အခန်း (၂၅၃-၂၅၄)

အခန်း (၂၅၃) - ဝမ်ထျန်းရန် သေဆုံးခြင်း၊ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အသေခံရန် ပြေးဝင်လာခြင်း

“စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ ထွက်ပြေးနည်း တစ်ခုလား... ဒါပေမဲ့ မူလချီ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားပြီ ဆိုတဲ့အချက်ကို ဖုံးကွယ်ထားလို့ မရပါဘူး... ကျန်းထျဲ... သွားပြီး သူ့ကို ရှင်းလိုက်...”

ဝူလီ၏ မျက်လုံးများမှာ ရေခဲတမျှ အေးစက်နေ၏။ ပေါင်းပင်များကို အမြစ်မပြတ် ရှင်းလင်းမပစ်ပါက နွေဦးရာသီတွင် ပြန်ပေါက်လာမည်ကို သူ သိထားသည်။ သူတော်စင်သားတော် ဝမ်ထျန်းရန်ကို မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာခွင့် လုံးဝပြုမည် မဟုတ်ချေ။ သို့မဟုတ်ပါက ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း မှ စွမ်းအားကြီးမားသူများက သူ့ကို သတိထားမိကာ တိုက်ခိုက်လာနိုင်သည်။

ဝူလီသည် ၎င်းကို ထာဝရ လျှို့ဝှက်ထားနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ရန် အချိန်လိုအပ်ပေသည်။ အကယ်၍ အခြားအရာအားလုံး ကျရှုံးပါက သူတို့သည် မာနကို မျိုသိပ်ပြီး အကူအညီ တောင်းရန် ဘိုးဘေး ထံသို့ ပြန်သွားရုံမှလွဲ၍ အခြားရွေးချယ်စရာ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ဝူလီ၏ အမိန့်အရ ကျန်းထျဲသည် သူတော်စင်သားတော် ဝမ်ထျန်းရန်ထံသို့ ပြေးဝင်သွားလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ထျန်းရန်သည် အလွန် ဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။ သူ၏ ချီ စွမ်းအင်သည် အင်မော်တယ်ဘုရင် ကနဦးအဆင့် မှ ကျဆင်းလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ၊ သွေးများ အဆက်မပြတ် ယိုစီးကျနေသည်။

အောက်ဘက်ရှိ အပင်များမှာ အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်ရှိ သွေးများနှင့် ထိတွေ့မိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ရှိန်ထိုး စတင်ကြီးထွားလာကြ၏။

အင်မော်တယ်ဘုရင် ၏ သွေးသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အားဆေးဖြစ်သည်။ အင်မော်တယ်ဘုရင် ၏ သွေးကို စုပ်ယူသော သာမန် သက်ရှိများသည် အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင် ကျင့်ကြံဆင့် တဟုန်ထိုး တက်လာမည်ဖြစ်ကာ အဆိုးဆုံးအခြေအနေတွင် ပေါက်ကွဲ သေဆုံးသွားနိုငိသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုမျှ ကြီးမားသော စွမ်းအားကို စုပ်ယူရန် လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... သူတော်စင်သားတော် တစ်ယောက်ကို ဒီလောက် အရှက်ရအောင် လုပ်နိုင်တာ ဒါပထမဆုံးပဲ... ငါ လွတ်သွားတာနဲ့ သူတို့ကို အများကြီး ပြန်ပေးဆပ်ခိုင်းမယ်...”

ဝမ်ထျန်းရန်၏ အမူအရာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေခဲ့သည်။ အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ၏ မျိုးဆက်တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ့ထံတွင် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ မဝင်ရောက်မီ သူသည် မည်သည့်အရာကိုမျှ ယူဆောင်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ အင်မော်တယ်ဘုရင် ပင်လျှင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရစေနိုင်မည် မဟုတ်။ သို့သော် သေးငယ်သော ရွှေအင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် က သူ့ကို ဤမျှ အရှက်ရစေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ဤသည်က ဝမ်ထျန်းရန်၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အငွေ့အသက်ကို အလွန်အမင်း မြင့်တက်လာစေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အကယ်၍ သူသာ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်ပါက ဝူလီအား အသက်ရှင်ခွင့် ပြုမည်မဟုတ်။ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို လှုပ်ရှားရမည်ဆိုလျှင်ပင် သူ့ကို ဖျက်ဆီးပစ်ပေမည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ထျန်းရန် သဘ် တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိသွားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ အလွန်ကြည့်ရဆိုးသွားသည်။ သူသည် စဉ်းစားရန်ပင် အချိန်မရှိဘဲ ဘယ်ဘက်သို့ ရှောင်တိမ်းရန်သာ တတ်နိုင်တော့၏။ ထို့နောက် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ကျန်းထျဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုသည် ညာဘက်မှ ဝင်ရောက်လာပြီး ဝမ်ထျန်းရန်၏ ညာဘက်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ကို တိုက်ရိုက် အမှုန့်ကြိတ်ပစ်လိုက်လေ၏။

သို့သော် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ကောင်းကင်တာအို ဖြစ်သည်။ တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်သည် ကောင်းကင်တာအို ထက် မကျော်လွန်သရွေ့ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျက်ဆီး၍ မရနိုင်ချေ။ ထို့ကြောင့် စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကျန်းထျဲ၏ လက်သီးဖြင့် အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရသော ဟင်းလင်းပြင် သည် မူလအခြေအနေသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... တကယ်ပဲ သေသည်အထိ တိုက်ရတော့မှာလား...”

ဝမ်ထျန်းရန် သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။ သူ၏ မသိမသာ ထွက်ပြေးသည့် နည်းလမ်းက ဝူလီကို လှည့်စားနိုင်လိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ၊ တစ်ဖက်လူက ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။

သူ၏ ဤ လှုပ်ရှားမှုသည် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ပင်လျှင် အာရုံခံနိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သင် သိထားသင့်သည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ထိုအကြောင်းကို တွေးတောနေရန် အချိန်မရှိတော့ချေ။ အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ ကျန်းထျဲ၏ လက်ထဲမှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ပြေးရန် ဖြစ်သည်။

သူသည် အလင်းရင်းမြစ်တစ်သောင်း ဝင်္ကပါ ၏ အကွာအဝေးပြင်ပသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဝူလီ လိုက်ဖမ်းလာလျှင်ပင် သူ့ကို ဘာမှလုပ်နိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် ယခု သူလုပ်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ကျန်းထျဲ၏ လက်မှ လွတ်မြောက်ရန်သာ ဖြစ်သော်လည်း ၊ ၎င်းမှာ ပြောသလောက် မလွယ်ကူချေ။ အရင်ကဆိုလျှင် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော်လည်း ယခု သူသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးသည့် နည်းလမ်းတု ကို အသုံးပြုထားပြီး ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျန်းထျဲ၏ လက်ထဲမှ သူ မည်သို့ လွတ်မြောက်နိုင်မည်နည်း။

သိပ်မကြာမီမှာပင် ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိသော ဝမ်ထျန်းရန်သည် ကျန်းထျဲ၏ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် အသတ်ခံလိုက်ရလေ၏။

ဝမ်ထျန်းရန်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် ကျန်းထျဲသည် ဝမ်ထျန်းရန်၏ သိုလှောင်လက်စွပ် နှင့်အတူ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ပြီး ဝူလီထံသို့ မကြာမီ ပြန်ရောက်လာကာ သိုလှောင်လက်စွပ် ကို ပေးအပ်လိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ဝူလီသည် အလင်းရင်းမြစ်တစ်သောင်း ဝင်္ကပါ ကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ၊ ဝမ်ထျန်းရန် ကျဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသဖြင့် ကျန်းထျဲထံမှ သိုလှောင်လက်စွပ် ကို လက်ခံယူလိုက်သည်။

ဘေးတွင် ရပ်နေသော နန်ကုန်းဝမ်သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ပြီးနောက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ကံကြမ္မာ အဆင့် ပါရမီရှင် တစ်ဦးသည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ရွှေအင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် ဖြင့် အင်မော်တယ်ဘုရင် ကနဦးအဆင့် ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းသည် အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် နန်ကုန်းဝမ်၏ အမူအရာမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူမသည် အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ပုံရိပ် အများအပြား သူတို့ထံသို့ ပြေးလာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သိပ်မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့အားလုံးသည် သူတို့၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

နန်ကုန်းဝမ် သေချာ ကြည့်လိုက်ရာ လူ ၃၀၀ ကျော် ရှိပြီး ရွှေအင်မော်တယ် ၂၀၀ ကျော်နှင့် လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် ၉၀ ကျော် ပါဝင်ကာ အားလုံးက ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း ၏ အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ အနည်းငယ်စောပြီး ရောက်လာခဲ့ပါက သူမ ကြောက်လန့်သွားနိုင်သော်လည်း ယခုတွင်မူ သူတို့အတွက် သနားစိတ်သာ ဖြစ်မိတော့၏။

ဝူလီ၏ ဘက်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံရှိ အင်မော်တယ် သုံးရာကျော်၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ကျန်းထျဲ... သူတို့ကို ရှင်းလိုက်...”

ဝူလီအတွက်မူ ၊ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း သည် ယခု သူ၏ ရန်သူဖြစ်နေပြီဖြစ်ရာ ကောင်းကင်ယံရှိ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း ၏ တပည့် များကိုလည်း သူ၏ ရန်သူများအဖြစ် သတ်မှတ်ထားသဖြင့် သူတို့ကို အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားခွင့် ပြုမည် မဟုတ်။

ဝူလီ၏ အမိန့်အရ ကျန်းထျဲသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ကောင်းကင်ယံတွင် ဦးဆောင်လာသော ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း ၏ တပည့် ချန်ဝမ်ကျယ်၏ အမူအရာမှာ အလွန်ရုပ်ဆိုးနေခဲ့ပြီး သူ၏ လေသံထဲတွင် ဒေါသနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရောယှက်ကာ ပါဝင်နေသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... ငါတို့ နောက်ကျသွားပြီလား...”

သူတော်စင်သားတော် သာ အသက်ရှင်နေသေးလျှင် အဆင်ပြေသော်လည်း ၊ အကယ်၍ သူတော်စင်သားတော် သာ သေဆုံးသွားပါက သူတို့သည် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာနိုင်မည် မဟုတ်တော့ချေ။

“အားလုံးပဲ... ဒီနား တစ်ဝိုက်မှာ ရှာကြ... သူတော်စင်သားတော် ရဲ့ နောက်ဆုံး သတင်းစကား က ဒီကနေ လာတာ... တကယ်လို့ သူတော်စင်သားတော် ကို ငါတို့ ရှာမတွေ့ရင် ငါတို့ ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ မင်းတို့ အားလုံး သိကြမှာပါ...”

ချန်ဝမ်ကျယ်က သူ့နောက်က ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်းသားများကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သူတော်စင်သားတော် ဝမ်ထျန်းရန်၏ သစ္စာရှိ နောက်လိုက်တစ်ဦး ဖြစ်ခြင်းကြောင့် မည်သူကမျှ သူ့ကို မငြင်းဆန်ရဲကြချေ။

သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် တပည့် တစ်ဦးက ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မကောင်းတော့ဘူး... စီနီယာအစ်ကိုချန်... ကြည့်လိုက်ပါဦး...”

“ဘာကို ကြည့်ရမှာလဲ…”

ချန်ဝမ်ကျယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လက်သီးတစ်လုံး က သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် နှင့် ဝိညာဉ် သည် လက်သီးချက်ကြောင့် အမှုန့်ကြိတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ထိုနေရာရှိ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း မှ တပည့်များမှာ သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အ ရာကြောင့် မှင်သက်သွားကြသော်လည်း ကျန်းထျဲက သူတို့ကို အလွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ ဝူလီ၏ အမိန့်မှာ မည်သူ့ကိုမျှ အသက်ရှင်ခွင့် မပြုရန် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ကျန်းထျဲသည် သူတို့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်တွင် ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း ၏ တပည့် များမှာ နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာပြီး ထိတ်လန့်တကြား လူစုကွဲသွားကြလေ၏။

အချို့က သနားညှာတာရန်ပင် တောင်းပန်ခဲ့ကြသော်လည်း ကျန်းထျဲသည် ခံစားချက်မရှိသော ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ၊ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့အားလုံးအတွက် သေဆုံးခြင်းသာ စောင့်ကြိုနေပေသည်။

မကြာမီ တစ်မိနစ်မပြည့်မီ အချိန်အတွင်း ထိုနေရာရှိ ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း မှ တပည့် အားလုံးကို ကျန်းထျဲ၏ သတ်ဖြတ်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ ကျန်းထျဲသည် သူတို့၏ သိုလှောင်လက်စွပ် များကို စုဆောင်းပြီးနောက် သတင်းပို့ရန် ပြန်လာခဲ့သည်။

သူ၏လက်ထဲရှိ ကြီးမားလှသော သိုလှောင်လက်စွပ် ပုံကြီးကို မြင်ပြီးနောက် ဝူလီသည် စဉ်းစားလိုက်သည်။

လူသတ်ပြီး လုယက်တာက အရင်းအမြစ်တွေကို အမြန်ဆုံး စုဆောင်းနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေထဲက တစ်ခုများလား…

သို့သော် ဝူလီ သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ထိုအကြံကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။ သူသည် နာမည်ကောင်းရှိသော ဂိုဏ်း တစ်ခု၏ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးဖြစ်သည်။ အရင်းအမြစ် အနည်းငယ်အတွက် ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးကို သူ မည်သို့ ဖျက်ဆီးနိုင်မည်နည်း။

ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း က သူ့ကို အရင် ရန်စခဲ့သောကြောင့်သာ ခံစစ်အနေဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၊ ထို့ကြောင့်ပင် နောက်ပိုင်းတွင် ဝမ်လဲ့ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“မှန်တယ်... အဲဒါက အကြောင်းပြချက်ပဲ...” ဝူလီက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောလိုက်၏။

အခန်း (၂၅၄) - ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း၊ နန်ကုန်းဝမ် အံ့အားသင့်သွားခြင်း

“ဒါဆို တာအိုမိတ်ဆွေ ဝူ... ရှင်က ဒီ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် တွေကို ဒီအတိုင်း ယူသွားမလို့လား...”

အပြည့်အဝ မရင့်ကျက်သေးသော သူမ၏ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် တောအုပ်ကို ကြည့်ကာ နန်ကုန်းဝမ်သည် ဝူလီကို စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ဝူလီ သည် အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ ထို့နောက် လေးနက်စွာဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေ နန်ကုန်း... နောက်ဖြစ်လာမယ့် ကိစ္စတွေကို ဘယ်သူ့ကိုမှ မပြောပြဖို့ ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း တစ်ခု မင်းလုပ်ဖို့ လိုတယ်... မဟုတ်ရင် ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ကျင့်ကြံသူ နှစ်ယောက်ပဲ သိနိုင်တာကနေ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်တည်းပဲ သိတော့မယ့် အခြေအနေ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...”

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်၏ အသက်ရှူနှုန်းမှာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ ဝူလီသည် သူမကို မိမိလူအဖြစ် သတ်မှတ်ထားကြောင်း သူမ သိထားသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် သူမအား ဤသို့သော စကားမျိုး ပြောမည်မဟုတ်ချေ။

ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် သူမ ရည်ရွယ်မထားသဖြင့် ၎င်းသည် သဘာဝကျကျပင် မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ ရှိမည်မဟုတ်ချေ။

ထိုအတွေးဖြင့် နန်ကုန်းဝမ်သည် ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း ကို ပြုလုပ်ရန် မဆိုင်းမတွ လုပ်ဆောင်လိုက်၏။ လေဟာနယ် အတွင်းမှ ခပ်သဲ့သဲ့ ဟိန်းဟောက်သံ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက်တွင် ဝူလီ၏ အမူအရာမှာ များစွာ သက်သာရာရသွားပုံ ပေါ်သည်။

ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း သည် ကောင်းကင်တာအို က ချမှတ်ထားသော အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်တာအို က ၎င်းကို အတည်ပြုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကောင်းကင်တာအို နှင့် ရင်ပေါင်တန်းနိုင်သော စွမ်းအား မရှိပါက သေဆုံးရန် သေချာပေသည်။

နန်ကုန်းဝမ် သည် ကောင်းကင်တာအို သစ္စာဆိုခြင်း ကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝူလီသည် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူတော်စင်ပုလင်း ကို တိုက်ရိုက် ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဝူလီ သည် သူတော်စင်ပုလင်း ကို ထုတ်ယူလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် နန်ကုန်းဝမ်မှာ အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ပစ္စည်းတစ်ခုကို သူမ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင်က အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် မှော်လက်နက် တစ်ခုကို မြင်တွေ့ခွင့်ရရန် ကံကောင်းခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းမှာ ရွှေရောင်သာ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခု ၎င်းသည် အရောင်စုံ ဖြစ်သည်။

ဝူလီ၏ လက်ထဲရှိ သူတော်စင်ပုလင်း သည် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် မှော်လက်နက် အဆင့်ထက် သာလွန်သော ရတနာ တစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဝူလီက ပြောလိုက်သည်။

“ဒါက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ရတနာ တွေရဲ့ ကြီးထွားမှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်း ကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်တဲ့ သူတော်စင်ပုလင်း ပဲ... ငါ့ရဲ့ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ရဲ့ အကူအညီနဲ့သာဆို ငါ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် ကို တစ်နှစ်အတွင်း အနှစ်တစ်သန်း သက်တမ်းအထိ ကြီးထွားလာအောင် လုပ်နိုင်တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် အဲဒါက အဆင့် ၇ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား ဖြစ်လာလိမ့်မယ်...”

အရောင်ငါးမျိုးရှိသော ကံကြမ္မာ ပိုင်ရှင်သည် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ၊ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ ။

ထိုသူသည် နတ်ဘုရား တစ်ပါးဖြစ်ကြောင်း သင် သိထားသင့်သည်။ မဟာမြင့်မြတ်နယ်မြေငါးခု ကသာ ဤအကြောင်းကို သိရှိပါက သူတို့သည် ဝူလီကို သူတို့၏ လွှမ်းမိုးမှု နယ်ပယ် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်ရန် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြမည်မှာ သေချာသည်။

သို့သော် အထက်ကမ္ဘာ တွင် ဝူလီအကြောင်း သူမ တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။ ၎င်းက ဝူလီသည် အလွန် သိုသိုသိပ်သိပ် နေတတ်သူ တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်

“တာအိုမိတ်ဆွေ နန်ကုန်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ရဲ့ တာအိုစောင့်ရှောက်သူ လုပ်ပေးပါ...”

ဝူလီ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်သည် မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ထွက်သွားလေ၏။

နန်ကုန်းဝမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူလီသည် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ပြတ်သားသွားခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ဝူလီ သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲမှ မရေမတွက်နိုငိသော ဝင်္ကပါကျောက်တုံး များ ပျံသန်းထွက်လာပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် တောအုပ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေ၏။

သူသည် အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်ပြီး အထက်ကမ္ဘာ တွင် အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ တစ်ခု တည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်သည့်အရာ မရှိသဖြင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် ကို ဝင်္ကပါ ၏ အူတိုင်အဖြစ် အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ဝူလီသည် စမ်းသပ်မှု အချို့ ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ၊ အထက်ကမ္ဘာ တွင် အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ များ အလွန်နည်းပါးကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့ အများစုမှာ အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် အဆင့် ၉ အင်မော်တယ်ဝင်္ကပါ များဖြစ်ကြပြီး ၊ လောလောဆယ် ဝူလီ တည်ဆောက်နိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ချေ။

ထို့ကြောင့် အနည်းငယ် ရိုးရှင်းအောင် ပြုလုပ်ပြီးနောက် ဝူလီသည် အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ ကို တည်ဆောက်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့တိုင်အောင် အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင် နတ်ဘုရားခန္ဓာကိုယ် နှင့် သူတော်စင်ပုလင်း တို့၏ အကူအညီဖြင့် ၎င်းသည် အဆ တစ်သန်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်တိုးမြှင့်မှု အကျိုးသက်ရောက်မှုကို ဖြစ်စေလိမ့်မည်။

မကြာမီ ဝူလီ၏ နတ်အသိစိတ် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် သောင်းချီဝန်းကျင် ဧရိယာသည် အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားလေ၏။

မည်သည့် တုံ့ဆိုင်းမှုမျှ မရှိဘဲ ဝူလီသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် များ၏ ဗဟိုသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူတော်စင်ပုလင်း ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ဝူလီ သူတော်စင်ပုလင်း ကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် အချိန်နှင်းစက် များ ထွက်လာကာ ၊ အောက်ဘက်ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် များသည် အချိန်နှင်းစက် များကို စုပ်ယူပြီးနောက် မျက်မြင်တွေ့ရှိနိုင်သော အရှိန်ဖြင့် စတင်ကြီးထွားလာကြလေ၏။

“မြန်ပေမယ့် မလုံလောက်သေးဘူး...”

ဝူလီသည် ဤမြင်ကွင်းကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေစဉ် ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝင်္ကပါကျောက်တုံး များနှင့် ချိတ်ဆက်ရန် မိမိကိုယ်ကို ဝင်္ကပါအခြေခံ အဖြစ် အသုံးပြုလိုက်သည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် များ၏ ပတ်လည်မှ ရေတွက်မရနိုင်သော စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများသည် ဝူလီထံသို့ ပျံသန်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားလေ၏။

စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများ ဝူလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် ဝူလီ သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။

ဝှစ်…

ဝူလီ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသံကိုသာ ကြားနိုင်ပြီး ၊ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးသည် ပုံရိပ်ယောင် များကိုသာ မြင်တွေ့နိုင်သည်အထိ အရှိန်မြန်လာသည်အထိ တဖြည်းဖြည်း အရှိန်မြှင့်လာခဲ့သည်။

အောက်ဘက်ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား နှင့် ပတ်သက်၍မူ ၎င်းသည် တစ်ရက်အတွင်း မီတာပေါင်းများစွာ အမြင့်သို့ ကြီးထွားနိုင်ပေသည်။

ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် တစ်ပင်သည် မီတာဝက် အရှည်ရှိပါက အဆင့် ၅၊ မီတာ ၁၀,၀၀၀ အရှည်ရှိပါက အဆင့် ၆၊ မီတာ ၁ သန်း အရှည်ရှိပါက အဆင့် ၇၊ မီတာ သန်း ၁၀၀ အရှည်ရှိပါက အဆင့် ၈ နှင့် မီတာ သန်း ၁၀၀ အရှည်ရှိပါက အဆင့် ၉ ဟု သတ်မှတ်ထားသည်ကို သင် သိထားရမည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင် အခြေအနေကြောင့် အထက်ကမ္ဘာ ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် သည် အဆင့် ၇ အထိသာ ကြီးထွားနိုင်ပြီး ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ ကြီးထွားရန် မဖြစ်နိုင်ပုံရပေသည်။

ဝင်္ကပါ ၏ အပြင်ဘက်တွင် နန်ကုန်းဝမ်သည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အလွန်အမင်း အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ သူမ၏ရှေ့တွင် အရူးအမူး ကြီးထွားနေသော ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် ကြောင့် သူမပင်လျှင် အာရုံမကပ်ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

အဆင့်ခုနစ် ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား သည် တန်ဖိုးကြီးမားသော်လည်း ဝူလီက ပို၍ တန်ဖိုးကြီးမားသည်။ အကယ်၍ ဝူလီနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ပါက ၊ သာမန် အဆင့်ခုနစ် ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား သည် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

အချိန်များ ကုန်ဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ ဝင်္ကပါ အတွင်းရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် သည် တစ်လအတွင်း အဆင့်ခြောက်အထိ ကြီးထွားလာခဲ့ပြီး အဆင့်ခုနစ်သို့ ဆက်လက် တိုးတက်နေဆဲဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မပိတ်မီ နောက်ဆုံး ဆယ်ရက်အတွင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အထက် ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းဟောက်သံများ ဆက်တိုက်ဆိုသလို ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ နန်ကုန်းဝမ်သည် အထက် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အမည်းရောင် မိုးကြိုးကပ်ဘေးများက ထူထပ်စွာ ဖုံးလွှမ်းထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

“ဒါက ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် ကို အဆင့်ခုနစ်အထိ တက်လှမ်းခွင့်ပြုတဲ့ မိုးကြိုးကပ်ဘေး လား...”

နန်ကုန်းဝမ်သည် လေးလံသော ခံစားချက်ဖြင့် တွေးတောလိုက်သော်လည်း သူမအနေဖြင့် ဝင်စွက်ဖက်လို့ မဖြစ်ချေ။ ဤအရာအားလုံးသည် ‘ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင်’၏ ကပ်ဘေးကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ ပေါ်တွင်သာ မူတည်ပေသည်။

အကယ်၍ သူမသာ အဆင်အခြင်မဲ့ ဝင်စွက်ဖက်ပါက ၊ ၎င်းသည် မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ပို၍ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လှုံ့ဆော်ပေးသလို ဖြစ်သွားပြီး သူမသည်ပင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ဝင်္ကပါ အတွင်း၌ ဝူလီသည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ မိုးကြိုးကပ်ဘေး ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏လက်ကိုဝှေ့ယမ်းကာ အချိန်တိုးမြှင့် ဝင်္ကပါ ကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင်၊ သူ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ဖြူဖျော့နေပုံရသည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ မဟာဝင်္ကပါ သည် သူ၏ တစ်နှစ်စာ စွမ်းအားများကို စုပ်ယူခဲ့ရာ သူသာ အားနည်းမနေဘူးဆိုပါက ၊ ထိုအရာကသာလျှင် ထူးဆန်းနေပေလိမ့်မည်။

“နောက်တစ်ခုက ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် လုံလောက်အောင် ကြိုးစားအားထုတ်မှု ရှိမရှိ ဆိုတာကိုပဲ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ရမှာပဲ...”

ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် ကို ကြည့်ကာ ဝူလီသည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောလိုက်၏။

“သောက်ကျိုးနည်း...”

သူ၏ရှေ့ရှိ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်ပင် များအားလုံးသည် အနှစ်သန်းပေါင်းများစွာ သက်တမ်းရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ သူတို့အားလုံးသာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ပါက ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓား သောင်းချီကို ရရှိပေနိုင်တော့မည်။

ထိုအချိန်ရောက်လျှင် သူသည် ၎င်းတို့ကို ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓားဝင်္ကပါ အဖြစ် ပေါင်းစပ်နိုင်မည် ဖြစ်သလို ၊ အင်မော်တယ် အရှင်မြတ်ကိုပင် တိုက်ခိုက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။