အခန်း (၄၃-၄၄)

စာစဉ်(၄)

အခန်း(၄၃)

အလင်းတန်းကြီး မှိန်ပျော့သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် မိုက်ကယ်ဟာ သူစောစောကတင် စကားပြောခဲ့တဲ့ နတ်ဘုရားမရဲ့ ရုပ်ထုကို ငေးကြည့်ရင်း ဘုရားကျောင်းထဲကို ပြန်ရောက်နေတာကို သတိထားမိလိုက်တယ်။ ရုတ်တရက်ဆိုသလိုပဲ အပေါ်က ခုံးနေတဲ့ မျက်နှာကျက်ဆီကနေ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ကျဆင်းလာပြီး မိုက်ကယ်ရဲ့ ခြေဖဝါးနားဆီကို အလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်တယ်။

ဒါကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးကတော့ ဆံပင်တွေ ထောင်ထသွားတဲ့အထိ ထိတ်လန့်သွားတော့တာပါပဲ။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေက ပြူးကျယ်သွားပေမဲ့ သူ့ရင်ထဲက အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုကိုတော့ အပြည့်အဝ ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါဘူး။ ပုံမှန်အားဖြင့်တော့ ကလေးတစ်ယောက် ပါရမီနိုးထခြင်း အခမ်းအနားကို လုပ်တဲ့အခါတိုင်း သူတို့မှာ ဘယ်လိုပါရမီမျိုး ရှိတယ်ဆိုတာကို သိနိုင်ဖို့အတွက် အလင်းတန်းတစ်ခုက ကလေးဆီကို ကျဆင်းလာလေ့ရှိပါတယ်။

တိုက်ခိုက်ရေးပါရမီဆိုရင် အနီရောင်ဖျော့ဖျော့၊ မှော်ပညာပါရမီဆိုရင် အပြာရောင် ဒါမှမဟုတ် ပညာရပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါရမီဆိုရင် အစိမ်းရောင် အလင်းတန်းတွေကိုပဲ သူမြင်တွေ့နေကျ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုလို ရွှေရောင်အလင်းတန်းမျိုးကိုတော့ သူတစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ပါဘူး။ သူ မြင်နေရတဲ့ မြင်ကွင်းကိုတောင် သူကိုယ်တိုင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရပါတယ်။

"ရွှေရောင် ... ရွှေရောင်ကြီးပါလား။ ဒါက ဟိုဒဏ္ဍာရီထဲက ... အဆင့်မြင့်ပါရမီ ပဲ "လို့ ဘုန်းတော်ကြီးက အံ့ဩလွန်းလို့ အသံတွေ တုန်ရင်ရင်းနဲ့ ကြေညာလိုက်ပါတယ်"သခင်မကြီးတို့ရဲ့ သားလေးမှာ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် တစ်ခု ရှိနေပြီ "

လိုင်လီယာနဲ့ ဘတ်တို့ နှစ်ယောက်စလုံး အသက်ရှူမှားသွားကြတယ်။ သူ့အမေကတော့ အံ့ဩသွားပေမဲ့ ထိတ်လန့်သွားပုံတော့ မရပါဘူး။ သူမရဲ့ အကြီးမားဆုံး ဆန္ဒတစ်ခု ပြည့်ဝသွားသလိုမျိုးပါပဲ။ တစ်ဖက်မှာလည်း ဘတ်ကတော့ ကမ္ဘာကို တုန်လှုပ်စေမယ့် ပါရမီမျိုး နိုးထလာတာကို ဘုန်းတော်ကြီးက အတည်ပြုပေးလိုက်တဲ့အတွက် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေရှာပါတယ်။

"ငါသိသားပဲ "လိုင်လီယာက သူမရဲ့ သားလေးကို ချက်ချင်းပဲ တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ပွေ့ဖက်လိုက်တယ်"သားလေးက တကယ့်ကို ပါရမီရှင်လေးပဲ "

"အဲဒီ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် က ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာ သိရမလား "ဘတ်က စိတ်လှုပ်ရှားနေတာကို ဖုံးကွယ်ပြီး ဘုန်းတော်ကြီးကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်ပဲ မေးလိုက်တယ်။

လူတိုင်းက မိုက်ကယ်ကို ဝိုင်းကြည့်လိုက်ကြတယ်။ သူကတော့ ပခုံးလေးတွန့်ပြပြီး အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောလိုက်ပါတယ်။

"သား ရလာတဲ့ ပါရမီက အနာဂတ်၏နိမိတ် လို့ ခေါ်ပြီး၊ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ကတော့ ဆုလာဘ်အပ်နှင်းခြင်း ပါ"

လူတိုင်းက ဘာများ ထပ်ရှင်းပြမလဲဆိုတဲ့ အကြည့်နဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြပေမဲ့ သူလည်း ဘာမှ မသိရှာပါဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ရှိတဲ့သူဆိုလို့ ဆယ်ယောက်ပဲ ရှိတာလေ၊ အဲဒီလိုလူတွေကလည်း သူတို့ရဲ့ တကယ့်တန်ခိုးတွေအကြောင်းကို လုံးဝ လျှို့ဝှက်ထားတတ်ကြတာပါ။ ဒါတင်မကသေးဘဲ မိုက်ကယ်ရဲ့ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် က တခြားလူတွေရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ လုံးဝ ကွဲပြားနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။

"ဒီ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ရဲ့ တကယ့်အတိုင်းအတာကို ကျွန်တော်တို့လည်း မသိနိုင်ဘူး၊ နတ်ဘုရားမပဲ သိနိုင်လိမ့်မယ်။ မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒါကို သူ့ဘာသာသူပဲ ရှာဖွေသွားရမှာပါ "လို့ ဘုန်းတော်ကြီးက ရှင်းပြလိုက်ပါတယ်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ဒါက အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် ပဲလေ။ သားလေးက ဒီကမ္ဘာကြီးထက် ပိုပြီး မြင့်မားတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ရောက်သွားမှာ သေချာပါတယ် "လို့ လိုင်လီယာက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်တယ်။ သူမက စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို မနည်းထိန်းရင်း မိုက်ကယ်ကို အချစ်တွေနဲ့ ဝိုင်းပတ်ထားမိတယ်။ သူမ သားလေးအကြောင်း ကြွားခဲ့သမျှက အခုတော့ တကယ်ဖြစ်လာပြီပေါ့။

"သား၊ အကယ်၍ သား တစ်ခုခု အကူအညီလိုရင် အချိန်မရွေး လာပြောနော် "လို့ ဘတ်က သူ့ရဲ့ ဆံပင်တွေကို ပွတ်သပ်ရင်း ပြောလိုက်တယ်။

ဒါပေမဲ့ ဘတ်က သတိထားမိလိုက်တာက မိုက်ကယ်ဟာ ဒီလောက်အထိ ကောင်းမွန်တဲ့ ပါရမီမျိုး ရထားတာတောင် ဖြစ်သင့်သလောက် စိတ်လှုပ်ရှားမနေဘူး ဆိုတာပါပဲ။ သားဖြစ်သူက တစ်ခုခုကို စိုးရိမ်နေပုံရတယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ သား "လို့ သူက မိုက်ကယ်ကို မေးလိုက်တယ်။

"သား အကူအညီလိုတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ် ဖေဖေ "

မိုက်ကယ်က သူ့မိဘတွေကို ပြောလိုက်တယ်

"ဒိမ်းမြစ်မှာ ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာကို မဖြေရှင်းနိုင်ရင် ကင်းစ်ဘရစ်ချ် မြို့ကို ကပ်ရောဂါတစ်ခု ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ နတ်ဘုရားမက သားကို ပြောလိုက်တယ် "

ဘတ်၊ လိုင်လီယာနဲ့ ဘုန်းတော်ကြီးတို့ အားလုံးက မိုက်ကယ်ကို ထူးဆန်းတဲ့ အမူအရာနဲ့ ကြည့်လိုက်ကြတယ်။

"သား ... သားက နတ်ဘုရားမနဲ့ စကားပြောခဲ့တာလား "

ဘတ်က စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ အံ့ဩစိတ်တွေ ရောပြွမ်းနေတဲ့ အသံနဲ့ မေးလိုက်တယ်။

"ဒါက မဖြစ်နိုင်တာပဲ "လို့ ဘုန်းတော်ကြီးက ငြင်းလိုက်ပါတယ်

"ကျွန်တော်တို့လို သာမန်လူသားတွေက နတ်ဘုရားမနဲ့ စကားပြောဖို့ မထိုက်တန်ပါဘူး။ ပါရမီနိုးထခြင်း အခမ်းအနားလုပ်တဲ့ ကလေးတိုင်းက သူတို့ ငယ်စဉ်ဘဝက အကြောင်းအရာတွေကို အမျိုးမျိုး ပြန်မြင်တတ်ကြတာပါ။ သားလေး အိပ်မက်မက်နေတာ ဖြစ်ရမယ် "

"သား အမှန်အတိုင်း ပြောတာပါ။ သား သူမနဲ့ စကားပြောခဲ့တာပါ "လို့ မိုက်ကယ်က တည်ကြည်တဲ့ မျက်နှာနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။

အဲဒီလို အကြောင်းအရာတွေကို လိမ်ညာပြောဆိုတာက ဘယ်လောက်အထိ မကောင်းတဲ့အကြောင်း ဘုန်းတော်ကြီးက မိုက်ကယ်ကို ဆုံးမဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့အချိန်မှာပဲ၊ နံရံပေါ်မှာ ထွန်းထားတဲ့ ဖယောင်းတိုင်တွေက မရှိတဲ့ လေပြင်းတစ်ချက်ကြောင့် ရုတ်တရက် ငြိမ်းသွားပြီး တစ်ကျောင်းလုံး မှောင်အတိ ကျသွားပါတယ်။ စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် မှောင်နေပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ဖယောင်းတိုင်တွေဆီမှာ မီးတောက်တွေ ပြန်ပေါ်လာပြီး ဘုရားကျောင်းအတွင်းပိုင်းကို ပြန်လည် လင်းထိန်သွားစေခဲ့ပါတယ်။

ဘုန်းတော်ကြီးဟာ ပါးစပ်ကြီး အဟောင်းသားနဲ့ ဘာစကားမှ ပြောလို့မရဘဲ ဖြစ်နေရပါတယ်။ အဲဒါက တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုပါလို့ သူ မရှင်းပြနိုင်ခင်မှာပဲ၊ ကောင်းကင်ယံကနေ မိုးကြိုးပစ်သံကြီး ဝုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာပါတယ်။ ဒါက နတ်ဘုရားဆီက ပေးတဲ့ နိမိတ်မဟုတ်ရင် တခြားဘာ ဖြစ်နိုင်ဦးမှာလဲ။

"ဟား ... ဟားဟား ... ကလေးတစ်ယောက်က အဆင့်မြင့်ပါရမီ ရလာတဲ့အခါမှာတော့ အရာရာက ကွဲပြားသွားတာပဲပေါ့၊ ဟားဟားဟား ... ကျွန်တော် သွားရတော့မယ် "

ဘုန်းတော်ကြီးဟာ ချက်ချင်းပဲ နှုတ်ဆက်ပြီး သူ့ရဲ့ အခန်းထဲမှာပဲ သူကိုယ်သူ ပိတ်လှောင်ထားလိုက်ပါတော့တယ်။ သူက တစ်ပတ်လုံးလုံး နတ်ဘုရားမဆီမှာ ခွင့်လွှတ်ဖို့အတွက် ဆုတောင်းနေချင်တာပါ။

အကယ်၍ မိုက်ကယ်က အဆင့်မြင့်ပါရမီ ကို ရရှိဖို့အတွက် ထူးခြားတဲ့သူ ဖြစ်နေမယ်ဆိုရင် သူက နတ်ဘုရားမရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရထားတာကတော့ သိသာလွန်းနေပြီလေ။ ဘုန်းတော်ကြီးက အဲဒါကို မေ့သွားပြီး ကောင်လေးကို စော်ကားမိတော့မလို ဖြစ်သွားခဲ့တာကိုး။

မိုက်ကယ်တို့ မိသားစုဆီမှာတော့၊ ဘတ်က သားဖြစ်သူကို ကပ်ရောဂါအကြောင်း ထပ်မံ မေးမြန်းနေပါတယ်။

"သား ဒါကို သေချာရဲ့လား မိုက်ကယ်။ ကပ်ရောဂါ တကယ်ကြီးလား "

မိုက်ကယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်"ဟုတ်ကဲ့။ ဒိမ်းမြစ်ထဲမှာ လူတွေရဲ့ အညစ်အကြေးတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ညစ်ပတ်နေတဲ့ အဲဒီမြစ်ရေကို လူတွေက သောက်နေကြတာကြောင့် ရောဂါတွေ ပြန့်နှံ့နေတာပါ "

"ဒါပေမဲ့ မှော်ဆရာတွေက မြစ်ရေ သန့်ရှင်းအောင် အမြဲ လုပ်ပေးနေတာပဲလေ။ အညစ်အကြေးတွေကိုလည်း သူတို့က အမြဲတမ်း စစ်ထုတ်ပေးနေတာပဲ "

' သူတို့က သေးငယ်လွန်းတဲ့ ရောဂါပိုးမွှားတွေအကြောင်းကို မသိကြတာ နေမှာပါ ' လို့ မိုက်ကယ်က တွေးလိုက်တယ်။ မြစ်ရေတစ်ပြင်လုံးကို ကျိုချက်လိုက်ရင်တောင် သောက်ဖို့အတွက် လုံးဝ သန့်စင်သွားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ။

"ဒါက မလုံလောက်သေးပါဘူး "လို့ သူက ပြောလိုက်တယ်

"ကျွန်တော်တို့ ရေဆိုးထုတ်စနစ် တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ လိုတယ် "

ဘတ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး သူ့သားလေး ဒီတစ်ခါ ဘာတွေ ထပ်ကြံစည်နေလဲဆိုတာကို သိချင်သွားတယ်

"ဒါက သား ငါတို့ အိမ်မှာ တပ်ဆင်ထားတဲ့ ဟာမျိုးနဲ့ အတူတူပဲလား "

"ဟုတ်ကဲ့ "လို့ သူက ပြန်ဖြေလိုက်တယ်"

သားရဲ့ အစီအစဉ်ကတော့ ဒီလိုပါ ... "

မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး ကျောက်ခဲပုံဖော်ခြင်းလို့ ခေါ်တဲ့ ရိုးရှင်းတဲ့ ကြယ်နှစ်ပွင့်မန္တန် တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်တယ်။ မိုက်ကယ်ရဲ့ အမြုတေတွေထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားတဲ့ မြေဒြပ်စင်မှော်စွမ်းအင် တွေဆီကနေ ကျောက်မှုန်လေးတွေ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ရဲ့ လက်ဖဝါးပေါ်မှာ လွင့်ပျံနေပါတယ်။ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ အဲဒီကျောက်မှုန်လေးတွေက ဒိမ်းမြစ်ရဲ့ ပုံစံငယ်လေး၊ မြစ်ကူးတံတားနဲ့ မြစ်ဘေးက အဆောက်အဦးတွေရဲ့ ပုံစံလေးတွေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပါတယ်။

မိုက်ကယ်ရဲ့ မှော်မန္တန်အပေါ် ကျွမ်းကျင်မှုက ကင်းစ်ဘရစ်ချ် မြို့ကို အတိအကျ ပြန်လည် ပုံဖော်နိုင်တဲ့အထိ ရှိနေပြီဖြစ်ပါတယ်။

ပြီးတော့ ရိုးရှင်းတဲ့ ကြယ်တစ်ပွင့်မန္တန် ဖြစ်တဲ့ ရေမှော် မန္တန်နဲ့ ဒိမ်းမြစ်ထဲမှာ ရေဆိုးထုတ်စနစ် က ဘယ်လို အလုပ်လုပ်မယ်ဆိုတာနဲ့ မြို့တစ်မြို့လုံးနဲ့ ဘယ်လို ချိတ်ဆက်ထားမယ်ဆိုတာကို ပြသလိုက်ပါတယ်။

ဘတ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ သားဖြစ်သူရဲ့ ပါးနပ်လှတဲ့ အစီအစဉ်အပေါ် အံ့ဩမှင်သက်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပါတယ်။ အကယ်၍ မိုက်ကယ် စီစဉ်ထားတဲ့အတိုင်းသာ တကယ်ဖြစ်လာမယ်ဆိုရင် မှော်ဆရာတွေက အပတ်တိုင်း မြစ်ရေကို သန့်ရှင်းပေးနေစရာ မလိုတော့ပါဘူး။ မြစ်ထဲမှာ လူတွေ ရေကူးနိုင်မယ့် အချိန်တောင် ရောက်လာနိုင်သေးတာပဲလေ။

"ဒါ ... ဒါက တကယ်ကို ထူးချွန်တဲ့ အကြံဉာဏ်ပဲ "လို့ ဘတ်က အကြီးအကျယ် ချီးကျူးလိုက်တယ်။

"အို ... တို့ရဲ့ မိုက်ကယ်လေးက ပါရမီရှိရုံတင်မကဘူး၊ စိတ်နှလုံးကလည်း အရမ်းကို မွန်မြတ်တာပဲ။ သားက တကယ်ကို ပြည့်စုံတဲ့ ကောင်လေးပဲ "လိုင်လီယာက သူ့ကို ထပ်ပြီး ပွေ့ဖက်လိုက်ပြန်တယ်။

အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် လည်းရှိ၊ ပါရမီရှင် ဉာဏ်ရည်လည်းရှိ၊ စိတ်နှလုံးကလည်း ကောင်းမြတ်တဲ့ ကောင်လေးမျိုးကို သူမသားလေးကလွဲလို့ တခြားဘယ်မှာ ရှာလို့ ရနိုင်ဦးမှာလဲ။

* * * * * * * * *

စာစဉ်(၄)

အခန်း(၄၄)

“ကျွန်ုပ်တို့ ဒါကို လုပ်နိုင်မယ်လို့ အဖေ ထင်လား”

မိုက်ကယ်က မေးလိုက်သည်။ ဗန်ဒါဘစ်က သူ့မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်ရင်း စီမံကိန်း ဖြစ်နိုင်ခြေကို စဉ်းစားနေသည်။

“ဒီကိစ္စမှာ အခက်အခဲတွေ အများကြီးရှိတယ် သား။ ပထမဆုံးက ငွေကြေးပြဿနာပဲ။ အခုလို အကြီးစား တည်ဆောက်ရေးမျိုးက အမြောက်အမြား ရင်းနှီးမြှုပ်နှံဖို့ လိုအပ်တယ်။ နောက်ပြီး ရေဆိုးမြောင်း စနစ်က တစ်မြို့လုံး အတိုင်းအတာနဲ့ ဆိုတော့ လူအင်အားလည်း အများကြီး သုံးရလိမ့်မယ်”

“ဒါတွေထက် ပိုအရေးကြီးတာက တည်ဆောက်ရေးမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ မှော်ဆရာတချို့ ငှားဖို့အတွက် မှော်မျှော်စင်ရဲ့ အကူအညီကို လိုအပ်လိမ့်မယ်”

မိုက်ကယ်က သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး

“အဲဒါအတွက် စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော် မှော်မျှော်စင်သခင်နဲ့ စကားပြောပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ကူညီပေးဖို့ စည်းရုံးလိုက်ပါ့မယ်”

'စစ်တုရင် ကစားရင်း အလောင်းအစား နည်းနည်း လုပ်လိုက်ရင်ပဲ လုံလောက်ပြီ' လို့ သူ တွေးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ”

ဗန်ဒါဘစ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

“အရေးကြီးဆုံး ထည့်သွင်းစဉ်းစားရမယ့် အပိုင်းက မြို့ရဲ့ ထောက်ခံမှုပဲ။ ရေဆိုးမြောင်း စနစ် တည်ဆောက်ဖို့ ငွေနဲ့ လူအင်အား ရှိရင်တောင် ကင်းစ်ဘရစ်ချ် မြို့အုပ်ချုပ်သူတွေဆီက ခွင့်ပြုချက် မရရင် အလကားပဲ”

မိုက်ကယ်က သူ့အဖေကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့မှာ အဲဒီလောက်အထိ ဩဇာအာဏာ မရှိဘူးလား။ ကျွန်တော်တို့က ဗန်ဒါဘစ်တွေပဲလေ”

ဗန်ဒါဘစ်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ရှိတာပေါ့။ မြို့ရဲ့ အဆင့်မြင့် အာဏာပိုင်တွေအပေါ်မှာ ငါတို့ ဩဇာသက်ရောက်မှု ရှိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ပြဿနာရဲ့ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတယ်။ အများပြည်သူရဲ့ အမြင်ကိုလည်း ငါတို့ ထည့်တွက်ရဦးမယ်။ အဲဒါကိုတော့ ငါတို့ မိသားစု တံဆိပ်ကို ထုတ်ပြရုံနဲ့ ဖြေရှင်းလို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး”

မိုက်ကယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အချမ်းသာဆုံး မိသားစုဖြစ်ပြီး မြို့ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို မရနိုင်ဘူးလို့ သူ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

* * * * * * * * *

“အဖေ့အမှားပါ သားရယ်။ ဗန်ဒါဘစ် စီးပွားရေးအပေါ် လူထုရဲ့ အမြင်ကို အဖေ ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး။ အခုချိန်မှာ တစ်မြို့လုံးက ရီနေးတား လို့ခေါ်တဲ့ ကုမ္ပဏီအသစ်ဘက်မှာပဲ ရှိနေကြတာ။ သူတို့ရဲ့ နေ့စဉ်ဘဝကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေမယ့် အကြီးစား တည်ဆောက်ရေး လုပ်ငန်းကို လက်ခံလာအောင် လူထုကို စည်းရုံးတဲ့နေရာမှာ အဲဒီကုမ္ပဏီရဲ့ အကူအညီ မရရင် ငါတို့ ရေဆိုးမြောင်း စနစ်ကို စတင်လို့ ရမှာ မဟုတ်ဘူး"ဟု ဗန်ဒါဘစ်က ရှင်းပြသည်။

မိုက်ကယ်ကတော့ တစ်ကိုယ်တည်း တိတ်တဆိတ်ပြုံးနေမိသည်။ ရေဆိုးမြောင်း စီမံကိန်း စတင်ဖို့ လိုအပ်နေတဲ့ နောက်ဆုံး ပဟေဠိအပိုင်းအစက ရီနေးတား ကုမ္ပဏီသာ ဖြစ်မယ်ဆိုရင် ဒါက သူထင်ထားတာထက် ပိုလွယ်ကူနေသည်။

“အဲဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် ကူညီနိုင်မယ် ထင်တယ်”

မိုက်ကယ်က သူ့မိဘတွေကို ရထားလုံးဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး မြို့ထဲက အဆောက်အဦးတစ်ခုဆီ မောင်းနှင်ဖို့ အိမ်တော်ထိန်းကြီးကို ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

မိနစ်အနည်းငယ်ကြာ ရထားလုံး စီးလာပြီးနောက် မြို့ရဲ့ ကူးသန်းရောင်းဝယ်ရေး နယ်မြေအလယ်မှာ အသစ် တည်ဆောက်ထားတဲ့ အဆောက်အဦးတစ်ခုဆီ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ အဆောက်အဦး ဘေးဘက်မှာ ရီနေးတား ဆိုတဲ့ ကုမ္ပဏီအမည်ကို အကြီးကြီး ထွင်းထုထားသည်။

ဒီအဆောက်အဦး ဆောက်ဖို့ ဘယ်လောက် ကုန်ကျခဲ့လဲဆိုတာ မိုက်ကယ် သေချာ မမှတ်မိတော့သော်လည်း ရွှေဒင်္ဂါး ငါးသိန်းထက်မနည်း ကုန်ကျခဲ့မှာ သေချာသည်။ ဒါကြောင့်လည်း ကုမ္ပဏီက ရသမျှ အမြတ်အားလုံးကို ကုမ္ပဏီ တိုးချဲ့ရေးမှာပဲ ပြန်သုံးနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူ ရထားလုံးပေါ်က ဆင်းလိုက်ပြီး သူ့နောက်မှာတော့ မိဘနှစ်ပါးက ကပ်ပါလာသည်။

* * * * * * * * *

“မိုက်ကယ် ဒါက ရီနေးတားရဲ့ ရုံးချုပ်ပဲ။ ကြိုတင် ချိန်းဆိုထားတာ မရှိဘဲ ဒီအတိုင်း ဝင်သွားလို့ မရဘူးလေ”

ဗန်ဒါဘစ်က မိုက်ကယ်ကို တားဆီးဖို့အတွက် သူ့လည်ဂုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။

လက်ရှိအချိန်မှာ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီက နာမည်အကြီးဆုံး ဖြစ်နေသည်။ သူတို့ရဲ့ ဆန်းသစ်တဲ့ ရီနေးတား မီးခြစ်ဆံတွေက ဒီဆောင်းရာသီမှာ ရောင်းအားအကောင်းဆုံး ထုတ်ကုန် ဖြစ်ခဲ့သည်။ အခုလို အေးစိမ့်လှတဲ့ ဆောင်းတွင်း အချိန်အခါမျိုးမှာတောင် လူတွေက ပစ္စည်းဝယ်ဖို့ ရုံးခန်းရှေ့မှာ တန်းစီနေကြတုန်းပင်။

ဆောင်းတွင်းမှာ လူအများစုက ရေမချိုးချင်ကြသော်လည်း ရီနေးတား ဆပ်ပြာနဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်ကို သုံးပြီး ရေချိုးတဲ့အခါ ရောဂါဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးတယ်လို့ ယူဆလာကြသည်။ အခုချိန်မှာတော့ ဒါက ကောလာဟလအဆင့်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ အဲဒါက သိပ္ပံနည်းကျ အခြေခံထားတယ်ဆိုတာကိုတော့ သူတို့ မသိကြသေးပေ။

ကုမ္ပဏီ နာမည်ကြီးလာတာနဲ့အမျှ ပိုင်ရှင်ကို ဘယ်သူမှ မတွေ့ဖူးသေးတာကြောင့် လူတိုင်းက ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပြီး မြို့ထဲမှာလည်း ပြောစမှတ် ပြုစရာ ဖြစ်နေသည်။ ဗန်ဒါဘစ် တစ်ယောက်အနေနဲ့တောင် သူ့ဩဇာကို သုံးပြီး ရီနေးတား အကြီးအကဲနဲ့ တွေ့ဆုံဖို့ မလွယ်ကူဘူးဆိုတာ သူ သေချာပေါက် သိနေသည်။

မိုက်ကယ်က တံခါးဆီ ပြန်သွားဖို့ ကြိုးစားသော်လည်း ဗန်ဒါဘစ်က သူ့ပုခုံးကို တင်းတင်း ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

“ဒီအတိုင်း ဇွတ်ဝင်သွားတာက ပထမဆုံး တွေ့ဆုံမှုအတွက် အထင်ကြီးစရာ မကောင်းဘူး သား"ဟု ဗန်ဒါဘစ်က ပြောသည်။

“စာရေးပြီး အခြေအနေကို ရှင်းပြပြီးမှ တွေ့ဆုံဖို့ တောင်းဆိုတာက ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ရီနေးတား ပိုင်ရှင်က ငွေကြေးထက် အကျိုးပြုမှုကို ဦးစားပေးတဲ့ စိတ်သဘောထား ကြီးမြတ်သူလို့ အဖေ ကြားထားတယ်။ မြို့တစ်ခုလုံးအတွက် အကျိုးရှိမယ့် ရေဆိုးမြောင်း စနစ်အတွက် သူ ကူညီချင်မှာ သေချာပါတယ်”

လိုင်လီယာကလည်း မိုက်ကယ်ကို တားဆီးလိုက်သည်။

“မိုက်ကယ် သားလေး အပြင်မှာ အေးနေပြီ။ ရထားလုံးထဲ ပြန်ဝင်ရအောင်"ဟု သူမက ပြောရင်း နှင်းတွေ ဖုံးနေတဲ့ သူမရဲ့ ဆောင်းဦးထုပ်လေးကို ခါလိုက်သည်။

“စိတ်မပူပါနဲ့ အမေနဲ့ အဖေ။ ကျွန်တော် ပြပါ့မယ်”

* * * * * * * * *

မိုက်ကယ်က ရှေ့ကို လျှောက်သွားပြီး တံခါးကို တွန်းဖွင့်လိုက်ရာ အလုပ်ရှုပ်နေကြတဲ့ စာရေးတွေနဲ့ လက်ထောက်တွေကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရုံးခန်းထဲ ဝင်လာတဲ့ ၁၀ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးကို ကြည့်ပြီး သူတို့အားလုံး အလုပ်တွေ ခဏ ရပ်သွားကြသည်။ တစ်ခုခု ပြောဖို့ ပြင်လိုက်စဉ်မှာပဲ အကြီးအကဲ အခန်းတံခါးက ဝုန်းကနဲ ပွင့်လာပြီး ကက်စတယ်လာ ထွက်လာသည်။ သူမက မိုက်ကယ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

“သခင်လေး”

သူမရဲ့ အကြည့်က မိုက်ကယ်ကို ကျော်ပြီး နောက်က လိုင်လီယာနဲ့ ဗန်ဒါဘစ်တို့ကို မြင်သွားသည်။

အမှန်တရားကို ဖွင့်ပြောရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီဆိုတာ သူမ ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သူမက ရုံးခန်း လှေကားထစ်တွေပေါ်က ဆင်းလာပြီး မိုက်ကယ်နဲ့ သူ့မိသားစုကို ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ကြိုဆိုပါတယ် သခင်လေး။ ဒီရုံးခန်းက သခင်လေး စိတ်တိုင်းကျ ဖြစ်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်”

ဗန်ဒါဘစ်တို့ ဇနီးမောင်နှံရဲ့ ကြောင်တောင်တောင် အကြည့်တွေကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကက်စတယ်လာက ပြောလိုက်သည်။

“ကောင်းပါတယ်။ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ထားတာပဲ ကက်စတယ်လာ”

မိုက်ကယ်က ရုံးခန်း အတွင်းပိုင်းကို စစ်ဆေးရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာကိစ္စနဲ့ ရုံးကို လာတာလဲ သခင်လေး။ ကုမ္ပဏီကို ကိုယ်တိုင် ပြန်စီမံဖို့ လာတာလား”

သူမ အဲဒီလို ပြောလိုက်တဲ့ ခဏမှာပဲ ဗန်ဒါဘစ်နဲ့ လိုင်လီယာတို့ နှစ်ယောက်လုံး အထဲကို ဝင်လာကြပြီး မျက်လုံးအပြူးသား ဖြစ်သွားကြသည်။

“ကက်စတယ်လာ။ ဒါတွေက ဘာဖြစ်နေတာလဲ”

ဗန်ဒါဘစ်က ဘေးက အလုပ်သမား တစ်ယောက်ကို ပုတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

“သူ့ကို မင်းတို့ ဘယ်လို သိတာလဲ”

“သူက မစ္စကက်စတယ်လာလေ ဆရာ။ ရီနေးတား ကုမ္ပဏီရဲ့ မန်နေဂျာပေါ့”

ဗန်ဒါဘစ်က ကက်စတယ်လာကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်မှုတွေ အပြည့် ဖြစ်နေသည်။ သူ သိချင်နေတဲ့ အဖြေက သူ့ရှေ့မှာ ရှိနေသော်လည်း လက်တွေ့ဘဝနဲ့ ထပ်တူကျအောင် မနည်း ကြိုးစားနေရပုံရသည်။

“နေကောင်းပါစေ မဒမ်နဲ့ ဆရာ”

ကက်စတယ်လာက လေးစားစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်။ ကျွန်မက ရီနေးတား ကုမ္ပဏီရဲ့ လက်ရှိ မန်နေဂျာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီလုပ်ငန်းရဲ့ တကယ့် ပိုင်ရှင်ကတော့ တခြားသူ မဟုတ်ပါဘူး။ သခင်လေးပဲ ဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကုမ္ပဏီကို ဒီကနေ့အထိ အောင်မြင်အောင် ဦးဆောင်ခဲ့တဲ့ သူက သခင်လေးပါပဲ”

* * * * * * * * *