အခန်း (၆၈၅-၆၈၆)

အပိုင်း (၆၈၅) ဝမ်ညီအစ်မကို ကယ်တင်ခြင်း

ရွှေ၊ သစ်သား၊ ရေ၊ မီးနှင့် မြေဟူသည့် ဓာတ်ကြီးငါးပါး အရည်အသွေးများအနက် ယခုအခါ လင်းယွမ်သည် ရေ၊ မီးနှင့် မြေ ဓာတ်သုံးပါးကို စုစည်းရရှိပြီး ဖြစ်သည်။

ရွှေဓာတ်နှင့် သစ်သားဓာတ်အတွက်မူ လောလောဆယ်တွင် အပို မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များ မရှိသေးပေ။

ထိုက်ယန်တောင် တစ်ခုလုံးတွင် ဤမျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလှသည်။

လက်ရှိတွင် ၎င်းဓာတ်နှစ်ပါး၏ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များကို ရရှိနိုင်မည့် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို သတ်ဖြတ်ပြီး ၎င်းတို့၏ သွေးအဆီအနှစ်များမှတစ်ဆင့် ထုတ်ယူရန်သာ ဖြစ်သည်။

စစ်တပ်ဘက်တွင်ပင် ဤမျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များ လိုအပ်ချက် ရှိနေသည်။

သို့ရာတွင် စစ်တပ်က ကောင်းကင်ချောက်နက်ကို အားပြုထားသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် ကောင်းကင်ချောက်နက်သားရဲများ အမြောက်အမြား ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ချောက်နက်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများသည် အစွမ်းထက်ရုံသာမက သွေးအဆီအနှစ်များလည်း ကြွယ်ဝကာ အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားကြသည်။ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ရှိသည့် အစွမ်းထက် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများပင် အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ထုတ်ယူရရှိနိုင်မည့် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ ပမာဏမှာ သဘာဝကျစွာပင် နည်းပါးမည် မဟုတ်ပေ။

ဥပမာအားဖြင့် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က လင်းယွမ်နှင့် ဖုန်းကျန့်ကုန်းတို့ ပူးပေါင်း သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ရွှေကျီးကန်းသည် ပုံမှန် မီးဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ ကြွယ်ဝလှသော သွေးအဆီအနှစ်များမှ မီးဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ အများအပြားကို သေချာပေါက် ထုတ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

မီးဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့သည်လည်း ထိုက်ယန်တောင်တွင် အရေးပေါ် လိုအပ်နေသော မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ လိုအပ်ချက် အတိုင်းအတာက ရွှေဓာတ်နှင့် သစ်သားဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့များလောက်တော့ မကြီးမားပေ။

အကြောင်းမှာ ထိုက်ယန်တောင်သည် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများ ထွက်ရှိရာ နေရာဖြစ်ပြီး တောင်တစ်ခုလုံးတွင် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး သတ္တုတွင်းများ ပေါကြွယ်ဝစွာ ရှိနေသောကြောင့် မီးဓာတ် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အများအပြားကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့သည်။

သို့သော် ထိုက်ယန်တောင်၏ လူဦးရေ တိုးလာပြီး အမဲလိုက်သူများ တဖြည်းဖြည်း များပြားလာသောကြောင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ မျိုးတုံးမသွားစေရန် လူကိုယ်တိုင် မွေးမြူရမည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ အတွေးများ ပြန့်လွင့်နေရာမှ ထိုနေရာအရောက်တွင် အသိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"ပြန်ရောက်ရင် စစ်တပ်ဘက်ကို တစ်ခေါက်လောက် သွားပြီး... ရွှေဓာတ်နဲ့ သစ်သားဓာတ် မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့တွေ ရဖို့ နည်းလမ်းရှာပြီး အလဲအလှယ် လုပ်ရမယ်"

လင်းယွမ်က ကိုယ်ကို တစ်ချက် လှုပ်ခါလိုက်ပြီး လူသားပုံစံသို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

အမွေးရှည်ဆင်ကြီး ပုံစံတွင် အစွမ်းထက်သော အချက်တစ်ချက် ရှိသေးသည်။

၎င်းမှာ တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းပေါ်တွင် ရှိနေစဉ် အခြားသော အရည်အသွေးရှိသည့် အစွမ်းပိုင်ရှင်များသည် အမှောင်ဓာတ် စွမ်းအင်များ အလွန်အမင်း သိပ်သည်းနေမှုကြောင့် အခြားစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိတော့ဘဲ တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းတွင် အချိန်ကြာလေလေ ပိုမို အားနည်းလာလေလေ ဖြစ်သွားတတ်ခြင်းပင်။

သို့သော် အမွေးရှည်ဆင်ကြီးမှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ အမွေးရှည်ဆင်ကြီးက မြေကြီးပေါ်တွင် ခြေချထားသရွေ့ တောင်လို မယိမ်းမယိုင် ပင်ကိုယ်အစွမ်းက မြေကြောစွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် စုပ်ယူပေးနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ရေပေါ်ကျွန်းသည် ကုန်းမြေ မဟုတ်သော်လည်း ရေပြင်ထက်တွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ မျောပါနေခဲ့သောကြောင့် ဖုန်မှုန့်များနှင့် တောင်ကုန်းများ အမြောက်အမြား စုပုံနေခဲ့ပြီး မြေကြော၏ မြေဓာတ် စွမ်းအင်များကိုလည်း အလိုအလျောက် စုစည်းမိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် အမွေးရှည်ဆင်ကြီးသည် မြေကြောစွမ်းအင်များကို စုပ်ယူနိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး ဤတွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းအတွင်း၌ သန္ဓေပြောင်းအစွမ်းကို အသုံးပြုနိုင်သည်။

နောင်တစ်ချိန်တွင် တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းကဲ့သို့သော ထူးခြားသည့် နယ်မြေများနှင့် ကြုံတွေ့လာရပါက အမွေးရှည်ဆင်ကြီး မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ၏ ဤပင်ကိုယ်အစွမ်းသည် မိမိအတွက် နောက်ဆုံးတိုက်ကွက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု လင်းယွမ် တွေးလိုက်မိသည်။

"မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ နှစ်ခုကို ဆက်တိုက် စုစည်းနိုင်ခဲ့ပြီဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ကို စမ်းသပ်ကြည့်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် လက်ကနဲဖြစ်သွားပြီး ရေခဲနေသော ရေလွှမ်းမိုးမှုကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖန်ဆန်းမြို့လေးသို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် လင်းယွမ်က ယဲ့နန်ကို သွားခေါ်ခိုင်းလိုက်သည်။

မကြာမီ ယဲ့နန်က လင်းယွမ်ရှေ့သို့ ရောက်လာသည်။ "ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့ လင်းယွီကျွန်းကို ကူညီပေးမယ်လို့ ဆရာလင်းပြောခဲ့တယ်နော်... အချိန်အတော်ကြာနေပြီဆိုတော့ ဆရာလင်း ဘယ်တော့လောက် စပြီး ကူညီပေးမှာလဲဗျ"

သူ့အမူအရာက စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေပြီး တွေ့တွေ့ချင်းပင် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မေးမြန်းလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "မင်း ဒီမှာလည်း မြင်တဲ့အတိုင်းပဲ... ငါ လတ်တလော တစ်စက္ကန့်လေးတောင် မအားရဘူး... မြူခိုးမြို့တော်က တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းကို အကြိမ်ကြိမ် လာတိုက်ခိုက်နေတော့ ငါတို့တွေလည်း ခေါင်းမဖော်နိုင်အောင် ဖြစ်နေရတာ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ် အမှန်တကယ် အလုပ်များနေသည်ကို ယဲ့နန် နားလည်ပေသည်။

လတ်တလောတွင် သူကိုယ်တိုင် တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်း၌ နေထိုင်နေသဖြင့် ပေါင်ရှန်းမြို့ဘက်မှ အစွမ်းထက် ရန်သူများအကြောင်းကို သဘာဝကျစွာ သိရှိထားသည်။

ဖန်ဆန်းမြို့လေး တစ်ကြိမ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်အထိ ဖြစ်ခဲ့ရာ လင်းယွမ်တို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို သူ သေချာပေါက် နားလည်ထားသည်။

သို့သော်လည်း သူက မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး ငိုယိုကာ ပြောလေသည်။ "ဆရာလင်း... ဒီကိစ္စက ကျွန်တော် အရမ်း အလိုက်မသိသလိုဖြစ်သွားမှန်း သိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ တခြား ရွေးချယ်စရာ နည်းလမ်းမှ မရှိတော့တာဗျာ"

"လိပ်ကျွန်းကြီးက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရသွားပြီး ကျွန်းသခင်မတို့လည်း တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်း အတွင်းပိုင်းမှာ ပိတ်မိနေကြတယ်... အပြင်က အကူအညီသာ မရရင် သူတို့ တကယ်ပဲ ဘယ်တော့မှ ပြန်ထွက်လာနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ဘူးဗျ"

"အရင်က ကျွန်တော်တို့နဲ့ ထိုက်ယန်တောင် ပူးပေါင်းပြီး ဘာသာရေးဂိုဏ်းကြီး သုံးခုကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ သံယောဇဉ်ကို ထောက်ထားပြီး... ဆရာလင်း ကုသိုလ်ယူတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်းသခင်မတို့ကို ကယ်တင်ပေးပါဗျာ"

ပြောပြီးသည်နှင့် သူက မြေပြင်ပေါ်တွင် လင်းယွမ်အား အသည်းအသန် ဦးညွှတ် ကန်တော့လေတော့သည်။

လင်းယွမ်က လက်တစ်ချက် ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ မမြင်ရသော စိတ်အဝေးထိန်းအစွမ်းက သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆွဲမထားလိုက်သည်။

သူ့အမူအရာက တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ညီလေးယဲ့နန်... မင်း အဲ့ဒီလို လုပ်ဖို့မလိုပါဘူး... ငါနဲ့ ကျွန်းသခင်မ နှစ်ယောက်လုံးကလည်း မိတ်ဆွေဟောင်းတွေပါ... ငါတို့ အရင်ကတည်းက တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အပြန်အလှန် ကူညီကြဖို့ မဟာမိတ် ဖွဲ့ထားကြတာပဲလေ"

"မင်း မပြောရင်တောင် ငါက သူတို့ကို အစွမ်းကုန် ကယ်တင်ပေးမှာပါ"

"ဒီတစ်ခေါက် မင်းကို ခေါ်လိုက်တာကလည်း အဲ့ဒီကိစ္စအတွက်ပဲ"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ယဲ့နန်က ချက်ချင်း တုန်လှုပ်သွားပြီး အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည့် အမူအရာ ပေါ်လွင်လာသည်။

"ဆရာလင်း... ဆရာလင်းက ကျွန်းသခင်မတို့ကို သွားကယ်တော့မှာလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်သည်။ "အင်း... မြူခိုးမြို့တော်ဘက်က ကိစ္စက လတ်တလော ခဏတော့ ငြိမ်သွားပြီ... အခု ငါ ချောက်နက်ဆီ သွားကြည့်လို့ ရပြီ"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ကို လမ်းပြပေးဖို့ လိုတယ်... ပြီးတော့ အဲ့ဒီ ချောက်နက်ရဲ့ အခြေအနေ အတိအကျက ဘယ်လိုရှိလဲဆိုတာကိုလည်း မင်း ငါ့ကို အသေးစိတ် ရှင်းပြဖို့ လိုဦးမယ်"

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက်က မင်းပြောခဲ့တယ်မလား... အထဲမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိတယ်ဆိုတာလေ... မူလငါးလူသား မျိုးနွယ်စု သက်ရှိတွေတောင် ရှိတယ်ဆို"

"ငါ မင်းကို မေးချင်တာက... အဲ့ဒီ ငါးလူသား မျိုးနွယ်စု သက်ရှိတွေ ရှိနေတဲ့ ပြတိုက်က အဲ့ဒီ ချောက်နက်နဲ့ ဘယ်လောက် ဝေးလဲ"

"ပြီးတော့ ကျွန်းသခင်မ လင်းအာတို့ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်ရဲ့ လက်ရှိ အစွမ်းက ဘယ်လိုရှိလဲ... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား"

ယဲ့နန်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် အဖမ်းခံရတဲ့ချိန်တုန်းကတော့ ကျွန်းသခင်မ လင်းအာရဲ့ အဓိက အရည်အသွေးက ၁၀၀ နား ကပ်နေလောက်ပြီ"

"သူက ကျွန်တော်တို့ထဲမှာ အစွမ်းအထက်ဆုံးပဲ... တခြားသူတွေကတော့ အမှတ် တစ်ရာ ပြည့်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူး... မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ဆိုရင်တော့ သူတို့တွေ ရောက်နိုင်ဦးမှာ မဟုတ်ဘူးဗျ"

"အဲ့ဒီ ငါးလူသား မျိုးနွယ်စုတွေ ရှိနေတဲ့ ပြတိုက်ကတော့... တကယ်တမ်းကျ ချောက်နက်ကျွန်းနဲ့ တော်တော်လေး နီးတယ်"

"ကျွန်တော်တို့က စားစရာရှာဖို့ မြေအောက်ကနေ တိုက်ရိုက် ဥမင်တူးပြီး ထွက်လာခဲ့တာ... မထင်မှတ်ဘဲ မြေအောက် ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူကို တွေ့သွားပြီး အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူကနေတစ်ဆင့် အဲ့ဒီ ပြတိုက်ကို ရောက်သွားတာပဲ"

"ဒီရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူကနေ ချောက်နက်ကျွန်းဆီ တိုက်ရိုက် သွားလို့ရတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်"

လင်းယွမ်က ထပ်မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆို ချောက်နက်ကျွန်း အပြင်ဘက်ကနေ တိုက်ရိုက် ဝင်သွားရင်ရော အန္တရာယ် ရှိနိုင်လား"

ယဲ့နန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "အန္တရာယ်အရမ်းများတယ်... ချောက်နက်ကျွန်းပေါ်မှာ မိစ္ဆာကောင်တွေ အများကြီးပဲ... အစွမ်းထက်တဲ့ ကောင်တွေလည်း မနည်းဘူး... အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့လည်း အပြင်ဘက်ကနေ ဝင်သွားခဲ့ကြတာ"

"အထဲရောက်ရောက်ချင်းပဲ လိပ်ကြီးက အစွမ်းထက်တဲ့ ပုစွန်မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင် တိုက်ခိုက်တာကို ခံလိုက်ရတာ... လိပ်ကြီးက လုံးဝ မခုခံနိုင်ခဲ့ဘူး"

"အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့လည်း မနေရဲတော့ဘဲ ကျွန်းသခင်မက ကျွန်တော်တို့ကို ချက်ချင်း ပြောင်းရွှေ့ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တာပါ"

"ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ... အဲ့ဒီ ချောက်နက်ကျွန်းထဲမှာ နေရာတိုင်း အစွမ်းထက်တဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေချည်းပဲလေ... ကျွန်တော်တို့ ကျွန်းပေါ်မှာ အသက်ရှင်ဖို့တောင် ခက်ခဲလာတော့ ကျွန်းသခင်မလေးက အားလုံးကို ခေါ်ပြီး ကျွန်းမြေအောက်ထဲမှာ ပုန်းအောင်းနေခဲ့ရတယ်"

"ကံကောင်းတာက အဲ့ဒီ ကျွန်းထဲမှာ ရေပေါ်ကျွန်းနဲ့ ဆင်တူတဲ့ သွေးကြောလမ်းကြောင်းတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ ကျွန်တော်တို့ ရှင်သန်ဖို့ လုံလောက်တဲ့ နေရာလွတ် ရခဲ့တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီ အတွင်းပိုင်း နေရာကလည်း မလုံခြုံဘူး... သွေးကြောလမ်းကြောင်းတွေ သွေးသလင်းကျောက်တွေနဲ့ ဦးနှောက်ရေကန်တွေလို နေရာတွေမှာ ကျက်စားနေတဲ့ အစွမ်းထက် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတချို့ ထွက်ပေါ်လာတတ်သေးတယ်... အရေအတွက်က အပြင်ဘက်ထက် နည်းပေမဲ့ အတော်လေး ကြောက်စရာကောင်းတုန်းပဲ"

"အချုပ်ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ ရှင်သန်ရတာ အရမ်းကို ခက်ခဲပါတယ်... အခုတော့ မြေအောက်ဥမင်ကနေတစ်ဆင့်ပဲ ထွက်လာလို့ ရတော့တယ်"

"အရင်က မြေအောက်ဥမင်ကနေတစ်ဆင့် ချောက်နက်ကျွန်းကနေ ထွက်ခွာဖို့ စဉ်းစားထားပေမဲ့... မထင်မှတ်ဘဲ အဲ့ဒီ ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူထဲကို ဝင်သွားမိတာ"

"အထဲမှာ အဲ့ဒီ ငါးလူသားတွေ စောင့်နေကြတော့... ကျွန်တော်တို့ ထွက်ပြေးနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို အပြီးတိုင် ပိတ်ဆို့ထားသလို ဖြစ်သွားတာပေါ့"

သူ၏ ရှင်းပြချက်ကို နားထောင်ပြီးနောက် လင်းယွမ်သည်လည်း ဝမ်လင်းအာတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို နားလည်သွားခဲ့သည်။

ရေပေါ်ကျွန်း အတွင်းပိုင်းရှိ သွေးကြောလမ်းကြောင်းများ၏ အခြေအနေက မည်သို့ရှိသည်ကို လင်းယွမ်က အလွန်ပင် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပေသည်။

အရင်က မြူခိုးမြို့တော်တွင် ရှိနေစဉ်ကတည်းက သူသည် မြေအောက်ကမ္ဘာအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသည်။

သွေးကြောလမ်းကြောင်းများသည် ရှုပ်ယှက်ခတ်လျက် ကန့်လန့်ဖြတ် တည်ရှိနေပြီး အနည်းငယ်မျှ သတိလွတ်သွားပါက လမ်းပျောက်သွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် သွေးကြောလမ်းကြောင်းများပေါ်ရှိ အသားနံရံများ၏ ကာကွယ်မှုမှာ အလွန် အစွမ်းထက်ပြီး ပြင်ပအင်အားဖြင့် ဖျက်ဆီးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်လုနီးပါးခက်ခဲလှပေသည်။

မိမိကဲ့သို့ အသားဓာတ်များကို သီးသန့် စားပစ်နိုင်ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ အရည်ပျော်သွားစေနိုင်သည့် အသားစားဆေးရည် ဟူသော အံ့ဖွယ် အစွမ်း ရှိနေမှသာ ဖြစ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝမ်လင်းအာတို့၏ လက်ရှိ အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားသောအခါ လင်းယွမ်လည်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

ချောက်နက်ကျွန်းထဲတွင် ပိတ်မိနေခြင်းက ချက်ချင်းကြီး အန္တရာယ် ရှိလာနိုင်သည့် အခြေအနေတော့ မဟုတ်ပေ။

သူက ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘူး... မင်း ငါ့ကို အခုချက်ချင်း လိုက်ပြပေး"

ယဲ့နန်က ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားပြီး အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ ငါးလူသား ရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူကနေ သွားကြမလို့လား"

လင်းယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။ "မသွားဘူး... မင်းတို့ အရင်က တွင်းနက်အရိပ်ရေပေါ်ကျွန်းထဲ ဝင်ခဲ့တဲ့ နေရာကနေပဲ ငါ့ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်သွားပေး"

ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူထဲရှိ ငါးလူသား အဘွားအိုကို တွေးမိသောအခါ လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤငါးလူသားများသည် ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပိုင်ဆိုင်ထားသည်မှာ သိသာထင်ရှားလှပြီး ထိုသို့ ထူးဆန်းသော ထုံးတမ်းစဉ်လာများကိုလည်း ပြုလုပ်ကြသေးသည်။

ထိုရှေးဟောင်းသင်္ချိုင်းဂူသည် အခြားသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် တည်ရှိမှုတစ်ခုခုနှင့် ဆက်စပ်နေမည်လား ဆိုသည်ကို လင်းယွမ်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်မိသွားစေသည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူ ပူဇော်ထားသည့် ငါးလူသား အရိုးစုကိုလည်း လုယူလာခဲ့သေးပြီး ထိုအရာက မည်သည့်နေရာတွင် အသုံးပြုရမှန်းကိုလည်း မသိရသေးပေ။

အချုပ်အားဖြင့်ဆိုရသော် လင်းယွမ်က ထိုသို့သော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် လောလောဆယ်တွင် မပတ်သက်ချင်သေးပေ။

လက်ရှိ အရေးအကြီးဆုံးကတော့ ဝမ်လင်းအာတို့ကို အရင် ကယ်တင်ရန်သာ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အနည်းငယ် တိုင်ပင်ပြီးနောက် ရေကွင်းသင်္ကေတ အစရှိသည့် ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို ချက်ချင်း ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် ယဲ့နန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်တွင် သူတို့နှစ်ဦးက ဆယ်ပေကျော် အထူရှိသော ရေခဲပြင်ကို ဖောက်ခွဲကာ လျင်မြန်စွာ ရေထဲသို့ ဆင်းသွားကြသည်။

နက်ရှိုင်းလှသော ရေအောက်ကြမ်းပြင်သည် မှောင်မိုက်ကာ နက်ရှိုင်းလွန်းလှသည်။

နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပင်လယ်ရေ ဖုံးလွှမ်းသွားသည့် မြို့ပြအပျက်အစီးများသာ ရှိနေလေသည်။

လင်းယွမ်တို့ နှစ်ဦးသည် လျင်မြန်စွာ ရေငုပ်သွားကြပြီး အသီးသီး၏ ရေကွင်းသင်္ကေတများကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။

ရေအောက် ဖိအားက အလွန် ကြီးမားလှသဖြင့် ရေကွင်းသင်္ကေတ မရှိပါက ရုပ်ခန္ဓာဖြင့် ခံနိုင်ရည်ရှိရန် ခက်ခဲလှသည်။

ပင်ကိုယ်ပါရမီ ထူးကဲသည့် ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှသာလျှင် ထိုဖိအားကို ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိကြပေမည်။

သို့တည်းမဟုတ် ဓာတ်သဘာဝ အမျိုးအစား အစွမ်းပိုင်ရှင်များဆိုလျှင်လည်း တိုက်ရိုက် ဓာတ်ပြောင်းလဲသွားနိုင်ပြီး ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများကို လျစ်လျူရှုထားနိုင်သည်။

လင်းယွမ်က ရေဓာတ်ပြောင်းလဲခြင်းကို အသုံးမပြုခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းက သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံးစေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူသွားကယ်ရမည် ဖြစ်ရာ မည်သည့် တိုက်ပွဲမျိုးကိုမဆို ရင်ဆိုင်နိုင်ရန်အတွက် အကောင်းဆုံး အခြေအနေဖြင့် သွားရောက်ရမည်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

ရေကွင်းသင်္ကေတကျောက်တုံးကို အသုံးပြုရခြင်း၏ ကောင်းကျိုးမှာ မိမိ၏ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အသုံးပြုရန် မလိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သင်္ကေတကျောက်တုံး ကိုယ်တိုင်က စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ဖြစ်ပြီး ၎င်းအတွင်းတွင် စွမ်းအင်များ သိုလှောင်ထားကာ သင်္ကေတ အလုပ်လုပ်ရန် လုံလောက်သော ထောက်ပံ့မှုကို ပေးစွမ်းနိုင်ပေသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရေညှိများနှင့် ရွှံ့နွံများ ဖုံးလွှမ်းနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ကားလမ်းမများကို လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားကြပြီး တံတားကျော်များကို ဖြတ်ကျော်သွားကြသည်။ ရေစီးကြောင်းများ လှုပ်ခတ်မှုကြောင့် ရွှံ့နွံအချို့ လွင့်စင်လာကာ လေပူပေါင်းများ တစ်သီတစ်တန်းကြီး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "နေရာအတိအကျက ဘယ်နားလဲဆိုတာ မင်း မှတ်မိသေးလား"

"ကျွန်တော် မှတ်မိတယ်... အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ဒီဥယျာဉ်နယ်မြေဝန်းကျင်မှာ မတော်တဆ ဖြစ်ခဲ့တာ... လိပ်ကြီးက ထိန်းမရဘဲ အရှိန်ပြင်းပြင်းနဲ့ ရေငုပ်သွားတာ"

"အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော် သေသေချာချာ မှတ်မိနေတယ်... ဥယျာဉ်နယ်မြေက ဝမ်ဒါပလာဇာနားမှာပဲ... အမြင့်ကနေ ဝမ်ဒါပလာဇာရဲ့ ဆိုင်းဘုတ်ကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတယ်"

"ပြီးတော့ အဲ့ဒီတုန်းက လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်ကိုလည်း ကျွန်တော် မှတ်မိသေးတယ်... ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဆွေးမြည့်နေပြီဆိုပေမဲ့ စာလုံးတချို့ကိုတော့ ခပ်ရေးရေး ခွဲခြားလို့ ရသေးတယ်... ဝမ်ရှီးလမ်း ဖြစ်ဖို့များတယ်"

"ဝမ်ရှီးလမ်းနားမှာ ဝမ်ဒါပလာဇာ ရှိလို့လား"

"ရှိပါတယ် ဆရာလင်း... ကျွန်တော်က ဒီဥယျာဉ်နယ်မြေဘက်က ဒေသခံပဲလေ... ဝမ်ရှီးလမ်းက ဝမ်ဒါပလာဇာကို ကျွန်တော် ခဏခဏ သွားနေကျပါ"

ယဲ့နန်က လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့သို့ ကူးခတ်သွားရင်း အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံများနှင့် သံချေးတက်နေသော လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်များ အစရှိသည်တို့ကို သေချာ ဂရုတစိုက် ခွဲခြား ကြည့်ရှုနေသည်။

ပြိုကျပျက်စီးနေသော အဆောက်အအုံများကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ၎င်းတို့အတွင်းတွင် ပင်လယ်ရေ ဖုံးလွှမ်းနေသည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။

"အား"

ရုတ်တရက် ယဲ့နန်က အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ဟန်က ရပ်တန့်သွားသည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"လူ... လူရှိတယ်"

ယဲ့နန်က ရေလွှမ်းမိုးခံထားရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော အနီးအနားရှိ အဆောက်အအုံတစ်ခုဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

ထိုပြတင်းပေါက်ဝတွင် လူရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် အံ့သြသွားပြီး ချက်ချင်း ကူးခတ်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ သွားကြည့်လိုက်မယ်"

သူက ပြတင်းပေါက်နားသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် အရင်ဆုံး စူးစမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းဘက်ရှိ အခြေအနေကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသောအခါ ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်နိုင်သည်။

"ဘာမှမဖြစ်ဘူး... အလောင်းတစ်လောင်းပါပဲ"

တကယ်တော့ ၎င်းမှာ အသက်ရှင်နေသူ မဟုတ်ဘဲ အိမ်ထဲတွင် ရေနစ်သေဆုံးနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော ဘေးဒုက္ခသည်တစ်ဦး၏ အလောင်းသာ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အရိုးစုများသည် အိမ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီး ရေအောက် ရေစီးကြောင်းများ ဖြတ်သန်းစီးဆင်းသွားတိုင်း သူတို့၏ အလောင်းများကိုပါ ရွေ့လျားသွားစေသဖြင့် အိမ်ထဲတွင် နိမ့်ချည်မြင့်ချည် မျောပါနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ပြတင်းပေါက်တွင် အသက်ရှင်နေသူ တစ်ယောက် လမ်းလျှောက်နေသည့်အလား ထင်ရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤမှောင်မိုက်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရေအောက်ကမ္ဘာတွင် ထိုမြင်ကွင်းက သဘာဝကျစွာပင် အလွန် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပေသည်။

ဆက်ရန်...

အပိုင်း (၆၈၆) ချောက်နက်ကျွန်းနှင့် လိပ်ကြီး၏ အလောင်း

"လန့်သွားတာပဲ... ရေမြုပ်နေတာ အရမ်းကြာနေတဲ့ ဒီလိုအဆောက်အအုံထဲမှာ ဘယ်လိုလုပ် လူရှိနိုင်မှာလဲလို့ ကျွန်တော် တွေးနေတာ"

ယဲ့နန်က သူ့အရှက်ကို ပြေပျောက်စေရန် ရေရွတ်လိုက်ရင်း ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "ဒါမျိုးက သတိထားတာ မမှားဘူး... အဲ့ဒီ ငါးလူသားတွေနဲ့ ရေသူမတွေက လူနဲ့တူတဲ့ အသွင်အပြင်တွေ ရှိတာ မင်း မမေ့နဲ့ဦး... သူတို့တွေ သွားစရာ နေရာမရှိရင် ဒီရေမြုပ်နေတဲ့ အဆောက်အအုံတွေထဲမှာ သူတို့ရဲ့ အသိုက်တွေကို ဆောက်ချင်ဆောက်ထားမှာပေါ့"

"ဗျာ" ယဲ့နန် လန့်သွားပြီး လင်းယွမ်ပြောသည့် စကားများက အလွန် အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။

"ဆရာလင်း... ဒီငါးလူသားတွေနဲ့ ရေသူမတွေက တခြားငါးတွေ သန္ဓေပြောင်းပြီး ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာများလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းကို ဖြည်းညင်းစွာ ညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဖြစ်နိုင်ခြေ အများကြီးရှိတယ်... အရင်က သိပ္ပံမှတ်တမ်းတွေမှာလည်း သိပ္ပံပညာရှင်တွေက လူသားတွေရဲ့ အစောဆုံး မူလအစက ပင်လယ်ရေနေသတ္တဝါတွေကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာနိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းထားတာတွေ ရှိတယ်မလား"

(လူဆိုတာ မျောက်တစ်မျိုးကနေ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲလာတာလို့ သိပ္ပံပညာမှာရှာတွေ့ထားကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလူဖြစ်လာမယ့်မျောက်တွေ ဘယ်ကလာလဲဆိုတော့ ရေထဲကနေလာတာပါ။ သက်ရှိတွေထဲမှာ ရေသတ္တဝါတွေ အရင်ဖြစ်ပေါ်လာပြီး သူတို့ထဲက တစ်ချို့တစ်ဝက် ကုန်းပေါ်တက်လာပြီးမှ ကုန်းနေသတ္တဝါတွေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။ ဒါကြောင့်လည်း သတ္တဝါအများစုနဲ့လူမှာ တူညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရှိနေကြတာပါ)

"လူတိုင်းမှာ တူညီတဲ့ မျိုးရိုးဗီဇတွေ ရှိကြတယ်ဆိုရင် လူတစ်ချို့က ငါးလူသား ဒါမှမဟုတ် ရေသူမအဖြစ်ကို ပြောင်းလဲသွားနိုင်သလို... အဲ့ဒီငါးတွေထဲမှာရော ငါးလူသား ဒါမှမဟုတ် ရေသူမအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားနိုင်တဲ့ သန္ဓေပြောင်းငါးတွေ ဘာလို့ မရှိနိုင်ရမှာလဲ"

လင်းယွမ်က အစောပိုင်း မိန်တုဥယျာဉ်တွင် ရှိခဲ့စဉ်က ကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ်များအဖြစ် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ခြေလက်များနှင့် မျက်နှာသွင်ပြင်များပါ လူပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည့် သန္ဓေပြောင်း ဖားကြီးများအကြောင်းကိုပင် ပြန်လည် တွေးတောမိသွားသည်။

ယဲ့နန်က စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဒါဆို ဆရာလင်း ပြောတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်တွေထဲက ငါးလူသားတွေ၊ ရေသူမတွေက အမှန်တကယ် ရှိနေတာပေါ့... ရှေးခေတ်လူတွေက ဒီမိစ္ဆာကောင်တွေကို တကယ် မြင်ဖူးခဲ့ကြလို့လား... ဒါမှမဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တောင် တူအောင် ဖော်ပြနိုင်မှာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ရည်ရွယ်ချက်မပါသည့် စကားတစ်ခွန်းက အမှန်တကယ်ပင် အဖြေမှန်ကို ခန့်မှန်းမိသွားလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

လင်ယွီရုံထံမှ ရရှိထားသော သတင်းအချက်အလက်များအရ ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီပုံပြင်များတွင် စိတ်ကူးယဉ်ဖန်တီးထားသည့် အပိုင်းများမှလွဲ၍ အများစုမှာ အမှန်တကယ် တည်ရှိနေသော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ ဖြစ်နေနိုင်ချေ များသည်။

လူအများ၏ နှုတ်မှတစ်ဆင့် လက်ဆင့်ကမ်း ပြောဆိုကြရာမှ ထိုအရာများကို မှတ်တမ်းတင်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

သေချာသည်မှာ အချို့သော သက်ရှိများ၏ မျိုးရိုးဗီဇများတွင် ဤဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများနှင့် ပတ်သက်၍ အလွန် ပြင်းထန်သော မှတ်ဉာဏ်များ ရှိနေနိုင်ပြီး ယင်းမှတ်ဉာဏ်များက မျိုးရိုးဗီဇထဲသို့ တိုက်ရိုက် စွဲထင်သွားကာ မျိုးဆက်တစ်ခုပြီးတစ်ခု လက်ဆင့်ကမ်း သယ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

နောင်လာနောက်သားများသည် အိပ်မက်ကဲ့သို့သော မသိစိတ်များမှတစ်ဆင့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် သတ္တဝါများကို ပုံဖော်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ လင်းယွမ် တစ်ယောက်တည်း ထင်မြင်ချက်ပေးနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ မျိုးရိုးဗီဇများက သတင်းအချက်အလက်များကို အမှန်တကယ် သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး မျိုးဆက်သစ်များထံသို့ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ကြောင်နှင့် ကြွက်တို့တွင် ကြောင်၌ မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ မရှိပါက မွေးခါစ ကြောင်တစ်ကောင်သည် ကြွက်ကို စားနိုင်ကြောင်း မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

ယုန်တွင် မျိုးရိုးဗီဇဆိုင်ရာ အချက်အလက်များ မရှိပါက ကောင်းကင်ယံမှ သိမ်းငှက်သည် ၎င်း၏ သဘာဝရန်သူ ဖြစ်ကြောင်း မည်သို့ သိနိုင်မည်နည်း။

ဤအရာအားလုံးသည် ခေတ်အဆက်ဆက် မျိုးရိုးဗီဇများထဲတွင် စီးဆင်းလာခဲ့သော ကြောက်ရွံ့မှုများပင် ဖြစ်သည်။

လူသားများသည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်ပြီး လူသားများ၏ မျိုးရိုးဗီဇထဲတွင် ဤဒဏ္ဍာရီလာ သတ္တဝါများကို ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် သိချင်စိတ်များက စောစီးစွာကတည်းက စွဲထင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုသို့ ထိပ်လန့်သွားပြီးနောက် ယဲ့နန်လည်း စိတ်ကို ပြန်လည် စုစည်းလိုက်ကာ ပို၍ သတိထားလာပြီး လမ်းကြောင်း ရှာဖွေနေစဉ် လင်းယွမ်နှင့် အလှမ်းဝေးလွန်းသော နေရာသို့ မသွားရဲတော့ပေ။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦးသည် ရေအောက်တွင် ခြောက်မိုင်ကျော်ခန့် ကူးခတ်သွားခဲ့ပြီး ရှေ့ဘက် ရေအောက်တွင် အဆောက်အအုံများ ထူထပ်စွာ ပေါ်လာသည်။

လမ်းဘေးရှိ လမ်းညွှန်ဆိုင်းဘုတ်မှာ သံချေးတက်နေပြီး အပေါ်တွင် ဝမ်ရှီးလမ်း ဟူသော ဆေးသုတ်ထားသည့် စာသားအချို့ကို တွေ့ရသည်။

"ဒီနေရာပါပဲ... ဆရာလင်း... ဟိုဘက်ကို ကြည့်လိုက်ပါဦး"

ယဲ့နန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို အကဲခတ်လိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့ရှိ ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီးတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လင်းယွမ်ကို ချက်ချင်း လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူ ညွှန်ပြရာဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရာ ရှေ့ရှိ ဧရာမ အရိပ်မည်းကြီးက ပင်လယ်ကြမ်းပြင်တွင် ဝပ်တွားနေသော တောင်ကုန်းကြီးတစ်ခုနှင့် တူနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

၎င်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆောက်အအုံများစွာကို ဖိချေထားပြီး ၎င်း၏ အနီးတစ်ဝိုက်တွင် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ အများအပြား ပြိုကျနေသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အမြောက်အမြားက ကူးခတ်နေကြပြီး ထိုတောင်ကုန်းကြီးထဲသို့ အချိန်နှင့်အမျှ ဝင်ရောက် သွားလာနေကြသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် "သွားကြည့်ရအောင်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရှေ့ရှိ ဧရာမ ကျွန်းကြီးအနီးသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်သွားကြပြီး တစ်ကျွန်းလုံး၏ အမြင့်မှာ ပေ ၃၀၀ ခန့် ရှိသည်။

အမြင့်မှာ သိပ်မမြင့်လှသော်လည်း နေရာယူထားသည့် ဧရိယာက အလွန် ကြီးမားလှပြီး တစ်ခုလုံး၏ အကျယ်အဝန်းမှာ ထိုက်ယန်တောင်၏ ဧရိယာနီးပါးခန့် ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် ရေလွှမ်းမိုးမှုများ ပျံ့နှံ့နေပြီး ရေမျက်နှာပြင် မြင့်တက်လာမှုမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် ပေ ၃၀၀ ကျော်ခန့် ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

ထိုက်ယန်တောင်၏ တစ်ဝက်ခန့်သည် ရေမျက်နှာပြင်အထက်တွင် ပေါ်လွင်နေသေးသည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤရေအောက်ကျွန်းသည် ရေမျက်နှာပြင်၏ အမြင့်ကို ကျော်လွန်သွားရန် နည်းနည်းသာ လိုတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤသည်မှာ ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသော ရေပေါ်ကျွန်း တစ်ကျွန်း ဖြစ်သည်မှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။

တစ်ချို့က ၎င်းကို ချောက်နက်ကျွန်းဟု ခေါ်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ချိန်က ဤရေပေါ်ကျွန်းတွင် အရင်းအမြစ် အမြောက်အမြား ရှိခဲ့ပြီး ယခု ရေအောက်သို့ နစ်မြုပ်သွားသည့်တိုင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အမြောက်အမြားကို ဤနေရာတွင် စုရုံးလာစေရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဤကျွန်းပေါ်တွင် မူလကတည်းက ရှိနေသော ကပ်ပါးသတ္တဝါများလည်း ရှိနေသေးသည်။

ယင်းက ဤနယ်မြေကို အမှန်တကယ်ပင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ သောင်းကျန်းနေသည့် ချောက်နက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာစေခဲ့သည်။

"ဆရာလင်း... အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ယဲ့နန်သည် လင်းယွမ် နောက်သို့ လိုက်ကာ အနီးနားသို့ ကူးခတ်သွားသော်လည်း ထိုကျွန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက အလွန် များပြားလွန်းနေသည်။

လင်းယွမ် စဉ်းစားလိုက်ပြီး "ဒီလောက်များတဲ့ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက ဘာလို့ အတူတူ ယှဉ်တွဲနေထိုင်နိုင်ရတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာက အုပ်စုလိုက် စုရုံးနေထိုင်ကြတဲ့ ပုံစံမျိုးပဲ... သူတို့အချင်းချင်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ နေရာတွေ ရှိကြတယ်" ယဲ့နန်က ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် တိုးတိတ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းယွမ်က ခဏမျှ တွေးတောလိုက်ပြီး "လာ... မင်းကို မြေအောက်ကနေ တိုက်ရိုက် ခိုးဝင်ဖို့ ငါ ခေါ်သွားမယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ယဲ့နန် တစ်ချက် ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် လင်းယွမ်က သူ၏ ပခုံးကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မြေဝါရောင် အလင်းတန်းများ လှည့်ပတ်လာသည်။

"ရွှီး"

လင်းယွမ်က မြေလျှိုးအစွမ်းကို အသုံးပြုကာ သူ့ကို ခေါ်ဆောင်၍ ရွှံ့နွံများထဲသို့ တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်သွားစေသည်။

ဤနေရာသည် ရေပေါ်ကျွန်းကဲ့သို့ မျက်နှာပြင်တွင်သာ ကုန်းမြေဖြစ်နေပြီး အတွင်းပိုင်းတွင် သွေးသားတစ်ရှူးများ ရှိနေသည့် အရာမျိုးမဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် စစ်မှန်သော ကုန်းမြေ ဖြစ်သည်။

ရေပေါ်ကျွန်းတွင်မူ မြေလျှိုးအစွမ်းကို အပေါ်ယံတွင်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အနက်ပိုင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက ရေပေါ်ကျွန်း ကိုယ်တိုင်၏ သွေးသားတစ်ရှူးများက တားဆီးထားမည် ဖြစ်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရေပေါ်ကျွန်းသည် အခြေခံအားဖြင့် ကြီးမားသော သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင်၏ အလောင်းသာ ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ် စစ်မှန်သော ကျွန်းတစ်ကျွန်း မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ရွှံ့မြေအောက်တွင် လင်းယွမ်က ယဲ့နန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ မြေအောက်၌ အလွန် လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် လင်းယွမ် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ယခု သူတို့သည် ဤချောက်နက်ကျွန်း၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဆရာလင်း... ဒီမြေအောက်ထဲမှာ ကျွန်တော် လမ်းကြောင်းကို မခွဲခြားတတ်တော့ဘူး... ကျွန်းသခင်မတို့ ဘယ်နေရာမှာ ရှိနေလဲဆိုတာ မသိတော့ဘူးဗျ"

လင်းယွမ်က "အခု ချောက်နက်ကျွန်းရဲ့ အောက်ခြေကို ရောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်... လာ... ငါတို့ အပေါ်တက်ကြည့်ရအောင်... မင်း အသက်ရှူသံကို ထိန်းထားဖို့ မမေ့နဲ့ဦး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ" ယဲ့နန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူတို့နှစ်ဦး အထက်သို့ အလျင်အမြန် ကူးတက်သွားကြပြီး မကြာမီမှာပင် အပေါ်ဘက်၌ တားဆီးထားသော အရာတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်၏ မြေလျှိုးအစွမ်းသည် ဆက်လက်၍ အထက်သို့ တက်၍မရတော့ပေ။

ဤသည်မှာ ချောက်နက်ကျွန်း၏ အတွင်းပိုင်းရှိ သွေးသားတစ်ရှူးများက ပိတ်ဆို့ထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

၎င်းက သူတို့သည် ချောက်နက်ကျွန်း၏ အောက်ခြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်က လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ စတင် ရှာဖွေလေတော့သည်။

သိပ်မကြာမီမှာပင် မြေကြီးနှင့် ကျောက်တုံးများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို သူ ရှာတွေ့သွားသည်။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် သူက ယဲ့နန်ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ရေထဲသို့ အလျင်အမြန် ပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။

ရေမျက်နှာပြင်သို့ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤနေရာသည် ဂူတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

မှောင်မိုက်နေသော ဂူအတွင်း၌ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ရေပူဖောင်းများ ပလုံပလုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အမည်မသိ အရာဝတ္ထုအချို့က တောက်ပသော အလင်းရောင် ဖျော့ဖျော့များကို ထုတ်လွှတ်နေပြီး အလင်းရောင် အနည်းငယ်ကို မလူးသာမလွန့်သာ ပေးစွမ်းနေသည်။

ယဲ့နန်က မသိစိတ်ဖြင့် "ဆရာလင်း... ဒီနေရာက" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ရှူး"

လင်းယွမ်က သူ၏ ပါးစပ်ကို လှမ်းပိတ်လိုက်သဖြင့် ယဲ့နန် လန့်သွားသည်။

သူက လင်းယွမ်ကို အလျင်အမြန် ကြည့်လိုက်ပြီး အကြောင်းရင်းကို နားမလည်ဖြစ်သွားသည်။

လင်းယွမ်က တောက်ပနေသော ထိုအရာများကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်ပြီး သူ့ကို ခေါင်းဖြည်းညင်းစွာ ခါပြလိုက်သည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်စွမ်းအင် အာရုံခံစားမှုအရ ဤတောက်ပနေသော အရာဝတ္ထုများသည် အမှန်တကယ်ပင် မျက်လုံးများ ဖြစ်နေသည်။

၎င်းတို့၏ ပိုင်ရှင်များမှာမူ ဂူအတွင်း၌ ကပ်တွယ်နေသော ခရုကြီးများနှင့် တူသည့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤသန္ဓေပြောင်း ခရုသတ္တဝါများသည် အရွယ်အစား အကြီးအသေး အမျိုးမျိုးရှိပြီး တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို ထိပ်တွင်တင်ကာ တစ်လက်လက် တောက်ပနေပြီး အပြင်ဘက်ရှိ သက်ရှိများကို အနီးသို့ ရောက်လာစေရန် ဆွဲဆောင်နေပုံရသည်။

ယင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အစာအဖြစ် အယောင်ပြကာ အမဲလိုက်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသည်။

လင်းယွမ် အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ဤဂူအတွင်း၌ ဤသို့သော သန္ဓေပြောင်း ခရုကောင်ရေ ထောင်ချီ ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်မိသည်။

၎င်းတို့၏ သန္ဓေပြောင်းလဲမှု အဆင့်မှာ သိပ်မမြင့်မားလှဟု ခံစားရသော်လည်း လင်းယွမ်က ပြဿနာ မဖြစ်ချင်သေးပေ။

အကယ်၍ အသံဗလံ ထွက်သွားပြီး ပိုမို အစွမ်းထက်သော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို ဆွဲဆောင်မိပါက ရင်းရကျိုးနပ်မည် မဟုတ်ချေ။

လင်းယွမ်က တွင်းနက်အရိပ်နဂါး ၏ အစွမ်းကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းပြီး ယဲ့နန်ကို တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်ကာ အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး မှောင်မည်းနေသော လမ်းကြောင်းထဲတွင် အသံတိတ် လျှောက်လှမ်းကာ ဤဂူဝမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ဂူဝမှ ထွက်လာပြီးနောက် လင်းယွမ်သည် အရိပ်ထဲတွင် ဆက်လက် ခိုဝင်နေခဲ့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူတို့သည် ဤတွင်းနက်ရေပေါ်ကျွန်း၏ တောင်ခြေ၌ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သည်။

"အပြင်ရောက်ပြီ... နောက်က လိုက်ခဲ့... သတိထားဦးနော်... အရိပ်အခြေအနေမှာဆိုရင် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါ အများစုရဲ့ အာရုံစိုက်တာကို ငါတို့ ရှောင်လွှဲနိုင်လောက်တယ်"

လင်းယွမ်က ယဲ့နန်ကို တစ်ခွန်း သတိပေးလေသည်။

သူတို့နှစ်ယောက်သည် ကျွန်းပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ကူးသွားကြသည်။

ပေရာချီခန့် ကူးသွားပြီးနောက် ယဲ့နန်က မနေနိုင်ဘဲ လင်းယွမ်ကို ရုတ်တရက် ဆွဲလေသည်။

"ဆရာလင်း... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး"

လင်းယွမ်က နောက်လှည့်ကြည့်ပြီး သူ လက်ညှိုးထိုးပြရာဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လေသည်။

တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင် အမျိုးမျိုးသော သက်ရှိသတ္တဝါများက ထူးဆန်းသော အလင်းရောင်များ တောက်ပနေကြပြီး တွင်းနက်ကြီး တစ်ခုလုံးကို ရောင်စုံ ခြယ်သထားသကဲ့သို့ အလွန် လှပလွန်းနေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

အမျိုးမျိုးသော သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများက ကျွန်းပေါ်တွင် လွတ်လပ်စွာ ကူးခတ်နေကြပြီး အသီးသီးသော ထူးဆန်းသည့် သန္ဓေပြောင်း အပင်များကလည်း ရေလှိုင်းများအကြား ယိမ်းနွဲ့နေကြရာ အလွန် သေသပ်လှပသော ရေအောက်ကမ္ဘာလေး တစ်ခုကို ဖန်တီးထားလေသည်။

သို့သော် ယဲ့နန် ညွှန်ပြနေသည်မှာ ဤလှပသော မြင်ကွင်း မဟုတ်ဘဲ သူတို့ လာခဲ့သည့် ဂူဝပင် ဖြစ်သည်။

ထိုဂူဝကြီးမှာ အလွန် ကြီးမားလှပြီး စထွက်လာချိန်က ဘာမှ မခံစားခဲ့ရချေ။

ယခုအချိန်တွင် နောက်လှည့်ကြည့်မှသာ ၎င်းသည် လိုဏ်ဂူဝ မဟုတ်ကြောင်း လင်းယွမ် တွေ့ရှိသွားတော့သည်။

၎င်းမှာ ဧရာမ ခရုခွံကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိရသည်။

ခရုခွံ တစ်ခုလုံး၏ အမြင့်မှာ ပေ ၃၃ ထက် ကျော်လွန်နေပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တောင်ကြောများနှင့် ပေါင်းစပ်သွားကာ နှစ်ပရိစ္ဆေဒ ကြာရှည်စွာ ကပ်တွယ်နေပြီးနောက် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။

ထိုဂူဝဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ ခရုခွံပေါ်တွင် ပေါက်နေသော အပေါက်ငယ်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်နေပေသည်။

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလေသည်။ "သန္ဓေပြောင်း ခရုသတ္တဝါတစ်မျိုးရဲ့ အခွံ ဖြစ်ရမယ်... ဒါကြောင့်လည်း အထဲမှာ ခရုပက်ကျိတွေနဲ့တူတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ခရုသတ္တဝါတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုး"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်ကြီးတဲ့ ခရု ရှိနေတာလဲ" ယဲ့နန်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလေသည်။

လင်းယွမ်က ပြောလေသည်။ "မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်ကို ရောက်နေတဲ့ သန္ဓေပြောင်း ခရု ဖြစ်လောက်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ အခွံလွတ်ပဲ ကျန်တော့တာ... အခွံထဲမှာ သူ့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ အများကြီး ကပ်ပါးအဖြစ် နေထိုင်နေကြတာပဲ"

"သူ့ဘာသာ ဥဥတာလား ဒါမှမဟုတ် တခြား ဘယ်လို မျိုးပွားတဲ့ နည်းလမ်းမျိုးလဲ ဆိုတာတော့ မသိဘူး"

လင်းယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လေသည်။ ဤခံစားချက်မှာ အလွန် ထူးဆန်းလှပြီး မျိုးကွဲ သက်ရှိများ၏ မျိုးဆက်ပွားသည့် နည်းလမ်းကို အနီးကပ် ထိတွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"ဆရာလင်း... ကျွန်တော်တို့ အမြန် သွားရအောင်... ဒါကို ကြည့်ရတာ တကယ်ပဲ ကြက်သီးထစရာ ကောင်းတယ်"

ယဲ့နန်က ထူးဆန်းသည်ဟု မခံစားရဘဲ အမည်မသိ အရာများအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုမျိုး ဖြစ်ပေါ်နေပြီး လင်းယွမ်ကို အလျင်စလို တိုက်တွန်းလေသည်။

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး မေးလေသည်။ "ဘယ်လောက် ဝေးသေးလဲ"

"ရှေ့ဆိုရောက်လောက်ပြီ... အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့က ရေပြင်ပေါ်ကနေ လိပ်ကြီး ခေါ်ဆောင်သွားတဲ့အတိုင်း တိုက်ရိုက် နစ်မြုပ်လာတာ... အောက်ကနေ တက်လာတာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြပြီး ပြောလေသည်။ "ဒါဆိုလည်း သွားကြတာပေါ့"

သူတို့နှစ်ယောက်သည် အရိပ်ထဲတွင် ဆက်လက် ပုန်းအောင်းကာ ရှေ့ဆက်သွားခဲ့ကြသည်။

မကြာမီ လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ယဲ့နန်က သံသယဖြင့် မေးလေသည်။ "ဆရာလင်း... ဘာလို့ ဆက်မသွားတော့တာလဲ"

"ဟိုမှာ မင်းတို့ရဲ့ ဧရာမလိပ်ကြီးမလား"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ယဲ့နန်သည် အလျင်အမြန် ခေါင်းမော့ကြည့်လေသည်။

ရှေ့ဘက် တောင်ကြားထဲတွင် ကျွန်းတစ်ကျွန်းအလား ကြီးမားလှသော ဧရာမလိပ်ကြီး တစ်ကောင် ဝပ်တွားနေသည်ကို မြင်တွေ့ရလေသည်။

ဘောလုံးကွင်း နှစ်ကွင်း၊ သုံးကွင်းစာခန့် အရွယ်အစား ရှိသင့်သော ဧရာမလိပ်ကြီးမှာ ယခုအခါ ခေါင်းကို တစ်စုံတစ်ခု၏ ကိုက်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

ခြေလက်များမှာလည်း သန္ဓေပြောင်း ငါးများနှင့် ပုစွန်များ၏ တဖြည်းဖြည်း ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ကိုယ်ထည် အစိတ်အပိုင်း အနည်းငယ်နှင့် ဧရာမ လိပ်ခွံကြီးသာ ကျန်ရှိတော့ကာ ယခင်က လင်းယွီကျွန်း၏ စခန်းနေရာကို ကျောပိုးလျက် ဤတောင်ကြားထဲတွင် ကျကျန်ရစ်နေခဲ့လေသည်။

"လင်းယွီကျွန်း"

ယဲ့နန်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း နီရဲသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် အော်ဟစ်လေသည်။

ဤဧရာမလိပ်ကြီးသည် သူ၏ အိမ်ရာ ဖြစ်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ အိမ်ရာ ဤကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ မြင်ရသဖြင့် သူ မည်သို့ သည်းခံနိုင်မည်နည်း။

လင်းယွမ်က ပြောလေသည်။ "ဒီလိပ်ကြီးက သာမန် မဟုတ်ဘူး... သူ့မှာ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ အရွယ်အစား ရှိပေမယ့်... သူ့ရဲ့ အစွမ်းကတော့ မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတစ်ကောင်ရဲ့ ဝိသေသလက္ခဏာတွေနဲ့ မကိုက်ညီဘူး ဖြစ်နေတယ်"

"ထူးခြားတဲ့ မျိုးဆက်သွေးတွေ ဘာတွေ ရှိနေတာလား ဆိုတာတော့ မသိဘူး"

လင်းယွမ်၏ လေ့လာမှုများအရ သာမန် သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ အရွယ်အစားသည် ၎င်းတို့၏ အစွမ်းနှင့် အချိုးကျ ဖြစ်နေတတ်သည်။

အရွယ်အစား ကြီးမားလေ အခြေခံအားဖြင့် ၎င်း၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု အဆင့်က ပိုမြင့်မားလေ ဖြစ်သည်။

ဥပမာအားဖြင့် လင်းယွမ်ဆိုလျှင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်း ၁၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်၌ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် မျိုးရိုးဗီဇ သတ္တဝါ၏ ပုံစံသည် အမြင့် ပေ ၃၀ ကျော်ခန့် ရှိသည်။

၂၀ ရာခိုင်နှုန်းသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင်မူ အမြင့် ၆၅ ပေခန့်သို့ ရောက်ရှိလာမည် ဖြစ်သည်။

သူတစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘဲ ဖုန်းကျန့်ကုန်း နဲ့ ကျန်းယွီကျန်း တို့ အပါအဝင် အခြားလူများတွင်လည်း အလားတူ ဝိသေသလက္ခဏာများ ရှိကြသည်။

သေချာသည်မှာ ဤအချက်သည် အတိအကျ မှန်ကန်နေခြင်း မဟုတ်ပေ၊ ဥပမာအားဖြင့် စိတ်စွမ်းအင် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ သို့မဟုတ် ဟင်းလင်းပြင် အမျိုးအစား မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံတို့တွင် မျိုးရိုးဗီဇ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းပြီးနောက် အရွယ်အစားနှင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်းကြား တိုက်ရိုက် ဆက်စပ်မှု မရှိလှပေ။

လင်းယွမ်က သုမာရု ဟင်းလင်းပြင် ပုရွက်ဆိတ် အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် အရွယ်အစားမှာ ၁၀ ပေခန့်သာ ရှိသည်။

လိပ်ဝိညာဉ် ပုံရိပ်ယောင်မြွေ သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အခြား မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံ အမျိုးအစားများ၏ မျိုးရိုးဗီဇ ပုံစံများမှာမူ အရွယ်အစားနှင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း တိုးတက်မှုနှုန်း အချိုးကျခြင်းကို လိုက်နာကြဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤဧရာမလိပ်ကြီး၏ အခြေအနေမှာ ထိုအမျိုးအစားထဲတွင် မပါဝင်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှသည်။

"အခုက ဝမ်းနည်းနေရမယ့် အချိန် မဟုတ်ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ ကျွန်းသခင်မကို အမြန် ရှာတွေ့ဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်"

လင်းယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းက ယဲ့နန်ကို စိတ်ထဲမှ ဝမ်းနည်းကြေကွဲမှုများကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်စေခဲ့သည်။

သူက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဆရာလင်းပြောတာ မှန်တယ်... လိပ်ကြီးရဲ့ အလောင်းကို မြင်နေရပြီဆိုမှတော့ အဲ့ဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့ ပုန်းခိုခဲ့တဲ့ နေရာက မဝေးတော့ဘူး ဖြစ်ရမယ်"

ဆက်ရန်...