အခန်း (၅၃၅-၅၃၇)

အခန်း (၅၃၅) - တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခြင်း (အပိုင်း - ၂)

တကယ်လို့ ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား ဖွင့်ပြောလာပြီ ဆိုရင်တော့... သေချာပေါက် တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုံ့ကာ ခေတ္တမျှ စဉ်းစား တွေးတော လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။

"မင်း... ခဏလောက် ပြန်သွားချင်လို့လား"

စုယွီ သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ဆရာ... ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားမကြည့်ရဘူး ဆိုရင်တော့ စိတ်ဖြောင့်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် အချိန် အတန်ကြာအောင် နက်ရှိုင်းစွာ တွေးတော နေပြီးနောက် မှသာ ပြောလိုက်၏။

"ငါ့ အနားမှာ သားရဲ ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ထားတာ မျိုးလည်း မရှိဘူး... ပြီးတော့ မင်းနဲ့ အတူ လိုက်သွားပေးလို့ ရမယ့် တခြား အရာ မျိုးလည်း ဘာမှ မရှိဘူး"

"ဒါပေမဲ့... မင်း က အရင်ကလည်း အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး အတွက် အကျိုးဆောင် ခဲ့ဖူးသလို... အခုလည်း အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော အပျက်အစီး ထဲကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် အဝင်အထွက် လုပ်လို့ရတဲ့ တံဆိပ်ပြား ကို ဂိုဏ်း ကို ပေးအပ် ခဲ့တာ ဆိုတော့... ငါ့မှာ သွားပြီး အကူအညီ တောင်းရဲတဲ့ သတ္တိလေး တော့ ရှိလာပါပြီ"

"အဲဒါကြောင့်... မင်း အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး ကို အရင် တစ်ခေါက်လောက် ပြန်သွားလိုက်ပါ... ငါ မင်း နဲ့ အတူ လိုက်သွားပေးဖို့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် ကို အကူအညီ လှမ်းတောင်းပေးလိုက်မယ်"

"ငါ ကတော့ ဒီကနေ အခြေအနေ တွေကို ဆက်ပြီး စောင့်ကြည့် နေရဦးမှာ ဆိုတော့... မင်း နဲ့ အတူ အိမ် အထိ လိုက်လာပေးဖို့ ဆိုတာ ကတော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူးကွ"

စုယွီ မှာ အံ့အားသင့် သွားပြီး၊ လေသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်၏။

"ဆရာ... အဲဒီ အဘိုးကြီး က ဘယ်သူများလဲ ဟင်။ အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး က ဘယ် စီနီယာကြီး လဲ"

'ဘယ်သူများလဲ ဟ... ငါ့ကို ကူညီဖို့ ဆရာ ကိုယ်တိုင် မျက်နှာ သွားလုပ်ရမယ့် လူ ဆိုတော့ သာမန်တော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။'

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က "အို" ဟု တစ်ချက် ရေရွတ်လိုက်ပြီး၊ ခပ်ပေါ့ပေါ့ပင် ပြန်ဖြေသည်။

"အိပ်ရတာကို သိပ်ကြိုက်တဲ့ အဘိုးကြီး တစ်ယောက် ပါကွာ။ သူ က အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ချန်ထားခဲ့တဲ့ စီးတော်သားရဲ တွေထဲက တစ်ကောင် လေ။ အခုနောက်ပိုင်း သူ က အဓိက တောင်ထွတ် ပေါ်မှာပဲ အချိန်ပြည့် အိပ်နေတာ... အကျိုးရှိတဲ့ အလုပ် ဘာတစ်ခုမှ မလုပ်ဘူး"

"အတော်ပဲ... ဒီတစ်ခေါက် သူ့ကို မင်း နဲ့ အတူ လိုက်သွားခိုင်းလိုက်မယ်... ဒါမှ သူလည်း အညောင်းအညာ ပြေတာပေါ့"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီ မှာ ထိုနေရာတွင်ပင် အကြီးအကျယ် ဆွံ့အ မှင်သက် သွားတော့၏။ ထို့နောက် သူသည် တံတွေး တစ်ချက်ကို အလိုအလျောက် မြိုချ လိုက်မိသ၏။

'ဟယ်လို... ကြားလို့များ ကောင်းသေးရဲ့လား။'

'အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ရဲ့ စီးတော်သားရဲ တဲ့လား။ ဘုရား... ဘုရား... ငါတော့ တကယ် ရူးတော့မယ်။'

သူ၏ ဘေးတွင် ရှိနေကြသော တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့သည်လည်း... အစပိုင်း တွင် စုယွီ က တာ့ယွဲ့ နန်းတော် အန္တရာယ် ရှိနေနိုင်ကြောင်း ပြောစဉ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့် သွားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ယခုအခါ တွင်မူ... တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က စုယွီ နှင့်အတူ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ လိုက်ပါ သွားရန် အတွက် အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ၏ စီးတော်သားရဲ ကိုပင် အကူအညီ တောင်းပေးမည် ဟု ပြောလာသောအခါ၊ ထို အမျိုးသမီး နှစ်ဦးစလုံး မှာ လုံးဝ မှင်သက် ငေးမော သွားကြတော့၏။

'စုယွီ... '

'သူ့ရဲ့ အဆင့်အတန်း က ဒီလောက်ထိတောင် မြင့်မား နေပြီလား။ အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ရဲ့ စီးတော်သားရဲ တောင် သုံးလို့ ရနေပြီ ဆိုတော့...'

*

ခဏအကြာတွင်၊

စုယွီ၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် တို့သည် ခန်းမဆောင် ကြီး အတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး၊ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ကို နှုတ်ဆက် ကာ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာ လာခဲ့ကြသည်။

သူတို့သည် အခြေစိုက် စခန်း ၏ အပြင်ဘက် ဆီသို့ လျှောက်လှမ်း လာခဲ့ကြစဉ်၊ လော့ချန်ယွီ သည် စုယွီ ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"တာ့ယွဲ့ နန်းတော် က တကယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်နေပြီလား ဟင်"

စုယွီ သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်း များတယ်"

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင်မူ သံသယ ဖြစ်မှု အရိပ်အယောင် အချို့ ရှိနေသည်။

'စိတ် ထဲမှာ ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတာလေး တစ်ခု တည်း နဲ့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် အန္တရာယ် ရှိနေတယ် လို့ သူ က ဘယ်လို လုပ်ပြီး သိနိုင်တာလဲ။ ဘာလို့ ငါ ရော၊ လော့ချန်ယွီ ရော၊ တခြား လူတွေ ရော ဘာတစ်ခုမှ မခံစားရတာလဲ။'

သို့သော်ငြားလည်း သူမ သည် ထို မေးခွန်းများကို နှုတ်မှ ထုတ်ဖော် မမေးမြန်းခဲ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမ ၏ နှလုံးသား ထဲတွင် စုယွီ ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည် ထားသောကြောင့် ပင် ဖြစ်ပါသည်။

ထို့အပြင်... တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က စုယွီ အပေါ် မည်မျှ အလေးထား ဆက်ဆံပြီး၊ စုယွီ အတွက် အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ၏ စီးတော်သားရဲ ကိုပင် ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ အကူအညီ တောင်းပေးခဲ့သည် ကို မြင်တွေ့ လိုက်ရသော အခါ... တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် အနေဖြင့် သူမ ၏ သံသယ များကို ဆက်လက် ထိန်းသိမ်း ထားရန် လုံးဝ မလိုအပ်တော့ကြောင်း သေချာ သွားခဲ့လေပြီ။

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် သည် အလျင်စလို တိုက်တွန်း လိုက်၏။

"မြန်မြန် သွားကြစို့... ဒါမှ ငါတို့ အိမ်ကို မြန်မြန် ပြန်ရောက်မှာ"

အခြေစိုက် စခန်း ၏ နယ်နိမိတ် မှ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ... လော့ချန်ယွီ ၏ ဆက်သွယ် အကြောင်းကြားမှု ကို ကြိုတင် ရရှိထားသော မာရှီချင်း သည် သူတို့ကို အပြင်ဘက် တွင် အသင့် စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့တော့၏။

မာရှီချင်း နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ပြီး သွားသောအခါ၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် ထွက်ခွာ လာခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့် တွင်၊ တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် သည်လည်း သူတို့ကို အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် တွင် စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့သည်။

အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် တွင်၊ စုယွီ သည် သူ၏ တာအို ရုပ်သေး နှင့် ပြန်လည် ပေါင်းစည်း လိုက်ပြီး... ၎င်းကို သူ၏ ဒန်တျန် အတွင်း၌ သိမ်းဆည်းကာ ဆက်လက် အာဟာရ ဖြည့်တင်း ထားလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး ၏ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ သို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လည် သွားရောက်ရန် အတွက် နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်း ကို ထပ်မံ အသုံးပြု လိုက်၏။

*

အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး နန်းတော်။

တာ့ယွီ တောင်ထွတ်။

စုယွီ သည် ဤနေရာသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာသောအခါ... အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အကြေးခွံ များ၊ ခြေသည်း နှစ်ချောင်း နှင့် ခေါင်းပေါ်တွင် ချို ပေါက်ထွက် လာတော့မည့် အလား အဖုအပိမ့် ကြီး တစ်ခု ပါရှိသော... ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ ကြီး တစ်ကောင် နှင့် တူသည့် သတ္တဝါ ကြီး တစ်ကောင်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ခြံဝင်း ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ် သစ်ပင် ကြီး တစ်ပင် ပေါ်တွင် ခွေခွေလေး လဲလျောင်း နေသည်။

သူ ပြန်ရောက် လာချိန်တွင်၊ ထို ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ သတ္တဝါကြီး မှာ ဝိညာဉ် သစ်ပင် ၏ သစ်ရွက်အုပ် ကြီး အပေါ်တွင် ဇိမ်ကျကျ လှဲလျောင်းကာ နေစာ လှုံ နေ၏။

စုယွီ အနီးသို့ ချဉ်းကပ် လာသော အခါမှသာ၊ ထို သတ္တဝါ ကြီး သည် ခေါင်းကို မော့ကာ သူ့ကို တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်၏။ နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်... အဘွားအို တစ်ဦး၏ အသံ နှင့် ဆင်တူသော သံလိုက်ဓာတ် ပါသည့် အသံ ကြီး တစ်ခု သည် စုယွီ ၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် လာသည်။

"မင်း က ထျန်းယွီ ပြောတဲ့ တပည့် ဆိုတဲ့ ကောင်လေး လား"

စုယွီ သည် အနီးသို့ ထပ်မံ တိုးသွားပြီး၊ ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် ဦးညွှတ် ကာ နှုတ်ဆက် လိုက်၏။

"တပည့် စုယွီ ပါ ခင်ဗျာ... စီနီယာ့ ကို ဂါရဝပြု ပါတယ်"

'ဒီအဘွားကြီး က အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ရဲ့ စီးတော်သားရဲ ဆိုတော့... တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ထက်တောင် အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်သေးတယ်။ ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံမှ ရမယ်။'

ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ သတ္တဝါကြီး သည် ဝိညာဉ် သစ်ပင် ပေါ်မှ အောက်သို့ လျှောဆင်း လာပြီး စုယွီ ၏ အနီးသို့ ရောက်ရှိ လာကာ... မကျေမနပ် ညည်းတွား ပြောဆို လိုက်၏။

"အဲဒီ အဘိုးကြီး ကတော့လေ... ငါ့ကို အမြဲတမ်း အလုပ်တွေ လာလာ ပေးနေတာပဲ။ အိမ်မှာ အေးအေးဆေးဆေး အိပ်နေလို့ မရဘူးလား ဟယ်။ ဒီ အဘိုးကြီး ကိုတော့... နောက်တစ်ခါ တွေ့ရင် သေချာပေါက် ကောင်းကောင်း ပညာပေးလိုက်ဦးမှ ပါလေ"

စုယွီ "......"

'ဆရာ့ကို အဘိုးကြီး တဲ့... ပြီးတော့ ပညာပေးဦးမယ် တဲ့။ ငါ ဘာမှ မကြားလိုက်သလိုပဲ နေတာ အကောင်းဆုံးပဲ။'

ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ သတ္တဝါကြီး သည် စုယွီ ၏ အနီးသို့ ကပ်လာပြီး ပြောသည်။

"တက်လေ... ဘာ ကြောင်ကြည့် နေတာလဲ။ ငါ မင်းကို လိုက်ပို့ပေးမယ်"

စုယွီ က အလျင်စလို ပြန်ပြောလိုက်၏။

"အာ... စီနီယာ... ကျွန်တော့် ဘာသာ ကျွန်တော် သွားလိုက်ရမလား ခင်ဗျာ"

နောက်တစ်စက္ကန့် တွင်၊

အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော မိစ္ဆာ စွမ်းအားကြီး တစ်ခု သည် လေမုန်တိုင်း တစ်ခု အလား ရုတ်တရက် တိုက်ခတ် လာပြီး... သူ့ကို ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ သတ္တဝါကြီး ၏ ကျောပေါ်သို့ ပင့်တင် လိုက်သည်။ လေပြင်း ကြီး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း သွားပြီးနောက်... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် သူတို့သည် အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး နန်းတော် မှ ထွက်ခွာ လာခဲ့ကြပြီး တ်ိလင်း မြို့တော် ဆီသို့ ဦးတည် သွားနေခဲ့ကြတော့၏။

"စကားတွေ အရမ်း များတာပဲ"

ထိုအချိန်တွင် ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာ ကြီး ၏ အသံ သည် ဆက်လက် ညည်းတွား နေဆဲ ပင်။

"မင်းကို ငါ တစ်ခု ပြောပြမယ်... မင်းရဲ့ ဆရာ အဲဒီ အဘိုးကြီး က... သိပ်ပြီး အချိုးပြေတဲ့ ကောင် မဟုတ်ဘူး။ သူ ငယ်ငယ်တုန်းက ဆိုရင် ပြဿနာ တွေ အမျိုးမျိုး လိုက်ရှာနေတာ... ငါတောင် သူ့ကို သွားသွား ကယ်ခဲ့ရတာ အကြိမ်ကြိမ် ပဲ"

"အဲဒီ အချိန်တုန်းက ဆိုရင်လေ... ငါတို့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ ထဲမှာ ဘယ်သူ က ပြဿနာ အရှာဆုံး လဲ လို့ မေးရင်... သေချာပေါက် မင်းရဲ့ ဆရာ ပဲ။ အဲဒါ လုံးဝ ယုံမှား သံသယ ဖြစ်စရာ မလိုဘူး"

"နန်းတော်သခင် ကြီး ကတောင် ဒီကောင်လေး သိပ် ပြဿနာ ရှာလွန်းတယ် ဆိုပြီး မကြာခဏ ညည်းတွား ခဲ့ရတာ။ တကယ်လို့များ နန်းတော်သခင် ကြီး ကသာ သူ့ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် မကာကွယ် ပေးထားခဲ့ဘူး ဆိုရင်... သူ က တခြား အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း တွေရဲ့ လက်ချက် နဲ့ အရိုးတောင် ရှာရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

ကြည့်ရသည်မှာ ဤ စီနီယာကြီး သည် စုယွီ ၏ ဆရာ ဖြစ်သူ ၏ အတိတ် က အမည်းစက် သမိုင်းကြောင်း များကို ဖွင့်ချ ပြောဆို နေပုံ ရသည်။

စုယွီ မှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စား သွားပြီး စီနီယာကြီး နှင့် အပြန်အလှန် စကားစမြည် ပြောဆို လိုက်၏။

'ဟဲဟဲ... ဆရာ့ ရဲ့ အတင်း တွေ ကြားရပြီပေါ့။ ဒါမျိုး က ရှားရှားပါးပါး ပဲ။'

နောက်ဆုံး တွင်မူ... သူတို့၏ စကားဝိုင်း သည် လက်ရှိ နန်းတော်သခင် ကြီး ၏ အမည်းစက် သမိုင်းကြောင်း များ အထိပင် ရောက်ရှိ သွားခဲ့တော့၏။

ဘာပဲပြောပြော... စုယွီ သိထားသလောက် အရ ဆိုလျှင်... လက်ရှိ နန်းတော်သခင် ကြီး ၏ အမျိုးသမီး များ အနက် အချို့မှာ... ထိုအချိန် က အခြားသော အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး များ၏ နတ်မိမယ်လေး များ ဖြစ်ခဲ့ကြသည် မဟုတ်ပါလော။ ထိုအကြောင်းအရာ များ ၏ နောက်ကွယ်ရှိ ဇာတ်လမ်း များမှာ စုယွီ အတွက် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှား ရင်ခုန်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

စုယွီ က အံ့ဩတကြီး ဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"နန်းတော်သခင် ကြီး က အဲဒီလောက်တောင် ရှုပ်ပွေတဲ့ လူ... အဟမ်း... အဲဒီလောက်တောင် နှလုံးသားရေးရာ မှာ စွမ်းတဲ့ လူမှန်း ကျွန်တော် တကယ် မသိခဲ့ဘူးဗျာ"

"ဖူး..."

ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာ ကြီး က လှောင်ပြောင် သရော် လိုက်၏။

"တကယ်လို့ ငါ့ သခင် ကို သာ သွားမေးကြည့်... သူ က ပြောလိမ့်မယ်။ အဲဒီတုန်းက သူသာ သူ့ရဲ့ ကိလေသာ စိတ်တွေကို နည်းနည်းပါးပါး ထိန်းချုပ် နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... ဒီနေ့ သူ့ရဲ့ အောင်မြင်မှု တွေက အခုထက် အများကြီး ပိုပြီး ကြီးကျယ် ခမ်းနား နေလောက်ပြီ တဲ့"

"သူ နဲ့ မင်းရဲ့ ဆရာ က တစ်ယောက် နဲ့ တစ်ယောက် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် ပဲ။ တစ်ယောက် က ခြောက်ကပ် ပြီး သေမလို ဖြစ်နေတဲ့ အချိန်... နောက်တစ်ယောက် ကတော့ နစ်ပြီး သေမလို ဖြစ်နေတာ"

အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်။

စုယွီ မှာ ဘာဆက်ပြောရမှန်း မသိတော့အောင် ဆွံ့အ သွားသည်။ ဤ စီနီယာကြီး မှာ တကယ့်ကို ပွင့်လင်းလွန်းလှပြီး၊ ဘာတစ်ခုကိုမျှ ဖုံးကွယ် ချန်လှပ်ထားခြင်း မရှိချေ။

'ငါ့ဆရာ နဲ့ ခြောက်မြီး မြေခွေး အရှင်သခင်ကြီး တို့ အကြောင်း ကို ပြောနေတာလား။ သူတို့ က လုံးဝ ခြောက်ကပ် နေတာ မှ မဟုတ်တာ... ဆရာ က အဲဒီ ကိစ္စ တွေကို အာရုံ မစိုက်လို့ နေမှာပါ။'

စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာ ကြီး ၏ လမ်းညွှန် ခေါ်ဆောင်မှု အောက်တွင်... စုယွီ အနေဖြင့် သူတစ်ယောက်တည်း သွားမည် ဆိုပါက တစ်ရက်ခန့် အချိန်ယူ ရမည့် တ်ိလင်း အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့... တစ်နာရီ ပင် မပြည့်မီ အချိန်လေး အတွင်း ရောက်ရှိ သွားခဲ့သည်။

တစ်ချိန်တည်း မှာပင်... ဤ စီနီယာကြီး ၏ နာမည် ကိုပါ စုယွီ သိရှိ ခဲ့ရသည်။ သူမ ၏ နာမည်မှာ ဟွမ်ကျူး ဖြစ်သည်။ သူမ သည် မူလက သာမန် ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ရှိသော စပါးအုံးမြွေ တစ်ကောင် မျှသာ ဖြစ်သော်ငြားလည်း... ယခင် နန်းတော်သခင် ကြီး နှင့် လက်ရှိ နန်းတော်သခင် ကြီး တို့၏ အကူအညီ ဖြင့်... သူမ ၏ သွေးကြော များမှာ အကြီးအကျယ် အသွင်ပြောင်းလဲ သွားခဲ့တော့၏။

ယခုအခါ သူမ သည် နဂါး တစ်ပိုင်း၊ စပါးအုံးမြွေ တစ်ပိုင်း ဖြစ်နေလေပြီ။

သူမ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အစွမ်းအစ နှင့် ပတ်သက်၍မူ...

စုယွီ အနေဖြင့် လုံးဝ အကဲခတ် ၍ မရနိုင်ခဲ့သလို... ထုတ်ဖော် မေးမြန်း ရန်လည်း မဝံ့ရဲခဲ့ချေ။

"ဝီ..."

တ်ိလင်း အင်မော်တယ် မြို့တော် ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်း မှတစ်ဆင့်... စုယွီ နှင့် အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး တို့သည် ရှီကျွင်း မြို့တော် သို့ လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိ လာခဲ့ကြသည်။

ရှီကျွင်း မြို့တော် ၏ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်း အနီးရှိ ဧည့်ဂေဟာ တစ်ခု တွင်... စုယွီ သည် လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် နှင့် မာရှီချင်း တို့နှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ ခဲ့သည်။ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး သည် အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ကို ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက် လိုက်ကြ၏။

"အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ကို ဂါရဝပြု ပါတယ် ခင်ဗျာ"

"အာ... ရပါတယ်... ရပါတယ်။ ဒီလောက် ယဉ်ကျေးမနေပါနဲ့"

ဟွမ်ကျူး ၏ အသံ သည် လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ် သွားသည်။ "သွားကြစို့... မင်းတို့က အရေးတကြီး ကိစ္စ ရှိတယ် လို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား။ အဲဒါကြောင့် အချိန်တွေ ထပ်ပြီး မဖြုန်းကြတော့ဘူးလေ"

ရှီကျွင်း မြို့တော် ရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်း မှာ လွှမ်းခြုံနိုင်သော ဧရိယာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းသည့် ဧရာမ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်း ကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းမှတစ်ဆင့် လူတိုင်း သည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် နှင့် ပိုမို နီးကပ်သော ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ အရင် သွားရောက် နိုင်ပြီး... ထိုမှတစ်ဆင့် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ သူတို့ဘာသာ ဆက်လက် ခရီးဆက် နိုင်၏။

ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် ဆိုသည်မှာ ယခင်က မာရှီချင်း တပည့် အဖြစ် ဝင်ရောက် ခဲ့သော အင်အားစု ကြီး ပင် ဖြစ်သည်။

ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် သည် တာ့ချန် ၏ အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောက တွင် ထိပ်သီး အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး ဆယ်ခု စာရင်း ဝင် မဟုတ်သော်ငြားလည်း... ၎င်း၏ အင်အား ကိုမူ လုံးဝ အထင်သေး၍ မရနိုင်ချေ။ ၎င်းတွင် ဝိညာဉ် ခွဲထွက် အဆင့် တွင် ရှိသော အကြီးအကဲ များ က ကြီးကြပ် ကွပ်ကဲ နေကြ၏။

ထို့အပြင် သူတို့တွင် ပဉ္စမအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ပင် ရှိနေသေးသည်။

မာရှီချင်း ပါဝင် လာသဖြင့်၊ ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် မှတစ်ဆင့် ဖြတ်သန်း သွားလာရန် မှာ လူတိုင်း အတွက် မည်သည့် ပြဿနာ မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် မြို့တော် မှ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ၊ စုယွီ၊ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြားသူများ အားလုံး သည် အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ၏ ကျောပေါ်သို့ တက်လိုက်ကြပြီး... တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ယှဉ်ပြိုင်၍ မရနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်သော အရှိန်နှုန်း ဖြင့် ပြေးလွှား သွားကြတော့၏။

ခရီးစဉ် မှာ အလွန်တရာ ရှည်လျားလှပြီး၊ လူသူ ကင်းမဲ့သော တောရိုင်း ဒေသ များကို တစ်ခုပြီး တစ်ခု ဖြတ်ကျော် သွားလာ ခဲ့ကြရသည်။

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် သို့ လာရောက် ခဲ့စဉ် က... အရှင်သခင်ကြီး ကုလန် ၏ စတုတ္ထအဆင့် အနိမ့်ပိုင်း ယာဉ်ပျံ ဖြင့်ပင် တစ်နှစ်ကျော်ခန့် အချိန်ယူ ခဲ့ရ၏။

ယခုအခါ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိရန် အတွက်... တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် နိုင်ရန်ပင် နှစ်ဝက် နီးပါးခန့် အချိန်ယူ ခဲ့ရသည်။

သူတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ နယ်နိမိတ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် လာပြီး၊ အင်မော်တယ် ကုန်သွယ်ရေး မြို့ငယ်လေး တစ်ခု ကို ဖြတ်ကျော် သွားသည့် အချိန်လေး တွင်ပင်... စုယွီ၊ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြားသူများ သည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်း နေကြောင်းကို အာရုံခံ မိလိုက်ကြ၏။

အောက်ဘက်ရှိ မြို့ငယ်လေး ထံမှ... သွေးနံ့ သဲ့သဲ့ နှင့် မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ များသည် လေထဲသို့ လွင့်ပျံ တက်လာ နေသည်။

စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် မျက်မှောင် ကြုံ့သွားကြပြီး၊ သူတို့၏ နတ်ဘုရား အာရုံ များကို အောက်ဘက်ရှိ မြို့ငယ်လေး ဆီသို့ ချက်ချင်းပင် ဖြန့်ကျက် လွှမ်းခြုံ လိုက်ကြ၏။

ဤ ကုန်သွယ်ရေး မြို့ငယ်လေး မှာ သိပ်ပြီး မကြီးမားလှချေ။ ပထမအဆင့် ဝိညာဉ် သွေးကြော တစ်ခု ပေါ်တွင် တည်ရှိပြီး၊ တောင်တန်းများ အကြားတွင် တည်ဆောက်ထားကာ မြူခိုးမြူငွေ့ များဖြင့် အလွှာလိုက် ဖုံးလွှမ်း နေသည်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ ဤ မြူခိုးမြူငွေ့ များမှာ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ ၏ နတ်ဘုရား အာရုံ များကို ဖောက်ထွင်း မမြင်နိုင်အောင် လုံးဝ တားဆီး နိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ချေ။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်... မြို့ငယ်လေး အတွင်းရှိ ငရဲပြည် အလား ဆိုးရွားလှသော မြင်ကွင်း ကြီး သည် သူတို့၏ အမြင်အာရုံ ထဲသို့ ဝင်ရောက် လာတော့၏။

အခန်း (၅၃၆) - လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု၊ ကျားပေါက်လေးတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား (အပိုင်း - ၁)

အနံ့ဆိုးများ ထောင်းထောင်းထနေသော အနက်ရောင် သွေးကွက်များ သည် ဈေးတန်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းထားသည်။ လမ်းမများ၊ သစ်သားအိမ်များ၊ ခြံဝင်းများ နှင့် အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံ များ အားလုံး ပေါ်တွင်... သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် များ အလား ခြောက်ကပ်နေသော မရေမတွက်နိုင်သည့် အရိုးစု များ ပြန့်ကျဲ နေသည်။

ထို အရိုးစု များ ပေါ်တွင် မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ များ ယခုတိုင် ရစ်ဝဲ ကျန်ရစ် နေဆဲ ပင် ဖြစ်သည်။

ဈေးတန်း တစ်ခုလုံး မှာ အမှောင် အင်အားစု များ၏ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်စွာ ဖျက်ဆီးခြင်း ကို ခံထားရပြီး၊ ခွေးတစ်ကောင် ကြောင်တစ်ကောင် မျှပင် အသက်မရှင်နိုင်ဘဲ ငရဲပြည် အလား ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေတော့၏။

စုယွီ၊ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြားသူများ သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဒေါသ ထွက်နေကြသည်။

'သောက်ရူးတွေ... ငါတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ရဲ့ ပိုင်နက် ထဲမှာ လာပြီး ရမ်းကားနေတာပဲ။ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း က ကောင်တွေ တော်တော် အတင့်ရဲနေပါလား။ ဒီကောင်တွေကို အသေဆိုးနဲ့ သေအောင် သတ်ပစ်မယ်။'

ဤနေရာသည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ မြောက်ဘက်ပိုင်း တွင် တည်ရှိပြီး၊ နယ်စပ် နှင့် သိပ်မဝေးလှသလို... တစ္ဆေတတေ များ ကျက်စားရာ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း နှင့်လည်း အလွန် နီးကပ် သည်။

ယခင်က မြေဆရာ များ ဖြစ်ကြသော မာ မိသားစု သည် ဤနေရာ နှင့် နီးကပ်စွာ နေထိုင်ခဲ့ကြသော်ငြားလည်း၊ ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ ခြိမ်းခြောက်မှု များ နှင့် မာရှီချင်း တစ်ယောက် တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့်အတူ ကြယ်စင်ခူး မျှော်စင် သို့ ကျင့်ကြံရန် လိုက်ပါသွားမှု များကြောင့်... မာ မိသားစု သည် တာ့ယွဲ့ မြို့တော် သို့ ပြောင်းရွှေ့ သွားခဲ့ကြပြီး သူတို့၏ ဘိုးဘေး နယ်မြေ တွင် ဆက်လက် နေထိုင်ခြင်း မရှိတော့ချေ။

မာရှီချင်း သည် မျက်မှောင်ကြုံ့ကာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီ ဈေးတန်း က မော့ယွဲ့ တောင် ဈေးတန်း လို့ ခေါ်တယ်ဗျ"

"အရင်က အခြေခံ တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တွေ ရှိတဲ့ ဝူ မိသားစု က အုပ်ချုပ်ခဲ့တာ"

"အခု ကြည့်ရတာတော့... အဲဒီ မိသားစု လည်း ပြုတ်သွားပြီ ထင်တယ်"

'သေစမ်း... ငါတို့ မိသားစု သာ အစောကြီး မပြောင်းခဲ့ရင် အခုဆို ဒီ အရိုးစု တွေထဲမှာ ငါ့ဆွေမျိုးတွေ ပါနေလောက်ပြီ။ တော်သေးလို့ပေါ့။ ဘုရား... ဘုရား။'

စုယွီ သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစား တွေးတော လိုက်ပြီးနောက် ပြောသည်။

"စီနီယာ... ခဏလောက် အောက်ဆင်းပေးပါလား ခင်ဗျာ"

ဟွမ်ကျူး သည် ဘာစကား တစ်ခွန်းမျှ မဆိုတော့ဘဲ၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ ကို တင်ဆောင်ကာ ကောင်းကင်ယံ မှနေ၍ ဈေးတန်း ၏ အပြင်ဘက် သို့ ထိုးဆင်း လိုက်၏။

စုယွီ သည် မီး မန္တန်စွမ်းအား တစ်ခုကို ဖော်ထုတ် လိုက်ပြီး၊ ဈေးတန်း အတွင်း ပြန့်ကျဲ နေသော အရိုးစု အကြွင်းအကျန် များ အားလုံးကို ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်း စေလိုက်၏။ လေထဲတွင် စွဲကျန်နေသော သေမင်း ၏ အနံ့အသက် များ နှင့် သွေးညှီနံ့ များကို အလုံးစုံ ဖယ်ရှား ပစ်လိုက်၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် ဈေးတန်း ၏ အနီးတွင် တွင်းတစ်တွင်း တူးကာ ပြာများ အားလုံးကို မြှုပ်နှံ လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ဤ သေဆုံးသွားသူများ အတွက် အမည်မသိ သင်္ချိုင်း တစ်ခုကို တည်ဆောက် ပေးခဲ့ပြီး၊ လမ်းခရီး အတွက် နှုတ်ဆက်သည့် အနေဖြင့် ဝိညာဉ် အရက် တစ်အိုး ကို သွန်ချကာ နောက်ဆုံး အရိုအသေ ပေးခဲ့ကြသည်။

'မင်းတို့တွေ ဘယ်သူတွေလဲ ဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့... အနည်းဆုံးတော့ သပ်သပ်ရပ်ရပ် လေး သွားရတာပေါ့ကွာ။ ကောင်းရာသုဂတိ လားကြပါစေ။'

ထို ကိစ္စရပ် များ အားလုံးကို ပြီးစီးသွားသော အခါ၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် ဤနေရာမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြပြီး တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ဆီသို့ ဆက်လက် ခရီးဆက် ခဲ့ကြသည်။

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိမည့် လမ်းခရီး တစ်လျှောက်တွင်၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်း၌ အခြားသော ဆူပူ အုံကြွမှု များကို တွေ့ရှိ ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့ ဖြတ်သန်း သွားခဲ့သော အင်မော်တယ် မြို့တော် အနည်းငယ် တွင်၊ ကျင့်ကြံသူ များ၏ အလွန်တရာ လေးနက် တည်ကြည် နေမှု နှင့် အစောင့်အကြပ် ထူထပ်စွာ ချထားမှု များကို အထင်းသား အာရုံခံ မိခဲ့ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရသော အခါ၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် မကြာသေးမီက တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်း၌ ကြီးမားသော ပြဿနာ တစ်ခုခု သေချာပေါက် ဖြစ်ပျက် ခဲ့ပြီ ဆိုသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ သဘောပေါက် သွားခဲ့ကြသည်။

ဤအခြေအနေ များက တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ၊ မာရှီချင်း နှင့် အခြားသူများ ၏ မျက်နှာ အမူအရာ များကို အလွန်တရာ တင်းမာ လေးနက် သွားစေခဲ့သည်။

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် က အသံထွက်ကာ စဉ်းစားလိုက်၏။

"တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှာ ဆက်ဖြစ်နေတဲ့ ကိစ္စတွေ က... မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ တွေ နဲ့များ သက်ဆိုင် နေမလားပဲ"

သူမ သည် ခရီးစဉ် တစ်လျှောက် တွင် ကျင့်ကြံသူ များ အချင်းချင်း ပြောဆို နေကြသော စကား အချို့ကို ကြားခဲ့ရပြီး၊ မကြာသေးမီက တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် တွင် တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်ပျက် ခဲ့ကြောင်းကို သိရှိထားခဲ့သည်။

ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း တွင် အကြီးအကျယ် ဆူပူ အုံကြွမှု ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး၊ မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား သည် ထိုနေရာမှ ထွက်ပြေး လာကြကာ တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သောင်းကျန်း နေကြခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

'စုယွီ ပြောခဲ့တာ ဒါကိုများ ဆိုလိုတာလား။ သူ့အာရုံ က တော်တော် မှန်တာပဲ။ အခုမှတော့ ပြေးမနေနဲ့... ငါ့ရှေ့ပေါ်လာတဲ့ မိစ္ဆာကောင် အကုန် ရှင်းပစ်မယ်။'

ယခင်က စုယွီ ပြောခဲ့သော 'တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် တွင် မကြာမီ ကြီးမားသော ကိစ္စ တစ်ခု ဖြစ်ပျက် လိမ့်မည်' ဟူသော စကားကို ပြန်လည် စဉ်းစားမိလိုက်သော အခါ၊ သူမ အနေဖြင့် ဤ အဖြစ်အပျက် သည် ထို မိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူ များ နှင့် သေချာပေါက် ပတ်သက် ဆက်နွှယ် နေလိမ့်မည် ဟု မသင်္ကာ ဖြစ်မိတော့၏။

ထိုအကြောင်းကို တွေးမိလိုက်သောအခါ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ပိုမို အေးစက် သွားပြီး... ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း မှ ဤ မိစ္ဆာကောင် များကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင် ရှင်းလင်းရန် စဉ်းစား နေမိတော့၏။

စုယွီ သည် ဘာစကား တစ်ခွန်းမျှ ဝင်မပြောခဲ့ချေ။

အစကတည်းက၊ သူသည် ထိုက်ရွှီ မဟာမိတ် အဖွဲ့ ၏ ခေါင်းဆောင်၊ ရွှမ်ထျန်း အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး၊ ချင်းရွှမ် အင်မော်တယ် ဂိတ်တံခါး သို့မဟုတ် အခြားသော ပင်လယ်ပြင် ဒေသ မှ အင်အားစု များ နှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စရပ် များကို လုံးဝ (လုံးဝ) ထုတ်ဖော် ပြောဆို ခဲ့ခြင်း မရှိချေ။

သူသည် စိတ်ထဲတွင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြောင်း နှင့်... သူတို့၏ ဇာတိမြေ တွင် ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိလာနိုင်ကြောင်း ကိုသာ ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် အခြားသူများ ကို သူနှင့်အတူ ပြန်လည် ခေါ်ဆောင် လာခဲ့ခြင်း ပင်။

သို့သော်ငြားလည်း၊ သူတို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာချိန်တွင် တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် ကြီးမှာ အကြီးအကျယ် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ ဆိုသည်ကို စုယွီ လုံးဝ မထင်မှတ် ထားခဲ့ချေ။ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား၊ သူတို့၏ မိသားစု များ နှင့် ဈေးတန်းများ မှ ကျင့်ကြံသူ များ အားလုံး သည်... မြောက်ဘက် အရပ်မှ နေ၍ အလယ်ဗဟို ဒေသ သို့မဟုတ် တောင်ဘက် အရပ် ဆီသို့ အပြေးအလွှား ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင် နေကြရ၏။

ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း တွင် ကြီးမားလှသော အပြောင်းအလဲ ကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ် ခဲ့သည်။ ကောလဟာလ များ အရ... ဖီးနစ် နယ်မြေ ၏ ဖီးနစ် အင်မော်တယ် တောင်ကြား တွင် ပျောက်ဆုံး သွားခဲ့သော ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် သည် သူ၏ နောက်လိုက် နောက်ပါ များ နှင့်အတူ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာခဲ့ပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိရ၏။

ယခုအခါ သူသည် ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း အတွင်း၌ ရှိနေပြီး၊ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ နန်းတော် ၏ ကြီးစိုး လွှမ်းမိုးမှု နေရာကို လုယူရန် အတွက် အသေအလဲ တိုက်ပွဲဝင် နေသည်။

ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် သည် ရှေးဟောင်း ခေတ် က မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး ဝင်စား လာခြင်း ဖြစ်သည် ဟူသော ကောလဟာလ များမှာ အမှန် ဟုတ် မဟုတ် ဆိုသည်ကို စုယွီ အတိအကျ မသိရှိသော်ငြားလည်း... သူ စတင် ထွက်ပေါ် လာပြီး ကတည်းက ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်မျှသော အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင်... သူသည် ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ နန်းတော် နှင့် ယှဉ်ပြိုင် နိုင်စွမ်း ရှိလာရုံ သာမက၊ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း ၏ အုပ်ချုပ်သူ နေရာကိုပင် ဝင်ရောက် လုယက် နိုင်လာခဲ့လေပြီ။

ထိုကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ် မျိုးကို ဒဏ္ဍာရီလာ အရှင်သခင် တစ်ပါး အဖြစ် သတ်မှတ်၍ ရနိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

လမ်းခရီး တစ်လျှောက်လုံး တွင် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက် မှုများသာ လွှမ်းမိုး နေခဲ့၏။

ဟွမ်ကျူး ၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အရှိန်နှုန်း ဖြင့်၊ စုယွီ နှင့် အခြားသူများ သည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် သို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာခဲ့ကြသည်။ သူတို့ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် အနီးသို့ ချဉ်းကပ် လာချိန်တွင်၊ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ နတ်မိမယ် လျူရွှီ သည် အပြင်ဘက် တွင် ကြိုတင် ရောက်ရှိ နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပြီး... သူတို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာသည်ကို လေးနက် တည်ကြည်သော အမူအရာ ဖြင့် စောင့်ကြည့် နေသည်။

ဟွမ်ကျူး ထံမှ ထုတ်လွှတ် နေသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ ကြီးမှာ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလွန်းလှပေသည်။ အဝေးမှ နေ၍ပင်၊ ၎င်းသည် လျူရွှီ ၏ နှလုံးသား ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ် သွားစေခဲ့၏။

သို့သော်လည်း၊ ကံကောင်း ထောက်မစွာ ဖြင့်။

ဟွမ်ကျူး သည် တာ့ယွဲ့ နန်းတော် နှင့် နီးကပ် လာသောအခါ၊ လျူရွှီ သည် ၎င်း၏ ကျောပေါ်ရှိ လူသား ကျင့်ကြံသူ များ၏ အရှိန်အဝါ ကို အာရုံခံ မိလိုက်၏။ သေချာစွာ အကဲခတ် ကြည့်လိုက်သော အခါ၊ သူမ သည် စုယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် အခြားသော ရင်းနှီး ကျွမ်းဝင် နေသည့် မျက်နှာ များကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လျူရွှီ ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ရေရွတ်လိုက်၏။

"သူတို့ ပြန်လာကြတာလား"

'ဟိုက်... သူတို့တွေ ပြန်လာကြတာကိုး။ တော်သေးလို့ပေါ့ မိစ္ဆာကောင် လာတိုက်တာများလားလို့ လန့်သွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့...'

သူတို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာခြင်းမှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်ချေ။

ဒါပေမဲ့...

'သူတို့ စီးလာတဲ့ အောက်က ကောင်ကြီး က ဘာကောင်ကြီးလဲ။ အရှိန်အဝါ က မဟားတရား ကြီး ပါလား။ ငါ့ကိုတောင် အသက်ရှူ ကြပ်စေတယ်။'

လျူရွှီ တစ်ယောက် ထိုကိစ္စကို စဉ်းစား နေစဉ် မှာပင်... မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်း၌၊ အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ လွတ်မြောက်ခြင်း အလင်းတန်း တစ်ခု သည် သူမ ၏ ရှေ့ မလှမ်းမကမ်း တွင် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ် လာပြီး... အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အကြေးခွံ များ၊ ခြေသည်း နှစ်ချောင်း ပါရှိသော ဧရာမ စပါးအုံးမြွေ မိစ္ဆာ သတ္တဝါ ကြီး သည် သူမ ၏ အထက် ပေ တစ်ရာခန့် အကွာ ကောင်းကင်ယံ တွင် ရပ်တန့် သွားသည်။

၎င်း၏ မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ များကို အနည်းငယ် ပြန်လည် ရုပ်သိမ်း ဖုံးကွယ် ထားသော်ငြားလည်း၊ လျူရွှီ ၏ မျက်နှာ ကို ဖြူရော် သွားစေရန် နှင့် သူမ ၏ ရင်ထဲတွင် အလိုအလျောက် အကြောက်တရား များ ပေါ်ပေါက် လာစေရန် အတွက်မူ လုံလောက် နေဆဲ ပင်။ ဟွမ်ကျူး ထံမှ အဆုံးစွန်သော ခြိမ်းခြောက်မှု ကြီး တစ်ခု ကို သူမ အထင်းသား အာရုံခံ နေရ၏။

ဟွမ်ကျူး ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရခြင်းမှာ၊ သူမ ကိုယ်သူမ အလွန်တရာ သေးငယ် သိမ်မ်မွှား လွန်းလှသည် ဟု ခံစား နေရသည်။

မလွှဲမရှောင်သာ သည့် အဆုံး တွင်၊ လျူရွှီ သည် သူမ ၏ ကိုယ်ပိုင် တာအို နယ်ပယ် အရှိန်အဝါ ကို စုစည်း ကာ ခေတ္တမျှ ပြန်လည် ခုခံ လိုက်ရပြီးနောက် မှသာ... သူမ အနည်းငယ် သက်သာရာ ရသွား၏။

"ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်..."

စုယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် နှင့် မာရှီချင်း တို့ အားလုံး သည် ဟွမ်ကျူး ၏ ကျောပေါ်မှ ခုန်ဆင်း လာကြပြီး၊ လျူရွှီ ၏ ရှေ့တွင် ရပ်ကာ ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။

"အကြီးအကဲ လျူရွှီ ကို ဂါရဝပြု ပါတယ် ခင်ဗျာ"

"ဘိုးဘေးကြီး ကို ဂါရဝပြု ပါတယ်"

"အင်း"

လျူရွှီ သည် အသိအမှတ် ပြုသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူမ ၏ အကြည့်များ ကို ဟွမ်ကျူး ထံသို့ ရွှေ့လိုက်၏။

"ဒီ အကြီးအကဲ က..."

စုယွီ က ကပျာကယာ ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ က အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ပါ ခင်ဗျာ။ ခရီး က အရမ်း ရှည်လျား တဲ့ အတွက်... ကျွန်တော်တို့ နဲ့ အတူ လိုက်ပါ စောင့်ရှောက် ပေးဖို့ ကျွန်တော့် ရဲ့ ဆရာ က အကူအညီ တောင်းပေး လိုက်တာပါ"

'ဆရာ ပြောတာကိုပဲ ယုံရမှာပဲလေ... အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး ရဲ့ စီးတော်သားရဲ တဲ့။ အကြီးအကဲ လျူရွှီ လန့်မသွားအောင် နည်းနည်းတော့ သေချာ ရှင်းပြမှ။’

အခန်း (၅၃၇) - လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု၊ ကျားပေါက်လေးတွေကို အနိုင်ကျင့်နေတာလား (အပိုင်း - ၂)

နတ်မိမယ် လျူရွှီ ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု ကြောင့် အရောင်များ လက်လတ် တောက်ပ သွားသည်။ ဤ သတင်း အချက်အလက် မှာ သူမ အတွက် တကယ့်ကို အလွန်တရာ ကြီးမား လေးနက်လှသော သတင်းကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်သည်။

'မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ ရဲ့ အရင် နန်းတော်သခင် ကြီး တဲ့လား။'

'သူ့ရဲ့ ဆရာ က ဒီလောက်တောင် အရေးပါတဲ့ မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် ကို... ဒီ ကလေး တစ်သိုက် အိမ်ပြန်ဖို့ အတွက် အစောင့်အဖြစ် ထည့်ပေးလိုက်တယ် ဟုတ်လား။'

'ဘုရား... ဘုရား... သူ့ရဲ့ နောက်ခံ က ဘယ်လောက်တောင် ဩဇာ ကြီးမား နေလို့လဲ။'

နတ်မိမယ် လျူရွှီ သည် ဟွမ်ကျူး ကို လေးစားစွာ ကြည့်လိုက်ပြီး၊ ခါးကို ညွှတ်ကာ ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် နှုတ်ဆက် လိုက်၏။

"တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ နတ်မိမယ် လျူရွှီ... အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ရဲ့ ကြွရောက် လာမှု ကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆို ပါတယ် ခင်ဗျာ"

ဟွမ်ကျူး သည် ဘာစကား တစ်ခွန်းမျှ ပြန်မပြောခဲ့ဘဲ၊ နတ်မိမယ် လျူရွှီ ကို အသိအမှတ် ပြုသည့် အနေဖြင့် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်ပြ ရုံသာ ပြုလုပ် လိုက်ပြီး... စုယွီ နှင့် အခြားသူများ ၏ အနောက်တွင် အေးအေးဆေးဆေး ပင် ဆက်လက် ရပ်နေသည်။

တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် က ဝင်ပြောလိုက်၏။

"အကြီးအကဲ... ကျွန်တော်တို့ အထဲကို အရင် ဝင်ကြရအောင်လေ။ လမ်းလျှောက်ရင်း စကားပြောလို့ ရတာပဲ"

နတ်မိမယ် လျူရွှီ သည် ခေါင်းညိတ် လိုက်ပြီး၊ ဟွမ်ကျူး ကို ရိုသေစွာဖြင့် လမ်းညွှန် ပြသ လိုက်၏။

"ဒီဘက်ကို ကြွပါ အကြီးအကဲ"

နတ်မိမယ် လျူရွှီ ၏ လမ်းညွှန် ခေါ်ဆောင်မှု အောက်တွင်၊ သူတို့ အားလုံး သည် ကောင်းကင်ယံ မှနေ၍ တိမ်တိုက် အလွှာများ ကို ဖောက်ထွင်း ဆင်းသက် လာကြပြီး... တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ ကောင်းကင်သို့ ထိုးထွက် နေသော ဧရာမ ဝိညာဉ် တောင်ထွတ် ကြီး ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ ရောက်ရှိ လာကြသည်။ ထို့နောက် ဂိုဏ်း ၏ အဓိက ခန်းမဆောင် ကြီး ရှေ့ရှိ ရင်ပြင် ကျယ်ကြီး ပေါ်သို့ ဆင်းသက် လိုက်ကြတော့၏။

"ဝှစ်..."

မြေပြင် ပေါ်သို့ ဆင်းသက် လိုက်သည့် အခိုက်အတန့် တွင်၊ ဟွမ်ကျူး ၏ ကိုယ်ပေါ်မှ အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ အလင်းတန်း တစ်ခု ရုတ်တရက် ရစ်သိုင်းလာပြီး... အံ့အားသင့်ဖွယ်ရာ ပင် အဝါရောင်ဖျော့ဖျော့ ဂါဝန် ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်တရာ လှပ ကျက်သရေ ရှိသည့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး အဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်း သွားတော့၏။

စုယွီ၊ လော့ချန်ယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြား လူအနည်းငယ် မှာ... ယခင် နန်းတော်သခင် ကြီး ၏ စီးတော်သားရဲ ဖြစ်သော ဟွမ်ကျူး ၏ လူ အသွင်ပြောင်းခြင်း ကို ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် မျက်မြင် ကိုယ်တွေ့ မြင်တွေ့ လိုက်ရသဖြင့်၊ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု အရိပ်အယောင် များ အထင်းသား ပေါ်လွင် သွားကြသည်။

'ဟိုက်... အဘွားကြီး အသံ ပေါက်နေတာ... ရုပ်ကျတော့ တကယ့် နတ်မိမယ်လေး လို လှနေပါလား။ မိစ္ဆာတွေ က တကယ်ပဲ ခန့်မှန်းရ ခက်တယ်။'

သို့သော်ငြားလည်း၊ နတ်မိမယ် လျူရွှီ မှာမူ အနည်းငယ်မျှ အံ့အားသင့် သွားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

ဟွမ်ကျူး ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင် အနေဖြင့် လူသား အသွင်ပြောင်း နိုင်စွမ်း ရှိသည် ဆိုခြင်းမှာ လုံးဝ ပုံမှန် ကိစ္စ တစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး... အခြေခံ အားဖြင့် မိစ္ဆာ မျိုးနွယ်စု များနှင့် လူသား များကို ခွဲခြား သိမြင်ရန်ပင် အလွန် ခက်ခဲလှပေသည်။

"ကြွပါ အကြီးအကဲ"

နတ်မိမယ် လျူရွှီ သည် ဟွမ်ကျူး ကို အဓိက ခန်းမဆောင် ကြီး အတွင်းသို့ လမ်းညွှန် ခေါ်ဆောင် သွားသည်။ ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ၏ နန်းတော်သခင် ဖြစ်သူ နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ သည် အကြီးအကဲ တစ်စု နှင့် အတူ သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် အသင့် ပြင်ဆင် စောင့်ဆိုင်း နေခဲ့လေပြီ။ နတ်မိမယ် လျူရွှီ က ဟွမ်ကျူး ကို ခေါ်ဆောင် လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ နှင့် အကြီးအကဲ များ သည် ချက်ချင်းပင် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ် လိုက်ကြ၏။

"တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ရဲ့ နန်းတော်သခင်... အကြီးအကဲ ရဲ့ ကြွရောက် လာမှု ကို လှိုက်လှဲစွာ ကြိုဆို ပါတယ် ခင်ဗျာ"

"အကြီးအကဲ ကို ဂါရဝပြု ပါတယ် ခင်ဗျာ"

တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ အခြားသော အကြီးအကဲ များ သည်လည်း ရိုသေ ကျိုးနွံစွာ ဖြင့် ပြိုင်တူ နှုတ်ဆက် လိုက်ကြသည်။

ဟွမ်ကျူး သည် သူမ ၏ လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်း လိုက်ပြီး၊ သူမ ၏ အနောက်တွင် လိုက်ပါ လာသော စုယွီ ကို ညွှန်ပြကာ အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်၏။

"ဒီလောက် ယဉ်ကျေးမနေကြပါနဲ့။ ငါ က စုယွီ ရဲ့ ဒီခရီးစဉ် ကို လိုက်ပါ စောင့်ရှောက် ပေးဖို့ သက်သက် လာတာပါ။ ငါ့ကို မျက်စိနဲ့ မမြင်ရတဲ့ လူ တစ်ယောက် လိုပဲ သဘောထား လိုက်ကြပါ... ငါ့ကို လာပြီး ဧည့်ဝတ် ပြုစုဖို့ ဘာမှ မလိုအပ်ပါဘူး"

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ နှင့် အခြားသူများ မှာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့် တုန်လှုပ် သွားကြသည်။ နတ်မိမယ် လျူရွှီ ကိုယ်တိုင် ပင် အကြီးအကျယ် မှင်သက် သွားပြီး... စုယွီ ကို နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။

‘လိုက်ပါ စောင့်ရှောက် ပေးဖို့ တဲ့လား။

ဒီ စကား နှစ်ခွန်း က လွယ်လွယ်ကူကူ နဲ့ ပေါ့ပေါ့တန်တန် တွေးလို့ ရတဲ့ ကိစ္စ မှ မဟုတ်တာ။

ဘယ်သူ က များ ဒီလောက် အထူး အခွင့်အရေး မျိုး ကို ရနိုင်မှာလဲ။ အထူးသဖြင့် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ လို အစွမ်းထက် တဲ့ အင်အားစု ကြီး ရဲ့ အောက်မှာ... ဒီလို ဆက်ဆံ ခံရဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တဲ့ ကိစ္စပဲ’

သို့သော်ငြားလည်း၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် တာအိုဆရာ ရှုဟိုင် တို့ကတော့ သိပ်ပြီး အံ့အားသင့် မနေကြချေ။

ဘာပဲပြောပြော... ဟွမ်ကျူး ကဲ့သို့သော စီနီယာကြီး တစ်ပါး သူတို့ နှင့် အတူ လိုက်ပါ လာခြင်းမှာ... စုယွီ ၏ ဆရာ ဖြစ်သူ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က ကိုယ်တိုင် ကိုယ်ကျ အကူအညီ တောင်းခံ ခဲ့သောကြောင့် ပင် ဖြစ်ပြီး... သူတို့ နှင့် လုံးဝ (လုံးဝ) သက်ဆိုင်ခြင်း မရှိကြောင်းကို သူတို့ ကောင်းစွာ သိရှိ ထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဟွမ်ကျူး က သူမ သည် စုယွီ ကို စောင့်ရှောက်ရန် အတွက် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်သည် ဟု ပြောဆိုခြင်း မှာ လုံးဝ သဘာဝ ကျသော ကိစ္စ တစ်ခု ပါပင်။

ဟွမ်ကျူး သည် ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ သိပ်ပြီး ထင်ရှားမှု မရှိသော နေရာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ကာ ဝင်ထိုင် လိုက်၏။ ထို့ကြောင့် နတ်မိမယ် လျူရွှီ နှင့် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ တို့သည် သူတို့၏ အာရုံများကို အခြားနေရာသို့ ပြောင်းလဲ လိုက်ရုံမှ လွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ချေ။ ဘာပဲပြောပြော... ဟွမ်ကျူး ကိုယ်တိုင် က သူမ ကို ဂရုမစိုက်ရန်၊ သူမ သည် 'မျက်စိဖြင့် မမြင်ရသော လူ' တစ်ယောက် မျှသာ ဖြစ်ကြောင်း ပြောထားခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

စုယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် နှင့် အခြားသူများ သည် သူတို့၏ နေရာ အသီးသီး တွင် ဝင်ထိုင် လိုက်ကြသည်။

နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ သည် သူမ ၏ နေရာ သို့ ပြန်လည် ဝင်ထိုင် လိုက်ပြီး၊ စုယွီ၊ တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ်၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် အခြားသူများ ကို ကြည့်ကာ စူးစမ်းသော လေသံဖြင့် မေးလိုက်၏။

"မင်းတို့တွေ... ဘာလို့ ရုတ်တရက်ကြီး ပြန်ရောက် လာကြတာလဲ"

ထိုအခါ၊ စုယွီ က ခပ်ဟဟ ရယ်မောလိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ ကို သွားခဲ့တာ အနှစ် သုံးဆယ် နီးပါးလောက် တောင် ရှိနေပြီလေ။ အခုမှ အားလပ်ချိန် လေး နည်းနည်း ရတာ နဲ့... အိမ်ကို ပြန်လာပြီး တစ်ချက်လောက် အခြေအနေ လာကြည့်တာပါ"

ထိုအကြောင်းကို ပြောရင်း နှင့်ပင်၊ စုယွီ သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်ပြီး နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ ကို မေးလိုက်၏။

"ဒါနဲ့ နန်းတော်သခင်... ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်လာတဲ့ လမ်းမှာလေ... ဈေးတန်း တချို့ အမှောင် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တွေရဲ့ ဖျက်ဆီး လုယက် တာကို ခံထားရတာ တွေ့ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့... မြောက်ဘက် က ကျင့်ကြံသူ မြို့တွေ၊ ဈေးတန်း တွေ နဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် တွေမှာတောင်... အတော်လေး ဆူပူ အုံကြွ နေပြီး ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေတာကို သတိထား မိခဲ့တယ်"

"တစ်ခုခု များ ပြဿနာ ဖြစ်နေလို့လား"

'ငါတို့ လမ်းမှာ တွေ့ခဲ့ရတာ တွေ က အကုန်လုံး သတင်း အစအန တွေပဲ။ အမှန်တကယ် ဘာတွေ ဖြစ်နေလဲ ဆိုတာ သေချာ မသိရသေးဘူး။ ဒီမှာ လာမေးတာ အသေချာဆုံးပဲ။'

သူတို့သည် အိမ်ပြန် လမ်း တစ်လျှောက် တွင် သတင်း အချက်အလက် အချို့ကို ရှာဖွေ စုဆောင်း ခဲ့ကြသော်ငြားလည်း၊ အပြည့်အစုံ သိရှိခဲ့ရခြင်း မရှိသလို... အမျိုးမျိုးသော ကောလဟာလ များ နှင့်လည်း ရောထွေး နေခဲ့၏။

အမှန်တကယ် အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက် နေသလဲ ဆိုသည်ကို သိရှိရန် အတွက်... သူတို့ အနေဖြင့် ဤနေရာတွင် သေချာ ရှင်းလင်းစွာ စုံစမ်း မေးမြန်း ရမည်မှာ သဘာဝတည်း။

နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ သည် မျက်မှောင် အနည်းငယ် ကြုံ့လိုက်ပြီး ရှင်းပြလာသည်။

"အဓိက ပြဿနာ က... ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း မှာ အကြီးအကျယ် ဆူပူ အုံကြွမှု တွေ ဖြစ်နေတာပဲ။ အဲဒီက အမှောင် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ အများအပြား က တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် ထဲကို ထွက်ပြေး ဝင်ရောက် လာကြတယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေ အတွင်းမှာ... တာ့ယွဲ့ နန်းတော် ဟာ တာ့ယွဲ့ နယ်နိမိတ် အတွင်းက တခြား အင်အားစု တွေ နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး... ပြဿနာ လာရှာရဲတဲ့ အမှောင် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ မှန်သမျှ ကို လိုက်လံ ရှာဖွေ နှိမ်နှင်း ခဲ့ပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့လည်း... တချို့ နေရာ တွေ ကတော့ လွတ်သွားတာ မျိုးတွေ ရှိနေတာပေါ့။ ပြီးတော့ အဲဒီ အမှောင် လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူ တွေ က ကြွက် တွေလိုပဲ အရမ်းကို ကောက်ကျစ် စဉ်းလဲ ကြတယ်။ သူတို့ က ပြဿနာ တစ်ခုခု ဖန်တီး ပြီးတာ နဲ့ ချက်ချင်း ထွက်ပြေးပြီး... ချက်ချင်း ပြန်ပုန်းအောင်း သွားတတ်ကြတယ်..."

"အဲဒါကြောင့်... ဒီကိစ္စ ကို အလုံးစုံ ဖြေရှင်းနိုင်ဖို့ ဆိုတာ အချိန် နည်းနည်းတော့ ယူရလိမ့်ဦးမယ်"

"ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း ရဲ့ ဆူပူ အုံကြွမှု တွေ ငြိမ်သက် သွားတဲ့ အချိန်ကျရင်တော့... အခြေအနေ တွေ ပိုကောင်းလာနိုင်ပါတယ်"

"လောလောဆယ် မှာတော့... ဒီလောက် ဆူပူမှု လေး တွေ က သိပ်ပြီး ကြီးမားတဲ့ ပြဿနာ ကြီး လို့ သတ်မှတ်လို့ မရသေးပါဘူး"

စုယွီ မှာ အံ့အားသင့် သွားပြီး ပြန်မေးလိုက်၏။

"အဲဒီ ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် က... ဖီးနစ် အင်မော်တယ် တောင်ကြား အပျက်အစီး ထဲကနေ တကယ်ကြီး အသက်ရှင် ရက် ပြန်ထွက်လာနိုင်ခဲ့တာလား။ ပြီးတော့ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ နန်းတော် နဲ့ ယှဉ်ပြီး ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း ကိုတောင် လုယူရဲတယ် ဆိုတော့... သူ က မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကို ရောက်သွားပြီလား"

'ဒီကောင်... အသက်တော်တော် ပြင်းတဲ့ကောင်ပဲ။ အဲဒီ သေမင်းတောင်ကြား ကနေ ဘယ်လို လုပ်ပြီး အရှင် ထွက်လာတာလဲ။ ပြီးတော့ အခုက မူလဝိညာဉ် အဆင့် တောင် ရောက်နေပြီလား။'

ယခင်က ဤ ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် သည် နတ်မိမယ် ဖုန်းလင် နှင့်အတူ ဖီးနစ် အင်မော်တယ် တောင်ကြား ၏ အပျက်အစီး နေရာ အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သွားခဲ့သည်။

သို့သော် ထို အပျက်အစီး နေရာ တွင်... သက်ရှိများ ၏ သက်တမ်း ကို စုပ်ယူ ဝါးမျို နိုင်စွမ်း ရှိသော ရှေးဟောင်း ကောင်းကင်ဖီးနစ် နန်းတော် ၏ ဧရာမ အခင်းအကျင်း ကြီး ကို ခင်းကျင်း ထားသည်။

ထို့ကြောင့် လူတိုင်း က သူတို့ အားလုံး အထဲတွင် သေဆုံး သွားခဲ့ပြီ ဟုသာ ထင်မှတ် ထားခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူ လုံးဝ မမျှော်လင့် ထားခဲ့ချေ။

ယခုတစ်ကြိမ် သူ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ် နယ်မြေ မှ ပြန်လည် ရောက်ရှိ လာချိန်တွင်... ရွှမ်မင် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ သတင်း ကို ပြန်လည် ကြားသိ လိုက်ရမည် ဟု လုံးဝ မထင်မှတ် ထားခဲ့ချေ။

နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ သည် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ညိတ်လိုက်ပြီး၊ သူမ ၏ မျက်ခုံးများမှာ တင်းကျပ်စွာ ကြုံ့ဝင် နေသည်။ သူမ ၏ မျက်ဝန်းများ ထဲတွင် စိုးရိမ် ပူပန်မှု အရိပ်အယောင် များ ဖြတ်ပြေး သွားပြီး ပြော၏။

"ကောလဟာလ တွေ အရ ဆိုရင်တော့... သူ ဟာ မူလဝိညာဉ် အဆင့် ကို အောင်မြင်စွာ ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီး... စစ်မှန်တဲ့ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်လာပြီ လို့ ပြောကြတယ်"

"အဲဒီအပြင်... သူ့ရဲ့ လက်အောက်ခံ သိုင်းပညာရှင် တွေရဲ့ အစွမ်းအစ ကလည်း အနည်းငယ် တိုးတက် လာခဲ့တယ် လို့ ဆိုတယ်။ အဲဒါကြောင့်မို့လို့ သူ ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ တောင်တန်း ကို ပြန်ရောက်လာတဲ့ အချိန်မှာ... ကိုးဝိညာဉ် မိစ္ဆာ နန်းတော် ကို ယှဉ်ပြိုင် တိုက်ခိုက် နိုင်စွမ်း ရှိလာပြီး၊ အခုလို ဆူပူ အုံကြွမှု ကြီး ကို ဖန်တီး နိုင်ခဲ့တာပဲ ဖြစ်မယ်"

စုယွီ က စူးစမ်းလိုစိတ် ပြင်းပြစွာ ဖြင့် ထပ်မံ မေးလိုက်၏။

"နတ်မိမယ် ဖုန်းလင် ကရော ဘယ်လို အခြေအနေ ရှိလဲ။ အစတုန်းက ကျွန်တော်တို့ အဲဒီ အပျက်အစီး ထဲကို အတင်း ဝင်ချသွားတုန်း က... သူမလည်း ပါသွားခဲ့တာ မဟုတ်လား"

နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ သည် ခေါင်းကို ခါယမ်း လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ငါလည်း သေချာ မသိဘူး... ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် က အခု မရှိတော့ဘူးလေ။ အခု အဲဒီ နေရာမှာ ပိုင်ယွီ အင်မော်တယ် မြို့တော် အဖြစ် အစားထိုး လိုက်ပြီ... ပြီးတော့ အရင်က ပိုင်ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် ရဲ့ လက်အောက်ခံ ဖြစ်ခဲ့တဲ့ ကျန်း မိသားစု က အခု အဲဒီ မြို့တော် ကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်"

"မကြာသေးခင် က ပိုင်ယွီ အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာ ဘာပြဿနာ မှ ဖြစ်တယ် လို့ ငါ မကြားမိသေးပါဘူး"

စုယွီ ၏ မျက်မှောင်များ မှာ အနည်းငယ် ကြုံ့ဝင် သွား၏။

'နတ်မိမယ် ဖုန်းလင် ပြန်မလာသေးဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုခု ဖြစ်သွားလို့များလား။'

သူသည် နတ်မိမယ် ကုယွဲ့ နှင့် အချိန် အတန်ကြာ စကားစမြည် ပြောဆို ပြီးနောက်... နှုတ်ဆက် ကာ လော့ချန်ယွီ၊ မာရှီချင်း တို့နှင့် အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။ ဟွမ်ကျူး သည်လည်း သဘာဝကျစွာ ပင် စုယွီ ၏ ဘေးမှ ကပ်လျက် လိုက်ပါ ကာ တာ့ယွဲ့ နန်းတော် မှ ထွက်ခွာ လာခဲ့သည်။

မာရှီချင်း သည် တာ့ယွဲ့ အင်မော်တယ် မြို့တော် ဆီသို့ မထွက်ခွာမီ၊ စုယွီ ကို လှမ်းပြောလိုက်၏။

"ညီအစ်ကို စု... ကျုပ်.. အိမ်ကို အရင် ပြန်သွားနှင့်မယ်ဗျာ။ တကယ်လို့ အဆင်ပြေမယ် ဆိုရင်... ထျန်းလင် ကို ကျုပ်တို့ မိသားစု ဆီ ပြန်ခေါ်လာပေးပါဦးနော်"

"ရပါတယ်"

စုယွီ က ချက်ချင်းပင် သဘောတူ လက်ခံ လိုက်၏။

ထို့ကြောင့် ဟွမ်ကျူး ၏ ကျောပေါ်တွင် စုယွီ နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့ နှစ်ဦးသာ ကျန်ရစ် ခဲ့တော့၏။

လော့ချန်ယွီ သည် သူ့ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"အခု ဘယ်သွားကြမလဲ။ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ရဲ့ လမင်း မဟာမိတ် အဖွဲ့ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ အပျက်အစီး ထဲကို သွားမလား... ဒါမှမဟုတ် ယွင်ကျန်းဂိုဏ်း နဲ့ အိမ် ကို အရင် ပြန်သွားမလား"

စုယွီ သည် အကြီးအကဲ ဟွမ်ကျူး ကို တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ဆီသို့ ဦးတည် သွားရန် ညွှန်ကြား လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အိမ်ပြန်ဖို့ အလျင်စလို လုပ်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ခယ်အာ နဲ့ ထျန်းလင် ကို အရင် သွားထုတ်လာခဲ့မယ်... ပြီးမှ အားလုံး အတူတူ အိမ်ပြန်ကြတာပေါ့"

ဟွမ်ကျူး သည် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ၏ အလယ်ဗဟို ဒေသ ဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည် သွားသည်။ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ဆီသို့ နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ် လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသည့် မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ ကြီး ကြောင့်... တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ၏ အနက်ပိုင်း တွင် ရှိနေသော ငွေရောင် လွှမ်းသည့် အဖြူရောင် ကျား မိစ္ဆာ ကြီး တစ်ကောင် ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ် သွားရ၏။ ၎င်း၏ မျက်လုံးများ မှာ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ၏ အပြင်ဘက်ရှိ လမင်းကြီး ကို စိုက်ကြည့် နေသည့် အလား ပြူးကျယ် သွားတော့သည်။

ဟွမ်ကျူး သည် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း အတွင်းသို့ အရှိန်ပြင်းပြင်း ဖြင့် ထိုးဖောက် ဝင်ရောက် လာပြီး၊ အလယ်ဗဟို ဒေသ နှင့် တဖြည်းဖြည်း ပိုမို နီးကပ် လာသောအခါ... ထို ကျား မိစ္ဆာ ကြီး ၏ ခန္ဓာကိုယ် မှာ အလိုအလျောက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင် လာပြီး၊ နောက်ဆုံးတွင်မူ တိုးညင်းစွာ ဟိန်းဟောက် လိုက်ကာ မြေပြင် ပေါ်တွင် ဝပ်စင်း ခဝပ် လိုက်ရတော့၏။

ဤအခိုက်အတန့် တွင်၊ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း တစ်ခုလုံး ရှိ မရေမတွက်နိုင်သော မိစ္ဆာ သားရဲများ အားလုံး မှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့် ကြောက်ရွံ့စွာ ဖြင့် အပြေးအလွှား ထွက်ပြေး တိမ်းရှောင် နေကြသည်။

ဟွမ်ကျူး ၏ အရှိန်နှုန်း မှာ အံ့မခန်း မြန်ဆန် လွန်းလှသော်ငြားလည်း... လေထု ထဲတွင် ပျံ့နှံ့ နေသော သူမ ၏ မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါ ကြီးမှာ ဤ မိစ္ဆာ သားရဲများ ကို အကြောက်တရား များ သွတ်သွင်း ပေးနေဆဲ ပင်။ ၎င်းတို့ကို ပျာယာခတ်စွာ ထွက်ပြေး သွားစေခဲ့သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင်၊ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ကြီး တစ်ခုလုံး မှာ အကြီးအကျယ် ဆူပူ ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတော့၏။

အထက် ကောင်းကင်ယံ တွင်မူ၊

ဟွမ်ကျူး သည် အလယ်ဗဟို ဒေသ ရှိ နေရာ တစ်ခု ဆီသို့ ကြည့်ရန် သူမ ၏ မျက်ခွံ များကို အနည်းငယ် ပင့်တင် လိုက်ပြီး၊ တီးတိုး ရေရွတ် လိုက်၏။

"ကျားပေါက်လေး တစ်ကောင် လား။ ဒီ အရှိန်အဝါ က... လမင်း ဝိညာဉ် ကျား မျိုးနွယ်စု တွေရဲ့ အရှိန်အဝါ နဲ့ နည်းနည်း ဆင်နေသလိုပဲ"

သူမ ၏ ကျောပေါ်တွင် ရှိနေသော စုယွီ သည် ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဝင်ပြောသည်။

"အကြီးအကဲ... ဒီနေရာ က တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း လို့ ခေါ်ပါတယ်။ ဒီ တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ရဲ့ အနက်ပိုင်း မှာ 'လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု' လို့ ခေါ်တဲ့ မိစ္ဆာ သားရဲ မျိုးနွယ်စု တစ်ခု နေထိုင် ကြတယ်"

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် က နာမည် ကြားဖူးရုံ သက်သက် ပါ... အပြင်မှာတော့ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး"

"အို"

"မင်း က ဒီ ကျားပေါက်လေး ရဲ့ နယ်မြေ ထဲကို သွားမလို့လား။ သူ က မင်းကို အရင်က အနိုင်ကျင့် ဖူးလို့လား။ မင်း ကိုယ်စား သူ့ကို ငါ ကောင်းကောင်း ပညာပေး လိုက်ရမလား"

စုယွီ ၏ မျက်နှာ အမူအရာ မှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်း သွားရ၏။

'ဒါက ဘာကြီးလဲ... ငါက အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောက ရဲ့ ဩဇာခံ ဒုတိယ မျိုးဆက် သခင်လေး တစ်ယောက် ဖြစ်သွားတာလား။ တစ်ယောက်ယောက် က ငါ့ကို အနိုင်ကျင့်ရင်... ငါ့ရဲ့ အကြီးအကဲ တွေက ဝင်ပါပြီး လက်စားချေ ပေးမယ် ပေါ့လေ။'

သူသည် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ၏ အနက်ပိုင်း သို့ တစ်ချက် လှမ်းကြည့် လိုက်ပြီး၊ ခေတ္တမျှ စဉ်းစား လိုက်၏။ သူသည် လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု နှင့် မည်သည့် အဆက်အသွယ်၊ မည်သည့် ရန်ငြိုး ရန်စ မျှ မရှိခဲ့ဖူးချေ။ ထို့ကြောင့် ပြဿနာ မရှာခြင်း က အကောင်းဆုံး ပင် ဖြစ်သည်။

‘လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု က တာ့ချန် အင်မော်တယ် ကျင့်ကြံခြင်း လောက ရဲ့ အလယ်ဗဟို ဒေသ မှာ ရှိတဲ့ တခြား မိစ္ဆာ သားရဲ မျိုးနွယ်စု တွေ နဲ့ ဘယ်လို ဆက်နွှယ်မှု တွေ ရှိနေလဲ ဆိုတာ ဘယ်သူ ကများ သိနိုင်မှာလဲ။

တကယ်လို့ သူတို့ က ကျားပေါက်လေး ကို သွားပြီး အနိုင်ကျင့် လိုက်လို့... နောက်ကွယ်က ကျားအိုကြီး တွေ ထွက်လာရင် ဘယ်လို လုပ်မလဲ’

စုယွီ က အလျင်စလို ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"မဟုတ်ပါဘူး... မဟုတ်ရပါဘူး အကြီးအကဲ။ ကျွန်တော် နဲ့ ဒီ လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု ကြားမှာ ဘာရန်ငြိုး မှ မရှိပါဘူး။ ကျွန်တော် က ဒီတစ်ခေါက် ရှေးဟောင်း အင်အားစု ကြီး တစ်ခု ရဲ့ လျှို့ဝှက် နယ်မြေ အပျက်အစီး ထဲကို သွားလည်ရုံ သက်သက် ပါ။ အဲဒါက သူတို့ နယ်မြေ ရဲ့ အစွန်အဖျား နားမှာ ရှိတာ ဆိုတော့... သူတို့ နဲ့ သွားပြီး ပတ်သက် စရာ အကြောင်း မရှိပါဘူး"

ဟွမ်ကျူး သည် မျက်ခွံ များကို ပြန်ချ လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"အို... အဲဒီလို ဆိုရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့။ အဲဒီ ကျားပေါက်လေး က တော်တော်လေး ကြောက်နေရှာပြီ"

"တကယ်လို့ သူ ကသာ နောင်တစ်ချိန် မှာ မင်းရဲ့ အိမ်နီးချင်း အဖြစ် ဆက်နေရမယ် ဆိုရင်တော့... သူ တော်တော်လေး ဒုက္ခရောက် ရလိမ့်မယ် ထင်တယ်။ သူသာ နေရာ မပြောင်းဘူး ဆိုရင်... ကြောက်လန့် ပြီး သေသွားနိုင်တယ်"

“ခစ်... ခစ်”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ လော့ချန်ယွီ မှာ ရယ်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ ပါးစပ်ကို အုပ်ကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်မော လိုက်၏။ သူမ သည် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ၏ အနက်ပိုင်း ဆီသို့ လှမ်းကြည့် လိုက်ပြီး... အလွန်တရာ ဆန်းသစ်သော ခံစားချက် တစ်ခုကို ခံစား လိုက်ရသည်။

ယခင်က သူတို့သည် တာ့ယွဲ့ တောင်တန်း ကို အလွန်တရာ လေးစား ကြောက်ရွံ့ ခဲ့ကြပြီး၊ လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု ဆိုလျှင်လည်း အဝေးမှ ရှောင်ရှား ခဲ့ကြ၏။

သို့သော် ယခုအခါ တွင်မူ၊ ဟွမ်ကျူး ၏ စကား များ အရ... လမင်းမည်း ကျား မျိုးနွယ်စု ဆိုသည်မှာ 'ကျားပေါက်လေး' တစ်ကောင် အဆင့် မျှသာ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလော။ ပြီးတော့ သူတို့ကြောင့် ကြောက်လန့် ပြီး သေသွားနိုင်တယ် တဲ့လား။

ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားလှသည့် အခြေအနေ အပြောင်းအလဲ ကြီးက... လွန်ခဲ့သော နှစ်များ အတွင်း သူမ နှင့် စုယွီ တို့ နှစ်ဦး အပေါ်တွင် ဖြစ်ပေါ် ခဲ့သော အပြောင်းအလဲ များကို လော့ချန်ယွီ အား စစ်မှန်စွာ ခံစား သိရှိ သွားစေခဲ့သည်။

သူတို့သည် ယခင် အတိတ် ကလို... သူတစ်ပါး သတ်ဖြတ်ခြင်း ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခံရနိုင်သော လူငယ် ကျင့်ကြံသူ လေးများ မဟုတ်ကြတော့ချေ။