အလွန်မြင့်မားသောအဆင့်

လီချင်းရန်လည်း အန္တရာယ်ရှိနိုင်သည်ဟု ကြားလိုက်ရာတွင် ချန်ဟွိုက်အန်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် လေးနက်သွား၏။

သူ့ကိုယ်သူ သိပ်ပြီး ဂရုမစိုက်လှပေ။ သေခြင်း ရှင်ခြင်းကို သူ လက်ခံနိုင်ပြီး စိန်ခေါ်လာလျှင်လည်း တိုက်ခိုက်မည် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ တန်ခန်း၏ ရှင်းပြချက်က သူ ကြိုတင်၍ ခန့်မှန်းထားသည်များနှင့် နီးစပ်နေသည်။ ထိုမီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်က သေချာပေါက် ကောင်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။

ဒါပေမဲ့... သူက တက်လှမ်းသူတောင် မဟုတ်ဘူးလေ။ တက်လှမ်းသူတွေရဲ့ ဆေးကို တစ်ခါမှ မသောက်ဖူးဘူး။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို တစ်ခါမှ မလေ့ကျင့်ဖူးဘူး။ ဒါဆို သူ့ဆီမှာ မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်က ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေရတာလဲ။

တန်ခန်းက သူ၏ အတွေးများကို မြင်သွားပုံရသည်။

၎င်းက ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန်တို့ရှေ့တွင် ပန်းချီလိပ်တစ်ခုကို ဖြန့်ချလိုက်၏။

ပန်းချီလိပ်တွင် ကမ္ဘာမြေ၏ တောင်တန်းများ၊ မြစ်များ၊ သမုဒ္ဒရာများနှင့် မိုးမျှော်တိုက်များကို ပြတ်သားမှုမြင့်မားသော ဂြိုဟ်တုမြေပုံတစ်ခုလို ရေးဆွဲထားသည်။

ထိုရှုထောင့်မှကြည့်လျှင် ချန်ဟွိုက်အန်က မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက် ကြိုးတန်းလေးများ ကမ္ဘာ၏ ထောင့်တိုင်းသို့ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။

"ဆရာ၊ သူက ကျွန်မတို့ကို ဘာပြနေတာလဲ။"

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် တန်ခန်းတို့ကြားရှိ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အပြန်အလှန် ဆက်သွယ်မှုကို မသိသော လီချင်းရန်က ပန်းချီလိပ်ကို ကြည့်ကာ လုံးဝ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "သူက ငါတို့ကို အိမ်တစ်လုံး ပေးမယ်လို့ ပြောနေတာ။ မြေပုံပေါ်က ကြိုက်တဲ့နေရာ ရွေးလို့ရတယ်တဲ့။"

လီချင်းရန် - "..."

တကယ်ပဲ အဲဒီအဓိပ္ပာယ်လား။

တစ်ခုခုတော့ လွဲနေသလိုပဲ။

ဒါပေမဲ့ ဆရာက အဲဒီလိုပြောမှတော့ အမှန်ပဲ ဖြစ်ရမယ်။

လီချင်းရန်က ပြန်ဖြေသည်။ "ဒါဆို ကျွန်မ ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ တစ်လုံး လိုချင်တယ်။"

ချန်ဟွိုက်အန်က သူ့ကို “ကောင်းပါပြီ” ဟူသော လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

သူတို့ အပြင်ရောက်သည်နှင့် ၎င်းကို စီစဉ်ပေးရန် ကျောက်ရင်းကို သူ ခိုင်းလိုက်မည်။

သူ့ရဲ့ တန်ဖိုးထားရတဲ့ တပည့်လေးက ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ နေချင်ရုံလေးပါ။ အင်္ဂါဂြိုဟ် အပေါ်မှာ နေချင်တာမှ မဟုတ်တာ။ အဲဒါက သိပ်ကြီးမားတဲ့ တောင်းဆိုမှုမှ မဟုတ်တာပဲ။

တန်ခန်းက မကြားဟန်ဆောင်ပြီး ဆက်ပြောသည်။

[ နဂါးဝိညာဉ် အမွေဆက်ခံသူ၊ မင်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ။ ဒီမီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်က ဒီကမ္ဘာရဲ့ ထောင့်တိုင်းကို ပျံ့နှံ့နေပြီ။ ပြီးတော့လည်း ဒီမှာပဲ မွေးဖွားကြီးပြင်းလာတဲ့ လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ အဲဒီအငွေ့အသက် စွန်းထင်းနေမှာပဲ ]

"တခြားကမ္ဘာကို ထွက်သွားရင်ရော…"

ပုံရိပ်ယောင်ကောင်မလေးဂိမ်းတွင် သူ၏ စစ်မှန်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုအတွင်းသို့ ယာယီ လွတ်မြောက်စေနိုင်သည့် လုပ်ဆောင်ချက်တစ်ခု ရှိသည်ကို ချန်ဟွိုက်အန် ပြန်အမှတ်ရလိုက်သည်။

[ ဘာမှ ကွာခြားသွားမှာ မဟုတ်ဘူး ]

တန်ခန်းက ပြန်ဖြေသည်။

[ မင်း တခြားကမ္ဘာကို သွားရင်တောင် မင်းဆီက မီးခိုးရောင် အငွေ့အသက်က ပျောက်ကွယ်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး ]

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ "လွတ်မြောက်ဖို့ နည်းလမ်း လုံးဝ မရှိဘူးလား။"

[ ရှိတယ်။ တက်လှမ်းသူတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က သတ္တဝါတွေကို သတ်ပစ်လိုက်။ ဝင်စားခြင်း သံသရာကို အပြီးတိုင် အဆုံးသတ်လိုက် ]

"ကောင်းပြီလေ။ သူတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။ ဘယ်မှာလဲ။ ကျွန်တော် အခုချက်ချင်း သွားသတ်ပစ်မယ်"

တန်ခန်းက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်၏။

၎င်း၏ ရယ်မောသံက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

လီချင်းရန် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။ "ဆရာ၊ သ…သူက ဘာကို အဲဒီလောက် ဝမ်းသာနေတာလဲ။"

"သူ..." ချန်ဟွိုက်အန် ခေတ္တရပ်သွားပြီး မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

"သူလည်း ပင်လယ်ကမ်းစပ်ကို သဘောကျလို့ နေမှာပေါ့။ မင်း သမုဒ္ဒရာနားက နေရာကို ရွေးလိုက်တာ မြင်တော့ စိတ်တူကိုယ်တူ သူငယ်ချင်းကို တွေ့လိုက်ရသလို ခံစားသွားရတာလေ။ အဲဒါကြောင့် သူ တကယ် ပျော်ရွှင်သွားတာ။"

"ဟင်…" လီချင်းရန်က ခေါင်းကုတ်လိုက်ပြီး ယခုအခါ တိတ်ဆိတ်သွားသော တန်ခန်းကို စူးစမ်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ "ပင်လယ်ကမ်းစပ်မှာ ဘယ်သူမှ မနေကြဘူးလား"

"အင်း။ ညစ်ညမ်းလွန်းလို့လေ။"

ချန်ဟွိုက်အန်က ဆက်ပြောသည်၊

"မင်း တကယ် အဲဒီမှာ နေချင်တယ်ဆိုရင်တော့ မဖြစ်နိုင်တာတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ အနီးအနားက ပင်လယ်ရေကို အရင်ဆုံး သန့်စင်ပစ်ရမယ်။ ငါတို့ကမ္ဘာမှာ သမုဒ္ဒရာထဲကို နျူကလီးယား စွန့်ပစ်ပစ္စည်းတွေ ပစ်ချနေတဲ့ နိုင်ငံတစ်ခု ရှိတယ်။"

"နျူကလီးယား စွန့်ပစ်ပစ္စည်း" ဆိုသည်မှာ ဘာမှန်း လီချင်းရန် နားမလည်သော်လည်း ညစ်ပတ်ပေရေသော အရာတစ်ခုဖြစ်မည်ဟု သူ ခံစားမိသည်။

သူ ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး အသံမှာ အေးစက်သွားသည်။

"ဒီလို အရှက်မရှိတဲ့ နိုင်ငံမျိုး တကယ်ရှိတာလား။ ဆရာ၊ နောက်မှ ကျွန်မတို့ အဲဒီကို သွားတဲ့အခါ ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ အဲဒီနေရာကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်မယ်။"

သူ ထိုအခွင့်အရေးပင် ရချင်မှ ရလိမ့်မည်ဟု ချန်ဟွိုက်အန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။

အဲဒီနေရာက သရဲတစ္ဆေတွေနဲ့ ပြည့်နှက်နေပြီလေ။ ဒီဘက်က အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို တက်လှမ်းနေချိန်မှာ အဲဒီဘက်က အွန်းမြောဂျီခေတ်မှာ ပိတ်မိနေတုန်းပဲ။

လီချင်းရန် ဓားမထုတ်ရသေးခင်မှာပင် ထိုသူများက မိစ္ဆာများ၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလောက်ပြီသူ သူ ထင်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထလာသည့် အစောပိုင်းကာလတွင် မိစ္ဆာများက တာ့ရှားမှ လူများကို မတိုက်ခိုက်သည်မှာ အမှန်ပင်။ မကောင်းဆိုးဝါး ဝိညာဉ်များနှင့် မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူများကသာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။

သို့သော် မိစ္ဆာများက တာ့ရှားလူမျိုးများကို အန္တရာယ်မပြုခြင်းမှာ တာ့ရှား၏ သွေးကြေားများထဲ ဘိုးဘေးနဂါးကြီး၏ သွေးအနည်းငယ် ပါဝင်နေ၍ပင်။

တခြားနေရာတွင် ထိုသွေးမျိုးဆက် ရှိမရှိဆိုသည်မှာ သံသယဖြစ်စရာပင်။

[ ဘိုးဘေးနဂါးကြီးက မင်းကို ဘာလို့ ရွေးချယ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ နားလည်လာပြီလို့ ထင်တယ် ]

ရယ်မောပြီးနောက် တန်ခန်း၏ အသံက ချန်ဟွိုက်အန်၏ စိတ်ထဲတွင် ထပ်မံ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

[ ဘိုးဘေးနဂါးကြီး ရွေးချယ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတိုင်းဟာ စံနှုန်းလေးခုနဲ့ ပြည့်စုံရတယ်။ ကံတရား၊ ခွန်အား၊ ပါရမီနဲ့ စိတ်နေစိတ်ထားပဲ။ ငါ မြင်ရသလောက်တော့ မင်းမှာ ကံတရား တစ်ခုပဲ ရှိတယ်။ တခြား ဘာမှမရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ ကံတရားက အရင်က အမွေဆက်ခံသူတွေ အားလုံးထက် ပိုအားကောင်းနေတယ် ]

၎င်းက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

[ ဘိုးဘေးနဂါးကြီးတောင်မှ ကံတရားလိုမျိုး ကိုင်တွယ်လို့မရတဲ့ အရာတစ်ခုအပေါ် ယုံကြည်မှု စတင်ထားလာပြီလား။ ရှိစေတော့… ]

[ ဒါက နောက်ဆုံးအချီ ဖြစ်နေပြီဆိုတော့ ဘိုးဘေးနဂါးကြီးအတွက် နောက်ဆုံးအနေနဲ့ လောင်းကြေးထပ်ကြည့်ကြတာပေါ့ ]

"နောက်ဆုံးအချီက ဘာလဲ။ စကားဝှက်တွေနဲ့ ပြောနေတာ တော်လိုက်စမ်းပါ။" ချန်ဟွိုက်အန်က ရေနဂါးထံမှလည်း အလားတူ စကားမျိုး ကြားခဲ့ဖူးသည်။

သွေးပယင်းတောင်သခင်က ဝင်စားခြင်းသည် အဆုံးအစမရှိဟု ပြောခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

အကယ်၍ သူ ယခုတစ်ကြိမ် ကျရှုံးခဲ့လျှင် နောက်ထပ် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည် မဟုတ်ဘူးလား။

သို့သော် တန်ခန်းက ပြန်ဖြေသည်။

[ အကြိမ် တစ်ရာကျော် ဝင်စားခြင်း သံသရာတွေတစ်လျှောက် ငါတို့ စဉ်းစားလို့ရနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းပေါင်းစုံကို စမ်းကြည့်ခဲ့ပြီးပြီ။ ငါတို့တွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ခုခံခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ အကြိမ်တိုင်းမှာ ရှုံးနိမ့်ခဲ့တယ် ]

[ သံသရာ တစ်ကွေ့တိုင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ စွမ်းအားတွေ လျော့ကျလာတယ်။ အခု ငါ့ကိုပဲ ကြည့်လိုက် ]

တန်ခန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။

၎င်း၏ ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးကို ဖော်ထုတ်လိုက်ချိန်တွင် သံကြိုးများ ခလွတ်တိုက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဖုန်မှုန့်များနှင့် အညစ်အကြေးများ ကွာကျသွားသောအခါ ၎င်း၏ အရေပြားအတွင်းပိုင်း အလွှာများ ပေါ်ထွက်လာသည်။

တန်ခန်း၏ ကျောက်စိမ်းရောင် အရေပြားတွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက် နေသည်ကို ချန်ဟွိုက်အန် မြင်လိုက်ရသည်။

[ ဒါက ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ဝင်စားခြင်းပဲ။ နောက်တစ်ကြိမ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့မယ်။ ဒါကြောင့် ဒါက ငါတို့ရဲ့ နောက်ဆုံး အခွင့်အရေးပဲ ]

[ သံသရာကို အဆုံးသတ်ဖို့အတွက် အခြေခံအကျဆုံး လိုအပ်တာက ခွန်အားပဲ။ အခုကစပြီး မင်းက မြင့်မြတ်တဲ့ သားရဲ ကိုးကောင်ရဲ့ ယဇ်ပူဇော်မှုတွေကို စတင် လက်ခံရမယ် ]

[ ပြီးခဲ့တဲ့ သံသရာတွေတုန်းက ငါတို့ ဘိုးဘေးနဂါးကြီးနောက်ကို လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တယ်၊ နောက်ပိုင်းတော့ အမွေဆက်ခံသူတွေ နောက်ကိုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဘာမှ မပြောင်းလဲခဲ့ဘူး။ ဒီတစ်ကြိမ်တော့ ဘိုးဘေးနဂါးကြီးနဲ့ ငါတို့တွေက အကုန်ထုတ်သုံးပြီး အစွမ်းကုန် အင်အားတွေအားလုံးကို မင်းဆီမှာပဲ စုစည်းဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ ]

"မင်းတို့က သွေးပယင်းတောင်သခင် လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ကျွန်တော့်ဆီကို အတင်းအကျပ် ပူဇော်ခံခိုင်းတော့မလို့လား။" ချန်ဟွိုက်အန် လန့်သွားသည်။

[ မြင့်မြတ်သားရဲ ကိုးကောင်ရဲ့ ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက မင်းကို စစ်တုရင်ခုံပြင်ပကို လုံးဝ ပို့ဆောင်ပေးဖို့ လုံလောက်ပါလိမ့်မယ် ]

တန်ခန်းက ချန်ဟွိုက်အန်၏ ထူးဆန်းသော စကားလုံးအသုံးအနှုန်းကို လျစ်လျူရှုပြီး ဆက်ပြောသည်။

[ သေချာတာပေါ့၊ တက်လှမ်းသူတွေနဲ့ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ သတ္တဝါတွေက ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်ပြီး အဲဒီလို ဖြစ်ခွင့်ပေးထားမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က ငါတို့ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ အမဲလိုက်နေခဲ့တာ ]

တန်ခန်း၏ ရှင်းပြချက်ကြောင့် ချန်ဟွိုက်အန် မှင်သက်သွား၏။

သူက သံကြိုးချည်နှောင်ခံထားရသော သားရဲကြီးကို အထက်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

"သူတို့က ခင်ဗျားတို့ကို လိုက်ရှာနေတာလား။ ဒါဆို ခင်ဗျားကို ဒီမှာ ဘယ်သူက လာပိတ်လှောင်ထားတာလဲ။"

[ ငါတို့ကိုယ်တိုင်ပေါ့။ ငါတို့ကိုယ်ငါတို့ ပိတ်လှောင်ဖို့ အခင်းအကျင်းတွေကို မသုံးခဲ့ဘူးဆိုရင် အဲဒီသတ္တဝါတွေက ငါတို့ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ ရှာတွေ့သွားမှာပေါ့ ]

တန်ခန်းက ပြုံးလိုက်ရာ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထောင့်တွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

[ ငါ မင်းကို ပြောခဲ့တာ မှတ်မိလား ]

"ဘာကိုလဲ…"

[ ဒါက မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ရဲ့ အပေါ်ပိုင်း ကိုးထပ်ပဲ။ စုစုပေါင်း (၁၈)ထပ် ရှိတယ်။ ဆိုလိုတာက အောက်ပိုင်း ကိုးထပ် ရှိသေးတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ ]

[ ငါက အပေါ်ပိုင်း ကိုးထပ်မြောက်မှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတယ်။ ဒါဆို ငါ့ကို ပြောစမ်း။ အောက်ပိုင်း ကိုးထပ်မြောက်မှာ ဘယ်လို မိစ္ဆာမျိုးတွေ ပိတ်လှောင်ခံထားရမယ်လို့ မင်း ထင်လဲ ]

[ ပြီးတော့ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်က တကယ်တမ်း ဘယ်သူ့ကို ပြဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလဲ ဆိုတာ မင်း သိလား။ ငါ့ကိုလား။ ဒါမှမဟုတ် အောက်ပိုင်း ကိုးထပ်မှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာတွေကိုလား ]

ချန်ဟွိုက်အန်က တန်ခန်းကို အံ့သြမှင်သက်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ဒီဧရာမသားရဲကြီးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ ကောက်ကျစ်တဲ့ အရောင်လေးတစ်ခု တကယ်ပဲ ရှိနေတာကိုး။

မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ကို အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အရာတွေက ဖန်တီးထားတာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

ဒီမြင့်မြတ်သားရဲတွေက လူမြင်ကွင်းမှာ ပုန်းအောင်းဖို့အတွက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားခဲ့ကြတယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ။

အကြိမ်တစ်ရာ ဝင်စားခဲ့တာ အံ့ဩစရာ မဟုတ်ဘူး။

ဒီအစီအစဉ်က တကယ့်ကို... အဆင့်မြင့်ချက်ပဲ။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်…

မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်၏ အောက်ပိုင်း ကိုးထပ်တွင်။

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန်တို့နှင့် ကွဲကွာသွားသော ပါ့ကျီနှင့် ဝမ်ရှိုယီတို့သည် ယခုအခါ ဧရာမ မျောက်ဝံကြီး တစ်ကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရသည်။

ထိုမျောက်ဝံတွင် အဖြူရောင်အမွေးများနှင့် အစွယ်များ ရှိနေပြီး ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကျားကဲ့သို့သော အစင်းကျားများ ရှိသည်။

အံ့ဩစရာအကောင်းဆုံးမှာ ၎င်း၏ အနောက်ဘက်တွင် မီးခိုးများ ထောင်းထောင်း ထနေပြီး အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေကာ ရှေးဟောင်း စစ်မြေပြင်တစ်ခု၏ ပုံရိပ်ယောင် ပေါ်ထွက်နေခြင်းပင်။

သားရဲကြီး၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားအောက်တွင် လူတိုင်း အကြောသေ သွားကြသည်။

လူအုပ်ကြားရှိ ဝမ်ရှိုယီက သားရဲကြီး၏ နောက်ဘက်ရှိ ပုံရိပ်ယောင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်လုံး ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး အသံများ တုန်ယင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"သွားပြီ။ အဲဒါက... ကျူးယန်ပဲ။"