အခန်း (၇၁၉-၇၂၀)

အခန်း (၇၁၉) - ထိပ်တန်းပွဲကြီး ၊ သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချထားလော့ ၊ ဗုဒ္ဓနှင့် တာအိုကျင့်စဉ် ၊အဆွေတော် သေမင်းထံ ကြွပါဦးလော့

ထိုမျှများပြားလှသော ဓားအစီရင်များကို ပေါင်းစပ်ခင်းကျင်းထားသည့် စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။ ရွှီထျန်းနန်မှာ ထိုချန်ရှန်း မှ ကျောက်ကျိလုံအတွက် စိုးရိမ်တကြီး ကြည့်နေမိတော့သည်။

"ဒီလူငယ်လေးက ဒီဓားအစီရင်ကို ဘယ်လိုများ ရင်ဆိုင်မှာပါလိမ့် "

လောကကြီးတစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံလာကာ မိုးစက်မိုးပေါက်ပမာ ဓားအစီရင်ပေါင်းများစွာမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ဆင်းသက်လာတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် သူ၏ ခါးကို မတ်မတ်ဆန့်ကာ ရှေးဟောင်းဆန်သော လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲလျက် အေးစက်သော အကြည့်တို့ဖြင့် ကြည့်နေ၏။ သူသည် နောက်သို့ မဆုတ်သည့်အပြင် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်သို့ တက်လှမ်းသွားသည်။

ကိန်းရဲ့လှံ မှ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ကောင်းကင်ယံကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ မိုးစက်ပမာ ကျရောက်နေသော ဓားတိမ်တိုက်များကို ဆန့်ကျင်ဘက် အရှိန်ဖြင့် တိုးဝင်ကာ လှံဖြင့် တည့်တည့် ထိုးနှက်လိုက်၏။ သူ၏ နောက်ကျောဘက်တွင် လေပြင်းနှင့် မိုးခြိမ်းသံများ ဆူညံသွားပြီး လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ လှံတစ်ချက် ထိုးလိုက်သည်မှာ လောကကြီးကို ပိုင်းခြားပစ်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။

တောက်ပလှသော အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ ကောင်းကင်ဘုံသို့ တည့်တည့် ထိုးတက်သွားပြီး၊ ကောင်းကင်အနှံ့ရှိ ဓားအရှိန်အဝါများကို ကြိတ်ခြေဖျက်ဆီးကာ အစီရင်ကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။

တောက်ယန်၏ မျက်နှာတွင် လေးနက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာ၏။ သူ၏ ဤဓားအစီရင် နတ်ဘုရားအတတ်ကို တစ်ဖက်လူက ဤမျှ ကြမ်းတမ်းရိုးရှင်းသော နည်းလမ်းဖြင့် ဖျက်ဆီးလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ မေးခွန်းကို မဖတ်ဘဲ စာမေးပွဲစာရွက်ကို တိုက်ရိုက် ဆုတ်ဖြဲပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားချက်မျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။

သူသည် ခုနစ်စင်ကြယ် ခြေလှမ်းကို အသုံးပြုကာ ဟင်းလင်းပြင်ထက်၌ လီယန်ချူး၏ ကိန်းရဲ့လှံကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော မျက်ခုံးအစုံနှင့် အေးစက်တည်ငြိမ်သော ဤလူငယ်ကို သူ အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ လှံအတတ်က ဘယ်လိုလဲ"

လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ "ကျောက်ကျိလုံ" ဆိုသည့် နာမည်ဝှက်ကို လုံးဝ အရိပ်အယောင် အပျောက်မခံနိုင်ပေ။ သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ ကိုယ်ရောင်ဖျောက်သွားပြီး၊ ပြန်လည် ပေါ်ထွက်လာသည့်အခါတွင် တောက်ယန်၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှမ်း

ထက်မြက်လှသော လှံဖျားမှာ တောက်ယန်၏ လည်ချောင်းဆီသို့ တည့်တည့် ဦးတည်သွား၏။ အဝေးမှနေ၍ အတတ်ပညာများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းထက်၊ သူသည် အနီးကပ် သတ်ဖြတ်ရခြင်းကို ပို၍ နှစ်သက်သည်။

လေးလံပြီး ရှေးဟောင်းဆန်သော ဤကိန်းရဲ့လှံသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် မိုးကြိုး၏ အာဏာစက်ကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ အရှိန်အဝါမှာ ရှေးဦးကမ္ဘာဦးခေတ်မှ အားမာန်များအလား ကြမ်းတမ်းလှပေသည်။

လှံဆိုသည်မှာ လက်နက်မျိုးစုံတို့၏ ဘုရင်ဖြစ်ရာ အာဏာစက် ကို အဓိကထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကိန်းရဲ့လှံမှာ ကောင်းကင်ပြင်ပမှ နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြစ်ပြီး၊ တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်လှသော မိစ္ဆာနတ်မင်း တစ်ပါး၏ လက်နက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးသည်။

၎င်းတွင် ကြီးမားသော စွမ်းအားများ ကိန်းအောင်းနေသလို၊ မည်သည့်အရာကမျှ ဖျက်ဆီး၍မရသော နတ်ဘုရားပစ္စည်းလည်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူး၏ လက်ထဲတွင် ၎င်းသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နေတော့သည်။ တောက်ယန်မှာ ဒဏ်ရာကြီးကြီးမားမား မရသေးသော်လည်း၊ လက်ရှိ အခြေအနေအရမူ အတော်လေး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီး အောက်စီးသို့ ရောက်နေရသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာခန့်က ကျော်ကြားခဲ့သော ယန်ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးအနေဖြင့် တောက်ယန်သည် မည်မျှပင် တည်ငြိမ်အောင် နေပါစေ၊ ယခုအခါတွင်မူ အနည်းငယ် မျက်နှာပျက်စပြုလာသည်။

"လက်နက်ကောင်းကို အားကိုးနေတာပဲလေ"

ဟု တောက်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ယှက်ကာ ဗုဒ္ဓဟန်ဖြင့် တည်ကြည်စွာ ရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခန့်ညားလှသော အသံကြီး တစ်လောကလုံးသို့ ဟိန်းထွက်သွားသည်။

"သတ်ဖြတ်ခြင်းဓားကို ချထားလော့ "

တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဆန်းကြယ်လှသော စွမ်းအားတစ်ခု စီးဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ လီယန်ချူးသည် လက်ထဲမှ ကိန်းရဲ့လှံမှာ ပိဿာပေါင်း သောင်းခြောက်ထောင်လေးလံသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ပြင်းထန်သော နတ်ဘုရားခွန်အားဖြင့်ပင် ခိုင်မြဲအောင် မကိုင်ထားနိုင်တော့ပေ။ တောက်ယန်မှာ စိတ်အလင်းပွင့်နေသူ ဖြစ်သည်။ ဤလူငယ်သည် သူ၏ ဗုဒ္ဓဘာသာ သစ္စာစကားကို ခုခံနိုင်သည်ကို သိသဖြင့်၊ လူကို တိုက်ရိုက်မတိုက်ခိုက်တော့ဘဲ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသော နတ်ဘုရားလက်နက်ကိုသာ ရွေးချယ် တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှူး

ထို့နောက် တောက်ယန်က ဓားဖြင့် တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေပြီး အရှိန်အဝါမှာ တည်ငြိမ်လွန်းလှသည်။ ယခုအချိန်အထိ သူသည် ကျောတွင် လွယ်ထားသော ရှေးဟောင်းဓားကို ထုတ်မသုံးသေးပေ။

ထိုဓားမှာ ဟန်ရေးပြရန်သာလား သို့မဟုတ် တကယ့်လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေသလားဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ သူ ကိုင်ဆောင်ထားသည်မှာ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားဖြင့် ဖန်တီးထားသော ဓားရှည်တစ်စင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက် လီယန်ချူး၏ မျက်ခုံးအလယ် ဆီသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လီယန်ချူးသည် အေးစက်လှသော ဓားအရှိန်အဝါ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် အရေပြားပေါ်တွင် ကြက်သီးများပင် ထသွားရသည်။ ဤဓားချက်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ လောကရှိ ဓားအတတ်အားလုံးကို ကျော်လွန်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ဒေါင်

ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ခေါင်းလောင်းကြီး တီးလိုက်သကဲ့သို့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုမှာ သူတို့နှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ ပေပေါင်း ရာချီသော အကွာအဝေးအထိ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

"ဒီလောက်တောင် မာတာလား"

တောက်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ဤလူငယ်ကို သူ လုံးဝ ထိုးဖောက်၍ မရနိုင်သည်ကို အံ့အားသင့်စွာ တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူ၏ ဓားလမ်းစဉ်တွင် ခုခံမှုကို ဖျက်ဆီးနိုင်သည့် ထူးခြားသော နတ်ဘုရားအတတ် ရှိနေသေးသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ ဓားကို ရုတ်တရက် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။

"ချပ်ဝတ်ဖောက်ဓားချက်"

လီယန်ချူးသာ ဤဓားချက်၏ အမည်ကို သိပါက၊ ဤလောကတွင် "ဒုဂူကိုးချက်ဓား " ကို တတ်သူ ရှိနေသေးသည်ဟု သက်ပြင်းချမိပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တောက်ယန်၏ ဓားသည် လီယန်ချူး၏ ခုခံမှုကို မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။

လီယန်ချူး၏ ခုခံမှုက မာလွန်း၍ မဟုတ်ဘဲ၊ တောက်ယန်က ရုတ်တရက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"အားးးးးးးး"

တောက်ယန်သည် အထွတ်အထိပ် ဓားအတတ်ကို အသုံးချရန်အတွက် လီယန်ချူး၏ လှုပ်ရှားမှုမှန်သမျှကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုနေရသည်။ သူသည် အသက်ကို အောင့်ကာ အာရုံစူးစိုက်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်လုံးနှစ်လုံးမှာ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ဘာကိုမျှ မမြင်နိုင်တော့ပေ

သူသည် ချက်ချင်းပင် အလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းရှိ ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားကို လည်ပတ်စေလိုက်မှသာ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြန်လည် ကြည်လင်လာတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ကျင့်စဉ်စွမ်းအား များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော နဂါးကြီးတစ်ကောင်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလာသည်။ ပေပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းကျော် ရှည်လျားသော ထိုနဂါးကြီးသည် တောက်ယန်ကို တိုက်ရိုက် ဝါးမြိုလိုက်တော့သည်။

တောက်ယန် ဝတ်ဆင်ထားသော တာအိုဝတ်ရုံမှာ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီး၊ သူသည် လွင့်စင်ကာ တိမ်ပင်လယ်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားရတော့သည်။

ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် အောက်တွင် ကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"စောစောက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ "

"တောက်ယန်က ဘာလို့ ဒီလောက် နာနာကျင်ကျင် အော်လိုက်ရတာလဲ"

"တကယ့်ကို ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားပဲ"

လူတိုင်း တီးတိုးပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့သည် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦး၏ ထိပ်တန်းတိုက်ပွဲကို အဝေးမှနေ၍ ကြည့်ရှုနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ စောစောက အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ရေလှိုင်းအလား ပျံ့နှံ့သွားပြီးနောက် သူတို့ ပြန်မြင်ရသည့်အခါတွင် တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူသည် အစွမ်းထက်သော ဓားအတတ်ကို သုံးတော့မည်ဟု လူတိုင်း ထင်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ကာ လွင့်စင်သွားပြီး နဂါးကြီး၏ ဝါးမြိုခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး တိမ်ပင်လယ်ထက်မှ ထိုပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါကို ခံစားနေမိသည်။ ထို့နောက် သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ လှံကို လွှဲယမ်းလိုက်သည်။

ရွှမ်း

ထက်မြက်လှသော အလင်းတန်း တစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက်၊ ကောင်းကင်ယံရှိ တိမ်ပင်လယ်မှာ နှစ်ခြမ်းကွဲသွားရတော့သည်။ တိမ်မြူများကို ဖယ်ရှားလိုက်သည့်အခါ လမင်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ပင် တိမ်ပင်လယ်ထက်တွင် လူငယ်တာအိုရဟန်းတစ်ဦးသည် လီယန်ချူးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါ မင်းကို အထင်သေးမိသွားတာပဲ၊ မင်းဆီမှာ နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ အတော်များသားပဲ"

တောက်ယန်၏ ရင်ထဲတွင် ရှားရှားပါးပါး ဒေါသရိပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့ဦး၊ မင်းက အထိုးခံရတာ အားမရသေးဘူး ထင်တယ်"

လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

စောစောက လီယန်ချူးသည် သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံကို အသုံးပြုကာ တောက်ယန်၏ ဓားအရှိန်အဝါကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် မျက်လုံးထိုးပုတီးစေ့ ကို အသုံးပြုကာ မထင်မှတ်ဘဲ တောက်ယန်၏ မျက်လုံးကို တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပြင်းထန်သော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား နဂါးကြီးက သူ့ကို ဝါးမြိုသွားစဉ်မှာပင် တောက်ယန် အတော်လေး ဒဏ်ရာရသွားသည်ကို လီယန်ချူး ခံစားမိလိုက်သည်။ သို့သော် မထင်မှတ်ဘဲ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူက ပြန်လည် ကောင်းမွန်နေပြန်သည်။

ဒီကောင်က ဘယ်လိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ကျင့်ထားတာလဲ ဘာလို့ အသက်ဓာတ်က ဒီလောက်တောင် ခိုင်မာနေရတာလဲ လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ ဖြစ်ပေါ်နေမိသည်။

"ငါ့မှာ ကောင်းကင်တာအိုအတတ် တစ်ခုရှိတယ်၊ နာမည်က လေခေါ်မိုးခေါ် တဲ့... ဒီတစ်ချက်နဲ့ပဲ၊ အဆွေတော် သေမင်းထံ ကြွပါဦးလော့ "

တောက်ယန်၏ အသံမှာ နတ်ဘုရားတစ်ပါး ဆင်းသက်လာသကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသည်။ ဤသူသည် လှပခန့်ညားသလို အရှိန်အဝါမှာလည်း ထူးခြားလှပေသည်။

ဤမျှအထိ အရိုက်ခံထားရသော်လည်း သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကို ထိန်းထားနိုင်သည်မှာ လီယန်ချူးပင် အနည်းငယ် ချီးကျူးမိသည်။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် သာမန်လူ မဟုတ်ပေ။

ပြင်းထန်သော လေပြင်းများ စုဝေးလာကာ တိမ်မည်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် မိုးကြီး ရွာချလာတော့သည်။

"လေခေါ်မိုးခေါ်" ဆိုသည်မှာ တာအိုဆရာများ အသုံးပြုလေ့ရှိသော သာမန်အတတ်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး၊ ဧရိယာအနည်းငယ်အတွင်း ခဏတာ မိုးရွာစေသည့် "အောက်ခြေအတတ်" မျိုးသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခု တောက်ယန် အသုံးပြုနေသည့် "လေခေါ်မိုးခေါ်" မှာမူ နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်သည်။ ဤလေသည် သာမန်လေမဟုတ်ဘဲ ကိုးပါးယင်လေပြင်း ဖြစ်ပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ အရိုးများကိုပင် ကြေမွစေနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ထိုမိုးသည်လည်း သာမန်မိုးမဟုတ်ဘဲ အနက်ရောင်နတ်ဆိုးရေ ဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ကို ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော နတ်ဘုရားအတတ် ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကြားတွင် ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါများ လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

"လေခေါ်မိုးခေါ် ဟုတ်လား"

လီယန်ချူးက မျက်ခုံးတစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများ ဆက်တိုက် လက်သွား၏။

လေငြိမ်ပုတီးစေ့ ၊ ရေကာအဆောင် ၊ ရေခွဲပုတီးစေ့

အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက်များနှင့် အဆောင်အယောင်များ ပေါ်ထွက်လာသည်နှင့် လီယန်ချူး၏ ရှေ့မှောက်တွင် လေပြင်းနှင့် မိုးမည်းများမှာ လုံးဝ မရှိတော့သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

တောက်ယန်က လောကကြီး၏ အရှိန်အဝါကို အသုံးပြုကာ ထုတ်ဖော်လိုက်သော "လေခေါ်မိုးခေါ်" အတတ်မှာ ခဏချင်းမှာပင် ပြန့်ကျဲ ပျက်စီးသွားရတော့သည်။

"...................." တောက်ယန် တစ်ယောက် ဘာမှမပြောနိုင်တော့ပေ။

အခန်း (၇၂၀) - ကျင့်စဉ်စွမ်းအား နဂါးအသွင် ၊ မသေနိုင်သော ခန္ဓာ ၊ မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံ ၊ ရှေးဦးကမ္ဘာဦး အဆိပ်ပြင်း သားရဲကြီးများ

လီယန်ချူးသည် သံလှံရှည်ကို ကိုင်စွဲကာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်သန်းလာပြီး လှံဖျားမှ ပြင်းထန်လှသော ကျင့်စဉ်စွမ်းအား များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများမှာ နဂါးအသွင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

၎င်းသည် တောက်ယန်ထံသို့ တည့်တည့် တိုးဝင်တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။ တောက်ယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ဓားအရှိန်အဝါများကို လွှတ်ထုတ်လိုက်ရာ၊ ဓားအရှိန်အဝါ နဂါးကြီးတစ်ကောင်မှာလည်း ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဝုန်း

နဂါးနှစ်ကောင်မှာ ကောင်းကင်ယံ၌ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံကာ တောက်ပလှသော အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။ ထိုစူးရှလှသော အလင်းတန်းကြောင့် အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာ မျက်လုံးကို မဖွင့်နိုင်ကြတော့ဘဲ သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် များပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။

လီယန်ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်ပင် သန်မာလှသဖြင့် တုံ့ပြန်လာသော တုန်ခါမှုအားကို ချက်ချင်းပင် ချေဖျက်ကာ တောက်ယန်ထံသို့ တစ်ဟုန်ထိုး တိုက်စစ်ဆင်တော့သည်။

ဂျိန်း ဂျိန်း

သူတို့နှစ်ဦး၏ ပုံရိပ်များမှာ အလင်းတန်းများအလား ကောင်းကင်ယံ၌ ပျောက်ကွယ်သွားလိုက်၊ ပြန်ပေါ်လာလိုက်နှင့် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ တိမ်ပင်လယ်ထက်တွင် မိုးခြိမ်းသံများ တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထွက်ပေါ်နေသဖြင့် အောက်တွင်ရှိသော လူများမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေမိကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ယန်ဝိညာဉ် အဆင့် ပညာရှင်များ၏ တိုက်ပွဲမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကမ္ဘာကြီးကို တုန်ခါစေနိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"လေခေါ်မိုးခေါ် အတတ်က ကြည့်ရတာ သိပ်ပြီး မစွမ်းလှဘူးထင်တယ်"

ချန်ယန်က ကောင်းကင်ယံမှ တိုက်ပွဲကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ အမှန်စင်စစ် သူ၏ မျက်စိဖြင့် ဘာကိုမျှ မမြင်ရသော်လည်း ခံစားချက်ဖြင့်သာ မှတ်ချက်ပေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှီထျန်းနန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်

"သာမန် လေခေါ်မိုးခေါ် အတတ်ဆိုတာက ကျင့်ကြံသူအဆင့် တာအိုဆရာတွေတောင် သုံးနိုင်တဲ့ အောက်ခြေအတတ်လေးပါ။ ဒါပေမဲ့ တောက်ယန် သုံးလိုက်တာက နတ်ဘုရားအတတ် ကွ။ အကယ်၍ မင်းသာ အပေါ်ကို တက်သွားရင် ခဏချင်းမှာတင် အရိုးနဲ့ အသားတွေ အရည်ပျော်ပြီး ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်သွားလိမ့်မယ် "

"ဒီလောက်တောင် ကြောက်ဖို့ကောင်းတာလား"

ချန်ယန် လန့်သွားသည်။

"မင်း ဘာမှတ်နေလဲ တောက်ယန်ဆိုတာ ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းက မိစ္ဆာဆိုပေမဲ့ သူက ပါရမီနဲ့ ဉာဏ်ပညာမှာ အလွန်ထူးချွန်ပြီး ထက်မြက်လွန်းတဲ့သူ။ အခုဆို သူက နတ်ဘုရားအတတ်ကိုတောင် တတ်နေပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ နတ်ဘုရားအတတ်က ကြည့်ရတာ တစ်ခုခု လိုအပ်ချက် ရှိနေသလိုပဲ..."

ရွှီထျန်းနန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ချန်ယန်ကဲ့သို့သော လူငယ်ပါရမီရှင်များမှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက တောက်ယန်ရဟန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ် လုပ်ရပ်များကို သိနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ ထိုစဉ်က လုံဟူရှန်းမှ နတ်ဆရာသာ သာ ထွက်မလာခဲ့ပါက၊ လောကရှိ ထိပ်တန်းပညာရှင်များမှာ တောက်ယန်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပြီး မျိုးတုံးသွားနိုင်ပေသည်။

ဤကဲ့သို့ တာအိုတရားများ ပြတ်တောက်နေသော ခေတ်ကြီးတွင် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်ဆိုသည်မှာ အလွန်ပင် ရှားပါးလှပြီး ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ထိန်းကျောင်းနိုင်သော အင်အားစုများ ဖြစ်ကြသည်။

သို့သော် လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးဦးအထိ ကျဆုံးခဲ့ရပြီး၊ သူတို့အားလုံးမှာ ဗုဒ္ဓနှင့် တာအိုဂိုဏ်းကြီးများမှ ဂိုဏ်းချုပ်များ ဖြစ်ကြသည်။

သူတို့ကို သတ်ခဲ့သူမှာ တောက်ယန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ရွှီထျန်းနန်ကဲ့သို့သော ဝါရင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တစ်ဦးအတွက်မူ တောက်ယန်ဆိုသည့် အမည်မှာ အရိုးထဲအထိ စိမ့်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသော အမည်တစ်ခု ဖြစ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ချန်ယန်သည် ရွှီထျန်းနန်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ ကောင်းကင်ယံမှ လီယန်ချူးကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေမိတော့သည်။

"ဒါဆို ဒီလူရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ဘယ်လောက်အထိ တောင့်တင်းနေလို့လဲ သူကလည်း လောကပြင်ပမှာ တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံနေတဲ့ စီနီယာ ပညာရှင်ကြီးတစ်ယောက်လား မဟုတ်ရင် တောက်ယန်ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ "

တိမ်ပင်လယ်ထက်တွင်မူ

လီယန်ချူး၏ ကိန်းရဲ့လှံ က တောက်ယန်ကို အတော်လေး အကျပ်ရိုက်စေသည်။ ဤလှံတွင် ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားခွန်အားများ ပါဝင်နေသလို၊ ၎င်းကိုယ်တိုင်ကလည်း ဖျက်ဆီး၍မရသော အရာ ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူး၏ လက်ထဲတွင် ထိုလှံမှာ "ကြမ်းတမ်းရိုးရှင်းခြင်း" ၏ ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်နေတော့သည်။

ဝုန်း

ကျင့်စဉ်စွမ်းအား နဂါးကြီးမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာကာ တိမ်ပင်လယ်ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။

ဒေါင်

လောကကြီးတစ်ခုလုံး ခေါင်းလောင်းကြီး တီးလိုက်သကဲ့သို့ မြည်ဟီးသွား၏။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ တောက်ယန်မှာ လီယန်ချူး၏ ရိုက်နှက်မှုကြောင့် အောက်သို့ လွင့်ကျသွားရသည်။

ဗုန်း

မြေပြင်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ထပ်မံ ဖြစ်ပေါ်သွားကာ တောက်ယန်မှာ အပျက်အစီးများကြားတွင် နစ်ဝင်သွားတော့သည်။

သူ၏ အရိုးအဆစ်များမှာလည်း တစ်စစီ ကြေမွသွားရ၏ ကောင်းကင်ယံမှ နတ်ဘုရားအလင်းတစ်ခု ဆင်းသက်လာကာ ကိန်းရဲ့လှံမှာ တောက်ယန်ကို မြေပြင်၌ သံမှိုရိုက်ထားသကဲ့သို့ စိုက်ဝင်သွားတော့သည်။

ထက်မြက်လှသော လှံဖျားမှာ တောက်ယန်၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ဖောက်ထွက်သွားပြီး၊ ခဏချင်းမှာပင် သွေးများ ဖြာထွက်လာကာ ကျောရိုးမှာလည်း ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

သို့သော် လူတိုင်း မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် တောက်ယန်သည် ဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဘေးသို့ ချက်ချင်းပင် ရွှေ့ထွက်လိုက်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ်စစီ ပျက်စီးနေပြီး သွေးများဖြင့် ရဲရဲနီနေသည်။

သို့သော် လူအများ၏ ရှေ့မှောက်မှာပင် တောက်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာတော့သည်။ အလင်းတန်း အနည်းငယ် လက်သွားပြီးနောက် မူလအတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြန်သည်။

ဝုန်း

ပုံရိပ်တစ်ခု ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ မြေပြင်ကို တုန်ဟိန်းသွားစေသည်။ ကျောက်ခဲများနှင့် သဲများ လွင့်စင်သွားသည်။ လီယန်ချူးသည် လှံကို ကိုင်စွဲကာ တောက်ယန်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့တူ... မင်း ဓားထုတ်လေ"

တောက်ယန် : "...................."

သူ လုံးဝ စိတ်ဓာတ်ကျ သွားရသည်။ လီယန်ချူး၏ လှောင်ပြောင်သော အမူအရာကြောင့် တောက်ယန်၏ မျက်ခုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး

"မင်းက ငါ့ရဲ့ ဓားကို မြင်ဖို့ အဆင့်မမီသေးဘူး"

တောက်ယန်က မာနထောင်လွှားစွာ ဆိုလိုက်သည်။ သူ အောက်စီးသို့ ရောက်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာမူ ပြင်းထန်စွာ တည်ရှိနေဆဲပင်။

"မင်းလို လူငယ်လေးဆီမှာ ဒီလောက်တောင် နတ်ဘုရားလက်နက်တွေ များနေတာ... မင်းက ဘယ်ပညာရှင်ကြီးရဲ့ ဝင်စားသူလဲ မဟုတ်ဘူး... မင်းဆီမှာ အဲဒီလို အငွေ့အသက်မျိုး မရှိဘူး၊ ဒါက တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ"

တောက်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ကိန်းရဲ့လှံ၊ မျက်လုံးထိုးပုတီးစေ့၊ တာအိုအစီရင်ဝတ်စုံ... ဤအရာအားလုံးမှာ မတူညီသော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ၏ ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂူသင်္ချိုင်းတစ်ခုကို ဓားပြတိုက်လျှင်ပင် ထိုမျှစုံလင်သော ရတနာများကို ရနိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"ဒါပေမဲ့ ရတနာချင်း ယှဉ်မယ်ဆိုရင်တော့... မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ "

သူ၏ လက်ထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်လာကာ အလံ တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ၎င်းမှာ အမြင့် ပေ ၅၀ ကျော်ရှိပြီး အလင်းများမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

ထိုအလံ ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ အေးစက်သော လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာကာ မြူထူများ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိ ကျသွားတော့သည်။

ဟိန်း ဟိန်း

မြူထူများထဲမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကြီးများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစေသည်။ အရှိန်အဝါ အနည်းငယ် ထွက်ပေါ်လာရုံဖြင့် လူတိုင်းမှာ ရေခဲအိမ်ထဲ ရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မခုခံနိုင်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ ဝါရင့်ပညာရှင် ရွှီထျန်းနန်ပင်လျှင် ထိတ်လန့်သွားရတော့သည်။

"မူလကတော့ ဒီလို အပြင်ပစ္စည်းတွေကို မသုံးချင်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းက ရတနာချင်း ယှဉ်ချင်တယ်ဆိုရင်လည်း ငါ လိုက်အဖော်ပြုပေးရတာပေါ့ "

တောက်ယန်က ခပ်တိုးတိုး ဆိုလိုက်သည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခြေထောက်တစ်ဖက်မှာ မြူထူများကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားကြောင့် ဟင်းလင်းပြင်မှာပင် လှိုင်းများ ထသွားတော့သည်။ ထို့နောက် ဦးခေါင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။ ထိုသားရဲကြီး၏ ဦးခေါင်းမှာပင် တောင်ငယ်တစ်လုံးအလား ကြီးမားလှသည်။

ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး ထွက်လာသည့်အခါတွင်မူ အလွန်ပင် ကြီးမားလွန်းလှပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း အရှိန်အဝါများမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေတော့သည်။

ထိုအရာ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် အလွန်ထက်မြက်သော ဆူးချွန်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့သွားကြပြီး ထိုသားရဲကြီး၏ ဖိအားအောက်တွင် တုန်လှုပ်နေကြရသည်။

လီယန်ချူးက တောက်ယန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

"မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲက ဝက်တစ်ကောင်လား"

မှန်ပေသည်။ ထွက်ပေါ်လာသော သားရဲကြီးမှာ ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလွန်းသလို ဦးခေါင်းမှာလည်း တောင်တစ်လုံးစာ ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ တကယ့်ကို "ဝက်ခေါင်း" ဖြစ်နေခြင်းကြောင့်ပင်။

တောက်ယန်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ တွန့်သွားကာ

"ဒါက ဟာကျိ ကွ"

၎င်းမှာ ရှန်းဟိုင်ကျမ်း ထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ရှေးဦးကမ္ဘာဦး အဆိပ်ပြင်း သားရဲကြီး ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးက အနည်းငယ် စဉ်းစားဟန်ပြုပြီး အလေးအနက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဝက်တစ်ကောင်ပဲ မဟုတ်ဘူးလား"

တောက်ယန် : "...................."

ဟိန်း ဟိန်း

အတွင်းမှ သားရဲကြီး၏ အရှိန်အဝါများမှာ ဒေါသထွက်လာပုံရသည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် သားရဲကြီးတစ်ကောင် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ဤသားရဲမှာ စောစောက ဝက်ကြီးထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားလှပြီး အရှိန်အဝါမှာလည်း ပို၍ ကြမ်းတမ်းလှသည်။

ပုံစံမှာ အနီရောင်ကျားသစ်နှင့် တူသော်လည်း အမြီးငါးချောင်းနှင့် ဦးချိုတစ်ချောင်း ပါရှိကာ၊ ဟိန်းသံမှာ သတ္တုချင်း ရိုက်ခတ်သံအလား ပြင်းထန်လှသည်။

၎င်းမှာ ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲမှ နောက်ထပ် သားရဲကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်သော ကျိန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသားရဲ ပေါ်လာသည်နှင့် ဟာကျိ (ဝက်ကြီး) ၏ အရှိန်အဝါပင်လျှင် လွှမ်းမိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ထိုရှေးဦးသားရဲကြီး နှစ်ကောင်မှာ လောကအလယ်၌ ရပ်တန့်နေပြီး လီယန်ချူးကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြတော့သည်။ လီယန်ချူး တစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ အောက်တွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အကြည့်အောက်တွင် ရှိနေကြရသည်။

"မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံ "

ရွှီထျန်းနန်မှာ အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

"ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ကို တောက်ယန်က ရှာတွေ့သွားတာလား "

မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံ ဆိုသည်မှာ အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရားလက်နက် တစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းအတွင်း၌ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သားရဲကြီးများစွာကို ပိတ်လှောင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်သည့် နတ်ဘုရားက သူတို့ကို နှိမ်နင်းထားခဲ့သည်ကိုမူ မသိနိုင်ပေ။ ဤအလံကို အသုံးပြုခြင်းဖြင့် ရှေးဦးသားရဲကြီးများကို စေခိုင်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုသားရဲကြီးများမှာ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်း သို့မဟုတ် ပုံရိပ်ယောင်များ မဟုတ်ကြပေ။ သူတို့၏ ခွန်အားမှာ မူလခန္ဓာကိုယ်နှင့် မခြားနားလှပေ။ အမှန်စင်စစ် ထိုသားရဲကြီးများမှာ ခန္ဓာကိုယ် မရှိတော့ဘဲ ဝိညာဉ်များသာ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲမှ သားရဲကြီးများ ပေါ်လာသည်နှင့် လူတိုင်းမှာ သူတို့နှင့် အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကို သိသာစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒီလိုအရာတွေက တကယ်ပဲ တည်ရှိနေတာလား"

ချန်ယန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူဖျော့နေတော့သည်။

လွန်ခဲ့သောတစ်ခေါက်က ကျန်းထင်ရှန်း နယ်မြေထဲတွင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်ကို သူ တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ထိုစဉ်က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ခံစားချက်မှာ သူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ယနေ့တိုင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

သို့သော် ထိုမိစ္ဆာကြီးမှာ ယခုရှေးဦးသားရဲကြီး နှစ်ကောင်နှင့် ယှဉ်လိုက်ပါက အလွန်ပင် အားနည်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

"ရှေးဦးကမ္ဘာဦး သားရဲကြီးတွေရဲ့ တကယ့် အာဏာစက်ကို မြင်ဖူးသွားတာပေါ့ "

"ဒါတွေက တရားစနစ်တွေ မပြတ်တောက်ခင်ကတည်းက နှိမ်နင်းခြင်း ခံထားရတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ် အင်အားစုတွေပဲ "

တောက်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

အရာအားလုံးမှာ သူ၏ လက်ခုပ်ထဲ၌ ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။