အခန်း (၇၄၂-၇၄၄)
Vol. 50 Ch. 742-744
Chapter 742 - မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ ခေါင်းငုံ့ထားကြတာလဲ
အရေပြားမှာ သစ်ခေါက်များ ဖြစ်သွားကာ ခြေချောင်းများမှာ အမြစ်များအဖြစ်သို့၊ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သစ်ပင်စည်ကြီးအဖြစ်သို့၊ လက်များမှာ သစ်ကိုင်းများအဖြစ်သို့...
ဟွေဟွန်းမှာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့ပြီး လက်မခံနိုင်သော ဟိန်းဟောက်သံကို လွှတ်လိုက်သည်။
“ဟင့်အင်း…”
သို့သော် သူ မည်မျှပင် အော်ဟစ်နေပါစေ၊ လည်ချောင်း ကွဲအက်သွားသည်အထိ အော်နေပါစေ၊ မည်သူမျှ သူ့ကို လာမကယ်တင်နိုင်ချေ။
သူ သစ်ပင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခြင်းမှာ ပြန်ပြင်၍ မရတော့ပေ။
တောက်ပနေသော ထိုပုံရိပ် မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်လာသည့် အချိန်တွင်...
ဟွေဟွန်းမှာ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။
စိမ်းလန်းစိုပြေကာ လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းနေသည်။
“မဆိုးပါဘူး… မင်း သေသွားရင်တောင် ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးဆီကို ပြန်သွားရတာပေါ့”
ထိုပုံရိပ်မှ ဖျော့တော့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဟွေဟွန်း သေဆုံးသွားသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများမှာ ခုခံလိုစိတ် အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားကြသည်။
သူတို့မှာ လုံးဝ ပြိုကွဲသွားကာ ထိတ်လန့်တကြီး ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ချက်ချင်းပင် လက်များကို မြှောက်လိုက်ကြသည်။
“သတ်… အပြင်ကို ထိုးဖောက်သတ်ကြ”
နတ်ဆိုးစစ်တပ်ကြီးမှာ ရှေ့သို့ အလုံးအရင်းနှင့် ချီတက်သွားသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်းအောင်းခဲ့ရသော ဒေါသနှင့် အရှက်ရမှုများမှာ အတားအဆီးမဲ့ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။
အကြောင်းမှာ သူတို့၏ နတ်ဆိုးသူတော်စင် သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
သူတို့ဘက်တွင်မူ သူတော်စင်အသစ်တစ်ပါး ရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် နတ်ဆိုးစစ်တပ်၏ အကြွင်းအကျန်များမှာ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
နတ်ဆိုးများသည် အလောင်းများကြားတွင် လျှောက်သွားကာ အလောင်းနတ်ဆိုးများ နိုးထလာပြီး နောက်ထပ် စစ်ပွဲတစ်ခု မဖြစ်ပွားစေရန်အတွက် အလောင်းများကို ပြာဖြစ်အောင် ရှို့ပစ်ကြသည်။
ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များ အားလုံး ထိုပုံရိပ်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်လာကြသည်။
သူတို့ ရိုသေစွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။ “သူတော်စင်အသစ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
ဤအချိန်တွင် အလင်းရောင်များ တဖြည်းဖြည်း လျော့ပါးသွားကာ သူ၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကို ဖော်ပြလိုက်သည်။
၎င်းမှာ အလွန်တရာ ငယ်ရွယ်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ မျက်နှာပင်။
ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းမှာ အံ့သြလွန်း၍ တောင့်တင်းသွားကြသည်။
ရှန်မိုလား။
ရှန်မိုကို တစ်ခါမြင်ဖူးခဲ့သည့် နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တိုင်းမှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလိုပင် ထိုနေရာ၌ပင် ရပ်တန့်သွားကြပြီး စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။
ရှန်မိုမှ ခပ်အေးအေးပင် ပြောလိုက်သည်။
“ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်း၊ အရှင်သခင်တို့... ထကြပါ။”
ထိုအခါမှသာ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များ မတ်တပ်ရပ်ရဲကြတော့သည်။
သို့သော် ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းတို့သာ ခေါင်းမော့လိုက်ကြသည်။
အခြားသူများမှာမူ ရှန်မို၏ အကြည့်ကို မရင်ဆိုင်ရဲဘဲ အရှက်တကွဲဖြင့် ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။
ရှန့်ကူ သက်ပြင်းချလျက်
“သူတော်စင် ရှန်... ဘယ်တုန်းက သူတော်စင်အဆင့်ကို တက်လှမ်းခဲ့တာလဲ”
ရှန်မို ပြုံးလိုက်ပြီး
“မကြာသေးခင်ကမှပါ… ကျွန်တော် သူတော်စင် ကမ္ဘာဦးလောကကို ပြန်ရောက်တဲ့အခါ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ယောက် ကျူးကျော်ဝင်ရောက်နေတာ တွေ့တာနဲ့ လမ်းကြုံရင်း ရှင်းထုတ်လိုက်တာပါ”
ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းတို့ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။
“ကျွန်တော်တို့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သူတော်စင် ရှန်”
“မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ ခေါင်းငုံ့ထားကြတာလဲ”
ရှန်မို သူတို့ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ သူ့မျက်လုံးများ၏ ဖိအားကို မခံနိုင်ကြပေ။
သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ရုတ်တရက် ပြန်လည် ဒူးထောက်လိုက်သည်။
“သူတော်စင် ရှန်… ကျွန်တော် မှားသွားပါတယ်… သင့်ကို အပ်နှံဖို့ အတွေးမျိုး ကျွန်တော် မတွေးခဲ့သင့်ပါဘူး”
နောက်တစ်ဦးကလည်း ဒူးထောက်လိုက်ပြန်သည်။
“သူတော်စင် ရှန်… ကျွန်တော်တို့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ဟာ ဟွေဟွန်းနဲ့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ဝိုင်းရံမှုကို ကြာရှည်စွာ ခံစားခဲ့ရပါတယ်… သူက သင့်ကို လွှဲပေးဖို့ နည်းလမ်းရှာခိုင်းပြီး ဖိအားပေးခဲ့ပါတယ်… အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ကျွန်တော်တို့ စိတ်ဓာတ်တွေ ပျော့ညံ့လာပြီး အဲ့ဒီလို စဉ်းစားမိခဲ့တာပါ… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်ပေးပါ”
ရွှပ်၊ ရွှပ်၊ ရွှပ်။
အခြားသော အရှင်သခင်များလည်း ဒူးထောက်ကျကုန်ကြသည်။
သူတို့အားလုံး အရှက်ရမှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးခံနေရသည်။
“ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်ပေးပါ… သူတော်စင် ရှန်”
ရှန်မို၏ မျက်လုံးများက လူအုပ်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ကာ လေသံမှာ တည်ငြိမ်လှသည်။
“နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အကြံအစည်က အထင်အရှားပါပဲ… ဒါကို အရှင်သခင်တွေ ဖြစ်နေပြီးတော့ မင်းတို့ မမြင်နိုင်ကြဘူးလား”
“သူတို့က လူသားတွေ၊ နတ်ဆိုးတွေနဲ့ နဂါးတွေကို သွေးခွဲဖို့ပဲ ကြိုးစားခဲ့တာ”
“မင်းတို့က... အမှန်တကယ်ကို မိုက်မဲကြတာပဲ”
အရှင်သခင်များ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေသည်။
သူတို့ မြေကြီးထဲသာ ငုပ်လျှိုးသွားချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။
သူတို့ ရှန်မိုကို ယဇ်ပူဇော်ရန် စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း ဟွေဟွန်းကို သတ်ပြီး သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ကယ်တင်ခဲ့သူမှာ ရှန်မိုသာ ဖြစ်သည်။
သူတို့ အရှက်ရကြသည်။
သူတို့ နောင်တရကြသည်။
ရှန့်ကူ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ပြီး
“သူတော်စင် ရှန်… ကျွန်တော်တို့ ကြီးမားတဲ့ အမှားကြီးတစ်ခု ကျူးလွန်မိမှန်း သိပါတယ်… ကျွန်တော်တို့ကို အလုပ်အကျွေးပြုပြီး အပြစ်ပေးဆပ်ခွင့် ပေးပါလို့ တောင်းပန်ပါတယ်”
ဟူချင်းကလည်း လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “နတ်ဆိုးတွေ ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်လာရင် ကျွန်တော်တို့ သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်က ပထမဆုံး ထွက်တိုက်ပါ့မယ်”
နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အားလုံးမှာ ဤအချိန်တွင် ရိုသေစွာ ပြောလိုက်ကြသည်။
“သူတော်စင် ရှန်… ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ကို အပြစ်ပေးဆပ်ခွင့် ပေးပါ”
လူသားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် နတ်ဆိုးများသည် သဘာဝအားဖြင့် ပိုမို ရိုးရှင်းကာ ခေါင်းမာကြသည်။
သူတို့အတွက် ဂုဏ်သိက္ခာက အရာအားလုံးထက် အရေးကြီးသည်။
သေရမည်ဆိုလျှင် သူတော်စင်တစ်ပါး၏ အပြစ်ပေးမှုအောက်တွင် သေရခြင်းထက် စစ်မြေပြင်တွင် လျင်မြန်စွာ ကျဆုံးရခြင်းကိုသာ သူတို့ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။
ရှန်မို သူတို့ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး
“ကျွန်တော် ခွင့်ပြုပါတယ်”
နတ်ဆိုးများကို တားဆီးရာတွင် ဤမျှများပြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ အရေးပါသော ထောက်တိုင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုတ်သင်ပစ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ချေ။
“အထူးပဲ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်… သူတော်စင် ရှန်”
ရှန့်ကူ၊ ဟူချင်းနှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မျက်ရည်ပင် ကျမိကြသည်။
“ကျန်တဲ့ အရှင်သခင်တွေ အခု ဘယ်မှာလဲ”
ရှန်မိုမှ မေးလိုက်သည်။
“သူတော်စင် ရှန်ကို တင်ပြရရင် သူတို့ အားလုံး တိန့်ပေတောင်မှာ ရှိနေကြပါတယ်ခင်ဗျာ”
ရှန့်ကူမှ ရိုသေစွာ ဖြေကြားလိုက်သည်။
ရှန်မို အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ အစအနမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှသာ ဖိနှိပ်ထားသော သူတော်စင်အဆင့် အငွေ့အသက်များလည်း လွင့်ပျယ်သွားတော့သည်။
အရှင်သခင်များမှာ နောက်ဆုံးတွင််မှ သက်ပြင်းချနိုင်ကြတော့သည်။
“အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ… သူတော်စင်က သူ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ”
“ငါ တော်တော် အရှက်ရမိတယ်... မကြာခင်ကပဲ ရှန်မိုက ငါတို့ မျိုးနွယ်မဟုတ်လို့ သူ့ကို လွှဲပေးဖို့တောင် ငါစဉ်းစားခဲ့သေးတာ”
“ဟူး... ငါလည်း အဲ့ဒီလို အတွေးမျိုး ရှိခဲ့တာပဲ… ငါ တော်တော် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိတယ်”
“သူတော်စင် ရှန်က... နောက်ဆုံး သူတော်စင် ပေါ်ထွက်လာပြီးကတည်းက ပထမဆုံး ပေါ်လာတဲ့ သူတော်စင်များ ဖြစ်မလား”
နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြသည်။
နောက်ထပ် သူတော်စင်တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းလာခြင်းမှာ ကမ္ဘာကြီးကို လှုပ်ခါသွားစေမည့် ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုအားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို များစွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။
ရှန့်ကူနှင့် ဟူချင်းတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ဟူချင်းမှ စိတ်ဓာတ်အပြည့်ဖြင့်
“သူတော်စင် ရှန်က နတ်ဆိုးတွေကို ဘယ်လို ရင်ဆိုင်ရမလဲ ဆိုတာကို ဆွေးနွေးဖို့ တခြား အရှင်သခင်တွေနဲ့ သွားတွေ့တာ ဖြစ်ရမယ်”
“ဒါဆို ငါတို့လည်း လိုက်သွားသင့်တာပေါ့”
ရှန့်ကူ ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်သည်။ “အရှင်သခင်တို့... ငါတို့ တိန့်ပေတောင်ကို သွားကြစို့”
အရှင်သခင် အားလုံး သဘောတူညီစွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
ဤသို့ဖြင့် သူတို့လည်း ဟင်းလင်းပြင် ဝရုန်းသုန်းကား စီးကြောင်းများအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ တိန့်ပေတောင်သို့ အပြင်းနှင်ခဲ့ကြသည်။
...
အထက်ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ကျယ်ပြန့်သော မြောက်ပိုင်းဒေသကို ငုံ့ကြည့်လျှင် ၎င်းမှာ မည်းနက်သော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များ၏ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံထားရသည်ကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည်။
သေမင်းတမန် နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များမှာ ရေဘဝဲ လက်တံများကဲ့သို့ အဆုံးမရှိသော တောင်ဘက်အရပ်သို့ ဖြန့်ကျက်နေသည်။
မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းခန့် ရောက်ရှိပြီးနောက်မှသာ ထိုညစ်ညမ်းမှုများမှာ စတင် ပါးလျသွားတော့သည်။
နတ်ဆိုးစွမ်းအင် လွှမ်းမိုးသွားသော နယ်မြေများမှာ တဖြည်းဖြည်း နတ်ဆိုးနယ်မြေများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေများပေါ်တွင် နတ်ဆိုးအမြောက်အမြားမှာ အခြေချ နေထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
မူလ နေထိုင်သူများဖြစ်သော လူသားများ၊ နတ်ဆိုးများနှင့် သားရဲများမှာ နတ်ဆိုးလူသားများ၊ နတ်ဆိုးနတ်ဆိုးများနှင့် နတ်ဆိုးသားရဲများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် မြောက်ပိုင်းဒေသ၏ တောင်ဘက်ပိုင်းတွင်မူ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် အစအနမျှ မရှိသော နေရာတစ်ခု တည်ရှိနေသည်။
၎င်းမှာ မြင့်မားသော တောင်ထိပ်ကြီး တစ်ခုပင်။
မြေပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်သွင်းထားသော သံမှိုကြီး တစ်ခုနှင့် တူ၏။ ၎င်းသည် နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များ တောင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးထားသည်။
ဤတောင်ကြီးသာ မရှိလျှင် သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်သည် တောင်ဘက်သို့ မိုင်ပေါင်း တစ်သောင်းထက်မက ထပ်မံ ချဲ့ထွင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဒါက တိန့်ပေတောင်ပဲ။
သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်ကို တားဆီးထားသော နောက်ဆုံး ခံစစ်စည်းပဲ။
ဤအချိန်တွင် မိမိတို့ နယ်မြေကို စောင့်ကြပ်နေရသော အရှင်သခင်များမှအပ ကျန်ရှိသမျှ အရှင်သခင်များ အားလုံးမှာ ဤနေရာတွင် စုဝေးနေကြသည်။
သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်သည် နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဟွေဟွန်း ဦးဆောင်သော နတ်ဆိုးစစ်တပ်၏ ဝိုင်းရံမှုကို ခံနေရကြောင်း သူတို့ အားလုံး သိကြ၏။
သို့သော် သူတော်စင်များသည်သာ သူတော်စင်များကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်။
အရှင်သခင် မည်မျှပင် သွားပါစေ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါးကို မယှဉ်နိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့ ရွေးချယ်ထားသော နည်းဗျူဟာမှာ ရန်သူ့အာရုံကို လွှဲရန် အခြားနေရာများကို တိုက်ခိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် နတ်ဆိုးအသွင်ပြောင်း သတ္တဝါများကို သုတ်သင်ရန် တားမြစ်ခြင်း မန္တန်များကို အားဖြည့်ခဲ့ကြသည်။
ဤနတ်ဆိုးနယ်မြေများသည် သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်၏ ပိုင်နက်များ ဖြစ်ကြ၏။
၎င်းတို့ကို လုံးဝ သန့်စင်နိုင်လျှင် နတ်ဆိုးများအတွက် ကြီးမားသော ထိုးနှက်ချက် ဖြစ်လိမ့်မည်။
သို့သော်လည်း...
သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်ကို ဖိနှိပ်ထားသော စီရင်ထုံးမှာ ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီး ဖြစ်သည်။
၎င်းကို မဟာတောရ အရှင်မြတ်၊ စစ်ဘုရင်နှင့် မီးနတ်ဘုရားတို့ ပူးပေါင်း၍ ချမှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် အရှင်သခင်များက ၎င်းကို အားဖြည့်ရန် ကြိုးစားခြင်းမှာ အလွန်တရာ ခက်ခဲလှပြီး အရင်းအမြစ်များစွာ ကုန်ဆုံးစေသည်။
သူတို့သည် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ အမြောက်အမြားကို ရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားခဲ့ကြပြီ။
သို့သော် စီရင်ထုံးမှာ သိသာထင်ရှားသော တိုးတက်မှု မရှိသေးချေ။
ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တစ်ဖက်ခြမ်းရှိ နတ်ဆိုးများမှာ ရက်စက်စွာ ရယ်မောနေကြရုံသာ ရှိလေသည်။
Chapter 743 - ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေတဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်—နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသက်ကို စတေးခြင်း
“မိုက်မဲတဲ့ လူသားအရှင်သခင်တွေ… အမှန်တကယ်ကို စိတ်ကူးယဉ်နေကြတာပဲ… မင်းတို့က စီရင်ထုံးကို အားဖြည့်ချင်နေကြတာလား”
“ဒီစီရင်ထုံးကို သူတော်စင်အဆင့် အရှင်မြတ်တွေက ဖန်တီးထားတာ... မင်းတို့လို အရှင်သခင်လေးတွေက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အားဖြည့်နိုင်မှာလဲ”
“လူသားအရှင်သခင်တွေက ညံ့တာ ထားပါတော့… နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တွေနဲ့ နဂါးမျိုးနွယ် အရှင်သခင်တွေကပါ ဘာလို့ လိုက်လုပ်နေကြတာလဲ… ဒါက တကယ့် ရယ်စရာပဲ”
နတ်ဆိုးများ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောနေကြသည်။
နတ်ဆိုးများထဲတွင် အင်အားနည်းသော သူများပင်လျှင် အရှင်သခင်များကို ဗြောင်ကျကျ လှောင်ပြောင်ရဲနေကြ၏။
လူသားအရှင်သခင်များမှာ ယေဘုယျအားဖြင့် တည်ငြိမ်နေကြသော်လည်း နဂါးမျိုးနွယ် အရှင်သခင်များမှာမူ ထိုမျှအထိ သည်းမခံနိုင်ကြပေ။
သူတို့ကအသက်ကြီးကြသော်လည်း အတွေ့အကြုံ များချင်မှ များကြလိမ့်မည်။
မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နဂါးမျိုးနွယ်ဝင်များမှာ အဆင့်တက်ဖို့အတွက် လူသားများကဲ့သို့ အခွင့်အလမ်းများ လိုက်ရှာနေစရာ မလိုပေ။
နဂါးများမှာ မွေးရာပါ အားကောင်းသော သွေးမျိုးဆက်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြပြီး စားလိုက်၊ အိပ်လိုက် လုပ်နေရုံနှင့်တင် သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်များ အရှိန်အဟုန်နှင့် တိုးတက်နိုင်ကြသည်။
ထို့ကြောင့် သူတို့၏ အတွေ့အကြုံများမှာ လူသားအရှင်သခင်များကို မယှဉ်နိုင်ပေ။
“သောက်ကျိုးနည်းတဲ့ နတ်ဆိုးအကောင်တွေ”
နဂါးစစ်စစ် အရှင်သခင် တစ်ဦးမှ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်ချေ။
သူ ဒေါသတကြီး ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သူ၏ နဂါးနှုတ်ခမ်းမွှေး နှစ်ပင်မှာ မြင့်မားစွာ ထောင်တက်နေသည်။
“မင်းတို့ လူသားတွေနဲ့ နဂါးတွေက သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်အထိ လာကြပြီးတော့... နတ်ဆိုးတွေကို ဘာလို့ မကယ်ကြတာလဲ”
“ဟုတ်တယ်… သွေးနတ်ဘုရား နတ်ဆိုးနန်းတော်က ဝိုင်းရံခံထားရတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီ… ဒါတောင် မင်းတို့က သွားမကူညီကြဘူး… မင်းတို့မှာ စည်းလုံးမှု မရှိဘူး”
“ဒါတောင် ကောင်းကင်အောက်က မျိုးနွယ်အားလုံးကို စည်းလုံးချင်သေးတယ်ပေါ့… တကယ့် ရယ်စရာပဲ”
ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ နတ်ဆိုးများ ပိုပြီး ကျယ်ကျယ်လောင်လောင် ရယ်မောကြပြန်သည်။
သူတို့၏ စကားများက ရန်စမှုမှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
စတုတ္ထ သူတော်စင် နဂါးနန်းတော်၏ အရှင်သခင် အောင်းထျန်းပင် ထိုစကားများကို ကြားပြီး ဒေါသကို မနည်း ထိန်းထားရသည်။
ဒီနတ်ဆိုးတွေ... သူတို့ရဲ့ စကားတွေက ဘယ်လောက်တောင် မုန်းဖို့ကောင်းလိုက်သလဲ။
သူတို့ရဲ့ အရေခွံကို ခွာ၊ အသားကို စားပြီး သွေးကို သောက်ချင်စရာ ကောင်းလှသည်။
အရှင်သခင်များ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည့် အချိန်မှာပဲ...
မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မိသားစု၏ အရှင်သခင်ကြီး လဲ့တောက်ဟန်က ရှေ့ကို ထွက်လာခဲ့သည်။
“အားလုံးပဲ... ဒီအဖိုးကြီးမှာ ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးကို အားဖြည့်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါတယ်”
အရှင်သခင်များ၏ မျက်နှာတွင် ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာရိပ်များ ပေါ်လာသည်။
“အရှင်သခင်ကြီး… မြန်မြန် ပြောပါဦး… ဘယ်လို နည်းလမ်းလဲ”
“ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက မပြောတာလဲ”
လဲ့တောက်ဟန်ကို ရင်းနှီးသော အရှင်သခင် အနည်းငယ်သာလျှင် တစ်စုံတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိရသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
လဲ့တောက်ဟန် ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။
သူ၏ မျက်နှာမှာ ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“ငါ့ရဲ့ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင် မိသားစုမှာ လျှို့ဝှက်ပညာရပ် တစ်ခု ရှိတယ်… အရှင်သခင် တစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားအားလုံးကို ထုတ်လွှတ်ပြီး စီရင်ထုံးထဲကို ထည့်သွင်းနိုင်တဲ့ ပညာရပ်ပဲ”
“အရင်တုန်းက အန္တရာယ်ပေါင်းစုံ မိုးကြိုးအကျဉ်းထောင်မှာ သောင်းကျန်းမှုတွေ ဖြစ်ခဲ့တုန်းက ဒီအဖိုးကြီးက ဒီနောက်ဆုံး နည်းလမ်းကို သုံးဖို့ ပြင်ဆင်ထားခဲ့ပြီးသား”
“အခု ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးက အားနည်းနေပြီ… ငါလည်း အသက်ကြီးပြီး အိုမင်းနေပြီဆိုတော့... ဒါက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ… ငါ တွန့်ဆုတ်မနေတော့ပါဘူး”
“အားလုံးပဲ... ဒီအဖိုးကြီး အရင်သွားနှင့်ပြီ”
သူ နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးဆီသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ လှမ်းလျှောက်သွားသည်။
အခြားသော အရှင်သခင်များမှာ မျက်နှာပျက်သွားပြီး သူ့နောက်သို့ အပြေးလိုက်ကြ၏။
သို့သော် လဲ့တောက်ဟန်၏ အရှိန်က သူတို့ထက် သာလွန်နေသည်။
ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးစွမ်းအားများ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့နောက်သို့ လိုက်လာသူ အားလုံးကို နောက်သို့ တွန်းပို့လိုက်သည်။
ဤမိုးကြိုးစွမ်းအားမှာ ကြီးမားပြီး ရှေးကျလှသည်။
၎င်းမှာ လဲ့တောက်ဟန်၏ တစ်သက်တာလုံး စွမ်းအားများ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ပုံရ၏။
“ဒီအဖိုးကြီးက တန်ဖိုးမရှိတဲ့ ဘဝတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့တာ… အခု နတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ အသက်ကို စတေးရတာက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို တုန်လှုပ်စေမယ့် သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”
လဲ့တောက်ဟန် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လှမ်းလျှောက်သွားသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေသော မိုးကြိုးများအဖြစ်သို့ လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးအတွင်းသို့ ပေါင်းစပ်သွားခဲ့၏။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။
သူ၏ အရှင်သခင် စွမ်းအားအားလုံးမှာ စီရင်ထုံးအတွင်းသို့ စီးဝင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ဝုန်း!
အားနည်းနေသော ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် စွမ်းအားအပြည့်ဖြင့် ပြန်လည် လည်ပတ်လာသည်။
အတားအဆီးကို ဖြတ်ကျော်ဝင်ရောက်လာသော နတ်ဆိုးလက်တံများမှာ စီရင်ထုံး၏ စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ဖြတ်တောက်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
ညစ်ညမ်းနေသော နတ်ဆိုးနယ်မြေများမှာ စီရင်ထုံး၏ စွမ်းအားအောက်တွင် အသက်ရှိသကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
မည်းနက်နေသော မြေပြင်များမှာ သန့်စင်သွားပြီး သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော အရှိန်ဖြင့် မူလအတိုင်း ပြန်လည် ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ခဏလေးမတိုင်ခင်ကမှ မာန်တက်ပြီး ကြွားဝါနေသော နတ်ဆိုးများမှာ ယခုအခါ သရဲသဘက် မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး မြောက်ဘက်သို့ ထိတ်လန့်တကြီး ထွက်ပြေးကြတော့သည်။
ထွက်ပြေးရန် နောက်ကျနေသော နတ်ဆိုးများမှာ စီရင်ထုံး၏ စွမ်းအားကြောင့် ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ သုတ်သင်ခြင်း ခံလိုက်ရ၏။
လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော အရှင်သခင်များမှာ ညစ်ညမ်းနေသော နတ်ဆိုးနယ်မြေများ လျင်မြန်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့နေရသည်။
ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီး၏ တောင်ဘက်ရှိ မြေပြင်မှာ လျင်မြန်စွာပင် သာမန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။
သို့သော်လည်း ဤမြေပြင်မှာ အသက်စွမ်းအားများစွာ ဆုံးရှုံးထားခဲ့ရပြီး နတ်ဆိုးနယ်မြေအဖြစ် ကြာရှည်စွာ တည်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်း၏ အသက်စွမ်းအားများ အပြည့်အဝ ပြန်လည် ရရှိရန်မှာ အနည်းဆုံး နှစ်ပေါင်း ရာချီ သို့မဟုတ် ထောင်ချီပင် ကြာမြင့်လိမ့်မည်။
ဤသည်မှာ သာမန်နည်းလမ်းများနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။
သူတော်စင်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦး ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်မှသာ ဤမြေပြင်၏ ပြန်လည် နိုးထမှုကို မြန်ဆန်စေလိမ့်မည်။
“သောက်ကျိုးနည်း... လဲ့တောက်ဟန်က ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးကို အားဖြည့်ဖို့အတွက် သူ့အသက်ကို တကယ်ပဲ စတေးသွားတာလား”
“သောက်ကျိုးနည်းတဲ့ အဖိုးကြီး… ငါ ဒီလို လူသားမျိုးကို အမုန်းဆုံးပဲ”
နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ကာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွါသွားကြ၏။
သူတို့သည် ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီး၏ အပြင်ဘက်တွင် ပိတ်မိသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေကြသည်။
သို့သော် ထွက်ပြေးရန် မတတ်နိုင်သော နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အနည်းငယ်မှာ စီရင်ထုံး၏ အပြင်ဘက်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထိုအခါ လူသားနှင့် နဂါးအရှင်သခင်များမှာ အတူတကွ ရှေ့သို့ အပြေး တိုက်ခိုက်ကြသည်။
အတိုင်းအဆမဲ့သော ဒေါသများဖြင့် သူတို့သည် ထိုနတ်ဆိုးအရှင်သခင်များကို ချက်ချင်းပင် မြေမှုန့်အဖြစ် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ကြသည်။
ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အနည်းငယ် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဆိုးအမြောက်အမြားကို သတ်လိုက်ရုံနဲ့ ဘာထူးမှာလဲ။
လဲ့တောက်ဟန် သေဆုံးသွားပြီ။
လူသားနှင့် နဂါးအရှင်သခင်များမှာ တာဝန်ယူလိုစိတ် ကင်းမဲ့နေကြပြီး ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးကို အားဖြည့်ရန် သူတို့၏ ရတနာများကို မည်သူမျှ မပေးလိုကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် လဲ့တောက်ဟန်က သူ၏ အသက်ကို စတေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ခဏအတွင်းမှာပင် မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးမှ အရှင်သခင်များမှာ အရှက်ရမှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
“လဲ့တောက်ဟန်က ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးကို အားဖြည့်ပေးတာ ကောင်းပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ အသက်ကို စတေးရတာလဲ။”
“ဟုတ်တယ်… သူ ဒီလိုလုပ်သွားတော့ ငါတို့အတွက် ဘယ်လို ဖြစ်သွားမလဲ… ငါတို့ တစ်သက်လုံး အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်နဲ့ ရှင်သန်သွားရတော့မှာလား”
“လဲ့တောက်ဟန်က တကယ့်ကို ယုတ်မာတာပဲ… သူက အများကြီး စဉ်းစားလွန်းတယ်”
အရှင်သခင် အချို့မှာ ရုတ်တရက် စကားပြောလာကြသည်။
သူတို့၏ စကားများတွင် ကျေးဇူးတင်စိတ် မပါဝင်သည့်အပြင် ရန်ငြိုးများပင် ပါဝင်နေ၏။
ကောင်းကင်ဖန်တီးရှင် ဂိုဏ်း၏ အရှင်သခင် ပိုင်အယ်၊ ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အရှင်သခင် ရှန်းကွမ်းယွမ် နှင့် နဂါးမျိုးနွယ်မှ အောင်းထျန်း တို့မှာ သူတို့ကို မယုံကြည်နိုင်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဒီလိုစကားမျိုးကို ဘယ်လိုများ ပြောနိုင်ကြတာလဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လဲ့တောက်ဟန်က အများအကျိုးအတွက် သူ့အသက်ကို စတေးသွားခဲ့တာလေ။
သူတို့က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို သူတို့ကို တစ်သက်လုံး အရှက်ရစေမယ့် အရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်နိုင်ကြတာလဲ။
“လဲ့တောက်ဟန်က... အမှန်တကယ်ပဲ ကောင်းကောင်း မလုပ်သွားဘူး… သူက နှစ်ဖက်လုံးကို ညှိနှိုင်းနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေပါလျက်နဲ့ ငါတို့ကို မတရားတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေအောင် ရွေးချယ်သွားခဲ့တာပဲ”
ခုနလေးတင် ထိုရဲတင်းသော စကားလုံးများကို ကန့်ကွက်ခဲ့သော နဂါးမျိုးနွယ် အရှင်သခင် တစ်ဦးမှာလည်း ရုတ်တရက် စကားပြောလာပြန်သည်။
သူ၏ စကားများမှာ ယခုအခါ သူ၏ မူလရပ်တည်ချက်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေသည်။
ပိုင်အယ်၊ ရှန်းကွမ်းယွမ်နှင့် အခြားသူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။
ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။
အရှင်သခင်တွေက ဘာလို့ ရုတ်တရက် ဒီလိုစကားတွေ ပြောနေကြတာလဲ။
ရှန်းကွမ်းယွမ် စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးအတွင်းမှ တစ်စုံတစ်ခုမှာ ပိုမို ကြီးထွားလာသည်ကို ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။
လဲ့တောက်ဟန်အပေါ် စွပ်စွဲမှုများနှင့် ရန်ငြိုးထားမှုများမှာ သူ၏ ဝိညာဉ်အတွင်းပိုင်းမှ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ပိုင်အယ်မှာလည်း စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အမှောင်ထုနှင့် ယုတ်မာမှုများမှာ လျင်မြန်စွာပင် ပိုမို ကြီးထွားလာသည်ကို သတိထားမိလိုက်သည်။
သူက မိမိကိုယ်ကို အတင်းအကျပ် တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
“ငါတို့ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံနေရပြီ”
“မြန်မြန်... မင်းတို့ရဲ့ စိတ်ကို စုစည်းပြီး အသက်ကို အောင့်ထားကြ”
သို့သော် အရှင်သခင် အများအပြားမှာ လွှမ်းမိုးခြင်း ခံနေရပြီ ဖြစ်သည်။
အချို့မှာ မျက်နှာများ နီမြန်းကာ အချင်းချင်းပင် စတင် တိုက်ခိုက်နေကြပြီ။
“လဲ့တောက်ဟန်က ငါတို့ကို မတရားတဲ့ အနေအထားမှာ ရှိနေအောင် တမင်လုပ်သွားတာ… သူ သေသင့်တယ်”
“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ… လဲ့တောက်ဟန်က ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီးကို အားဖြည့်ဖို့ အသက်စတေးသွားတာ… သူက သတ္တဝါအားလုံးအတွက် ကျေးဇူးရှင်ကြီးပဲ”
“မင်း ပြောတာတွေက အဓိပ္ပာယ် မရှိဘူး”
အချင်းချင်း ငြင်းခုံရာမှနေ၍ ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုများအဖြစ်သို့ လျင်မြန်စွာ ကူးစက်သွားသည်။
မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံးမှာ လုံးဝ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်သွားခဲ့၏။
အရှင်သခင် အများအပြားမှာ အရင်ကတည်းက ရန်ငြိုးဟောင်းများ ရှိခဲ့ကြသည်။
နတ်ဆိုးများကို တားဆီးရန်အတွက်သာ သူတို့ စည်းလုံးနေခဲ့ကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ သူတို့၏ စိတ်အတွင်းမှ အမှောင်ထုများမှာ လုံးဝ ပေါက်ကွဲထွက်လာသောကြောင့် အခြေအနေမှာ လုံးဝ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်သွားခဲ့တော့သည်။
Chapter 744 - ငါတို့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာတင် သူက သူတော်စင် ဖြစ်သွားတာလား
ပိုင်အယ်၊ ရှန်းကွမ်းယွမ်၊ အောင်းထျန်းနှင့် အခြားသော အရှင်သခင်များမှာ လွှမ်းမိုးခြင်း ခံနေရသူများကို ကယ်တင်ရန် ကြိုးစားကြသည်။
သို့သော် သူတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်များ၏ နက်ရှိုင်းစွာ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံနေရသည်။
သူတို့ စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်သည်နှင့် လွှမ်းမိုးမှု အဆင့်မှာ ပိုမို နက်ရှိုင်းသွားခဲ့သည်။
ရောက်ရှိနေသော အရှင်သခင်တိုင်းမှာ ရူးသွပ်သော စွပ်စွဲမှုများ၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံနေရ၏။
သူတို့ အချင်းချင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဆွဲဖြဲပစ်တော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်နေကြသည်။
အမှောင်ထုထဲတွင်မူ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါးက အေးစက်စွာ လှောင်ပြုံးပြုံးနေသည်။
သူ့အမည်မှာ ဟွေကျိုး ဖြစ်ပြီး သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်အတွင်းရှိ ညစ်ညမ်းဌာန၏ အသန်မာဆုံး နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဖြစ်သည်။
သူကိုယ်တိုင် ပါဝင်ဆောင်ရွက်နေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် ဤလူသားနှင့် နဂါးအရှင်သခင်များမှာ သဘာဝအားဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။
သူတို့၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းရာမှ အမှောင်ထုများမှာ ပုံသဏ္ဌာန်မရှိသော အနက်ရောင် အငွေ့အသက်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် တွားသွားလျက် သူ့ထံသို့ စုစည်းလာကြသည်။
ဒါတွေက သူ၏ အာဟာရများ ဖြစ်ကြသည်။
ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီး ရှိနေခြင်းကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားများမှာ အပြင်သို့ များစွာ မထွက်နိုင်ချေ။
အရှင်သခင်များ၏ စိတ်အတွင်းမှ အမှောင်ထုကို ချဲ့ထွင်ခြင်းမှာ သူ လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အနည်းငယ်သော အရာများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။
ထိုအချိန်တွင်...
မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ခု တဟုန်းဟုန်းနဲ့ ပြေးထွက်လာခဲ့သည်။
၎င်းက ဒီရေလှိုင်းကြီး တစ်ခုကဲ့သို့ စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။
မြစိမ်းရောင် အလင်းတန်း ဖြတ်သန်းသွားသည့် နေရာတိုင်းမှာ...
ခြောက်သွေ့နေသော မြေပြင်များ ရုတ်တရက် ပြန်ပြီး အသက်ဝင်လာကြသည်။
ကောင်းကင်ယံကနေ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းလာခဲ့သည်။
အက်ကွဲနေသည့် မြေပြင်များပေါ်၌ စိမ်းလန်းသော မြက်ခင်းလေးများနှင့် ရဲရဲတောက်နေသည့် ပန်းလေးများ ပေါက်လာကြသည်။
မြေပြင်မှ သစ်ပင်အညှောက်လေးများ ထွက်လာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဇလုံတစ်လုံးစာလောက်ရှိတဲ့ သစ်ပင်ကြီးများ ဖြစ်သွားကြသည်။
အချင်းချင်း ဆဲဆို၊ စွပ်စွဲပြီး တိုက်ခိုက်နေကြတဲ့ အရှင်သခင်များမှာ ရုတ်တရက် စိတ်ကြည်လင်သွားကြသည်။
သူတို့ ဝေခွဲမရဖြစ်ပြီး မှင်တက်သွားကြကာ မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။
“ဒါက...”
ပိုင်အယ်၊ ရှန်းကွမ်းယွမ်၊ အောင်းထျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ အသက်ပြန်ဝင်လာသော မြေပြင်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများ ပြူးသွားကြသည်။
ဒီနေရာက နတ်ဆိုးနယ်မြေ ဖြစ်ခဲ့တာလေ။
လွတ်မြောက်သွားခဲ့ရင်တောင်မှ အသက်စွမ်းအားတွေ ပြန်ရဖို့အတွက် နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကြာမြင့်ရမှာ မဟုတ်လား။
ဒီမြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းက ဘာလဲ။
ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အသက်စွမ်းအားတွေကို ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ ပြန်ပေးနိုင်တာလဲ။
ဟွေကျိုးမှာလည်း အံ့ဩသွား၏။
ဒီမြစိမ်းရောင် အလင်းတန်းဆီကနေ သူ ကြီးမားသည့် ခြိမ်းခြောက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဒါက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေတဲ့ စွမ်းအားပဲ။
“သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအားပဲ… ဒါ သူတော်စင်အဆင့် စွမ်းအား ဖြစ်ရမယ်”
ဟွေကျိုးမှ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။
အရှင်သခင်များမှာလည်း သူတော်စင်တစ်ပါး ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်ကြောင်း ယခုအခါ သိလိုက်ကြသည်။
မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ အခြေအနေမှာ မည်သည့်အခါမျှ ပြေလည်သွားမည် မဟုတ်ပေ။
“ကောင်းကင်ဖန်တီးရှင် ဂိုဏ်းက ပိုင်အယ်က သူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“ပြန်လည်ဝင်စားခြင်း မြင့်မြတ်နယ်မြေက ရှန်းကွမ်းယွမ်က သူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
“စတုတ္ထ သူတော်စင် နဂါးနန်းတော်က အောင်းထျန်းက သူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်”
အသံများမှာ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
အရှင်သခင်များမှာ ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်ကြပြီး အလွန်တရာ ရိုသေကြ၏။
ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ဂုဏ်သိက္ခာရှိတဲ့ အရှင်သခင်တွေ ဖြစ်နေပြီးတော့ ညစ်ညမ်းဌာနရဲ့ နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံနေရတယ်ပေါ့”
“မင်းတို့အားလုံး ပြန်သွားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေချာ ပြန်သုံးသပ်ကြသင့်တယ်”
ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ လူတိုင်း၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အရှက်ရမှုများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။
ခုနလေးတင် ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သလဲ ဆိုတာကို သူတို့ အခု နားလည်သွားကြပြီ။
ဒီသူတော်စင်သာ ရောက်မလာခဲ့ဘူးဆိုရင်...
သူတို့တွေ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်မိကြတော့မှာ သေချာ၏။
ဒါက ဘယ်သူမှ မမြင်ချင်တဲ့ ရလဒ်တစ်ခုပဲ။
အခု သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် သိချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရုတ်တရက် ပေါ်လာတဲ့ ဒီသူတော်စင်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်က ဘယ်သူလဲ။
သူတို့တင် မဟုတ်ဘဲ ညစ်ညမ်းဌာနရဲ့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဟွေကျိုး တောင်မှ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည်။
ဒီနေ့ခေတ် သူတော်စင် ကမ္ဘာဦးလောကကြီးမှာ တစ်ယောက်ယောက်က သူတော်စင် ဖြစ်လာနိုင်သေးတာလား။
ဒါမှမဟုတ် အဆုံးမဲ့တဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲကနေ ပြန်လာတဲ့ သူတော်စင် တစ်ပါးလား။
ဝူး!
ပြင်းထန်တဲ့ လေတိုက်ခတ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ကောင်းကင်ယံ အထက်မှာ ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။
ပိုင်အယ်၊ ရှန်းကွမ်းယွမ်၊ အောင်းထျန်းနှင့် အခြားသူများ အားလုံး ထိုမျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။
ထိုအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အံ့ဩလွန်း၍ တောင့်တင်းသွားကြသည်။
ရှန်မိုလား။
ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ရှန်မိုလား။
သူက သူတော်စင် ဖြစ်သွားတာလား။
မဖြစ်နိုင်တာ။
ညစ်ညမ်းဌာန နတ်ဆိုးသူတော်စင် ဟွေကျိုး၏ မျက်နှာမှာ လုံးဝ မည်းနက်သွားခဲ့ပြီ။
သူ ထိုမျက်နှာကို လုံးဝ မှတ်မိပါသည်။
ထိုအချိန်က ယူဟွမ်မှာ နတ်ဆိုးတိုင်းကို ထိုမျက်နှာ ပြသခဲ့၏။
“အရမ်း မြန်လွန်းတယ်”
“ငါတို့ သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်နေတုန်းမှာတင် သူက သူတော်စင် ဖြစ်သွားတာလား”
“ဒါကို ယူဟွမ်ဆီ ချက်ချင်း သတင်းပို့ရမယ်”
ရှန်မိုမှာ ဟွေကျိုး ထွက်မပြေးခင်မှာတင် သူ ပုန်းအောင်းနေတဲ့ နေရာဆီကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် ခဏတွင် သူ မူလနေရာမှာ ရှိနေသော်လည်း
နောက်တစ်ခဏမှာတော့ သူ ဟွေကျိုး၏ အထက်မှာ ပေါ်လာခဲ့ပြီ။
“အရှင်သခင်တွေကို ဒီလောက်အများကြီး ညစ်ညမ်းအောင် လုပ်ထားပြီးတော့ မင်းက ထွက်ပြေးချင်သေးတာလား”
ရှန်မို၏ အေးစက်သော အသံက သူတို့၏ နားထဲမှာ မြည်ဟည်းသွားခဲ့သည်။
မိုးကြိုးပစ်သံ တစ်ခုလိုပင်။
ဟွေကျိုး၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
သူ့ရဲ့ ပုန်းအောင်းတဲ့ အတတ်ပညာက အကောင်းဆုံး အဆင့်မှာ ရှိတာလေ။
သူတော်စင်အဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းထားတဲ့ လူသား လူငယ်လေး တစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒါကို မြင်နိုင်မှာလဲ။
ဒါပေမဲ့ သူ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရရင်တောင် ဘာဖြစ်လဲ။
ရှန်မို သူ့ကို ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက သူတော်စင်ငါးပါး နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော်ထဲက ညစ်ညမ်းဌာနရဲ့ ထိပ်တန်း နတ်ဆိုးသူတော်စင်လေ။
အခုမှ သူတော်စင် ဖြစ်လာတဲ့ လူသား လူငယ်လေး တစ်ယောက်က သူ့ကို တကယ်ပဲ သတ်နိုင်မှာလား။
အရှင်သခင်များ အားလုံး မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။
သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဘာလို့ နတ်ဆိုးအငွေ့အသက်တွေရဲ့ လွှမ်းမိုးခြင်းကို ခံလိုက်ရသလဲ ဆိုသည်ကို အခုမှ သိလိုက်ကြရသည်။
ဒါက တကယ့်ကို အားကောင်းတဲ့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါးက သူတို့ရဲ့ နံဘေးမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့တာပဲ။
ဒါက ညစ်ညမ်းဌာန နတ်ဆိုးသူတော်စင်တွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ဟွေကျိုး မဟုတ်လား။
ထိုက်ယီ နတ်ဆိုးနှိမ်နင်းရေး စီရင်ထုံးကြီး၏ ဖိနှိပ်မှုကို ခံထားရလျှင်ပင် သူ့ နည်းလမ်းတွေက အရှင်သခင်များကို လွှမ်းမိုးနိုင်ပါသေးသည်။
“ရှန်မို… မင်းရဲ့ လက်ထဲက သူတော်စင် လက်နက်က မဆိုးဘူးပဲ”
“ဒါက မင်းကို သူတော်စင်အဆင့်ကို ရောက်အောင် ပို့ပေးခဲ့တဲ့ လမ်းပြပစ္စည်း ဖြစ်ရမယ်”
ဟွေကျိုး ရှန်မိုကို ကြည့်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။
ရှန်မိုက ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်လိုက်၏။
မြစိမ်းရောင် ကြာစေ့ ဆယ့်ရှစ်စေ့မှာ လေထဲကို ပစ်ထွက်သွားပြီး ဟွေကျိုး၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
လွှမ်းမိုးနေသော အသက်စွမ်းအားများမှာ သူ့ကို ဝန်းရံထားသည်။
ဟွေကျိုး တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေပြီဆိုသည်ကို ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။
ငါ့ကို ပိတ်ဆို့ထားတာလား။
ဘာအတွက်လဲ။
မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တာလား။
သူ ခဏလောက် ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
“ရှန်မို… မင်းက ငါ့ကို သတ်ချင်တယ် ဟုတ်လား”
“ငါ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ မဟာလမ်းစဉ် သူတော်စင် လက်နက်တွေက မင်းဆီမှာရှိတာထက် ပိုများတယ်ကွ”
ရှန်မို အသာအယာ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြစိမ်းရောင်ကြာပန်း ပျံသန်းထွက်သွားပြီး ဟွေကျိုး၏ အပေါ်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။
ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော အသက်စွမ်းအားများ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာပြီး သူ့လမ်းကြောင်းမှာရှိသမျှ အရာအားလုံးကို သန့်စင်ပစ်လိုက်သည်။
ဟွေကျိုး ကိုယ်တိုင်ပင် ဖိအားအချို့ကို ခံစားလိုက်ရ၏။
ဒီအသက်စွမ်းအားများရှေ့မှာ သူ တော်တော်လေး တောင့်ခံရခက်နေလေပြီ
သူတော်စင်အဆင့်ကို အခုမှ တက်လှမ်းထားသော ရှန်မိုက ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းသည့် မဟာလမ်းစဉ် သူတော်စင် လက်နက်ကို ဘယ်လိုလုပ် ပိုင်ဆိုင်ထားသလဲ ဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။
ဒီအသက်စွမ်းအားတွေကိုသာ နတ်ဆိုး သူတော်စင် လက်နက်အဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရင်...
ဟွေကျိုး၏ စိတ်ထဲမှာ လောဘများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
ရှန်မိုရဲ့ မျက်နှာကတော့ လုံးဝ တည်ငြိမ်နေဆဲပါ။ သူက လက်ကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်သည်။
ကြာစေ့တွေနဲ့ စိမ်းရောင်ကြာပန်းဆီကနေ အရင်ကထက် ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အသက်စွမ်းအားတွေ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ဟွေကျိုး၏ မျက်နှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။
တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ မည်းနက်နေတဲ့ အိုးတစ်လုံးကို ထုတ်လိုက်၏။
အဲ့ဒီထဲကနေ မည်းနက်သော လေပြင်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုလေပြင်းများမှာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အယုတ်ညံ့ဆုံးနှင့် အညစ်ပတ်ဆုံး အရာများ စုစည်းထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။
အထဲတွင် ကြောက်စရာကောင်းသည့် ကပ်ရောဂါများနှင့် ရွံစရာကောင်းသော အဆိပ်ရှိသည့် ပိုးမွှားများ ပြည့်နှက်နေသလိုပဲ။
ထိုလေများမှာ သက်ရှိတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ပြီး သူတို့ကို လုံးဝ တိုက်စားဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြသည်။
အရှင်သခင်များမှာ ထိုလေပြင်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပျက်သွားပြီး နောက်ကို ဆုတ်သွားကြသည်။
ပိုင်အယ်မှ လေးနက်စွာဖြင့်
“ဒါက ဟွေကျိုးရဲ့ အဖိုးတန်ဆုံး မဟာလမ်းစဉ် သူတော်စင် လက်နက်... ညစ်ညမ်းလေအိုး ပဲ”
“သူ အရင်တုန်းက ဒီရတနာကို သုံးပြီးတော့ ကိုးကြိမ်မြောက် အန္တရာယ် အရှင်သခင် နှစ်ယောက်ကို အဆိပ်ခတ်ပြီး နတ်ဆိုးအရှင်သခင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ”
အောင်းထျန်း ရုတ်တရက် သူ့၏ ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မုန်းတီးမှုများ ပေါ်လာသည်။
“ငါ မှတ်မိပြီ… ငါ့ နဂါးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးတစ်ယောက်က ဒီညစ်ညမ်းလေအိုးရဲ့ လွှမ်းမိုးမှုကို ခံခဲ့ရတာ”
“တော်သေးတာပေါ့… တခြား ဘိုးဘေးများက သူ့ကို သတ်လိုက်လို့… မဟုတ်ရင် ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာက လုံးဝ အရှက်ရစရာ ဖြစ်သွားမှာ”
တခြား အရှင်သခင်များကလည်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ပြောနေကြသည်။
ညစ်ညမ်းလေအိုး၏ ကြောက်စရာကောင်းမှုကို သူတို့အားလုံး သိကြသည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
“သူတော်စင် ရှန်ဆီမှာလည်း မဟာလမ်းစဉ် သူတော်စင် လက်နက် ရှိနေပုံပဲ”
“ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ လက်နက်နှစ်ခုထဲက ဘယ်ဟာက ပိုပြီး အားကောင်းမလဲ”
ရှန်းကွမ်းယွမ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
အရှင်သခင်များ၏ စိတ်နှလုံးများက ထိတ်လန့်နေကြ၏။
အမှန်ဆိုလျှင် ရှန်မို သူတော်စင် ဖြစ်လာတာ မကြာသေးသော်လည်း ဟွေကျိုးမှာတော့ နာမည်ကျော် နတ်ဆိုးသူတော်စင်ကြီးဖြစ်သည်။
ရှန်မိုဆီမှာ မဟာလမ်းစဉ် သူတော်စင် လက်နက် တစ်ခုပဲ ရှိနိုင်ပြီး… ဟွေကျိုးဆီမှာတော့ အနည်းဆုံး နှစ်ခု ရှိနေသည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားများမှာ တူညီသော အဆင့် မဟုတ်ပေ။
ရှန်မို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အနိုင်ရနိုင်မှာလဲ။
“သွားစမ်း”
ရှန်မို နောက်ဆုံးမှာ အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။
သူ့၏ လက်ထဲကနေ အေးစိမ့်နေသော အဖြူရောင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့၏။
ဒါက ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးတောက် ပဲ…
ထိုအရာမှာ လွှမ်းမိုးနေသည့် အသက်စွမ်းအားများထဲကို စီးဝင်သွားခဲ့သည်။
မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ။
အသက်စွမ်းအားများ၏ အရှိန်က ကြောက်စရာကောင်းသည့် အမြင့်ဆုံး အဆင့်ကို ရောက်ရှိသွားခဲ့လေပြီ။