အခန်း (၁၉၆)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၁၉၆

ကန့်ကွက်သူများ ဆက်ရှိနေသောအခါ ချူမင်လီ အေးစက်စွာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ပြီး တာဝန်ယူချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် လွှတ်ပေးလိုက်ပါ့မယ်။"

ခန်းမတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ အချို့က သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပိုကောင်းအောင် လုပ်နိုင်သည်ဟု တိတ်တဆိတ် ယုံကြည်နေကြသော်လည်း စစ်မိန့်ဆိုသည်မှာ နောက်ပြောင်စရာ မဟုတ်ပေ။ အကယ်၍ ကံမကောင်းခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် ထောင်ချောက်ဆင်ခံရလျှင် မည်သို့လုပ်မည်နည်း။

အခန်းအတွင်း တိတ်ဆိတ်နေစဉ် ချူမင်လီက ရေတစ်ငုံ သောက်လိုက်သည်။

"အကယ်၍ ခများတို့ စိတ်မချသေးဘူးဆိုရင် မြို့နယ် သစ်တောဌာနတွေကို မေးကြည့်လို့ ရပါတယ်။ သူတို့က မျိုးစေ့တွေဝယ်ပြီး မှိုစိုက်နေကြသူတွေ ဖြစ်လို့ ငါတို့ထက်တောင် စင်တာနဲ့ ပိုပြီး ထိတွေ့ဆက်ဆံရသူတွေလေ။"

မည်သူမျှ ပြန်မဖြေကြပေ။ မေးနေလည်း အပိုပင် ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်မှာ ချန်ရွှေ့မှ ဖြစ်ကာ၊ ကျွမ်းချီရှန်းမှာလည်း စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှ ဖြစ်ပြီး၊ တုန်းကုကလည်း သူမကို ဆန့်ကျင်ချင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လက်ရှိတွင် နည်းပညာအရှိဆုံးသူများမှာ ယန်ရွှယ်ကိုယ်တိုင် သို့မဟုတ် သူမ ချန်ရွှေ့မှ ခေါ်လာသူများသာ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ စိတ်ဆိုးပြီး ထွက်သွားလျှင် မည်သူ့ကို သွားအားကိုးကြမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် ထပ်ပြောစရာ မရှိတော့ဘဲ ယန်ရွှယ်ကို မန်နေဂျာအဖြစ် ရာထူးတိုးရန် ကိစ္စမှာ ထိုသို့ဖြင့် အတည်ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဌာနသည် အထိမ်းအမှတ်အနေဖြင့် ဒုတိယမန်နေဂျာတစ်ဦးကိုသာ စင်တာသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့သော်လည်း ထိုသူမှာ အမှန်တကယ် အလုပ်လုပ်ရသူ မဟုတ်ပေ။

ဆုံးဖြတ်ချက် ချပြီးသွားသောအခါ ဌာနဝန်ထမ်းများလည်း အခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားကြသည်။ ဤအတွင်းရေးမှူးအသစ်မှာ ကိစ္စရပ်များကို အချိန်ဆွဲပြီး ဖြစ်သလို လုပ်တတ်သော အတွင်းရေးမှူးထန်နှင့် မတူပေ။

ထို့ပြင် သူသည် အလုပ်ကို အမှန်တကယ် လုပ်ဆောင်သူများကို နှစ်သက်သည်။ သူသည် အသက်အရွယ် သို့မဟုတ် လုပ်သက်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အရည်အချင်းကိုသာ ကြည့်သည်။ သူ၏လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခြင်းမှာ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်ရန် လိုအပ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယန်ရွှယ်သည် နောက်ဆုံးတွင် မန်နေဂျာရုံးခန်းသို့ တရားဝင် ပြောင်းရွှေ့နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် စာရွက်စာတမ်းများ တင်ပြရန် ဌာနသို့ သွားသောအခါ သူမ၏ ပညာအရည်အချင်း မှတ်တမ်းကိုလည်း တစ်ပါတည်း အဆင့်မြှင့်တင်ခဲ့သည်။

“အထက်တန်း အောင်သွားပြီလား”

ချူမင်လီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ် ခရိုင်သို့ ပြောင်းရွှေ့ရန် သူ နောက်ဆုံး ကူညီပေးခဲ့စဉ်က သူမသည် အလယ်တန်း ပညာအရည်အချင်းသာ ရှိသေးသည်။

“ဟုတ်ကဲ့။”

ဤအကြောင်းကို ပြောသောအခါ ယန်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများ နူးညံ့သွားခဲ့သည်။

“မနှစ်က အောင်ခဲ့တာပါ။ လိုအပ်တဲ့ စာမေးပွဲတွေ အားလုံး ဖြေခဲ့ပါတယ်။”

ဤခေတ်ကာလရှိ အထက်တန်း ကျောင်းသုံးစာအုပ်များမှာ သူမ၏ ယခင်ဘဝက စာအုပ်များနှင့် အတော်လေး ကွဲပြားလှသဖြင့် ချီဖန့်က သူမကို အချိန်အတော်ကြာ စာပြပေးခဲ့ရသည်။

ချူမင်လီက ဇာတ်လမ်းအပြည့်အစုံကို မသိသော်လည်း ရည်မှန်းချက်ကြီးသော လူငယ်များကို ချီးကျူးတတ်သူ ဖြစ်သည်။

“ကောင်းတယ်။ စင်တာက နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း တည်ငြိမ်သွားရင် မင်း တက္ကသိုလ် ဆက်တက်လို့ ရတာပေါ့။”

“ကျွန်မလည်း အဲဒီလိုပဲ စဉ်းစားထားပါတယ်”

ယန်ရွှယ် တောက်ပစွာ ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း သူမ စိတ်ထဲရှိသော တက္ကသိုလ်မှာ ချူမင်လီ စိတ်ကူးထားသည်နှင့် ကွဲပြားနိုင်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ အထက်တန်းအောင်လက်မှတ် ရရှိခြင်းက သူမ၏ ယခင်က နောင်တများကို ပြန်ကုစားရန်နှင့် သူမ၏ အိပ်မက်များဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း တိုးကပ်ရန် အထောက်အကူ ဖြစ်စေခဲ့သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သတင်းကောင်းမှာ ထိုမျှနှင့် မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ကောချန်အန်းသည် နှစ်အတော်ကြာ မျိုးစပ်စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက်၊ အထွက်နှုန်း ပိုကောင်းပြီး အသားထူသော မှိုမျိုးစိတ်အသစ်တစ်ခုကို အမှန်တကယ် ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။

မနှစ်က ဓာတ်ခွဲခန်းတွင် စိုက်ပျိုးစဉ်ကတည်းက အလားအလာကောင်းများကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ယခုနှစ်တွင် ပုလင်းစိုက်နည်းနှင့် သစ်တုံးစိုက်နည်း နှစ်မျိုးလုံးဖြင့် စမ်းသပ်ရာ မူလမျိုးစိတ်ထက် အထွက်နှုန်း ပိုကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

“ကျွန်မ ချန်ရွှေ့ကို ဆက်သွယ်ပြီး နောက်နှစ်မှာ အဲဒီမှာ စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးဖို့ စီစဉ်လိုက်မယ်”

ယန်ရွှယ်က နမူနာများကို သေချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

ကျွမ်းချီရှန်းမှာ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှ လာသူ ဖြစ်သော်လည်း၊ ရင်းနှီးမှု အနေအထားအရ ချန်ရွှေ့က ပို၍ ခိုင်မာသော ဆက်ဆံရေး ရှိသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း လုပ်ငန်းကို ချန်ရွှေ့တွင် စတင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ကာ၊ ချန်ရွှေ့၏ လက်ရှိ မှိုစိုက်ပျိုးရေး အခြေအနေမှာလည်း သူမ၏ ကြိုးစားမှုများကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူတို့က သူမကို ပို၍ ယုံကြည်ကြသည်။

ထို့ပြင် လျိုဟူ၏ အခြေအနေမှာ ချန်ရွှေ့ထက် ပို၍ ရှုပ်ထွေးလှသည်။ သူမသာ ကျွမ်းချီရှန်းထံ ချဉ်းကပ်လျှင်ပင် သစ်တောစခန်းမှ လူများက ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ချင်မှ ဆောင်ရွက်ကြပေလိမ့်မည်။

မှန်ပါသည်၊ ယန်ရွှယ်က မေးလိုက်သည်နှင့် ချန်ရွှေ့က ချက်ချင်း သဘောတူခဲ့ရုံသာမက စမ်းသပ်ရန် ပုလင်းမည်မျှ လိုအပ်သနည်းနှင့် အထူးညွှန်ကြားချက်များ ရှိလားဟုပင် မေးမြန်းခဲ့သည်။

“ပုလင်း ၁,၀၀၀ နဲ့ အရင် စလိုက်ရအောင်။ နည်းလွန်းရင် အချက်အလက်တွေက တိကျမှာ မဟုတ်ဘူး။”

နမူနာများလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သော်လည်း၊ ပုလင်း ၁,၀၀၀ မှာ သစ်တောစခန်းငယ် တစ်ခု၏ နှစ်စဉ် စိုက်ပျိုးမှု ပမာဏနှင့် နီးစပ်နေသည်။ သူတို့ကို အကြောင်းမဲ့ အန္တရာယ် မကျစေချင်ပေ။

ယန်ရွှယ် သူတို့ကို ပြောလိုက်သည်။ “ဒီမျိုးစေ့တွေကို ကျွန်မတို့က အခမဲ့ ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမဲ့ အပြန်အလှန်အနေနဲ့ အသေးစိတ်ကျပြီး တိကျတဲ့ အချက်အလက်တွေကိုတော့ လိုချင်တယ်။”

၎င်းတို့ကို အလကားပေးလိုက်ရသော ကုန်ကျစရိတ်မှာ ယွမ်ရာဂဏန်းမျှသာ ရှိသော်လည်း၊ ထုတ်ကုန်မှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ပါက ထိုဆုံးရှုံးမှုကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ကုစားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လူလုပ်မှိုစိုက်ပျိုးနည်းမှာ ၁၉၅၀ ပြည့်လွန်နှစ်များကတည်းက ဓာတ်ခွဲခန်းများတွင် အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ထာဝရ တစ်ဦးတည်းသော ထုတ်လုပ်သူအဖြစ် ရှိနေနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ပြိုင်ဘက်များ ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ပိုမြင့်မားသော နည်းပညာနှင့် သာလွန်သော မျိုးစိတ်များရှိမှသာ ရှေ့တန်းတွင် ဆက်ရှိနေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်က ရေရှည် အနာဂတ်အတွက် စဉ်းစားနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ချန်ရွှေ့ကမူ ၎င်းကို သူမ၏ အမြော်အမြင်ရှိမှု နောက်ထပ် ဥပမာတစ်ခုအဖြစ် မြင်ကြသည်။

ချန်ရွှယ်နှင့် သူမ၏ သံယောဇဉ်အရ ဆိုလျှင် သူမ ဈေးအပြည့် ယူလျှင်တောင် သူတို့က စမ်းသပ်ပေးကြမည် ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူမက အစကတည်းက အခမဲ့ ကမ်းလှမ်းခဲ့သည်။

၎င်းကို မည်သူက မကျေနပ်ဘဲ နေပါမည်နည်း။ မည်သည့် သစ်တောစခန်းကမှ ကူညီရန် အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။ သဘာဝအတိုင်းပင် သူတို့သည် အချက်အလက်များကို အသေအချာ မှတ်တမ်းတင်ကြပေလိမ့်မည်။

သူမသည် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နှင့် ခရိုင်သို့ ရာထူးတိုးသွားပြီး ယခု စိုက်ပျိုးရေးစင်တာ၏ အကြီးအကဲ ဖြစ်လာခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။

ချန်ရွှေ့က သတင်းဖြန့်လိုက်သောအခါ သစ်တောစခန်း အများအပြားက စိတ်ဝင်စားကြောင်း ပြသကြပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင် ထိုအခွင့်အရေးအတွက် သူတို့ချင်းပင် ပြိုင်ဆိုင်ခဲ့ကြရသည်။

ချန်ရွှေ့၏ အတွင်းရေးမှူးအသစ်က ယန်ရွှယ်ထံ ဖုန်းဆက် အစီရင်ခံသောအခါ လျန်ကျုံးထင်ကို ကြည့်ပြီး ထိုလူကြီးမှာ တကယ်ကို ကံကောင်းလှသည်ဟု မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

ယန်ရွှယ် ဖုန်းချလိုက်ရုံရှိသေး ချူမင်လီထံမှ ဖုန်းဝင်လာခဲ့သည်။

“အထက်က စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ လာမလို့လား”

“ဟုတ်တယ်”

ချူမင်လီ အရိပ်အမြွက် ပြောလိုက်သည်။ “တော်လှန်ရေး အခြေအနေတွေနဲ့ တော်လှန်ရေး စိတ်ဓာတ် လေ့လာမှုတွေကို စစ်ဆေးဖို့ ငါတို့ ပြည်နယ်ကို လှည့်လည်ကြည့်ရှုနေတာ။”

ယန်ရွှယ်သည် သူတို့ မည်သည့်အုပ်စုမှ ဖြစ်သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ ချူမင်လီထံမှ ထပ်ရှင်းပြချက် မလိုအပ်တော့ဘဲ သူမ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ဖုန်းချလိုက်သည်။

ဖုန်းချပြီးနောက် သူမသည် စင်တာရှိ လူတိုင်းကို ပုံတူကားချပ်များနှင့် ဆောင်ပုဒ်စာတန်းများကို သေချာ သန့်ရှင်းထားရန် သတိပေးလိုက်သည်။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ လာတော့မည် မဟုတ်ပါလား။ မကြာမီ လူတိုင်း သတင်းရသွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အခြေအနေမှာ ယခင်ကကဲ့သို့ မပြင်းထန်တော့သော်လည်း၊ သူတို့အားလုံးသည် ထိုခေတ်ကို ဖြတ်သန်းလာကြသူများဖြစ်ရာ ဤအခြေအနေများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်ရမည်ကို သိကြသည်။ သူတို့သည် ရုံးခန်းများသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီး၊ ရွတ်ဆိုရမည့် စာတန်းများကိုလည်း ပြန်လည် လေ့ကျင့်ကြသည်။

ယန်ရွှယ်သည်လည်း သူမ၏ ရုံးခန်းကို သေချာစွာ စစ်ဆေးသည်။ သတိကြီးစွာ ထားသည့်အနေဖြင့် သူမသည် နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာများမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ စာဖြင့် မမှတ်သားထားပေ။

သူမ၏ ရုံးခန်း သန့်ရှင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးနောက် သူမ အိမ်ပြန်ကာ ချီဖန့်ကို ပြောပြပြီး အိမ်ကိုလည်း အတူတူ စစ်ဆေးကြသည်။

“စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က ရှင်တို့ စက်ရုံကိုလည်း လာနိုင်တယ်။ အဲဒီမှာ အားလုံး အဆင်ပြေရဲ့လား”

ညဘက် လူသူကင်းရှင်းချိန်တွင် သူမ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

ချီဖန့်က တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားမိသည်။ ယန်ရွှယ်သည် ပုံမှန်ထက် ပို၍ သတိကြီးနေသည်။

“ဒီစစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလို့လား”

ပြဿနာရှိနေ၍ မဟုတ်ဘဲ အချိန်ကိုက် ဖြစ်နေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤနောက်ဆုံးလတွင် ဖြစ်နေသဖြင့် ယန်ရွှယ်က ပို၍ ဂရုစိုက်ချင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူမ ချီဖန့်ကို ရှင်းပြ၍ မရသဖြင့် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ပိုပြီး ဂရုစိုက်လေ ပိုပြီး ဘေးကင်းလေပဲလို့ ကျွန်မ ထင်လို့ပါ”

၎င်းမှာ အလွန် ခိုင်လုံသော အကြောင်းပြချက် မဟုတ်ပေ၊ အထူးသဖြင့် ကိုယ်ပိုင် ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့်သာ လုပ်ဆောင်တတ်ပြီး သူတစ်ပါးနောက်သို့ မျက်စိမှိတ် မလိုက်တတ်သော ချီဖန့်ကဲ့သို့ လူမျိုးအတွက် ပို၍ပင် ခိုင်လုံမှု မရှိပေ။

သို့သော် သူမကို ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် သူ ထပ်မမေးတော့ပေ။ “ဒါဆိုရင် ကိုင်တွယ်ရမယ့် ကိစ္စမှန်သမျှကို ကိုယ် ဂရုစိုက်လိုက်ပါ့မယ်။”

သူသည် သူမကို မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုဘဲ ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယန်ရွှယ်၏ ရင်ထဲတွင် နူးညံ့ပြီး နာကျင်သော ခံစားချက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သတိထားမိသဖြင့် ချီဖန့်က သူမ၏ ခေါင်းကို ပုတ်ပေးလိုက်သည်။

“လက်ဝတ်ရတနာတွေနဲ့ ကစားစရာတွေကိုလည်း သစ်တောစခန်းကို ပြန်ပို့လိုက်ကြတာပေါ့။”

စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က မည်မျှပင် စေ့စပ်ပါစေ၊ ဝေးလံသော သစ်တောစခန်းရှိ အိမ်များကို လိုက်လံ ရှာဖွေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်က ခေါင်းငြိမ့်ကာ သူ့ကို ခဏမျှ ကြည့်ပြီးမှ ဖက်လိုက်သည်။

“အားလုံး အဆင်ပြေသွားမှာပါ။”

မကြာမီ ထိုပစ္စည်းများကို သာမန် အိတ်တစ်အိတ်ထဲ ထည့်ကာ ကျိုးဝမ့်ဟွေ့နှင့်အတူ ကျင်းချွမ်သို့ ပြန်ထည့်ပေးလိုက်သည်။ ဟွမ်ဖန့်ယင်းက တစ်နေရာရာတွင် ဝှက်ထားပေးလိမ့်မည်။

ယန်ရွှယ်သည် ကျိုးဝမ့်ဟွေ့၏ ရှေ့တွင်ပင် အိတ်ကိုဖွင့်ပြကာ အန္တရာယ်ရှိသော ပစ္စည်းများ မပါကြောင်း ပြသခဲ့သည်။ ကျိုးဝမ့်ဟွေ့ကလည်း ဘာမှ မမေးဘဲ ထိုအခွင့်အရေးကို သုံးကာ သူမ၏ ကလေးနှင့်အတူ ယောက္ခမများထံ သွားလည်ခဲ့သည်။

သူမ ပြန်ရောက်ပြီး ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ရောက်လာသည်။ ယန်ရွှယ်သည် ဌာနထံမှ ချက်ချင်း ဖုန်းရရှိခဲ့ပြီး သူတို့ ရောက်ရှိလာခြင်းအတွက် ပြင်ဆင်ထားရန် ညွှန်ကြားခံရသည်။

သူတို့ ရောက်လာချိန်တွင် စင်တာတစ်ခုလုံးမှာ အတွင်းအပြင် ပြောင်လက်နေအောင် သန့်ရှင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်မှာ ဝန်ထမ်းများနှင့်အတူ နေလှန်းထားသော မှိုခြောက်များကို ချိန်တွယ်ခြင်း၊ အိတ်သွတ်ခြင်းနှင့် မှတ်တမ်းတင်ခြင်းများကို လုပ်ဆောင်နေသည်။

အဝေးမှပင် ချူမင်လီ၏ အသံကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

"စက်မှုကဏ္ဍမှာ တချမ်းဆီက သင်ယူတယ်၊ စိုက်ပျိုးရေးမှာ တကျောက်ဆီက သင်ယူတယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဌာနကလည်း ဆိုရှယ်လစ်စနစ် တည်ဆောက်ရေးမှာ ပိုမြန်ဆန်ပြီး ပိုကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်တွေရအောင် ကြိုးစားနေပါတယ်။ မှိုတွေကို လူလုပ်စိုက်ပျိုးနည်းနဲ့ သုတေသနပြုပြီး ဖြန့်ဖြူးတာဟာ အဲဒီထဲက လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး၊ အလားအလာကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေလည်း ရရှိနေပါပြီ။"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးပုံရရာ၊ သူက ရယ်မောရင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်၊ နေ့လယ်က ထမင်းစားဆောင်မှာ ကျွေးတဲ့ မှိုကြော်က ကျွန်တော်တို့ကိုယ်တိုင် စိုက်ထားတာပါ။ အဲဒါက ဒေသခံ ပြည်သူတွေရဲ့ စားပွဲဝိုင်းကို ပိုပြီး ပြည့်စုံစေပါတယ်။"

ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ အလုပ်များကို ခဏထားကာ သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။ သူမ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ မျက်မှန်တပ်ထားသော ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သည့် မျက်နှာတစ်ခုနှင့် ဆုံတွေ့လိုက်ရပြီး သူမ၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ သူမ ကြာမြင့်စွာကတည်းက မျှော်လင့်ထားခဲ့သော အရာတစ်ခု နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ထိုအမျိုးသားသည် ချူမင်လီ၏ မိတ်ဆက်ပေးမှုကို နားထောင်နေသည်။

"ဒါကတော့ ရဲဘော် ယန်ရွှယ်ပါ၊ ကျွန်တော်တို့ မှိုစိုက်ပျိုးရေးစင်တာရဲ့ အကြီးအကဲပေါ့။ မှိုတွေကို လူလုပ်စိုက်ပျိုးနည်းနဲ့ စတင်တွေ့ရှိပြီး ဖော်ဆောင်ခဲ့သူပါ။"

မျက်မှန်နောက်ကွယ်မှ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

ဒါဆို ဒါဟာ သူမရဲ့ ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုနဲ့ ဖော်ဆောင်မှုပေါ့။ ပြီးတော့ သူမက ချန်ရှန်းခရိုင် မှိုစိုက်ပျိုးရေးစင်တာရဲ့ အကြီးအကဲတောင် ဖြစ်နေတာပဲ။

သူ သူမကို အရင်က အထင်သေးခဲ့မိပုံပဲ…

လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်ခန့်က ဝူရှင်းသဲ့သည် ချီဖန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် အကြီးအကျယ် အထိနာခဲ့ဖူးသည်။

သူသည် စီမံကိန်းကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရရုံသာမက အထက်လူကြီးများ၏ ယုံကြည်မှုကိုလည်း လက်လွတ်ခဲ့ရပြီး လုပ်ငန်းခွင်၏ ဘေးရောက်လုနီးပါးအထိ တွန်းပို့ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အကယ်၍ သူသာ အခြေအနေ မဟန်သည်ကို ကြိုတင်ရိပ်မိပြီး အစားထိုး အစီအစဉ်တစ်ခုကို အမြန်မဆွဲခဲ့ပါက ယနေ့တွင် သူ မည်သည့်နေရာသို့ ရောက်နေမည်ကို မည်သူမျှ မသိနိုင်ပေ။ ထိုကိစ္စအတွက် သူသည် ချီဖန့်အပေါ် မည်သို့လျှင် အငြိုးမထားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့ကြောင့် အထက်လူကြီးများက ဒေသတွင်း ဆက်သွယ်ရေးကဏ္ဍကို တင်းကျပ်စွာ ထိန်းချုပ်ရန် ညွှန်ကြားပြီး စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့များ စေလွှတ်သောအခါ ဝူရှင်းသဲ့သည် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ရန် ချက်ချင်း စေတနာ့ဝန်ထမ်း အဆိုပြုခဲ့သည်။

သို့သော် သူသည် ချီဖန့်နှင့် မရင်ဆိုင်ရသေးမီမှာပင် ကျေးလက်နောက်ခံရှိသည်ဟု သတင်းထွက်နေသော ချီဖန့်၏ ဇနီး ယန်ရွှယ်နှင့် အရင်ဆုံး တိုးတော့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ဆံပင်ကို တိုတိုလေး ညှပ်ထားသည်။ သူမသည် ထွားထွားကြိုင်းကြိုင်း မဟုတ်သော်လည်း ထက်မြက်ပြီး ဖျတ်လတ်သော အမူအရာ ရှိသည်။ သူမ၏ ဟန်ပန်တိုင်းမှာ နွေးထွေးယဉ်ကျေးလှရာ သူ ယခင်က တွေးထင်ထားခဲ့သော ပုံစံနှင့် အလွန်ပင် ကွာခြားလှသည်။

ထို့ပြင် ဤမျှ ငယ်ရွယ်သောသူတစ်ဦးက ဌာနတစ်ခုလုံး၏ အကြီးအကဲအဖြစ် မည်သို့ ရာထူးတက်နိုင်ပါမည်နည်း။ သူမတွင် အင်အားကြီးသော အဆက်အသွယ်များ ရှိနေ၍ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ထူးခြားသော ပါရမီ ရှိနေ၍ဖြစ်စေ တစ်ခုခုတော့ ဖြစ်ရမည်။ သူ၏ ခြောက်လှန့်သော စကားအချို့ကြောင့် သူမ တုန်လှုပ်သွားစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ဝူရှင်းသဲ့သည် ထိုစဉ်က သူ အသုံးချခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ်သည် ချီဖန့်နှင့် သူ၏ ရန်ငြိုးအကြောင်းကို အစကတည်းက သိရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူမ၏ ယခင်က အပြုအမူများမှာ သူ့ကို လမ်းမှားစေရန် ဟန်ဆောင်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ချီဖန့်ထံမှ သူ ရရှိခဲ့သော မှတ်စုများမှာလည်း အတုများသာ ဖြစ်နိုင်သည်။ ထိုအရာများကို လေ့လာရန် သူ အချိန်ကုန်ခံခဲ့သမျှမှာ အလကားပင် ဖြစ်ခဲ့ရပြီ။

ဝူရှင်းသဲ့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသော်လည်း ယန်ရွှယ်က သူ့ကို မြင်သောအခါ ခဏမျှ မှင်တက်သွားဟန် ပြုပြီးမှ အံ့သြသွားသည့် ပုံစံဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။ "စီနီယာ အစ်ကိုကြီးလား"

ထိုသို့ ခေါ်လိုက်ခြင်းက သူ့ကို အငိုက်မိသွားစေသလို ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းကလည်း လှည့်ကြည့်လာကြသည်။

"ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်က သိနေကြတာလား"

ယခုအချိန်တွင် ငြင်းဆိုနေပါက အပိုပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ သူက အားနာဟန်ဖြင့် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းလုပ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက အလုပ်ချိန်လေ။ အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ကြရအောင်။ နောက်မှပဲ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောကြတာပေါ့"

ယန်ရွှယ်သည်လည်း အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းပြောဆိုနေရန် ဇွတ်မတောင်းဆိုပေ။ သူမသည် သူတို့အကြား ဆက်နွယ်မှု ရှိနေကြောင်း အခြားသူများကို သိစေချင်ရုံသာ ဖြစ်သည်။ ထိုသို့မှသာ ဝူရှင်းသဲ့က သူမအပေါ် မဟုတ်မတရား တစ်ခုခု လုပ်ရန် ကြိုးစားပါက ၎င်းမှာ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးအရ မဟုတ်ဘဲ အလုပ်သဘောသက်သက်ဟု ထင်ရမည် မဟုတ်တော့ပေ။

သူက လွှဲဖယ်ပြောဆိုလိုက်သောအခါ သူမသည်လည်း သူ၏ လေသံကို လိုက်၍ အခြားသူများကို ယဉ်ကျေးပျူငှာစွာ နှုတ်ဆက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တောင်းပန်ပါတယ်။ ကျွန်မ အံ့သြသွားလို့ပါ"

သို့သော် ထို "စီနီယာ အစ်ကိုကြီး" ဟူသော ခေါ်သံ တစ်ခွန်းတည်းကပင် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ တင်းမာမှုကို လျော့ကျသွားစေသည်။ စင်တာ၏ နေ့စဉ်လုပ်ငန်းဆောင်တာများနှင့် ဝါဒရေးရာ လေ့လာမှုများအပေါ် သူတို့၏ စစ်ဆေးမှုမှာ သိသိသာသာ ပျော့ပျောင်းသွားခဲ့သည်။

ဝူရှင်းသဲ့မှာ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသော်လည်းပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောနိုင်ပေ။ "ဒီမိန်းမက ငါ့ရဲ့ရန်သူမို့လို့ ပိုပြီး တင်းတင်းကျပ်ကျပ် စစ်ဆေးကြပါ"

မခံမရပ်နိုင်ဖြစ်လာသဖြင့် သူကိုယ်တိုင် ဦးဆောင်ကာ ထောင်ချောက်ဆင်ထားသော မေးခွန်းများကို တရစပ် မေးတော့သည်။ ၎င်းမှာ လူအများအပြားကို ဒုက္ခရောက်စေခဲ့ဖူးသော သူ၏ ထုံးစံအတိုင်း နည်းဗျူဟာဟောင်း ဖြစ်သည်။

စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့သည် အခြေအနေ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ချက်ချင်း သတိပြုမိကာ တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ချူမင်လီပင်လျှင် ထိုတင်းမာမှုကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်သည် မေးခွန်းတိုင်းကို အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ဖြေကြားနိုင်ခဲ့သည်။ ဝူရှင်းသဲ့က အမှားရှာရန် နားထောင်နေသော်လည်း တစ်ချက်ကလေးမျှ လွဲချော်သွားခြင်း မရှိဘဲ သူမ၏ အဖြေတိုင်းမှာ ပြည့်စုံလွန်းနေသည်။

သူ၏ အာဃာတမှာ ပို၍ ပြင်းထန်လာသည်။ သူက နောက်ထပ် မေးခွန်းများ မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချူမင်လီက သူ၏ နာရီကို ကြည့်ကာ ‌ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။"နောက်ထပ် ဌာနတစ်ခုကို သွားကြဖို့ အချိန်တန်ပြီ မဟုတ်လား"

မှိုစိုက်ပျိုးရေးစင်တာတွင် ဝန်ထမ်းနည်းပါးပြီး သူတို့ ခရီးစဉ်၏ အဓိက အာရုံစိုက်ရာ နေရာလည်း မဟုတ်သဖြင့် အချိန်အများကြီး ပေးမထားခဲ့ပေ။

ရွေးချယ်စရာမရှိသဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့ ဆုတ်ခွာခဲ့ရသည်။ အပြင်ရောက်သောအခါ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် တစ်ဦးက မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ ဘာလို့ ဒီလောက် တင်းကျပ်နေတာလဲ"

သူတို့၏ တာဝန်မှာ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ရန်သာ ဖြစ်ပြီး ရန်စရန် မဟုတ်ပေ။ ထို့ပြင် သူသည် ယခုအချိန်အထိ အားလုံးအပေါ် ဖော်ဖော်ရွေရွေ ရှိနေခဲ့သူ မဟုတ်ပါလား။