အခန်း (၇၂၁-၇၂၂)

အခန်း (၇၂၁) - ဟာကျိ ၊ ရှေးဦး မူလသံလိုက်အစီရင် ၊ မင်းမှာ ဝှက်ဖဲတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကျန်သေးတာလဲ ၊ နက်နဲလှသော တာအိုကျင့်စဉ်

ဟိန်း

ထိုကြီးမားလှသော ဟာကျိ (ဝက်ကြီး) သည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး၊ လှံရှည်ကို ကိုင်စွဲထားသည့် လီယန်ချူးကို လောဘတကြီး စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ပြင်းထန်လှသော သွေးဓာတ်အရှိန်အဝါ များတွင် ကြီးမားသော အသက်ဓာတ်စွမ်းအင်များ ကိန်းအောင်းနေပေသည်။ သူတို့ကဲ့သို့သော ရှေးဦးသားရဲကြီးများအတွက်မူ ဤလူသားမှာ အသားအနည်းငယ်သာ ရှိသော်လည်း စားသုံးလိုက်ပါက အလွန်ပင် အားရှိစေမည့် ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ပြေးကြ"

ရွှီထျန်းနန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချန်ယန်ကို ဆွဲကာ အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"အခုမှ သွားချင်တာလား... နောက်ကျသွားပြီ"

တောက်ယန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်၏။ သူ၏ လက်ထဲတွင် အမိန့်ပေးတံဆိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို ထိုတံဆိပ်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တံဆိပ်မှ အလင်းတန်းများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

အတိအကျ ပြောရလျှင် တောင်တစ်ခုလုံး၏ အထက်ပိုင်းကို လွှမ်းခြုံထားခြင်းဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ထိုအတွင်း၌ ပိတ်လှောင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီထျန်းနန်သည် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ အာရုံစွမ်းအား များကို လှုံ့ဆော်လိုက်ရာ

ရှူး

အလွန်ကြီးမားသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ချက်မှာ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်၍ ထွက်ပေါ်သွားသည်။ သို့သော် ထိုအလင်းတန်းကို သွားရောက်ထိမှန်သည့်အခါတွင်မူ ရေလှိုင်းအနည်းငယ်မျှပင် မထွက်ပေါ်ဘဲ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူတစ်ယောက်တည်းတင်မကဘဲ ကျန်ရှိသော ကျင့်ကြံသူအားလုံးမှာလည်း သူတို့၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်ကာ၊ ကြည့်ရုံဖြင့် ပါးလွှာပြီး နူးညံ့လှသော ထိုအလင်းတန်းကို ဖောက်ထွက်ရန် နည်းလမ်းမျိုးစုံဖြင့် ကြိုးစားကြသော်လည်း အားလုံးမှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ရွှီထျန်းနန် ဦးဆောင်သော အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူများ အုပ်စုမှာ ထိုအလင်းတန်း၏ ရှေ့တွင် မည်သို့မျှ မခုခံနိုင်ဘဲ ရှိနေကြရသည်။

"ဒါက...ရှေးဦး မူလသံလိုက်အစီရင်ပဲ "

သံတောင်တာအိုဆရာ က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချင်းချန်တောင်သည် တာအိုဂိုဏ်းအစစ်အမှန်ဖြစ်ပြီး၊ သံတောင်တာအိုဆရာမှာလည်း ယင်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်ရှိသူဖြစ်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အလွန်ပင် တောင့်တင်းလှပေသည်။ ဂိုဏ်းအတွင်း၌လည်း သူ၏ အခွင့်အာဏာမှာ မြင့်မားလှသဖြင့် အပြင်လူ မသိနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သူ သိရှိထားသည်။ ထိုအထဲတွင် ရှေးဦးမူလသံလိုက် ကို အခြေခံထားသည့် အစွမ်းထက် အစီရင်တစ်ခုအကြောင်း ပါဝင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒဏ္ဍာရီများအရ ၎င်းမှာ နတ်ဘုရားဘုံမှ ရောက်ရှိလာသော ကျောက်တုံးဖြစ်ပြီး ရှေးဦးမူလသံလိုက်ဓာတ်များ ကိန်းအောင်းနေကာ၊ အစီရင်ကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်နှင့် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို အဆက်အသွယ် ဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သံတောင်တာအိုဆရာသည် တောက်ယန်၏ လက်ထဲမှ အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားကို ကြည့်ကာ ရင်ထဲတွင် လှိုင်းလုံးကြီးများ ပေါက်ကွဲနေသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်နေတော့သည်။

"ဒီတာအိုဆရာလေးက သိတာ တော်တော်များသားပဲ"

တောက်ယန်က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

သံတောင်တာအိုဆရာ : "...................."

သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် တစ်ရာကျော်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ တောက်ယန်၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ ကလေးထဲက ကလေး၊ မြစ် အဆင့်သာ ရှိပေသည်။ သို့သော် တောက်ယန်က လူငယ်တာအိုရဟန်း ပုံစံဖြင့် အသက်တစ်ရာကျော် အဘိုးအိုကြီးကို "တာအိုဆရာလေး" ဟု ခေါ်ဆိုနေသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြည့်ရသည်မှာ ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

ဟိန်း

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ရှေးဦးမူလသံလိုက်အစီရင်အတွင်း လွှမ်းခြုံလာသည်။ ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသော ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲကြီးနှစ်ကောင်မှာ ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံမျှဖြင့် ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်နေသော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များကို ထုတ်ဖော်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ လူသားတို့က ကြီးမားလှသော သက်ရှိကြီးများကို တွေ့မြင်ရသည့်အခါ ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပင်ကိုယ်ကြောက်စိတ် ပင် ဖြစ်သည်။

"တကယ့် ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲက သားရဲကြီးတွေပဲ..."

လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် စဉ်းစားဟန်များ ပေါ်လာသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီအရာက မဆိုးဘူးပဲ၊ ငါ အရင်က တွေ့ခဲ့ဖူးတဲ့ သားရဲတွေထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်"

လီယန်ချူးက အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်သည်။ တောက်ယန်သည် လီယန်ချူးက သူ့ကို အကြိမ်ကြိမ် လှောင်ပြောင်ခဲ့သည်ကို နာကျည်းနေသော်လည်း၊ လီယန်ချူး၏ အကဲဖြတ်ချက်ကိုမူ အလွန်ပင် တန်ဖိုးထားပေသည်။ လီယန်ချူး၏ ချီးကျူးစကားက သူ၏ နားထဲတွင် အလွန်ပင် နားဝင်ပီသူ ရှိနေသည်။

"တရားစနစ်တွေ ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့တဲ့ ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲက သားရဲတွေက တကယ့် သားရဲစစ်စစ်တွေ မဟုတ်တော့ဘူး၊ သွေးမျိုးဆက်တွေကလည်း အားနည်းသွားကြပြီ။ ဒါကြောင့် ဒီလောက်ကြီးမားမှာ မဟုတ်သလို အရှိန်အဝါလည်း ဒီလောက်မပြင်းထန်တာ သဘာဝပါပဲ"

တောက်ယန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ မျက်နှာတွင် မာနကြီးသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

ဟန်ဆောင်ကောင်းတဲ့ကောင်... လီယန်ချူးက ခေါင်းတစ်ချက် ငြိမ့်လိုက်ကာ "တကယ့်ကို ပစ္စည်းကောင်းပဲ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။

တောက်ယန်သည် သူ၏ မျက်ခုံးကို မသိမသာ တွန့်လိုက်မိသည်။ လီယန်ချူး၏ အကြည့်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ကာ အေးစက်သွားပြီး မျက်ဝန်းထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

"အခုမှ သိတာ... နောက်ကျသွားပြီ"

"အမဲလိုက်ပွဲ စပြီ"

တောက်ယန်၏ အသံမှာ သေမင်း၏ နောက်ဆုံးသတိပေးချက်အလား ချမ်းစိမ့်စရာ ကောင်းလှသည်။ ရှန်းဟိုင်ကျမ်းထဲမှ ရှေးဦးသားရဲကြီး နှစ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ ဤလှုပ်ရှားမှုမှာ တောင်နှင့်မြေကြီးကို တုန်ခါသွားစေကာ လေထုနှင့် တိမ်တိုက်များကိုပင် အရောင်ပြောင်းသွားစေသည်။

ထိုအလွန်ကြီးမားလှသော ဟာကျိ (ဝက်ကြီး) မှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါဖြင့် လီယန်ချူးကို ဝါးမြိုရန် သူ၏ သွေးရဲရဲ ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်တော့သည်။ တောက်ယန် စိတ်ဓာတ်များ အလွန်ကောင်းမွန်နေ၏။

သူသည် တစ်ခေတ်လုံးကို အချိန်အတော်ကြာအောင် လွှမ်းမိုးထားခဲ့သဖြင့် အထီးကျန်နေခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ သူသည် ကျင့်ကြံမှုလောက၏ ဝါရင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ လူငယ်တစ်ယောက်၏ ခြေနင်းတုံး ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ သူကဲ့သို့ မာနကြီးသူတစ်ဦးအတွက် ထိုဒေါသမှာ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်ပေ။

ယခုအခါ သူသည် မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံကို လှုံ့ဆော်လိုက်ခြင်းမှာ လီယန်ချူးသည် ထိုရှေးဦးသားရဲကြီးများကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားမည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့လိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဟာကျိ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ပါးစပ်ကြီးမှာ တောင်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို လွှမ်းခြုံထားကာ လီယန်ချူးထံသို့ ဝါးမြိုရန် တိုးဝင်လာသည်။ တောက်ယန်မှာ ရလဒ်ကို မျှော်လင့်နေမိသည်။

ရုတ်တရက်

ထိုကြီးမားလှသော ရှန်းဟိုင်ကျမ်း သားရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ၎င်း၏ နောက်ကွယ်ရှိ ကျိန်း (ကျားသစ်ကြီး) မှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။

"...................." တောက်ယန်မှာ မှင်တက်သွားရသည်။

ထိုမျှမက သူ၏ လက်ထဲမှ မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံသည်လည်း အဆက်အသွယ် ပြတ်တောက်သွားကာ၊ အောက်သို့ တည့်တည့် ပြုတ်ကျသွားပြီး သာမန် အလံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

"ပြန်လာခဲ့"

တောက်ယန်တွင် တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံများစွာ ရှိသည်။ ယခု အခြေအနေ မဟန်တော့သည်ကို သိသဖြင့် ချက်ချင်းပင် မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံကို ပြန်လည် ဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။

ရွှမ်း

ငါးရောင်ခြည် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်သွားပြီးနောက် မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံသည် တောက်ယန်နှင့် အဆက်အသွယ် ထပ်မံ ပြတ်တောက်သွားပြန်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ထိုအလံမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

တောက်ယန်က အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ထိုအလံမှာ လီယန်ချူး၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ မူလက ပေ ၅၀ ခန့် ကြီးမားသော မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံမှာ ယခုအခါ သာမန်အလံ အရွယ်အစားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ လီယန်ချူး၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ထမ်းထားလျက် ရှိနေသည်။

"ဒီရတနာက တကယ်ကို မဆိုးဘူးပဲ၊ ဒီလက်ဆောင်ကိုတော့ ငါ ဝမ်းသာအားရ လက်ခံလိုက်ပြီ"

လီယန်ချူးက ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ၏ လက်ထဲမှ မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ သိုလှောင်အိတ် ထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။

"...................." တောက်ယန်။

ကြီးမားလှသော သတ်ဖြတ်ခြင်း ဘေးဒုက္ခကြီးမှာ ဤကဲ့သို့ပင် အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။ တောက်ယန်မှာ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကျောက်စိမ်းပေတံ ဒီနတ်ဘုရားလက်နက်ကလည်း မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတာလား "

ကျောက်စိမ်းပေတံ ဆိုသည်မှာ ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် ကျော်ကြားလှသော ရတနာတစ်ခုဖြစ်ပြီး၊ ချန်းဟွမ်းဂိုဏ်း မှ လျန်တာအိုဆရာ လက်ထက်က လက်ဆင့်ကမ်းခဲ့သော ရတနာ ဖြစ်သည်။ ထိုလျန်တာအိုဆရာသည် ဤရတနာကို အသုံးပြုကာ ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်သူမရှိဘဲ လှည့်လည်သွားလာခဲ့သည်။

အကြောင်းမှာ ဤရတနာသည် အခြားသော နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရိုက်ချနိုင်သလို၊ ပိုင်ရှင်နှင့် လက်နက်ကြားရှိ အဆက်အသွယ်ကိုလည်း ဖြတ်တောက်နိုင်စွမ်း ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လျန်တာအိုဆရာ သေဆုံးသွားပြီးနောက်တွင် ကျောက်စိမ်းပေတံမှာလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ရသည်။ ချန်းဟွမ်းဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်များလက်ထဲတွင် ရှိနေသည်ဟု ဆိုကြသော်လည်း၊ ချန်းဟွမ်းဂိုဏ်းသားများသည် ကိုယ်ရောင်ဖျောက် အတတ်ပညာများကို ကျင့်ကြံကြသဖြင့် သူတို့၏ ခြေရာလက်ရာများ ပျောက်ကွယ်နေသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ကျောက်စိမ်းပေတံ၏ သတင်းမှာလည်း ပျောက်ချက်သား ကောင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ထိုရတနာသည်လည်း ဤကောင်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာဆင့်ခေါ်အလံကို ပြန်ပေးစမ်း"

တောက်ယန်က အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ လီယန်ချူးထံသို့ ပျံသန်းလာတော့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် လူနှင့်ဓား တစ်သားတည်း အဖြစ် ပေါင်းစပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူသည် ဓားဖြစ်သလို၊ ဓားသည်လည်း လူဖြစ်နေတော့သည်။ (၎င်းကို "ဓားလူ" လို့လည်း ခေါ်နိုင်သည်)

အရှိန်မှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်လှရာ လီယန်ချူး မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

"လာစမ်း"

လီယန်ချူး၏ အသံမှာ မိုးကြိုးပစ်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွားပြီး၊ သူသည် တောက်ယန်၏ ဓားချက်ကို အတင်းအဓမ္မ ခံယူလိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့် ကမ္ဘာပျက်မည့် ဖြစ်ရပ်များ၊ ခေါင်းလောင်းသံများ ထွက်ပေါ်မလာဘဲ၊ ဘေးနားတွင် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံတစ်ခုသာ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

"အားးးးးးးးးးးး"

ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းမှ ထိုအမျိုးသမီးချော၏ ခါးတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားကာ လူမှာ နှစ်ခြမ်းပြတ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားရသည်။

"ကောင်းတဲ့ ဓားပညာပဲ"

လီယန်ချူးက တည်ငြိမ်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ တောက်ယန်မှာ ဒေါသအလိပ်လိပ် ထွက်သွားရ၏။ သူသည် ဤလူငယ်ကို ဖတ်ရခက်သည်ဟု ထင်တိုင်း၊ ထိုကောင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဝှက်ဖဲများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်ကို တွေ့ရမြဲ ဖြစ်သည်။ ပြီးတော့ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးမှသာ ဤအတတ်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

"သခင်ကြီး... ကျွန်မကို ကယ်ပါဦး"

ကြာပန်းဖြူဂိုဏ်းမှ အမျိုးသမီးက နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ လီယန်ချူးသည် ကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ ကိန်းရဲ့လှံကို ကိုင်စွဲလျက် သူမ၏ အနားသို့ အရင်ရောက်သွားတော့သည်။

"ကောင်းပြီ"

လှံတစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်ရာ လေပြင်းနှင့် မိုးကြိုးများအလား အရှိန်အဝါများ ပြင်းထန်လှပေသည်။

အမျိုးသမီး : "...................."

(နင်က "သခင်ကြီး" ဆိုတဲ့ ခေါ်သံကို တစ်မျိုးများ နားလည်နေတာလား)

ရွှမ်း

အလင်းတန်း တစ်ချက်လက်သွားပြီးနောက် တောက်ယန်သည်လည်း ထိုအမျိုးသမီး၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လက်ချောင်းများကို ဓားကဲ့သို့ အသုံးပြုကာ တစ်ချက် ခုတ်ပိုင်းလိုက်၏။ လီယန်ချူးက ကိန်းရဲ့လှံကို ပြန်ရုတ်သိမ်းကာ ထိုဓားချက်ကို အတင်းအဓမ္မ ခံယူလိုက်ပြန်သည်။

"အားးးးးးးးးးးး"

ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ် ထက်ဝက်ခန့်မှာ အခုတ်ခံလိုက်ရပြန်သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ ဂုဏ်သရေရှိ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးမှာ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေအထိ ရောက်ရှိသွားရလေခြင်း။

"ငလူးမကောင်"

တောက်ယန်မှာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားကာ ရှားရှားပါးပါး ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

အခန်း (၇၂၂) - ထိပ်သီးတိုက်ပွဲ ၊ ငါးရောင်ခြည်ကျောက်တုံး ၊ ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ

လီယန်ချူး၏ လက်ထဲမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံတက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မျက်လုံးထိုးပုတီးစေ့ ပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မျက်လုံးထိုးပုတီးစေ့မှာ တောက်ယန်၏ ဓားချက်ဖြင့် အားဆီးခြင်း ခံလိုက်ရ၏။ ဤလူ၏ ဓားပညာ အဆင့်အတန်း မြင့်မားပုံနှင့် ကျင့်ကြံမှု အင်အားကြီးမားပုံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့ဩချီးကျူးဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

တောက်ယန်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ ထိုအမျိုးသမီးချောကို လှမ်းဖမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ လက်ပေါ်တွင် အလင်းတန်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေသည်မှာ ကြေမွလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ထိုအမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် နဂိုအတိုင်း ကျန်းမာသန်စွမ်းသော အသွင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။

ဒီကောင်က တကယ့်ကို ကုသပေးနိုင်တာပဲ

ကြည့်ရသည်မှာ ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ မထင်မှတ်ဘဲ အဖွဲ့ထဲမှ အသက်ကယ်တင်ပေးသူ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်နေပြန်သည်။

ဝုန်း

သံလှံရှည်သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲကာ အနီရောင် မီးတောက်ကြယ်တံခွန်အလား ပျံသန်းသွားတော့သည်။ တောက်ယန်မှာ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အမှန်တကယ် ဒေါသထွက်သွားပုံရပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလွှာတစ်ခု ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

"ဗုဒ္ဓဘာသာ ရွှေကိုယ်ထည် "

ကျဲ့ခုံးရဟန်းက အံ့အားသင့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ သူသည် မိမိ၏ ကျင့်စဉ်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လိုက်ရာ၊ တောက်ယန်၏ ရွှေကိုယ်ထည်ကျင့်စဉ်မှာ သူထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တော်တော်လေး အားငယ်သွားရသည်။

ရွှေကိုယ်ထည် ပေါ်လာသည်နှင့် တောက်ယန်မှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှုပ်ရှားလိုက်ကာ လီယန်ချူး၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်ရောက်ရှိလာပြီး လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ လီယန်ချူးကလည်း လက်သီးတစ်ချက် ပြန်လည်ထိုးနှက်လိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော သွေးဓာတ်အရှိန်အဝါများမှာ ရူးသွပ်စွာ စီးဆင်းသွားတော့သည်။

ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း

သူတို့နှစ်ဦးကို ဗဟိုပြု၍ မြေအောက်ရှိ ကျောက်သားများမှာ တစစီ ကြေမွသွားကာ၊ တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးမှာလည်း တစ်လွှာစာခန့် နိမ့်ဆင်းသွားရသည်။ အနီးနားရှိ လူများမှာ ထိုခဏ၌ နတ်ဘုရားတောင်ကြီး တစ်ခုလုံး သိမ့်သိမ့်တုန်သွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒေါင် ဒေါင် ဒေါင်

တောက်ယန်သည် လက်သီးများကို တရစပ် ပစ်သွင်းကာ လီယန်ချူးကို တိုက်ခိုက်နေပြီး၊ နှစ်ဦးသားမှာ အမာချင်း ထိပ်တိုက်တွေ့ကာ လက်သီးခြေဖျားချင်း အပြင်းအထန် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်စဉ်လေပြင်းများ ထွက်ပေါ်လာရာ၊ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ဘေးသင့်မည်စိုးသဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်နေကြရသည်။

သို့သော် မည်မျှပင် ဝေးဝေးပြေးစေကာမူ ရှေးဦးမူလသံလိုက်အစီရင်က ပိတ်ဆို့ထားဆဲ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထို ဘိုးအေ နှစ်ယောက် မိမိတို့နှင့် ဝေးဝေးမှာသာ တိုက်ခိုက်ကြပါစေဟု ဆုတောင်းနေကြရတော့သည်။

လီယန်ချူးသည် ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကာ တောက်ယန်၏ လက်သီးကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဘေးတိုက်ထားထားသော လေးကိုင်းကြီးအလား အရှိန်အဟုန်ဖြင့် လှည့်ပတ်ကာ တောက်ယန်၏ ရင်ဘတ်ကို အားရပါးရ ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။ ဝါးလုံးထိုးသကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။

ဒေါင်

မီးပွင့်များ စင်ထွက်သွား၏။

၎င်းမှာ တောင်မှီတိုက်ကွက် ပင် ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူး၏ ပြိုလဲလက်သီး မှ ပြင်းထန်သော အားအင်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ လေးလံစွာ ကျရောက်သွားသည်။ တောက်ယန်၏ ရင်ဘတ်မှာ အနည်းငယ် ပုံပျက်သွားသော်လည်း၊ ခဏချင်းမှာပင် မူလအတိုင်း ပြန်လည် ကောင်းမွန်သွားပြန်သည်။

လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ ငါးရောင်ခြည် နတ်ဘုရားအလင်း ကို လွှတ်ထုတ်လိုက်သည်။ တောက်ယန်၏ ကိုယ်တွင်းမှ အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာသော်လည်း၊ ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည် ငြိမ်သက်သွားပြန်သည်။ တောက်ယန်မှာ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားကာ အလင်းတန်းတစ်ခုအလား အဝေးသို့ ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

တော်သေးတာပေါ့... ငါက ငါးရောင်ခြည်ကျောက်တုံးကို သိစိတ်ပင်လယ် ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားလို့၊ မဟုတ်ရင် ဒီကောင် ရိုက်ချတာ ခံလိုက်ရတော့မှာပဲ။

စောစောက သူသည် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ဗုဒ္ဓဘာသာ ရွှေကိုယ်ထည်ကို အသုံးပြုကာ လီယန်ချူးနှင့် အမာချင်း ယှဉ်ပြိုင်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လိုက်ရသည့်အခါမှ လီယန်ချူး၏ ရူးသွပ်ဖွယ်ကောင်းသော ခွန်အားကို ခံစားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကောင်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရိုက်ချနိုင်သော ကျောက်စိမ်းပေတံ ရှိနေသည်ကို သူ ခဏတာ မေ့လျော့သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီယန်ချူးသည် တောက်ယန်ကို လေးနက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စောစောက တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ်သွားသော ပြောင်းလဲမှုမှာ တစ်စုံတစ်ရာသော ရတနာက ကာကွယ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သင့်သည်။

ကျောက်စိမ်းပေတံနဲ့တောင် ရိုက်ချလို့ မရဘူးလား လီယန်ချူး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ တောက်ယန်၏ ကိုယ်တွင်းမှ ပြင်းထန်လှသော အသက်ဓာတ် အားအင်များမှာ ထိုရတနာနှင့် ဆက်စပ်နေပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ထိုအသက်ဓာတ် အားအင်များ၏ မြစ်ဖျားခံရာကို ရိုက်ချ၍ မရသည့်အတွက်၊ လီယန်ချူးသည် သူ၏ အာရုံကို ကောင်းကင်ယံရှိ တောင်ထိပ်၏ ထက်ဝက်ခန့်ကို ဖုံးလွှမ်းထားသော ရှေးဦးမူလသံလိုက်အစီရင် ထံသို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ ထိုအစီရင်မှာ တောက်ယန်၏ လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားမှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ စောစောက သတိထားမိခဲ့သည်။

ရုတ်တရက်

တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အရာဝတ္ထုတစ်ခုမှာ အောက်သို့ အဟုန်ဖြင့် ပြုတ်ကျသွားသည်။ ၎င်းမှာ စောစောက အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားပင် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ရှေးဦးမူလသံလိုက်အစီရင်မှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"...................." တောက်ယန်

သူသည် နတ်ဘုရားလက်နက်များကို ရိုက်ချနိုင်သော ကျောက်စိမ်းပေတံကို အမှန်တကယ်ပင် နာကျည်းသွားရသည်။

ကျောက်စိမ်းပေတံရှိသော ကျင့်ကြံသူကို ရင်ဆိုင်ရန်အတွက် အဆမတန် ကြီးမားသော ခွန်အားဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် သို့မဟုတ် သာမန် လက်နက်များကိုသာ အသုံးပြုရန် လိုအပ်ပေသည်။ အကြောင်းမှာ ကျောက်စိမ်းပေတံသည် သာမန်လက်နက်များကိုမူ ရိုက်ချ၍ မရနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တောက်ယန်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထိုအနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ့ကို ကြိုဆိုလိုက်သည်မှာ ကြီးမားလှသော လက်သီးတစ်ချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဗုန်း

လီယန်ချူးသည် တောက်ယန်၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားသည်ကို သိသဖြင့် ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် အဝေးမှ လှမ်းယူသည့် အတတ်ကို မသုံးဘဲ၊ နတ်ဘုရားခြေလှမ်း ကို အသုံးပြုကာ တောက်ယန်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်တိုးဝင်၍ လက်သီးဖြင့် ထိုးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရရှိလာသော အခွင့်အရေးကို လက်မလွှတ်ဘဲ ထျန်းကန်းလက်ဝါး ဖြင့် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော အားအင်များက တောက်ယန်၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများကို ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"မင်း သင်ထားတာက သိပ်ပြီးတော့ မစစ်မှန်ဘူးပဲ"

လီယန်ချူးက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားမှာ ချောက်ကမ်းပါးအောက်သို့ ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ လီယန်ချူးက စိတ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်ကာ အဝေးမှပစ္စည်းလှမ်းယူသည့် အတတ်ဖြင့် ထိုအနက်ရောင် တံဆိပ်ပြားကို ပြန်လည် ဖမ်းယူလိုက်တော့သည်။

တောက်ယန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသအဟုန်များ ပေါက်ကွဲလာတော့သည်။ ထိုကောင်သည် သူ၏ ရတနာများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု လုယူခဲ့သည့်အပြင်၊ ကိုယ်တွင်းရှိ ငါးရောင်ခြည်ကျောက်တုံးကိုပါ လုယူရန် ကြိုးစားခဲ့သေးသည်။ ယခုအခါ သူ သင်ယူထားသော နတ်ဘုရားအတတ်များကိုပင် မစစ်မှန်ဟု လှောင်ပြောင်နေပြန်သည်။

တောက်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း၊ သူသည် ကောင်းကင်ယံကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုစိတ်ကူးကို လက်လျှော့လိုက်သည်။ သူ ကြောက်ရွံ့သည်မှာ အခြားမဟုတ်၊ "အထက်ဘုံ၏ နားစွင့်ခြင်း" ကို ခံရမည်ကို ဖြစ်သည်။

တောက်ယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ထိုလူငယ်မှာ ခံစစ်အလွန်ကောင်းသလို၊ ဇွဲလည်းကောင်းပြီး နည်းလမ်းပေါင်းစုံလည်း ရှိသည်။ ထို့အပြင် ကျောက်စိမ်းပေတံကဲ့သို့သော လူယုတ်မာ လက်နက်ကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားပြန်သည်။ အကယ်၍ သူ၏ ခံစစ်ကို မဖောက်နိုင်ဘဲ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေပါက၊ မတော်တဆ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပါတည်း အသတ်ခံရနိုင်ပေသည်။

တောက်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုတ်ခွာလိုသော အတွေးများ ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ သူ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိ၏။ ယနေ့ ဖြစ်ရပ်များ၏ မမျှော်လင့်သော ပြောင်းလဲမှုမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဤကောင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်ရပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လီယန်ချူး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ တောက်ပသော နတ်ဘုရားအလင်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ၊ မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက် အရှိန်အဝါများ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း လျှပ်စီးများ လက်နေတော့သည်။

ဒီကောင် နောက်တစ်ခါ လာပြန်ပြီ တောက်ယန်၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံသွားရသည်။

ဂျိန်း ဂျိန်း ဂျိန်း

ကိုးမိုးကောင်းကင် မိုးကြိုး သည် ခေါင်းပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်လာတော့သည်။ ကောင်းကင်မှ မိုးကြိုးများ တစ်ဟုန်ထိုး ကျဆင်းလာကာ တောက်ယန် ရှိနေသော နေရာတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး၊ မည်သူ့ကိုမျှ မချန်ဘဲ အကုန်လုံးကို တိုက်ခိုက်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ် မိုးကြိုးအတတ်၏ အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှရာ၊ တကယ့် ဘေးဒုက္ခမိုးကြိုး အလားပင် ဖြစ်နေတော့သည်။

တောက်ယန်၏ မျက်နှာ အရောင်ပြောင်းသွားသည်။ ဤလူ၏ မိုးကြိုးအတတ်မှာ ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် အင်အားကြီးမားလာရသနည်း စောစောက သူ့ကို ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရစေခဲ့သော မိုးကြိုးထက်ပင် ပို၍ အင်အားကြီးနေပေသည်။

အလွန်လျင်မြန်လှသော အချိန်အတွင်းမှာပင် သူသည် မန္တန်တစ်ခုကို ချက်ချင်း ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။ အဝေးမှ ကြည့်နေသော ကျင့်ကြံသူများသည်လည်း ထိုမြင်ကွင်းကို တွေ့ရသည့်အခါ ဘေးလွတ်ရာသို့ အပြေးအလွှား ဆုတ်ခွာကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ အကွာအဝေးမှာ နီးကပ်လွန်းနေသေးသည်ဟု ခံစားနေကြရသည်။

တတိယအဆင့်ရှိသော ထိုအမျိုးသမီးချောမှာ ခဏတာ စိတ်လွတ်သွားရသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် မည်သို့ကြောင့်မှန်း မသိဘဲ တောက်ယန် စောစောက ရှိနေသော နေရာသို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

"မလုပ်ပါနဲ့ "

အမျိုးသမီးမှာ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။

၎င်းမှာ နေရာချင်းလဲလှယ်သည့် အတတ် ပင် ဖြစ်သည်။ တောက်ယန်တွင် ဤကဲ့သို့သော နတ်ဘုရားအတတ် ရှိသည်ကို သူမ သိသော်လည်း၊ သူမအပေါ်တွင် အသုံးပြုလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

ဂျိန်း ဂျိန်း ဂျိန်း

မိုးကြိုးများ ခေါင်းပေါ်သို့ ကျရောက်လာတော့သည်။ ထိုအမျိုးသမီးမှာ မိုးကြိုးဒဏ်ကြောင့် ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်သွားကာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားရတော့သည်။

တောက်ယန်မှာမူ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားပြီး၊ အရိပ်အယောင်မရှိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

လီယန်ချူး၏ ကိုယ်တွင်းမှ မိုးကြိုးအရှိန်အဝါများမှာလည်း ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားရသည်။ စောစောက သူသည် ထိုမျှ ကြီးမားသော မိုးကြိုးစွမ်းအားများကို ထုတ်ဖော်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကျောက်တုံးတောအုပ်အတွင်း၌ မိုးကြိုးများကို ကိုယ်တွင်းသို့ လက်ခံခဲ့ပြီး၊ ၎င်းတို့ကို တစ်ခဏချင်းအတွင်း ပြန်လည် ပေါက်ကွဲစေခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ နတ်ဘုရားအသိကို ငှားယူလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် လီယန်ချူး၏ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ဝမ်းသာနေမိသည်။ စောစောက သူ ဝင်ရောက်ခဲ့သော ထိုထူးခြားသည့် အခြေအနေကြောင့် မိုးကြိုးအတတ်ကို ယခင်ကထက် ပို၍ ကျွမ်းကျင်စွာ အသုံးပြုနိုင်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောင်တစ်ချိန်တွင် မိုးကြိုးအတတ်သည် ရန်သူကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ သူ၏ အားအကောင်းဆုံး လက်နက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

ချက်ချင်းပင် တတိယအဆင့် ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်အောင် ရိုက်ချနိုင်ခဲ့သလို၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း သုံးရာက ကျော်ကြားခဲ့သော ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီး တောက်ယန်ကိုပင် ဆုတ်ခွာသွားအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့လေပြီ ယခုအချိန်တွင် လူတိုင်းသည် လီယန်ချူးကို ကြည့်လိုက်သည့်အခါတွင်မူ သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲ၌ ဖုံးကွယ်၍ မရသော ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။

"ချန်ရှန်း... ကျောက်ကျိလုံ "

လူတိုင်း၏ ရင်ထဲတွင် ဤနာမည်ကို စွဲမြဲစွာ မှတ်သားထားလိုက်ကြသည်။ မိုးကြိုးငါးသွယ်ကို ပိုင်စိုးသော ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် တောင်ထိပ်တစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး၊ စစ်မှန်သော ယန်မိုးကြိုးအတတ်ဖြင့် ဆေးကြောခြင်း ခံထားရသဖြင့် ဤနေရာတွင် ယန်ဓာတ် များ အလွန်ပင် ပြင်းထန်နေတော့သည်။

၎င်းပြင် ဤနေရာ၌ ဝိညာဉ်အတတ်၊ မှော်အတတ်၊ ဓားအတတ်နှင့် ယန်မိုးကြိုးအတတ်များကို ကျွမ်းကျင်သော ယန်ဝိညာဉ် ပညာရှင်ကြီးများ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသဖြင့် အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါများစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျင့်ကြံသူ အများအပြားမှာ ထိုအရှိန်အဝါများမှတစ်ဆင့် တရားဓမ္မများကို ဆင်ခြင်ရန်အတွက် ဤနေရာတွင်ပင် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြသော်လည်း၊ အချို့မှာမူ တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

ဥပမာအားဖြင့် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ ရွှေရောင်တဲနန်းတော်မှ ပါရမီရှင် မုလုံလုံချန် ကဲ့သို့သော သူမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ ထိုလူ မည်သည့်အချိန်တွင် ထွက်ခွာသွားသည်ကို လီယန်ချူးပင် သတိမထားမိလိုက်ပေ။

လီယန်ချူးသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ ဤနေရာမှာ အပျက်အစီးများသာ ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ရှာဖွေစရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

ရုတ်တရက်

အပျက်အစီးများကြားမှ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လီယန်ချူး၏ လက်ထဲသို့ အဟုန်ဖြင့် ပျံသန်းဝင်ရောက်လာသည်။

လီယန်ချူး မှင်တက်သွားကာ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပေလွှာ နှစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုကျောက်စိမ်းပေလွှာများမှာ အလွန်ပင် ရှေးကျလှပြီး၊ ဟောင်းနွမ်းကာ လေးနက်သော အရှိန်အဝါများ ရှိနေသည်။ လက်ချောင်းဖြင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် နှစ်ကာလများစွာ၏ လေးလံမှုနှင့် ရှေးကျမှုတို့ကို ခံစားလိုက်ရရာ၊ ၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများ ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

လီယန်ချူးသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ထိုအထဲသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ရာ၊ တစ်ခဏချင်းမှာပင် မှင်တက်သွားရတော့သည်။ သူသည် အချိန်အတော်ကြာအောင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ချလိုက်ရင်း ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

"ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ "

သူသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို ချက်ချင်းပင် နတ်ဘုရားတောင်ကြီး တစ်ခုလုံးသို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။ မိုးကြိုးဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ပို၍ အင်အားကြီးမားလာကာ ရှာဖွေမှုများမှာလည်း ပို၍ သေချာနက်နဲလာခဲ့သည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင်မူ မည်သည့် ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကိုမျှ သူ မတွေ့ရှိခဲ့ပေ။

"ဘယ်သူက ငါ့လက်ထဲကို ဒီ ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်းစာ ကို ထည့်ပေးခဲ့တာလဲ ဒါက တကယ်ပဲ ကံကြမ္မာရဲ့ အလိုတော်လား "

လီယန်ချူးသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်လိုက်မိသည်။ လင်ရွှီ နယ်မြေ၏ ကောင်းကင်မှာ အလွန်ပင် ကြည်လင်နေ၏။

ယခုအခါ ပြန့်ကျဲသွားခဲ့သော တိမ်ပင်လယ်မှာလည်း မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ ပြန်လည် စုစည်းလာပြန်သည်။ လီယန်ချူး၏ မျက်ဝန်းများမှာ လှုပ်ရှားသွားပြီး၊ ထိုကောင်းကင်ယံကြီးကို ဖောက်ထွက်ကြည့်ရှုလိုဟန် ရှိနေတော့သည်။

"ဒီလင်ရွှီနယ်မြေထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်စုံတစ်ယောက်က ဒါတွေအားလုံးကို စောင့်ကြည့်နေတာလား "