အခန်း (၂၅-၂၆)

စာစဉ်(၃)

အခန်း(၂၅)

"အို... မေမေနဲ့ ဖေဖေ ပြန်လာပြီလား"

မိုက်ကယ်က အိမ်တော်ထဲကနေ ထွက်လာရင်း ခပ်ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပဲ နှုတ်ဆက်လိုက်တယ်။ သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေတဲ့ မိဘနှစ်ပါးရဲ့ တင်းမာလှတဲ့ အကြည့်တွေကို ဂရုမထားမိသလိုပါပဲ။

"ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ သား ရှင်းပြနိုင်မလား"

သူ့ဖေဖေက မေးလိုက်တယ်။ ဘတ်က သူတို့ လေးလလောက် အဝေးရောက်နေတုန်း အိမ်တော်မှာ အသစ်တိုးပွားလာတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ဖြည့်စွက်ချက် တွေကို လက်ညှိုးထိုးပြနေတာပါ။

"ဪ... အဲဒါက ပြောရရင်တော့ အရှည်ကြီးပဲ ဖေဖေ"

* * * * * * * * *

မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ မေမေနဲ့ ဖေဖေကို အိမ်တော်တစ်ခုလုံး အနှံ့ လိုက်လံပြသပါတယ်။ ပထမဆုံးအနေနဲ့ သူက မီးဖိုချောင်ကို ခေါ်သွားပြီး နေ့စဉ် အသုံးပြုဖို့ သန့်ရှင်းတဲ့ ရေကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တဲ့ ပိုက်လိုင်းစနစ်တွေနဲ့ ရေဘုံဘိုင်ခေါင်းတွေကို ပြသခဲ့တယ်။

အဲဒီနောက်မှာတော့ သူက သူ့ရဲ့ 'တီထွင်မှု' အသစ်ဖြစ်တဲ့ အိမ်သာကို လက်တွေ့ပြသပြီး အိမ်တော်က စွန့်ပစ်ပစ္စည်း ပြဿနာကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းပေးလဲဆိုတာ ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

"ဒီခလုတ်လေးကို တစ်ချက်နှိပ်လိုက်ရုံနဲ့ အညစ်အကြေးတွေအားလုံးက မြစ်ထဲကို သွယ်တန်းထားတဲ့ ပိုက်တွေထဲ စီးဆင်းသွားတာလေ"

မိုက်ကယ်က ရေပိုက်စနစ် ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်လဲဆိုတာကို အခြေခံကျကျ ရှင်းပြနေတယ်။ အိမ်တစ်အိမ်လုံးကို ရေဖြန့်ဝေပေးတဲ့ ပိုက်တွေဟာ ခေါင်မိုးပေါ်က ရေကန်ထဲကနေ လာတာဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ပြောပြလိုက်တယ်။

* * * * * * * * *

သူ့ဖေဖေကတော့ ဘာစကားမှမဆိုဘဲ သတ္တုနဲ့လုပ်ထားတဲ့ အိမ်သာနဲ့ ရေဘုံဘိုင်ခေါင်းတွေကို စစ်ဆေးနေတယ်။ မိုက်ကယ်ပြောသလိုပဲ တကယ် လွယ်လွယ်ကူကူ အလုပ်လုပ်သလားဆိုတာကို စမ်းကြည့်နေတာပါ။

သူကြည့်ရသလောက်တော့ ဒါတွေ အလုပ်လုပ်တာက မှော်ပညာကြောင့် မဟုတ်ဘူး။ သဘာဝအတိုင်း ရေစီးဆင်းမှု နိယာမတွေအပေါ်မှာပဲ အခြေခံထားတာပါ။

ဘတ်ရဲ့ မျက်နှာမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုတွေ ထင်ဟပ်သွားတယ်။ ကမ္ဘာပေါ်က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝလှတဲ့ သူတောင်မှ ဒီလိုမျိုး စက်မှုပိုင်းဆိုင်ရာ တိုးတက်မှုကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူး။

သတ္တုပိုက်လေးတွေကနေတစ်ဆင့် ရေသန့်တွေကို လွယ်လွယ်ကူကူ ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တဲ့ နည်းလမ်း... ဒါက တကယ်ကို ရိုးရှင်းတဲ့ အကြံဉာဏ်လေးပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ အရင်က ဘယ်သူမှ ဒါကို မစဉ်းစားမိခဲ့ကြဘူး။

* * * * * * * * *

ရှင်ဘုရင်တွေရဲ့ နန်းတော်တွေနဲ့ မှူးမတ်တွေရဲ့ အိမ်တော်တွေမှာတောင် ဒီလိုကိရိယာမျိုး မရှိသေးပါဘူး။ သူတို့ကတော့ မှော်ဆရာတွေကို ရေဖန်တီးခိုင်းတာ ဒါမှမဟုတ် အစေခံတွေကိုယ်တိုင် ရေပုံးတွေနဲ့ သယ်ခိုင်းတာမျိုးပဲ လုပ်နေကြတုန်းပါ။

ဒီစနစ်က လုံခြုံရေးပြဿနာတွေကိုပါ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ပါတယ်။ အစေခံတွေ အများကြီး ရှိနေတာက ဘုရင်တွေအတွက် လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေရဲ့ အန္တရာယ်ကို ပိုများစေတာကိုး။ ပြီးတော့ အိမ်တွင်း သန့်ရှင်းမှု ပြဿနာကိုလည်း အပြီးတိုင် ဖြေရှင်းပေးလိုက်သလိုပါပဲ။

ဒီရေပိုက်စနစ်ကို မြင်မြင်ချင်းမှာပဲ... ဘတ်ရဲ့ စီးပွားရေးဦးနှောက်က ဒီစနစ်ရဲ့ အလားအလာကို ချက်ချင်း မြင်ယောင်လိုက်မိတယ်။ အကယ်၍ ဒါကို အိမ်တိုင်းမှာသာ အသုံးပြုနိုင်ရင် တစ်ကမ္ဘာလုံးကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပစ်နိုင်မှာပဲ

"မိုက်ကယ်... ဒီပစ္စည်းကို ဘယ်သူ တီထွင်ခဲ့တာလဲဆိုတာ သားသိလား ဖေဖေ့ကို သူနဲ့ မိတ်ဆက်ပေးပါလား" ဘတ်က မေးလိုက်တယ်။

မိုက်ကယ်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးရင်း သူ့ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်ပြီး... "သိတာပေါ့ ဖေဖေ။ အဲဒါ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင်ပဲ"

* * * * * * * * *

ဘတ်ရဲ့ မျက်နှာက ခဏလောက် အေးခဲသွားတယ်။ "သား... သားက ဒါကို တီထွင်တာလား ဘယ်လိုလုပ်ပြီးလဲ"

လျှို့ဝှက်ထားရမယ့် အချိန်က ကုန်ဆုံးသွားပြီဆိုတာ မိုက်ကယ် သိလိုက်ပြီ။ အခုကတော့ သူ့ရဲ့ မှော်ပညာကို မိဘတွေကို ပြသရမယ့် အချိန်ပါပဲ။

သူက ပြတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်က သတ္တုစလေးတစ်ခုကို ယူလိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက မြေဒြပ်စင် မှော်စွမ်းအင် ကို အသုံးပြုပြီး သတ္တုရဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်ကို ကွေးညွှတ်ပစ်လိုက်တယ်။ သူအသုံးပြုလိုက်တဲ့ ပိုလျှံနေတဲ့ မှော်စွမ်းအင် တွေက အလင်းအဖြစ် ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အစိမ်းရင့်ရောင် အလင်းတန်းတွေ ဖုံးလွှမ်းသွားပါတယ်။

ဖြောင့်တန်းနေတဲ့ သတ္တုစလေးက အခုတော့ အိမ်ပုံစံ သေးသေးလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါပြီ။

လိုင်လီယာက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာနဲ့ အော်လိုက်တယ်။ "ကြယ်၂ပွင့် မန္တန်... သတ္တုပုံဖော်ခြင်း..."

သူမကိုယ်သူမ မြေဒြပ်စင်မှော်ပညာမှာ ပါရမီရှင်လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့သူမို့လို့ မိုက်ကယ် အသုံးပြုလိုက်တဲ့ မန္တန်ကို လိုင်လီယာ ချက်ချင်း မှတ်မိတာပေါ့။

ဘတ်တောင် အံ့ဩသွားရတယ်။ "ငါးနှစ်သားလေးက...ကြယ်၂ပွင့် မန္တန်ကို သုံးနိုင်တယ်..."

* * * * * * * * *

ဘတ်က ဒီအံ့ဩစရာ သတင်းအချက်အလက်ကို သေချာ မစဉ်းစားရသေးခင်မှာပဲ လိုင်လီယာက သူ့ပုခုံးတွေကို ကိုင်ပြီး လှုပ်ရမ်းလိုက်တယ်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ဝိညာဉ်တောင် ထွက်သွားမတတ်ပါပဲ။

"ရှင် ကြားလိုက်ရဲ့လား ယောင်္ကျားရေ တို့သားလေးက မြေဒြပ်စင်မှော် ပါရမီရှင်လေးပဲ"

လိုင်လီယာရဲ့ အော်ဟစ်သံကြောင့် မိုက်ကယ်နဲ့ တခြား အစေခံတွေ၊ အိမ်တော်ထိန်းတွေပါ နားကို ပိတ်ထားလိုက်ရတယ်။

"အို... တို့ရဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ သားလေး မေမေ့ဆီက မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရတာပဲ။ သိပ်တော်တာပဲ။ သားက စကြဝဠာမှာ အတော်ဆုံး မှော်ဆရာ ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာ မေမေ အမြဲသိနေခဲ့တာ"

မိုက်ကယ်က သူ့မေမေရဲ့ ပွေ့ဖက်မှုအောက်မှာ အသက်ရှူရတောင် ခက်နေရှာတယ်။ မြေဒြပ်စင်မှော် တစ်ခုတည်းကိုတောင် ဒီလောက် ဖြစ်ပျက်နေရင် သူက ဒြပ်စင်လေးခုလုံးကို သုံးနိုင်မှန်းသာ သိသွားရင် ဘယ်လိုတွေတောင် ဖြစ်မလဲ သူကတော့ စိတ်ထဲကနေ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားလိုက်ပါပြီ။

* * * * * * * * *

ဘတ်က ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို စိုက်ကြည့်လိုက်တယ်။ သူ တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေပေမယ့် သူ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ မိုက်ကယ်အတွက် ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်မှုတွေ အပြည့်ပါပဲ။

"သား... ပြောပါဦး။ သား မှော်ပညာကို ဘယ်လိုသင်ယူခဲ့တာလဲ"

လိုင်လီယာက မိုက်ကယ်ကို နောက်ကနေ ချက်ချင်းဖက်လိုက်ပြီး ဘတ်ကို မျက်စောင်းထိုးပြတယ်။ "ဒါကတော့ ကျမမှော်စွမ်းအင် တွေ စုဆောင်းတဲ့အခါတိုင်း သားကို အမြဲခေါ်သွားလို့ပေါ့"

သူမပြောတာ မှန်ပါတယ်။ မိုက်ကယ်က ကလေးဘဝတုန်းက မေမေက မှော်စွမ်းအင် စုဆောင်းပုံကို မပြခဲ့ရင် သူ မှော်ပညာနဲ့ ဒီလောက် စောစော ထိတွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။ အဲဒါအတွက် မေမေ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမှာ ဖြစ်ပေမဲ့ အပြင်ထုတ်ပြီးတော့ မပြောလိုက်ပါဘူး။

"မှော်ဆရာတွေ မန္တန်တွေ သုံးနေတာ မြင်ဖူးတာကို မှတ်မိနေတာလေ" မိုက်ကယ်က ကလေးတစ်ယောက် ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ပုံပြင်ပြောပြသလိုမျိုး ဟန်ဆောင်လိုက်တယ်။ "သူတို့လုပ်တာ မြင်တော့ သိပ်မိုက်တယ်လို့ ထင်တာနဲ့ သူတို့လုပ်သလို လိုက်လုပ်ကြည့်တာ"

* * * * * * * * *

"...."

သူတို့နှစ်ယောက်လုံး ဆွံ့အသွားကြတယ်။ အိမ်တော်ကို မြေဒြပ်စင် မှော်ဆရာတစ်ယောက် နောက်ဆုံးဖိတ်ခဲ့တာက မိုက်ကယ်ရဲ့ တစ်နှစ်ပြည့် မွေးနေ့တုန်းကပါ။

အကယ်၍ မိုက်ကယ်ပြောတာသာ အမှန်ဆိုရင် သူက တစ်နှစ်သားအရွယ်ကတည်းက မြေဒြပ်စင် မှော်မန္တန်တွေကို မှတ်မိနေပြီး ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့တာပေါ့။

သူကတော့ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ပုံစံနဲ့ ပြောနေတာ ဖြစ်ပေမယ့် နားထောင်နေတဲ့သူတွေအဖို့တော့ ဒါက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းလောက်တဲ့ ပါရမီပါပဲ။

"ဒါဆို... ရေဘုံဘိုင်တွေကော အိမ်သာကော အဲဒါတွေကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ သား ဘယ်လိုသိတာလဲ"

မိုက်ကယ်က ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်တယ်။ "သားရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ပြောပြနေတဲ့ အသံတစ်ခု ရှိတယ်လေ" လို့ အပြစ်ကင်းစင်စွာ ပြန်ပြောလိုက်တယ်။

* * * * * * * * *

ဘတ်နဲ့ လိုင်လီယာတို့ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သူတို့သားလေးက သူ့ရဲ့ ပါရမီကို သူကိုယ်တိုင်တောင် သတိမထားမိတာလို့ သူတို့ ယူဆလိုက်ကြတယ်။

သူတို့ ထင်လိုက်တာကတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ခေါင်းထဲက 'အသံ' ဆိုတာ သူ့ရဲ့ မသိစိတ်က ထွက်လာတဲ့ ပါရမီလို့ပေါ့။ ပါရမီရှင် စန္ဒရားဆရာတစ်ယောက်က သူတို့ရဲ့ အာရုံခံစားမှုတစ်ခုတည်းနဲ့တင် အံ့ဩစရာကောင်းတဲ့ တေးသွားတွေကို ဖန်တီးနိုင်သလိုမျိုး မိုက်ကယ်ကလည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းတစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီလို တီထွင်မှုတွေကို ဖန်တီးနိုင်တာလို့ ယုံကြည်သွားကြပါတယ်။

သူတို့ဟာ တခြားသူတွေနဲ့မတူတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ပါရမီရှင်လေးကို မွေးဖွားသန့်စင်ပေးလိုက်ပုံပါပဲ။

"ဟားဟား..." ဘတ်က ရယ်မောလိုက်တယ်။

"တို့သားလေးက ပါရမီမပါမှာကို ငါက စိုးရိမ်နေခဲ့တာ"

မိုက်ကယ်က ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်ရုံတင်မကဘဲ မြေဒြပ်စင်မှော်မှာလည်း ပါရမီထူးကဲ့သူပါ။ သူက 'တော်တယ်' ဆိုတာထက်ကို ပိုပါတယ်။

"တို့သားလေးက ပါရမီရှင်ပဲ"

လိုင်လီယာက မိုက်ကယ်ရဲ့ ပါးလေးကို သူမပါးနဲ့ အတင်းပွတ်လိုက်တယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ အိမ်တော်ကြီးထဲမှာ ခေါင်းလောင်းသံတစ်ခု ပျံ့လွင့်လာပါတယ်။

"အဲဒါ ဘာသံလဲ"

ဘတ်က မေးလိုက်တယ်။

"ဪ... အဲဒါ နာရီသံပါ သခင်ကြီး။ နေ့လယ်စာ စားဖို့ အချိန်တန်ပြီလို့ ပြောတာပါ" လို့ အိမ်တော်ထိန်းကြီးက ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၃)

အခန်း(၂၆)

ဘတ်က မိုက်ကယ်နဲ့အတူ အိမ်ကြီးထဲက နာရီကြီးကို သွားကြည့်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ မူးဝေပြီး လဲကျလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ရပါတယ်။ နာရီအတွင်းပိုင်းမှာရှိတဲ့ ဂီယာတွေနဲ့ ချိန်သီးစနစ်တွေရဲ့ ရှုပ်ထွေးမှုက သူ့ကို ခေါင်းနားပန်းကြီးသွားစေခဲ့တာပါ။ အဲဒါက တချို့သော မှော်ကျင့်စဉ် တွေထက်တောင် ပိုပြီး ရှုပ်ထွေးနေပါသေးတယ်။

အစပိုင်းမှာတော့ ဘတ်က ဒီစက်ပစ္စည်းက ဘာတွေများ ထူးခြားနေလို့လဲဆိုတာ နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ရေဘုံဘိုင် ဒါမှမဟုတ် အိမ်သာတွေလိုမျိုး သိသာထင်ရှားတဲ့ အသုံးဝင်မှုရှိပုံ မပေါ်လို့ပါပဲ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်က တစ်နေ့တာကို ၂၄ နာရီ ဘယ်လိုခွဲခြားထားကြောင်းနဲ့ နာရီက အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကို ပုံသေဘယ်လို မှတ်သားပေးနေကြောင်း ရှင်းပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ သူ ချက်ချင်းပဲ သဘောပေါက်သွားခဲ့ပါတယ်။

“ ဒါ... ဒါက တကယ့်ကို အံ့သြစရာကောင်းလိုက်တာ ” လို့ ဘတ်က ချီးကျူးလိုက်ပါတယ်။

စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ လုပ်ငန်းခွင်မှာ အချိန်ကို တိတိကျကျ သတ်မှတ်နိုင်ဖို့က ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာ သူ သိတာပေါ့။

ဥပမာအားဖြင့် စီးပွားရေးလောကမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းဟာ နေရာနှစ်ခုကြား ကုန်စည်ပို့ဆောင်တဲ့အခါ အချိန်နဲ့ပတ်သက်ပြီး အမြဲတမ်း အခက်အခဲရှိနေတတ်ကြပါတယ်။

ကုန်ပစ္စည်းတွေကို မနက်စောစောကတည်းက ပို့လိုက်ရင် နေမဝင်ခင်မှာ ရောက်သွားနိုင်ပေမဲ့ နှစ်ဖက်စလုံးမှာ အဲဒီကုန်လှည်း ဘယ်အချိန်မှာ ပြန်ရောက်လာမလဲဆိုတာကို ခန့်မှန်းဖို့ တိကျတဲ့နည်းလမ်း မရှိကြပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကုန်လှည်းက ခရီးဆုံးကို ရောက်ဖို့အတွက် အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်ဆုံးသွားမလဲဆိုတာကို တိုင်းတာဖို့ သူတို့မှာ စံနှုန်းတစ်ခုမှ မရှိတာကိုး။

နေနာရီတွေနဲ့ သဲနာရီတွေ ရှိနေတာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒါတွေက တိကျမှုမရှိဘဲ အမြဲတမ်း ပြောင်းလဲနေတတ်ပါတယ်။

ဒါပေမဲ့ ဒီနာရီသာရှိမယ်ဆိုရင်တော့ ကုန်ပစ္စည်းတွေ ဘယ်အချိန်ရောက်မလဲဆိုတာကို လူတိုင်း သဘောတူညီချက် ရနိုင်မှာပါ။ ကင်းဘရစ်ချ်ကနေ နောက်မြို့ကို သွားတဲ့ ကုန်လှည်းဟာ နာရီရဲ့ လှုပ်ရှားမှု ၄ ကြိမ် ဒါမှမဟုတ် ၄ နာရီ ကြာမယ်ဆိုတာကို သူတို့ သိနိုင်တော့မှာပါ။

ဒါက ကုန်သွယ်မှုလောကကို တော်လှန်ပြောင်းလဲပစ်လိုက်မှာ အသေအချာပါပဲ

ဒါက စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ စဉ်းစားမိတဲ့ အသုံးချပုံတွေပဲ ရှိပါသေးတယ်။ အများပြည်သူအတွက် တခြား အသုံးဝင်တဲ့ အချက်တွေ အများကြီး ရှိနေပါသေးတယ်။

“ အဟမ်း... နောက်ထပ် ပြောင်မြောက်တဲ့ လက်ရာတစ်ခုပဲ သား။ သားရဲ့ ဖန်တီးမှုတွေက တကယ့်ကို တစ်မူထူးခြားလွန်းတယ် ” လို့ ဘတ်က ရင်ထဲက စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေကို ဖုံးကွယ်ရင်း တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဘတ်အနေနဲ့ နာရီအပေါ်မှာ ဖြစ်ပေါ်နေတဲ့ သူ့ရဲ့ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ထိန်းချုပ်ထားရပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက သူ့ပစ္စည်း မဟုတ်တာကြောင့်ပါ။ သူ့လုပ်ငန်းအတွက် နာရီတစ်လုံးကို ဘယ်လောက်ပဲ လိုချင်နေပါစေ၊ အသက် ၅ နှစ်အရွယ် သားဖြစ်သူဆီကနေ အကူအညီတောင်းဖို့ကတော့ သိပ်ပြီး မသင့်တော်လှဘူးလေ။

မိုက်ကယ်က ပြုံးလိုက်ပြီး

“ အဖေ၊ နာရီတစ်လုံး လိုချင်လို့လား ”

ဘတ်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်က စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ယင်သွားပြီး ခုန်မတတ် ဖြစ်သွားပါတယ်။ ဒါပေမဲ့လည်း သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို အစွမ်းကုန် ထိန်းထားဆဲပါပဲ။

“ ဒါကို သားကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့တာဆိုတော့ ဒါက သားရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုပဲလေ။ အဖေ့အတွက် ယူဖို့ဆိုတာ မသင့်တော်ပါဘူး ”

သူ့ရဲ့ စကားတွေကတော့ ငြင်းနေပေမဲ့ မျက်ဝန်းထဲက တောက်ပနေတဲ့ အလင်းရောင်တွေကတော့ အမှန်တရားကို ဖော်ပြနေပါတယ်။ သူဟာ ကိုယ်ပိုင်နာရီတစ်လုံး ရတော့မယ်ဆိုတဲ့ အတွေးနဲ့တင် တံတွေးတွေတောင် ကျနေမိတာပါ။

“ ရပါတယ် အဖေ ” လို့ မိုက်ကယ်က သူ့အဖေရဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပယ်ဖျက်လိုက်ပါတယ်။

“ သား အဖေ့အတွက် တစ်လုံး လုပ်ပေးနိုင်တာပေါ့ အခုလောလောဆယ် ပြဿနာကတော့ သားမှာ လုံလောက်တဲ့ ကုန်ကြမ်းတွေ မရှိသေးတာပဲ ”

ဘတ်က မိုက်ကယ်ကို ကြည့်ပြီး

“ တကယ်လား သား ” လို့ မျှော်လင့်ချက်တွေ ပြည့်နှက်နေတဲ့ လေသံနဲ့ မေးလိုက်ပါတယ်။

လိုင်လီယာက သူမခင်ပွန်းရဲ့ လက်မောင်းကို တွယ်ကပ်လိုက်ပြီး စနောက်လိုက်ပါတယ်။

“ ဟိဟိဟိ... ဟန်ဆောင်မနေပါနဲ့ ရှင်ရယ်။ ရှင့်အတွက် တစ်လုံး လိုချင်နေတာ ကျွန်မ သိတာပေါ့ ”

အဲဒီနောက် သူမက မိုက်ကယ်ဘက်ကို လှည့်လိုက်ပြီး

“ ကုန်ကြမ်းတွေအတွက် စိတ်မပူနဲ့ သားလေး။ မေမေက သား ဒီလို အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ အနုပညာလက်ရာကြီးကို ဘယ်လိုမျိုး တည်ဆောက်လဲဆိုတာကို မြင်ချင်လို့ သားကို အဲဒီနာရီကို ဖန်တီးစေချင်တာ ”

လိုင်လီယာရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဘတ်နဲ့ လုံးဝကို ကွဲပြားပါတယ်။ သူမက သူမရဲ့ အသက် ၅ နှစ်အရွယ် သားလေးဟာ မြေဒြပ်စင်မှော်ပညာမှာ ဘယ်လောက်တောင် ပါရမီရှင် ဖြစ်နေလဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ တွေ့မြင်ချင်တာကြောင့် မြေဒြပ်စင်မှော်ပညာကို အသုံးပြုတာကို ကြည့်ချင်နေတာပါ။

နာရီတစ်လုံး ဖန်တီးဖို့အတွက် ရက်အနည်းငယ် ကြာနိုင်တာကြောင့် မိုက်ကယ်က သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဖန်တီးမှုတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ရေပူစမ်းကို သူ့မိဘတွေကို ဆက်ပြီး လိုက်ပြခဲ့ပါတယ်။

သူတို့တွေ အိမ်ကြီးထဲက ထွက်လာပြီး ဘေးနားမှာရှိတဲ့ ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ဆောက်ထားတဲ့ အငွေ့ပျံနေတဲ့ အဆောက်အအုံဆီကို သွားခဲ့ကြပါတယ်။

အစေခံတွေနဲ့ အိမ်စေတွေက ရေပူစမ်းအတွင်းပိုင်းမှာ အပူချိန်ကို ပုံမှန်ရှိနေအောင် မီးမြှင့်ပေးတာတွေနဲ့ အတွင်းထဲမှာ ဝတ်ဆင်ရမယ့် ဝတ်စုံတွေကို ပြင်ဆင်ပေးပြီး သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့ကြပါတယ်။

အစေခံမလေးတွေက လိုင်လီယာကို ကူညီပေးကြပြီး အိမ်စေတွေကတော့ ဘတ်ကို ကူညီပေးခဲ့ကြပါတယ်။

“ ဒါက နိုင်ငံခြားမှာရှိတဲ့ ရေပူစမ်းတွေနဲ့ တူလိုက်တာ ” လို့ ဘတ်က ရေပူစမ်းရဲ့ အငွေ့တွေ သူ့မျက်နှာကို ထိမှန်သွားချိန်မှာ ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူ တစ်ခါက တခြားနိုင်ငံတစ်ခုကို သွားခဲ့ဖူးပြီး အဲဒီနိုင်ငံရဲ့ ရေပူစမ်းတွေက နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း သန်းနဲ့ချီတဲ့ နိုင်ငံခြားသားတွေကို လာရောက်လည်ပတ်အောင် ဆွဲဆောင်နိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့တာပါ။ ဒီနေရာမှာ မီးတောင်လည်း မရှိဘဲနဲ့ မိုက်ကယ်က အဲဒီလို ရေပူစမ်းမျိုးကို ဖန်တီးနိုင်လိမ့်မယ်လို့ သူ တစ်ခါမှ မတွေးခဲ့ဖူးပါဘူး။

“ ဒါက တကယ့်ကို... စိတ်အပန်းပြေစေတာပဲ ” လို့ ဘတ်က ရေထဲကို ကိုယ်ကိုနှစ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က စိတ်ဖိစီးမှုတွေနဲ့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုတွေကို ပြေပျောက်စေတာက ရေပူစမ်းကြောင့်တင် မဟုတ်ပါဘူး၊ သူ့သားဟာ တစ်ကမ္ဘာလုံးမှာ အောင်မြင်ကျော်ကြားမယ့် ထူးကဲတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတဲ့ အချက်ကြောင့်လည်း ပါပါတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ အဖိုးဖြစ်သူက သူ့ကို အမွေပေးပါ့မလားဆိုတဲ့ သံသယတွေ သူ့မှာ မရှိတော့ပါဘူး။ အဖိုးကြီးသာ မိုက်ကယ်ရဲ့ တီထွင်ဖန်တီးမှုတွေကို သိသွားရင် မိုက်ကယ်ကို အသိအမှတ်ပြုပြီး နောက်ထပ်အသစ်တွေ ဖန်တီးနိုင်ဖို့အတွက် ချက်ချင်းပဲ ရန်ပုံငွေတွေ ထောက်ပံ့ပေးတော့မှာပါ။

ဘတ်ဟာ သူ့သားက ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာကို သိလိုက်ရလို့ စိတ်အေးသွားခဲ့ပါတယ်။

ပညာတတ်တွေ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေတစ်လျှောက်မှာ မဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့တဲ့ ပြဿနာတွေကို မိုက်ကယ်က ဆန်းသစ်တဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ အဲဒီအတွက် ဖြေရှင်းချက် ရှိခဲ့ရင်တောင် အဲဒါက များသောအားဖြင့် မှော်ပညာနဲ့ မန္တန် တွေနဲ့ပဲ ပတ်သက်နေမှာပါ။

ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ရူပဗေဒသဘောတရားတွေနဲ့ ရေပိုက်စနစ်ကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါက ဆင်းရဲသားဖြစ်စေ၊ ချမ်းသာသူဖြစ်စေ လူတိုင်း ဒီတီထွင်မှုကို အသုံးပြုနိုင်မယ်လို့ ဆိုလိုတာပါ။

“ သားရဲ့ အနာဂတ်က တကယ့်ကို တောက်ပမှာပါ သားလေး ”

မိုက်ကယ်က ရေပူစမ်းထဲမှာ သူ့အဖေရဲ့ ဘေးနားမှာ မှီပြီး အနားယူနေပါတယ်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် ဘတ်က သူ့ကို တစ်ခုခု ပြောဖို့ ကြိုးစားနေသလို မိုက်ကယ် ခံစားလိုက်ရပေမဲ့ သူက ဒါတွေကို သိဖို့ အရမ်းငယ်သေးတယ်လို့ပဲ သူ တွေးလိုက်ပါတယ်။

အဲဒီအချိန်မှာပဲ ရေပူစမ်းနှစ်ခုကြားက ထူထဲတဲ့ ကျောက်နံရံကို ဖြတ်ပြီး လိုင်လီယာရဲ့ အသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။

နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာတော့မလဲဆိုတာကို သိနေတာကြောင့် သားအဖနှစ်ယောက်စလုံး တွန့်သွားကြပါတယ်။

လိုင်လီယာက ကိုယ်ပေါ်မှာ တာဝါတစ်ခုပဲ ပတ်ထားပြီး အမျိုးသားတွေရဲ့ ရေပူစမ်းဘက်ကို ပြေးဝင်လာပါတယ်။

“ ဘာဖြစ်လို့လဲ မေမေ ” လို့ မိုက်ကယ်က တတ်နိုင်သမျှ အပြစ်ကင်းစင်တဲ့ ပုံစံဖမ်းပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

“ သားက အစေခံမလေးတွေနဲ့ အတူတူ ရေချိုးနေတယ်လို့ မေမေ ကြားလိုက်ရတာ ဘာလဲ ” လို့ သူမက ပြုံးပြီး မေးလိုက်ပေမဲ့ သူမရဲ့ မျက်ဝန်းတွေကတော့ ဒေါသတွေ ထွက်နေပါတယ်။

“ ဒါက လက်ခံနိုင်စရာ မဟုတ်ဘူး ဘာလို့ သူတို့နဲ့တော့ ချိုးပြီး မေမေနဲ့ကျတော့ အတူတူ မချိုးတာလဲ အခုချက်ချင်း ငါတို့ဘက်ကို လိုက်ခဲ့စမ်း ”

အမျိုးသမီးတွေဘက်မှာ ရေချိုးရမယ့် အရေးကနေ လွတ်ပြီလို့ သူ ထင်ထားခဲ့တာကို...

အစေခံမလေးတွေကို သူ့အမေကို မပြောဖို့ သူ မှာထားခဲ့ပေမဲ့ သူ့အမေက မှော်ဆရာမထက် စစ်ဆေးမေးမြန်းတဲ့နေရာမှာ ပိုပြီး တော်နေပုံရပါတယ်။

“ ပြီးတော့ သားရဲ့ ပါးလေးတွေကို အဆွဲခံရတာကနေ လွတ်ပြီလို့လည်း မထင်နဲ့ဦး ” လို့ လိုင်လီယာက ခါးထောက်ပြီး ပြောလိုက်ပါတယ်။

ဒီအခြေအနေကနေ လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် သူ လုပ်နိုင်တာ တစ်ခုပဲ ရှိတယ်ဆိုတာ သူ သိလိုက်ပါတယ်။

သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ရေလုံးလေးတစ်ခု၊ ကျောက်တုံးလေးတစ်တုံးနဲ့ တောက်လောင်နေတဲ့ မီးတောက်လေးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ပြီး လေကိုသုံးကာ သူ့လက်တွေပတ်ပတ်လည်မှာ လှည့်ပတ်ပြလိုက်ပါတယ်။

“ ကြည့်ပါဦး မေမေ သားက ဒြပ်စင် ၄ မျိုးစလုံးကို သုံးနိုင်နေပြီ ”

* * * * * * * * *