အခန်း (၂၀၂)

အမှတ်မထင် ဖူးစာ

အပိုင်း ၂၀၂

ပြည်နယ်စက်မှုဌာနမှ အလုပ်များကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ချီဖန့်သည် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းကာ အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။ ယန်ရွှယ်မှာ ကိုယ်ဝန်အရိပ်အယောင်များ စတင် ပြနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ထူထဲသော အဝတ်အစားများကြောင့် ဖုံးကွယ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ကလေးလေး ယန်ယွီမှာ မိသားစုထဲသို့ အဖွဲ့ဝင်သစ်တစ်ဦး ရောက်ရှိလာတော့မည်ကို သိရှိထားသည်။ သူသည် သူ၏ ပုံမှန် သံသယကြီးတတ်သော စုံထောက် အမူအရာများကို စွန့်လွှတ်ကာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အလွန်ပင် မျှော်လင့်စောင့်စားနေခဲ့သည်။

ဤခေတ်မှ ကလေးများသည် တစ်ဦးတည်းသော ကလေးဟူသော အတွေးအခေါ်မျိုး သိပ်မရှိကြပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မောင်နှမ နည်းသူများမှာ အပြင်တွင် အနိုင်ကျင့် ခံရလေ့ရှိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရန်ဖြစ်လျှင် လူအုပ်လိုက် ခေါ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ယန်ယွီမှာ အနိုင်ကျင့် မခံရအောင် ပါးနပ်သူ ဖြစ်သော်လည်း အခြားကလေးများတွင် မောင်နှမများ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသောအခါ တစ်ခုခု လိုအပ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရတတ်သည်။

ယခုအခါ သူ မောင်နှမ ရတော့မည် ဖြစ်ရာ၊ ကားအတူ ကစားမည့် ညီလေးတစ်ယောက် သို့မဟုတ် သူ့ကို "အစ်ကိုကြီး" ဟု ခေါ်မည့် ညီမလေးတစ်ယောက် ရလာတော့မည်ဟု ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စိတ်ကူးယဉ်နေတော့သည်။

သူ၏ အိပ်မက်များမှာ ချိုမြိန်လှသော်လည်း မကြာမီတွင် တင်းကျပ်သော မိသားစုစီမံကိန်း (သားဆက်ခြား) မူဝါဒများ စတင်တော့မည် ဖြစ်ရာ သူသည် မောင်နှမ တစ်ယောက်သာ ရရှိနိုင်လိမ့်မည်။

ထိုတစ်ယောက်မှာပင် မိသားစုအတွက် မမျှော်လင့်ထားသော ကောင်းချီးတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒမှာ မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်ရာ သားဆက်ခြား ပစ္စည်းများမှာ ပို တွင်ကျယ်လာပြီး အကာအကွယ်များကို ဖောက်ထွက်ရန် ပိုခက်ခဲလာပေလိမ့်မည်။

ဤကံကောင်းသော အံ့သြဖွယ်ရာလေးမှာ မုန်တိုင်းမတိုက်မီ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး ယန်ရွှယ်၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲတွင် သက်သောင့်သက်သာ ခိုနားကာ တစ်ခါတစ်ရံ လက်ဆန့် ခြေကန် လုပ်တတ်သည်။

သို့သော် ကလေးသည် မိခင်နှင့်အတူ စာမေးပွဲ မဖြေရသေးမီမှာပင် သူမနှင့်အတူ ရာထူးတက်သွားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

စက်တင်ဘာလကုန်တွင် တရားဝင် ခွင့်ပြုချက် ကျလာခဲ့သည်။ ချန်ရှန်းကို မြို့အဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ပြီး ပိုင်စုန့် ခရိုင်အပါအဝင် ပတ်ဝန်းကျင် မြို့နယ်အချို့ကို ပေါင်းစည်းလိုက်သည်။

ချန်ရှန်းခရိုင် သစ်တောဌာနမှာလည်း အခြေအနေနှင့်အညီ ခရိုင်ဗျူရိုအဆင့်မှ မြို့ပြဌာနအဆင့်သို့ ချက်ချင်း တိုးမြှင့်ခံရပြီး၊ ယခင်က သူတို့ကို ကြီးကြပ်ခဲ့သော ကျန်းချန် မြို့ပြ သစ်တောဌာနနှင့် တန်းတူ အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

၎င်းမှာ လူများစွာကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ အခြေအနေကို သေချာ မသိသူများသည် တရားဝင် ကြေညာချက်ကို အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။ "အတွင်းရေးမှူးချူက ဘယ်လို ကံမျိုး ပါလာလို့ ဒါမျိုး ရတာလဲ"

မနှစ်က အတွင်းရေးမှူးထန်မှာ မြို့ပြအဆင့်သို့ ရာထူးတိုးသွားသော်လည်း ထိပ်တန်း ရာထူးကို မရရှိခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ ယခုအခါ ချူမင်လီသည် သူ့ထက် ရာထူးအဆင့် ပို၍ မြင့်မားသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အတွင်းရေးမှူးထန်အနေဖြင့် သူ၏ စောစီးစွာ ရာထူးတိုးသွားမှုအပေါ် နောင်တရမရ မည်သူမျှ မသိပေ။ သို့မဟုတ် အတွင်းရေးမှူးချူက အစကတည်းက သိနေသဖြင့် ရာထူးတိုးရန် အလျင်စလို ငြင်းဆန်နေခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထို့ပြင် အတွင်းရေးမှူးချူ၏ နောက်ခံမှာ အတော်လေး တောင့်တင်းပုံရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် မနှစ်က အထက်မှ လာသော စစ်ဆေးရေးအဖွဲ့ကို ရင်ဆိုင်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။

ခရိုင်သစ်တောဌာနမှ မြို့ပြသစ်တောဌာနသို့ ရုတ်တရက် ရာထူးတိုးသွားသဖြင့် ယန်ရွှယ်၏ ရာထူးမှာ အပြောင်းအလဲ မရှိသော်လည်း၊ သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဌာနမှူးအဆင့်သို့ တိုးမြှင့်ခံခဲ့ရသည်။

အသက် ၂၆ နှစ်အရွယ်နှင့် အမည်ခံ မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိသော ဌာနမှူးအဆင့် ရရှိခြင်းမှာ ချန်ရှန်းတွင်သာမက တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့်ပင် ရှားပါးလှသည်။

ရာထူးအဆင့်အရ ဆိုလျှင် ယခုအခါ ယန်ရွှယ်သည် ချန်ရှန်း မြို့မဖြစ်မီက ချူမင်လီနှင့် တန်းတူ ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကွာခြားချက်မှာ ချူမင်လီသည် အစကတည်းက ဤနေရာသို့ အခြေအနေ စောင့်ကြည့်ရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ ယခု အခြေအနေ ကောင်းမွန်လာပြီဖြစ်ရာ မကြာမီ အခြားတစ်နေရာသို့ ရာထူးတိုးသွားဖွယ် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုနေ့ ညနေတွင် ချီဖန့်က ယန်ရွှယ်ကို အလုပ်မှ လာကြိုသည်။ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာမှ ဆိုင်းဘုတ် ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သူ သတိပြုမိပြီး ယန်ရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အခုတော့ လူကုံထံကြီး ဖြစ်သွားပြီပေါ့၊ ဌာနမှူးယန်။"

ဌာနမှူးဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ထိုမျှအထိ အရေးမပါလှပေ။ ယန်ကျင်းတွင် ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ပြုတ်ကျလျှင်ပင် ထိုလူမျိုး သုံးယောက်လောက်ကို မှန်နိုင်သည်။ သို့သော် ယန်ရွှယ်က သူမ ပထမဆုံး မှိုစိုက်ပျိုးနည်းကို စတင် မိတ်ဆက်စဉ်က ပြောခဲ့သော ပြက်လုံးကို ပြန်သတိရသွားသည်။

သူမ ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ထိုစဉ်က အခြေအနေများကြောင့် ဖိအားခံခဲ့ရသည်မှာ အမှန်ပင်။ ခုနစ်နှစ်အကြာတွင် သူမသည် အမှန်တကယ်ပင် တရားဝင် ရာထူးတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်က ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ လှပသော မျက်ခုံးများမှာ ကွေးတက်သွားခဲ့သည်။"စကားသက်သက်ပဲလား။ ဂုဏ်ပြုလက်ဆောင် တကယ် မရှိဘူးလား။"

ချီဖန့်သည် စက်ဘီးပေါ်တွင် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက သူမကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး သူ၏ ကော်လာကို လျှော့လိုက်သည်။

ထိုရိုးရှင်းသော အမူအရာဖြင့် သူ အမြဲဆင်ထားသော အေးစက်သည့် ပုံစံမှာ အခြားတစ်ခုနှင့် ချက်ချင်း အစားထိုးသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ဖော်ပြ၍ မရသော သိမ်မွေ့သည့် အဓိပ္ပာယ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သူမသည် လွန်ခဲ့သည့် ရှစ်နှစ်က သူ၏ ညှပ်ရိုးနားမှ မှဲ့လေးကို မြင်ချင်သော်လည်း သူက အကြည့်မခံခဲ့သည့် အခြေအနေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုအခါ သူသည် ဤကဲ့သို့သော အရာများတွင် ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာသည်။ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း မသိမသာ ညှို့ယူဖမ်းစားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရှစ်နှစ် ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ အမျိုးသား၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ကောင်လေးတစ်ယောက်၏ အမူအရာမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပိုနက်ရှိုင်းသော ဆွဲဆောင်မှုဖြင့် အစားထိုးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်အခါကသာ မှားယွင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ် သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း နှမြောတသသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လောလောဆယ်တော့ ဆိုင်းငံ့ထားကြရအောင်။ နောက်မှပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ချီဖန့်သည် သူမ၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ကာ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ရပါတယ်၊ လောလောဆယ်တော့ အကြိုပေးချေမှုအနေနဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုလောက်ပဲ ယူထားတာပေါ့။"

ထိုအကြိုပေးချေမှု ဆိုသော စကားက ယန်ရွှယ်ကို အခြားအရာများ လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဤအမျိုးသား ပို၍ ကျွမ်းကျင်လာသော အရာများကို တွေးမိသွားစေသည်...

သို့သော် နေ့ခင်းကြောင်တောင် ဖြစ်နေသဖြင့် သူမသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ချက်ချင်း ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီး သူ့ကို မျက်စောင်းလေး ထိုးကာ စက်ဘီးပေါ် တက်လိုက်သည်။

စက်ဘီးမှာ ရှေ့သို့ မှန်မှန်လေး လိမ့်သွားခဲ့သည်။ ချီဖန့် ထပ်မေးခဲ့သည်။ "ဆိုင်းဘုတ် ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ ကားပေါ်က စာလုံးတွေကိုလည်း ပြန်ရေးရဦးမှာ မဟုတ်လား"

"အင်း"

ယန်ရွှယ် သူ့ခါးကို ဖက်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့ အလျင်မလိုပါဘူး။ စင်တာက ဒီနှစ် နောက်ထပ် ထရပ်ကားတစ်စီး ထပ်ဝယ်ထားတယ်၊ နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ရောက်လိမ့်မယ်။ အဲဒါ ရောက်မှပဲ အားလုံးကို တပြိုင်နက်တည်း ဆေးသုတ်ကြတာပေါ့။"

မနှစ်က အခက်အခဲအချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း မှိုရောင်းအားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သလို၊ စင်တာ၏ မှိုမျိုးစေ့ ရောင်းအားမှာလည်း အလားတူပင် ဖြစ်သည်။

နှစ်ကုန်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် ထိုထရပ်ကားကို ဝယ်ယူခဲ့သော ကုန်ကျစရိတ်ကို ပြန်ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ယခုနှစ် အစပိုင်းတွင် အော်ဒါများမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ပုလင်းပေါင်း တစ်သိန်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့သည်။ အစည်းအဝေးအပြီးတွင် စင်တာသည် ဒုတိယမြောက် ထရပ်ကားကို ဝယ်ယူရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ပြည်နယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော ဈေးကွက်ကို အပြည့်အဝ ရယူရန်ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ ပိုလျှံသော ကုန်ထုတ်စွမ်းအား ရှိပါက ပြည်နယ်ပြင်ပသို့ပါ အနည်းငယ် တိုးချဲ့ရန် ဖြစ်သည်။

ခေတ်ကာလများ ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အထက်လူကြီးများမှာ စီးပွားရေး ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုကို ထောက်ပံ့ပေးနေပြီး နောက်နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ပြုပြင်ပြောင်းလဲရေးနှင့် တံခါးဖွင့်ဝါဒကို စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုစာ အတားအဆီးများအပြီးတွင် တိုးတက်မှု၏ ဘီးလုံးကြီးများမှာ တားဆီး၍ မရသော အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ လိမ့်နေပြီဖြစ်ရာ ပို၍သာ မြန်ဆန်လာလိမ့်မည်။

တစ်ပတ်အကြာတွင် ဒုတိယမြောက် Liberation CA10 ထရပ်ကားမှာ စိုက်ပျိုးရေးစင်တာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ချီဖန့်သည် သူ၏ ဆေးစုတ်တံကို ပြန်ကိုင်ကာ ကားဘေးတွင် လုပ်ငန်းအမည်ကို ရေးဆွဲပေးခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ "ကျန်းချန်းမြို့၊ ချန်ရှန်းခရိုင်" ဆိုသည်မှာ "ချန်ရှန်းမြို့" အဖြစ်သို့ ရိုးရှင်းစွာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ အစသစ်တစ်ခုကဲ့သို့ အသစ်စက်စက် အစပြုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထရပ်ကား နှစ်စီးလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ခွာသွားကြရာ တိုးမြင့်လာသော ကုန်ထုတ်လုပ်မှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ဖိအားများကို ချက်ချင်း လျှော့ချပေးနိုင်ခဲ့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်ရွှေ့ရှိ မှိုမျိုးစေ့သစ် စမ်းသပ်မှုမှာလည်း အလွန်ပင် အောင်မြင်ခဲ့သည်။

ချန်ရွှေ့မှ အသေးစိတ် အချက်အလက်များမှာ အောက်တိုဘာလ ရောက်မှသာ ရရှိခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် မှိုများအားလုံး ဆောင်းရာသီ စောင့်ရှောက်မှု အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

အချက်အလက်များနှင့်အတူ စိုက်ပျိုးမှု နှစ်ပေါင်းများစွာမှ အတွေ့အကြုံ ရရှိထားကြသော စမ်းသပ်တောအုပ်မှ နည်းပညာရှင်များသည်လည်း သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် လေ့လာတွေ့ရှိချက်အချို့ကို ထည့်သွင်းပေးခဲ့ကြသည်။

ကောချန်အန်း၏ မျိုးစပ်မျိုးစေ့မှာ ယခင်မျိုးစေ့များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မှိုအုံ အရေအတွက် တိုးမလာသော်လည်း၊ မှိုအုံများမှာ ပို၍ ကြီးမားကာ အသားပိုထူသဖြင့် အထွက်နှုန်းမှာ ပို၍ မြင့်မားသည်။

တုံ့ပြန်ချက်များ ပိုရရှိရန်အတွက် ဤမျိုးစေ့မှ ထုတ်လုပ်ထားသော စပိုးပုလင်း တစ်ထောင်ကို အခြားနေရာများသို့ မရောင်းချဘဲ၊ မြို့တွင်းရှိ ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် ကုန်စုံဆိုင်များ၊ သမဝါယမ ဆိုင်အချို့တွင်သာ အားလုံးကို ရောင်းချခဲ့သည်။

ယန်ရွှယ်နှင့် အခြားသူများသည် ဖောက်သည်များ မှိုကို မည်သို့နှစ်သက်သည်ကို မေးမြန်းရန် မကြာခဏ သွားရောက်စစ်ဆေးလေ့ရှိသည်။ ယခုအချိန်အထိ တုံ့ပြန်မှုများမှာ အလွန်ကောင်းမွန်ကာ ယန်ရွှယ်မှာ လူသိပိုများလာခဲ့သည်။

ထုတ်ကုန်မှာ ကောင်းမွန်ပြီး အမြန်ရောင်းကုန်သဖြင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်နှင့် ကုန်စုံဆိုင်များက ပစ္စည်းအမြန်ပြန်ဖြည့်ရန် လောဆော်ကြသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ချန်ရွှေ့သည် ယခုနှစ်တွင် မှိုကို နည်းပါးစွာသာ စိုက်ပျိုးခဲ့သဖြင့် ဝယ်လိုအားကို မဖြည့်ဆည်းနိုင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် အချက်အလက်များနှင့်အတူ ချန်ရွှေ့ထံမှ အော်ဒါများလည်း ရောက်ရှိလာပြီး လာမည့်နှစ် မျိုးစေ့ အားလုံးကို ဤမျိုးစိတ်သစ်ဖြင့် အစားထိုးရန် တောင်းဆိုလာကြသည်။

မျိုးစိတ်သစ်သို့ ပြောင်းလဲခြင်းမှာ ဈေးနှုန်းကို ယခင်အတိုင်း ထား၍မရဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။ ဤမျိုးစိတ်မှာ မျိုးစပ်မျိုးစိတ်ဖြစ်ပြီး သာမန်မျိုးစိတ်များထက် စိုက်ပျိုးရန် ပိုရှုပ်ထွေးသည်။ ယန်ရွှယ်က ဈေးနှုန်းကို ပြားခြောက်ဆယ်သို့ မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး ဆွေးနွေးပြီးနောက် ချန်ရွှေ့ဘက်မှ မမျှော်လင့်ဘဲ သဘောတူခဲ့ကာ တစ်ကြိမ်တည်းဖြင့် ပုလင်းပေါင်း ၁၅,၀၀၀ ကို အော်ဒါမှာယူခဲ့သည်။

မှိုစိုက်ပျိုးသည့် မြို့များထဲတွင် ချန်ရွှေ့၏ ထုတ်ကုန်များသည် အမြဲတမ်း အရောင်းရဆုံး ဖြစ်ခဲ့သည်။ အဆုံးတွင်မူ ယန်ရွှယ် တည်ဆောက်ခဲ့သည့် ခိုင်မာသော ဂုဏ်သတင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဂုဏ်သတင်း မည်မျှပင်ကောင်းစေကာမူ အရည်အသွေးမြင့် ထုတ်ကုန်များဖြင့် ထောက်ပံ့ပေးရန် လိုအပ်သည်။ အကယ်၍ ချန်ရွှေ့၏ ထုတ်ကုန်များ ကျဆင်းသွားပါက နှစ်ပေါင်းများစွာ ခက်ခက်ခဲခဲ တည်ဆောက်ခဲ့ရသည့် ယုံကြည်မှုများမှာ လုံးဝ ပြိုလဲသွားပေလိမ့်မည်။

သာလွန်ကောင်းမွန်သော မျိုးစိတ်ရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် သူတို့သည် "ကဏန်းကို ပထမဆုံးစားသူ" ဆိုလိုသည်မှာ ဦးဆောင်မှုယူကာ အခြားမြို့များထက် ပိုသာလွန်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် သဘာဝအတိုင်း ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

ပထမဆုံး ရောင်းချသူဖြစ်နေသရွေ့ အခြားသူများထက် တစ်နှစ်စောသည်ဖြစ်စေ ထိုအားသာချက်ကို အသုံးချကာ သူတို့၏ ကောင်းမွန်ပြီးသား ဂုဏ်သတင်းနှင့် ရောင်းအားကို ပိုမြင့်တင်နိုင်သည်။

အော်ဒါကို လက်မှတ်ရေးထိုးပြီး ချန်ရွှေ့မှ လူများကို ပြန်ပို့ဆောင်ပြီးနောက် ယန်ရွှယ်သည် အသေးစိတ်အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာ ဆွေးနွေးရန် ကောချန်အန်းကို ချက်ချင်း ခေါ်ယူလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်မှာ မန်နေဂျာအဖြစ် ရာထူးတိုးသွားပြီး စင်တာ၏ အထွေထွေကိစ္စရပ်များကို ပိုအာရုံစိုက်လာသဖြင့် နည်းပညာရှင် ကောချန်အန်းမှာ စင်တာ၏ နည်းပညာပိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသနနှင့် ဖွံ့ဖြိုးရေးလုပ်ငန်းများ၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို တာဝန်ယူနိုင်နေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ အောင်မြင်မှုများမှာ သူပေးဆပ်ခဲ့ရသော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြိုးစားအားထုတ်မှုများကို အရှက်မရစေခဲ့ပေ။

လာမည့်နှစ် မြို့တည်ထောင်ပြီးနောက် ပထမဆုံး ပေးအပ်မည့် "ထူးချွန်ပုဂ္ဂိုလ်" ဆုအတွက် စင်တာအနေဖြင့် သူ့ကို အမည်စာရင်း တင်သွင်းရန် ယန်ရွှယ်က ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်မှာ ယန်ရွှယ်သည် ယခင်က အကြိမ်ပေါင်းများစွာ ဆုရရှိဖူးပြီးသားဖြစ်သဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်အတွက် သိပ်စိတ်မဝင်စားပေ။ သို့သော် ကောချန်အန်း၏ မျိုးစပ်မျိုးစိတ် အောင်မြင်မှုမှာ ထိုဂုဏ်ပြုမှုကို ရရှိရန် လုံလောက်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် စာမေးပွဲများ ပြန်လည်ကျင်းပတော့မည်ဖြစ်ရာ ယန်ရွှယ်ကိုယ်တိုင် ဝင်ရောက်ဖြေဆိုရန် စီစဉ်ထားသဖြင့် လာမည့်နှစ်တွင် စင်တာနှင့် ဌာနမှ ထွက်ခွာသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဤနေရာကို စီမံခန့်ခွဲရင်း ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်ခန့် အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့သဖြင့် ထွက်ခွာရန် နှမြောမိသော်လည်း၊ ဤနေရာမှာ သူမ၏ ဘဝအစမှတ်သာ ဖြစ်သင့်သည်။ အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ်မှာပင် ရောင့်ရဲပြီး အခြေချနေထိုင်ရမည့် နောက်ဆုံးပန်းတိုင် မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်သည် ပိုကျယ်ပြန့်သော ကမ္ဘာကြီးထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်တွင်လည်း စင်တာနှင့် ချန်ရှန်းတို့၏ နောက်ထပ်ခြေလှမ်းများအတွက် သူမ ဆက်ကူညီပေးဦးမည်ဖြစ်သည်။

အချိန်များမှာ အလုပ်ရှုပ်ခြင်းနှင့် စောင့်ဆိုင်းခြင်းများကြားတွင် တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ အောက်တိုဘာလနှောင်းပိုင်းတွင် သတင်းစာများ၊ ရေဒီယိုနှင့် ကျောင်းများအားလုံးက အမျိုးသားအဆင့် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲကို ပြန်၍ကျင်းပမည်ဖြစ်ကြောင်း ကြေညာခဲ့သည်။

ဆယ်နှစ်ကြာ ရပ်ဆိုင်းခဲ့ပြီးနောက် ပညာသင်ကြားခြင်းမှာ အသုံးမကျဟု လူများစွာက လက်လျှော့နေချိန်မှာပင် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲမှာ ပြန်ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ လုပ်ငန်းခွင်၏ ထောက်ခံချက် မလိုအပ်တော့ပေ။ ရမှတ်ကောင်းကောင်း ရရှိသရွေ့ ကောင်းမွန်သော တက္ကသိုလ်တစ်ခုသို့ တက်ရောက်နိုင်ပြီး လက်ရှိဘဝနှင့် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော လမ်းစတစ်ခုကို ဖွင့်လှစ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ယန်ရွှယ် ယန်ကျိအန်းကို အကြောင်းကြားလိုက်ရာ သူ၏တုံ့ပြန်မှုမှာ သူမထင်ထားသည်ထက် ပိုမြန်သည်။ ထိုနေ့မွန်းလွဲပိုင်းမှာပင် သူသည် သူ၏ အထက်တန်းကျောင်းသုံး ပြဌာန်းစာအုပ်များကို ယူရန် ဘတ်စ်ကားဖြင့် အိမ်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

၁၉၇၇ ခုနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲမှာ အလွန်အလျင်စလို ဖြစ်ခဲ့သည်။ အောက်တိုဘာလနှောင်းပိုင်းတွင် ကြေညာပြီး တစ်လမပြည့်မီမှာပင် စတင်ဖြေဆိုရမည်ဖြစ်ရာ ပြန်လည်လေ့လာရန် အချိန်အနည်းငယ်သာ ရရှိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယန်ကျိအန်းမှာ ယခုနှစ်မှ အထက်တန်းအောင်မြင်ထားသူ ဖြစ်သဖြင့် သင်ယူခဲ့သည်များကို မမေ့သေးဘဲ သူသည် အမြဲတမ်း ထူးချွန်ကျောင်းသားတစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့သည်။ လူငယ်လေး၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပနေသည်။

"ယန်ကျင်းမှာ နိုင်ငံခြားဘာသာသိပ္ပံ ရှိတယ်လို့ ကြားတယ်၊ အဲဒီမှာ နိုင်ငံခြားသား ဆရာတွေလည်း ရှိတယ်တဲ့။ ကျွန်တော် အဲဒါကို စမ်းကြည့်ချင်တယ်။"

မည်သူကမျှ တိုက်တွန်းခြင်းမရှိဘဲ သူသည် သူဘာကိုနှစ်သက်ပြီး မည်သည့်လမ်းကို လျှောက်လိုသည်ကို သိရှိနေပြီဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်၏ အရိပ်အောက်တွင် ခိုလှုံကာ ခက်ခဲသောအချိန်များကို ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော ဤမောင်လေးမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ကောင်းကင်ဆီသို့ ပျံသန်းရန် အတောင်ပံဖြန့်နေပြီဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသလို အဘွားအိုယန်လည်း အလားတူပင်။

သွေးသားမတော်စပ်သော်လည်း မိသားစုကဲ့သို့ ရင်းနှီးသော ဤမြေးနှစ်ယောက်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ နှလုံးသားမှာ လုံးဝ အရည်ပျော်သွားသည်။ သူမ ယန်ကျိအန်း၏ လက်ကိုပင် တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"တက္ကသိုလ်တက်ရတာ အရမ်းကောင်းတာပေါ့! ငါတို့ ယန်မိသားစုမှာ တက္ကသိုလ်ကျောင်းသား တစ်ယောက်မှ မရှိဖူးသေးဘူး။"

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြေးမလေး၏ ခင်ပွန်းမှာ ယန်မျိုးရိုး မဟုတ်သဖြင့် သူ့ကို ထည့်မတွက်ပေ။ သူ တက္ကသိုလ်ဝင်ခွင့် ရသည့်တိုင် ယန်မိသားစု ဘိုးဘွားသင်္ချိုင်းမှ မီးခိုးထွက်သည် (ဂုဏ်တက်သည်) ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ အဘွားအိုယန် စိတ်ကောင်းဝင်နေစဉ် ယန်ရွှယ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အတော်ပဲပေါ့။ ကျွန်မလည်း ဒီနှစ် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲကို ဝင်ဖြေမလို့ စဉ်းစားထားတယ်။ အဲဒီကျရင် ကျွန်မတို့ နှစ်ယောက်လုံး ဖြစ်သွားမှာပေါ့။"

အဘွားအိုယန်က သူမ၏ ဝမ်းဗိုက်ကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားခဲ့သည်။ "မင်းမှာ ကိုယ်ဝန် ခြောက်လကျော်နေပြီလေ။ တကယ်ပဲ စာမေးပွဲ ဝင်ဖြေနိုင်ပါ့မလား"

ယန်ကျိအန်းကလည်း စိုးရိမ်ပုံရသည်။ "အရမ်း ပင်ပန်းမနေဘူးလား။ လာမယ့်နှစ်ကျမှ ဖြေရင် ပိုမကောင်းဘူးလား။ လာမယ့်နှစ်မှ ဖြေလည်း အတူတူပါပဲ။"

သို့သော် ချီဖန့်မှာ တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။ အဘွားယန်က သူ့ကို လှမ်းကြည့်သောအခါ သူကပင် ဝိုင်းဝန်းဖျောင်းဖျပေးလိုက်သည်။

"သူ ဖြေချင်တယ်ဆိုရင် စမ်းကြည့်ပါစေ။ အဆင်မပြေရင်လည်း လာမဲ့နှစ်မှ ပြန်ဖြေလို့ ရတာပဲ။"

ချီဖန့်သည် ယန်ရွှယ်ကို မေးမြန်းပြီး သူမက အချိန်တန်ပြီဟု ပြောကတည်းက သူမကို ဘာမှမဆိုင်းမတွ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ပြောစရာမလိုသော နားလည်မှုတစ်ခု ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

ချီဖန့်က မမေးသလို ယန်ရွှယ်ကလည်း အများကြီး မပြောပေ၊ သို့သော် ရံဖန်ရံခါတွင် သူမ၏ အစီအစဉ်အချို့ကို ထုတ်ပြောတတ်သည်။ ဥပမာ ဤတစ်ကြိမ် တက္ကသိုလ်ဝင်စာမေးပွဲ ပြန်ကျင်းပမည့် ကိစ္စအတွက် သူမ လပေါင်းများစွာ ကြိုတင်လေ့လာနေခဲ့သည်မျိုး ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ကိစ္စများကြောင့် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု ချီဖန့် ခန့်မှန်းနိုင်သော်လည်း ယန်ရွှယ်၏ ပွင့်လင်းပြီး ယုံကြည်ချက်ရှိမှုက သူ့ကို ယခင်က မခံစားဖူးသော စိတ်သက်သာရာရမှုကို ပေးစွမ်းခဲ့သည်။ ဒါကို မြင်တော့ အဘွားယန်က ချီဖန့် ယန်ရွှယ်ကို အလေးအနက် ထောက်ခံပေးနေကြောင်း သတိထားမိလိုက်သည်။

"အလုပ်လုပ်ရတာ မလွယ်ဘူးလေ၊ သူက ပိုပြီး သင်ယူချင်နေတာ။"

၎င်းမှာ စာမတတ်သော အဘွားယန်ကို အခွင့်ကောင်းယူလိုက်ခြင်းပင်။ သူမ နားမလည်နိုင်ပေ၊ ထိုစကားနှစ်ခွန်းမှာ ခွဲပြောလျှင် အမှန်တရားဖြစ်သော်လည်း ပေါင်းလိုက်လျှင်မူ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်စပ်မှု မရှိပေ။ မြေးမလေးနှင့် မြေးသမက်မှာ နှစ်ယောက်လုံး အရည်အချင်းရှိသူများ ဖြစ်သည်။