အခန်း (၁၅၃-၁၅၄)

အခန်း ၁၅၃:မင်းမှာ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိတယ်... ကိစ္စ မရှိပါဘူး...

လီမု၏မျက်နှာ စက္ကူအလား ဖြူရော်နေပြီး ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် သူမ၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်သည် အချိန်မရွေး ပြိုလဲသွားတော့မည့်အလား ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေပေ၏။

သို့ရာတွင် ဤအချိန်အခိုက်အတန့်၌ သူမ ခံစားနေရသော နာကျင်မှုထက် သူမ၏စိတ်ကို ပို၍တုန်လှုပ်စေသောအရာမှာ...

နှစ်ပေါင်းများစွာ ငြိမ်သက်နေခဲ့ပြီး သူမ ဂုဏ်ယူခဲ့သော သူမ၏စိတ်ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ ဟန်ယွီဧကရာဇ်ကျမ်းစာအမှတ်အသား၏ အမျှင်လေးသည် စူးချန်ကဲ၏ ဖိအားအောက်တွင် ရင်းနှီးသော ပဲ့တင်ထပ်မှုတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ဤအရှိန်အဝါကို သူမအား ရှင်းလင်းစွာ ခံစားခွင့်ပြုလိုက်ခြင်းပင်။

ဤအရာက မည်သည့်အရာကို ကိုယ်စားပြုသည်အား သူမကဲ့သို့ အပြင်လူတစ်ယောက်ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သည်။

ဟန်ယွီဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံသူများသာ ကောင်းကင် ဧကရာဇ် စူးကိုယ်တိုင် ခတ်နှိပ်ထားသော ဤဧကရာဇ်ကျမ်းစာ အမှတ်အသားကို အသက်သွင်းနိုင်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ စူးချန်ကဲက ထိုအရာကို ကျင့်ကြံထားခြင်းပင်။

ဤအရာက သူမကို ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲစေခဲ့လေ၏။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာတစ်ခု ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ကို အမြင့်မြတ်ဆုံး ကျင့်ကြံခြင်း နည်းစနစ်တစ်ခုပင်။ အင်မော်တယ်ဖြစ်ရန် လမ်းကြောင်း အချိန်ကြာမြင့်စွာ ပြတ်တောက်နေခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံများနှင့် ကမ္ဘာအသင်္ချေတွင် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာသည် အမြင့်မြတ်ဆုံးဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းမဟာမိသားစုကြီး အတွက်ပင်လျှင် ဤသည်မှာ ထပ်တူထပ်မျှပင်။

စူးမိသားစု၏ ဟန်ယွီဧကရာဇ်ကျမ်းစာမှာ လောကတွင် ကျန်ရှိနေသော တစ်ခုတည်းသော ပြီးပြည့်စုံသည့် ဧကရာဇ်ဥပဒေသဖြစ်သဖြင့် ထိုအရာ၏တန်ဖိုးမှာ ပို၍ပင် ရှားပါးလှသည်။

ထို့ကြောင့် စူးမိသားစုအတွင်း၌ပင် အဓိက မျိုးဆက်များသာလျှင် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံနိုင်သည်။

"သူ... သူက တကယ်တော့ စူးမိသားစုရဲ့ အဓိက မျိုးဆက် ကပဲ..."

လီမုက သူမ၏ရှေ့ရှိ ဂရုမစိုက်သော အမူအရာဖြင့် လူငယ်လေးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကာ သူမ၏စိတ်နှလုံးသားအတွင်း၌ မုန်တိုင်းထန်သော လှိုင်းများဖြင့် လှိုင်းထနေခဲ့သည်။

ယခင်က တစ်ဖက်လူမှာ အောက်ဘုံသို့ လေ့ကျင့်ရန် လာသော စူးမိသားစုမှ သာမန်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ခန့်မှန်းခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်၌ ထိုသို့ လုံးဝမဟုတ်ကြောင်း သူမ နားလည်သဘောပေါက်သွားသည်။

သူမ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရချိန်တွင် စူးမိသားစု၏ လူငယ်မျိုးဆက်များထဲတွင် ဟန်ယွီဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို ကျင့်ကြံရန် အရည်အချင်းပြည့်မီပြီး အတည်ပြုခံရသူ သုံးဦးသာ ရှိကြောင်း သူမ ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေခဲ့သည်။

ထိုလူသုံးဦးမှာ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စေသော ထိပ်သီးပါရမီရှင်များပင်။

ထိုပါရမီရှင်များအနက် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်ကျော်က ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ထံမှ မွေးစားခံခဲ့ရသော မွေးစားသားစူးယွီ၏အရည်အချင်းမှာ အကန့်အသတ်မဲ့ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူနှင့်ပတ်သက်သော ဒဏ္ဍာရီများ အလွန်များပြားလေ၏။ သူသည် ရှေးဟောင်း သူတော်စင် ရုပ်ခန္ဓာကိုယ်ကို အသေးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းကင်အလွန်နယ်မြေသို့ သူ တစ်ယောက်တည်း သွားရောက်ခဲ့ကာ အသက်ရှင်ရက် ပြန်လာခဲ့ဖူးသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ သူသည် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေ ၏ လူငယ်အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ထိပ်ဆုံးနေရာကို ရယူထားခဲ့ပြီး သူ၏နေရာကို မည်သူကမျှ မယိမ်းယိုင်စေနိုင်ခဲ့ချေ။

အမှန်အားဖြင့် ထိုစဉ်က ကမ္ဘာအသင်္ချေမှ ကောလာဟလများကို သူမ သဘောတူခဲ့လေ၏။

စူးယွီ က ဧကရာဇ်ရဲ့သားအရင်းနဲ့ ပိုတူတယ်...

တခြားလူငယ်နှစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမသည် သူတို့၏အကြောင်းကို ယခင်ကတည်းက ကြားဖူးခဲ့သည်။

သို့ရာတွင် ဤလူသုံးဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းစွမ်းအားမှာ သူမ မကျရှုံးမီ အချိန်ကြာမြင့်စွာကတည်းက နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်နှင့် အထက်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး သူတို့၏အသက် အသွင်အပြင်နှင့် အမူအကျင့်ပုံစံတို့မှာ သူမ၏ရှေ့ရှိ စူးချန်ကဲနှင့် လုံးဝမကိုက်ညီချေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူငယ်ပါရမီရှင်သုံးဦးအနက် သူ မပါဝင်သေးချေ။

ထို့ပြင် အရေးကြီးဆုံး အချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။ ဧကရာဇ်ကျမ်းစာသည် အစွမ်းထက်ပြီး ထိုအရာကို ကျင့်ကြံရန် အနည်းဆုံးအနေဖြင့် နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်တွင် ရှိနေရန် လိုအပ်သည်။ ဤသည်မှာ ကောင်းကင်လူသား မျိုးနွယ်စုတွင် အရေးကြီးသော ရာထူးများ ရယူထားသူများအတွက် လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခု မဟုတ်သော်လည်း စူးချန်ကဲသည် ယခုအချိန်၌ နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် အောက်ဘုံတွင် ထိုအရာကို သူ မည်သို့ ကျင့်ကြံခဲ့သနည်း။

သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို အရင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား...

ဤဖြစ်နိုင်ချေမှာ မမြင့်မားချေ။ သူတို့၏ တိုတောင်းသော အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုမှနေ၍ တစ်ဖက်လူမှာ ကျားကို စားရန် ဝက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်မည့် လူစားမျိုး မဟုတ်ကြောင်း သူမ ပြောနိုင်လေ၏။

သို့ရာတွင် အောက်ဘုံတွင် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို သူ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့လျှင်...

ထိုအရာက ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ချေ။ စူးမိသားစုပင်လျှင် ထိုအရာကို မည်သည့်မျိုးနွယ်စုဝင်ကိုမျှ အောက်ဘုံသို့ မဆိုထားနှင့် မိသားစု၏ပြင်ပသို့ ယူဆောင်သွားခွင့်ပင် မည်သို့မျှ ခွင့်ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

"ခဏလေး..."

လီမုကိုယ်တိုင် အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားရသော အတွေးတစ်ခုက သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် ကမ္ဘာအသင်္ချေကို အထက်စီးမှ ကြည့်ရှုနေသော ထိုကျောပြင်ကို သူမ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူမက စူးချန်ကဲကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်၏။ အချိန်တခဏအတွင်းတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခုက သူမ၏မျက်လုံးများထဲ၌ တဖြည်းဖြည်း ထပ်တူကျသွားပြီး သူတို့သည် အမှန်တကယ်ကို ခုနစ်ပုံ ရှစ်ပုံခန့် ဆင်တူနေကြသည်။

အထူးသဖြင့် မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုသော ထို အမူအကျင့်...

"မဖြစ်နိုင်ဘူး... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

"သူ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..."

လီမုက သူမ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

သူက အဲ့ဒီအရှင်သခင်ရဲ့သား ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...

ထို့ပြင် ကောလာဟလများအရ သူ၏ပါရမီမှာ သာမန်ဖြစ်ပြီး သာမန်စူးမိသားစု တပည့်များနှင့်ပင် တူညီနေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ အသက်အရွယ်တွင် အရင်းအမြစ်များကို စုပုံခြင်းဖြင့် နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်သို့ သူ ရောက်ရှိခဲ့လျှင်ပင် သူ ဤမျှထိ အစွမ်းထက်မနေသင့်ချေ၏ ထို့ထက်ပို၍ အောက်ဘုံသို့ သူ မည်သည်ကြောင့် ရောက်လာရသနည်း...

သို့ရာတွင်...

သူမ ထိုအရာကို ငြင်းဆိုလေလေ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ် နက်ရှိုင်းသောနေရာရှိ ဟန်ယွီ အမှတ်အသား၏ ပဲ့တင်ထပ်မှုက ပို၍အားကောင်းလာလေလေပင်။

စူးချန်ကဲ၏အသွင်အပြင်ကလည်း ပို၍ပို၍ ရှင်းလင်းလာသည်။

သူမ ကြောင်အမ်းသွားပြီး သူမ၏ အကြွင်းအကျန်စိတ်ဝိညာဉ် ပြိုကွဲသွားသည့် နာကျင်မှုကို မခံစားရတော့ပုံရသည်။ သူမ၏ စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုသာ ရှိတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင်...

လီမုက နာကျင်မှုကို အံ့ကြိတ်ခံကာ ခေါင်းမော့မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အက်ရှရှအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"နင်က... ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ရဲ့... သားလား..."

သို့ရာတွင် စူးချန်ကဲက ဤအရာကို လုံးဝ မတုံ့ပြန်ဘဲ အနည်းငယ် မကျေနပ်ဖြစ်နေပုံရသည်။ အချိန်တခဏကြာမျှ သူ စောင့်ဆိုင်းခဲ့သော အဖြေမှာ သူ လိုချင်သောအရာ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မဟုတ်သဖြင့် သူ၏ စိတ်ရှည်မှုမှာ ကုန်ဆုံးနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာရှင်းလင်းလှသည်။

နောက်တခဏတွင်...

လီမု၏ အကြွင်းအကျန်စိတ်ဝိညာဉ်အပေါ် သက်ရောက်နေသော ဖိအား ရုတ်တရက် တိုးလာသည်။

"အား..."

လီမုက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် စူးရှသော အော်ဟစ်သံတစ်သံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် လျှင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားသည်။

သို့ရာတွင် လီမု၏မျက်လုံးများက စူးချန်ကဲကို စူးစူးဝါးဝါး စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ နှလုံးသားထဲရှိ အံ့အားသင့်မှုမှာ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ သူလား..."

အမှန်အားဖြင့် စူးချန်ကဲကို မမေးခင် သူမထံ၌ အဖြေရှိပြီးသားပင်။

ဒါပေမဲ့ စူးချန်ကဲကိုယ်တိုင် ဝန်ခံတာကို သူမ ကြားချင်သေးတယ်...

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ မုန်းတီးသော၊ အထင်သေးသော၊ အသုံးမကျဟု ထင်သော၊ ထို သခင်နှင့် မထိုက်တန်ဟု ထင်သော ဧကရာဇ်၏ သားဖြစ်သူသည် ရုတ်တရက် ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပါရမီနှင့် စွမ်းအားမျိုး ရရှိလာနိုင်သည်ကို သူမ မယုံကြည်သောကြောင့်ပင်။

ယခုလက်ရှိ စူးချန်ကဲ၏စွမ်းဆောင်ရည်အရ ကြည့်လျှင် လူငယ်အမြင့်မြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ် အဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ရှိနေသူများနှင့် ကွာဟချက် ရှိနေသေးသော်လည်း ထိုအရာမှာ သိပ်မများတော့ချေ။

သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်သည် အနည်းငယ် လိုအပ်နေသော်လည်း တူညီသောနယ်ပယ်တွင် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ သူသည် လုံးဝအားမနည်းချေ။

"ဘာလို့လဲ..."

"ဖြစ်နိုင်တာက... စူးမိသားစုက တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာလား... မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါလည်း မမှန်ဘူး... စူးမိသားစုရဲ့ အဆင့်အတန်းနဲ့ စွမ်းအားအရ ဒီလို လုပ်ဖို့ လုံးဝမလိုပါဘူး... ဒါ့ပြင် သူသာ တကယ်ကြီး ဒီလိုပါရမီမျိုး ရှိခဲ့ရင် စူးမိသားစုက အရပ်မျက်နှာအားလုံးက သက်ရှိတွေ အရိုအသေပေးဖို့ ရောက်လာအောင် စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေကို ထုတ်ပြန်ကြေညာသင့်တယ်လေ...ဘာလို့ ဖုံးကွယ်ထားရမှာလဲ..."

သူမ ထိုကိစ္စကို စဉ်းစား၍မရသလို နားလည်း မလည်နိုင်ခဲ့ချေ။

"ဘာလို့ သူ ဖြစ်ရမှာလဲ..."

လီမုက သနားစရာကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် တွေးတောလိုက်သည်။

"မြောင်ယန်ရဲ့ အခြေအနေကို သူ သိချင်တာက ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ..."

"မြောင်ယန်ရဲ့ တိုးတက်မှုအကြောင်း သူ သိသွားတာလား..."

"ဒါက အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိတယ်... မြောင်ယန် က နှစ်တစ်သောင်းအတွင်းမှာ ကောင်းကင်လူသား ရဲ့ အသန့်စင်လုံး သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့ ငါတို့ မျိုးနွယ်စုထဲက တစ်ယောက်တည်းသောသူပဲ... ဒီ ကမ္ဘာအသင်္ချေမှာ သူ့ရဲ့ ကောင်းကင် အရင်းအမြစ်ကို ဘယ်သူက မလိုချင်ဘဲ နေမှာလဲ..."

"တကယ်လို့ အဲ့ဒါက အမှန်ဆိုရင် သူ့ကို ငါ လုံးဝ ပြောလို့ မရဘူး..."

လီမု၏မျက်လုံးများတွင် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူမက အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ကို သတ်လိုက်...နင့်ကို ငါ ပြောမှာ မဟုတ်ဘူး... ဒီအကြံအစည်ကို စောစောစီးစီး စွန့်လွှတ်လိုက်ဖို့ နင့်ကို ငါ အကြံပေးတယ်... နင်က အခု ထူးခြားတဲ့ ပါရမီကို ပြသခဲ့ရင်တောင်မှ မြောင်ယန်က နင်ကို ဘယ်တော့မှ သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး... တကယ်လို့ နင် သူ့ကို အတင်းအကြပ် လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင်... ဟမ့် ကောင်းကင်ဧကရာဇ်က သေချာပေါက် ခွင့်ပြုမှာ မဟုတ်ဘူး..အဲ့ဒါကြောင့် နင်က ဒီနေရာမှာ ငါ့ကို အတင်းအကြပ် စစ်မေးနေတာပဲ... သေချာတာပေါ့... တကယ်လို့ ငါက အတွေးလွန်နေပြီးတော့ နင်က အဲ့ဒီသခင်ရဲ့သား မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဘာမှမကြားခဲ့သလိုပဲ ဟန်ဆောင်လိုက်ပါ..."

ဤစကားကို ပြောဆိုပြီးနောက် သူမက အညံ့ခံခြင်းထက် သေခြင်းကို ရွေးချယ်သည့် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကို ယူကာ သူမ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အလွန်သဘာဝကျပေ၏။

သူမ ဤသို့သော အသွင်အပြင်ကို ပြသသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ်နှင့် မတူပေ။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

ထိုလက်ကြီးမှ လာသော သေခြင်းတရား၏ အရှိန်အဝါကိုသာ သူမ ခံစားလိုက်ရသည်။

"..."

လီမု၏မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး သူမ၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့သွားခဲ့သည်။ သူမသည် သေဆုံးရန် ပြင်ဆင်ထားသော်လည်း သေခြင်းတရား အမှန်တကယ် ရောက်လာသောအခါ သူမသည် အလိုအလျောက် အကြောက်တရားကို ပြသနေဆဲပင်။

ဘုန်းခနဲ အသံတစ်သံသာ ကြားလိုက်ရသည်။

လီမု၏ အကြွင်းအကျန် စိတ်ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝအက်ကွဲသွားပြီး စူးချန်ကဲ၏ လက်ဝါးထဲတွင် ဖြည်းညှင်းစွာ လွင့်မျောသွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဗလာနတ္တိသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသော အပြာရောင်အလင်း ဖုန်မှုန့် အစက်အပြောက်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"မင်း သေချင်တယ်ဆိုရင် ပြောလိုက်ပေါ့... မင်းက စကားအရမ်းများတယ်..."

စူးချန်ကဲက မကျေမနပ်ဖြင့် ညည်းတွားလိုက်သည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် လှိုင်းဂယက်လေးတစ်ခုမျှ မရှိသလို အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင်လေး တစ်ခုမျှပင် မရှိချေ။

ဤသည်မှာ ကံကြမ္မာသားတော်အတွက် တာအို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် သူမ၏ ဇာတ်ကောင်စရိုက်နှင့် ကိုက်ညီလေ၏။

သူ သိချင်သည့်အရာကို မသိခဲ့ရသော်လည်း ကိစ္စများသည် ဤအထိ ရောက်လာသဖြင့် အရေးမကြီးတော့ပေ။ ထိုသူတော်စင်အဆင့် ဆေးကို သုံးလိုက်ရလျှင်ပင် မူလကတည်းက ထိုအရာသည် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။

မူလဘူတ ကောင်းကင်အရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသော အလားအလာရှိသည့် ကံကြမ္မာသမီးတော် ရန်သူ တစ်ယောက်ကို အတည်ပြုနိုင်သဖြင့် သူ့အတွက် များစွာဆုံးရှုံးခြင်း မဟုတ်ပေ။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

ဝူယာခြံဝင်း၌....

"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကားက ပွင့်တော့မယ်... ငါတို့ တွေ့ရဖို့ အလားအလာ အရမ်းများတယ်..."

စူးချန်ကဲက သူ၏မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏အကြည့်က အဝေးမှ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။

"သူက ငါ့ထက် နှစ်နှစ်ငယ်တယ်... ယဇ်ပလ္လင်ကနေ သူ ပြုတ်ကျသွားတဲ့ အချိန်ကနေ သူမ ပြန်ထွက်ပေါ်လာတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြားရတဲ့ အချိန်အထိ ငါးနှစ်လောက် ဒါမှမဟုတ် ဒီထက်ပိုပြီး ကြာခဲ့ပြီ... ဒီအချိန်အတွင်းမှာ ကံကြမ္မာသမီးတော်ရဲ့ ယုတ္တိမတန်မှုနဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်နယ်မြေက အရင်းအမြစ် နည်းပါးတဲ့ အောက်ဘုံ နဲ့ မတူဘဲ အခွင့်အရေးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင်ရှိတယ်ဆိုတဲ့ အချက်နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ရဲ့ကျင့်ကြံဆင့်က နိမ့်ပါးမှာ မဟုတ်ဘူး.... အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားမီးတောက်နယ်ပယ်ရဲ့ အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်နေမှာပဲ... မဟုတ်ရင် ယုတ္တိရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူက သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာလိုက်သော်လည်း စူးချန်ကဲ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ မရှိချေ။

မင်းမှာ မင်းရဲ့ကံကြမ္မာ ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ ကိစ္စမရှိဘူး...

ငါက လှည့်စားမှုတွေကို သုံးလိုက်မယ်...

သို့ရာတွင် ပြောရလျှင် လီမြောင်ယန် ပါဝင်သော ဤကိစ္စ မရှိလျှင်ပင် စူးချန်ကဲသည် သူ၏စွမ်းအားကို လျှင်မြန်စွာ မြှင့်တင်မည့် သူ၏ အစီအစဉ်ကို ရပ်တန့်မည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ တခြားကံကြမ္မာသားတော်များကို သတိထားရန် စနစ်က သူ့ကို သတိပေးထားခဲ့သည်။ သူသည် ကောင်းကင် တာအိုကို ရန်စစော်ကားခဲ့လေ၏။

"ခဏလေး..."

အခန်း ၁၅၄ : စီနီယာအစ်ကို... ဒါက နှုတ်ဆက်စာ ပါ...

"အဲ့ဒါဆို ကြည့်ရတာ သူက သေချာပေါက် လာမှာပေါ့..."

စူးချန်ကဲက သူ၏ ယခင်အတွေးကို အတည်ပြုကာ စဥ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တွေးတောနေသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင် သူ၏ဂျူနီယာညီမလေးသုံးယောက်မှာ အားမကောင်းသေးသဖြင့် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကားက နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာမည်ဟု သူ တွေးထင်ခဲ့သည်။ ထိုနေရာသို့ သူမတို့ ဝင်ရောက်ရန် စွမ်းအားရှိလာမှသာ ထိုအရာက ပွင့်လာသင့်သည်။

သို့ရာတွင် ယခုအချိန်၌ အခြေအနေက ကွဲပြားနေပုံရပေ၏။

တကယ်လို့ ကောင်းကင်တာအိုက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လာရင်ရော...

တကယ်လို့ ငါသာ ကောင်းကင်တာအိုဖြစ်ရင် ငါ ဘာလုပ်မလဲ...

မိုးကြိုးပစ်ခတ်ပြီး ငါ့ကို သတ်ပစ်မလား...

အဲ့ဒါက အလုပ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး...အရင်က လုပ်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ကျရှုံးခဲ့တယ်...တစ်ခုခုက ဒါကို တားဆီးခဲ့တာ သေချာတယ်...အဲ့ဒီအရာမှာ ကန့်သတ်ချက် တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား...

ဒါပေမဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုခု ပေါ်လာပြီးတော့ ငါ့ကို မြန်မြန်ထွက်ပေါ်လာအောင် လုပ်လိုက်ရင် အဲ့ဒါက ပိုလွယ်သွားမှာ မဟုတ်လား...

ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းလှေကား ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် စူးချန်ကဲသည် ကမ္ဘာအသင်္ချေမှလာသော ကံကြမ္မာသားတော် များကို ရင်ဆိုင်ရနိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သူတို့ အားလုံး သူ့အတွက် လာကြသည်မှာ ရာနှုန်းပြည့် သေချာလုနီးပါးပင်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ စူးချန်ကဲ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဤအရာက သူ့အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့လေ၏။

သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းကို အမြန်ဆုံး အရှိန်မြှင့်ရမည့်ပုံပေါ်သည်။

"ငါ့ရဲ့ တိုးတက်မှုအမြန်နှုန်းက လုံလောက်အောင် မြန်နေသရွေ့ ကောင်းကင်တာအို တောင်မှ ဘာမှ လုပ်လို့ မရဘူး..."

စူးချန်ကဲက တွေးတောပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စများကို ဖြေရှင်းပြီးပြီဖြစ်ရာ ထိုမိန်းကလေးနှစ်ယောက်၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကို သူ သွားရောက်စစ်ဆေးရန် အချိန်တန်လေပြီ။

အဓိကလမ်းကြောင်သည် မပြောင်းလဲသေးဘဲ သူ၏ ဂျူနီယာညီမလေးများကို သူ အာရုံစိုက်ရပေမည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလယ်ကောင်းကင် နယ်မြေများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်ပင်လယ်နယ်မြေတွင်...

မေ့ပျောက်ခံထားရသော ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး အန္တရာယ်များသည့် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်....

လောကကြီး အရောင်ပြောင်းသွားသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာမြင့်နေလေပြီ။

ကောင်းကင်ကြီးက ကျိုးပဲ့ပျက်စီးနေပြီး အနောက်ရှိ မည်းနက်သော လေဟာနယ်ကို ဖော်ပြနေသည်။ မြေကြီးတွင် ချိုင့်ခွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အောက်ခြေမရှိသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးက မရေမတွက်နိုင်အောင်များပြားသည်။

လေထုထဲတွင် ဖြာထွက်နေသော လှိုင်းထန်သည့် ဥပဒေသရေစီးကြောင်းများက ဤကမ္ဘာ၏ အချိန်နှင့်ဟင်းလင်းပြင်ကို အလွန်အမင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေသည်။ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တိုက်ပွဲတစ်ခု ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းကြောင့်ပင်။

လေထဲတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပြေပြစ်လှပသည့် ပုံရိပ်တစ်ခုက တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်နေသည်။

သူမက ရိုးရှင်းသော ငွေဖြူရောင်ဝတ်စုံရှည်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထိုအရာ၏အနားများက လေမတိုက်ဘဲ လူးလွန့်နေကာ သူမ၏အသက်ရှူမှားလောက်အောင် လှပသော အကွေးအကောက်များကို ပုံဖော်နေပေ၏။

သူမ၏ငွေပြာရောင် ဆံပင်ရှည်များကို ရိုးရှင်းသော သစ်သားဆံထိုးတစ်ခုဖြင့် ထိုးထားပြီး သူမ၏ပါးပြင်ဘေးတွင် ဆံပင်အနည်းငယ် ကျနေကာ သူမ၏မျက်နှာကို လမင်းအလား အေးစက်ပြီး အလှမ်းဝေးပုံ ပေါက်စေသည်။ သူမ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် ထင်ယောင်ထင်မှား သင်္ကေတများက လေဟာနယ်ထဲတွင် ဝေဝါးစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဤကမ္ဘာနှင့် လုံးဝအံမဝင်သကဲ့သို့ ခံစားရသော ရှေးဟောင်းဆန်ပြီး သန့်စင်သည့် အရှိန်အဝါတစ်ရပ် ဖြာထွက်နေသည်။

သူမ၏မျက်နှာသွင်ပြင်မှာ ပြီးပြည့်စုံသည့်အထိ သန့်စင်နေပြီး သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မလိုအပ်သောအမူအရာ တစ်ခုမျှမရှိဘဲ လုံးဝဂရုမစိုက်ပုံရသည်။ သူမ၏ရေခဲပြာရောင် မျက်လုံးများက အောက်ရှိအရာများကို စိတ်ခံစားမှု အရိပ်အယောင် တစ်ခုမျှမရှိဘဲ ငုံ့ကြည့်နေပေ၏။

အကယ်၍ စူးချန်ကဲသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပေလိမ့်မည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤအမျိုးသမီးမှာ လီမုနှင့် အနည်းဆုံး ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း တူနေသောကြောင့်ပင်။ သူမတို့၏ အမူအကျင့်များတွင် ကြီးမားသော ကွာခြားမှု မရှိပါက သူမတို့ကို ခွဲခြားသိနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤအမျိုးသမီး၏အောက်တွင် ညှိုးနွမ်းနေသော အရှိန်အဝါဖြင့် နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်တစ်ဦး ရှိနေပြီး သူ၏နတ်ဘုရားသွေးများ မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေကာ ပလ္လင်ခွေထိုင်နေသည်။

သူက လေထဲရှိ ပုံရိပ်ကို မော့ကြည့်လိုက်၏။ သူ၏ မောက်မာမှုနှင့် အထင်သေးမှုများ မလျော့ကျသွားသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများက ယခင်က မရှိဖူးသော အံ့အားသင့်မှုကို ပြသနေခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက လှောင်ပြောင်လိုက်၏။

"မင်းရဲ့ ပုရွက်ဆိတ်လို မျိုးနွယ်စုမှာ မင်းလို ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့သူ တစ်ယောက် ရှိနေမယ်လို့ ငါ တကယ်ကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး... ဒီလောက် အားနည်းတဲ့ ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုမှာ မူလဘူတ ကောင်းကင်အရိုးကို ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ ကောင်းကင်နတ်သမီး ရှိနေတာပဲ ... ဒီအရှင်က မင်းကို အသိအမှတ်ပြုတယ်..."

"အခု ငါ ဝန်ခံရမယ်.... အရင်တုန်းက မင်းပြောခဲ့တဲ့ စကား...'စူးမိသားစုက အဲ့ဒီကောင်လေးက ငါနဲ့ မထိုက်တန်ဘူး'ဆိုတာက တကယ်တော့ အမှန်ပဲ"

"ဟဲ ဟဲ... ပုရွက်ဆိတ်လေး... နောက်တစ်ကြိမ် ငါတို့ တွေ့ရင် မင်း ဒီလောက်ထိ ကံကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စုဝင် လူငယ်၏ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အရပ်မျက်နှာအဘက်ဘက်တွင် ရှိနေသော ကောင်းကင်ပင်လယ်နယ်မြေ၏ ဒေသအသီးသီးနှင့် အင်အားစုများမှ ဒဏ်ရာရနေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် ထိပ်တန်းပါရမီရှင်များက ဤအမျိုးသမီးကို ကြောင်အမ်းအမ်းဖြင့် မော့ကြည့်လိုက်ကြ၏။

သူတို့အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သော နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စုဝင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်သော နတ်ဘုရားမျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင် မိသားစုမှ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူငယ်လေးကို အခြေအနေအား ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး အနိုင်ယူခဲ့သူမှာ သူမပင်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

"အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"သခင်မလေးလီက ပြိုင်ဘက်ကင်းတယ်..."

မရေမတွက်နိုင်သော အော်ဟစ်အားပေးသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လေထဲတွင် လီမြောင်ယန်က သူမ၏ နူးညံ့သော မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူမ၏နံဘေးပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေသော သန့်စင်သည့်စွမ်းအားက ဝေဝါးစွာ လှိုင်းထသွားပြီး သူမ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒများ မပျောက်ကွယ်သေးချေ။

သူမက ထွက်ပြေးသွားသော နတ်ဘုရား မျိုးနွယ်စု ကျွမ်းကျင်သူကို လုံးဝအဆုံးသတ်ရန်နှင့် အနာဂတ်ပြဿနာများကို ဖယ်ရှားရန်အတွက် သူမ၏လက်ကိုမြှောက်ရန် ဟန်ပြင်လိုက်၏။

သို့ရာတွင် သူမ၏စွမ်းအားများကို စုစည်းတော့မည့် အချိန်မှာပင် သူမ၏နံဘေးရှိ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဆံပင်နှင့်မုတ်ဆိတ်များ ဖြူနေကာ စုတ်ပြတ်နေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးက ရှေးဟောင်း ဓားရှည်တစ်လက်ကို သယ်ဆောင်လာပြီး မည်သည့်အချိန်ကတည်းကမှန်း မသိဘဲ သူမ၏နံဘေးတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အမြဲတစေ ထိုနေရာတွင် ရှိနေခဲ့သည့်အလား ပင်။

"ကောင်မလေး... လွှတ်ထားလိုက်ပါ..."

အဖိုးအိုက ​ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းပြီး သူမ၏ ပခုံးကို ညင်သာစွာ ပုတ်လိုက်သည်။ ထိုလှုပ်ရှားမှုမှာ ပေါ့ပါးပုံရသော်လည်း ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် တည်ငြိမ်သော စွမ်းအားတစ်ရပ်ကို သယ်ဆောင်ထားသည်။

"မင်း သူ့ကို တားလို့ မရဘူး... အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားအရှင်တစ်ပါးက သူ့ကို လမ်းညွှန်ပေးနေတယ်...အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ရင် ဒီအဖိုးအိုက လှုပ်ရှားပြီးလောက်ပြီ... ဒါ့ပြင် အခုလေးတင် မင်း တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီသောက်ကောင်လေး က သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန်ခန္ဓာကိုယ်နဲ့ ဆင်းလာတာ မဟုတ်ဘူး...သူက ကိုယ်ပွားတစ်ခုအနေနဲ့ ဆင်းလာတာ... သူ့ကို သတ်တာက ဘာအဓိပ္ပာယ်မှ ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး..."

အဖိုးအိုက သူ၏ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်က အမှန်တရားကို ဖော်ပြရန် လေဟာနယ်ကို ထိုးဖောက်သွားပုံရသည်။

ထိုသို့ဖြစ်သည့်တိုင် ပြိုင်ဘက်ကို ဤအဆင့်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်ပြီး သူကို ထိပ်တိုက်အနိုင်ယူနိုင်ခြင်းမှာ အလွန်အထင်ကြီးစရာ ကောင်းနေလေပြီ။

ထို့နောက် အဖိုးအိုက လီမြောင်ယန်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းယမ်းပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ကိုယ်တိုင်က အကန့်အသတ်ကို ရောက်နေပြီလေ... ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အတင်းအကြပ် လုပ်နေရတာလဲ..."

အဖိုးအို ထွက်ပေါ်လာသည့် အခိုက်အတန့်တွင် လီမြောင်ယန်၏စိတ် ရုတ်တရက် တင်းမာသွားသည်။ သူမ၏ လက်ရှိကျင့်ကြံခြင်းနှင့် အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့်ပင် သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သူမ လုံးဝသတိမထားမိခဲ့ချေ။ အကယ်၍ ဤအဖိုးအိုသာ ရန်သူဖြစ်ပါက အကျိုးဆက်များမှာ စိတ်ကူးယဉ်၍ပင် မရနိုင်ချေ။

သူမက နောက်ဆုတ်ချင်ခဲ့ပြီး သူမ၏နံဘေးပတ်လည်ရှိ သန့်စင်သော စွမ်းအားကွင်းပြင်က ကာကွယ်ရေးအနေအထားသို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဟား ဟား ဟား..."

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အဖိုးအိုက လွတ်လပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ သူ၏နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများတွင် ရိုးသားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက်ထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေဖို့ မလိုပါဘူး... တကယ်လို့ ငါက မင်းအပေါ် တကယ်ပဲ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိခဲ့ရင် မင်း ဒီမှာ ရပ်ပြီးတော့ ငါ့ရဲ့ ပွစိပွစိပြောတာကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နားထောင်နိုင်ပါအုံးမလား... ဒါ့ပြင် ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ယောက်ကို ငါ ဒေါသမထွက်စေချင်ဘူး..."

ဤစကားများကို ကြားသောအခါ လီမြောင်ယန် ၏ တင်းမာနေသောစိတ် အနည်းငယ် ပြေလျော့သွားသည်။ သူမက ပါးစပ်ကို ဖွင့်ဟလိုက်ပြီး သူ့ကို ရိုသေလေးစားသော စကားတစ်ခွန်းအား ပြောရန် ဟန်ပြင်လိုက်သည်။

"စီ..."

သို့ရာတွင် ထိုစကားလုံး မထွက်လာမီမှာပင် သူမ၏အမြင်အာရုံ ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေသွားကာ အောက်ရှိ မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေကြီးဆီသို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

"ကျွတ် ကျွတ်... ဒီလိုပဲ သတိလစ်သွားတာလား... တကယ်ကို ​ရိုးအတာပဲ..."

အဖိုးအိုသည် မျက်စိလျင်ပြီး လက်မြန်လှပေ၏။ သူ၏ ပိန်လှီလှီလက်ဝါးကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နူးညံ့သော စွမ်းအားတစ်ခုက လီမြောင်ယန်၏ ပြုတ်ကျလာသော ပုံရိပ်ကို ဖမ်းမိသွားသည်။

သူက ယိုယွင်းနေသော ပတ်ဝန်းကျင်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဒီငရဲတွင်းက ဒဏ်ရာတွေ သက်သာဖို့ နေရာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားများ အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် မည်သည့် မြင်နိုင်သော လှုပ်ရှားမှုမျှ မရှိဘဲ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်က ရေအလား လှိုင်းထသွားခဲ့လေသည်။ နောက်တခဏတွင် သူနှင့် သတိလစ်နေသော လီမြောင်ယန်တို့သည် ဤအန္တရာယ်များသော လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

သူတို့ ပြန်လည်၍ ထွက်ပေါ်လာချိန်၌ စိတ်ဝိညာဉ်ချီများ မြူခိုးများအလား ထူထပ်နေပြီး ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် အင်မော်တယ်အပင်များ နေရာအနှံ့ ရှိနေသော သဘာဝအင်မော်တယ် လှိုဏ်ဂူတစ်ခုထဲတွင် ဖြစ်နေသည်။

လီမြောင်ယန်ကို နှစ်တစ်သောင်း သက်တမ်းရှိ နွေးထွေးသော ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်လိုက်ပြီးနောက် အဖိုးအိုက သူ၏မုတ်ဆိတ်မွှေးကို ပွတ်သပ်ကာ သူမကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း သူ၏မျက်လုံးများကို မှေးကာ အံ့အားတသင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ထူးခြားတယ်....တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ... ကောင်းကင်လူသားမျိုးနွယ်စုက အထောက်အကူ ပေးတဲ့နေရာမှာ အမြဲတမ်း နာမည်ကြီးပြီးတော့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား နဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့... ဟူး... အဲ့ဒီအကြောင်းကို မပြောတာ ကောင်းပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်မလေးက ဒီလို ပြင်းထန်တဲ့ တိုက်ပွဲတွေကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... မူလဘူတ ကောင်းကင် အရိုးက အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ မှန်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း အရမ်းကို ပါရမီရှင် ဆန်လွန်းတယ်..."

"သူတော်စင်နယ်ပယ်ရဲ့ အစောပိုင်း အဆင့်... ဒီကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းက ကောင်းကင် လူသား မျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံး မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ရဲ့စံချိန်ကို ချိုးဖျက်ပြီးလောက်ပြီမလား..."

သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ လေးစားမှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုတို့ ပို၍ပြင်းထန်လာသော်လည်း သူက နှုတ်ခမ်းကို တွန့်ကွေးလိုက်သည်။

"သူ့ရဲ့ စိတ်နေသဘောထားက အရမ်းတင်းမာပြီး စိတ်မရှည်တတ်တာပဲ... သူ ပင်ပန်းနေမှန်း သူ့ကိုယ်သူ သိသိကြီးနဲ့တောင် လိုက်ဖမ်းဖို့ ခေါင်းမာနေတုန်းပဲ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီလို အရှုံးမပေးတဲ့ ရက်စက်မှုကို ငါ သဘောကျတယ်... ဟားဟားဟားဟား..."

အဖိုးအို၏ရယ်မောသံက အင်မော်တယ်လှိုဏ်ဂူ ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

ရယ်မောပြီးနောက် သူ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရပြီး ပို၍ပင် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင် တစ်ခုက သူ၏မျက်လုံးများတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း သူ့ထံတွင် အငြင်းပွားဖွယ်မရှိသော ယုံကြည်မှုမျိုး ရှိနေသည်။

"နှမြောစရာပဲ... ကမ္ဘာအသင်္ချေမှာ ဓား ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီလို့ ငါ ခန့်မှန်းထားတယ်... သူ့အပြင် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးတပည့် ဖြစ်ဖို့ ဘယ်သူက အရည်အချင်း ပြည့်မီသေးလို့လဲ... ဟားဟားဟားဟား..."

"ငါတို့ရဲ့ ဓားအမွေအနှစ်နယ်မြေမှာ အခု အမွေဆက်ခံမယ့်သူ ရှိသွားပြီ..."

နဝမတောင်ထိပ်...

ပင်မခန်းမထဲတွင်...

နင်ဖူယောင်က စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ကိုင်ကာ အလွန်လေးနက်စွာ စာရေးနေသည်။

"စီနီယာအစ်ကို... ဒါက နှုတ်ဆက်စာပါ... အကြောင်းအရာက ငါ ထွက်သွားရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြထားပါတယ်..."