ရည်မှန်းချက်၊ စိတ်ပျက်အားငယ်မှု
Vol. 27 Ch. 270
နွေဦးပွဲတော်အပြီးတွင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသည် မှော်ပညာရပ် အားပြိုင်မှုအတွက် အပြည့်အဝ စတင် ပြင်ဆင်လာခဲ့၏။ ချင်းရှောင်တောင်မှ ရွှမ်ရှင်းမြို့လေးသို့၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ထိုက်ခွန်းတောင်၏ တောင်ထွတ်အသီးသီးအထိ၊ မည်သူမျှ မှော်ပညာရပ် အားပြိုင်မှုအကြောင်း မပြောဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။
ယခုနှစ်၏ ပြိုင်ပွဲသည် ဖေဖော်ဝါရီလတွင် စတင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံး ၆၄ ဦးကို ဆုံးဖြတ်မည့် ဇွန်လအထိ ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲ တစ်ခုလုံးမှာ တစ်ဦးချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရသည့် တိုက်ပွဲများ ဖြစ်၏။
တပည့်များက ဇွန်လလယ်အထိ စာရင်းသွင်းနိုင်သဖြင့် အပြင်ဘက်တွင် လေ့ကျင့်ရေးဆင်းနေသူများကို အချိန်ရစေပြီး ပြိုင်ပွဲမှာ အလျင်စလို ဖြစ်နေသည်ဟု မခံစားရစေပေ။
မြင့်မြတ်သော မိသားစုများ၊ ကုန်သည်များနှင့် အရာရှိများ အများအပြားလည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။ ယခုအခါ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှာ မင်းဆက်၏ အထက်တွင် ရှိနေပြီး ပါရမီရှိသော မည်သည့် တပည့်မဆို ဆွဲဆောင်ရန် ထိုက်တန်သည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဘုရားဖူးများကို တောင်ပေါ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခွင့် ပြုထားသဖြင့်၊ ယနေ့ခေတ် သိုင်းလောကရှိ အခြားသော ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းများမှ လူများ အပါအဝင် လူအများအပြားက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ စွမ်းအားကို လေ့လာရန် ဘုရားဖူး ဟူသော အမည်ခံ၍ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ကမ္ဘာပေါ်ရှိ ဆောင်းရာသီ နှင်းများ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားသောအခါ ၎င်းမှာ ပြန်လည် ရှင်သန်လာခြင်းနှင့် တူသည်။
ဇီယန်တောင်ထွတ် ရှိ ခြံဝင်းတစ်ခု အတွင်း၌….
ချင်းရှားဂိုဏ်း၏ ခေါင်းဆောင် ချိုးတဟူက ဆရာဖြစ်သူ ကျိယာကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။
သူ့ဆရာကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ တွေ့ရမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့သလို၊ သူ့ဆရာမှာလည်း သူ မျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုမို ကောင်းမွန်နေခဲ့သည်။
ကျိယာက အမှားများကို ပြင်ဆင်ခဲ့ပြီး အတွင်းစည်းတပည့် အဆင့်အတန်းကို ပြန်လည် ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
ဤသို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအတွင်းတွင် ထူးထူးခြားခြား မဟုတ်သော်လည်း ချိုးတဟူ၏ ရှေ့တွင်မူ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေ၏။
အသက် နှစ်ဆယ့်လေးနှစ် အရွယ်ရှိ ချိုးတဟူသည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် တတိယအဆင့်သို့ မရောက်ရှိနိုင်ခဲ့ချေ။ ချင်းရှားဂိုဏ်းအတွင်း၌ သူသည် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ခဲ့သော်လည်း၊ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက်တွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သိမ်ငယ်စိတ် ဝင်လာခဲ့သည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့် အရေအတွက် များပြားလွန်းမှုက သူ့ကို အံ့သြမှင်တက်သွားစေခဲ့သည်။
သူတို့၏ စွမ်းအားသက်သက် မဟုတ်ဘဲ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များ၏ အမူအကျင့်၊ ကိုယ်နေဟန်ထားနှင့် ရုပ်ရည်သွင်ပြင်တို့က သူ့ကိုယ်သူ ရှက်ရွံ့သွားစေခဲ့သည်။
အရွယ်ရောက်လာသော ချိုးတဟူကို ကြည့်ရင်း ကျိယာမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ချိုး ဟူသော မျိုးရိုးအမည်ရှိ ဘုရားဖူးတစ်ဦးက သူ့ကို ရှာနေကြောင်း ကြားသောအခါ ချိုးတဟူကို ချက်ချင်း သတိရသွားခဲ့သည်။
"တဟူ... ဒီနှစ်တွေအတွင်း မင်း ဘယ်လိုနေလဲ..."
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ချင်းရှားဂိုဏ်းကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ချင်းရှားဂိုဏ်းအကြောင်း သတင်း ကြားရသရွေ့ ၎င်းမှာ ချင်းရှားဂိုဏ်း တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုနေခြင်းပင်။
ဂိုဏ်းချုပ်က သူ့ကို လိမ်လည်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ချင်းရှားဂိုဏ်းကို အမှန်တကယ် ဆက်လက် ရှင်သန်ခွင့်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ချိုးတဟူ သူ့ကို လာရှာသောအခါ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားပြီး ပြဿနာ ဖြစ်လာမည်ကို လုံးဝ မကြောက်ရွံ့ခဲ့ပေ။
သူသည် ချင်းရှားဂိုဏ်းကို ကိုယ်တိုင် သွားရှာ၍ မရသော်လည်း၊ ချင်းရှားဂိုဏ်းက သူ့ထံ လာရောက် လည်ပတ်ခြင်းက သူတို့ကို ထိရောက်စွာ သင်ကြားပေးခဲ့ကြောင်း ပြသနေခြင်းပင်။
"အဆင်ပြေပါတယ်... ကျွန်တော်တို့ ဘာပြဿနာမှ မကြုံခဲ့ရပါဘူး..."
သူ အမှန်တိုင်း ပြောနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာ စဉ်းစားကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ့ဘဝမှာ ကျိယာနှင့် မတွေ့ဆုံမီကထက် များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်ခဲ့သည်။ သူသည် ရည်မှန်းချက် ကြီးလွန်းပြီး မျှော်လင့်ချက် မမြင်ရသောကြောင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဒုက္ခရောက်နေခြင်းသာဖြစ်၏။
"ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲ စတော့မယ်... မင်း နည်းနည်း ထပ်နေလို့ ရပါတယ်... မင်းရဲ့ စားစရိတ် နေစရိတ်ကို ငါ တာဝန်ယူပေးမှာပါ..."
သူသည် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် ဩဇာကြီးမားသူ တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ သူငယ်ချင်း နှစ်ယောက်၊ သုံးယောက်ခန့်သာ ရှိသဖြင့် ချိုးတဟူက သူနှင့်အတူ အချိန်ပိုဖြတ်သန်းနိုင်မည်ဟု မျှော်လင့်မိသည်။
ငါတို့ ဂိုဏ်း...
ထိုစကားလုံးများက ချိုးတဟူအတွက် နားဝင်မချိုဖြစ်နေပြီး သူနှင့် ကျိယာကြားရှိ အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်းပင် ကျယ်ပြန့်သွားလေသည်။
သို့သော်လည်း ကျိယာက ၎င်းကို သတိမပြုမိဘဲ သိုင်းပညာ ပြိုင်ပွဲအကြောင်း အကျယ်တဝင့် စတင် ပြောဆိုတော့သည်။
သူ့နှုတ်မှ ထွက်လာသော ပါရမီရှင်များ၏ အမည်များက ချိုးတဟူကို အလွန် အနေရခက်စေခဲ့သည်။
သူ့ဆရာမှာ သူ ထင်ထားသလောက် ကြီးမြတ်သူ တစ်ဦး မဟုတ်ဘဲ၊ အခြားသူများကို အားကျနေသည့် သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်ကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည့်အတွက် ပြိုလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဤသည်မှာ ဆရာဖြစ်သူ၏ အစစ်အမှန် သရုပ် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူ မသေမျိုးဖြစ်အောင် မကျင့်ကြံမီက ကမ္ဘာကြီးကို ဆရာ့ရဲ့မျက်လုံးများမှတစ်ဆင့် သူ မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။
အတန်ကြာသော်….
ချိုးတဟူက ဟန်ဆောင် စိတ်ဝင်စားမှုဖြင့်….
"ဆရာ..ဆရာ အစတုန်းက ချင်းရှားဂိုဏ်းကို ဘာလို့ တည်ထောင်ခဲ့တာလဲ... ကျွန်တော်တို့ကို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားလိုက်ရင် ပိုမကောင်းဘူးလား..."
ကျိယာက ခေါင်းယမ်း၍ ….
"ခရီးက ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းတယ်... မင်းတို့ကို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းဆီ ပြန်ခေါ်သွားရင် ပြဿနာတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်... ပြီးတော့ ငါ့မှာ လုပ်ဆောင်ရမယ့် ကိုယ်ပိုင် တာဝန် ရှိသေးတယ်... ငါ ကယ်တင်ခဲ့တဲ့ သူတိုင်းကို ဂိုဏ်းဆီကို ပြန်ခေါ်သွားလို့ မရဘူးလေ... အဲဒီလိုဆိုရင် ငါက ဘယ်လို လူမျိုး ဖြစ်သွားမလဲ... ပြီးတော့ ငါ့မှာ အဲဒီလောက် အာဏာလည်း မရှိဘူး..."
"အဲဒီတုန်းက မင်းက ဂိုဏ်းချုပ် ဖြစ်ချင်တယ်၊ သိုင်းလောကကို ကြီးစိုးချင်တယ်လို့ အော်နေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... ဘာလဲ... အဲဒီ ရည်မှန်းချက်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီလား..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ချိုးတဟူက လေးနက်စွာဖြင့်….
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ကျွန်တော်က ဒီတိုင်း မေးကြည့်တာပါ... ချင်းရှားဂိုဏ်းကို ကျွန်တော် ဘယ်တော့မှ စွန့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."
'စွန့်လွှတ်သည်' ဟူသော စကားလုံးကလည်း ကျိယာအတွက် နားဝင်မချိုဖြစ်နေ၏။
ချိုးတဟူ သူ့အပေါ် နာကျည်းချက် ရှိနေကြောင်း သူ ရုတ်တရက် သဘောပေါက်သွားသည်။
ကျိယာက ဤကိစ္စအတွက် ဒေါသ မထွက်ခဲ့ပေ။သူ လိပ်ပြာ သန့်သည်။
ကောင်လေး စိတ်ခံစားချက်ထဲသို့ မရောက်သွားစေရန် သူက ဆက်လက် ပြုံးနေပြီး စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။
ချိုးတဟူ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ အဖြစ်အပျက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။
ယနေ့ခေတ်တွင် ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းများ အားလုံး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် ရှုပ်ထွေးသော ဆက်သွယ်မှုများ ရှိနေကြသည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ စွမ်းအားကို စုံစမ်းရန် သူတို့က လူများ စေလွှတ်သောအခါ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ခမ်းနားထည်ဝါမှုကြောင့် သူတို့အားလုံး အံ့အားသင့်ကြရစမြဲပင်။
အချို့က အထင်ကြီးသွားပြီး ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းနှင့် ပိုမို ရင်းနှီးချင်ကြသော်လည်း၊ အချို့ကမူ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို မည်သို့ ကျော်တက်ရမည်ကို မသိဘဲ စိတ်ပျက်အားငယ်နေကြသည်။
...
မွန်းလွဲပိုင်းတွင်…..
ဟူယန်၏ ခြံဝင်းအတွင်း၌ တွမ့်ရှောင်ကျွမ်းက ထိုနေ့နံနက်က သူမ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော မှော်ပညာရပ် အားပြိုင်မှုအကြောင်း သူ့ကို ပြန်လည် ပြောပြနေစဉ် သူမ၏ လက်များကို အားပါးတရ ဝှေ့ယမ်းနေသည်။
သူမ စကားပြောပြီးသွားသည့်တိုင် သူမက ဆက်ပြောချင်နေပုံရသည်။
"မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့် တိုက်ပွဲက နတ်ဘုရားတွေ တိုက်ခိုက်နေကြသလိုပဲ... ငါ ဘယ်တော့များမှ မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်မလဲ မသိဘူး... စကားမစပ် ဟူယန်... အခု နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ဘယ်လောက်လဲ... နင် ပဉ္စမအဆင့်ကို မရောက်သေးဘူး မဟုတ်လား..."
တွမ့်ရှောင်ကျွမ်းက ထိုင်ချလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါးပြင်ကို လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ထောက်ကာ ဟူယန်ကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ဟူယန်က ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်ပြကာ ….. "ပဉ္စမအဆင့်ကို ရောက်နေပါပြီ..."
တွမ့်ရှောင်ကျွမ်းမှာ အံ့အားသင့်ခြင်း မရှိပေ။ ဟူယန်၏ ပါရမီရှင် အဆင့်အတန်းကို သူမ လက်ခံထားပြီး ဖြစ်၏။ လူအများအပြားက ဟူယန်သည် အနာဂတ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး တပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ပြောကြရာ သူမကလည်း ၎င်းအတွက် ဂုဏ်ယူနေသည်။
"ဒါဆို နင် မှော်ပညာပြိုင်ပွဲမှာ ပါဝင်မှာလား..."
" မပါဘူး...ငါ့ဆရာက ဒီတစ်ကြိမ်တော့ စောင့်ကြည့်ပြီး နောက်ဆယ်နှစ်နေမှ ပြန်ပါဝင်ဖို့ ပြောတယ်... သူက ငါ့ကို တာဝန်တစ်ခုလည်း ပေးထားတယ်..."
"ဘာတာဝန်လဲ..."
"နောက်တစ်ကြိမ် ပြိုင်ပွဲကျရင် ပထမရအောင် ယူရမယ် လို့ သူက တောင်းဆိုထားတယ်..."
"ပထမ ဟုတ်လား..."
တွမ့်ရှောင်ကျွမ်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ဟူယန်ကို အပေါ်အောက် အကဲခတ်လိုက်ရာ သူမ၏ နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေလေတော့သည်။
ဂိုဏ်းချုပ်က ဤသို့သော ရည်မှန်းချက်မျိုးကို ရဲဝံ့စွာ သတ်မှတ်ရခြင်းမှာ ဟူယန်က အရည်အချင်း ပြည့်မီသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
နောက်ထပ် ဆယ်နှစ်အကြာမှာ သူ ဘယ်လိုများ ဖြစ်နေမလဲ။
ပြိုင်ပွဲတွင် နာမည်ကျော်ကြားသွားပါက ဩဇာကြီးမားသော မိသားစုများစွာက ဟူယန်ကို ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားကြမည် သို့မဟုတ် အိမ်ထောင်ချပေးရန်ပင် စီစဉ်ကြလိမ့်မည်ဟု တွမ့်ရှောင်ကျွမ်း ကြားဖူးထားသည်။
ထိုအခါသူမ၏ နှလုံးသားမှာ တစ်ချက် ခုန်သွားသည်။ နောင်အနာဂတ်မှာ သူမက ဟူယန်ကို မကာကွယ်ပေးနိုင်တော့ဘူးလား။
"ဟူယန်... နင် တပည့်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာ ကြာပြီပဲ... မင်း သဘောကျတဲ့သူ ရှိလား..."
ကျူးမိသားစုမှ ကျူးချင်းလင်းကို သတိရနေဆဲဖြစ်သောကြောင့် တွမ့်ရှောင်ကျွမ်း မေးလိုက်ခြင်းပင်။
ကျူးချင်းလင်းသည်လည်း ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြပြီး သူမသည် အချိန်မတိုင်မီ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေးခန်းမ၏ တပည့်တစ်ဦးပင် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဟူယန်က ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြုံး၍….
"ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... ငါက မသေမျိုးဖြစ်အောင် ကျင့်ကြံဖို့ကိုပဲ အာရုံစိုက်ထားတာပါ... အများကြီး မတွေးပါနဲ့... ငါ့ဆရာကို ကြည့်ပါလား... သူက အရမ်း အစွမ်းထက်ပေမဲ့ အခုထိ အိမ်ထောင်မပြုသေးဘူး၊ ကလေးလည်း မရှိသေးဘူး... နင် ဘာကို စိုးရိမ်နေတာလဲ... ငါ့ကတိကို ငါ သေချာပေါက် တည်အောင် လုပ်ပြီး နင်နဲ့အတူ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို လိုက်စားမှာပါ..."
ဤစကားများက တွမ့်ရှောင်ကျွမ်းကို အလွန် အနေရခက်သွားစေသည်။
အစပိုင်းက သူမ ဤသို့ ပြောခဲ့ခြင်းမှာ ဟူယန်ကို အခြားသူများ ဆွဲဆောင်မသွားစေရန် တားဆီးဖို့သာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ယခုကြည့်ရသည်မှာ ထိုသဘောတူညီချက်ဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသူမှာ သူမ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေပုံရသည်။
"နောက်နှစ်ကျရင် တောင်အောက်ကို လေ့ကျင့်ရေးဆင်းဖို့ စီစဉ်ထားတယ်... နင် ငါနဲ့ လိုက်ချင်လား..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တွမ့်ရှောင်ကျွမ်း ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"နင့်လို ပါရမီရှင် တစ်ယောက်က တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံပြီး အတိဒုက္ခ ကျော်လွှားဖို့ ကြိုးစားနေရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... နင့်ဆရာက တောင်အောက်ဆင်းခွင့် ပြုဖို့ ဘယ်လို သဘောတူလိုက်တာလဲ..."
"ဦးလေးကျန်း အတူ လိုက်လာမှာဆိုတော့ သိပ်အန္တရာယ် မရှိပါဘူး..."