အခန်း (၂၀၁)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၂၀၁

နယ်ပယ်အကြောင်း နားမလည်သူများသာ ပညာသင်ကြားခြင်းမှာ အပိုဟု ဆိုကြလိမ့်မည်။ နည်းပညာရှင်များအတွက်မူ အစဉ်တစိုက် လေ့လာနေခြင်းမှာ မလုပ်မဖြစ် တာဝန်တစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

ပြည်နယ်အင်ဂျင်နီယာများ၊ အထူးသဖြင့် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ် ကျွမ်းကျင်သူ ရှဲ့ သည်လည်း အလားတူပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေသည်။

ဤစီမံကိန်းမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ပယ်ခံထားရခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို သုတေသနဌာနကြီးတစ်ခုမှ မဟုတ်ဘဲ မြို့ငယ်လေးမှ အင်ဂျင်နီယာတစ်ဦးက အောင်မြင်အောင် လုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် "အသုံးမကျ" ဟု ဆိုခဲ့သော ဆန်းသစ်တီထွင်မှုမှာ အလွန်ပင် ထိရောက်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အသုံးမကျခြင်း မဟုတ်ဘဲ တန်ဖိုးဖြတ်မရနိုင်သော အရာပင် ဖြစ်သည်။

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ပြည်နယ်စက်ရုံ၏ အင်ဂျင်နီယာချုပ်က အဆိုပြုလာသည်။ "ကျွန်တော်တို့ အကြီးစား လက်တွေ့စမ်းသပ်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ခင်ဗျားတို့ ခရိုင်မှာ အရင်းအမြစ် မလုံလောက်ဘူး။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ကျွန်တော်တို့ ပြည်နယ်စက်ရုံဆီ ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းကြရအောင်။"

ဒေသခံစက်ရုံမှာ အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ထုတ်လုပ်နိုင်သော်လည်း ပြည်နယ်စက်ရုံမှာမူ တစ်နှစ်လျှင် ထရက်တာ ထောင်နှင့်ချီ၍ ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

အကယ်၍ နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှုများ အောင်မြင်ပါက ပြည်နယ်စက်ရုံအတွက် များစွာ အကျိုးရှိပေလိမ့်မည်။ သူသည် သီးသန့်ဝန်ထမ်းနှင့် ရန်ပုံငွေများကိုပါ တောင်းခံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဤစနစ်ကို ချီဖန့်တစ်ယောက်တည်းကသာ တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ဒေသခံစက်ရုံ၏ ပါဝင်မှုမရှိသဖြင့် သူတို့ဘက်က ငြင်းဆိုရန် အကြောင်းမရှိပေ။ မကြာမီမှာပင် ရာထူးပြောင်းရွှေ့ရန် အကြောင်းကြားစာ ရောက်ရှိလာတော့သည်။

ချီဖန့် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ယန်ရွှယ်ကို ပြောပြခဲ့သည်။"ဒီတစ်ခေါက် ခရီးက အတော်လေး ကြာသွားနိုင်တယ်။"

ပြည်နယ်မြို့တော်မှာ ချန်ရှန်းနှင့် အလွန်ဝေးရာ အသွားအပြန် ခရီးကပင် တစ်ရက်ကျော် ကြာမြင့်သည်။

ယန်ရွှယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။"ဒါဆိုရင် ဆရာ့ရဲ့ နာမည်ကောင်းကို ပြန်ဆယ်တင်ပေးဖို့ ခြေတစ်လှမ်း ပိုနီးစပ်သွားပြီပေါ့။"

ချီဖန့်က သူမကို ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းကာ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

ချီဖန့် မသိသော်လည်း၊ အကယ်၍ သူ ဘာမှမလုပ်လျှင်တောင် စုချန်ချင်းမှာ နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လည် အသိအမှတ်ပြုခံရမည်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှည်လျားလှသော စာရင်းထဲမှ အမည်မသိ လူတစ်ဦးအဖြစ် ပါဝင်ခြင်းနှင့် အခမ်းအနားဖြင့် လေးလေးစားစား အမှုပြန်ဖွင့်ပေးခြင်းမှာ ကွာခြားလှရာ ဆရာဖြစ်သူက ဒုတိယနည်းလမ်းကို ပို၍ နှစ်သက်မည်မှာ သေချာသည်။

ယန်ရွှယ် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီကာ ပြောလိုက်သည်။"သွားပါ၊ ကျွန်မ ဒီမှာ စောင့်နေပါ့မယ်— ရှင့်ဆီကရော၊ ဆရာ့ဆီကပါ သတင်းကောင်းတွေ ရမယ့်ရက်ကိုပေါ့။"

နောက်တစ်နေ့တွင် ချီဖန့်သည် ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ရထားဖြင့် ထွက်ခွာသွားပြီး ရောက်သည်နှင့် အလုပ်ထဲသို့ ချက်ချင်း အာရုံနစ်ဝင်တော့သည်။

ပထမဦးစွာ သူသည် ပြည်နယ်စက်ရုံထုတ် ထရက်တာများနှင့် ကိုက်ညီမည့် စတက်တစ်ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်ကို ဒီဇိုင်းထုတ်ကာ အစိတ်အပိုင်းများကို ပြုပြင်မွမ်းမံပြီး အကျယ်တဝင့် စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

ဇွန်လတွင် ပထမအကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုအရ လောင်စာဆီ သုံးစွဲမှုကို ၁၅ ရာခိုင်နှုန်း လျှော့ချနိုင်ခဲ့သည်။

ဇူလိုင်လတွင် ဒုတိယအကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်မှုက ၁၈ ရာခိုင်နှုန်းအထိ လျှော့ချနိုင်ခဲ့ပြီး အစိတ်အပိုင်းအချို့ကိုလည်း အနည်းငယ် ပြုပြင်ခဲ့သည်။

သြဂုတ်လ ရောက်မှသာ ချီဖန့်သည် အိမ်ပြန်ရန် ရက်အနည်းငယ် အားလပ်ခွင့် ရခဲ့သည်။ အိမ်ထဲသို့ ဝင်ဝင်ချင်းမှာပင် အိတ်များကိုယ်စီ သယ်ကာ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်နေသော ယန်ရွှယ်နှင့် ယန်ကျိအန်းတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

အံ့သြသွားသော သူ့ကို ကြည့်ကာ ယန်ကျိအန်းက မျက်နှာလေး နည်းနည်း ရဲတက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မက ကျွန်တော့်အတွက် အလုပ်တစ်ခု ရှာပေးထားတယ်။ ချန်ရွှေ့ သစ်တောဌာန အလယ်တန်းကျောင်းမှာ အင်္ဂလိပ်စာ ဆရာ လုပ်ရမှာ"

ယန်ကျိအန်းမှာ အထက်တန်း အောင်မြင်ပြီးကာစ ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် တိုင်ပင်ရန် ချီဖန့် ရည်ရွယ်ထားသော်လည်း ယန်ရွှယ်က သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှုပ်ရှားခဲ့သည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ်"

ယောက်ဖဖြစ်သူကို ပြောကာ သူ၏ ပစ္စည်းများကို အိမ်ထဲတွင် ချလိုက်သည်။

"ငါ အပြင်အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်။"

သူတို့ သုံးဦး အပြင်သို့ ထွက်လာကြရာ ချီဖန့်က ယန်ကျိအန်းကို ဖောင်တိန်တစ်ချောင်း ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါ မြို့မှာ ဝယ်လာတာ။"

ယန်ကျိအန်းက ၎င်းမှာ သူ အမြဲသုံးနေကျ တစ်ယွမ်တန် ဖောင်တိန်များနှင့် လုံးဝ မတူကြောင်း သတိပြုမိသည်။

"ဒါက မဈေးကြီးဘူးလား"

၎င်းမှာ တန်ဖိုးကြီး Hero အမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး ဆယ်ယွမ်ကျော် ကုန်ကျသည်။ ထိုခေတ်ကာလ လစာနှုန်းထားနှင့် ဆိုလျှင် အတော်လေး များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချီဖန့်က သူ့အတွက် အထူးတလည် ဝယ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ "သိမ်းထားပါ၊ မင်း အလုပ်စလုပ်ပြီဆိုတော့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန်လေး ရှိသင့်တာပေါ့။"

ယန်ကျိအန်းက ကျေးဇူးတင်စကား ပြောကာ ယူလိုက်သည်။ ဘတ်စ်ကားမှတ်တိုင် ရောက်သောအခါ သူ ပြောလိုက်သည်။ "ရပါပြီ၊ ပြန်ကြပါတော့။ လိုက်ပို့စရာ မလိုတော့ဘူး"

ထို ၁၈ နှစ်သားလေးမှာ လူကြီးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ယန်ရွှယ်ကို တစ်ခုခု ပြောချင်နေပုံရသည်။ သူ ချီဖန့်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောမည့်စကားကို ပြန်မျိုချလိုက်သည်။

မောင်နှမချင်း သီးသန့်ကိစ္စဟု ယူဆကာ ချီဖန့်က ထပ်မမေးတော့ပေ။ သူနှင့် ယန်ရွှယ်သည် ဘတ်စ်ကား ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ အိမ်သို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

အိမ်ထဲ ဝင်သောအခါ အဘွားယန်က ဧည့်ခန်းကို ရှင်းလင်းနေသည်။"တို့ဖူးချဉ်တစ်တုံးပဲ ကျန်တော့တယ်။ မင်း ပြန်ရောက်နေတုန်း သွားဝယ်လိုက်ပါဦးမယ်"

သူမ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ချီဖန့်က ပုလင်းကို ယူလိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်ပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်။ အဘွား အနားယူပါ"

အဘွားမှာ ခြေထောက်ကို အဝတ်စည်းထားသူ ဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့ အလုပ်များကို သူ သို့မဟုတ် ယန်ရွှယ်ကသာ လုပ်ပေးလေ့ရှိသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့ မိသားစုက တို့ဟူးချဉ်ကိုသာ စားကြသည် မဟုတ်ပါလား။

တစ်ခုခု ထူးခြားနေသလို ခံစားရသော်လည်း ချီဖန့်က အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။ ပစ္စည်းများ ဝယ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ အပြင်မှာ ကစားနေသည့် ယန်ယွီနှင့် တွေ့ရာ သူက သူ့ကို ကပ်တွယ်နေတော့သည်။

ညစာ စားချိန်ရောက်မှသာ တို့ဟူးချဉ်ကို အမြဲ ရှောင်တတ်သော ယန်ရွှယ်က ပေါင်မုန့်နှင့်အတူ တစ်တုံးခွဲလောက် အားရပါးရ စားနေသည်ကို ကြည့်ရင်း သူနှင့် သူမ နှစ်ယောက်တည်း စကားပြောရန် အခွင့်အရေး ရတော့သည်။

သူက သူမကို ပွေ့ဖက်ရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ယန်ရွှယ်က သူ့ကို လက်ဖြင့် ကာထားလိုက်သည်။

"ဖြည်းဖြည်းလုပ်ပါ။"

ချီဖန့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားမိသည်။"မင်း နေလို့ မကောင်းဘူးလား"

ယန်ရွှယ် သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ နည်းနည်းပေါ့"

သူ ထပ်မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ ဆက်ပြောခဲ့သည်။"ကျွန်မမှာ နောက်ထပ် ကိုယ်ဝန် ရှိနေပြီ။"

ချီဖန့်မှာ မှင်သက်သွားပြီး ဤသတင်းကို နားလည်ရန် အချိန်ခဏ ယူလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင် သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာမှာ လုံးဝ တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

ယန်ရွှယ် သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။"ဘာလဲ။ ရှင် မပျော်ဘူးလား။"

ချီဖန့် တိတ်ဆိတ်နေသဖြင့် ယန်ရွှယ် အသံကို နည်းနည်း မြှင့်လိုက်သည်။"ရှင် တကယ်ပဲ မပျော်ဘူးလား"

"အဲလို မဟုတ်ပါဘူး"

ချီဖန့် အလျင်အမြန် ချော့မော့လိုက်သော်လည်း သူ၏ ခံစားချက်ကို ဖော်ပြရန် ရုန်းကန်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ သူ ခဏအကြာမှ မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်နှလ ရှိပြီလဲ"

"သုံးလကျော်ပြီ" ယန်ရွှယ် ပြောလိုက်သည်။"ရှင့်ကို ကိုယ်တိုင်ပြောချင်လို့ စာထဲမှာ ထည့်မရေးခဲ့တာ။"

ယန်ယွီပင် ရှစ်နှစ် ရှိနေပြီဖြစ်ရာ သူမလည်း ထပ်၍ကိုယ်ဝန်ရလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူမနှင့် ချီဖန့်မှာ အမြဲတမ်း သတိထားခဲ့ကြသည်။ သို့မဟုတ် သတိထားခဲ့သည်ဟု သူတို့ ထင်ခဲ့ကြသည်။

သူမ၏ ရာသီသွေးမှာ နှစ်ပတ်ကျော် နောက်ကျသွားသောကြောင့် ဆေးစစ်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ "အကာအကွယ်" တစ်ခုက သိသိသာသာ ချို့ယွင်းသွားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

ယခုအချိန်အခါမှာလည်း အဆိုးဆုံးပင်။ တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲများမှာ ယခုနှစ်ကုန်တွင် ပြန်လည် စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ၊ ထိုအချိန်တွင် သူမမှာ ကိုယ်ဝန်ရင့်မာနေပြီ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးများကို စာမေးပွဲ ဖြေဆိုခွင့် ပြုမပြုဆိုသည်မှာလည်း သူမ မသေချာပေ။

သူမ၏ ကလေးများမှာ ထူးခြားသော အချိန်ကို ရွေးချယ်တတ်ကြသည်။ တစ်ဦးက ဖခင်နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရန် နိုင်ငံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး လိုက်လာခဲ့သလို၊ ယခု တစ်ဦးကလည်း စာမေးပွဲခန်းထဲအထိ သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါလာဦးမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကလေးမှာ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ နောက်ပြန်လှည့်၍ မရတော့ပေ။ ယန်ရွှယ်က ၎င်းကို ကံကြမ္မာ၏ လက်ဆောင်တစ်ခုအဖြစ်သာ သတ်မှတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ချီဖန့်၏ အမူအရာမှာမူ သူမကဲ့သို့ အကောင်းမြင်ပုံ မရပေ။ ယန်ရွှယ် သူ့ကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင် တကယ်ပဲ ကျွန်မကို မမွေးစေချင်ဘူးလား"

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချီဖန့်က တုံ့ဆိုင်းနေပြီးမှ သူမ၏ ပခုံးကို အသာအယာ ဖက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် မင်းကို နောက်တစ်ကြိမ် ကလေးမွေးတဲ့ ဒုက္ခတွေကို ထပ်ပြီး မခံစားစေချင်တော့လို့ပါ"

ပထမတစ်ခေါက်က သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခက်အခဲများမှာ လုံလောက်နေပြီပင်။ မွေးခန်းအပြင်ဘက်မှာ စောင့်နေစဉ် သူ ခံစားခဲ့ရသော ကူကယ်ရာမဲ့မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများကို သူ ထပ်မကြုံတွေ့လိုတော့ပေ။

သို့သော် ကလေးက ရောက်လာတော့မည် ဖြစ်သည်။ ချီဖန့်သည် ယန်ရွှယ်၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ကိုယ် ပြည်နယ်စက်ရုံက အလုပ်တွေကို အမြန်ဆုံး ဖြတ်တောက်ပြီး ပြန်လာဖို့ နည်းလမ်းရှာပါ့မယ်။"

ထို့နောက် သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြန်သည်။"အဲဒီ ကွန်ဒုံးတွေရဲ့ အရည်အသွေးက တကယ်ကို ညံ့ဖျင်းလွန်းတယ်။ စက်ရုံကို စာရေးပြီး တိုးတက်အောင် လုပ်ခိုင်းရမယ်။"

သူ၏ စကားကြောင့် ယန်ရွှယ် ရယ်မိသွားသည်။

ဝူရှင်းသဲ့၏ ကျဆုံးမှုက နီးကပ်နေပြီဖြစ်ရာ၊ မူလ ဝတ္ထုထဲတွင် လူပျိုကြီးဖြစ်ရမည့်သူမှာ ယခုအခါ သန္ဓေတားပစ္စည်း ထုတ်လုပ်မှု မြှင့်တင်ရေးဘက်သို့ အာရုံပြောင်းသွားတော့မည်လား။

ချီဖန့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုဘက်ကို အာရုံစိုက်မစိုက် ဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း၊ လက်ရှိတွင်မူ သူသည် ဒေသတွင်း ကျန်းမာရေးစောင့်ရှောက်မှုဘက်သို့ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။

စုံစမ်းကြည့်ပြီးနောက် သူ သတင်းကောင်းနှင့် ပြန်လာခဲ့သည်။ မြို့တော်ဆေးရုံတွင် ခွဲစိတ်မွေးဖွားခြင်း ကျွမ်းကျင်သော ဆရာဝန်တစ်ဦး ရှိနေသည်။ ထိုဆရာဝန်မှာ ယဉ်ကျေးမှုတော်လှန်ရေးအတွင်း ကျေးလက်သို့ စေလွှတ်ခြင်း ခံခဲ့ရသော်လည်း လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်ကမှ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ် ပထမတစ်ခေါက်က ဘာကြောင့် ဆေးရုံမှာ မမွေးခဲ့လဲ ဆိုသည်မှာ ရှင်းလင်းသွားသည်။ ဆေးရုံနှင့် ဝေးရုံသာမက၊ အတွေ့အကြုံရှိသော ဆရာဝန်များမှာလည်း နေရာပြောင်းရွှေ့ခံထားရသဖြင့် အတွေ့အကြုံမရှိသော သင်တန်းသားများထက် ဝမ်းဆွဲသည်များက ပို၍ အားကိုးရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

၁၉၇၅ ခုနှစ် ရောက်မှသာ မူဝါဒများ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းလာပြီးနောက် ဆရာဝန်အချို့ကို စစ်ဆေးမှုများ အောင်မြင်ပါက မြို့သို့ ပြန်ခွင့်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန်တွင် ကျွမ်းကျင်သော ခွဲစိတ်ဆရာဝန် ရှိနေကြောင်း သိရသဖြင့် ယန်ရွှယ်နှင့် ချီဖန့်တို့ နှစ်ဦးလုံး စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ အန္တရာယ်အချို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။

(တကယ်တော့ ယန်ရွှယ်က ဒါကို သူမဘာသာ စုံစမ်းပြီးသားဖြစ်သော်လည်း၊ သူ မသိသေးသလိုမျိုးပင် ဟန်ဆောင်ကာ လိုက်လျောပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။)

ချီဖန့်၏ အားလပ်ရက်မှာ အလွန်တိုတောင်းသည်။ ဤသတင်းကြီးကို လက်ခံပြီးနောက် ဆေးရုံများ လိုက်လံစုံစမ်းပြီးသည်နှင့် သူ ပြည်နယ်စက်ရုံသို့ ပြန်ရတော့မည်။

သို့သော် အဆင့်မြှင့်တင်မှု အတော်များများမှာ ပြီးစီးနေပြီဖြစ်ပြီး အချက်အလက် စုဆောင်းမှုမှာလည်း ပြီးလုနီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ရလဒ်များကို တင်ပြရန် အချိန်တန်ပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ စက်ရုံခေါင်းဆောင်ပိုင်းက သူ့ထံ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။ "အစိုးရက သိပ္ပံနဲ့ နည်းပညာ ကော်မရှင်ကို ပြန်ဖွဲ့စည်းနေပြီး ရှေ့နှစ် နွေဦးမှာ ညီလာခံကြီး တစ်ခု ကျင်းပဖို့ စီစဉ်နေတယ်။ မင်းရဲ့ စီမံကိန်းက တကယ့်ကို အောင်မြင်မှုတစ်ခုပဲ။ ငါတို့ ဒါကို အမည်စာရင်း တင်သွင်းချင်တယ်။ အစီရင်ခံစာ အသစ်တစ်ခု ထပ်ရေးပေးပါ။"

အထက်လူကြီးများမှာ သိပ္ပံနည်းကျ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ဦးစားပေးနေပြီး နိုင်ငံရေးအခြေအနေ တည်ငြိမ်သည်နှင့် ညီလာခံကို အမြန်ဆုံး ကျင်းပရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။

ချီဖန့်က ဘာမှမပြောဘဲ အချက်အလက်များကို ပြန်လည် ပြင်ဆင်ကာ အစီရင်ခံစာသစ်ကို တင်ပြလိုက်သည်။ သို့သော် "သုတေသနပြုသူများ" အပိုင်းရှိ ပထမဆုံး အမည်မှာ သူ၏ အမည် မဟုတ်ဘဲ စုချန်ချင်း၏ အမည် ဖြစ်နေသည်။

စက်ရုံဝန်ထမ်းများမှာ ၎င်းကို သတိမထားမိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ပထမစာမျက်နှာကို ကျော်ကြည့်ပြီးမှ သူတို့ ပြန်လှန်ကြည့်ကြသည်။

"မင်း အဓိက သုတေသနပညာရှင် အမည်ကို မှားရေးမိတာလား"

"မမှားပါဘူး"

ချီဖန့် တည်ငြိမ်စွာ ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် ဤစကားကို ပြောရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ခဲ့ရသည်။

"ဒီစီမံကိန်းက မူလကတည်းက ကျွန်တော့်ဆရာ စုချန်ချင်းရဲ့ လက်ရာပါ။ ကျွန်တော်က အဲဒါကို ပြန်မွမ်းမံပြီး အဆုံးသတ်ပေးခဲ့တာပဲ ရှိပါတယ်။"

ယခင်က တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးအား အဓိက သုတေသနပညာရှင်အဖြစ် စာရင်းသွင်းထားခြင်းမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ကောက်ချက်များကို မဆွဲဘဲ နေရန် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် ထိုသူမှာ ပေါ်ထွက်မလာခဲ့ပေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ရာထူးချခံထားရခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လောလောဆယ်တွင် သူသည် သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသနလုပ်ငန်းများတွင် ပါဝင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ ပြည်နယ်ထရက်တာစက်ရုံမှ ဝန်ထမ်းများသည် စကားလုံးများကို သေသေချာချာ ရွေးချယ်ပြီး အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍ ယဉ်ကျေးစွာ မေးမြန်းစုံစမ်းခဲ့ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီဖန့်၏ အမူအရာမှာ ဖော်ပြရန် ခက်ခဲလှသည်။

"ဆရာက စုဟန်ရဲ့ မတရား စွပ်စွဲခံရမှုကြောင့် လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၀ နှစ်က ထောင်ကျခဲ့တာပါ။ ထောင်ထဲမှာပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်သွားခဲ့ပါတယ်။"

ထိုစကားများက သူတို့အား အလွန်ပင် တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အစီရင်ခံစာကို ကိုင်ထားရခြင်းမှာပင် မခံမရပ်နိုင်အောင် လေးလံနေသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်။

ထို့ပြင် ဤအရေးကြီးသော သုတေသနကို လွန်ခဲ့သော ၁၀ နှစ်ကတည်းက အဓိက လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဆယ်စုနှစ်တစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားသည့်တိုင် ထိုစဉ်ကတည်းက ဖြေရှင်းပြီးသား ဖြစ်သင့်သည့် ပြဿနာကို မည်သူမျှ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ကြပေ။

ပြည်နယ်ထရက်တာစက်ရုံမှ ဝန်ထမ်းများသည် စုချန်ချင်းကဲ့သို့သော သုတေသနပညာရှင်များအတွက် ဝမ်းနည်းမှုနှင့်အတူ ဤနှစ်များအတွင်း သိပ္ပံပညာ တိုးတက်မှု တန့်သွားခဲ့သည့်အပေါ် စိတ်မကောင်းခြင်း စသည့် ခံစားချက်မျိုးစုံ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် စီမံကိန်းခေါင်းဆောင်နှင့် ပထမဆုံး ပါဝင်သူအကြား ခြားနားချက်မှာ ကြီးမားလှသည်။ ၎င်းကို သိပ္ပံညီလာခံသို့ တင်ပြ၍ ရနိုင်မနိုင် သူတို့ မသေချာသဖြင့် အကြံဉာဏ်တောင်းရန် အစီရင်ခံစာကို ယူဆောင်သွားခဲ့ကြသည်။

"ဒါက စုချန်ချင်းရဲ့ စီမံကိန်းလို့ ပြောနေတာလား။"

စုချန်ချင်းကို သိပုံရသော စက်ရုံမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က အစီရင်ခံစာကို ယူကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

အစီရင်ခံစာပေါ်မှ ထိုစာလုံးသုံးလုံးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"သူ ဆုံးသွားတာ ၁၀ နှစ်တောင် ရှိပြီ။ အစီရင်ခံစာတစ်ခုပေါ်မှာ သူ့နာမည်ကို ပြန်တွေ့ရလိမ့်မယ်လို့ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး။"

"သူက အရမ်း နာမည်ကြီးတာလား"

သိပုံရသော တာဝန်ရှိသူကို သူတို့ မေးလိုက်ကြသည်။

"သူက နိုင်ငံတည်ထောင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဆိုဗီယက်ယူနီယံကို ပညာတော်သင် သွားခဲ့ရတဲ့ ပထမဆုံး ကျောင်းသားအုပ်စုထဲက တစ်ယောက်လေ။ တရုတ်နိုင်ငံရဲ့ ပထမဆုံး ထရက်တာကို တီထွင်တဲ့နေရာမှာလည်း သူ ပါဝင်ခဲ့တယ်။ သူက ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ် နယ်ပယ်မှာ အခွင့်အာဏာရှိသူ တစ်ဦးပဲ။ ဒီနေ့ ငါတို့ သုံးနေတဲ့ ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ် အစိတ်အပိုင်းအချို့က သူ ဒီဇိုင်းဆွဲပေးခဲ့တာတွေပဲ။"

သူသည် သူ၏ လုပ်ငန်းနယ်ပယ်အတွင်း အမှန်တကယ်ပင် ကျော်ကြားပုံရသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ ကျော်ကြားမှုကပင် သူ့ကို မကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က သူ့ထက် ပို၍ ကျော်ကြားပြီး ပို၍ အကျိုးပြုခဲ့သူများပင်လျှင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှ မလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ ဤနှစ်များအတွင်း သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော တိတ်ဆိတ်မှုမျိုးကို ကျင့်သားရနေခဲ့ကြပြီပင်။ သံခြေကျင်းများကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး စကားပြောရမည့် အချိန်ရောက်သည့်တိုင် မည်သည့် စကားလုံး အမှားကမဆို ဘေးဒုက္ခ ဆောင်ကြဉ်းလာမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် သူတို့ မပြောမီ စိတ်ထဲတွင် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ပြန်လည် စဉ်းစားတတ်ကြသည်။

ထို့ကြောင့် စုချန်ချင်းအကြောင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ဝမ်းနည်းဖွယ် ကံကြမ္မာအကြောင်း မည်သူမျှ ထပ်မပြောကြတော့ပေ။ နားလည်မှုယူထားသကဲ့သို့ပင် အကြောင်းအရာမှာ လုပ်ငန်းကိစ္စဘက်သို့ ပြန်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

"ဒါကို ဘေးဖယ်ထားမယ်ဆိုရင်တောင် ဒီလို နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုက သိပ္ပံညီလာခံကို တင်ပြနိုင်တဲ့ အရမ်းကောင်းမွန်တဲ့ အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်တာကတော့ အမှန်ပဲ။"

လာမည့် နွေဦးအစောပိုင်းတွင် ကျင်းပရန် စီစဉ်ထားသော တစ်နိုင်ငံလုံးဆိုင်ရာ သိပ္ပံညီလာခံအတွက် ပြင်ဆင်နေသည်မှာ အချိန်အတန်ကြာပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုညီလာခံတွင် အဆင့်မြင့် အဖွဲ့အစည်းများ၊ ထူးချွန်သော သိပ္ပံလုပ်သားများနှင့် အလွန်ကောင်းမွန်သော သိပ္ပံဆိုင်ရာ အောင်မြင်မှုများအတွက် ဆုများ ပေးအပ်မည်ဖြစ်သည်။

ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ် ဟိုက်ဒရောလစ်စနစ်အောင်မြင်စွာ တီထွင်နိုင်ခြင်းမှာ ပြည်တွင်း ဆောက်လုပ်ရေးနှင့် စိုက်ပျိုးရေးသုံး စက်ကိရိယာများ တိုးတက်မှုအတွက် အရှိန်အဟုန်တစ်ခု ဖြစ်စေသည်မှာ သေချာသည်။ ဤကဲ့သို့ ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုမှာ အသိအမှတ်ပြုခြင်း ခံရမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင်။

ပြည်နယ်ထရက်တာစက်ရုံအတွက် အခက်တွေ့စေသည်မှာ ချီဖန့်ကို ထူးချွန်သိပ္ပံလုပ်သားအဖြစ် အမည်စာရင်း တင်သွင်းသင့် မသွင်းသင့် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ တင်သွင်းပါက စီမံကိန်း၏ အဓိက အနှစ်သာရမှာ ဆုချန်ချင်း၏ လက်ရာ ဖြစ်နေသည်၊ အကယ်၍ မတင်သွင်းပြန်ပါကလည်း အလုပ်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့သူမှာ ချီဖန့် ဖြစ်နေသည်။

သို့သော် ချီဖန့်မှာ ခေါင်းမာလှသည်။ အကယ်၍ အခြားသူသာဆိုလျှင် ဆရာဖြစ်သူ ဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သလို ရာဇဝတ်မှုဖြင့်လည်း အပြစ်ပေးခံထားရသဖြင့် မိမိနာမည်ကိုသာ တင်ပြလိုက်ကြလိမ့်မည်။

သို့သော် သူက ငြင်းဆိုခဲ့သည်။ သူသည် ဆရာဖြစ်သူ၏ အမည်ကိုသာ ပထမဆုံး ထားရန် ဇွတ်အတင်း တောင်းဆိုခဲ့ပြီး၊ ဤအစီရင်ခံစာကို မြင်သူတိုင်း ၎င်းမှာ သူ၏ဆရာ စုချန်ချင်း တီထွင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိစေရန် လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ၏ ဤကဲ့သို့သော ခိုင်မာသည့် မူဝါဒကြောင့်ပင် သစ္စာဖောက်မှုများစွာကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသူများမှာ သူ့အပေါ် မမျှော်လင့်ဘဲ စိတ်ဝင်စားသွားကြသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးမြန်းလာခဲ့သည်။

"သူက ဘယ်အပိုင်းတွေကို အဓိက ပြီးအောင် လုပ်ခဲ့တာလဲ"

"နောက်ဆုံး ဒီဇိုင်းထုတ်ထားတဲ့ အစိတ်အပိုင်း အသစ်အချို့ပါ"

တာဝန်ရှိသူက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူတို့သည် ၎င်းနှင့် ပတ်သက်၍ ချီဖန့်နှင့် စကားပြောဆိုပြီးသား ဖြစ်ရာ အစီရင်ခံစာ၏ ထိုစာမျက်နှာများသို့ မြန်မြန်ဆန်ဆန် လှန်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက အတော်များတာပဲ၊ ပြီးတော့ ဒါကို သူက ဘယ်သူ့ဆီကမှ သုတေသန ရန်ပုံငွေ ဒါမှမဟုတ် အကူအညီ မရဘဲနဲ့ တစ်ယောက်တည်း လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ဤနှစ်များအတွင်း သုတေသန ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမြဲ ခက်ခဲခဲ့သော်လည်း ရန်ပုံငွေ လုံးဝမရှိဘဲ မိမိကိုယ်တိုင်သာ အားကိုးလုပ်ဆောင်ရသည့် ဤကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးကို လူအနည်းငယ်သာ တွေ့ဖူးကြသည်။

ထို့ကြောင့် အစပိုင်းတွင် ချီဖန့်က ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ် စနစ်ကို တီထွင်ခဲ့သည်ဟု ကြားသောအခါ မည်သူမျှ မယုံကြည်ခဲ့ကြပေ။ ယခုပင်လျှင် ၎င်း၏ အနှစ်သာရမှာ စုချန်ချင်း ဖြစ်ကြောင်း သိရသည့်တိုင် မယုံနိုင်စရာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

အစိတ်အပိုင်းများကို အလွန်ပင် တိကျသေသပ်စွာ ပြုလုပ်ထားပြီး အရေအတွက်ကို လျှော့ချကာ စနစ်နှင့် လုံးဝ အံဝင်ခွင်ကျ ဖြစ်အောင် ပေါင်းစပ်ထားသည်မှာ တစ်ရက်တည်းဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာ မဟုတ်သည်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် စုချန်ချင်းသည် စရိုက်ရော အရည်အချင်းပါ ပြည့်ဝသော တပည့်ကောင်းတစ်ဦးကို ထားရစ်ခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အကျေအလည် ဆွေးနွေးပြီးနောက် ပြည်နယ်စက်မှုဌာနသည် နောက်ဆုံးတွင် ချီဖန့်အား "အဆင့်မြင့် သိပ္ပံနှင့် နည်းပညာ လုပ်သားဆု" အတွက် အမည်စာရင်း တင်သွင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အခြားအရာကြောင့် မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဇွဲလုံ့လနှင့် ကြိုးစားအားထုတ်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။

စုချန်ချင်း၏ အခြေအနေနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူတို့ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။ သို့သော် နိုင်ငံတော်မှ သိပ္ပံလုပ်ငန်းအပေါ် အလေးထားမှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ဤသမိုင်းဝင် ပြဿနာများသည် အနှေးနှင့်အမြန် ပြေလည်သွားလိမ့်မည်ဟု ယူဆရသည်။

ထို့ကြောင့် အစီရင်ခံစာကို ပြုပြင်ပြောင်းလဲမှု မရှိဘဲ တင်ပြခဲ့ပြီး၊ ချီဖန့်၏ အမည်စာရင်း တင်သွင်းလွှာတွင်သာ အခြေအနေကို ရှင်းပြထားသော မှတ်ချက်တစ်ခု ထည့်သွင်းခဲ့သည်။