အခန်း (၁၀၃-၁၀၄)

အခန်း (၁၀၃) အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး

ချင်ယောင်၏ အံ့သြမှင်တက်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေသည်ဟု ကျိုးယွမ် ထင်လိုက်မိ၏။

"အဘိုးချင်... ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်က အခက်အခဲ တစ်ခုခုရှိနေလို့လား..."

ချင်ယောင်သည် ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် သတိဝင်လာကာ ကျိုးယွမ်ကို စကားမပြောနိုင်အောင် စိုက်ကြည့်နေမိသည်။

"မဟုတ်ပါဘူး... မင်းရဲ့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်က အရမ်းကို ကောင်းပါတယ်..."

ချင်ယောင်သည် ပိုမိုကောင်းမွန်သော စကားလုံးကို စဉ်းစားမရသဖြင့် ခဏတာ ရပ်တန့်သွား၏။

"ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း..."

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်မှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။ သူ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူများ ရင်ဆိုင်ရမည့် အဟန့်အတားတစ်ခုပင်။

ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့ကို သန့်စင်ရန် မိုးကြိုးကို အသုံးပြုပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစည်းခွင့် ပြုရပေမည်။

မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့တွင် ရှန်ထောင်း၊ ထန်ချောင်ဝူ၊ ချောင်းယန်နှင့် ထန်ကျင်းတို့သည် ယနေ့ တိုက်ပွဲအကြောင်း ဆွေးနွေးနေကြ၏။

ထန်ချောင်ဝူသည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဒုတိယအကြီးအကဲဖြစ်ပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိသူဖြစ်သည်။

သူသည် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး မြို့ရိုးကို ကာကွယ်နေခဲ့ပြီး မည်သည့် လှုပ်ရှားမှုမျှ မလုပ်ခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုကြီးချောင်း... ဂုဏ်ပြုပါတယ်... ရှင့်ရဲ့ တပည့်က အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ... ဒီနေ့ သူက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှစ်ယောက်ကို သတ်ခဲ့တယ်... သူတို့က အစောပိုင်းအဆင့်တွေ ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်က ကျွန်မကို အံ့သြမှင်တက်သွားစေပြီး ထုံကျင်သွားစေခဲ့တယ်..."

ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ ထန်ကျင်းက မနာလိုစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် နောင်တရနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

ဤအကြောင်းကို ပြောလာချိန်တွင် ချောင်းယန်၏ မျက်နှာမှာ ရှုပ်ထွေးသွားပြီးနောက် ခါးသီးစွာ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါက သူ့ကို မှော်အဆောင်ပညာတွေ ရေးဆွဲတာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး နည်းနည်းပါးပါးပဲ သင်ပေးခဲ့တာပါ... တခြားဘယ်ကိစ္စမှာမှ ငါ မပါဝင်ခဲ့ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ရှန်ထောင်း အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ငါတို့ မထွက်ခွာခင်မှာ ဘိုးဘေးက ငါ့ကို အထူးတလည် ခေါ်ပြီး မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့မှာ သူရှိနေသရွေ့ ငါတို့ တောင့်ခံနိုင်သင့်တယ်လို့ ပြောခဲ့တယ်..."

"အဲ့ဒါကို ကြားတုန်းက ငါ နည်းနည်း စိတ်ရှုပ်သွားပြီး ဘိုးဘေး ဘာကိုဆိုလိုတာလဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ဘူး..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ငါ မျှော်မှန်းထားတာထက် အများကြီး သာလွန်သွားခဲ့တယ်... ဘိုးဘေး ပြောခဲ့တာတွေကို ငါ စယုံကြည်လာပြီ..."

ထန်ချောင်ဝူ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မြို့ရိုးပေါ်ကနေ သူ လှုပ်ရှားတာကို ငါ အခုလေးတင် မြင်ခဲ့ရတယ်... အဲ့ဒါက မြန်ဆန်တယ်၊ ရက်စက်တယ်၊ ပြီးတော့ တိကျတယ်... ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ မျိုးဆက်သစ်တွေထဲမှာ သူ့ကို ဘယ်သူမှ မကျော်လွန်နိုင်ဘူး..."

ချောင်းယန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီကောင်လေးကို ငါတို့ အချိန်အတန်ကြာ ဆက်ပြီး လေ့လာကြည့်မယ်ဆိုရင် သူက ငါတို့ကို ဒီထက်ပိုကြီးတဲ့ အံ့အားသင့်စရာတစ်ခု ပေးနိုင်မယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်..."

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများက သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ရှန်ထောင်းသည် အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီနေ့ ပထမဆုံး တိုက်ပွဲမှာ ရန်သူက လူထောင်ပေါင်းများစွာ ဆုံးရှုံးသွားတယ်... လေလွင့်ကျင့်ကြံသူ အများအပြားလည်း ထိတ်လန့်သွားလိမ့်မယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ဆင့်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို ငါတို့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဓိက အင်အားစု သုံးခုက တပည့်တွေက ဒီနေ့ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး ပိုပြီး အစွမ်းထက်တယ်လေ..."

ထန်ချောင်ဝူ အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တစ်ဖက်က သူတို့ရဲ့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာဖို့ စောင့်ရမှာဖြစ်လို့ ငါတို့ အချိန်အတန်ကြာ အနားယူနိုင်သင့်တယ်လို့ ငါ ခန့်မှန်းတယ်..."

ချောင်းယန်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီလူတွေက မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ကို ကျော်သွားပြီး လူတွေကို အနောက်ဘက်က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းဆီ တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားမယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်... ငါ စိုးရိမ်လွန်နေတာပဲ ဖြစ်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ချောင်းယန်၏ စကားက ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ၏ မျက်နှာများကို တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားစေ၏။ ဤရလဒ်မှာ လုံးဝ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပေသည်။

ဤအင်အားစုသုံးခု၏ ပေါင်းစပ်အင်အားမှာ သေချာပေါက် သူတို့ထက် များစွာ ကြီးမားပေ၏

အကယ်၍ တစ်ဖက်က သူတို့၏ အင်အားအချို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းဆီသို့ စေလွှတ်ပြီး မိုင်းတူးဖော်ရေး လုပ်ငန်းများကို နှောင့်ယှက်ပါက အကျိုးဆက်များကို မှန်းဆ၍ ရနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"မဟာအကြီးအကဲ... တပ်ဖွဲ့တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းဆီ ကျွန်တော် ခေါ်သွားပြီး စစ်ဆင်ရေးကို ကိုယ်တိုင် ကြီးကြပ်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ... အဲ့ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားလည်း စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေ ကင်းဝေးသွားနိုင်တာပေါ့..."

ထိုအချိန်တွင် ဒုတိယအကြီးအကဲ ထန်ချောင်ဝူက သူ၏ တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်၏။

ထန်ချောင်ဝူ၏ စကားက ရှန်ထောင်းအတွက် အလွန်ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေသည်။

သိထားရမည်မှာ ထန်ချောင်ဝူသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှောင်းပိုင်းတွင် ရှိပြီး သူ ကာကွယ်ပေးနေပါက အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး လုံခြုံပေသည်။

ရှန်ထောင်း သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ရန် ပြင်နေချိန်မှာပင် ကောင်းကင်မှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကြီးမားသော ဖိအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာရာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများ၏ မျက်နှာများကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေပြီး သူတို့အားလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း အဝေးဆီသို့ ပျံသန်းသွားကြလေသည်။

"ဒါက မိုးကြိုးကပ်ဘေးပဲ... ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက တစ်ယောက်ယောက် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ထပ်ပြီး တက်လှမ်းတော့မလို့လား..."

ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ ထန်ကျင်းသည် ကောင်းကင်ရှိ မိုးကြိုးတိမ်တိုက်များကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ အော်ဟစ်လိုက်၏။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် ရွှေအမြုတေအဆင့်နှင့် မတူချေ။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သည် ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အုတ်မြစ်ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ထောက်ပံ့ပေးသော အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်ရုံးလည်း ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လူအများအပြားသည် ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ကြသော်လည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်သူ မရှိသည်မှာ အချိန်ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်၏။

ထိုအချိန်တွင် အဝေးမှ ပုံရိပ်တစ်ခု လေထဲသို့ ခုန်တက်လာပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ ငြင်းမရသော ဖိအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ကျိုးယွမ်... သူ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နေရတာလဲ... သူက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တကယ်ကြီး ဒီလောက် မြန်မြန် တက်လှမ်းသွားတာလား..."

ထန်ကျင်း၏ မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူမ၏ ခါးသီးမှုမှာ ပိုမို သိသာထင်ရှားလာ၏။

ငါ အရမ်း ကန်းနေခဲ့တာပဲ... ဒီလောက် ကောင်းတဲ့ တပည့်ကို စောစောစီးစီး ငါ့လက်ထဲ မရောက်ခဲ့ဘူး...။

ချောင်းယန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး မယုံကြည်နိုင်ဖြစ်နေ၏။ သူ၏ တပည့်က တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်နေတာလား။

ရှန်ထောင်းသည် ချောင်းယန်ကို မနာလိုစွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တတိယအကြီးအကဲ... ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ထန်ချောင်ဝူသည်လည်း သူ၏ မုတ်ဆိတ်မွေးအချို့ကို ဆွဲနှုတ်လိုက်ပြီး စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားရပြီးနောက်မှသာ သူ အိပ်မက်မက်နေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရ၏။

ဤအချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့၌ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လာကြပြီး အဝေးရှိ ပုံရိပ်ကို အလွန်အမင်း မနာလိုစွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့နှင့် မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာတွင် ပိုင်ထျန်းရီ၊ ရှန်ကျောက်ချီ၊ ကောရိုရှီနှင့် နျိုချင်းလိုင်တို့ လေထဲသို့ ပျံတက်လာကြပြီး အဝေးရှိ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့၏ ဦးတည်ရာကို တည်ကြည်လေးနက်စွာ ကြည့်နေကြ၏။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် နောက်ထပ် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းက အကယ်၍ အဓိက အင်အားစု သုံးခုသည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ချင်ပါက သူတို့သည် နောက်ထပ် တန်းတူ အစွမ်းထက်သော လူတစ်ဦးကို ဆုံးရှုံးရဖွယ်ရှိကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

ထို့ပြင် ယနေ့ သူတို့၏ ပထမဆုံးပွဲတွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် နှစ်ဦးဖြစ်သော ပိုင်ကျွမ်းနှင့် ချန်ယန်တို့ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမသည် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူများအတွက် အချိန်အကြာကြီး ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ကောရိုရှီ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေ၏။ သူတို့၏ တောက်ပသောလမင်းခန်းမသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရလေပြီ။

ဤအချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့၌ ကျိုးယွမ်သည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် ရပ်နေပြီး မိုးကြိုးများကို ကောင်းကင်မှ ကျဆင်းစေလိုက်သည်။

မိုးကြိုးများက ကျိုးယွမ်ကို ထိမှန်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး စွမ်းအားများကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဆွဲယူလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့် မသက်မသာဖြစ်မှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ထုံကျင်နေသော ခံစားချက်ကိုသာ ခံစားလိုက်ရသည်။

မိုးကြိုးဘေးဒဏ်မှာ ပိုကြာကြာ ခံနိုင်ပါစေဟု သူ မျှော်လင့်မိ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ လေးကျန်း (၁၂ မီတာခန့်) အမြင့်ရှိသော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် ဒန်တျန်ကဲ့သို့ တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေသည်။ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် သူ၏ ပါးစပ်ကိုဟကာ ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ယခုလေးတင် ဝင်ရောက်လာသော မိုးကြိုးများကို စုပ်ယူလိုက်၏။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှာ လျှပ်စစ်များဖြင့် တဖျောက်ဖျောက် မြည်နေသော်လည်း သူသည် မည်သည့် မသက်မသာဖြစ်မှုကိုမျှ မပြသခဲ့ချေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သူသည် အပြည့်အဝ ပျော်မွေ့နေပုံရပေသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် သုံးရောင်ခြယ် အမှတ်အသားတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ၎င်းအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော မိုးကြိုးလျှပ်စီးများ လင်းလက်နေ၏။

မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့တွင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး အဝေးရှိ ကျိုးယွမ်ကို စကားမပြောနိုင်အောင် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

အထူးသဖြင့် အကြီးအကဲ လေးဦးစလုံး၏ မျက်နှာများတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။

သူတို့ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ခဲ့ရစဉ်က သူတို့တစ်ဦးစီတိုင်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော မှော်လက်နက်များကို ပြင်ဆင်ခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြန်လည်ဖြည့်တင်းရန် ဆေးလုံး အမြောက်အမြားကိုပင် ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးက သူတို့ကို ထိမှန်ခြင်းနှင့် ၎င်းကြောင့် ရရှိသော ပြင်းထန်သည့် နာကျင်မှု ခံစားချက်ကို တွေးမိခြင်းက သူတို့ကို ယခုတိုင် ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေစေဆဲပင်။

သို့သော် ဤလူကမူ ထိုနေရာတွင် အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရပ်နေပြီး လက်မောင်းများကို ဆန့်တန်းကာ မိုးကြိုးများကို အဆက်မပြတ် အပစ်ခံနေပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်နေသော အမူအရာ ရှိနေပေသည်။

နှိုင်းယှဉ်မှုတွေက ရွံစရာကောင်းတယ်ဆိုတာ တကယ် မှန်တာပဲ...။

ကျိုးယွမ်တွင် မိုးကြိုးဓာတ်ပါသော ဝိညာဉ်သွေးကြော ရှိနေသဖြင့် သူသည် မိုးကြိုးဘေးဒဏ်ကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိနေနိုင်ကြောင်းကို ချောင်းယန် တစ်ဦးတည်းသာ အနည်းငယ် သိရှိပုံရပေသည်။

မိုးကြိုးကပ်ဘေးမှာ နာရီဝက်နီးပါး ကြာမြင့်ခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် အထိအခိုက်မရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏အောက်ရှိ အဆောက်အအုံမှာ ယိုယွင်းပျက်စီးသွားခဲ့သည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ခေါင်းယမ်းကာ ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်မိ၏။ ကပ်ဘေးခံယူဖို့အတွက် အပြင်ထွက်တာ ပိုကောင်းပုံရတယ်...။

အခန်း (၁၀၄) ဒသမမြောက် အကြီးအကဲ ကျိုးယွမ်

ကျိုးယွမ်သည် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ရန် ကျယ်ပြန့်သွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဆက်လက် ကျယ်ပြန့်နေဆဲပင်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် ထိုသို့ မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံကို ပြန်လည် ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။

"အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရွေးချယ်ခံရတဲ့အတွက် အကြီးအကဲကျိုးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ထိုအချိန်တွင် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်အားလုံးသည် လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးကာ ကြောက်ရွံ့လေးစားသော အမူအရာများဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်က ထိုနေရာမှာပင် အံ့သြမှင်တက်သွား၏။ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ။ သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အကြီးအကဲ ဖြစ်သွားတာလဲ။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်လေးခု ဖြတ်ပျံသွားပြီး ကျိုးယွမ်နှင့် မဝေးလှသောနေရာတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤလူလေးဦးမှာ ရှန်ထောင်း၊ ထန်ချောင်ဝူ၊ ချောင်းယန်နှင့် ထန်ကျင်းတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရွေးချယ်ခံရတဲ့အတွက် အကြီးအကဲကျိုးကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်..."

ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲ ထန်ကျင်းက ပထမဆုံး စကားပြောလာပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏အရှေ့ရှိ လူလေးဦးကို သဘာဝကျစွာ မှတ်မိသဖြင့် အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်၏။

"မဟာအကြီးအကဲ... ဒုတိယအကြီးအကဲ... ဆဋ္ဌမအကြီးအကဲတို့ကို အရိုအသေပေးပါတယ်... ဆရာ့ကိုလည်း အရိုအသေပေးပါတယ်..."

ရှန်ထောင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျိုးယွမ်... ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ စည်းမျဉ်းတစ်ခု ရှိတယ်... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်က အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်တာနဲ့ မင်းကို ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲအဖြစ် အလိုအလျောက် အဆင့်တိုးပေးပြီး ဂိုဏ်းရဲ့ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ချီးမြှင့်မယ်..."

"ဒီနေ့ကစပြီး မင်းဟာ ငါ့နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲပဲ... ပြီးတော့ ငါတို့ အချင်းချင်း တာအိုမိတ်ဆွေအဖြစ် ခေါ်ဝေါ်လို့ရပြီ..."

ရှန်ထောင်း၏ စကားများမှာ အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ ထန်ချောင်ဝူနှင့် ထန်ကျင်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ချောင်းယန်မှာမူ ပြုံးနေပေသည်။

ဤမျှ ငယ်ရွယ်သော အကြီးအကဲမျိုးမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ သမိုင်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် ပထမဆုံးပင်။

ကျိုးယွမ် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ အနည်းငယ် မယုံနိုင်စရာ ကောင်းနေသော်လည်း နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ပုံမှန် အလေ့အကျင့်များကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားပါက သူ လက်ခံနိုင်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မဟာအကြီးအကဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် ရှန်ထောင်းကို ဦးညွှတ်လိုက်၏

ရှန်ထောင်း ရင်ဘတ်ဟော့ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက မင်း ရထိုက်တာပါ... နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ အရာအားလုံးက အင်အားအပေါ်မှာ အခြေခံတယ်လေ..."

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ၎င်းကို ဆက်မတွေးတော့ချေ။

ဤသို့ဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဒသမမြောက် အကြီးအကဲအဖြစ် အဆင့်တိုးမြှင့်ခံရကြောင်း သတင်းမှာ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ တစ်ခွင်သို့ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်ထောင်းသည် ဤအချက်အလက်ကို အသံပို့လွှတ်ခြင်း ကျောက်တုံးမှတစ်ဆင့် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်တွင် လန်ချင်းရွှယ်သည် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်အတွက် လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးနေစဉ် သူမသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်းသို့ နောက်ဆုံးတွင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အားကောင်းသော ယုံကြည်မှု ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ရှန်ထောင်း၏ စကားသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘိုးဘေး... မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့က ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်ရဲ့ တပည့် ကျိုးယွမ်ဟာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပါပြီ... ကျွန်တော်တို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ အကြီးအကဲ တစ်ယောက် ထပ်တိုးလာပြန်ပါပြီ..."

ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ၎င်းမှာ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့၏ တိုက်ပွဲအစီရင်ခံစာ ဖြစ်မည်ဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ ဤသတင်း ဖြစ်နေပေ၏။

ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် သူ၏ မေးစေ့တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် မုတ်ဆိတ်မွေးအချို့ ပါလာခဲ့သည်။

လက်ဖက်ရည် ငှဲ့ပေးနေသော လန်ချင်းရွှယ်မှာလည်း ထိုနေရာမှာပင် အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး လက်ဖက်ရည်များ ခွက်ထဲမှ လျှံကျသွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် လန်ချင်းရွှယ်၏ စိတ်ထဲ၌ ဗလာကျင်းသွားသည်။

သူမသည် ကျိုးယွမ်ကို အမီလိုက်နိုင်ပြီဟု မူလက ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း သူမကို အဝေးကြီးနောက်ချန်ထားရစ်ခဲ့မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူမ၏ ပါရမီဖြင့်ပင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အခွင့်အရေးတစ်ခု မပေါ်လာပါက ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် သူမအတွက် နှစ်အနည်းငယ် သို့မဟုတ် ဆယ်စုနှစ်များစွာပင် ကြာမြင့်ပေလိမ့်မည်။

မျက်နှာဖုံးအောက်ရှိ လန်ချင်းရွှယ်၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ ခါးသီးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ ကျောပြင်ကိုတောင် မမြင်ရဘူးဆိုရင်... ဒီသူတော်စင်မလေးဆိုတဲ့ နာမည်က တကယ်ပဲ အမည်ခံသက်သက် ဖြစ်နေလောက်ပြီ...

"ကောင်းတဲ့ ကောင်လေး... ပြိုင်ဘက်ကင်း ကံကြမ္မာရှိတဲ့သူဆိုတဲ့အတိုင်း သူ့ကို သာမန်စံနှုန်းတွေနဲ့ တိုင်းတာလို့ မရဘူးပဲ..."

ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်၏။

လန်ချင်းရွှယ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ ဘိုးဘေးက ဤသို့ပြောသည်ကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းဖြစ်၏။ ထို့နောက် စားပွဲပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်များ ဖိတ်စင်သွားသည်ကို သူမ သတိပြုမိသွားသည်။

လန်ချင်းရွှယ် မျက်နှာနီမြန်းသွားပြီး စားပွဲပေါ်ရှိ လက်ဖက်ရည်များကို အလျင်အမြန်နှင့် အဆင်မပြေစွာ ရှင်းလင်းလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး... တိုက်ပွဲမှာ ပါဝင်ဖို့ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ကို ကျွန်မ သွားတော့မယ်..."

လန်ချင်းရွှယ်သည် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် လန်ချင်းရွှယ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

"သွားပါ... စစ်မြေပြင်ဆိုတာ လူတစ်ယောက် အမြန်ဆုံး ကြီးထွားလာနိုင်တဲ့ နေရာပဲ... မင်းက ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရဲ့ သူတော်စင်မလေး ခေါင်းဆောင်အနေနဲ့ ဂိုဏ်းအတွက် သေချာပေါက် ပိုပြီး အကျိုးပြုနိုင်မှာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လန်ချင်းရွှယ်က သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူမ မည်သို့ လွယ်လွယ်နှင့် အရှုံးပေးနိုင်မည်နည်း။

လန်ချင်းရွှယ် ထပြီး ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်မလေး... အဲ့ဒီကောင်လေးနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မနှိုင်းယှဉ်ပါနဲ့... နဂါးတောင်နယ်မြေက သူ့ကို တားဆီးထားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

လန်ချင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ် အလိုအလျောက် တုန်ယင်သွားပြီးနောက် ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် ထွက်သွားတော့၏။

လန်ချင်းရွှယ်၏ ထွက်ခွာသွားသော ပုံရိပ်ကို ကြည့်ရင်း ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က ကျိုးယွမ်နှင့် လန်ချင်းရွှယ်တို့ကို ပေါင်းစပ်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပြီး ထို့ကြောင့် ပိုင်ယွင်ရှို့၏ ကိစ္စများကို အသေးစိတ် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် အားထုတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ယ

ကျိုးယွမ် အလွန် လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာခဲ့သဖြင့် ယခု သူ ၎င်းကို မစဉ်းစားတော့ချေ။

သို့သော် ထို့နောက် ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ... တောက်ပသောလမင်း ခန်းမ... လန်ယွဲ့ဂိုဏ်း... ငါ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီးပြီ... ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ မင်းတို့ ရှုံးနိမ့်ဖို့ ဖန်တီးထားပြီးသားပဲ..."

ကြီးမားသော ကံကြမ္မာ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို အမြဲပြောင်းလဲနေသော မိစ္ဆာသခင်ထက် မည်သူမျှ ပိုမို နားလည်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ကြီးထွားမှုကို သာမန်အသိဉာဏ်ဖြင့် တွက်ချက်၍ မရနိုင်ပေ။

ထို့ပြင် ဤလူများ ပိုင်ဆိုင်သော နည်းလမ်းများကို သာမန်အသိဉာဏ်ဖြင့် တွက်ချက်၍ မရနိုင်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေစဉ်ကပင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ၎င်းက အရာရာကို ပြသနေပေသည်။ ဤသည်မှာ ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်(နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိသူ) က ကျိုးယွမ်အား တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်ခဲ့သော စစ်မှန်သည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပေ၏။

ကြီးမားသော ကံကြမ္မာရှိသူတစ်ဦးနှင့် ချိတ်ဆက်ခြင်းက သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကံကြမ္မာကိုလည်း တိုးပွားစေနိုင်ပြီး သူ၏ အဆင့်ကို တက်လှမ်းရန် ကူညီပေးနိုင်ပေသည်။

ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်သည် ဆယ်စုနှစ်များစွာ မလှုပ်မယှက် ရှိနေခဲ့သော သူ၏ အဆင့်မှာ မကြာသေးမီက လျော့ရဲလာသည်ဟု ဝေဝါးစွာ ခံစားနေရ၏။

သူသည် ယခုအခါ အခြေတည်စိတ်ဝိဉာဥ်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းတွင် ရှိနေပြီး နောက်တစ်ဆင့်မှာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ဤအဆင့်အကြောင်း တွေးမိခြင်းက ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်ကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။

အကယ်၍ သူသာ ကောင်းကင်တံခါးအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် နဂါးတောင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်နိုင်ပြီး ဧရိယာကို လွှမ်းမိုးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယန်တောင်သည် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့နှင့် မိုင် ၅၀၀ ကျော် ကွာဝေးသည်။ သတ္တုတွင်းလုပ်သား သိန်းနှင့်ချီ၍ အောက်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကို ရူးသွပ်စွာ တူးဖော်နေကြ၏။

ဤသတ္တုတွင်းလုပ်သားများ အားလုံးမှာ အနီးအနားရှိ မြို့များမှ လာကြသူများဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ အလုပ်ခန့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကို ကာကွယ်ရန် တာဝန်ယူထားသူမှာ ရှန်ထောင်း၏ တပည့် ရှုလီကျန်းဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းတွင် ရှိသူဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ဤနေရာတွင် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် တစ်ရာကျော်လည်း ရှိနေပြီး လူသိန်းနှင့်ချီသော အလုပ်သမားများကို ပူးတွဲ ကြီးကြပ်နေကြ၏။

ဤအချိန်တွင် ရှုလီကျန်းသည် ကျိုးယွမ်၏အရှေ့၌ ရိုသေလေးစားစွာ ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြောက်ရွံ့လေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"မဟာအကြီးအကဲက အမိန့်ပေးထားတယ်... ဒီကစပြီး ပိုင်ယန်တောင်ကို ငါ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူရမယ်... ရှုလီကျန်းကတော့ အမိန့်ကိုစောင့်ဖို့ မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့ကို သွားရမယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်၏။

ရှုလီကျန်းသည် 'မဟာအကြီးအကဲ' ဟူသော စကားလုံးများ ပါရှိသည့် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ကိုင်ထားသည်။ ၎င်းမှာ ရှန်ထောင်း၏ အမိန့်ပင် ဖြစ်၏။

ရှုလီကျန်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် ပေါ့ဆရန် မဝံ့ရဲဘဲ သဘောတူကြောင်း အလျင်အမြန် လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။ သူ၏ အလုပ်များကို ကျိုးယွမ်ထံ လွှဲပြောင်းပေးပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွားသည်။

ရှုလီကျန်းသည် သူ့ကိုယ်သူ လျှို့ဝှက်စွာ အားပေးလိုက်ပြီး သူလည်း အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ဒသမမြောက် အကြီးအကဲနေရာကို ယူသွားပြီဆိုပေမဲ့ ဆယ့်တစ်ယောက်မြောက် အကြီးအကဲ နေရာကတော့ ငါ့အတွက်ပဲ ဖြစ်ရမယ်...။

ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ လိုက်ပါလာသူများမှာ ချန်လီရှင်း၊ ပိုင်ရွှေတဲ၊ လီလျန်နှင့် လီဖန်တို့ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူတို့နှင့် ရင်းနှီးပြီး သူတို့၏ ဝန်ဆောင်မှုများကို အသုံးပြုလေ့ရှိသဖြင့် သူတို့ကို ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ပိုင်ယန်တောင်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းကို စတင် စစ်ဆေးလေတော့သည်။

ပိုင်ယန်တောင်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်းမှာ အလွန် ကြီးမားပြီး မိုင်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသည်။ ပျမ်းမျှအားဖြင့် သတ္တုတွင်းလုပ်သား တစ်ဦးသည် တစ်နေ့လျှင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးမှ ငါးတုံးအထိ တူးဖော်နိုင်ပေသည်။

သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မိုင်းတွင်း၏ အလယ်ဗဟိုသို့ နီးကပ်လာနေပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ စတင် ထွက်ပေါ်လာပြီဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွက် သေချာပေါက် များပြားသော ဝင်ငွေတစ်ခု ဖြစ်ပေ၏။