အခန်း (၁၇၄၅-၁၇၄၆)

အခန်း (၁၇၄၅) - ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်

နိမိတ်ပုံများ ပျောက်ကွယ်သွားသည့်တိုင်အောင် လူအပေါင်းမှာ ကောင်းကင်ယံကိုသာ ငေးကြည့်နေကြဆဲ ဖြစ်သည်။

နိမိတ်ပုံ၏ နောက်ဆုံးမြင်ကွင်းတွင် ကြားလိုက်ရသည့် ထိုစကားတစ်ခွန်းမှာ တိုက်ပွဲခေါ်သံကို ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။ မည်သူ့၏ တိုက်ပွဲခေါ်သံကို တုံ့ပြန်လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်ဆိုသည်ကိုမူ သူတို့အားလုံး ရင်ထဲက သိနေကြသည်။

မင်ဝမ်ကြယ်

ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် "မင်း တိုက်ချင်ရင်... ငါ အဖော်လုပ်ပေးမယ်" ဆိုသည့် စကားသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ရုပ်သွင်အစစ်အမှန်ကို မမြင်ရသလို၊ ထိုအသံမှာလည်း ထူးခြားသည့် ဝိသေသတစ်ခုမှ ရှိမနေပေ။ အလွန်စိမ်းသက်လှသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦး တစ်ခါမျှ မဆုံဖူးကြောင်း အတပ်ပြောနိုင်သည်။

ထို့ကြောင့်...

"နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ... စွမ်းအားတွေ တော်တော်လေး ပြန်လည်ပြည့်ဝလာတဲ့ 'ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ' အသစ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီပေါ့။ ကျန်းရှောက်မင်ကို မသတ်နိုင်ခဲ့တာက ငါက သူ့ကို စိန်ခေါ်လိုက်တယ်လို့ သူ ထင်သွားပုံပဲ။ ဒါကြောင့် သူ... စိတ်လှုပ်ရှားသွားတာလား"

ဖန့်ချန် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာထက်တွင် ဖျော့တော့သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တစ်ဖက်လူ၏ ဤကဲ့သို့ ဖွင့်ချလိုက်သည့် လုပ်ရပ်မှာ အလွန်ကလေးဆန်လှသည်။ နောက်ဆုံးစကားတစ်ခွန်းနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ရန်သူကို ကလဲ့စားချေချင်နေသည့် နွားသိုးကြိုးပြတ် လူငယ်လေးတစ်ယောက်၏ အပြုအမူနှင့်ပင် ဆင်တူနေသည်။

သို့သော် ဤအရာက အမှန်တရားလား။ တစ်ဖက်လူက တကယ်ပဲ ထိုမျှအထိ ကလေးဆန်ပါသလား။ ကျန်းရှောက်မင်ကို မသတ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် ဒေါသထွက်ကာ မိမိ၏ ငရဲမင်းအဆင့်အတန်းကို ဖွင့်ချပစ်ရအောင်အထိလား။

ဖန့်ချန် ထိုသို့ မထင်ပေ။ တစ်ဖက်လူ၏ လုပ်ရပ်မှာ သေချာစွာ စဉ်းစားချင့်ချိန်ထားခြင်း ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ယူဆသည်။ ထို့ပြင် တစ်ဖက်လူက မိမိကိုယ်မိမိ အထင်သေးခံရစေရန် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ဖန်တီးထားပုံရသည်။

'အခုလိုအချိန်မှာ ငါ့အကြောင်းကို ဖွင့်ချလိုက်တာက သူတို့ရဲ့ နောက်ထပ်လုပ်ရပ်တွေအတွက် ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ'

'သူတို့ အခု ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ဖိအားက အစ်မကြီးတို့ဘက်က ဖြစ်ရမယ်'

'နှစ်ဖက်စလုံးက ကောင်းကင်ဘုံနိယာမရဲ့ လူဝင်စားတွေကို လိုက်လံလုယူနေကြတာပဲ။ ဘယ်သူက ပိုရသလဲဆိုတာပေါ် မူတည်ပြီး ထိုက်ချန်းနယ်မြေရဲ့ အနိုင်အရှုံးက ဆုံးဖြတ်မှာ'

'ငါ့အကြောင်း ဖွင့်ချတာက သူတို့အတွက် ဖိအားဘယ်လောက် လျော့သွားနိုင်လို့လဲ'

'နေဦး...'

ဖန့်ချန်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေ နှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ ရှိ ထိပ်တန်းအင်အားစုတိုင်းတွင် အတုအယောင်ယင်လောက တစ်ခုစီ ရှိကြသည်ကို သတိရသွား၏။

'ဒါကြောင့် ဒီအင်အားစုတွေဟာ ယင်မသေမျိုး လမ်းစဉ်နဲ့ ယင်လောကရဲ့ တရားဝင်နတ်ဘုရားတွေကြားက ကွာခြားချက်ကို ကောင်းကောင်းသိကြတယ်။ သူတို့က တရားဝင်နတ်ဘုရား မဖြစ်နိုင်တော့လို့ ယင်မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကိုပဲ ရွေးချယ်ခဲ့ကြတာ။ အဲဒီလိုလုပ်ခြင်းအားဖြင့် သက်တမ်းကုန်ခါနီး ပညာရှင်တွေကို ယင်လောကမှာ ဆက်လက်ရှင်သန်စေပြီး ဂိုဏ်းအတွက် အမာခံအင်အားစုတွေအဖြစ် ရှိနေစေတာပဲ'

'ငါက ငရဲမင်းဆိုတဲ့ သတင်းသာ ပြန့်သွားရင်... ထိုက်ယီမသေမျိုးဂိုဏ်း နဲ့ ကြယ်တစ်သောင်းနန်းတော် လို အဖွဲ့အစည်းတွေက ငါ့အပေါ် စိတ်ဝင်စားလာကြလိမ့်မယ်'

'ဒီလိုဆိုရင် စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေကြားက ခဏတာ မဟာမိတ်ဟာ အက်ကြောင်းထလာနိုင်ပြီး ပြည်တွင်းစစ်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒါက ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ လူဝင်စားတွေကို ရှာဖွေတဲ့နေရာမှာ ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်'

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ တစ်ဖက်လူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ဖန့်ချန် သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ သူက ကျန်းရှောက်မင် တစ်ယောက်ကို ကယ်တင်လိုက်သော်လည်း၊ တစ်ဖက်လူကမူ ထိုနည်းလမ်းကို သုံး၍ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေနှင့် နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေ၏ မဟာမိတ်ကို ဖြိုခွဲရန် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

'သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ဂိုဏ်းမှာ တရားဝင်နတ်ဘုရားတွေ ရှိဖို့အတွက်ပဲ ဆိုရင်တော့ ဒီလိုအချိန်မှာ ပြည်တွင်းစစ် ဖြစ်မှာမဟုတ်ဘူး'

'မော်ထျန်းတီကျန့် က ယင်လောကကို တစ်စည်းတစ်လုံးတည်း ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနိယာမရဲ့ ရာထူးကို ချောင်းမြောင်းနေတာ'

'ဒီအင်အားစုတွေထဲက အဆင့် ၉ တွေထဲမှာလည်း... ကောင်းကင်ဘုံနိယာမအဆင့်ကို တစ်ပိုင်းတစ်စ ရောက်နေတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်တာပဲ။ သူတို့လည်း ယင်လောကကို လှေကားထစ်သဖွယ် သုံးပြီး သုံးလောကရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အရှင်သခင် ဖြစ်ချင်နေကြမှာလား'

'တကယ်လို့ အဲဒီအတိုင်းသာဆိုရင်... အရာအားလုံးက ယုတ္တိရှိသွားပြီ...'

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်များမှာ လေးနက်တည်ကြည်လာသည်။

လူသားတို့၏ လောဘဇောသည် မည်မျှ ပြင်းထန်သည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိသည်။ ထိုအဆင့် ၉ ပညာရှင်များသည် ဒါဟာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ သွေးထိုးမှုမှန်း သိနေလျှင်တောင်မှ သူတို့ လိုလိုလားလားပင် အကွက်ထဲ ဆင်းလာကြလိမ့်မည်။

အကြောင်းပြချက်က ရိုးရှင်းပါသည်။ တကယ်လို့ သူတို့သာ ငရဲမင်းရဲ့ ဆက်ခံမှုကို ရရှိပြီး လက်ရှိ ငရဲမင်း ဖြစ်လာနိုင်လျှင် သူတို့၏ နည်းလမ်းများဖြင့် မော်ထျန်းဌာန ကို အံတုကာ ယင်လောကကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရန် အခွင့်အလမ်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါကျလျှင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်ဆိုသည်မှာ ဒုတိယဦးစားပေးသာ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

'ငါသာ သူတို့နေရာမှာဆိုရင်လည်း ဒီလမ်းကိုပဲ ရွေးမိမှာပဲ။ ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ ဖြစ်လာနိုင်ရင် မိစ္ဆာနဲ့ လူသားတွေရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အလွယ်တကူ ဖြေရှင်းနိုင်မှာပဲ။ အခုချိန်မှာ မိစ္ဆာတွေဆီမှာလည်း ပြည့်စုံတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ မရှိသေးဘူးလေ'

ဤသို့ တွေးလိုက်မိသောအခါ ရှေ့ဆက်ကြုံတွေ့ရမည့် ပြဿနာများကို ဖန့်ချန် ကြိုတင်မြင်ယောင်နေတော့သည်။ အခြားမပြောနှင့်ဦး၊ ကျန်းရှောက်မင်ကို ဖေးယွီကြယ်စု ဆီ ပို့ပေးသည့်အခါ ထိုကြယ်စုတွင် နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေနှင့် စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေမှ အဆင့် ၈ သို့မဟုတ် အဆင့် ၉ မသေမျိုးများ ရှိနေခဲ့လျှင် ထိုသူများက မိမိကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်ပေသည်။

'ကျွယ်မင်နန်းတော်တောင်မှ အခုလိုအချိန်မှာ ယုံကြည်ရဖို့ မလွယ်ကူတော့ဘူး။ ဒါက ငါ့ကို လူတိုင်းက ဝိုင်းရိုက်တဲ့ ခွေးတစ်ကောင်ဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး တစ်ချက်ခုတ် နှစ်ချက်ပြတ် လုပ်လိုက်တာပဲ'

ထိုစဉ် လူအချို့က ဖန့်ချန်ကို မြင်သွားကြသည်။ သူတို့က မိမိတို့၏ မျက်လုံးကိုပင် မယုံနိုင်ဘဲ အပြင်းအထန် ပွတ်သပ်ကြည့်ကြပြီးနောက် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော အမူအရာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားကြ၏။ ဖန့်ချန်သည် စိတ်ထဲမှ အတွေးများကို ဖယ်ဖျက်ကာ တည်နေရာကူးပြောင်းရေးအစီရင် ထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်ပြီး၊ အလင်းတန်းများကြားတွင် မင်ဝမ်ကြယ်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။

"ခုနက မင်းတို့ မြင်လိုက်သလား"

ဖန့်ချန် ထွက်သွားသည်နှင့် လူအများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့ပြီး နဖူးမှ ချွေးစေးများကို သုတ်လိုက်ကြသည်။

"မြင်တာပေါ့... ငါ့မျက်စိများ မှားသလားလို့။ ဒီ လူရှင်ငရဲမင်း ကြီးက ငါတို့ရှေ့တည့်တည့်မှာ ရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ ထင်မှာလဲ"

"တော်သေးတာပေါ့ ငါတို့ရဲ့ သက်တမ်းက မကုန်သေးလို့။ မဟုတ်ရင်တော့ ဝိညာဉ်နှုတ်ယူခံလိုက်ရမှာ အသေအချာပဲ..."

လူအများမှာ တစ်ယောက်တစ်ပေါက် ပြောဆိုနေကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ နိမိတ်ပုံကြီး ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် နိမိတ်ပုံထဲက ဇာတ်လိုက်ကျော်ကြီးကို လူကိုယ်တိုင် မြင်လိုက်ရသည်မှာ တစ်သက်တွင် တစ်ခါ ကြုံခဲလှသည့် ပြောစရာပုံပြင်တစ်ခုပင်။

နောက်ထပ် ကုန်ဆုံးသွားသော နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း ဖန့်ချန်၏ ခရီးစဉ်မှာ အတော်လေး ချောမွေ့ခဲ့သည်။

တည်နေရာကူးပြောင်းရေးအစီရင်များကို သုံးလိုက်၊ တစ်ခါတစ်ရံ မသေမျိုးလှေကို စီး၍ ပျံသန်းလိုက်ဖြင့် သူနှင့် ဖေးယွီကြယ်စုကြားက အကွာအဝေးမှာ တဖြည်းဖြည်း နီးကပ်လာခဲ့သည်။ ကြားထဲတွင် စစ်ဆေးမှုအချို့နှင့် ကြုံခဲ့ရသော်လည်း ရိပ်ခြေဗုဒ္ဓ ကို သုံး၍ အလွယ်တကူ ရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွင်မူ သူသည် မသေမျိုးလှေကို စီးလျက် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ခရီးနှင်နေသည်။ ကြယ်ပုံစံကားချပ်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ဖန့်ချန်သည် နောက်ထပ်သွားရမည့် လမ်းကြောင်းကို စီစဉ်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် ငါးနှစ်ခန့် ပျံသန်းပြီးလျှင် ကြားစခန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထိုကြားစခန်းမှာ ဖေးယွီကြယ်စုသို့ သွားရာတွင် အလွန်အရေးကြီးသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာကို အောင်အောင်မြင်မြင် ဖြတ်ကျော်နိုင်မှသာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ထိန်းချုပ်ထားသည့် နယ်မြေထဲသို့ အမှန်တကယ် ဝင်ရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

'နောက်ထပ် အနှစ် ၂၀ လောက်ဆိုရင် ဖေးယွီကြယ်စုကို ရောက်နိုင်ပြီ။ ဒီလိုဆိုရင် မီးအိမ်တစ်လုံးကြယ် ကလည်း ဖေးယွီကြယ်စုနဲ့ သိပ်မဝေးဘူးပေါ့'

ငါးနှစ်အကြာတွင်

ဖန့်ချန်သည် ကြားစခန်းသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဟင်းလင်းပြင် နယ်စပ်ဂိတ်သို့ မရောက်သေးခင်မှာပင် မသေမျိုးလှေများစွာ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ဖန့်ချန်မှာ ဘာမှမစဉ်းစားတော့ဘဲ မသေမျိုးလှေကို သိမ်းလိုက်ကာ အရိပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူသည် တိုက်ပွဲကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ ကြားစခန်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

တိုက်ခိုက်နေသည့် နှစ်ဖက်စလုံးတွင် မဟာမိတ်များ ပါသလားဆိုသည်ကို သူ ဂရုမစိုက်တော့ပေ။ ဤခရီးတစ်လျှောက်တွင် သူ၏ 'ပျက်စီးနေသော အစီရင်ဗဟိုချက် များကို သုံးစွဲခဲ့ရာ ယခုအခါ နှစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ ထို့ကြောင့် ကြားစခန်းထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ဤနေရာရှိ ပိတ်ဆို့ထားသော အစီရင်များကို စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

နှစ်ပတ်အကြာတွင် သူသည် တံလျှပ်တောင်တန်း ကို တွေ့ရှိခဲ့သည်။ ကျန်ရှိနေသော ပျက်စီးနေသော အစီရင်ဗဟိုချက် နှစ်ခုကို သုံး၍ တောင်တန်း၏ ပိတ်ဆို့မှုကို ဖြိုခွဲလိုက်သည်။

"ဟေး... ဝမ်ကျိလုံ၊ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီနော်"

ဖန့်ချန်၏ နောက်ဘက်ရှိ ကျောက်တံခါးတစ်ခု ပွင့်သွားပြီး ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ထားသည့် ဝတုတ်တုတ်လူကြီးတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။ သူက ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေ၏။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ"

ဖန့်ချန်က နားမလည်သည့်ပုံစံဖြင့်

"ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို မသိဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ငါပါကွ... ဝမ်ချုံစန်း၊ မင်းရဲ့ မျိုးနွယ်တူကြီးလေ။ မင်းက ရုပ်ဖျက်ထားပေမယ့် ငါကတော့ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သိတယ်။ မင်းဟာ သေချာပေါက် ဝမ်ကျိလုံပဲ"

ဝတုတ်ကြီးက ရယ်မောကာ ပြောသည်။

"နည်းနည်းတော့ မှတ်မိသလိုလို ရှိသားပဲ"

ဖန့်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... ပြောပါဦး၊ ငါ့ကို ဘာကိစ္စ ရှာတာလဲ။ တကယ်လို့ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ချင်တာဆိုရင် ဒီနေ့အထိ စောင့်နေစရာ မလိုပါဘူး။ ငါ့ဆီကနေ ဘာရချင်လို့လဲ"

"ကြည့်စမ်း... မင်းပြောတာက ငါက မင်းအပေါ် အမြဲတမ်း မကောင်းတဲ့စိတ် ရှိနေသလိုပဲ"

ဝတုတ်ကြီးမှာ မတရားစွပ်စွဲခံရသည့် သတို့သမီးလေးကဲ့သို့ မျက်နှာငယ်လေး ဖြစ်သွားသည်။

"ခင်ဗျား မပြောဘူးဆိုရင်တော့ ငါ ယင်လောကကူးသန်းခြင်း လုပ်တော့မယ်။ ယင်လောကထဲမှာဆိုရင် ခင်ဗျားက အဆင့် ၉ မိစ္ဆာ ဆိုရင်တောင် ငါ့ကို လိုက်မီဖို့ မလွယ်ဘူးနော်"

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်

"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ တည်နေရာကို ခင်ဗျား ရှာတွေ့ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူးဆိုတာ သိပါတယ်။ နောက်တစ်ခါ ပြန်ဆုံဖို့ဆိုရင် အတော်ကြာဦးမှာ"

ထိုအခါမှ ဝတုတ်ကြီး၏ အမူအရာမှာ အတန်ငယ် တည်ကြည်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းကို တကယ်ပဲ ပြောစရာကိစ္စ ရှိလို့ပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ သေသေချာချာ စကားပြောကြရအောင်"

အခန်း (၁၇၄၆) - ငါတို့ ပူးပေါင်းကြရအောင်လေ၊ ဖန့်ငရဲမင်း

"ငါတို့ ပူးပေါင်းကြရအောင်လေ၊ ဖန့်ငရဲမင်း"

ဝတုတ်ကြီးက ဖန့်ချန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် စကားကို စတင်လိုက်သည်။

ဖန့်ချန်မှာလည်း အံ့သြမနေပေ။ သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ယခုအခါ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရတော့ဘဲ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီ မဟုတ်လား။ တစ်ဖက်လူက တံခါးဝအထိ လိုက်ရှာနိုင်သည်ဆိုကတည်းက ဤကိစ္စကို အသေအချာ သိရှိထားပြီးဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

"ပူးပေါင်းမယ် ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေနဲ့ ပူးပေါင်းရမယ် ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး

"ပြောပါဦး... ဘယ်လိုမျိုး ပူးပေါင်းကြမှာလဲ"

ဝတုတ်ကြီးသည် ဖန့်ချန်က တိုက်ရိုက် ငြင်းပယ်ခြင်း မပြုသည်ကို မြင်သောအခါ သူ၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းသာရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဆိုတော့သည်။

"မင်းက ငါတို့ နိုးထလာတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေကို လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု မှာ အခြေခိုင်အောင် ကူညီပေးရမယ်၊ အဲဒီအတွက် ငါက မင်းကို ယင်လောကတစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်ပြီး စစ်မှန်တဲ့ ငရဲမင်း ဖြစ်လာနိုင်အောင် ကူညီပေးမယ်"

"အခုက ငါက စစ်မှန်တဲ့ ငရဲမင်း မဟုတ်လို့လား"

ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ မေးလိုက်၏။

ဝတုတ်ကြီးက ရယ်မောလျက် ခေါင်းခါပြသည်

"မင်းရဲ့ လက်ရှိ အာဏာစက်က ယင်လောကငယ် ထဲမှာပဲ အလုပ်ဖြစ်တာလေ၊ ဒါကို ဘယ်လိုလုပ် စစ်မှန်တဲ့ ငရဲမင်းလို့ ခေါ်လို့ရမှာလဲ"

"တကယ်လို့ မင်းသာ ဖူထူနယ်မြေ မှာ မော်ထျန်းတီကျန့် ဆိုတဲ့ ပြိုင်ဘက်ကင်း မိစ္ဆာနတ်ဆိုးကြီးနဲ့ တွေ့မယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ ငရဲမင်း အဆင့်အတန်းက မင်းကို သေဘေးကနေ တစ်ကြိမ်၊ နှစ်ကြိမ်လောက်တော့ ကာကွယ်ပေးနိုင်လိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အမြဲတမ်းတော့ အကာအကွယ် ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အဲဒီ ပြိုင်ဘက်ကင်း နတ်ဆိုးကြီးရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ဖူးတယ်၊ အခု လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု မှာ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တဲ့သူ လက်ချိုးရေလို့တောင် ရတယ်"

"သူ ဘယ်လောက်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေ၊ သူ့လက်တံတွေက ယင်လောကငယ်ထဲအထိတော့ မရောက်နိုင်ပါဘူး၊ ဒါကြောင့် သူ့အတွက် ငါ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး။

ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေကိုသာ ကြည့်လိုက်ဦး... အခု ထိုက်ချန်းနယ်မြေကို ကြည့်လေ၊ တကယ်လို့ စိတ်ဝိညာဥ်နယ်မြေနဲ့ နတ်ဘုရားဘုရင်နယ်မြေကသာ ဝင်မပါခဲ့ရင် ဒီနယ်မြေတစ်ခုလုံး ခင်ဗျားတို့ လက်ထဲ ကျရောက်သွားတော့မှာ။

ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ရည်မှန်းချက်က နယ်မြေတစ်ခုတည်းနဲ့ တင်းတိမ်မှာတဲ့လား။ အချိန်တန်ရင် လောကကြီးမှာ အရင်တုန်းကလိုပဲ သုံးလောကလုံး ပျက်စီးရမယ့် မုန်တိုင်းတွေ ပြန်တိုက်ခတ်လာဦးမှာပဲ"

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာပင် ဆက်ပြောသည်

"ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရဲ့ တန်ဖိုးဆိုတာ တစ်ဖက်နဲ့တစ်ဖက် လိုအပ်ချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားကတော့ ငါ့ကို ယင်လောက သိမ်းပိုက်ဖို့ ကူညီမယ်လို့ပဲ ပြောပြီး လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု ကိစ္စတွေကိုတော့ လုံးဝ မဟဘူး၊ ဒါဟာ ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ရင်း မမှန်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ"

"ဒုတိယအချက်က... ခင်ဗျားက အခု ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိနေပေမယ့် ငါကတော့ ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲဆိုတာ မသိသေးဘူး။ ဒီလို အခြေအနေနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို ငါ ဘယ်လို လက်ခံရမှာလဲ"

"ခင်ဗျားမှာ စိတ်ရင်းရှိတယ်ဆိုရင် ငါတို့ တကယ်ပဲ ထိုင်ပြီး သေသေချာချာ စကားပြောနိုင်တယ်။ မဟုတ်ဘူးဆိုရင်တော့... ခင်ဗျားလမ်း ခင်ဗျားသွား၊ ငါ့လမ်း ငါသွားပဲ၊ နောက်ထပ် နှစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ဘယ်သူက အမှန်လဲဆိုတာ အဖြေပေါ်လာလိမ့်မယ်"

ဝတုတ်ကြီးသည် ဖန့်ချန်ကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

"ဒီလိုဆိုရင်တော့... မင်းက ယင်လောကထက် လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု ကို ပိုပြီး ဂရုစိုက်တာပေါ့"

"မျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး မျိုးတုံးမယ့် အန္တရာယ်က ရှေ့တည့်တည့် ရောက်နေတာပဲ၊ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု ကိစ္စက ယင်လောကထက် ပိုအရေးကြီးတာ သဘာဝပဲပေါ့"

ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း သိထားသင့်တာက... အခုရှိနေတဲ့ မင်းအပါအဝင် လူသားမျိုးနွယ်တွေ အားလုံးဟာ ငါ့ရဲ့ ဇာတိမြေကနေ... လာခဲ့ကြတာ ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတာပဲ"

ဝတုတ်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"ငါတို့ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးက ခွဲခြားလို့ မရအောင် ရောယှက်နေခဲ့တာ ကြာပြီ၊ ဘာလို့ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် သတ်ဖြတ်ပြီး ကျန်ရှိနေတဲ့ အင်အားစုတွေကို အလဟဿ ဖြုန်းတီးနေမှာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ ဘုံရန်သူက နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တွေနဲ့ ကျဆုံးမသေမျိုးတွေ ဖြစ်သင့်တာ"

"မော်ထျန်းတီကျန့်ဟာ တစ်ချိန်က နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကနေ ဆင်းသက်လာခဲ့တာပဲ၊ တကယ်လို့ သူသာ ယင်လောကကို အုပ်ချုပ်ပြီး ကောင်းကင်ဘုံနိယာမရဲ့ ရာထူးကို ရသွားရင် ငါတို့ မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုလုံးဟာ ခဏချင်းအတွင်းမှာပဲ ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ဒါကြောင့် မင်းအနေနဲ့ ငါတို့မျိုးနွယ်ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ စိတ်မစောသင့်ဘူး၊ အခု အရေးကြီးဆုံးက မော်ထျန်းတီကျန့် ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ ရာထူးကို မရအောင် တားဆီးဖို့ပဲ"

"ခင်ဗျားပြောတာလည်း ယုတ္တိရှိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါက အမြင်ကျဉ်းတဲ့သူလေ။ အခု ငါမြင်နေရတာက မိစ္ဆာဘေးဆိုးပဲ၊ နတ်ဆိုးတွေရဲ့ ရန်ကိုတော့ မမြင်ရသေးဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"ခင်ဗျားက အခုထိ ငါ့ကို နာမည် မပြောသေးဘူးနော်၊ ငါတို့ ဘယ်လို စကားဆက်ပြောကြမလဲ"

"လန်တောက်ချွန်း "

ဝတုတ်ကြီးက ရယ်မောကာ

"လန်တောက် ရဲ့ လန်၊ ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ ရဲ့ တောက်၊ ဖြူစင်ရိုးသားခြင်း ရဲ့ ချွန်း ပဲ"

"လိမ်ပြောတဲ့သူဟာ ခွေးဖြစ်ကြေးနော်"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

လန်တောက်ချွန်း ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိတ်ပြလိုက်သည်။

"လိမ်ပြောရင် ခွေးပဲ"

"အင်း... ခင်ဗျားရဲ့ စိတ်ရင်းကို ငါ မြင်ပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ငါ နားမလည်တာ တစ်ခုရှိတယ်။ ငါက ငရဲမင်းရဲ့ ဆက်ခံမှုကို ရထားတယ်ဆိုပေမယ့် ငါ့လက်ထဲက အင်အားက ဒုတိယတန်းစား အင်အားစုလောက်တောင် မရှိဘူး၊ ထိပ်တန်းအင်အားစုတွေနဲ့ဆိုရင် ပိုတောင် ဝေးသေးတယ်။"

ဖန့်ချန်က ဆက်လက်၍

"ခင်ဗျားက ငါနဲ့ ပူးပေါင်းချင်တယ်ဆိုတော့... အခု ငါ့မှာ ရှိသမျှက ခင်ဗျားအတွက် ဘာမှ မဟုတ်ဘူးလေ။ ခင်ဗျားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အထင်မသေးပါနဲ့ဦး"

လန်တောက်ချွန်းက ရယ်မောကာ

"မင်းက အခုချိန်မှာတော့ ငါ့အတွက် အကူအညီ သိပ်မဖြစ်သေးတာ အမှန်ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဒီစစ်ပွဲက တစ်နေ့တည်း၊ တစ်ရက်တည်းနဲ့ ပြီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

"တကယ်လို့ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်းက ယင်လောကကို သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့ရင် ငါက မင်းရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူအနေနဲ့... မင်းဆီကနေ ဘာပြန်ရသင့်သလဲ ငါ့ရဲ့ တောင်းဆိုချက်က အများကြီး မဟုတ်ပါဘူး၊ ငါတို့မျိုးနွယ်စုတွေ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှင်သန်နေထိုင်နိုင်ဖို့ လူ့လောကနယ်မြေကိုးခု ထဲက မြေနေရာလေး တစ်ခုပဲ"

"ငါသိထားသလောက်ဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဆီမှာ လူဝင်စား ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ ရှိနေပြီပဲ။ သူက ပုံစံအပြည့်အစုံ မဟုတ်သေးရင်တောင် ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်တွေတုန်းက ငါ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကို အလွယ်တကူ ဖွင့်ချနိုင်ခဲ့သလို သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအချို့ကိုလည်း ပြသခဲ့ပြီးပြီ။

ဒီကောင်းကင်ဘုံနိယာမ လူဝင်စားသာ ရှိနေရင် ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာဘေးဆိုးကိုသာ ဆက်ပြီး ဖန်တီးလိုက်ရင် လူ့လောကနယ်မြေမှာ နိုးထလာမယ့် မိစ္ဆာတွေ ဘယ်လောက်တောင် များလာမလဲ။ မြေနေရာလေး တစ်ခုတည်းနဲ့ တကယ်ပဲ လုံလောက်မှာတဲ့လား"

ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာပင် မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာတွေ ဘယ်လောက်ပဲ များများ၊ ငါတို့လည်း ထာဝရ မရှင်သန်နိုင်ပါဘူး။ ကျန်တဲ့ မိစ္ဆာအများစုက မင်းတို့ လူသားတွေလိုပဲ သာမန်လူတွေပါပဲ။ သူတို့လည်း သေသွားရင် လူပြန်ဝင်စားရမှာပဲ။ တကယ်လို့ မင်းသာ ငရဲမင်း ဖြစ်ခဲ့ရင်... မင်းဘက်က ခွင့်မပြုဘဲ သူတို့ လူပြန်ဝင်စားတဲ့အခါ မိစ္ဆာတွေအဖြစ် ဆက်ရှိနေပါဦးမလား"

လန်တောက်ချွန်းက သက်ပြင်း ခပ်ဖွဖွ ချလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ ငါ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရပါတယ်။ ရှေးဦးကာလကတည်းက စခဲ့တဲ့ ဒီကစားပွဲက မပြီးသေးဘူးဆိုပေမယ့် တကယ့် အနိုင်ရရှိသူဟာ မင်းတို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ တချို့လူတွေက ဒါကို နားမလည်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် မယုံကြည်ချင်ကြတာကြောင့်သာ အခု ထိုက်ချန်းနယ်မြေ တိုက်ပွဲ ဖြစ်လာရတာပဲ"

"ဒါဆို ခင်ဗျားက... မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ နိုးထလာခဲ့ရင်တောင်မှ လူပြန်ဝင်စားပြီးတဲ့အခါ အမှတ်ရစရာတွေ အားလုံး ပိတ်ပိတ်ခံရပြီး လူသားတွေအဖြစ် ပြန်ရှင်သန်ရမှာကို ကြောက်နေတာပေါ့။ အဲဒီလိုနဲ့ ဘဝပေါင်း ရာချီ ကုန်ဆုံးသွားရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမှတ်ရစရာတွေ ပြန်ပွင့်လာရင်တောင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ပါလို့ အပြည့်အဝ သတ်မှတ်နိုင်မှာ မဟုတ်တော့ဘူးလေ။ ခင်ဗျား စိုးရိမ်နေတာ ဒါလား"

ဖန့်ချန်က ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်"

လန်တောက်ချွန်းက ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဝန်ခံလိုက်သည်။

"ငါ ဒါကို တကယ်ပဲ စိုးရိမ်တယ်။ တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဖြစ်လာရင် ငါတို့မျိုးနွယ်စုဟာ လုံးဝ မျိုးတုံးသွားတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"ဒီလိုမျိုး အားနည်းချက်တွေ ရှိနေတာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ယင်လောကကို အရင်မျိုးဆက် ငရဲမင်းက ရိုက်ခွဲပစ်လိုက်လို့လား"

ဖန့်ချန်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

လန်တောက်ချွန်းသည် ချက်ချင်းပင် စကားမဆိုတော့ဘဲ ဖန့်ချန်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ ခဏအကြာတွင် သူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ အခု ဒီကို လာတာက မင်းနဲ့ မဟာမိတ်ဖွဲ့ဖို့ စိတ်ရင်းအပြည့်နဲ့ လာတာပါ။ အချိန်တိုအတွင်းမှာ မင်းဆီကနေ ငါတို့မျိုးနွယ်အတွက် ဘာမှ ပေးဆပ်စရာ မလိုပါဘူး။ မင်း အကူအညီ လိုအပ်တဲ့အခါ စကားတစ်ခွန်းသာ ပြောလိုက်ပါ၊ ငါနဲ့ ငါ့နောက်ကွယ်က လူတွေက မင်းအတွက် အားလုံးကို ထောက်ခံပေးပြီး စီစဉ်ပေးပါ့မယ်။ ငါ လိုချင်တာက မင်းဆီက ကတိတစ်ခုပဲ"

"ဘာလို့ မော်ထျန်းတီကျန့်နဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ မကြိုးစားတာလဲ။ သူက ခင်ဗျားရဲ့ တောင်းဆိုချက်ကို လက်ခံကောင်း လက်ခံနိုင်သလို ကတိလည်း ပေးနိုင်မှာပဲလေ"

ဖန့်ချန်က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်တော့မှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေက မင်းတို့ လူသားတွေနဲ့ မတူဘူး။ လူ့လောကနယ်မြေဟာ မူလကတည်းက သူတို့ ပိုင်ဆိုင်ခဲ့တာ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စုပုံလာတဲ့ သူတို့ရဲ့ နာကျည်းချက်တွေက... အခု အပြင်ပန်းမှာ ငါတို့နဲ့ ပူးပေါင်းနေတယ် ဆိုဦးတော့၊ နောက်ဆုံးမှာ သူတို့ ငါတို့မျိုးနွယ်ကို အကုန် ရှင်းပစ်ကြမှာပဲ"

လန်တောက်ချွန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြသည်။

"ငါတို့မျိုးနွယ်နဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကြားမှာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ဆိုတာ အစကတည်းက မဖြစ်နိုင်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ငါလည်း ခင်ဗျားကို ကတိမပေးနိုင်ဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်

"မျိုးနွယ်စုနှစ်ခုကြားက ကစားပွဲမှာ ငါက အများကြီး မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ အစကနေ အဆုံးထိ ငါ့ရဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတွေက ယန်နတ်ဘုရား တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး နောက်ကွယ်ကနေ စီစဉ်ခဲ့ကြတာ။

ခင်ဗျားတို့ကို ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်ဖို့အတွက် အဲဒီ ယန်နတ်ဘုရား ဖြစ်သွားတဲ့ ရှေ့ဆောင်လမ်းပြတွေဟာ သာမန်လူတွေ မခံစားနိုင်တဲ့ နောက်ဆက်တွဲ ဝေဒနာတွေကို ခံစားနေရတာ။

သူတို့ဟာ တစ်ခါတစ်ရံမှာ အမှတ်ရစရာတွေ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး သာမန်လူတွေရဲ့ အနှိမ်ခံရတယ်၊ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာလည်း ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ လှောင်ပြောင်မှုကို ခံနေကြရတယ်။ ဒါကြောင့်... ငါ့မှာ ခင်ဗျားကို ကတိပေးနိုင်တဲ့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ"

လန်တောက်ချွန်း၏ မျက်မှောင်များမှာ ကြုတ်သွားပြီး ဘာစကားမှ မဆိုဘဲ တိတ်ဆိတ်နေတော့သည်။

"တကယ်လို့ ခင်ဗျားတို့ဘက်က တားမြစ်ထားတဲ့ အတတ်ပညာတွေကို ရုပ်သိမ်းပေးနိုင်ရင်တော့ ငါ ယန်နတ်ဘုရား အချို့ကို ရှာပေးမယ်၊ အဲဒီအခါကျရင် ငါတို့ အားလုံး ထိုင်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ဖို့ ကိစ္စကို သေသေချာချာ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။

ခင်ဗျားပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ နတ်ဆိုးတွေက ခင်ဗျားတို့ကို အခွင့်အရေး ပေးမှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ လူသားတွေကတော့ မတူဘူး။ အတူတူ အကျိုးရှိမယ့် လမ်းရှိရင်တော့ လက်တွဲသွားလို့ ရနိုင်တာပဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။