နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း

"ကောင်းကင်ရေတွင်း လုံးဝ ပွင့်သွားပြီ…"

"စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေက အရမ်းကို သိပ်သည်းတာပဲ... ရှူရှိုက်လိုက်ရုံနဲ့တင် ငါ့ရဲ့ အဆင့်ဖောက်ထွက်ဖို့ အတားအဆီးတွေ ပြေလျော့သွားသလိုပဲ။"

တက်လှမ်းသူအားလုံး ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်နေသော စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် တိုင်ကြီးကို ကြည့်ကာ ဝမ်းသာလုံးဆို့နေကြသည်။

ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို အတိအကျ မသိကြသော်လည်း မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ကို တိုက်ခိုက်ရသော သူတို့၏ အဓိကပန်းတိုင်က ရှင်းရှင်းလင်းလင်းကို အောင်မြင်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အင်မော်တယ်ဝမ် လုပ်လိုက်တာ ဖြစ်ရမယ်။ မသေမျိုးဝမ်က ကောင်းကင်ရေတွင်းကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ မိစ္ဆာကို သတ်လိုက်လို့ ဒါက လုံးဝ ပွင့်သွားတာပဲ။"

"အင်မော်တယ်ဝမ်က တကယ် အံ့ဩစရာပဲ။ ငါတို့အားလုံးအတွက် တကယ့် စံပြပုဂ္ဂိုလ်ပဲ။"

တက်လှမ်းသူများ၏ စကားများကို နားထောင်ရင်း ချန်ဟွိုက်အန် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

သူတို့ ဝမ်ရှိုယီအကြောင်း ပြောနေကြခြင်း ဖြစ်ရမည်။

ဝမ်ရှိုယီက ကျူးယန်ကို သတ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား။

ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က အနည်းဆုံး ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်ရှိတဲ့ မဟာမိစ္ဆာကြီးကို ချက်ချင်း သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့လား။ ဝမ်ရှိုယီမှာ အဲဒီလို စွမ်းရည်မျိုး ရှိနေတာကို ငါ ဘယ်လိုလုပ် မသိဘဲ နေမှာလဲ။

ပြီးတော့ အခု ဝမ်ရှိုယီ ဘယ်ရောက်နေလဲ။ ကျူးယန်ရဲ့ အလောင်းကလည်း ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရဘူး။

တစ်ခုတော့ သေချာတယ်။

ငါနဲ့ လီချင်းရန် မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ရဲ့ ကိုးထပ်မြောက်မှာ ရှိနေတုန်း၊ ဒီအောက်ဘက်မှာ မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အရာတစ်ခုခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့တယ််။

ယခု ကောင်းကင်ရေတွင်း ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ မလှုပ်မယှက် ရပ်နေခဲ့သော မိစ္ဆာများလည်း နောက်ဆုံးတော့ စတင် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သူတို့က ရေတွင်းနှင့် ဝေးရာကို ထွက်ပြေးရန် အစွန်အဖျားများဆီ အပြေးအလွှား သွားနေကြသည်။

အခြားလူတွေအားလုံး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေတုန်းမှာပင် သူတို့၏ အမြင်အာရုံ အဝေးတစ်နေရာမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာသည်။

"မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ရဲ့ ပင်မတံခါးကြီး ပွင့်သွားပြီ…"

တက်လှမ်းသူတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်သည်၊ "မိစ္ဆာတွေ အားလုံး ထွက်ပြေး နေကြပြီ။"

"ဒါဆို ပြီးသွားပြီပေါ့ ဟုတ်လား။ ဒီမျှော်စင်ထဲမှာ မိစ္ဆာဘယ်လောက်တောင် ရှိနေမလဲ ဘယ်သူသိမှာလဲ။ သူတို့သာ အပြင်ထွက်သွားရင်တော့ ကပ်ဘေးကြီး ဆိုက်တော့မှာပဲ..."

"ဟူး... အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီး ထပ်ဖြစ်လာနိုင်တယ်။"

တက်လှမ်းသူများအားလုံး အပြင်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နိုင်သည်ကို တွေးပြီး ရင်ဘတ်စ ည်တီးကာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်ဟန် ပြနေကြသည်။

သို့သော် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်မှ မိစ္ဆာများကို တားဆီးရန် ရှေ့ထွက်မလာကြပေ။

မိစ္ဆာများက သူတို့ကို မတိုက်ခိုက်သည်မှာ ကံကောင်းနေလေပြီ။

အခုချိန် သွားတားမည်ဆိုလျှင် သေချင်၍ သေတွင်းတူးသလို ဖြစ်သွားလိမ့်မည်။

မိစ္ဆာသားရဲများက အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးရှိ ဂူများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင် အပြင်ဘက်ဆီသို့ ရေလျှံသလို ပြေးထွက်သွားကြသည်။

သားရဲတွေရဲ့ အုပ်လိုက်ကြီးက နာရီဝက်ကျော်ကြာအောင် စီးဆင်းနေခဲ့သည်။

မျှော်စင်ထဲ မိစ္ဆာများ လုံးဝ ကင်းစင်သွားပြီး ကောင်းကင်ရေတွင်းသာ ကျန်ရစ်သည့် အချိန်ကျမှ လူတိုင်းက သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

C ပြည်နယ် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရို အဖွဲ့ဝင်များကတော့ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်ဒဏ်ရာ ရခြင်း မရှိဘဲ လွတ်မြောက်လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့က မိစ္ဆာအုပ်ကြီး၏ အရှိန်အဝါကြောင့် ဝိညာဉ်လွင့်မတတ် ကြောက်လန့်သွားခဲ့ပြီး အခုထိ ထိတ်လန့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ရှိုယီ ဘယ်ရောက်သွားလဲ။" ချန်ဟွိုက်အန်က ကျောက်ရင်းကို မေးလိုက်သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ အခုလို ဘေးကင်းလို့ ကောင်းကင်ကြီးကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။" ကျောက်ရင်းက မိုးကြိုးခုတ်ဓားကို အားပြုပြီး မတ်တပ်ရပ်ရင်း မချိပြုံးလေးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝမ်ရှိုယီက ပညာရပ် တစ်ခုခုကို သုံးသွားတယ်... သူ့ကိုယ်သူ လဲ့ကျန်းကျိလို ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားစေတယ်။ ပထမတော့ သူက အဲဒီ ဧရာမ မျောက်ဝံမိစ္ဆာကြီးကို သတ်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူက လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတယ်...

သူ ထွက်သွားတုန်းက “မင်း လွတ်မှာမဟုတ်ဘူး”လို့ ရေရွတ်သွားတာကို ကျွန်မ ကြားလိုက်သလိုပဲ။"

ကျောက်ရင်း၏ အသံက သိပ်မသေချာပေ။

ထိုအချိန်တုန်းက အရပ်မျက်နှာတိုင်း မိစ္ဆာများနှင့် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

ဝမ်ရှိုယီ ရေရွတ်သွားသော စကားတစ်ခွန်းကို ကြာနိုင်ရန်အတွင်ပင် အတော်လေး အားစိုက်ထားရခြင်း ဖြစ်သည်။

"လဲ့ကျန်းကျိ ဟုတ်လား။ ပြီးတော့ သူက မျောက်ဝံကြီးကိုပါ သတ်သွားတာလား။"

ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန် အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်တယ်။ ပြီးတော့ သူက လုံးဝကို တခြားတစ်ယောက် ဖြစ်သွားသလိုပဲ။" ကျောက်ရင်းက ခဏတွေးပြီး ဆက်ပြောသည်။ "သူက လူနဲ့တောင် မတူတော့ဘူး။ သူ့မျက်လုံးတွေက... ဘုရားကျောင်းထဲက နတ်ဘုရား ရုပ်တုတွေလိုမျိုးပဲ ရေခဲလို အေးစက်နေတယ်။"

ဝမ်ရှိုယီ၏ အကြည့်ကို တွေးမိရုံဖြင့် ကျောက်ရင်း ကျောချမ်းသွား၏။

"ဆရာ၊ သူက နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း မန္တန် တစ်ခုခု သုံးသွားတာနဲ့ တူတယ်။" လီချင်းရန်က တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ခွန်အားကို ယာယီ မြှင့်တင်ပေးနိုင်တဲ့ မန္တန်တွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့၊ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်းကပဲ လူတစ်ယောက်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလို အသွင်အပြင်မျိုး ပြသစေနိုင်တာ။ အဲဒါကြောင့် ကျောက်ရင်းက သူ့ကို ရုပ်တုနဲ့ တူတယ်လို့ ပြောတာနေမှာ။"

"ချင်းယွန်ဘုံမှာရော နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း အမျိုးအစား မန္တန်တွေ ရှိတာလား။" ချန်ဟွိုက်အန်က မေးလိုက်သည်။

"အရင်ကတော့ ရှိခဲ့ဖူးတယ်။" လီချင်းရန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တုံ့ဆိုင်းနေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အချိန်တစ်ခုရောက်တော့ ဘယ်သူမှ မသုံးကြတော့ဘူး။ ကြိုးစားရင်တောင် ဘိုးဘေးတွေက တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောကြတယ်။"

"ဆင့်ခေါ်လို့ မရဘူး ဟုတ်လား။ တကယ်ကြီးလား။" ချန်ဟွိုက်အန် မျက်တောင် ခတ်လိုက်သည်။

"သူတို့တွေက ဆရာတွေ ဒါမှမဟုတ် ဘိုးဘေးတွေကို သစ္စာဖောက်တာမျိုး လုပ်ခဲ့ကြလို့ ဘိုးဘေးတွေက သူတို့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တာများလား။။"

"ဆရာ။ လူတိုင်းက ကျေးဇူးကန်းတဲ့ တပည့်တွေ မဟုတ်ပါဘူး…" လီချင်းရန်က ဘာမှမတတ်နိုင်သလို ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းစူလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းက ကျင့်ကြံသူ အများစုက သူတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေကို တကယ်ပဲ အရမ်း ရိုသေလေးစားကြတာပါ။ ဒါပေမဲ့ နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်းက အလုပ်မလုပ်တော့ဘူး ဆိုတာတော့ အမှန်ပဲ။ အသက်လုရတဲ့ တိုက်ပွဲတစ်ခုမှာ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်က နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်းကို နောက်ဆုံး လက်နက်အနေနဲ့ သုံးခဲ့တဲ့ အဖြစ်အပျက် တစ်ခု ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူ့ဘိုးဘေးက ရောက်လာပြီး ရန်သူကို သတ်ဖို့ ကူညီပေးမယ်လို့ သူ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးက ပြီးခဲ့တဲ့လကတည်းက သဘောတူထားခဲ့ပေမဲ့၊ နောက်ဆုံး မိနစ်မှာ မှော်ပညာက အလုပ်မလုပ်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီကျင့်ကြံသူက အသတ်ခံလိုက်ရတာနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားခဲ့တယ်။"

"ဒါက တော်တော်လေး ကံဆိုးတာပဲ။" ချန်ဟွိုက်အန် မျက်နှာရှုံ့မဲ့သွားသည်။

သူသာဆိုလျှင်လည်း ရင်ကွဲရမည်ပင်။

ဘိုးဘေးကို သဘောတူအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီးမှ သူတို့က နောက်ဆုတ်သွားတယ်ဆိုတော့ ဘယ်သူက ခံနိုင်မှာလဲ။

"ဘာကြောင့်လဲဆိုတာကို ဘယ်သူမှ ရှာဖွေဖို့ မကြိုးစားကြဘူးလား။"

"ကြိုးစားကြပါတယ်…" လီချင်းရန်က ပြောသည်။

"အင်း... အင်မော်တယ်ကမ္ဘာနဲ့ ချင်းယွန်ဘုံရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လောကကြားက အတားအဆီးကြီးက ပိုထူလာလို့လို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒါကြောင့် အင်မော်တယ်တွေက ဆင်းသက်လို့ မရတော့တာတဲ့။ အဲဒါက ဒီက ကောင်းကင်ဘုံအတိဒုက္ခတွေ ပိုပိုပြီး အားကောင်းလာတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။ ကျင့်ကြံသူတွေ တက်လှမ်းဖို့ ပိုခက်ခဲလာတာပေါ့။

နောက်သီအိုရီ တစ်ခုကတော့ ချင်းယွန်ဘုံက တက်လှမ်းသွားတဲ့ အင်မော်တယ်တွေက အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှာ မရှိကြတော့ဘူးတဲ့။ ဒါကြောင့် နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်း မန္တန်တွေကို တုံ့ပြန်ဖို့ ဘယ်သူမှ မရှိတော့တာလို့ ဆိုတယ်။ ဆရာရော ဘယ်လိုထင်လဲ။"

"ငါထင်တာတော့... ပထမ သီအိုရီ ဖြစ်ဖို့များတယ်။"

ချန်ဟွိုက်အန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင် နတ်ဘုရား ဆင်းသက်ခြင်းကို တစ်ခါမှ မသုံးဖူး၍ သေချာပေါက် မပြောနိုင်ပေ။

သို့သော် အင်မော်တယ်များအားလုံး အင်မော်တယ်ကမ္ဘာမှ ပျောက်ကွယ်သွားလျှင် ကောင်းကင်တာအိုက လူများကို တက်လှမ်းရန် အားပေးမည် မဟုတ်ပေလား။

လက်ရှိ အခြေအနေကို ကြည့်ရသည် အင်မော်တယ်ကမ္ဘာတွင် လူပြည့်နေ၍ ယခု ဝင်ရန် စံနှုန်းများကို မြှင့်တင်လိုက်သည်နှင့် ပိုတူနေ၏။

"ဒါနဲ့ နေပါဦး။ ပါ့ကျီ ဘယ်ရောက်သွားလဲ…"

ချန်ဟွိုက်အန် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ပါ့ကျီကို မည်သည့်နေရာတွင်မှ မတွေ့ရပေ။

သွေးပယင်းတောင်သခင်ဆီမှ သူ ဆွဲယူလာခဲ့သော ကျားမိစ္ဆာပေါက်လေး နှစ်ကောင်ပင် မျှော်စင်ထဲမှ တိုင်တစ်တိုင်တွင် ချည်ထားရက် ရှိနေသေးသော်လည်း ပါ့ကျီကတော့ ပျောက်နေသည်။

"ကျောက်ရင်း၊ မင်းတို့ ပါ့ကျီကို တွေ့လိုက်သေးလား။"

"ဟင့်အင်း…" ကျောက်ရင်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အုပ်ချုပ်ရေးမှူး၊ ပါ့ကျီက အုပ်ချုပ်ရေးမှူးရဲ့ ပခုံးပေါ်မှာ အချိန်တစ်လျှောက်လုံး ရှိနေခဲ့တာလေ။ ကျွန်မတို့က အုပ်ချုပ်ရေးမှူးနဲ့အတူ တခြားနေရာကို နေရာရွှေ့ပြောင်း ခံလိုက်ရတယ်လို့ပဲ ထင်နေခဲ့တာ။"

ပါ့ကျီကို အချိန်အကြာကြီး မွေးမြူလာခဲ့ပြီးနောက် ချန်ဟွိုက်အန်က ၎င်းအပေါ်တွင် သံယောဇဉ် တွယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူက ပါ့ကျီနှင့် ကြိုတင်၍ သွေးသစ္စာစာချုပ် ချုပ်ဆိုထားခဲ့သည်။

၎င်း၏ တည်နေရာကို ခြေရာခံရန် သွေးသစ္စာစာချုပ်ကို သူ အသုံးပြုနိုင်၏။

အဖြေမရသဖြင့် ချန်ဟွိုက်အန်က သွေးသစ္စာစာချုပ်ကို ချက်ချင်း အသက်သွင်း လိုက်သည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင် အတွင်းမှ မဟုတ်ဘဲ ချင်တောင်တန်း၏ တောရိုင်းထဲရှိ စမ်းချောင်းတစ်ခု အနီးမှ ဖြစ်သည်။

ပါ့ကျီက ထိုနေရာတွင် လုံးဝ မလှုပ်မယှက် လဲလျောင်းနေသည်။

၎င်း၏ နှလုံးခုန်သံနှင့် အသက်ရှူသံများက အလွန် အားနည်းနေ၏။

၎င်းက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရထားပုံပေါ်သည်။

ယခုအခါ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်မှာ ပွင့်သွားပြီဖြစ်ရာ မိစ္ဆာများက ထွက်ပြေးသွားကြပြီး၊ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သော တက်လှမ်းသူများလည်း ပင်မတံခါးမှတစ်ဆင့် တဖြည်းဖြည်း ထွက်ခွာနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပါ့ကျီ၏ လုံခြုံရေးကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချန်ဟွိုက်အန်က လီချင်းရန်နှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ မျှော်စင်ထဲမှ ချက်ချင်း ထွက်လာခဲ့သည်။

သို့သော် သူ အပြင်ဘက်သို့ ခြေချလိုက်ပြီး သွေးသစ္စာစာချုပ်ကို အသုံးပြုကာ ပါ့ကျီကို သွားရှာရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် တံခါးဝတွင် စုတ်ပြတ်သတ်နေသော ဝမ်ရှိုယီနှင့် ပက်ပင်းတိုးမိသည်။

"စီနီယာ။ နောက်ဆုံးတော့ အပြင်ထွက်လာပြီပေါ့။"

ဝမ်ရှိုယီက ထိုနေရာတွင် စောင့်နေခဲ့ပုံ ပေါက်နေသည်။

ချန်ဟွိုက်အန်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် မီးလောင်ထားသော သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး တောက်ပနေသော သွားဖြူဖြူ နှစ်တန်းကို မြင်လိုက်ရသည်။

"စီနီယာ၊ စီနီယာ ကျူးယန် သတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်နေတာ။ ကျွန်တော် အရမ်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အဲဒီ သောက်ကျူးယန်ကို သတ်ဖို့ အရှင်မ ဆီကနေ နတ်ဘုရား ဆက်သွယ်ရေး အဆောင်ကို ချက်ချင်းသုံးပြီးတော့ မိုးကြိုးအင်မော်တယ်ကို ဆင့်ခေါ်လိုက်တာ။"

ဝမ်ရှိုယီက သူရဲကောင်းဆန်သော လုပ်ရပ်တစ်ခုကို သတင်းပို့နေသည့်ပုံ ပေါက်နေသည်။

သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်၏ ရင်ထဲတွင် ဒိန်းခနဲ ဖြစ်သွား၏။

ကျူးယန် သေသွားပြီလား။

ကျူးယန်ရဲ့ဝိညာဉ်အနှစ်သာရက ဘာဖြစ်သွားမှာလဲ။

တန်ခန်းရဲ့ အစီအစဉ်ကရော အခု ဘာဖြစ်သွားတော့မှာလဲ။