အခန်း (၁၇၁၉-၁၇၂၀)

အခန်း (၁၇၁၉) - တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်ခြင်း

"တတိယအချက်က ကျုပ် လျှောက်လိမ်ထားတာပါ "

နောက်ဆုံးတွင် ထိုဝိညာဉ်သည် အော်ဟစ်ဝန်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ လောင်မြိုက်နေသော ဝေဒနာများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်ပြယ်သွားတော့သည်။

သူသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြန်လည်မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အသက်ရှင်နေသေးပါက ယခုအချိန်တွင် တစ်ကိုယ်လုံး ချွေးစီးများ ပြန်နေပေလိမ့်မည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို သံသယများ၊ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် စေ့စေ့ကြည့်ကာ

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ"

"ငါမေးမယ်... အခုတစ်ခေါက် မင်းတို့ လိုက်ရှာနေတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့ တကယ်ပဲ သိကြသလား"

ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးလိုက်သည်။

ယွီဖုန်းနှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤကိစ္စကို ယခုထိ အပူတပြင်း သိချင်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ဘာကြောင့်လဲ

ဘာကြောင့် တစ်ဖက်လူက သူတို့ရှာနေတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ဒီလောက်အထိ သိချင်နေရတာလဲ။

"ကျွန်တော်... ပြောလို့... မရဘူး..."

ထိုဝိညာဉ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ဒူးထောက်ကျသွားပြန်သည်။ ရှေးဦးစွာ ခံစားခဲ့ရသော နာကျင်မှုမျိုးသည် ယခင်ကထက် ပိုမိုပြင်းထန်စွာဖြင့် ထပ်မံရောက်ရှိလာပြန်သည်။

"မိတ်ဆွေယွီ... ကြည့်ရတာ ခုနက မင်း အမှန်အတိုင်း မပြောခဲ့ဘူးထင်တယ်"

ဖန့်ချန်က ယွီဖုန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ ယွီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ သံမဏိကဲ့သို့ တင်းမာသွားပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်နေသည်။

"ယွီဖုန်း... ငါတို့ တကယ်ပဲ လူမှားရှာမိပြီ ထင်တယ်"

တစ်စုံတစ်ဦးက ရုတ်တရက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ပထမတော့ ဒီလူက အမာခံတပည့် မဟုတ်ဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ်၊ မင်း မျက်လုံးမှားခဲ့တာပဲ။ အဲဒီနောက် နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေက အမာခံတပည့် (လင်ချန်) ကို တွေ့တော့၊ သူကပဲ လူကိုခေါ်ပြီး မင်ဝမ်ကြယ်ကို ဝင်လာတာလို့ မင်း ထင်ခဲ့ပြန်တယ်။

ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဒီကိစ္စအားလုံးကို အခုရှေ့ကလူကပဲ နောက်ကွယ်ကနေ ကြိုးကိုင်နေတာဆိုရင်ရောသူက အစကတည်းက ငါတို့ ဘယ်သူ့ကို ရှာနေသလဲဆိုတာ သိနေခဲ့တာပဲ"

လူတိုင်း၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် ကြည့်မကောင်းတော့ချေ။

တကယ့် တရားခံအစစ်ကို တွေ့ပါလျက်နှင့် လွဲချော်ခဲ့ရုံသာမက၊ လူမှားကိုပါ လိုက်ဖမ်းခဲ့မိကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် တရားခံအစစ်၏ လက်ချက်ဖြင့် အကုန်လုံး အဖမ်းခံရပြီး ဤနေရာတွင် အစစ်ဆေးခံနေရသည်။

သူတို့၏ ဤဘဝ ဂုဏ်သရေမှာ မည်မျှပင် မြင့်မားခဲ့ပါစေ၊ ယခုကဲ့သို့ ရယ်စရာကောင်းသော အဖြစ်မျိုးနှင့် ကြုံတွေ့လိုက်ရသည်မှာ သေသွားလျှင်တောင် နှစ်ပေါင်းများစွာ လှောင်ပြောင်ခံရမည့် ကိစ္စပင်။

ယွီဖုန်း၏ မျက်နှာမှာ မှောင်မှိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဆက်လက် တိတ်ဆိတ်နေသည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်နေသော ဝိညာဉ်သည် နာကျင်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်ကို လှမ်းကြည့်ကာ

"ငါတို့ ရှာနေတဲ့လူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်း သိတယ် မဟုတ်လား ဟုတ်တယ်မလား "

ဖန့်ချန်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောချေ။ ထိုဝိညာဉ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"ငါတို့ ရှာနေတဲ့လူက ကျန်းရှောက်မင် တဲ့ သူက ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ လို့ ယူဆရသူပဲ"

ထိုစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပြီး နာကျင်မှုများမှာ ဒီရေကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားတော့သည်။ သူသည် သက်သောင့်သက်သာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှောက်လျက် လဲလျောင်းနေပြီး အတော်ကြာအောင် ပြန်မထချင်တော့ချေ။

ယွီဖုန်းကမူ ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

"မင်း... ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကို တခြားလူကို ပြောဝံ့တယ်ပေါ့"

"မင်းမှာ အရည်အချင်းရှိရင် ခုနက ငါခံစားရတဲ့ နာကျင်မှုကို လာခံကြည့်စမ်းပါ"

ထိုဝိညာဉ်သည် ယွီဖုန်း၏ ကြိမ်းမောင်းမှုကို အနည်းငယ်မျှ မကြောက်ဘဲ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ ဟုတ်လား မင်းတို့က သူ့ကို ရှာပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးသည်။

"မင်း တကယ်ပဲ ဒီကိစ္စကို သိနေတာပဲ။ သာမန်လူသာဆိုရင် ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ လူ့လောကမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ကြားရင် ဒီလောက် တည်ငြိမ်နေမှာ မဟုတ်ဘူး"

ယွီဖုန်းက သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"အစကတည်းက ငါတို့ လူမှားခဲ့တာပဲ။ ငါ တကယ် သိချင်တာက မင်း ဘယ်လိုနည်းလမ်းနဲ့ ငါ့ရဲ့ လမ်းစဉ်ဖြတ် နတ်ဘုရားမျက်လုံးကို ဖုံးကွယ်ခဲ့တာလဲ ဆိုတာပဲ"

"စကားလမ်းကြောင်း မလွှဲပါနဲ့၊ ခုနက မေးခွန်းကိုပဲ ဖြေပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

ဤကဲ့သို့ "တဖြည်းဖြည်းချင်း ချဉ်းကပ်မေးမြန်းခြင်း" နည်းလမ်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိရောက်ကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူသာ အစကတည်းက မိမိ၏ အစွမ်းကို ထုတ်ပြပြီး အကြမ်းဖက် စစ်ဆေးခဲ့ပါက၊ ဤလူများသည် ဝမ်ကျန့်ချီကဲ့သို့ပင် ဝိညာဉ်အကျေခံကာ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ထိန်းသိမ်းသွားကြပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် အသေခံမည်ဟု ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားကြသောကြောင့်ပင်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ထဲတွင် အသက်ရှင်လိုသည့် မျှော်လင့်ချက် အနည်းငယ် ရှိနေသရွေ့ သူတို့သည် အသေခံရန် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်ကြတော့ချေ။

"သူ့ကို ရှာပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ၊ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဆိုင်ရာ မှတ်ဉာဏ်တွေကို နိုးထစေပြီး ငါတို့အတွက် ဒီစစ်ပွဲကို အနိုင်ယူပေးဖို့ပေါ့"

ယွီဖုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်

"ဒီအချက်ကိုတော့ မင်းကို ဖုံးကွယ်ထားစရာ မလိုပါဘူး။ ငါတို့ လိုချင်တာက ထိုက်ချန်းနယ်မြေတင် မဟုတ်ဘူး၊ လူ့လောက ကိုးဘုံ စလုံးရဲ့ အုပ်ချုပ်ပိုင်ခွင့်ပဲ"

"မင်းတို့က အရမ်းအတ္တကြီးတာပဲ။ မိစ္ဆာဝင်သူလေးတွေ ဖြစ်နေပြီးတော့ လူ့လောက ကိုးဘုံစလုံးကို အုပ်ချုပ်ဖို့ စိတ်ကူးနေတယ်ပေါ့။

နှစ်ပေါင်းများစွာ တစ်လျှောက်မှာ အင်အားကြီးတဲ့ အဖွဲ့အစည်းတွေ အများကြီး ပေါ်လာခဲ့ပေမဲ့၊ ဘယ်အဖွဲ့အစည်းကများ ကိုးဘုံ စလုံးကို တကယ် အုပ်ချုပ်နိုင်ခဲ့လို့လဲ။

ဘုံသုံးဘုံ ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားကတည်းက အဲဒီလို အင်အားကြီးတဲ့အဖွဲ့အစည်းဆိုတာ မရှိတော့ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

ယွီဖုန်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်ဝန်းများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ရှေ့ကလူသည် အဖြစ်မှန်ကို သေချာမသိသေးကြောင်း ထပ်မံ အတည်ပြုနိုင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုပင်။

"မင်းက ဘုံသုံးဘုံ ပရမ်းပတာ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ သမိုင်းကို သိတာလား ဒါဆိုရင် အရင်က စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ တွေ လူ့လောကကို ခြေချပြီး ဘုံသုံးဘုံကို လွှမ်းမိုးခဲ့တာကိုရော သိလား"

ယွီဖုန်းက ရုတ်တရက် ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ဆိုလိုက်သည်

"ငါတို့အားလုံးဟာ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာနောက်လိုက်တွေပဲ။ မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ ကျရောက်လာချိန်မှာ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာဆီမှာ ခိုလှုံဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာ"

လူတိုင်း အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ယွီဖုန်းက ဘာကြောင့် ဤအကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောရသလဲဆိုတာ သူတို့ နားမလည်ချေ။ တစ်ဖက်လူကို သူတို့ဘက်ပါအောင် သိမ်းသွင်းချင်နေတာလား။

ယွီဖုန်းက ဆက်ပြောသည်

"မင်းက သာမန်လူ မဟုတ်ဘူးဆိုတော့ လက်ရှိ လူ့လောက ကိုးဘုံရဲ့ အခြေအနေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်မှာပါ။

နှစ်ပေါင်းများစွာတိုင်အောင် ဒီကိုးဘုံဟာ အရှင်သခင်မဲ့ပြီး ပရမ်းပတာ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်လုယက်နေကြပြီး အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို ဖြုန်းတီးနေကြတယ်။

တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေ ကုန်သွားခဲ့ရင်၊ ဒီလောကမှာ မသေမျိုးဆိုတာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကို မင်း မြင်ချင်လို့လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍

"မင်း ဘာပြောချင်တာလဲ"

"ငါ မင်းကို ငါတို့အဖွဲ့ထဲဝင်ပြီး အလုပ်ကြီးအလုပ်ကောင်းတွေ အတူတူလုပ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်တာ။

လူ့လောက ကိုးဘုံကို တစ်စုတစ်စည်းတည်း အုပ်ချုပ်နိုင်မှသာ ဒီပရမ်းပတာ ဖြစ်ရပ်တွေကို အဆုံးသတ်နိုင်မှာ။

အားလုံးရဲ့ အင်အားကို တစ်နေရာတည်းမှာ စုစည်းပြီး အတိုင်းအဆမဲ့တဲ့ ဒီချင်းမင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို စူးစမ်းရှာဖွေကြမယ်။

ငါတို့အတွက်ရော၊ ငါတို့ရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေအတွက်ပါ အသက်ရှင်သန်ခွင့် လမ်းစတစ်ခု ချန်ထားပေးရမယ်"

ယွီဖုန်းက စိတ်ပါလက်ပါဖြင့် ပြောနေသည်

"ဒီလိုလုပ်နိုင်မှသာ ငါတို့ရဲ့ သဘာဝလွန်အစွမ်းတွေ ကွယ်ပျောက်သွားမှာ ကို တားဆီးနိုင်မှာ"

အားလုံး သတိဝင်လာကြသည်။ ယွီဖုန်းသည် ရန်သူက အားသာနေသည့် အခြေအနေတွင်ပင် တစ်ဖက်လူကို စည်းရုံးသိမ်းသွင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းပင်။ ဤအတွေးမှာ အလွန်ရဲတင်းလှသော်လည်း... ဖြစ်နိုင်ခြေ အနည်းငယ်တော့ ရှိပေလိမ့်မည်။

"သဘာဝလွန်အစွမ်းတွေ ကွယ်ပျောက်တာကို တားဆီးဖို့လား... မင်းတို့က ဒီလောက်အထိ အဝေးကြီး ကြည့်ထားတာလား"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ချက် ရှိပြီလား

ယွီဖုန်းက ချက်ချင်းပင်

"မှန်တယ်၊ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာရဲ့ အတွေးအခေါ်က သာမန်လူတွေ ခန့်မှန်းလို့ မရနိုင်ဘူး။ ငါတို့ရဲ့ အမြင်က လူ့လောက ကိုးဘုံထဲမှာတင် ပိတ်မိမနေဘူး"

"ဒါဆိုရင် ဒီလိုလုပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ၊ မင်းတို့အားလုံး ငါ့ရဲ့ ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ ခိုလှုံကြပါ။ ကျွယ်မင်နန်းတော်ကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် ထားပြီး လူ့လောက ကိုးဘုံကို စည်းလုံးကြမယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အားလုံး စုပေါင်းပြီး ချင်းမင်ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကို စူးစမ်းပြီး ငါတို့အတွက် လမ်းစရှာကြတာပေါ့"

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်

"မင်းတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ အဆင်ပြေနိုင်မလား"

ယွီဖုန်း ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ကျွယ်မင်နန်းတော်က တကယ်ပဲ ရည်မှန်းချက် ကြီးတာပဲ"

"မင်းတို့နဲ့ အတူတူပါပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

ခေတ္တအကြာတွင်

"ဒါနဲ့၊ ကျန်းရှောက်မင်က မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ရှိနေမယ်ဆိုတာ မင်းတို့ ဘယ်လိုသိတာလဲ။

ငါ မှတ်မိသလောက်ကတော့ သူ့ကို တခြားနေရာမှာ ဝှက်ထားခဲ့ပြီး၊ ငါက အဖိုးကြီးတစ်ယောက်နဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေး တစ်ကောင်ကိုပဲ ခေါ်ပြီး အခြေအနေ လာကြည့်တာလေ။

မင်းတို့ဆီက သတင်းက မှားနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းရင်း ရှိလို့လား "

"တခြားနေရာမှာ ဝှက်ထားတယ် ဟုတ်လား မဖြစ်နိုင်တာ"

ယွီဖုန်း၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အထင်အမြင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့က သေသွားပြီဆိုပေမဲ့၊ မင်းက ငါတို့ဆီကနေ သတင်းအမှားတွေ ပြန်ပို့ခိုင်းဖို့ လိမ်နေတုန်းပဲလား "

"ဒါဆိုရင် ကျန်းရှောက်မင် မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာကို အတည်ပြုနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု မင်းတို့မှာ ရှိနေတာ အသေအချာပဲ"

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်

"ဒီအဖြေကိုတော့ ငါ တကယ် သဘောကျတယ်"

"..."

"ကောက်ကျစ်တဲ့ကောင်"

ယွီဖုန်း အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ ဤစကားလုံး လေးလုံးကို ပြောထွက်လာတော့သည်။

"ဒီအထိလည်း စကားပြောလာပြီးပြီဆိုတော့၊ အဲဒါက ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲဆိုတာ ပြောပြပါဦး။ ငါလည်း အဲဒါကို ဘယ်လိုတုံ့ပြန်ရမလဲဆိုတာ ကြိုတင်ပြင်ဆင်လို့ ရတာပေါ့။

မဟုတ်ရင် မင်းတို့ရဲ့ စစ်ပြီးသားနယ်မြေတွေကို ငါ လူခေါ်သွားတဲ့အခါ လမ်းလျှောက်ရတာ ခက်နေဦးမယ်။

ဒါကိုသာ ပြောပြမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ အခုပဲ ထွက်သွားလို့ရပြီ"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"တကယ်လို့ ငါက မင်း ဘယ်လိုမှ တုံ့ပြန်လို့ မရနိုင်ဘူးလို့ လှောင်ပြောင်လိုက်မယ်ဆိုရင်၊ မင်းက ဒီနည်းလမ်းကို မင်း မယှဉ်နိုင်ဘူးဆိုတာ သိသွားလိမ့်မယ်။

အဲဒီအခါကျရင် မင်းအတွက် အဆင်ပြေဆုံးလို့ ထင်ရတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်း ချလိမ့်မယ်။

ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုးက ငါ့အပေါ်မှာ ထပ်ပြီး အသုံးမဝင်တော့ဘူး။

အကောင်းဆုံး တုံ့ပြန်မှုကတော့ မင်းရဲ့ ဘယ်မေးခွန်းကိုမှ မဖြေတော့တာပဲ"

ယွီဖုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်

"ငါ မသွားတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ မင်း သတ်ချင်သတ်၊ နှိပ်စက်ချင် နှိပ်စက်... လုပ်ချင်တာသာ လုပ်တော့"

အခန်း (၁၇၂၀) - မင်း အရမ်းလွန်မလာနဲ့

"မင်းက မသွားတော့ဘူးဆိုပေမဲ့၊ သူတို့အားလုံးကရော မသွားတော့ဘူးလို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြတာလား။

မင်းတို့က မိစ္ဆာဝင်ရုံပဲ ရှိတာပါ၊ ဘာသာရေးဂိုဏ်းတစ်ခုထဲ သက်ဝင်ယုံကြည်နေတာမှ မဟုတ်တာ"

ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဆိုသည်

"ဒါမှမဟုတ် မင်းတို့ မိစ္ဆာဝင်သူတွေကြားမှာ ငါတို့ သေချာမသိသေးတဲ့ တခြားကိစ္စတွေ ရှိနေတာလား။

ကိုယ့်အသက်ကိုယ် အဖတ်ဆယ်ဖို့အတွက် အရေးမကြီးတဲ့ သတင်းလေးတောင် မပြောဘဲ ဝိညာဉ်အကျေခံဖို့အထိ မင်းတို့ ဆုံးဖြတ်ထားကြတာလား မင်းတို့ရဲ့ အခုတုံ့ပြန်မှုက လူကို တကယ်ပဲ ထူးဆန်းတယ်လို့ ခံစားရစေတယ်"

ယွီဖုန်းနှင့် အခြားသူများ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"မိတ်ဆွေယွီ... တချို့ကိစ္စတွေက တကယ်ပဲ အရေးမကြီးပါဘူး၊ ပြောလိုက်တာက ပိုကောင်းမယ် ထင်တယ်"

တစ်ဦးက ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားစလိုက်ပြီး ယွီဖုန်းကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

ယွီဖုန်းက တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်ပြီး တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ ဖန့်ချန်ကလည်း စိတ်ရှည်စွာဖြင့် သူ့ကို စဉ်းစားရန် အချိန်အလုံအလောက် ပေးထားသည်။

ခေတ္တအကြာတွင် ယွီဖုန်းသည် သက်ပြင်းကို အရှည်ကြီး ချလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ

"မင်း ငါတို့ကို ကတိတစ်ခု ပေးရမယ်"

"ငါ ခုနကပဲ ကတိပေးခဲ့ပြီးပြီလေ၊ ငါက သတင်းအချက်အလက်ကိုပဲ စိတ်ဝင်စားတာ၊ မင်းတို့ကို ဘာမှလုပ်ဖို့ စိတ်မပါဘူး။

မင်းတို့က အခု လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေပဲ၊ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ တန်ဖိုးအရှိဆုံးကလည်း ဒီသတင်းတွေပဲ ရှိတာလေ"

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"စီနီယာတစ်ယောက်က တွက်ချက်ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ပညာရပ် ကို သုံးပြီး မင်းတို့ရဲ့ တည်နေရာကို တွက်ချက်ခဲ့တာ။

မင်းတို့ မင်ဝမ်ကြယ်ကို ဘယ်အချိန်မှာ ရောက်မလဲဆိုတာကိုတောင် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အတိအကျ သိထားပြီးသား"

ယွီဖုန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောပြလာသည်

"ဒီပညာရပ်ဟာ ထိုက်ချန်းနယ်မြေ စစ်ပွဲအတွင်းမှာ များစွာသော စစ်ရေးအောင်မြင်မှုတွေကို ရယူပေးနိုင်ခဲ့တယ်။

ဒါကြောင့် အဲဒီစီနီယာက ကျန်းရှောက်မင်ဟာ မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ရင်၊ သူဟာ မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ရှိနေမှာ အသေအချာပဲ။

ကျန်းရှောက်မင် ဆိုတဲ့ နာမည်ကိုတောင် အဲဒီစီနီယာက တွက်ချက်မှုကနေတစ်ဆင့် ရရှိခဲ့တာ"

ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်

"ဒါက သိပ်ပြီး အသေးစိတ်မကျသေးဘူး။ တွက်ချက်ဟောကိန်းထုတ်တဲ့ ပညာဆိုတာ... ပြောရရင်တော့ နက်နဲလွန်းတယ်။ ကိစ္စတိုင်းကို အဲဒီအပေါ်မှာ ပုံချလို့ရသလို၊ ဘာမှမဆိုင်တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။

အနည်းဆုံးတော့ ငါ ကျင့်ကြံလာတဲ့ သက်တမ်းတစ်လျှောက်မှာ မဖြစ်သေးတဲ့ ကိစ္စတွေကို တကယ် အတိအကျ တွက်ပြနိုင်တဲ့သူမျိုး မတွေ့ဖူးသေးဘူး။ အဲဒါက ငါတို့လို မသေမျိုးတွေအတွက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းလွန်းတယ်"

"အဲဒါက မင်းရဲ့ အမြင်က သိပ်မကျယ်သေးလို့ပဲ"

ယွီဖုန်းက ဆိုသည်

"မင်း သိချင်တာတွေကို ငါ ပြောပြပြီးပြီ၊ မင်း ကတိအတိုင်း လုပ်ပေးမှာလား"

"မုသားစမ်းသပ်ရအောင်"

ဖန့်ချန်က ဘွဲ့နှင်းအပ်ခြင်း တစ်ခုကို အသာအယာ ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

ယွီဖုန်းသည် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရသဖြင့် မအံ့ဩတော့ဘဲ၊ လက်ခံပြီးနောက် ခုနကစကားများကို တစ်လုံးမကျန် ထပ်မံရွတ်ဆိုပြသည်။ ဤသည်မှာ သူ လိမ်ညာခြင်းမရှိကြောင်း သက်သေပင်။

"ဘယ်လိုလဲ" ယွီဖုန်း၏ မျက်လုံးများက တောက်ပနေသည်။

"မင်းပြောတဲ့ စီနီယာက ဘယ်သူလဲ၊ နာမည်က ဘယ်သူလဲ သူက ထိုက်ချန်းနယ်မြေက ဘယ်အဆင့် ၉ မသေမျိုးလဲ။ ဒါမှမဟုတ် မင်းပြောတဲ့ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။

"သူ့နာမည် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါမသိဘူး"

"သူက ဘယ်အဆင့် ၉ မသေမျိုးလဲ ဆိုတာလည်း ငါ သေချာမသိဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အသေအချာ ပြောနိုင်တာကတော့ သူဟာ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ မဟုတ်ဘူး။ သူဟာ ငါတို့နဲ့အတူ လက်တွဲပြီး သဘာဝလွန်အစွမ်းတွေ ကွယ်ပျောက်မှာကို တားဆီးဖို့အတွက် ကူညီပေးနေတဲ့ အသိဉာဏ်ရှိတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပဲ"

ယွီဖုန်းက ဖန့်ချန်၏ မေးခွန်းကို ဖြေလိုက်သည်။

ထို့အပြင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝိညာဉ်လောင်ကျွမ်းသည့် လက္ခဏာ တစ်စုံတစ်ရာ မရှိချေ။ ဤသည်မှာ သူပြောသမျှ အားလုံး အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။

"ဒါဆို ငါ တစ်မျိုး ပြောင်းမေးမယ်။ ငါမေးတဲ့ မေးခွန်းကိုပဲ မဖြေနဲ့၊ အထဲက အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေကိုလည်း လှည့်မပတ်နဲ့။

အသေးစိတ်ကအစ တစ်လုံးမကျန် ပြောပြရမယ်။ မင်းသိသမျှ အကုန်လုံးကို ပြောပြ"

ဖန့်ချန်က ဆိုလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ယွီဖုန်းသည် နာကျင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျသွားတော့သည်။ သူသည် နောက်ဆုံးတွင် နှလုံးသားထဲအထိ ထိုးဖောက်သွားသည့် ထိုဝေဒနာကို မြည်းစမ်းလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ မျက်လုံးထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။

ယွီဖုန်းသည် ဤနာကျင်မှုကို ခံနိုင်ရည်ရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ဤဝေဒနာသည် သူတို့၏ စိတ်ကူးထက် များစွာ ပိုမိုပြင်းထန်နေပုံရသည်။

"မိတ်ဆွေယွီ... မင်း ငါ့ကို အရမ်းစိတ်ပျက်စေတာပဲ။ ဒီလောက်တောင် ပြောခဲ့ပြီးမှတော့ အသေးစိတ်တွေကို ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားချင်နေသေးတာလဲ "

ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ဆိုသည်။

"ဒါက ဘာ... ဘာသရဲ နည်းလမ်းလဲ "

ယွီဖုန်းက နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေသည်။

"မင်း အမှန်အတိုင်း ပြောရင် နာကျင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ဆက်ပြောသည်

"အဲဒီစီနီယာက တကယ်တော့ ဘယ်သူလဲ မင်း တစ်ခုခုကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာတယ်"

"..."

ယွီဖုန်း ဤမျှ နာကျင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလောက်တောင် ပြောပြီးပြီပဲ၊ တည့်တည့်သာ ပြောလိုက်ပါတော့ သူတို့ဘက်မှာလည်း ဒီသတင်းတွေ မရှိဘူးလို့ ပြောလို့မရဘူးလေ။ ဒီလူ သိသွားရင်တောင် ဘာများ လုပ်နိုင်မှာမလို့လဲ "

ဤစကားကြောင့် ယွီဖုန်း၏ စိတ်ဓာတ်မှာ လှုပ်ခတ်သွားပုံရသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဝေဒနာများ လျော့ပါးသွားပြီး လောင်မြိုက်နေသော ခံစားချက်မှာ ဒီရေကဲ့သို့ ပြန်လည်ဆုတ်ခွာသွားသည်။

"အဲဒီစီနီယာက... ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ ပဲ"

ယွီဖုန်းက ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျန်တဲ့ မေးခွန်းတွေမှာတော့ ငါ ဘာမှ မဖုံးကွယ်ထားဘူး"

ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ ဟုတ်လား

ဖန့်ချန်၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဤသည်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များဘက်တွင် ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ တစ်ဦးကို အမှန်တကယ်ပင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ဖော်ပြနေသည်။ ထို့ပြင် ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ မနိမ့်လှချေ။

အနည်းဆုံးတော့ ကျန်းရှောက်မင်တို့ထက် အများကြီး ပိုအစွမ်းထက်ပြီး၊ ကျန်ရှိသော ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူများ၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေဖော်ထုတ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ စုစုပေါင်း ဘယ်နှစ်ယောက် ရှိသလဲ"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ မေးသည်။

"မသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ထက်မကတာတော့ သေချာတယ်။ ရှေးယခင်က ကောင်းကင်ဘုံ ပျက်စီးသွားချိန်မှာ သွေးတွေက ဘုံသုံးဘုံစလုံးကို စိုရွှဲသွားခဲ့ပြီး၊ ဝိညာဉ်ဟာလည်း အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်ကာ နေရာအနှံ့ကို ပြန့်နှံ့သွားခဲ့တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်"

ယွီဖုန်းက အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်သည်

"တစ်ရာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ တစ်ထောင်လည်း ဖြစ်နိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်သောင်းလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဘယ်သူမှ အတိအကျ မသိဘူး"

သူ ခေတ္တမျှ ရပ်လိုက်ပြီး

"စကားတွေက ဒီအထိလည်း ပြောပြီးပြီ၊ မင်းသိချင်တာတွေကို ငါတို့ အကုန်ပြောပြပြီးပြီလေ။ အခု ငါတို့ သွားလို့ရပြီလား "

"ထိုက်ချန်းနယ်မြေ စစ်ပွဲကို ဦးဆောင်နေတဲ့ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ က ဘယ်မှာလဲ ဘယ်လို ဘွဲ့အမည်မျိုး ခေါ်သလဲ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာ စုစုပေါင်း ဘယ်နှစ်ပါး ရှိသလဲ "

ဖန့်ချန်က ဆက်မေးသည်။

"မင်း... အရမ်းလွန်မလာနဲ့"

ယွီဖုန်းသည် ထိတ်လန့်ဒေါသဖြစ်သွားသော်လည်း၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ နာကျင်မှု မခံစားရချေ။

"မင်း မသိဘူးပေါ့"

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် နှမြောသွားသည်။

နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဖြစ်နေပြီးတော့ ဘာလို့ ဒီသတင်းတွေကိုတောင် မသိရတာလဲ။

"ဒါဆိုရင် ဒီမိစ္ဆာဘေးဒုက္ခနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်းတို့ ဘယ်လောက်အထိ သိထားလဲ "

ဖန့်ချန်က ထပ်မံမေးမြန်းသည်

"မင်းတို့က ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို အကုန်သိမ်းပိုက်ဖို့ ကြံရွယ်ထားတာပဲ၊ သိမ်းပိုက်ပြီးရင်ရော ဘာဆက်လုပ်မှာလဲ။

လူတိုင်းက မင်းတို့လို မိစ္ဆာဝင်နေကြတာ မဟုတ်ဘူးလေ။ ဒီလူတွေရဲ့ ခုခံမှုကို တားဆီးဖို့ မင်းတို့ ဘယ်လိုနည်းလမ်း သုံးမှာလဲ "

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်ရှိသောလူများ၏ မျက်လုံးထဲ၌ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။

ယွီဖုန်းမှာလည်း နောက်တစ်ကြိမ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ကျကာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေပြန်သည်။

"ငါ့ကို သတ်လိုက်တော့"

သူသည် သူ၏ မျိုးနွယ်တူများကို ကြည့်ကာ ပြတ်သားသော မျက်လုံးများဖြင့် အော်ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ မျိုးနွယ်တူများမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်နေကြရုံမှတစ်ပါး မည်သူမျှ လက်မလှုပ်ဝံ့ကြချေ။

သူတို့က သာမန် လေလွင့်ဝိညာဉ်တွေပဲ၊ ယွီဖုန်းကို ဘယ်လိုလုပ် သတ်နိုင်မှာလဲ။

အရင်တုန်းက ယင်မသေမျိုး လမ်းစဉ်ကို လေ့လာဖို့ အချိန်အနည်းငယ်လောက် ပေးခဲ့ရင် ကောင်းသားဟု သူတို့ နောင်တရနေကြသည်။ အခုတော့ သူတို့မှာ အနည်းငယ်မျှ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိကြချေ။

"ကြည့်ရတာ... မင်းတို့မှာ ထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေတာ အမှန်ပဲ"

ဖန့်ချန်က အံ့အားသင့်ဝမ်းသာစွာဖြင့် ဆိုသည်

"ပြောစမ်းပါ၊ ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူ အကြောင်းတောင် ငါ သိပြီးပြီပဲ၊ ငါ မသိသင့်တဲ့ တခြားဘာများ ကျန်သေးလို့လဲ "

"အဲဒါကလည်း ဟုတ်သလိုပဲ။ မိတ်ဆွေယွီ... သူ့ကို အကုန်ပြောလိုက်ပါတော့"

နောက်တစ်ဦးက ထပ်မံဖျောင်းဖျပြန်သည်

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စတွေက သူ့အတွက်ရော၊ ငါတို့အတွက်ရော တကယ့် အဖြေကို အပြောင်းအလဲ မလုပ်နိုင်ပါဘူး။

သူ သိသွားရင်လည်း ဘာတတ်နိုင်မှာလဲ၊ သူတို့ရဲ့ အင်အားနဲ့ကတော့ ငါတို့ကို ခုခံဖို့ လုံးဝ မစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။

ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီးရင် ငါတို့မျိုးနွယ်အတွက်... အခြေချစရာ နေရာတစ်ခု ရလာတော့မှာ။

အဲဒီအခါကျရင် မင်းရော ငါရော လူပြန်ဝင်စားပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ မိသားစုတစ်ခုမှာ လူပြန်ဖြစ်ကြတာပေါ့"

ယွီဖုန်း၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ အစပိုင်းကထက် များစွာ ပိုမို အားနည်းကာ ဖျော့တော့သွားပြီ ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပြီ ငါ ပြောမယ်"

ယွီဖုန်းသည် ရုတ်တရက် မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ သူ၏ကိုယ်ပေါ်မှ ဝေဒနာများမှာ ထပ်မံကွယ်ပျောက်သွားပြန်သည်။ သူသည် မျက်ဝန်းထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖုံးကွယ်ကာ ဖန့်ချန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီလောက်တောင် သိချင်နေမှတော့ ငါ အကုန်ပြောပြမယ်၊ မင်းမှာ ဘယ်လိုနည်းနဲ့ တုံ့ပြန်နိုင်မလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်ဦးမယ်"

သူသည် အသက်ကို ဝဝရှူလိုက်ပြီး

"ငါတို့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို သိမ်းပိုက်ပြီးတဲ့အခါ... ကောင်းကင်ဘုံဝင်စားသူမှာ တစ်နယ်မြေလုံးက ဘယ်သူမှ ခုခံလို့မရနိုင်တဲ့ မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ ကို ကျရောက်စေမယ့် နည်းလမ်း ရှိတယ် "