အခန်း (၁၉၈)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၁၉၈

ဝူရှင်းသဲ့သည် သူတို့ကို ကော်မတီရုံးသို့ မည်သည့်အခါမျှ ခေါ်သွားမည် မဟုတ်ပေ။ နဂါးကြီးသော်လည်း မြွေကို မနိုင်ဆိုသလို၊ ထိုနေရာတွင် အခြေအနေကို သူ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် မဟုတ်တော့ပေ။

အထက်မှ လာသော စစ်ဆေးရေးမှူးများ ဖြစ်သဖြင့် သစ်တောဌာန၏ ဧည့်ဂေဟာကို မည်သူမျှ မတားဆီးဘဲ အသုံးချခွင့် ရလိုက်သည်။

မကြာမီ ယန်ရွှယ်သည် အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ခေါ်ဆောင်ခြင်း ခံရသည်။ တံခါးကို ပိတ်လိုက်ပြီး ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်တွင် အစောင့်များ ရှိနေသဖြင့် သူမအပေါ် မမြင်နိုင်သော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်နေသည်။

သူမ၏ လက်ပတ်နာရီမှာ အသိမ်းခံထားရသဖြင့် အချိန်မည်မျှ ကုန်ဆုံးသွားသည်ကို သူမ မသိပေ။ အပြင်ဘက်တွင် ခြေသံများ ထပ်ကြားလိုက်ရပြီး ဘေးအခန်းထဲသို့ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်သွားပုံရသည်။ ၎င်းမှာ ချီဖန့် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့နောက် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု စတင်သည်။ ဝင်လာသော အမျိုးသားမှာ အင်္ကျီလက်အနားကိုပင် လိပ်တင်ထားသည်။

"မင်း လုပ်ခဲ့သမျှ အားလုံးကို ဝန်ခံတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။"

သူမ၏ အဖြေများက သူတို့ကို စိတ်ကျေနပ်မှု မပေးနိုင်လျှင် အင်အားသုံးရန် ဝန်လေးမည် မဟုတ်ကြောင်း ထိုခြိမ်းခြောက်မှုက ထင်ရှားလှသည်။

ချီဖန့်ကိုမူ ဝူရှင်းသဲ့က မေးမြန်းရန်ပင် အစီအစဉ်မရှိပေ။ သူသည် အခန်းထဲ ဝင်လာသည်နှင့် ကုလားထိုင်ကို ဆွဲကာ အရင်ဆုံး ရိုက်နှက်ပြီးမှ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ ကုလားထိုင်ကို မြှောက်လိုက်စဉ်မှာပင် အပြင်ဘက်မှ လေးလံသော ခြေသံများ ကြားလိုက်ရသည်။ ချူမင်လီ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချူမင်လီသည် တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။ သူသည် ဌာန၏ လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို ခေါ်လာခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ ရိုင်ဖယ်သေနတ်များကိုယ်စီဖြင့် လူသွားလမ်းတစ်လျှောက် နေရာယူထားကြသည်။

ဝူရှင်းသဲ့၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်းပင် ပုပ်သိုးသွားသော်လည်း ချူမင်လီမှာမူ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ရန်သူ့သူလျှို ရှာဖွေတာက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပါ။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှာ လူအင်အား မလောက်မှာ စိုးလို့ ကျွန်တော်က အင်အားဖြည့်ပေးဖို့ လာခဲ့တာပါ။"

ထိုသို့ ဆိုကာ သူသည် လုံခြုံရေး အရာရှိ နှစ်ဦးကို ချီဖန့်၏ ဘေးတစ်ဖက်စီတွင် စောင့်ကြပ်ရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"သေချာ စောင့်ကြည့်ကြ။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က ရဲဘော်တွေကို အန္တရာယ် မပြုနိုင်အောင် ဂရုစိုက်ပါ။"

၎င်းမှာ ချီဖန့်က ရုတ်တရက် အကြမ်းဖက်မည်ကို ကာကွယ်ပေးသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သော်လည်း၊ အသိဉာဏ် ရှိသူတိုင်းကမူ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က အတင်းအကျပ် ဝန်ခံခိုင်းခြင်းမျိုး မလုပ်နိုင်အောင် တားဆီးပေးနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

ဝူရှင်းသဲ့သည် သူ၏ မျက်မှန်ကို ပြင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ မလိုအပ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို အထက်လူကြီးတွေက သေချာ ရွေးချယ်ထားတာပါ။ ဒီလို ကိစ္စတွေကို ကိုင်တွယ်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်တော်တို့မှာ အတွေ့အကြုံ ရှိပါတယ်။"

သူ၏ ဆိုလိုရင်းမှာ သူတို့သည် အထက်မှ စေလွှတ်သူများ ဖြစ်သဖြင့် ချူမင်လီအနေဖြင့် ဝင်ရောက် မစွက်ဖက်သင့်ကြောင်း သတိပေးခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချူမင်လီက မသိချင်ယောင် ဆောင်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရောက်နေမှတော့ ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာကို နားထောင်သွားတာပေါ့။ ကျွန်တော်တို့ ဌာနမှာ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရန်သူ့သူလျှို နှစ်ယောက်တောင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာရတာလဲ"

သူ၏ စကားလုံးများမှာ ယဉ်ကျေးသော်လည်း ခိုင်မာလှရာ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ ရုတ်တရက် လုပ်ဆောင်ချက်အပေါ် မကျေနပ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

သူသည် ချီဖန့်ဘက်၌သာ ဝင်ရောက် ကူညီခဲ့သည် မဟုတ်ဘဲ၊ ယန်ရွှယ်ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းနေစဉ်မှာလည်း ပေါ်လာခဲ့သဖြင့် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ချန်ရှန်းခရိုင် သစ်တောဌာနက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် သတ္တိရှိနေတာလား။

သူတို့ တစ်ခုခု မပြောရသေးမီ နောက်ထပ် လူတစ်စု ရောက်လာပြန်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချန်ရှန်းခရိုင် ကော်မတီမှ ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်သည်။

"ရန်သူ့သူလျှိုအကြောင်း တိုင်ကြားစာ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်။ ဒီလို ကြီးလေးတဲ့ ကိစ္စမျိုးကို ကျွန်တော်တို့ဆီ ဘာလို့ အကြောင်းမကြားရတာလဲ"

စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ကော်မတီသည်သာ ဤကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်ရန် တရားဝင် အာဏာပိုင် ဖြစ်သည်။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့က သူတို့ကို ကျော်လွန် လုပ်ဆောင်ခြင်းမှာ လျစ်လျူရှုရာ ရောက်သည်။

သူတို့ ဤမျှ မြန်မြန် ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း သတင်းပေးလိုက်၍ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ ချူမင်လီ သို့မဟုတ် ချီဖန့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မည်သူမှန်းတော့ မသေချာပေ။

ယန်ရွှယ်သည် ချူမင်လီကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် အမှန်တကယ် အံ့သြနေမှုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ဟန်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပါက၊ ချီဖန့်ကသာ သူတို့ကို အကြောင်းကြားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချူမင်လီသည် လုံခြုံရေးအဖွဲ့ကို စုစည်းရန် အချိန်ယူခဲ့ရသဖြင့် ထိုသို့ လုပ်ရန် အခွင့်အရေး မရနိုင်ပေ။

ယခုအခါ အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ ဖြစ်လာသဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့သည် မသမာသော နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရှိတော့ပေ။ သူသည် တရားဝင် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများကိုသာ လုပ်ဆောင်ရတော့ပြီး သံသယရှိသူ နှစ်ဦး၏ လုပ်ငန်းခွင်နှင့် အိမ်များမှ သိမ်းဆည်းလာသော ပစ္စည်းများကို စစ်ဆေးရတော့သည်။

သူသည် စစ်ဆေးရေးမှူးများကို သူတို့၏ အိမ်များတွင် မသင့်တော်သော စာသားများ သို့မဟုတ် တန်ဖိုးကြီး ပစ္စည်းများ ရှိမရှိ သေချာ ရှာဖွေရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။

ယခင်ကိစ္စကို တွေ့ရှိပါက အမှုကြီးအောင် လုပ်နိုင်သလို၊ နောက်ဆုံးကိစ္စကိုလည်း စွပ်စွဲချက်များအဖြစ် လိမ်လည် ပြောင်းလဲနိုင်သည်။

သို့သော် ဘာမှ မရှိပေ။ လုံးဝ ဘာမှ မရှိပါ။ နာရီနှစ်လုံးမှလွဲ၍ ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်၏ အိမ်တွင် ရေဒီယိုတစ်ခုနှင့် စက်ဘီးတစ်စီးသာ ရှိသည်။ ထိုရေဒီယိုမှာလည်း ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ချီဖန့်မှာ လစာကောင်းသော အဆင့် ၇ အင်ဂျင်နီယာ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ယန်ရွှယ်မှာလည်း စိုက်ပျိုးရေးစင်တာ၏ မန်နေဂျာအဖြစ် အာဏာရှိသူ ဖြစ်နေပါလျက်နှင့် ဤမျှ ရိုးရှင်းနေသည်မှာ အံ့သြစရာ ဖြစ်သည်။

အာဏာသည် အကျင့်ပျက်ခြစားမှုကို ဖြစ်စေတတ်သဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့က ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ ရာထူးကို သုံးကာ ကိုယ်ကျိုးရှာမှု ရှိမရှိ စုံစမ်းရန် ညွှန်ကြားခဲ့သည်။ ထိုတွင်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ပေ။

သူမသည် သူမ၏ အာဏာကို အလွဲသုံးစား မလုပ်ခဲ့ရုံသာမက နာမည်ကောင်းလည်း အလွန် ရရှိထားသည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုများ ပြုလုပ်ရာတွင် လူများက သူမဘက်မှ ကာကွယ်ပြောဆိုကြပြီး အမှန်တရားကို ရှာဖွေပေးရန် စစ်ဆေးရေးမှူးများကို တိုက်တွန်းကြသည်။

ရက်အတော်ကြာ စုံစမ်းပြီးနောက် ဝူရှင်းသဲ့မှာ ဘာမှ လက်ဆုပ်လက်ကိုင် မပြနိုင်ဖြစ်နေသည်။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ သူ လာမည်ကို သိနေပြီး အရာအားလုံးကို ကြိုတင် ရှင်းလင်းထားသကဲ့သို့ပင်။

သို့သော် မည်သို့ ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့၏ စာရင်းကို လူသိရှင်ကြား ထုတ်ပြန်ထားခြင်း မရှိသလို၊ သူ ရောက်လာသည့်နေ့မှာလည်း သူတို့ကို ပြင်ဆင်ရန် အချိန်အလုံအလောက် ပေးခဲ့သည် မဟုတ်ပေ။

ဘာမှ တိုးတက်မှု မရှိသောအခါ ဖိအားမှာ ချီဖန့်နှင့် ယန်ရွှယ်ထံမှ ဝူရှင်းသဲ့ထံသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ချူမင်လီသည် သံတမန်ဆန်စွာဖြင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မပြောဘဲ နေထိုင်ရေး အစီအစဉ်များကိုတော့ အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် စီစဉ်ပေးထားသည်။ သို့သော် ကော်မတီကမူ ထိုမျှအထိ သည်းမခံပေ။

"ရန်သူ့သူလျှိုတွေ ရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အခု ရက်ပေါင်းများစွာ စစ်ဆေးပြီးပြီ၊ ဘာတွေ ရှာတွေ့ခဲ့လဲ။ ဒါမှမဟုတ် ဒါကို အကြောင်းပြပြီး ဒီမှာပဲ အချိန်ဆွဲ နေချင်တာလား။"

"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ သူတို့ ပိုက်ဆံ လိုချင်လို့ ဖြစ်မှာပါ။ ချန်ရှန်း သစ်တောဌာနက မှိုစိုက်ပြီး ချမ်းသာနေတာ လူတိုင်း သိတာပဲ။"

ထိုစကားများမှာ ပို၍ ယုတ္တိရှိလာသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့က ချမ်းသာလို့သာ ယန်ရွှယ်နှင့် သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါလား။

ထို့ပြင် ထိုဇနီးမောင်နှံမှာ ချန်ရှန်းခဪိုင်တွင် နေထိုင်လာသည်မှာ နှစ်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ရာ ယခင်က မည်သူမျှ မတိုင်ခဲ့ဘဲ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ ရောက်လာမှသာ အစွပ်စွဲခံရခြင်းမှာ ဘာကြောင့်နည်း။

သူတို့ ကော်မတီကို ကျော်လွန် လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းမှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ပေ။ ကော်မတီသာ ပါဝင်လာလျှင် သူတို့အတွက် ဘာမှ ရစရာ ကျန်တော့မည် မဟုတ်သည်ကို ကြောက်နေ၍ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မကျေနပ်မှုများမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာပြီး စိတ်မရှည်မှုများ ပြလာကြသည်။ နောက်ထပ် အကျိုးမရှိသော စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တစ်ခုအပြီးတွင် ကော်မတီက ထိုလူများကို ချက်ချင်း ပြန်လွှတ်ပေးရန် တိုက်တွန်းတော့သည်။

"ဒါဟာ မဟုတ်မတရား စွပ်စွဲချက် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်။ ဘာသက်သေမှလည်း မရှိဘူး။ ရဲဘော်တို့၊ ဒီကိစ္စမှာ အချိန်တွေ ထပ်မဖြုန်းကြပါနဲ့တော့"

တစ်စုံတစ်ယောက်က မှတ်ချက်ပေးခဲ့သည်။

စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ အတွင်း၌ပင် ကန့်ကွက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကျွန်တော်တို့က ဒေသခံ အာဏာပိုင်တွေနဲ့ ညှိနှိုင်းဆောင်ရွက်ဖို့ လာတာ မဟုတ်လား။ ဒီကိစ္စမှာ ဘယ်နှစ်ရက်တောင် ကုန်သွားပြီလဲ။ တခြား နေရာတွေကို ဆက်သွားသင့်ပြီ မဟုတ်လား"

အချို့ကမူ ပို၍ ပုံမှန်အတိုင်း ပြောကြသည်။ "ဒီကိစ္စကို ဒေသခံ ကော်မတီဆီပဲ အပ်ခဲ့ပြီး နောက်ထပ် နေရာတစ်ခုကို ဆက်သွားကြရင် မကောင်းဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက တာဝန်တွေက စောင့်နေကြပြီလေ။"

ထုတ်မပြောသော်လည်း ထိုနာမည်မပါသော တိုင်စာ၏ နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို လူတိုင်း ခန့်မှန်းမိကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးက ဝူရှင်းသဲ့ကို တွေ့တွေ့ချင်း "စီနီယာ အစ်ကိုကြီး" ဟု ခေါ်ခဲ့သလို၊ ဝူရှင်းသဲ့ကလည်း သူမကို ချက်ချင်း ထောင်ချောက်ဆင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဝူရှင်းသဲ့တွင် အဆက်အသွယ်များ ရှိနေပြီး သူ၏ အကြံအစည်များမှာ သူတို့ကို ပစ်မှတ်ထားခြင်း မဟုတ်သဖြင့် သူတို့က မသိချင်ယောင် ဆောင်ပေးခဲ့ကြသည်။

သို့သော် အကယ်၍ သူက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ပစ်မှတ်ထားရန် ဤအခြေအနေကို အသုံးချချင်လျှင် အနည်းဆုံးတော့ လက်ဆုပ်လက်ကိုင်ပြနိုင်သော ရလဒ်တစ်ခုခု ထွက်လာသင့်သည်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အာဃာတကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကို အချိန်ဆွဲပြီး သူတို့၏ အစီအစဉ်များကို နှောင့်နှေးစေခြင်းမှာ အဘယ်အကျိုး ရှိပါသနည်း။

ဝူရှင်းသဲ့ ကိုယ်တိုင်လည်း စိတ်ပျက်နေသည်။ အကယ်၍ ချူမင်လီ၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုနှင့် ကော်မတီ၏ နှောင့်ယှက်မှုသာ မရှိပါက၊ သူသည် ဘာမှ ရှာမတွေ့လျှင်တောင် တစ်ခုခုကို လုပ်ကြံ ဖန်တီးလိုက်မည် ဖြစ်သည်။

ယခုမူ အရှေ့မတိုးနိုင် အနောက်မဆုတ်နိုင်သော အခြေအနေတွင် ပိတ်မိနေသဖြင့် သူသည် ဒေါသသာ ထွက်နေရသည်။

အဆုံးတွင်တော့ ချန်ရှန်းခရိုင် သစ်တောဌာန၏ အတွင်းရေးမှူးမှာသာ အပြစ်ရှိသည်။ သူသည် အလွန် သတ္တိရှိလွန်းပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လွန်းသည်။ ဝူရှင်းသဲ့က သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းကို အရိပ်အမြွက် ပြောခဲ့သော်လည်း ထိုလူက မသိချင်ယောင် ဆောင်နေခဲ့သည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိတော့သဖြင့် ဝူရှင်းသဲ့သည် အတွင်းရေးမှူး ချူတွင် အင်အားကြီးသော နောက်ခံ ရှိမရှိနှင့် အထက်မှ ဖိအားပေးနိုင်မည့်သူ ရှိမရှိ သိရန် အိမ်သို့ ဖုန်းလှမ်းဆက်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဖုန်းကို မည်သူမျှ မဖြေပေ။

ခဏအကြာတွင် သူ ထပ်ကြိုးစားကြည့်သည်။ မဖြေသေးပေ။

ခြောက်ကြိမ်မြောက် ကြိုးစားမှုတွင် သူ တစ်ခုခု မှားနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်လိုက်သည်။ သူ၏ ယောက်ဖဖြစ်သူနှင့် ဆက်သွယ်၍ မရတော့ပေ...

ဝူရှင်းသဲ့သည် ဘဝ၏ အနိမ့်အမြင့်၊ အတက်အကျနှင့် မုန်တိုင်းပေါင်းစုံကို ဖြတ်သန်းခဲ့ဖူးသူဖြစ်ရာ လောကဓံနှင့် မစိမ်းလှပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်ထံ ဆက်သွယ်၍မရကြောင်း ဦးစွာသိလိုက်ရစဉ်က သူ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်သို့ ချက်ချင်းဖုန်းဆက်၍ စုံစမ်းခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း ဇနီးဖြစ်သူသည် မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မျှမရှိ၊ ခွင့်လည်းမတိုင်ဘဲ အလုပ်မလာသည်မှာ နှစ်ရက်ရှိပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ ဝူရှင်းသဲ့၏ မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပို၍လေးနက်သွားပြီး ဘာများဖြစ်နေသနည်းဟု ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ့တွင် သြဇာအာဏာ အထွတ်အထိပ်ရောက်နေသည့် ယောက်ဖဖြစ်သူ ရှိနေသောကြောင့် သာမန်ပြဿနာမျိုးက သူတို့မိသားစုကို မထိပါးနိုင်ပေ။ အိမ်ရှိ လူကြီးမိဘများ ကျန်းမာရေး တစ်ခုခုဖြစ်နေ၍လားဟု သူတွေးမိသည်။ ဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲခြင်း၏ စိတ်ပျက်စရာကောင်းမှုကို ခံစားရင်း ဝူရှင်းသဲ့ ပြန်လာသည့်တိုင်အောင် သူ၏မျက်နှာမှာ မကြည်မလင် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူ အထဲသို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်နှင့် သစ်တောဦးစီးဌာန၏ လုံခြုံရေးဌာနမှ ဝန်ထမ်းတစ်ဦး ချီဖန့်နှင့် စကားပြောနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

"မန်နေဂျာယန် နေကောင်းပါတယ်။ ပို့ပေးတဲ့ ထမင်းတွေကိုလည်း ကုန်အောင်စားပြီး စိတ်ဓာတ်လည်း တက်ကြွနေပါတယ်။ စိတ်မပူပါနဲ့။"

ထိုအချိန်မှာ ထမင်းစားချိန်ဖြစ်ပြီး ချီဖန့်၏ရှေ့တွင် သစ်တောဦးစီးဌာန ဝန်ထမ်းစားသောက်ဆိုင်မှ ပို့ပေးထားသော ထမင်းဘူးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ရက်အတော်ကြာအောင် ပုံမှန်ဖြစ်နေခဲ့သည့် အခြေအနေပင်။

စိတ်မကြည်မလင်ဖြစ်နေသည့် ဝူရှင်းသဲ့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဒေါသက ဝုန်းခနဲ ထွက်လာတော့သည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းခံနေရသည့် သံသယရှိသူတစ်ဦးက မည်သည့်အချိန်ကစ၍ ဤကဲ့သို့ ပြုစုယုယမှုကို ခံယူခွင့်ရသွားသနည်း။

ထမင်းကောင်းကောင်း ကျွေးရုံတင်မကဘဲ ဇနီးဖြစ်သူ၏ သတင်းကိုပါ လာရောက်ပြောပြနေခြင်းမှာ စံသတ်မှတ်ချက်များနှင့် လုံးဝကင်းကွာနေသည်။ စစ်ဆေးမေးမြန်းသူများသည် သံသယရှိသူနှင့် အပိုစကားပြောဆိုခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ရမည် မဟုတ်ပါလား။ ရက်အတော်ကြာ ထိန်းသိမ်းခံထားရသည့်တိုင်အောင် ချီဖန့်သည် စိတ်ဓာတ်မကျဘဲ မေးသမျှကို တည်ငြိမ်စွာနှင့် အမှားအယွင်းမရှိ ဖြေကြားနိုင်နေခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။

ဝူရှင်းသဲ့သည် ဘေးရှိ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျား မတားတော့ဘူးလား။ သူတို့ စကားပြောရင်း သတင်းတွေ လက်ဆင့်ကမ်းနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

သို့သော်လည်း အမည်မဖော်လိုသူ၏ တိုင်ကြားချက်နောက်ကွယ်က အမှန်တရားကို အားလုံးက သိနေကြသည်။ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်ဖြစ်သူက မျက်နှာတင်းတင်းထားကာ လုံခြုံရေးဝန်ထမ်းကို ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင် ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။"သံသယရှိသူနဲ့ ခွင့်ပြုချက်မရှိဘဲ စကားမပြောရဘူး"

ဝန်ထမ်းက ချက်ချင်းပင် ကိုယ်ကိုမတ်ကာ ပြန်ပြောသော်လည်း သူ၏လေသံမှာ အရေးတယူ ရှိပုံမရပေ။ "တောင်းပန်ပါတယ်၊ နောက်တစ်ခါ သတိထားပါ့မယ်"

ဝူရှင်းသဲ့သည် တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ အပြစ်မပေးနိုင်ဘဲ လူတိုင်းနှင့် ပို၍မျက်နှာပျက်ရမည်ကိုလည်း မလိုလားသဖြင့် အံကြိတ်ကာ အောင့်သက်သက်သာ နေလိုက်ရသည်။

ဤနေရာတွင် ဘာတိုးတက်မှုမျှမရှိဘဲ ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ဖြုန်းခဲ့ကြပြီးပြီ။ အကယ်၍ မကြာမီတွင် ထူးခြားမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိပါက သူသည် မည်သူ့ကိုမျှ အပြစ်မလုပ်မိသည့်တိုင်အောင် ဤကိစ္စကို မည်သို့ အဆုံးသတ်ရမည်မှန်း မသိတော့ပေ။ ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချီဖန့်၏ နက်ရှိုင်းတည်ငြိမ်သော မျက်လုံးများနှင့် ဆုံသွားခဲ့သည်။

ထိုလူက ဘာမှမပြောဘဲ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ဝူရှင်းသဲ့မှာမူ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြောင်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ဒေါသက ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ ချီဖန့် ထမင်းစားပြီး၊ မပြီးကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကုလားထိုင်ကို ဝုန်းခနဲ ဆွဲယူကာ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုကို ပြန်စလိုက်သည်။

ချီဖန့်သည် ယခင်အတိုင်းပင် စိတ်ရှည်လက်ရှည်နှင့် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေကြားနေသည်။ အမှန်တကယ် စိတ်ကုန်နေသူမှာ ထပ်တူညီသော အဖြေများကို ထပ်ခါတလဲလဲ ကြားနေရသည့် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့မှ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သာ ဖြစ်သည်။

မေးခွန်းအနည်းငယ် မေးပြီးနောက် ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် အကြောင်းပြချက်ပေးကာ ထွက်သွားပြီး အတော်ကြာသည်အထိ ပြန်မလာတော့ပေ။ အခြားသူများကလည်း ထိုနည်းတူပင် လျစ်လျူရှုထားကြသည်။

ဤသည်က ဝူရှင်းသဲ့၏ စိတ်ပျက်မှုကို ပို၍ ကြီးထွားစေသည်။ နောက်ထပ် တစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားသော်လည်း ယောက်ဖဖြစ်သူထံမှ မည်သည့်သတင်းမျှ မရသေးပေ။

ဇနီးဖြစ်သူ၏ လုပ်ငန်းခွင်မှလည်း သူမ ပြန်ရောက်လာခြင်း ရှိ၊ မရှိ အကြောင်းပြန်ခြင်း မရှိသေးချေ။

ထိုသို့ အကျပ်ရိုက်နေစဉ်မှာပင် စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က အထက်မှ အမိန့်တစ်ခု ရရှိလိုက်သည်။ စစ်ဆေးမှုများကို ရပ်တန့်ပြီး ချက်ချင်းပြန်လာရန်နှင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ပြီးဆုံးပြီ ဖြစ်ကြောင်းပင်။

"စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ မလုပ်တော့ဘူးလား"

အားလုံးက အံ့သြသွားကြသည်။ အထက်လူကြီးများက ဤနေရာက အခြေအနေကို သိရှိသွားသည့်တိုင်အောင် နောက်တစ်နေရာသို့ ဆက်သွားရန်သာ တိုက်တွန်းသင့်သည်။ အဘယ်ကြောင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု တစ်ခုလုံးကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ရသနည်း။ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဝူရှင်းသဲ့ကို လှမ်းကြည့်ကာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကို မေးလိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျန်တဲ့နေရာတွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ တခြားလူတွေ ထပ်လွှတ်ဦးမှာလား။"

အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် ဝူရှင်းသဲ့ကြောင့် သူတို့အားလုံးပါ ပြဿနာတက်နိုင်သည်ဟု တွေးကာ အားလုံးက သူ့ကို ဝိုင်းကြည့်ကြသည်။ ဝူရှင်းသဲ့၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသော်လည်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးရေး တာဝန်တစ်ခုလုံးကို ရပ်နားလိုက်တာ။ စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့တွေအားလုံး ပြန်လာကြရမယ်"

၎င်းက သူတို့၏ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုကို ပို၍နက်ရှိုင်းစေခဲ့သည်။ သူတို့အား ပေးအပ်ထားသည့် တာဝန်တစ်ခုကို ဤမျှ ရုတ်တရက်ကြီး မည်သို့ ဖျက်သိမ်းနိုင်မည်နည်း။ သို့သော် ဝူရှင်းသဲ့မှာမူ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချကာ ဝမ်းသာသွားသည်။ သူ့ကြောင့်သာ မဟုတ်လျှင် အဆင်ပြေပါသည်။

တာဝန်က ဖျက်သိမ်းခံလိုက်ရပြီဖြစ်ရာ သူ ချန်ရှန်းခရိုင်တွင် ရက်အနည်းငယ် ပိုနေခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ ဂရုစိုက်တော့မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော်လည်း ချီဖန့်နှင့် ယန်ရွှယ်တို့ထံမှ ဘာတိုးတက်မှုမျှ မရသေးချေ။ လက်လျှော့ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေးကို စောင့်ရတော့မည်လား။ ထိုနှစ်ယောက်မှာ ယခုပင် ကိုင်တွယ်ရခက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုလျှင် ပို၍ခက်ခဲသွားနိုင်ပြီး အခွင့်အရေးကလည်း မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်ရမည်မှန်း မသိနိုင်ပေ။