အခန်း (၁၇၂၅-၁၇၂၆)

အခန်း (၁၇၂၅) - စစ်ဆေးမေးမြန်းခြင်း

ယဲ့ချင်းဟွန်း တင်ပြလာသည့် ဤမေးခွန်းကို ဖန့်ချန်နှင့် သူမ နှစ်ယောက်သား အတော်ကြာအောင် အတူတကွ စဉ်းစားခဲ့ကြသော်လည်း အဖြေတစ်ခု မထွက်ခဲ့ပေ။

"ဒီလို အခြေအနေမျိုးဆိုရင် ငါတို့တင်မကဘူး၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဘက်ကတောင် ခွဲခြားရခက်လိမ့်မယ် ထင်တယ်။ လက်ရှိအခြေအနေအတိုင်းပဲ ကြည့်ပြီး ရှေ့ဆက်ရုံပဲ ရှိတာပေါ့ "

ယဲ့ချင်းဟွန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဆိုသည်

"ယွီဖုန်းက ငါတို့ကို အတင်းခေါ်ပြီး လူလိုက်ရှာခိုင်းတာ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်လို့ ငါပြောသားပဲ။ ဒီတစ်ခါတော့ ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူ တောင် ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့ဘူး"

"မိတ်ဆွေယဲ့... ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူဆိုတာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား အရင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ သူတို့ကို ရှာဖို့ မကြိုးစားခဲ့ကြဘူးလား"

ဖန့်ချန်က အနည်းငယ် သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်သူက အမြဲတမ်း ရှိနေတယ်လို့ ပြောလို့လဲ ဪ... မင်းက ဝါနုသေးတော့ အရင်က စစ်ပွဲတွေကို မကြုံဖူးလို့ မသိတာ ဖြစ်မှာပါ "

ယဲ့ချင်းဟွန်းက ပြုံး၍ ပြောသည်။

"အရင်က စစ်ပွဲတွေ"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာရိပ် အနည်းငယ် လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ယဲ့ချင်းဟွန်းက ရယ်မောလျက်

"ဟုတ်တာပေါ့။ ဘုံသုံးဘုံ ဆူပူသောင်းကျန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေဟာ လူ့လောကကိုးဘုံကို လုံးဝဥဿုံ ထိန်းချုပ်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ကြတယ်။ အရင်က တကယ့်ကို ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲကြီးတွေ အများကြီး ဆင်နွှဲခဲ့ရပြီး နောက်ဆုံးမှာတော့ လူသားမျိုးနွယ်တွေကပဲ နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့တာ။

ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စတွေက အခု ထိုက်ချန်းနယ်မြေမှာ ဖြစ်နေသလိုမျိုး ဗြောင်ကျကျ မဟုတ်ဘဲ လျှို့ဝှက်ချက်အနေနဲ့ပဲ ရှိနေခဲ့တာ။ ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ အခုတော့ လမ်းပျောက်ပြီး အသည်းအသန် ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိသာတယ်"

ခေတ္တမျှ ရပ်ပြီးမှ သူမက ဆက်ပြောသည်

"အရင်က ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူတွေ ဘာလို့ ထွက်မလာသလဲဆိုရင်တော့ သူတို့ရဲ့ အခြေခံအင်အား တွေကို ဆက်ပြီး စုဆောင်းချင်လို့ပဲ ဖြစ်မှာပါ။ အခုတော့ တစ်ယောက်ယောက်က တစ်ဝက်တစ်ပျက် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်ကို ရောက်နေပြီဆိုတော့၊ ကောင်းကင်ဘုံကိုယ်တိုင်လည်း စိုးရိမ်နေမှာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဒီခန့်မှန်းချက် မှန်တယ်မလား "

ယဲ့ချင်းဟွန်းက တခိခိ ရယ်မောရင်း

"ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူကို ရှာချင်နေကြတာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ နည်းလမ်းတွေက အရမ်းမြင့်မားလွန်းလို့ ဘာခြေရာလက်ရာမှ မကျန်ခဲ့ဘူးလေ။ ဒီတစ်ခါ ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူက အရိပ်အယောင် ပြလာတယ်ဆိုတာကလည်း သူကိုယ်တိုင်က ကိုယ်ထင်ပြချင်လို့ ပြတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ် "

"အဲဒီလိုလား..."

ဖန့်ချန် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသည်။

ထို့နောက် သူနှင့် ယဲ့ချင်းဟွန်းတို့သည် နောက်ထပ် နာရီဝက်ခန့် စကားစမြည် ပြောဖြစ်ခဲ့ကြရာ သူမ၏ ပါးစပ်မှတစ်ဆင့် တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ထူးဆန်းထွေလာ ကိစ္စရပ်များကို များစွာ ကြားသိခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် ဝမ်ချွမ်းမြစ် ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဤနေရာရှိ လွင့်မျောနေသော ဝိညာဉ်များကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဤနေရာရှိ ယင်မြို့တော် ကို စူးစမ်းကြည့်ရာ ဝိညာဉ်များလည်း မရှိ၊ ယင်မစ္ဆာ များလည်း မရှိဘဲ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"မိတ်ဆွေယဲ့... ငါ လူ့လောကထဲကို ပြန်တော့မယ်။ မင်း ခေတ္တခဏတော့ ယင်ဘူး ထဲမှာ ခိုလှုံနေလိုက်ဦး။ မင်း ခန္ဓာကိုယ် သိမ်းပိုက်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ ဆေးဖက်ဝင်ပစ္စည်းတွေ ရပြီဆိုမှ ငါ ပြန်ခေါ်မယ် "

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် လက်ထဲမှ ယင်ဘူးကို ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ရပါတယ်"

ယဲ့ချင်းဟွန်းက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

သူမ ယင်ဘူးထဲသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် လူ့လောကသို့ ချက်ချင်း မပြန်သေးဘဲ ငရဲမင်းနန်းတော် သို့ တစ်ခေါက် ပြန်သွားခဲ့သည်။ လောကနှစ်ခုကြားရှိ အတားအဆီး ကို ပိုမိုခိုင်မာအောင် ပြုလုပ်ပြီး နည်းပါးလှသော ယင်သက်တမ်း အချို့ကို သိမ်းဆည်းကာ ကျွယ်မင်ယင်လောက သို့ ရောက်လာခဲ့သည်။

ကျွယ်မင်ယင်လောက၊ သံသရာဌာန

ဝမ်ချုံစန်းသည် အံ့အားသင့်သွားပြီး

"မင်း ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို သွားတာ မဟုတ်ဘူးလား"

ထို့နောက် သူက သတိပြန်ဝင်လာပြီး စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့်

"မင်း ဘယ်နေရာက ယင်လောက ကို ဖွင့်ချလိုက်တာလဲ "

"မင်ဝမ်ကြယ် ပါ။"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်

"မင်းကို ပြောစရာ ရှိတယ်။ ဒီတစ်ခါ ငါ စစ်မှန်သော မသေမျိုး တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်..."

အတန်ကြာသော်...

ဖန့်ချန်၏ ကြုံတွေ့ခဲ့ရမှုများကို နားထောင်ပြီးနောက် ဝမ်ချုံစန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စဉ်းစားတွေးခေါ်ဟန်များ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

"ဒီစစ်မှန်သော မသေမျိုးက ကျိုးဝူချန်း လို့ ခေါ်တယ်ပေါ့ "

ဖန့်ချန်က အသာအယာ ခေါင်းညိတ်သည်။

"ကျိုးဝူချန်း... ဒီနာမည်က တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပဲ။ တကယ်ကို ရှေးကျတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ အနည်းဆုံးတော့ ငါ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေမှာ ပြန်လည်ဝင်စားတဲ့ အချိန်တုန်းက ဒီလူဟာ ဘုံသုံးဘုံ ဆူပူမှုအတွင်းမှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီလို့ ယူဆရတယ်"

ဝမ်ချုံစန်းက စဉ်းစားလျက်

"သူက ဘုံသုံးဘုံ ဆူပူမှုမတိုင်ခင်က စီနီယာကြီးတစ်ယောက်ပဲ။ ဆန်းချင်းဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တည်ခင်းပွဲကို တက်ရောက်နိုင်တယ်ဆိုရင်တော့ ဘယ်လိုမှ နာမည်မရှိတဲ့လူ မဖြစ်နိုင်ဘူး "

"အခု ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မင်း ဘယ်လို ထင်လဲ "

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

ဝမ်ချုံစန်းက သတိပြန်ဝင်လာပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုထင်ရမှာလဲ၊ မျက်စိနဲ့ပဲ ကြည့်ရမှာပေါ့။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက မပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကို ဖန်တီးပြီး၊ ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးကာ လူ့လောကကိုးဘုံဆီကို မတွန်းလှန်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာဘေးအန္တရာယ်တွေ ကျရောက်အောင် လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာ။

ဒီအကြံအစည်က အရမ်းကောင်းပေမဲ့ လက်တွေ့အကောင်အထည်ဖော်ဖို့က မလွယ်ဘူး။ မင်းပြောသလိုပဲ... သူတို့ ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ကောင်းကင်ဘုံဟာ လူ့လောကကိုးဘုံရဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်နေခဲ့ရင်၊ သူတို့အတွက် ဒုက္ခတွေပဲ အများကြီး ရလာလိမ့်မယ်။"

"မပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံတစ်ခုကို ဖန်တီးတယ်ဆိုတာ... ဒီကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူတွေကို အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်ခိုင်းတာလား ဒါဆိုရင် သူတို့ရဲ့ မူလမှတ်ဉာဏ်တွေကလည်း ရောနှောသွားပြီး အရင်ကနဲ့ လုံးဝမတူတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာပေါ့"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

"ဟိုစစ်မှန်သော မသေမျိုးက မင်းကို မပြောဘူးလား အကယ်၍ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နဲ့ လူသားမျိုးနွယ်က ဒီလိုလုပ်ဖို့ ကြံစည်ရင် ဒီကောင်းကင်ဘုံ ပြန်လည်ဝင်စားသူတွေဟာ အရင်က သူတို့ကိုယ်သူတို့ မဟုတ်တော့ဘူး။

သူတို့ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်မယ်၊ ဝါးမျိုမယ်၊ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပိုပြီး ပြန်ရလာလေလေ မူလကောင်းကင်ဘုံနဲ့ ပိုပြီး နီးစပ်လာလေလေပဲ။ ဒါပေမဲ့... ဘယ်သူက ဘယ်ဘက်ကလဲဆိုတာ မခွဲခြားနိုင်တဲ့ အခြေအနေမှာ မိစ္ဆာဘက်က ကောင်းကင်ဘုံနဲ့ လူလောကကိုးဘုံဘက်က ကောင်းကင်ဘုံတို့ အချင်းချင်း ပေါင်းစပ်သွားတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ အဲဒီအခါကျရင် ဘယ်လိုအရာမျိုး ထွက်လာမလဲဆိုတာ ငါလည်း အတပ်မပြောနိုင်ဘူး "

ဝမ်ချုံစန်းက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်သည်

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ဒီလိုလုပ်တာ စိုးရိမ်နေလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ဘက်က ဒီလိုလုပ်တာကတော့ အကျိုးကျေးဇူး ရှိနိုင်တယ်။ လူလောကကိုးဘုံရဲ့ အရင်က ကောင်းကင်ဘုံကိုသာ ညစ်ညမ်းအောင် လုပ်နိုင်ရင်... ဒီပုဂ္ဂိုလ်ဟာ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဘက်မှာ ဆက်ပြီး ရပ်တည်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ ဒါကို သုံးပြီး မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ရဲ့ အစီအစဉ်ကို တုံ့ပြန်နိုင်မှာဆိုတော့ တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ်ပဲ "

"မင်းနဲ့ စကားမပြောတော့ဘူး၊ ငါ အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပေါ်လာကာ စကားတစ်ခွန်း ချန်ထားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

နန်ချင်း ကြယ်စုတန်း။း

တန်တိုင်တောင် နယ်မြေ။

ဖန့်ချန်က တစ်ပတ်ပတ်ရှာသော်လည်း လီတောက်ယဲ့ ၏ အရိပ်အယောင်ကိုပင် မတွေ့ရပေ။

"ငါ သူ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ထားခဲ့တဲ့ ခန့်အပ်ခြင်း အစွမ်းတွေကလည်း... ပျောက်ကွယ်သွားပုံရတယ်..."

ဖန့်ချန်က သက်ပြင်းကို အသာအယာ ချလိုက်သည်။ ခန့်အပ်ခြင်းအစွမ်းများ ပျောက်ကွယ်သွားခြင်းသည် ကိစ္စ၏ ပြင်းထန်မှုကို ပြသနေပေပြီ။

မင်ဝမ်ကြယ်

"မင်းတို့ ခူတုကျောင်းတော် က မပြီးနိုင်မစီးနိုင် ဖြစ်နေတာလား ငါတို့ သခင်လေးနဲ့ ငါဟာ လူတစ်ယောက်ကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ စီ ပေးပြီး လမ်းညွှန်လက်မှတ် ဝယ်ထားတာလေ။

ဒီမှာ နေတာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးဘူး၊ ခဏခဏ လာပြီး စစ်ဆေးနေတာ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ ဒီလောက်ကြာအောင် စစ်ဆေးနေတာ ဘာမှလည်း ရှာမတွေ့ဘဲနဲ့ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မင်းတို့ ရှာနေတဲ့သူ ကောင်းကင်ကို ခွင်းပြီး ထွက်သွားတာကို ငါကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်တာ။ သူ့ကို သွားမဖမ်းဘဲ ဒီကို ဘာလာလုပ်နေကြတာလဲ "

ရှန့်နင် သည် ခြံဝင်းအတွင်း၌ ရပ်လျက် ဘုန်းကြီးတစ်စုကို အော်ဟစ်ဆဲရေးနေသည်။ ခူတုကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးများ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းနေကြပြီး ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ ဘုန်းကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်။

"မင်းတို့ သခင်လေးကို ထွက်လာခိုင်းလိုက်၊ မျက်နှာတစ်ချက်ပြပြီးရင် ငါတို့ ပြန်သွားမယ် "

"ငါတို့ သခင်လေး တရားထိုင်နေတယ် "

ရှန့်နင်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်

"မင်းတို့က အတင်းဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါကလည်း အားနာနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းတို့ ခူတုကျောင်းတော်က လမ်းညွှန်လက်မှတ် ဝယ်ထားတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ဒီလို ဆက်ဆံတယ်ဆိုတာ လူတွေ သိသွားရင်... နောင်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ လက်မှတ်တွေ ရောင်းရဦးမလား ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ "

"ငါတို့က မင်းတို့ကိုတင် စစ်ဆေးတာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို စစ်ဆေးတာ။ မင်းတို့ သခင်လေးကို ထွက်လာခိုင်းဖို့ ငါအကြံပေးမယ်။ နောက်ထပ် အချိန်အနည်းငယ် ကြာရင်တော့ ငါတို့ လာစစ်ဆေးမှာ မဟုတ်တော့ဘူး "

ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီးက အေးစက်စွာ ပြောသည်

"အခုထိ ထွက်မလာဘူးဆိုတာကတော့ တစ်ခုခုကို ကြောက်နေလို့ စိတ်ထဲမှာ မရိုးသားလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်"

အတိအကျ ထိုအချိန်တွင်ပင် ရှန့်နင်၏ နောက်ကွယ်ရှိ အခန်းတံခါးမှာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာသည်။

ဖန့်ချန် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ခြံဝင်းထဲမှ အခြေအနေကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"ဘာတွေကို ထပ်ပြီး စစ်ဆေးနေတာလဲ"

ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီးက ဖန့်ချန်ကို အထက်အောက် အကဲခတ်ကြည့်ပြီးနောက်

"မိတ်ဆွေ... ဒီရက်ပိုင်း တရားထိုင်တာတွေကို ခေတ္တရပ်ထားဖို့ အကြံပေးချင်တယ်။ မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားနေတယ်၊ မကြာခင်မှာ အထူးတာဝန်ရှိသူတွေ လာပြီး မေးမြန်းစစ်ဆေးလိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင်လည်း မင်းက အခုလို တရားထိုင်နေတုန်းပဲဆိုရင်တော့ သူတို့က ငါတို့လို စိတ်ရှည်မှာ မဟုတ်ဘူး "

စကားအဆုံးတွင် ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီးသည် နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး သူ၏ လက်အောက်ခံ ဘုန်းကြီးများကို ခေါ်ကာ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"သခင်လေး... သခင်လေး တရားထိုင်နေတဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာ မင်ဝမ်ကြယ်မှာ ကိစ္စကြီး တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပုံရတယ်"

လောင်ရှန့်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့နဲ့ မဆိုင်တာပဲ၊ အများကြီး ဂရုမစိုက်နဲ့။ ဒီက တည်နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အစီရင်ကို ပြန်သုံးလို့ရပြီဆိုတာနဲ့ ငါတို့ ဇာတိကို ပြန်ကြမယ်။"

ဖန့်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

အပြင်ဘက်တွင် အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သော ခေါင်းဆောင်ဘုန်းကြီးသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါမှ သူ၏ လက်အောက်ခံများကို ခေါ်ပြီး အခြားခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ကာ ဆက်လက် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေတော့သည်။

အခန်း (၁၇၂၆) - တာတေထျန်းကျွင်း

နောက်ရက်များတွင် မင်ဝမ်ကြယ်၏ နေရာအနှံ့အပြား၌ ခူတုကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးများ၏ ခြေရာလက်ရာများ ပျံ့နှံ့နေတော့သည်။

ခူတုကျောင်းတော်သည် မင်ဝမ်ကြယ်ကို စောင့်ကြပ်သော အဓိကဂိုဏ်းကြီးဖြစ်ရာ ၎င်း၏လက်အောက်ခံ နောက်လိုက်နောက်ပါများမှာ ရေတွက်၍ပင် မကုန်နိုင်ချေ။ ခူတုကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးတစ်ပါးစီသည် အနည်းဆုံး ရာဂဏန်းမှ အများဆုံး ထောင်ဂဏန်းအထိရှိသော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူများကို ဦးဆောင်လျက် နေရာအနှံ့ ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေနေကြသည်။

ဤလှုပ်ရှားမှုကြီးကြောင့် အရပ်ရပ်မှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် ထိတ်လန့်နေကြပြီး ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်း ဘက်မှ စစ်ချီလာပြီဟုပင် ထင်မှတ်နေကြတော့သည်။

ဖန့်ချန်သည် ခြံဝင်းလေးအတွင်း ထိုင်နေရင်း ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဟင်းလင်းပြင် အလွှာလွှာကို ဖြတ်ကျော်ကာ ချင်းမင် နယ်စပ်ဂိတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွား၏။ မင်ဝမ်ကြယ်၏ ချင်းမင်နယ်စပ်ဂိတ်ကို ခူတုကျောင်းတော်က လုံးဝပိတ်ဆို့ထားလေပြီ။

အဝင်လည်းမပေး၊ အထွက်လည်းမရ။ ခူတုကျောင်းတော်သည် တစ်ကြယ်လုံးကို ဟာကွက်မရှိသည့် နည်းလမ်းမျိုးဖြင့် ပိတ်ဆို့ထားသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

"သခင်လေး... ဘယ်လိုလဲ"

ရှန့်နင်၏ အသံက ဖန့်ချန်၏ နားအနားတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မင်ဝမ်ကြယ်ကို အပြီးအပိုင် ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီ။"

ဖန့်ချန်က အကြည့်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်သည်။

"မကြာခင်မှာ အထက်က လူကြီးပိုင်းတွေ ဒီကို ရောက်လာလိမ့်မယ် ထင်တယ်"

'လူကြီးပိုင်းတွေလား...'

ရှန့်နင်က စဉ်းစားဆင်ခြင်နေမိသည်။

သူသည် ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း နည်းမျိုးစုံဖြင့် စုံစမ်းကြည့်ရာ ခူတုကျောင်းတော်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အင်အားသုံး၍ လိုက်လံရှာဖွေနေရသနည်း၊ အဘယ်ကြောင့် သူတို့ရှာနေသည့်အရာကို ဗြောင်မပြောရသနည်း ဆိုသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားခဲ့သည်။

ကောလာဟလ သတင်းများအရ ထိုနေ့က ဤနေရာတွင် ပေါ်လာခဲ့သော လူငယ် ၈ ဦးသည် မင်ဝမ်ကြယ်၌ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီဟု သိရသည်။ ထို ၈ ဦးလုံးတွင် အမာခံတပည့် များ၏ အရှိန်အဝါရှိနေပြီး ခူတုကျောင်းတော်မှ ဘုန်းကြီးများကပင် ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံရသူများ ဖြစ်နေခြင်းက သူ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ပိုမိုခိုင်မာစေသည်။

ထိုက်ချန်းနယ်မြေမှ အမာခံတပည့် ၈ ဦးလုံး မင်ဝမ်ကြယ်၌ တစ်ပြိုင်နက်တည်း သေဆုံးသွားခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ကြီးမားသော တုံ့ပြန်မှုများ ဖြစ်ပေါ်လာပေလိမ့်မည်။

ဤကိစ္စကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သူမှာ သူ၏ဘေးမှ အမာခံဖန့် ဖြစ်နိုင်ခြေ အလွန်များကြောင်း သူတစ်ဦးတည်းသာ သိနေသည်။ သို့သော် သူသည် မမေးသင့်သည်ကို သိသဖြင့် ခန့်မှန်းချက်များကို ရင်ထဲ၌သာ မြှုပ်နှံထားလိုက်သည်။

ဆယ်ရက်ခန့် ကြာပြီးနောက်...

တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် မှ ရုတ်တရက် တောက်ပသော နတ်အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

ခူတုကျောင်းတော်၏ စောင့်ကြပ်ရေး ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ကြီး ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ခူတုကျောင်းတော်မှသော်လည်းကောင်း၊ အခြားဂိုဏ်းများမှသော်လည်းကောင်း ရောက်ရှိလာသော အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်အုပ်စုနှင့်အတူ ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

မြို့တော်အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ရင်တလှပ်လှပ် ဖြစ်နေကြရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် မင်ဝမ်ကြယ်ရှိ ထိပ်သီးပညာရှင်များ၏ ၉၉ ရာခိုင်နှုန်းခန့်သည် ဤနေရာ၌ စုဝေးနေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အဆင့် ၆ မသေမျိုး တစ်ဦးစီတိုင်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျော်ကြားလှပြီး လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ရေပန်းစားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။

"ဒီလောက်အထိ ထိပ်သီးပညာရှင်တွေ စုဝေးနေကြတာဆိုတော့... မင်ဝမ်ကြယ်ကို ဘယ်လို လူကြီးမျိုး ကြွလာမှာမို့လို့လဲ "

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် တူညီသော သံသယနှင့် စပ်စုလိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာ သည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲ၌ ရပ်တန့်ကြည့်ရှုနေစဉ်၊ တောက်ပသော နတ်အလင်းတန်းများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် အစီရင်အတွင်းမှ ပုံရိပ် ၁၀ ခုကျော် ထွက်ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ဦးဆောင်လာသူ နှစ်ဦးမှာ အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အလွန်နုပျိုပုံရသည်။

အမျိုးသားမှာ ရုပ်ရည်ချောမောပြေပြစ်ပြီး အဖြူရောင်နောက်ခံတွင် အမည်းရောင်ကော်လာပါသော ကျင့်ကြံသူဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း သူ၏ကိုယ်မှ အထက်စီးဆန်သော အရှိန်အဝါများ အလိုလို ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ရင်ဘတ်ထဲတွင် မွန်းကျပ်လာပြီး ကြာရှည်စွာ စိုက်မကြည့်ရဲကြချေ။

'ဒါက ရှေးဟောင်းမသေမျိုးတစ်ယောက်ပဲ...'

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ လေးနက်သွားပြီးနောက် အမျိုးသမီးထံသို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။ ထိုအမျိုးသားထက်စာလျှင် ဤအမျိုးသမီး၏ နောက်ခံမှာ သူ့ကို ပို၍ စိတ်ဝင်စားစေသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် တစ်ကိုယ်လုံး နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးဝင်းပနေပြီး ကိုယ်ပေါ်တွင် အရေးကြီးသည့် နေရာများကိုသာ ဖုံးအုပ်ထားသည့် အဝတ်အစား အနည်းငယ်မျှကိုသာ ဝတ်ဆင်ထားသည်။ ကျန်ရှိသော ချောမွတ်ဖြူဝင်းသည့် အသားအရေများမှာ လေထဲတွင် ဗလာကျင်းနေ၏။

သူမ၏ ကိုယ်အထက်ပိုင်းမှာ လူသားနှင့် မခြားနားသော်လည်း၊ အောက်ပိုင်းမှာမူ သိသိသာသာပင် သားရဲခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေသည်။

သန်မာလှသော ခြေထောက်နှစ်ဖက်မှာ ခြင်္သေ့ခြေထောက်နှင့် တူသော်လည်း အမွှေးအမျှင် လုံးဝမရှိဘဲ ခန္ဓာကိုယ်အသားအရေကဲ့သို့ပင် ဖြူဖွေးနူးညံ့နေသည်။ သူမ လမ်းလျှောက်လိုက်တိုင်း နောက်ကျောဘက်တွင် နက်ပြာရောင် မီးတောက်များ တောက်လောင်နေသော အမြီးတစ်ခုက ခပ်ဖွဖွ လှုပ်ခါနေသည်။

ထိုအပြာရောင်မီးတောက်မှာ အမြီးနှင့် တစ်သားတည်းကျနေပုံရပြီး အဆက်မပြတ် လောင်မြဲနေ၏။ ဝိညာဉ်ခန္ဓာအဖြစ် ရှိနေသော ဖန့်ချန်သည်ပင် ထိုအပြာရောင်မီးတောက်ထံမှ အလွန်အမင်း အန္တရာယ်ရှိသော အငွေ့အသက်ကို ခံစားနေရသည်။

'နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်...'

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ တည်ငြိမ်သွားသည်။ ဤသည်မှာလည်း ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ဦးပင်

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

ခူတုကျောင်းတော်၏ ဆရာတော်ကြီး ဝူဖာ ၏ မျက်နှာတွင် နွေးထွေးသော အပြုံးများ ပြည့်နှက်သွားပြီး လက်အုပ်ချီလျက်

"အမိတာဘ... ဆင်းရဲသား ဘုန်းကြီးက တာတေထျန်းကျွင်း နဲ့ ယွမ်ယန်သန့်စင်သူ တို့ကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ်"

ချောမောသော အမျိုးသားက ခေါင်းညိတ်ပြုံးလိုက်ရင်း

"ဝူဖာ ဆရာတော်... ကျုပ်တို့က မိတ်ဟောင်းဆွေဟောင်းတွေပဲ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ အားနာနေရတာလဲ။ ဒီက မိတ်ဆွေတွေကိုပါ အလုံးအရင်းနဲ့ ခေါ်လာရသလဲ"

"ကျုပ်တို့က တာတေထျန်းကျွင်းနဲ့ ယွမ်ယန်သန့်စင်သူကို နှုတ်ခွန်းဆက်သပါတယ် "

ဝူဖာဆရာတော် ခေါ်ဆောင်လာသော မင်ဝမ်ကြယ်၏ ထိပ်သီးပညာရှင်များက တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဦးညွှတ် အလေးပြုကြသည်။

"တာတေထျန်းကျွင်း... ဆင်းရဲသားဘုန်းကြီးက သူတို့ကို ခေါ်လာတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ တာတေထျန်းကျွင်း ဒီကို ကြွလာမယ်လို့ ကြားကြလို့ သူတို့ဘာသာ သူတို့ လာကြိုကြတာပါ"

ဝူဖာဆရာတော်က ပြုံးရွှင်စွာ ပြောသည်။

'တာတေထျန်းကျွင်း ယွမ်ယန်သန့်စင်သူ'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လှုပ်ခတ်သွားသည်။

ဒုတိယတစ်ဦးအကြောင်းကို သူ မကြားဖူးသော်လည်း၊ ပထမတစ်ဦး၏ အမည်နာမကိုမူ ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ မလာခင် ရှဲ့အာမန် ပေးခဲ့သော သတင်းအချက်အလက်များထဲတွင် သူ တွေ့ဖူးခဲ့သည်။

ဤ တာတေထျန်းကျွင်း သည် မူလက တစ်ကိုယ်တော် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် တစ်ကိုယ်တော်ဘဝဖြင့်ပင် ပါရမီရှင်များစွာကို အနိုင်ယူကျော်ဖြတ်ကာ ထိပ်တန်းသို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် တာဝေ့စာကြည့်တိုက် ၏ လက်အောက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

အမာခံတပည့် ဖြစ်လာပြီးနောက် တာတေထျန်းကျွင်းသည် သူ၏ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့များကို ဦးဆောင်ကာ တားမြစ်နယ်မြေ များထဲသို့ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်စူးစမ်းခဲ့သည်။ သူတစ်ဦးတည်းဖြင့် တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်ကာ စောင့်ကြပ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေမှာ အနည်းဆုံး ၅ ခုခန့် ရှိသည်။

ထိုသူသည် ထိုရှေးဟောင်းတားမြစ်နယ်မြေများထဲမှ ထူးခြားဆန်းပြားလှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအား အချို့ကို ရရှိခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် နိုးထလာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ထိုက်ချန်းနယ်မြေ သိမ်းပိုက်ရေး အစီအစဉ် စတင်သောအခါ၊ တာတေထျန်းကျွင်းသည် အဆုံးအဖြတ်ပေးရမည့် အချိန်တွင် ဘက်ပြောင်းသွားခဲ့ပြီး တာဝေ့စာကြည့်တိုက် မှ အကြီးအကဲ အချို့ကို ဒဏ်ရာရစေကာ အမာခံတပည့် ၂၀ ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ မိစ္ဆာဘက်တော်သားဘဝကို အတိအလင်း ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း ရာချီအတွင်း တာတေထျန်းကျွင်းသည် ပို၍ပင် ရဲရင့်လာပြီး လက်ချက်မှာလည်း အလွန် ရက်စက်လှသည်။ သူပါဝင်ခဲ့သော တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် တစ်ခါမျှ မရှုံးနိမ့်ဖူးချေ။

ထိုစဉ်က ရှဲ့အာမန်က ဤသူနှင့် ပတ်သက်၍ ပေးခဲ့သော မှတ်ချက်မှာ

"ကိုင်တွယ်ရ ခက်တယ်၊ တကယ်ကို ခက်တယ်။ သတိထားပါ၊ အထူးသတိထားပါ"

ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

'စီနီယာအစ်မကြီး ကိုယ်တိုင်ကတောင် ကိုင်တွယ်ရခက်တယ်၊ အထူးသတိထားပါလို့ ပြောထားတယ်ဆိုရင် ဒီလူ့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို အထွတ်အထိပ် ရောက်နေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ စီနီယာအစ်မကြီးနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ အနည်းငယ် လျော့နည်းဦးမှာပါ။ ထိုက်ချန်းနယ်မြေရဲ့ တကယ့် ထိပ်သီးအမာခံတော့ မဟုတ်သေးဘူး'

ဖန့်ချန်သည် တာတေထျန်းကျွင်းကို ကြည့်ရင်း အတွေးများကို တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်နေသည်။ ဤသူနှစ်ဦးသည် ယနေ့တွင် မည်သို့သော အကြံအစည်ဖြင့် ရောက်လာကြသနည်း၊ ယွီဖုန်းတို့အတွက် မည်သို့သော နည်းလမ်းဖြင့် ကလဲ့စားချေကြမည်နည်း ဆိုသည်ကို သူ အတော်လေး စိတ်ဝင်စားမိသည်။

"အားလုံးက အရမ်းကို နွေးထွေးကြတာပဲ။ ဒီနေ့ ကျုပ်လာတာကတော့ အခမ်းအနား သဘောမျိုး လာကြည့်တာပါ၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပဲ ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်း၊ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ နဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ က ကျင့်ကြံသူတွေကို စကားတစ်ခွန်း ပါးချင်လို့ပါ"

တာတေထျန်းကျွင်းက ခပ်ဖွဖွ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"တာတေထျန်းကျွင်း... ဒီပိုးကောင်လေးတွေက ဒီအနီးအနားမှာတင် ရှိနေမယ်လို့ ရှင်ထင်သလား "

ယွမ်ယန်သန့်စင်သူက ရုတ်တရက် ရယ်မောလျက် မေးလိုက်သည်။

"ရှိနေရင်လည်း ရှိနေမှာပေါ့၊ မရှိရင်လည်း မရှိဘူးပေါ့။ ကျုပ်တို့နဲ့တော့ ဘာမှ မဆိုင်ပါဘူး"

တာတေထျန်းကျွင်းက ပြုံးလိုက်စဉ် သူ၏ နောက်ကွယ်ရှိ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် မှ တောက်ပသော နတ်အလင်းတန်းများ တစ်ဖန် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစီရင်ထဲမှ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သူတို့သည် ရာဇဝတ်သား တစ်အုပ်စုကို ဖမ်းဆီးလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး လူပေါင်း ၂၀ ခန့် ရှိသည်။

ဖမ်းဆီးခံထားရသော ရာဇဝတ်သားများထဲတွင် ကြည့်ပျော်ရှုပျော်ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မပါချေ။ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ၊ ညစ်ပတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့မှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေကာ အဝတ်အစားများမှာလည်း စုတ်ပြတ်သတ်နေသဖြင့် အတော်ပင် သနားစဖွယ် ဖြစ်နေကြသည်။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ယောက်က သေချာစိုက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ထိုစုတ်ပြတ်နေသော အဝတ်အစားများပေါ်တွင်... ထိပ်တန်းအင်အားစုကြီးများမှ အမှတ်အသားအချို့ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်မှာ ရုတ်တရက် ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ သူသည် ထိုဖမ်းဆီးခံထားရသူများထဲတွင် အလွန်ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ကျိရှန့် - ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ နံပါတ် (၁၀)။

ယခု ကျိရှန့်၏ ပုံစံမှာ အမာခံတပည့်တစ်ဦး၏ အရှိန်အဝါ အစအနမျှပင် မရှိတော့ဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းကောင်ကဲ့သို့ မျက်နှာမှာ ထုံထိုင်းနေပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း အသက်မဲ့နေတော့သည်။