အခန်း (၅၃-၅၄)
Vol. 5 Ch. 53-54
စာစဉ်(၅)
အခန်း(၅၃)
မိုက်ကယ်က ဖတ်ဂျ်ကို ပထမဆုံးတွေ့ပြီး ဒီသတ္တဝါလေးကို ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်တဲ့ အိမ်မွေးတိရစ္ဆာန်လေးအဖြစ် နိုးထစေခဲ့တာ ရက်အနည်းငယ် ကြာသွားခဲ့ပါပြီ။
သူက ဖတ်ဂျ်ကို သူသွားလေရာတိုင်း အတူခေါ်သွားလေ့ရှိပြီး ဖတ်ဂျ်ကလည်း သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲမှာ အမြဲတမ်း ကပ်လိုက်ရင်း သူအလိုရှိတဲ့အတိုင်း လူ့လောကကြီးကို အကဲခတ်နေခဲ့ပါတယ်။
"သခင်လေး" လို့ ဖတ်ဂျ်က သူ့ရဲ့ အရိပ်ထဲကနေ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေကို မြို့ထဲမှာ အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြန့်ကြက်ထားပြီးပါပြီ။ ကျွန်တော်က ဒီမြို့ရဲ့ အရိပ်ဖြစ်လာပြီး တိတ်ဆိတ်တဲ့ စောင့်ကြည့်သူ တစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့ပါပြီ။ ကျွန်တော်ရဲ့ မစ်ရှင်မှာ ပါဝင်နိုင်မယ့် အလားအလာရှိတဲ့သူ အချို့ကိုလည်း တွေ့ထားပြီး မကြာခင်မှာ ဆက်သွယ်သွားမှာပါ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အဓိက အလုပ်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အင်အားစုတွေကို တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ဖြန့်ကြက်ပြီး သူတို့ကို ကြီးမြတ်လှတဲ့ မိုက်ကယ် ဗန်ဒါဘစ်ရဲ့ သစ္စာရှိ အစေခံတွေ ဖြစ်လာအောင် လွှမ်းမိုးဖို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"
မိုက်ကယ်ကတော့ စိတ်ပျက်လက်ပျက်နဲ့ ခေါင်းခါလိုက်မိပါတယ်။ နိုဗာ က ဒီကောင်လေးကို အန်နီမေး တွေထဲက ဇာတ်ကွက်တွေနဲ့ စိတ်ကူးယဉ် အယူအဆတွေကလွဲလို့ ဘာမှမသင်ပေးခဲ့ဘူးဆိုတာကို သူ အခုထိ မယုံနိုင်သေးပါဘူး။
ကက်စတယ်လာရဲ့ စီးပွားရေး စီမံခန့်ခွဲမှု တက္ကသိုလ် သင်တန်းတွေလိုမျိုး အသုံးဝင်တာတွေ သင်ပေးမယ့်အစား နိုဗာ က ဒီစလိုင်းမ်ကို လူငယ်လေးတစ်ယောက်လိုမျိုး ဟန်ဆောင်ဖို့ အကြောင်းပြချက်တွေ ပေးခဲ့တာပါ။
ဒါကြောင့်လည်း ဖတ်ဂျ်က စလိုင်းမ်တစ်ယောက်ရဲ့ ပုံစံပြောင်းလဲနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ကို သုံးပြီး 'အရိပ်နင်ဂျာ' လို့ သူကိုယ်တိုင် ခေါ်ဝေါ်တဲ့ ဝတ်စုံကို ဖန်တီးခဲ့တာ ဖြစ်ပါတယ်။
"ဖတ်ဂျ်၊ မင်း ပြောပုံအရဆိုရင် ဂိုဏ်းတစ်ခု ထောင်ဖို့ ကြိုးစားနေသလိုပဲ" လို့ မိုက်ကယ်က သူ့အရိပ်ကို ပြန်ပြောလိုက်ပါတယ်။
"ဂိုဏ်း ဟုတ်လား" ဖတ်ဂျ်က သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
"အဲဒီအသံကို ကျွန်ုပ် သဘောကျတယ်..."
မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒါကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်ပါတယ်။
"ကဲ၊ အခု ငါ့ကို ရေဆိုးထုတ်စနစ် စီမံကိန်းအပေါ် အာရုံစိုက်ခွင့် ပေးဦးမလား" လို့ မိုက်ကယ်က ပြောရင်း သူ့လက်ထဲက စာရွက်စာတမ်းတွေဆီကို အာရုံပြန်စိုက်လိုက်ပါတယ်။
ရက်သတ္တပတ်အနည်းငယ်ကြာ ပြင်ဆင်ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ ရေဆိုးထုတ်စနစ် တည်ဆောက်ဖို့ နောက်ဆုံးမှာ အဆင်သင့် ဖြစ်ခဲ့ပါပြီ။ ကက်စတယ်လာက အလုပ်ခန့်အပ်တာကစလို့ အချိန်ဇယားဆွဲတာနဲ့ ပစ္စည်းဝယ်ယူတာတွေအထိ အကုန်လုံးကို စနစ်တကျ စီစဉ်ပေးခဲ့တာကြောင့် အရာအားလုံးက အလွန်ကို ချောမွေ့နေခဲ့ပါတယ်။
ဖတ်ဂျ်ရဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ အပြုအမူတွေ ရှိပေမဲ့လည်း ဒီစလိုင်းမ်လေးက တည်ဆောက်ရေးမှာ ကူညီနိုင်မယ့် ပါရမီရှင်တွေကို ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာတော့ တကယ့်ကို အသုံးဝင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတွေက မိုက်ကယ်နဲ့ တစ်နည်းနည်းနဲ့ ဆက်သွယ်ထားတာကြောင့် လူအများကြီးရဲ့ ပါရမီကို အဝေးကနေတင် သူ စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ကက်စတယ်လာ ဒါမှမဟုတ် ဖတ်ဂျ်လောက်အထိ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေကို မတွေ့ခဲ့ရတာက စိတ်မကောင်းစရာ ဖြစ်ပေမဲ့ တည်ဆောက်ရေး ဒါမှမဟုတ် ကုန်ထုတ်လုပ်မှုမှာ ပါရမီရှိမှန်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မသိကြတဲ့သူ အများကြီးကိုတော့ သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။
မိုက်ကယ်က အဲဒီလူတွေအကြောင်းကို ကက်စတယ်လာကို ပြောပြလိုက်ပြီး သူမကလည်း ကုမ္ပဏီကို ချက်ချင်း အလုပ်ခန့်လိုက်ပါတယ်။ ဖတ်ဂျ်လေးနဲ့ တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူမက သူ့ရဲ့ ချစ်စရာကောင်းမှုနဲ့ အသုံးဝင်မှုတွေကြောင့် ဖတ်ဂျ်ကို ချက်ချင်းပဲ သဘောကျသွားပါတော့တယ်။ ရီနေးတား အနေနဲ့ ပါရမီရှင် အများကြီးကို စုဆောင်းနိုင်ခဲ့တာက ဖတ်ဂျ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီအတောအတွင်းမှာပဲ သူ့ရဲ့ မိဘတွေကလည်း ရေဆိုးထုတ်စနစ်အတွက် အင်တိုက်အားတိုက် လုပ်ဆောင်နေကြပါတယ်။ မိုက်ကယ်ရဲ့ ဖခင်က ဗန်ဒါဘစ် နာမည်ကို သုံးပြီး မြို့ရဲ့ တရားဝင် ခွင့်ပြုချက်တွေကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ရရှိအောင် လုပ်ပေးခဲ့ပါတယ်။ မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ အထက်လူကြီးတွေက စာရွက်စာတမ်းတွေကို ချက်ချင်း လက်မှတ်ထိုးပေးခဲ့ပြီး စီမံကိန်းအတွက် ရန်ပုံငွေလည်း ချပေးခဲ့ပါတယ်။
မိုက်ကယ်ရဲ့ မိခင်ကလည်း ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာ အလုပ်တွေ အများကြီး လုပ်ခဲ့ပါတယ်။ သူမက သူမရဲ့ အသိုင်းအဝိုင်းကြားမှာ ရီနေးတား ကနေ မှော်ပညာကို မသုံးဘဲ အိမ်ထဲမှာ ရေအသုံးပြုနိုင်မယ့် ဆန်းသစ်တဲ့ တီထွင်မှုအသစ်တွေကို ပြပွဲလုပ်တော့မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် ဖြန့်လိုက်ပါတယ်။ သတင်းတွေက တောမီးလို ပြန့်သွားခဲ့ပြီး ပြပွဲနေ့ ရောက်တဲ့အခါမှာတော့ လူပေါင်း ထောင်ချီပြီး ရီနေးတား ရုံးခန်းရှေ့မှာ စုရုံးရောက်ရှိလာကြပါတယ်။
ဒီပြပွဲအတွက် မိုက်ကယ်က ဖန်ပိုက်တွေကို သုံးပြီး ရေပိုက်စနစ်ရဲ့ ပုံစံငယ်လေးကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေး ဖန်တီးခဲ့ပါတယ်။ ဒါက လူတွေအနေနဲ့ ဘာမှော်ပညာမှ မပါဝင်ဘူးဆိုတာကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့နိုင်ဖို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်။ ရေတွေက သဘာဝအတိုင်း စီးကျလာတာကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ ပွဲကြည့်ပရိသတ်တွေက သရဲတစ္ဆေ မြင်လိုက်ရသလိုမျိုး အံ့ဩမှင်သက်သွားကြပါတယ်။
"ဘုရားရေ၊ ရေတွေက မှော်ပညာမပါဘဲ ရွေ့လျားနေတာပဲ"
"ဒါက ရေတံခွန်လေးပဲ၊ ဒါမျိုးက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"
ဘာမှော်အတတ်မှ မပါဝင်ဘူးဆိုတာကို ယုံကြည်စိတ်ချစေဖို့အတွက် မှော်မျှော်စင် ကိုယ်တိုင်က ဒီပြပွဲကို ကြီးကြပ်ပေးခဲ့ပြီး ဒီကိရိယာထဲမှာ ဘာမှော်ပညာမှ မရှိဘူးဆိုတာကို အများပြည်သူကို အာမခံပေးခဲ့ပါတယ်။ ရီနေးတား နဲ့ မှော်မျှော်စင် က လူထုကြားမှာ နာမည်ကောင်း ရှိတာကြောင့် လူအများစုက သူတို့ရဲ့ စကားကို ယုံကြည်ကြပါတယ်။
ကက်စတယ်လာကလည်း ဝန်ထမ်းအချို့ကို ရီနေးတား ဆပ်ပြာနဲ့ ခေါင်းလျှော်ရည်တွေကို သုံးပြီး ဘုံဘိုင်တွေ၊ ပန်းရေပန်းတွေနဲ့ လူအများရှေ့မှာ စမ်းသုံးပြခိုင်းခဲ့ပါတယ်။ ဒါက အမျိုးသမီးထုကို သူတို့ရဲ့ အိမ်တွေမှာ ဒီလို ရေပိုက်စနစ်မျိုး တပ်ဆင်ချင်လာအောင် ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်မှု အရှိဆုံး ထုတ်ကုန်ကတော့ တော်လှန်ရေးဆန်တဲ့ အိမ်သာပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
"ဝါး၊ အံ့ဩစရာပဲ" လို့ အညစ်အကြေးတွေ အိမ်သာထဲကို ဆွဲချသွားတဲ့အခါ သူတို့က လက်ခုပ်တီးပြီး ပြောကြပါတယ်။
"ဒါက တကယ်ကို အဆင်ပြေတာပဲ၊ ဒါနဲ့ဆိုရင် ကျွန်မတို့ လက်တွေကို ညစ်ပတ်ခံစရာ မလိုတော့ဘူး။ မယုံနိုင်စရာပဲ"
အိမ်သာကို ပြသလိုက်တာက လူတွေကို ဒီစနစ်တစ်စုံလုံး ဝယ်ယူချင်လာအောင် ချက်ချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ သူတို့က သူတို့ရဲ့ မီးဖိုချောင်မှာ ဘုံဘိုင်တွေ၊ ရေချိုးခန်းမှာ ပန်းရေပန်းတွေနဲ့ အဓိကအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ အိမ်မှာ အိမ်သာတွေကို ရှိစေချင်နေကြပါပြီ။
"ဆိုလိုတာက ကျွန်မတို့က ဒီစနစ်တစ်စုံလုံးကို ဝယ်လိုက်ရုံပဲ၊ ပြီးရင် ရီနေးတား ကနေ တည်ဆောက်ရေး အကုန်လုံးကို တာဝန်ယူပေးမှာပေါ့။ ဒါက တကယ်ကို တန်လွန်းပါတယ်"
"ကျွန်တော် လိုချင်တယ်၊ ကျွန်တော် အခုပဲ ဝယ်မယ်"
ဒါပေမဲ့ ကက်စတယ်လာက တည်ဆောက်ရေးကို အရင်လာတဲ့သူကို အရင် လုပ်ပေးမယ်လို့ ကြေညာလိုက်တာနဲ့ လူတွေက ပထမဆုံး ဝယ်ယူသူ ဖြစ်ဖို့အတွက် အလုအယက် ဖြစ်ကုန်ကြပါတော့တယ်။
"ကျွန်မ အရင်၊ ကျွန်မ ဒီကို အရင်ရောက်တာ"
"မနက်ဖြန် ကျွန်တော့်အိမ်မှာ လာတပ်ပေးမယ်ဆိုရင် နှစ်ဆ ပေးမယ်"
လူတွေက လမ်းပေါ်မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေကြစဉ်မှာပဲ ဧည့်သည်တစ်ယောက်ကတော့ ဒီရုတ်ရုတ်သဲသဲ အခြေအနေကို ထူးဆန်းတဲ့ မျက်နှာပေးနဲ့ ကြည့်နေပါတယ်။
ဒီအမျိုးသမီးက အလွန်ဈေးကြီးတဲ့ ပိုးထည်နဲ့ လုပ်ထားပုံရတဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပါတယ်။ သူမက သားရဲတစ်ကောင်ရဲ့ အရောင်စုံ အကြေးခွံတွေနဲ့ အလှဆင်ထားတဲ့ အလွန်ကြီးမားတဲ့ မြင်းရထားပေါ်မှာ စီးလာတာပါ။ ဒီရထားရဲ့ ရှေ့မှာတော့ တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် သီးသန့်ချုပ်လုပ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံတွေကို ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ သက်တော်စောင့် အများကြီးက ဦးဆောင်လာပါတယ်။ ဒီဧည့်သည်ဟာ အလွန်အရေးပါပြီး အလွန်ချမ်းသာတဲ့သူ ဖြစ်တယ်ဆိုတာ ထင်ရှားပါတယ်။
"ဒါက ဘာလဲ" လို့ သူမက သူမရဲ့ သက်တော်စောင့်တွေကို မေးလိုက်ပါတယ်။
"ဒါက တစ်ခုခုကို ပြသနေတာနဲ့ တူပါတယ်... ဒါပေမဲ့... ထူးဆန်းတာက အဲဒီရေထဲမှာ ဘာမှော်ပညာမှ ကျွန်ုပ် မခံစားရဘူး။ အဲဒါက ဘယ်လို စီးဆင်းနေတာလဲ" လို့ သူမရဲ့ အကြံပေးက မယုံကြည်နိုင်စွာနဲ့ ရေရွတ်လိုက်ပါတယ်။
ဒါက ဒီအမျိုးသမီးကို ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားစေပါတယ်။ သူမက မြင်းရထားကို ရပ်ခိုင်းလိုက်ပြီး ပြပွဲက ဘယ်လို ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို အကဲခတ်နေခဲ့ပါတယ်။ ဘုံဘိုင်တွေ၊ ပန်းရေပန်းတွေနဲ့ အထူးသဖြင့် အိမ်သာကို မြင်လိုက်ရတဲ့အခါ သူမကိုယ်တိုင်လည်း တစ်ခုလောက် ရချင်တဲ့ ဆန္ဒကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ထုတ်ဖော်ပြောလိုက်မိပါတယ်။ ဒီတီထွင်မှုတွေကို ဖန်တီးခဲ့တဲ့သူဟာ တကယ်ကို ပါရမီထူးတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်၊ သူရဲ့ ဉာဏ်ပညာက ဒီလောကနဲ့တောင် မတူသလိုပါပဲ။
"ကျွန်မ လိုချင်တယ်၊ ကျွန်မအတွက် ဝယ်လိုက်ပါ" လို့ သူမက သူမရဲ့ အကြံပေးကို ပြောလိုက်ပါတယ်။ အကြံပေးကလည်း သူမပြောတဲ့အတိုင်း ချက်ချင်းပဲ သွားလုပ်ပေးပါတယ်။
သူမရဲ့ အိမ်က ကမ္ဘာ့တစ်ဖက်ခြမ်းလောက်မှာ ရှိနေတာကြောင့် ရေပိုက်စနစ်ကို ပို့ဆောင်ဖို့အတွက် ရွှေဒင်္ဂါးပေါင်း သိန်းနဲ့ချီပြီး ကုန်ကျမှာ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း သူမကတော့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ သူမမှာ ပိုက်ဆံတွေက ပိုလျှံနေတာကိုး။ သူမက ဒရာကောနစ် ဘုရင့်နိုင်ငံက တော်ဝင်မျိုးနွယ်တစ်ယောက် ဖြစ်နေလို့ပါပဲ။
* * * * * * * * *
စာစဉ်(၅)
အခန်း(၅၄)
မိုက်ကယ်က စီမံကိန်းရဲ့ လက်ရှိအခြေအနေအကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့အတွက် ကက်စတယ်လာရဲ့ ရုံးခန်းကို ရောက်ရှိလာခဲ့တယ်။
"တောင်းပန်ပါတယ် သခင်လေး။ အခုတလော ကျွန်မ အရမ်းအလုပ်ရှုပ်နေလို့ပါ။ ရေပိုက်စနစ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဝယ်လိုအား ဒီလောက်အထိ များလာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့မိဘူး" လို့ ကက်စတယ်လာက သူမရဲ့ ဆံပင်တွေရော ဝတ်စုံတွေပါ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတဲ့ပုံစံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
မိုက်ကယ် သူမကို ကြည့်ပြီး စိတ်မကောင်းဖြစ်မိသွားတယ်။ အခန်းထဲမှာ ပြန့်ကျဲနေတဲ့ စာရွက်စာတမ်းတွေနဲ့ စာချုပ်တွေကို ကြည့်ရုံနဲ့တင် သူ့ရဲ့ CEOရာထူး အတွက် ဒါဟာ တကယ့်ကို စိတ်ဖိစီးစရာ အချိန်ဖြစ်နေမှန်း သူ သိလိုက်တာပေါ့။
"ဒါပေမဲ့ ဒါက ကောင်းတဲ့အချက်ပါ သခင်လေး။ ကျွန်မတို့ရဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေက အဆမတန် မြင့်တက်နေပြီလေ။ သခင်လေး မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ၊ ရရှိလာတဲ့ အမြတ်တွေက ရေဆိုးထုတ်စနစ် တည်ဆောက်ဖို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ထက် အများကြီး ပိုများနေပါတယ်။ ဒီကနေ ရရှိလာတဲ့ ပိုက်ဆံတွေက တခြားမြို့တွေကိုပါ လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ဖို့အတွက် လုံလောက်နေပါပြီ"
မိုက်ကယ်ကတော့ ရီနေးတားကုမ္ပဏီ ဒီလောက်အထိ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကြီးထွားလာတာကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်စွာနဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်တယ်။
"ပင်လယ်ရပ်ခြားက သူဌေးတစ်ယောက်ကလည်း ကျွန်မတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေကို စိတ်ဝင်စားနေတယ်လို့ ကြားရပါတယ်။ သူတို့က ကျွန်မတို့ရဲ့ ထုတ်ကုန်တွေအားလုံးကို အမြောက်အမြား ဝယ်ယူဖို့ တောင်းဆိုထားတာကြောင့် ရွှေဒင်္ဂါး တစ်သန်းထက်မကတဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေ ရရှိလာမှာပါ"
မိုက်ကယ် အံ့သြသွားပေမဲ့ သိပ်တော့ အလေးမထားမိပါဘူး။
အဲဒီလူဟာ ဘယ်လောက်အထိ အရေးကြီးသလဲဆိုတာကိုတော့ သူ နောက်ပိုင်းမှ သိလာရမှာဖြစ်ပြီး ဒါကတော့ တခြားတစ်ချိန်မှ ပြောရမယ့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ်ပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာပဲ မိုက်ကယ် တံခါးခေါက်သံတစ်ခု ကြားလိုက်ရတယ်။
တံခါးခေါက်တဲ့သူက အထဲက ပြန်ထူးတာကို မစောင့်ဘဲ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ မိုက်ကယ်ရဲ့ အဖေဖြစ်သူ ဘတ် ဗန်ဒါဘစ် ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
"မိုက်ကယ် သား အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ ဒီနေ့ သားအဘိုးရဲ့ အိမ်တော်ကို ခရီးစထွက်ကြမယ်"
သူ့အဘိုးဆီကို သွားလည်ရမယ်ဆိုတဲ့ ကိစ္စကို မိုက်ကယ် လုံးဝမေ့နေခဲ့တာ။
အခုဆိုရင် သူက တန်ခိုး နိုးထခြင်းကို ခံယူပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဗန်ဒါဘစ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို အခြေခံကနေ စတင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ အဘိုးနဲ့တွေ့ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလေ။
သူ့ရဲ့ မိဘတွေကတော့ ဒီတွေ့ဆုံပွဲအတွက် တစ်ပတ်လုံးလုံး စိတ်ဖိစီးနေခဲ့ကြတာ။ သူတို့က မိုက်ကယ်ကို ပိုပြီး ရင့်ကျက်ပြီး လေးစားစရာကောင်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ပေါက်သွားအောင်လို့ အကောင်းဆုံး ဝတ်စုံကို သေသေချာချာ ချုပ်လုပ်ပေးထားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒီဝတ်စုံနဲ့ သူ နည်းနည်းတော့ တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေသလို ခံစားနေရတယ်။
ဒီတွေ့ဆုံပွဲက ဗန်ဒါဘစ် တစ်ယောက်ရဲ့ အနာဂတ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမယ့် အရာမို့လို့ သူတို့တွေ စိုးရိမ်နေကြတာပါ။
သားက အဘိုးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိပြီး အမွေအနှစ်အချို့ကို ဆက်ခံရမလား ဒါမှမဟုတ် ဗန်ဒါဘစ် ဆိုတဲ့ နာမည်ခံသက်သက်ပဲ ကျန်ရစ်မလား။
မိုက်ကယ်က သူ့အဘိုး စိတ်ဝင်စားလာအောင် လုပ်နိုင်လောက်တဲ့အထိ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ ယုံကြည်နေကြပေမဲ့လည်း ရထားပေါ်မှာ ရှိနေတဲ့တစ်လျှောက်လုံး စိုးရိမ်စိတ်တွေကိုတော့ မဖျောက်နိုင်ကြသေးဘူး။
မိုက်ကယ်ကတော့ သူ့မှာ ရီနေးတားကုမ္ပဏီ ရှိနေတာကြောင့် ပိုက်ဆံနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ပူစရာ မလိုဘူးလို့ တွေးထားပေမဲ့ ဗန်ဒါဘစ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သူ့ရဲ့ အမြတ်အစွန်းတွေက သမုဒ္ဒရာရှေ့က ရေစက်ကလေးတစ်စက်လိုပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ သူ့အဖေက သတိပေးခဲ့တယ်။
ဒါတင်မကသေးဘဲ အဘိုးရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ရရှိခြင်းက သြဇာအာဏာရှိတဲ့ လူတွေအများကြီးနဲ့ အဆက်အသွယ် ရရှိစေမှာဖြစ်ပြီး အနာဂတ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာစေမှာပါ။
ဒါပေမဲ့ မိုက်ကယ်ကတော့ အဲဒါတွေကို သိပ်ပြီး စိတ်မဝင်စားပါဘူး။ သား အဘိုးဆီကို သွားလည်ချင်ရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းကတော့ အိုင်းဇ် ဗန်ဒါဘစ် ဆိုတဲ့ ဒဏ္ဍာရီဆန်တဲ့ နာမည်နောက်ကွယ်က မျက်နှာကို မြင်ချင်လို့ပါပဲ။
အဘိုးအကြောင်းကို သိပ်ပြီး မကြားဖူးပေမဲ့ သူ့အဖေ ပြောပြတဲ့ ဇာတ်လမ်း အပိုင်းအစလေးတွေအရ ဆိုရင်တော့ အဘိုးက အာရုံစူးစိုက်မှု အားကောင်းပြီး စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာပြတ်သားတဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်။
သူက အရင်တုန်းက အိတ်ထဲမှာ ကြေးဒင်္ဂါး တစ်ပြားတောင် မရှိတဲ့ ဆင်းရဲသား မိမဲ့ဘမဲ့ ကောင်လေးတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာ။ ဒါပေမဲ့ ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်းမှာပဲ တစ်ကမ္ဘာလုံးကို လွှမ်းမိုးနိုင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကြီးတစ်ခုကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တယ်။
ဒါကြောင့် မိုက်ကယ်က သူ့အဘိုးနဲ့ တွေ့ဆုံရမယ့် ကိစ္စကို အရမ်းကို စိတ်ဝင်စားနေတာပေါ့။
ခရီးသွားတာ တစ်လနီးပါး ကြာပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့တွေ ဗန်ဒါဘစ် ပင်မအိမ်တော်ကို နောက်ဆုံးမှာ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီထက် ပိုပြီး တိတိကျကျ ပြောရမယ်ဆိုရင်တော့ ဗန်ဒါဘစ် နိုင်ငံတော် လို့ ခေါ်ရမှာပေါ့။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒီနေရာက ကင်းစ်ဘရစ်ချ် ထက်တောင် ပိုပြီး ကြီးမားနေတာကိုး။ တံတိုင်းတွေအတွင်းမှာ စံအိမ်တွေနဲ့ ရဲတိုက်တွေ အများကြီး ရှိနေတာကြောင့် ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလိုပါပဲ။
ဗန်ဒါဘစ်အနွယ်အများစုက ဗန်ဒါဘစ် နိုင်ငံတော် အတွင်းမှာပဲ နေထိုင်ကြပြီး သူတို့ရဲ့ နယ်မြေတွေကို တော်ဝင်မျိုးနွယ်တွေလိုမျိုး စီမံခန့်ခွဲနေကြတာလို့ ဘတ်က ရှင်းပြတယ်။
မိုက်ကယ်မှာ ဆွေမျိုးတွေ အများကြီး ရှိတာ။ အများကြီးပဲ။ အဘိုးက ဇနီးသည် ငါးယောက်ထက်မက ရှိသလို ကိုယ်လုပ်တော်တွေလည်း အများကြီး ရှိတာကြောင့် မိန်းမပွေတဲ့သူတစ်ယောက် ဖြစ်ပုံရတယ်။
အဲဒါကြောင့်လည်း မိုက်ကယ်မှာ ဦးလေးတွေနဲ့ အဒေါ်တွေ တစ်ရာလောက်ရှိပြီး သူတို့အားလုံးမှာလည်း ကိုယ်ပိုင် သားသမီးတွေ ရှိကြတယ်။
ဘတ်က ဗန်ဒါဘစ် သားသမီးတွေထဲမှာ အငယ်ဆုံးနဲ့ နောက်ဆုံးသား ဖြစ်တယ်။ သူ မွေးဖွားပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ အိုင်းဇ် ဗန်ဒါဘစ် က နောက်ထပ် ကလေးမွေးဖို့အတွက် အရမ်းကို အိုမင်းသွားခဲ့ပြီ။
ဒါကြောင့် အမွေဆက်ခံတဲ့နေရာမှာ ဆိုရင်တော့ မိုက်ကယ်က ဘာမှ ရရှိဖို့ မရှိပါဘူး။ ဘတ် ကိုယ်တိုင်လည်း ကင်းစ်ဘရစ်ချ် က စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကိုပဲ ရရှိခဲ့တာဖြစ်ပြီး ဒါဟာ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုအစ်မတွေ ရရှိတဲ့အရာတွေနဲ့ ယှဉ်ရင်တော့ တကယ်ကို နည်းလွန်းပါတယ်။
အမွေဆက်ခံဖို့အတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားခံရမယ့် တစ်ဦးတည်းသောသူတွေကတော့ အိုင်းဇ် ဗန်ဒါဘစ် ရဲ့ အကြီးဆုံးသားသမီးတွေကနေ မွေးဖွားလာတဲ့ မိုက်ကယ်ရဲ့ အကြီးဆုံး ဝမ်းကွဲအစ်ကိုတွေပဲ ဖြစ်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ဘတ် နဲ့ လိုင်လီယာ တို့ကတော့ မိုက်ကယ်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ချွင်းချက်တစ်ခုအနေနဲ့ အခွင့်အရေး ရလိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်နေကြတယ်။
ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မိုက်ကယ်က နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ခါပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင် မှော်ဆရာ တစ်ယောက် ဖြစ်သလို ကိုယ်ပိုင် အောင်မြင်တဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ငန်းကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့တဲ့ ပါရမီရှင် စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်တယ်။ အရေးကြီးဆုံးအချက်ကတော့ သူက ပါရမီနိုးထခြင်းမှာ အဆင့်မြင့်စွမ်းရည် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့တာပါပဲ။
သူ့ထက် ပါရမီပါတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိပါဘူး။
နောက်ဆုံးမှာတော့ သူတို့တွေ ဗန်ဒါဘစ် နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဂိတ်တံခါးဝကို ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။
သူတို့ မိသားစုရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်ကို ခေတ္တစစ်ဆေးပြီးတဲ့နောက်မှာတော့ သူတို့ကို အထဲကို ချက်ချင်းပဲ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။
သားတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အစောင့်တွေကို ပြောပြလိုက်တဲ့အခါမှာတော့ အဘိုး နေထိုင်တဲ့ ပင်မအိမ်တော်ဆီကို သူတို့က ချက်ချင်းပဲ လိုက်ပို့ပေးခဲ့ကြတယ်။
စံအိမ်ကြီးကို မြင်လိုက်ရတာနဲ့ မိုက်ကယ်က ဗန်ဒါဘစ် မိသားစုရဲ့ ကြီးမားလှတဲ့ ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုကို နောက်ဆုံးမှာ ရိပ်မိသွားတော့တယ်။ ရှားပါးတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ မျိုးသုဉ်းလုနီးပါး ဖြစ်နေတဲ့ သစ်ပင်တွေက တောအုပ်ကြီးတစ်ခုလိုပဲ အဲဒီနေရာတစ်ဝိုက်မှာ ရှိနေတာကြောင့် တိရစ္ဆာန်ရုံတစ်ခုလိုတောင် ဖြစ်နေပြီ။
ဗန်ဒါဘစ် မှာ ပိုက်ဆံတွေ အများကြီး ရှိနေမှန်း မိုက်ကယ် သိလိုက်ရတာကတော့ အဲဒီ တိရစ္ဆာန်တွေမှာတောင် ကိုယ်ပိုင် စံအိမ်တွေနဲ့ ကိုယ်ပိုင် ပြုစုစောင့်ရှောက်သူတွေ ရှိနေတာကြောင့်ပါပဲ။
သူတို့ နိုင်ငံတော် အတွင်းထဲကို ပိုပြီး တိုးဝင်လာတာနဲ့အမျှ မိုက်ကယ်က အဘိုး ဗန်ဒါဘစ် ရဲ့ ပင်မနယ်မြေကို နောက်ဆုံးမှာ မြင်တွေ့လိုက်ရတယ်။
စံအိမ်ကြီး ကိုယ်တိုင်ကလည်း အရမ်းကို ကြီးမားလှပြီး မိုက်ကယ် တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးတဲ့ တန်ဖိုးကြီးပြီး ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ တည်ဆောက်ထားတာပါ။
စံအိမ်ကြီးအတွင်းမှာ လမ်းမပျောက်သွားအောင်လို့ သူတို့ကို မြေပုံတစ်ခုတောင် ပေးထားခဲ့သေးတယ်။
ကံကောင်းတာက မိုက်ကယ်နဲ့ သူ့မိဘတွေက စံအိမ်ကြီးထဲမှာ လျှောက်သွားနေစရာ မလိုပါဘူး။ သူတို့ ဒီကို လာရတဲ့ တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်က အဘိုးနဲ့ တွေ့ဖို့ပဲမို့လို့ အဘိုးရဲ့ ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ အဆောင်တွေဆီကို တန်းသွားလိုက်ကြတယ်။
ဘတ် နဲ့ လိုင်လီယာ တို့က မိုက်ကယ်ရဲ့ လက်တွေကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း ကြီးမားတဲ့ တံခါးကြီးဆီကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လှမ်းသွားခဲ့ကြတယ်။
ဒီနေ့က မိုက်ကယ် အမွေဆက်ခံရမယ့် နေ့ဖြစ်သလို အရာအားလုံးက ဒီတွေ့ဆုံပွဲအပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာပါ။
သူတို့ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်တဲ့အခါ ဘုရင့်နန်းတော်သမျှ ကြီးမားလှတဲ့ ခန်းမကြီးတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
ခန်းမကြီးရဲ့ အဆုံးမှာတော့ ကြီးမားလှတဲ့ ပလ္လင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး မြင့်မားတဲ့ မုခ်ဦးတွေနဲ့ တိုင်လုံးကြီးတွေက ခန်းမတစ်ခုလုံးကို ခန့်ညားထည်ဝါတဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ပေးစွမ်းနေတယ်။
ဘေးဘက်တွေမှာ ရှိနေတဲ့ ပန်းချီကားတွေနဲ့ နံရံကပ် ကော်ဇောတွေကတော့ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ ပုံရိပ်အမျိုးမျိုးကို သရုပ်ဖော်ထားတာဖြစ်ပြီး ဒါက ဗန်ဒါဘစ် မိသားစုရဲ့ ကမ္ဘာ့ကုန်သွယ်ရေးအပေါ် လွှမ်းမိုးမှုကို ဖော်ပြနေတာပါပဲ။
ကုလားထိုင်ဖြစ်ဖြစ် စားပွဲဖြစ်ဖြစ် ပရိဘောဂ ပစ္စည်းတိုင်းမှာတော့ ရွှေစစ်စစ်တွေ၊ နဂါးအကြေးခွံတွေနဲ့ ပင်လယ်နက်က ပုလဲတွေနဲ့တောင် မွမ်းမံထားခဲ့တာ။
ဘတ် နဲ့ လိုင်လီယာ တို့က လေးစားမှုကို ပြသတဲ့အနေနဲ့ ချက်ချင်းပဲ ဒူးထောက်လိုက်ကြတာကြောင့် မိုက်ကယ်ကလည်း သူမိဘတွေနည်းတူ လိုက်လုပ်လိုက်တယ်။
သူတို့တွေက ပလ္လင်ဘေးက ကုလားထိုင်တွေမှာ ထိုင်နေကြတဲ့ ဗန်ဒါဘစ် စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုလုံးရဲ့ ဒါရိုက်တာအဖွဲ့ရှေ့ကို ရောက်နေကြတာ။
သူတို့တွေက အိုင်းဇ် ဗန်ဒါဘစ် တစ်ဦးတည်းကိုပဲ နာခံသူတွေဖြစ်ပြီး တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး။
"ကျွန်တော် အဖေ့ကို တင်ပြစရာလေးတစ်ခုရှိလို့ လာခဲ့တာပါ" လို့ ဘတ် က ခေါင်းငုံ့ထားရင်းနဲ့ ပြောလိုက်တယ်။
"ကျွန်တော့်ရဲ့ သားက မကြာသေးခင်ကမှ အဆင့်မြင့် ပါရမီတစ်ခု နိုးထလာခဲ့ပြီး တခြားသူတွေနဲ့မတူတဲ့ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သက်သေပြခဲ့ပါတယ်"
* * * * * * * * *