ အံ့အားသင့်စွာဖြင့်

"ဟား... လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းပါလား… မင်း ဒီလို ရတနာမျိုးကို တကယ် ရှာတွေ့ခဲ့တာလား”

ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံကမူ မအံ့သြပေ။

"မင်း သူ့ရဲ့ ကံကောင်းမှုကို အခုမှ သိတာလား”

ရှန်မို ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်ပြီး သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ထဲသို့ သူ၏ စိတ်ကို အပြည့်အဝ မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

တခြား ကောင်းကင်အရှင်သခင်များအတွက် တာအိုသူတော်စင်အဆင့်ရှိ ရတနာတစ်ခုကို သန့်စင်ရန်မှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တက်လှမ်းရသကဲ့သို့ ခက်ခဲလှသည်။

သူတို့သည် အပူချိန် အလွန်မြင့်မားသော ရတနာများကို အသုံးပြု၍ နှစ်ပေါင်းများစွာ သန့်စင်ရမည်ဖြစ်ပြီး အစွန်းအစလေး တစ်ခုကိုသာ စုပ်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ရှန်မိုအတွက်မူ ၎င်းမှာ အချိန်တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့တွင် ထာဝရ မီးလျှံများ ဖြစ်သည့် ကိုးကောင်းကင် နတ်ဘုရား မိုးကြိုးမီးလျှံနှင့် ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံတို့ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

ထာဝရ မီးလျှံများအောက်တွင် အရာအားလုံးမှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။

သန့်စင်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်မှာ ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလှ၏။

တစ်နှစ် ကြာပြီးနောက်။

ရှန်မိုသည် လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီ။

သူ ရုတ်တရက် မတ်တတ်ထရပ်လိုက်ပြီး အတွေးတစ်ခုဖြင့်

"ကြာပန်းစိမ်းစေ့များ”

ကြာပန်းစေ့ တစ်ဆယ့်ရှစ်စေ့မှာ မြားကဲ့သို့ လွင့်ထွက်သွားသည်။

ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...

၎င်းတို့ ဖြတ်သန်းသွားရာ နေရာတိုင်းတွင် တောင်တန်းများမှာ ပြိုလဲသွားပြီး မြေပြင်မှာလည်း အက်ကွဲသွားသည်။

ကောင်းကင်ယံပင်လျှင် အပေါက်ဖြစ်သွားမတတ် ထင်မှတ်ရသည်။

နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခုဖြင့်

"ကျောက်စိမ်း ကြာပန်း”

ကြာပန်းမှာ သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်တွင် ပွင့်လန်းလာသည်။

ထိုခဏ၌ သူ၏အရှိန်မှာ အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

လွန်ခဲ့သော အသက်ရှူတစ်ချက်တွင် သူသည် မူလနေရာ၌ ရှိနေသော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်မူ မိုင်ပေါင်း သိန်းနှင့်ချီ ဝေးကွာသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

သူ၏အရှိန်မှာ တကယ်ကို ကြောက်ခမန်းလိလိပင်။

ဟင်းလင်းပြင် လှိုင်းလေထန်သည့် နေရာများကို ဖြတ်ကျော်နေသော ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ဦးထက်ပင် ပို၍ မြန်ဆန်နေသည်။

အမာဆုံးဖြစ်သည့် အမြစ်ကိုမူ သူသည် လက်အိတ်တစ်စုံအဖြစ် သန့်စင်လိုက်သည်။

"ကြာပန်းနက် လက်များ”

ရှန်မိုသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် သံချပ်ကာများမှာ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို လျင်မြန်စွာ ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ဤအနက်ရောင် သံချပ်ကာကို အမြစ်မှတစ်ဆင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ကြာပန်းနက် လက်များသည် အလွန်တရာ ပေါ့ပါးလှပြီး သတ္တု သံချပ်ကာများကဲ့သို့ လေးလံခြင်း မရှိပေ။

ရှန်မိုသည် ကြာပန်းစိမ်းစေ့များကို ခေါ်ယူကာ သူ့အား တိုက်ခိုက်စေလိုက်သည်။

ဒေါင်... ဒေါင်... ဒေါင်...

သတ္တုချင်း ထိမှန်သံများမှာ မပြတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ကြာပန်းနက် လက်များက ၎င်းတို့ကို အလွယ်တကူ တားဆီးနိုင်သည်ကို ရှန်မို တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ဤကာကွယ်ရေး စွမ်းအားမှာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင်ပင်။

"ရတနာ သုံးပါး ပေါင်းစည်းစမ်း"

ရှန်မို အသံခပ်နိမ့်နိမ့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ကြာပန်းစိမ်းစေ့များ၊ ကျောက်စိမ်း ကြာပန်းနှင့် ကြာပန်းနက် လက်များမှာ အလိုအလျောက် ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့မှာ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေသော လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း တစ်ပွင့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။

မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများမှာ ပတ်ပတ်လည်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

၎င်းထံမှ အေးချမ်းသာယာသော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ထိုအလင်းတန်းများ ရောက်ရှိရာ နေရာတိုင်းတွင် ညစ်ပတ်သော နတ်ဆိုးမြေများမှာ ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။

၎င်းတို့၏ နေရာတွင် သက်ရှိစွမ်းအားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မြေဆီလွှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဝူး...

စိမ်းဖန့်ဖန့် အလင်းတန်းများမှာ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

သေဆုံးပြီး ညစ်ထေးနေသော နတ်ဆိုးမြေများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

မြေပြင်မှာ အသစ်တစ်ဖန် ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့ပြီ။

ကောင်းကင်တွင် မိုးကြိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာသည်။

ခြောက်သွေ့နေသော မြစ်ချောင်းများတွင် ရေများ ချက်ချင်း ပြည့်လျှံလာသည်။

တစ်ချိန်က သက်မဲ့ ဖြစ်နေသော ဤကမ္ဘာ၌ သေးငယ်သော သက်ရှိပေါင်း မြောက်မြားစွာ အသစ်တစ်ဖန် ပေါက်ဖွားလာသည်ကို ရှန်မို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

Chapter 740: လူသားမျိုးနွယ် ပြန်လည်နိုးထရမယ်

ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် စိမ်းလန်းစိုပြည်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော သက်ရှိစွမ်းအားများမှာ ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းတွင် ပြန်လည်နိုးထလာကြ၏။

ရှန်မိုသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုသူတော်စင် ရတနာဖြစ်သည့် လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်း၏ စွမ်းအားပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် နတ်ဆိုးမြေ အားလုံးကို ဖယ်ရှားပေးနိုင်ပြီး ကမ္ဘာလောက၏ သက်ရှိစွမ်းအားကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

၎င်းမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ သဘာဝ ရန်သူဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

"ဒီလို တာအိုသူတော်စင် ရတနာမျိုး ငါ့လက်ထဲမှာ ရှိနေပြီဆိုတော့ ငါ သူတော်စင် ဖြစ်လာတာနဲ့ မြေပြင်ထိုးဖောက် သူတော်စင်တွေထဲမှာ ထိပ်ဆုံးက ရပ်တည်နိုင်မှာ အသေအချာပဲ"

ရှန်မို ပြုံးလိုက်သည်။

လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းသည် ခွဲထုတ်လိုက်ပါက ထိပ်တန်း မြင့်မြတ်သော ရတနာ သုံးခုဖြစ်ပြီး

ပေါင်းစည်းလိုက်ပါက တာအိုသူတော်စင် ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မြေပြင်ထိုးဖောက် သူတော်စင်များထဲတွင် တာအိုသူတော်စင် ရတနာကို အသုံးပြုနိုင်သူမှာ လက်ချိုးရေတွက်ရုံမျှသာ ရှိသည်။

သို့သော် သူ ၎င်းကို ထိန်းချုပ်နိုင်သည်။

"ပြန်လာခဲ့”

ရှန်မို လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။

လောကသန့်စင် ကြာပန်းစိမ်းသည် သူ၏လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာ၏။

သူသည် ယခု ဤကြာပန်းကို လမ်းပြအဖြစ် အသုံးပြုကာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်းမှာ နှေးကွေးပြီး တည်ငြိမ်သော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မည်သည့်အခါမျှ အလျင်စလို လုပ်၍မရပေ။

အလျင်စလို လုပ်သူများသည် သူတော်စင်အဆင့် တက်လှမ်းခြင်း စမ်းသပ်မှုတွင် များသောအားဖြင့် သေဆုံးသွားတတ်ကြသည်။

တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်။

တစ်လ၊ နှစ်လ။

တစ်နှစ်၊ နှစ်နှစ်။

အချိန်များမှာ အေးအေးဆေးဆေး ကုန်လွန်သွားသည်။

ရှန်မို၏ အငွေ့အသက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲလာသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ခံ့ညားထည်ဝါနေသဖြင့် တခြားလူများမှာ သူ့ကို မော်ကြည့်ရန်သာ တတ်နိုင်ကြသည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူသည် သာမန်လူတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး မည်သည့် စွမ်းအား အရိပ်အယောင်မျှ မရှိပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင်မူ သူသည် နက်ရှိုင်းပြီး အဆုံးမဲ့သော သမုဒ္ဒရာကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်နေသဖြင့် အကယ်၍ အကြာကြီး ကြည့်နေမိပါက ကြီးမားသော ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် အန္တရာယ်ကို ခံစားရစေသည်။

ဤသည်မှာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းတော့မည့် သူတစ်ဦး၏ နိမိတ်လက္ခဏာများပင် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်အဆင့် ရိုးရှင်းမှုသို့ ပြန်သွားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့် စကားလုံး တိုင်းမှာ ကမ္ဘာလောက၏ နိယာမများနှင့် ကိုက်ညီနေသည်။

သူပြောသမျှသည် နိယာမများ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ဝုန်း!

တစ်နေ့တွင် ရှန်မို၏ အငွေ့အသက်မှာ ရုတ်တရက် အမြင့်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

စွမ်းအား လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းတို့မှာ ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

အသစ်ပေါက်ဖွားလာသော သက်ရှိများသည် သဘာဝအလျောက် ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး မြေအောက်နှင့် ပင်လယ်ရေနက်ပိုင်းသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက် ပုန်းအောင်းကြတော့သည်။

မည်သူမျှ ခေါင်းမပြူဝံ့ကြပေ။

ထိုခဏ၌ ကောင်းကင်ယံတွင် ခုနစ်ရောင်ခြယ် တိမ်တိုက်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။

နဂါးများနှင့် ဖီးနစ်များ ပေါ်လာပြီး မင်္ဂလာရှိသော သတ္တဝါများ ပေါ်ထွက်လာကြ၏။

တစ်ခဏတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများမှာ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး နောက်တစ်ခဏတွင်မူ မြင့်မြတ်သော ရောင်ခြည်များမှာ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ထွန်းလင်းပေးလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် ဖြစ်ရပ်များမှာ ရှန်မို၏ ဘေးပတ်လည်၌သာ ပေါ်လာခြင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းတို့သည် ဤကမ္ဘာ၏ ကောင်းကင်ဘုံတိုင်းတွင် ပေါ်ထွက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

မြင့်မြတ်သောရွှမ်ကမ္ဘာတွင် လူအပေါင်းတို့မှာ ဘာလုပ်နေသည်ဖြစ်စေ သူတို့၏ ခေါင်းကို ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။

သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်၏ နောက်ထပ် သူတော်စင် တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူတို့၏ ဗီဇက ပြောပြနေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်ကို မျက်နှာသာပေးလိုက်ပြီ”

"ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ကို စွန့်ပစ်မထားဘူး”

"လူသားမျိုးနွယ် ပြန်လည်နိုးထရမယ်… လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ ဘုန်းအာနုဘော်က ကမ္ဘာလောကအားလုံးပေါ်မှာ တောက်ပရမယ်”

ချီစွမ်းအား စုဆောင်းခြင်း အဆင့်သို့ စတင်ဝင်ရောက်လာသော ကျင့်ကြံသူလေးမှသည် ဒေသတစ်ခုကို အုပ်ချုပ်နေသော နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူကြီး၊ လောကကြီးကို ငုံ့ကြည့်နေသော ကောင်းကင်အရှင်သခင် အထိ

ဤအချိန်၌ လူသားကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပြင်းထန်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

အရှေ့လီ အင်ပါယာတွင်။

လီချန်းဖုန်းနှင့် လီရင် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက်မှာ အချင်းချင်း လေ့ကျင့်နေကြသည်။

ရုတ်တရက် ဤအံ့အားသင့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။

နှစ်ယောက်လုံးမှာ အလျင်အမြန် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး အချိန်အတော်ကြာအောင် ခေါင်းမဖော်ဝံ့ကြပေ။

"ငါတို့ လူသားမျိုးနွယ်အတွက် သူတော်စင် တစ်ပါး ပေါ်လာပြီ… ဘယ် ကိုးကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခလွန် ကောင်းကင်အရှင်သခင် ဖြစ်မလဲ”

လီရင်၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေသည်။

လီချန်းဖုန်းမှာ လေးနက်သော အသံဖြင့်

"ငါ စီနီယာတွေကို ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်မယ်"

လဲ့ယွီမျိုးနွယ်တွင်။

ရှီထျန်းဟောက်သည် ဂူအပြင် ထွက်လာရုံရှိသေး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့်

အလွန်တရာ တုန်လှုပ်သွားသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သူတော်စင် အသစ်လား"

သူ မနာလိုဖြစ်မိသည်ကို မတားဆီးနိုင်ပေ။ "ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ..."

"လူသားမျိုးနွယ်မှာ သူတော်စင် အသစ်မပေါ်တာ ကြာပြီ… အခုလို အချိန်မျိုးမှာ ပေါ်လာတဲ့သူဆိုရင် ပိုတောင် သန်မာဦးမှာပဲ"

"အဲ့ဒီ သူတော်စင်ကသာ ငါ့ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်ရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ"

ရှီထျန်းဟောက်၏ မျက်နှာမှာ အားကျနှစ်သက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မြင့်မြတ်သော နဂါးနန်းတော် လေးခု။

အောင်းထျန်းသည် ကောင်းကင်ယံရှိ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသည်။

"လူသားမျိုးနွယ်မှာ နောက်ထပ် သူတော်စင် အသစ်တစ်ပါး ရှိလာပြန်ပြီ"

"ဘယ်သူဖြစ်မလဲဆိုတာ စဉ်းစားလို့မရဘူး..."

"ကိုးကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခလွန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်ဆိုလို့ အနည်းငယ်ပဲ ရှိတာ.. သူတို့က သူတော်စင် မဖြစ်နိုင်သင့်ဘူး မဟုတ်လား”

"တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ..."

အောင်းထျန်းသည် ဗေဒင်တွက်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ ရှာမတွေ့ပေ။

သူ ချက်ချင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

...

သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များသည် ဤနတ်ဆိုးမျိုးနွယ် အင်အားစုကို ဝိုင်းထားကြသည်။

သို့သော် သူတို့ သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုဘဲ ဝိုင်းထားရုံသာ ဝိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဘက်တွင် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဟွေဟွန်းက ကြီးကြပ်နေသည်။

သို့သော် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ သူတော်စင်များမှာမူ ဖူကျူနှင့် ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်တို့ကို ကယ်တင်ရန် ထွက်ခွာသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နှစ်ဖက်စလုံး၏ အင်အားမှာ တစ်ဆင့်တည်း မဟုတ်ပေ။

တခြားသော လူသားနှင့် နတ်ဆိုး အင်အားစုများက စစ်ကူလွှတ်သော်လည်း အချည်းနှီးပင် ဖြစ်နေသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ရှန်မိုကိုသာ လိုချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှန်မို… ငါ ရှန်မိုကိုပဲ လိုချင်တာ"

"ဘယ်နည်းနဲ့ပဲဖြစ်ဖြစ် ရှန်မိုကို အပ်လိုက်… ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို ငါ အသက်ချမ်းသာခွင့် ပေးမယ်"

နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဟွေဟွန်းသည် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို အေးစက်သော အပြုံးဖြင့် ငုံ့ကြည့်နေသည်။

သူ၏အသံမှာ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်၏ နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်တိုင်း နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများ၏ စိတ်နှလုံးကို တုန်လှုပ်စေသည်။

ထိုကောင်းကင်အရှင်သခင်များမှာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ ယုတ်မာသော အကြံအစည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်ကောင်း မြင်နိုင်ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့၏ စိတ်နှလုံးများမှာလည်း မလွဲမသွေ ယိမ်းယူင်လာကြသည်။

သူတို့ ဝိုင်းရံခံထားရသည်မှာ သုံးနှစ် တိတိ ရှိပြီဖြစ်သည်။

နှစ်စဉ် နတ်ဆိုးသူတော်စင်သည် နတ်ဆိုးများကို စုစည်းကာ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။

တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းတွင် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ အကျအဆုံး များပြားလှသည်။

အကယ်၍ ကောင်းကင်အရှင်သခင်များပင် စိတ်ဓာတ်ကျလာပါက သာမန် ကျင့်ကြံသူများမှာမူ စိတ်ဓာတ်ပျက်ပြားနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် လူသားမျိုးနွယ်၏ ကောင်းကင်အရှင်သခင် တစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ရှန်မို၏ အသက်ကို အပ်လိုက်ခြင်းဖြင့် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ကာကွယ်နိုင်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု မဟုတ်ပါသလော?

အကယ်၍ ထိုရှန်မိုဆိုသူသည် အများအကျိုးကို တကယ် နားလည်ပါက သူသည် လိုလိုလားလားဖြင့် ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ မိမိကိုယ်ကို စတေးသင့်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူ ရှေ့ထွက်မလာခြင်းမှာ သူသည် လူကြောက် တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်!

သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်အတွင်းမှ အဆုံးမဲ့သော အဆိုးမြင် စိတ်ခံစားမှုများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

ဟွေဟွန်းသည် ထိုမမြင်ရသော စိတ်ခံစားမှုများကို လောဘတကြီး စုပ်ယူရင်း ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ထူးခြားသော ဖြစ်ရပ်များမှာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်။

နတ်ဘုရား အလင်းတန်းများ၊ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းများနှင့် တောက်ပသော တိမ်တိုက်များ။

တောက်ပမှု အထပ်ထပ်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားစေသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှ မီးခိုးပြာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုတ်သွားကြတော့၏။

နတ်ဆိုးအစစ်များ သို့မဟုတ် ဧရာမ နတ်ဆိုးကြီးများက မည်မျှပင် အော်ဟစ် နှိပ်စက်စေကာမူ မည်သူမျှ ရှေ့သို့ မတိုးဝံ့ကြပေ။

ထိုတောက်ပမှုမှာ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။

ထိုအလင်းတန်းအောက်တွင် ဒဏ်ရာရနေသော မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များမှာ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာကြသည်။

နတ်ဆိုးများ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ ဒဏ်ရာများမှာမူ ပိုမို လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် ပုပ်စော်နံသော အသားစများသာ ကျန်တော့သည်။

ဟွေဟွန်းသည် ထိုဖြစ်ရပ်ကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြမရနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သူတော်စင်ရဲ့ နိမိတ်လက္ခဏာတွေလား”

"ကြည့်ရတာ လူသားနဲ့ တူတယ်..."

"လူသားမျိုးနွယ်မှာ သူတော်စင် အသစ်တစ်ပါး ရှိလာတာလား”

"မဟုတ်ဘူး… ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး… အဲ့ဒီ ကိုးကြိမ်မြောက် ဘေးဒုက္ခလွန် ကောင်းကင်အရှင်သခင်တွေက သူတော်စင်အဆင့်ကို မထိနိုင်သင့်ဘူးလေ”

သူ ဇဝေဇဝါဖြင့် တစ်ယောကည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန့်ကူးနှင့် ဟူချင်း ကဲ့သို့သော ကောင်းကင်အရှင်သခင်များ အားလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြသည်။

လူသားမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင် အသစ်မှာ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို သတိထားမိသွားပုံရသည်။

သူတို့ဆီသို့ အကြည့်တစ်ချက် ပစ်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ သူတော်စင် အသစ်တစ်ပါးသာ ဝင်ပါလာရင် ငါတို့ရဲ့ ဘေးဒုက္ခက ပြေလည်သွားနိုင်တယ်"

ရှန့်ကူမှ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတော့ အဲ့လို မထင်ဘူး… ခုမှ တက်လှမ်းထားတဲ့ သူတော်စင် တစ်ပါးက နာမည်ကျော် နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါးကို ဘယ်လိုယှဉ်နိုင်မှာလဲ”

ခြင်္သေ့မျိုးနွယ် ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦးမှ ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါလိုက်သည်။

"သူက လူသားသူတော်စင် တစ်ယောက်ပဲလေ… အများဆုံး သူ နတ်ဆိုးတွေကို နည်းနည်း ပြန်ဆုတ်အောင် လုပ်ပေးနိုင်မှာပါ… ငါတို့ကို ကူညီဖို့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးချမှာတော့ မဟုတ်ဘူး" မိကျောင်းမျိုးနွယ် ကောင်းကင်အရှင်တစ်ဦး၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

လူသားနှင့် နတ်ဆိုးဆိုသည်မှာ မတူညီသော မျိုးနွယ်စုများ မဟုတ်ပါလော။

သူတို့သည် နယ်မြေကိစ္စများဖြင့် အမြဲတမ်း ငြင်းခုံနေကြသူများ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤကမ္ဘာတွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သာ မရှိခဲ့ပါက

လူသားနှင့် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များမှာ အဆုံးမဲ့သော စစ်ပွဲများအတွင်း ပိတ်မိနေကြလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုစဉ် တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခု ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသည်။

"နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ ကောင်းကောင်း တွက်ချက်ထားတာပဲ… ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါးဟာ ဒီမှာပဲ မြှုပ်နှံခြင်း ခံရတော့မယ်"

Chapter 741 - လှည့်ကွက်တွေ ရပ်ပြီး ထွက်လာခဲ့စမ်း

ဟွေဟွန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံထံသို့ အလိုအလျောက် မော့ကြည့်မိသွားသည်။

သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်မှ နတ်ဆိုးကျင့်ကြံသူများလည်း ထိုနည်းတူပင်။ သူတို့အားလုံး ခေါင်းများကို မော့ကာ ကောင်းကင်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဘယ်သူလဲ။

ဘယ်သူ စကားပြောနေတာလဲ။

လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ သူတော်စင်အသစ်များလား။

အချို့သော နတ်ဆိုးများမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြသည်။

“မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီ… ငါတို့ မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီဟေ့”

“သူတော်စင်က ငါတို့ကို လာကယ်တာပဲ… ငါသိသားပဲ... သူတော်စင်က ငါတို့ကို ပစ်မထားပါဘူး”

“နတ်ဆိုးတွေ ရှေ့မှောက်မှာ မျိုးနွယ်စုပေါင်းစုံက စည်းလုံးသင့်တာပေါ့”

ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာလည်း မျှော်လင့်ချက်များ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

သူတော်စင်အဆင့်ကို သူတော်စင်အဆင့်ကသာ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ဟွေဟွန်းမှ လက်ဖဝါးကို လှန်လိုက်ပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်ကာ သူ၏ အကြည့်များမှာ အေးစက်မှောင်မိုက်နေသည်။

“ဘယ်သူလဲ… လှည့်ကွက်တွေ ကစားမနေနဲ့… ထွက်လာခဲ့စမ်း”

ဖျော့တော့သော ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် အတိုင်းအဆမဲ့သော အလင်းတန်းများ ဝန်းရံထားသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် လေဟာနယ်ကို နင်းလျှောက်လျက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာပြီး နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

အား!

အော်ဟစ်သံများ တသီတတန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ထိုသူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အလင်းရောင်မှာ တောက်လောင်နေသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ပင်။

၎င်းက နတ်ဆိုးများကို အရူးအမူး လောင်ကျွမ်းစေသည်။

ကျင့်စဉ်အဆင့်နိမ့်သော နတ်ဆိုးအငယ်အချို့မှာ ချက်ချင်းပင် မီးတောက်လောင်ကာ ခဏချင်းအတွင်း ပြာဖြစ်သွားကြသည်။

ဤတောက်လောင်နေသော နေမင်းအောက်တွင်...

စက္ကန့် တစ်ရာခန့်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးတပ်သားများ ပြိုကွဲကုန်ကြ၏။ သူတို့မှာ ဟွေဟွန်း ထုတ်လွှတ်ထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေရင်းမှသာ မနည်း လွတ်မြောက်ခဲ့ကြရသည်။

ဟွေဟွန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဒေါသကြောင့် ပြူးထွက်မတတ် ဖြစ်နေသည်။

ဤနတ်ဆိုးများမှာ သူ၏ တိုက်ရိုက်လက်အောက်ခံများ ဖြစ်ကြသည်။

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် လေးပုံသုံးပုံထက်မက အသတ်ခံရကာ ဒဏ်ရာရကုန်ကြပြီ။

“သောက်ကျိုးနည်းတဲ့ကောင်... သေစမ်း”

ဟွေဟွန်းမှ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော၊ လွှသွားများကဲ့သို့ ထက်မြက်သော လက်ဝါးကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ နေရောင်ခြည် ဝန်းရံထားသော ထိုပုံရိပ်ထံသို့ ကုပ်ခြစ်ပစ်လိုက်သည်။

သို့သော်လည်း...

နတ်ဆိုးလက်ဝါးကြီး မကျရောက်မီမှာပင်...

အရိုးထဲထိ အေးစိမ့်သွားစေသော လောင်ကျွမ်းမှုတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွား၏။

ဟွေဟွန်းကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ရင်ထဲထိ နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်ဝါးကြီး အောက်မဆင်းမီမှာပင် ၎င်း၏ စွမ်းအား ဆယ်ပုံကိုးပုံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျန်ရှိသော တစ်ပုံမှာ ရေစက်ကလေးများကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး ထည့်ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ချေ။

“ဘယ်လို နာကျင်မှုမျိုးလဲ ဒါက”

“ဒီလူက မီးလမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားတဲ့ သူတော်စင်များလား”

ဟွေဟွန်းမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်နေသည်။

ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ဆွံ့အသွားကြ၏။

ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

သူ ဟွေဟွန်းရဲ့ ဒေါသတကြီး တိုက်ခိုက်မှုကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ တားဆီးလိုက်တာလား။

ဒီသူတော်စင်အသစ်က... အရမ်း သန်မာတာပဲ။

“ဒါ မီးလမ်းစဉ် ဖြစ်ရမယ်”

“မသေချာဘူး... ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နေမင်းလမ်းစဉ်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်”

နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တီးတိုး ပြောဆိုနေကြသည်။

“မင်း ဘယ်လမ်းစဉ်ကိုပဲ တတ်တတ် မင်း သေရမယ်”

ဟွေဟွန်း အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ စီးဆင်းနေသော ရေလှိုင်းသံကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ရေစက်တစ်စက်မှာ သူ၏ကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။

စစချင်းတွင် သေးငယ်သော်လည်း...

ထို့နောက် လေမှုတ်သွင်းလိုက်သကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ဖောင်းကြွလာသည်။

ပေပေါင်း တစ်ထောင်ခန့် ပျံသန်းသွားပြီးနောက် ၎င်းသည် အတိုင်းအဆမဲ့သော ပင်လယ်ကြီး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရေများမှာ မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။

ဒါက ဟွေဟွန်းရဲ့ လမ်းစဉ်...

ရေလမ်းစဉ်ပဲ။

ရှေးယခင်ကတည်းက ရေနှင့်မီးသည် အတူမယှဉ်တွဲနိုင်ပေ။

မီးက အားသာလျှင် ရေကို အငွေ့ပျံစေသည်။

ရေက အားသာလျှင် မီးကို ငြိမ်းသတ်စေသည်။

ဟွေဟွန်းသည် သူ၏ ရေလမ်းစဉ်က တစ်ဖက်လူ၏ မီးလမ်းစဉ်ကို သာလွန်မည်ဟု အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက နာမည်ကျော်ခဲ့တာ ကြာပြီ မဟုတ်ပါလား။

တစ်ဖက်လူကတော့ သူတော်စင်အဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့...

သူတော်စင်အသစ်ပဲလေ။

“ညံ့လိုက်တာ”

ကောင်းကင်ယံမှ စကားတစ်ခွန်းတည်းသာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

တောက်ပနေသော ထိုပုံရိပ်က သူ၏လက်ဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲလိုက်၏။

အပ်ချည်မျှင်ကဲ့သို့ သေးသွယ်သော အနက်ရောင်မျဉ်းတစ်ကြောင်းသည် ကောင်းကင်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

သေချာကြည့်လျှင်...

၎င်းမှာ မျဉ်းတစ်ကြောင်း မဟုတ်ပေ။

၎င်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသော မင်ရည်ကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည့် ပင်လယ်ကြီးမှာ...

ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းအတွင်းသို့ ချက်ချင်းပင် ဝါးမြိုခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ကြာမြင့်စွာ စုစည်းထားသော ထိုတိုက်ကွက်သည် ဟင်းလင်းပြင်၏ ဝရုန်းသုန်းကား စီးကြောင်းများထဲသို့ ခဏချင်းအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဟွေဟွန်းမှာ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားရ၏။

ဤတိုက်ကွက်တွင် သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကျင့်ကြံလာခဲ့သည့် ရေလမ်းစဉ် စွမ်းအားများ ပါဝင်သည်။ သို့သော်လည်း တစ်ဖက်လူက လုံးဝ အားစိုက်စရာ မလိုဘဲ တားဆီးလိုက်သည်။

မဟုတ်ဘူး...

၎င်းမှာ တားဆီးခြင်း မဟုတ်။

လမ်းကြောင်းလွှဲလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဆွဲလိုက်သော မျဉ်းမှာ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤသူတော်စင်အသစ်သည် ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကို နားလည်သဘောပေါက်ထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သူ၏ အရင်က ခန့်မှန်းချက်မှာ လုံးဝ မှားယွင်းသွားခဲ့ပြီ။

ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်...

၎င်းသည် နားလည်သဘောပေါက်ရန် အခက်ခဲဆုံး လမ်းစဉ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် လူသိများသည်။

ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာလည်း ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားကြသည်။

“လက်ကို ဒီအတိုင်းလေး လှုပ်လိုက်ရုံနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး သေချာ ပြင်ဆင်ထားတဲ့ တိုက်ကွက်ကို ချက်ချင်း လမ်းကြောင်းလွှဲပစ်လိုက်တာပဲ”

“ဒီသူတော်စင်အသစ်က မီးလမ်းစဉ်ကို မဟုတ်ဘဲ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကို နားလည်ထားတာပဲ”

အရှင်သခင်များမှာ အံ့သြတကြီးဖြင့် တီးတိုး ပြောနေကြသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကို နားလည်သူများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။

အချို့သာမက... အများကြီးပင်။

ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှသည်။

သို့သော်လည်း သူတော်စင်အဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိသည်။

ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကို လိုက်စားသူ အများစုမှာ ဟင်းလင်းပြင် ဝရုန်းသုန်းကား စီးကြောင်းများအတွင်း နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ယုတ်မာသော အတွေးများ၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံရကာ အဆုံးသတ်သွားကြသည်။

ဤသူတော်စင်အသစ်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားလှသည်။

ရှန့်ကူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

“ရှန်မို... သူ ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကို နားလည်ခဲ့တာ ငါမှတ်မိတယ်”

ဟူချင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

“ဟုတ်တယ်… အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့အားလုံး အံ့သြခဲ့ရတာ”

အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ထိုနာမည်ကို ကြားသည်နှင့် ဒေါသထွက်လာကြသည်။

“ရှန်မိုသာ မရှိရင် ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ခံရပါ့မလား”

“ရှန်မိုသာ မရှိရင် သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်က ဒီလို ဝိုင်းရံမှုကို ခံစားရပါ့မလား”

“အဲ့ဒီ လူသားအကြောင်း ထပ်မပြောနဲ့တော့”

ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းတို့မှာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ရုံမှတစ်ပါး ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘဲ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အများစုမှာ မျိုးနွယ်စုအားလုံး စည်းလုံးမှသာ နတ်ဆိုးများကို ဖျက်ဆီးနိုင်မည်ဟု သိကြသော်လည်း မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားကို ခြိမ်းခြောက်ခံရသောအခါ စိတ်နှလုံးအတွင်းရှိ အမှောင်ထုက အမြဲတမ်း ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ပေါ်ထွက်လာတတ်မြဲ ဖြစ်သည်။

ဘယ်သူက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရေးနဲ့ စည်းလုံးမှုကို ဂရုစိုက်နေဦးမှာလဲ။

လူသားတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးမှာ အတ္တကြီးသလို...

နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စိတ်နှလုံးကလည်း ထိုနည်းတူပင်။

“သူတော်စင် ဖြစ်လာပြီးနောက် ပထမဆုံး လုပ်ရပ်အနေနဲ့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ယောက်ကို သတ်ရမှာဆိုတော့... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

တောက်ပနေသော ထိုပုံရိပ်က ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

သူကလက်ဖြင့် နောက်ထပ် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ထပ်မံ ဆွဲလိုက်ပြန်သည်။

ဟွေဟွန်းမှာ တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

“ကောင်လေး၊ မင်း တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ… ငါ့ကို သတ်ချင်တယ် ဟုတ်လား”

“မင်းက ဟင်းလင်းပြင် လမ်းစဉ်ကနေ သူတော်စင် ဖြစ်လာရုံနဲ့ ကမ္ဘာကြီးမှာ အတားအဆီးမရှိ လျှောက်သွားနိုင်ပြီး ကောင်းကင်အောက်က အရာအားလုံးကို အထင်သေးနိုင်မယ် ထင်နေတာလား”

“ကောင်းပြီလေ… မင်း ဘာတွေ တတ်လဲဆိုတာ ငါကြည့်ရသေးတာပေါ့”

သူ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ လက်နှစ်ဖက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။

အပြင်ပန်းတွင် ငြိမ်သက်နေပုံ ရသော်လည်း...

အမှန်စင်စစ်တွင် သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအကြား လွတ်လပ်စွာ စီးဆင်းနေသော ရေလမ်းစဉ်နှင့် ချိတ်ဆက်နေပြီ ဖြစ်၏။

တစ်ဖက်လူ လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် သူ၏ တိုက်ကွက်ကို ထုတ်လွှတ်တော့မည် ဖြစ်သည်။

“မင်းရှေ့က အရာတွေကိုပဲ အရမ်း အာရုံစိုက်နေရင် မင်းနောက်ကွယ်က အရာတွေကို လျစ်လျူရှုမိတတ်တယ်”

တောက်ပနေသော ထိုပုံရိပ်က လေထဲတွင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုကို ရေးဆွဲလိုက်သည်။

ဟွေဟွန်း တောင့်တင်းသွား၏။

နောက်တစ်ကိုယ်တွင် သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှ လွှမ်းမိုးထားသော ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝုန်း!

ဟင်းလင်းပြင် စက်ဝိုင်းတစ်ခုသည် သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် ပွင့်ထွက်သွားသည်။

မြစိမ်းရောင် ကြာစေ့ (၁၈) စေ့ ပစ်ထွက်လာ၏။

ဘုန်း! ဘုန်း! ဘုန်း!

ခဏချင်းအတွင်းမှာပင် ကြာစေ့ (၁၈) စေ့သည် ဟွေဟွန်း၏ အားကောင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး ဟာလာဟင်းလင်း အပေါက် ဆယ့်ရှစ်ပေါက် ဖြစ်သွားစေသည်။

မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းများမှာ သူ၏ အသားများပေါ်တွင် လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အပင်လေးများ ပေါက်လာကာ ပန်းများပွင့်ပြီး အသီးများ သီးလာခဲ့၏။

ဟွေဟွန်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားသည်။

အသက်စွမ်းအား!

ဒါ အသက်စွမ်းအားပဲ!

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ အကြောက်ဆုံး စွမ်းအားတွေထဲက တစ်ခုပဲ။

သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို အသည်းအသန် အရှိန်မြှင့်တင်ကာ ထိုအသက်စွမ်းအားများကို ငြိမ်းသတ်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် ကြိုးစားမှုများမှာ ခိုင်မာသော ခုခံမှုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

အသက်စွမ်းအား တစ်မျှင်လေးကို ငြိမ်းသတ်ရန် သူ၏ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အပုံတစ်ရာကို အသုံးပြုနေရလေ၏။

ဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကြောက်စရာကောင်းလိုက်သလဲ။

“ဟင့်အင်း... မဖြစ်နိုင်ဘူး”