အခန်း (၇၅၁-၇၅၃)

Chapter 751 - ဒါဆိုရင် သူ့ကိုပဲ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ကျေးဇူးကြွေးတင်အောင် လုပ်လိုက်တာပေါ့

ရှန်မို သူ၏နောက်ဘက်သို့ နဂါးဖြူလက်သီးများကို အဆက်မပြတ် ပစ်လွှတ်နေသည်။ သူတို့မှာ ဟင်းလင်းပြင်သန်းများကို ထိထိရောက်ရောက် အကြီးအကျယ် မဖျက်ဆီးနိုင်သော်လည်း အနည်းဆုံးတော့ အရေအတွက်ကို လျော့နည်းစေပြီး အရှိန်ကို တန့်သွားစေသည်။ ဤသည်မှာ သူ့အတွက် အချိန်ဆွဲရန် အခွင့်အရေးပင် ဖြစ်၏။

မကြာမီမှာပင် သူ ဆွေ့ရှင်းနှင့် ဆက်သွယ်မှုကို အခြေခံ၍ ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီး၏ အစွန်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာနိုင်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ အခြားသော သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူသာဆိုလျှင် လမ်းကြောင်းပျောက်ဆုံးပြီး အပြင်သို့ မထွက်နိုင်ဘဲ ရွှံ့နွံထဲတွင် ပိတ်မိနေပေလိမ့်မည်။

ရွှံ့နွံအိုင်၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ ဆွေ့ရှင်း၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ်ကြီး တိတ်ဆိတ်စွာ ဝဲပျံနေသည်။ မလှုပ်မယှက် ရှိနေလျှင်ပင် သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းလှ၏။ သူသည် ရှေးဟောင်းခေတ်က သာမန် သားရဲကြီးတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ။ သူ၏ တည်ရှိမှုကပင် အခြားသော ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများကို ကြောက်ရွံ့စေရန် လုံလောက်လှသည်။ အကြောင်းမှာ သူ့ မူလခန္ဓာကိုယ်မှာ ကမ္ဘာဝါးမြိုသူ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။ ဤစကြဝဠာတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ကောင်တည်းသော ကမ္ဘာဝါးမြိုသူ ဖြစ်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်။

ကမ္ဘာဝါးမြိုသူ၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားမိသည်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်သန်းများစွာမှာ ဗီဇအရ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။ သို့သော် အချို့သော အကောင်များမှာမူ အန္တရာယ်ကို သတိမမူမိဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆက်လက် တိုးဝင်လာကြ၏။

"အဖေ… ကျွန်မ အဖေ့ကို လာကြိုတာ"

ဆွေ့ရှင်းမှ ရယ်မောလိုက်ကာ ရှန်မို၏ နောက်ဘက်ရှိ အရာအားလုံးကို ဝါးမြိုပစ်ရန် ပါးစပ်ကြီးကို ဟလိုက်သည်။ ထိုတစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ဟင်းလင်းပြင်သန်း သန်းပေါင်းများစွာကို ဝါးမြိုပစ်လိုက်လေ၏။ ထိုအခါမှသာ ကျန်ရှိနေသော သန်းအုပ်ကြီးမှာ သူတို့၏ သဘာဝရန်သူ ရောက်ရှိလာသည်ကို သတိပြုမိသွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ထွက်ပြေးကြလေတော့သည်။

ဆွေ့ရှင်း ရက်စက်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး လေကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ ဟင်းလင်းပြင်သန်းများမှာ အရေအတွက် များသော်လည်း တစ်ကောင်ချင်းစီ၏ အစွမ်းမှာ အလွန်အားနည်းလှသည်။ ထို့ကြောင့် ဆွေ့ရှင်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ လွယ်လွယ်ကူကူပင် စုပ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ နောက်ထပ် တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ဝါးမြိုပြီးနောက် ဆွေ့ရှင်းသည် သူ၏ စားပွဲတော်ကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီး လေချဉ်တစ်ချက် တက်လိုက်၏။ ရှန်မိုနောက်သို့ လိုက်လာသော ဟင်းလင်းပြင်သန်းများ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းမှ ၉၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့်ကို သူ စားပွဲတော် တည်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်မိုသည် ဤအခြင်းအရာကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။

သူ၏ သမီးလေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးမရှိသော အစာအိမ်ရှိသူ ဖြစ်ပေသည်။

"အဖေ… ကျွန်မ တော်တယ်မလား"

ဆွေ့ရှင်းမှ ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

ရှန်မို ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဆွေ့ရှင်း၏ ကြီးမားလှသော ဦးခေါင်းကြီးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"တော်တာပေါ့… တကယ့်ကို တော်တာ"

"အဖေက ညစ်ညမ်းတဲ့ ရွှံ့နွံအိုင်ထဲကို ပြန်သွားရဦးမယ် မင်း အဖေ့ကို ဒီဟင်းလင်းပြင်သန်းတွေ မလာအောင် ကူညီပေးနိုင်မလား"

ဆွေ့ရှင်း ခေါင်းညိတ်ကာ

"လွယ်ပါတယ်"

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အကြေးခွံတစ်ခုကို ခွာယူကာ ရှန်မို၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒါရှိရင် ဟင်းလင်းပြင်သန်းတွေ အဖေ့နားကို မကပ်ရဲတော့ဘူး"

ရှန်မို ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

လိမ်မာပြီး စွမ်းရည်ရှိသော ကလေး ရှိနေခြင်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကံကောင်းလှသည်။ အရေးကြီးသော အချိန်တိုင်းတွင် အမြဲတမ်း အားကိုးရ၏။

သူ ထိုအကြေးခွံကို ရင်ဘတ်တွင် ကပ်ထားလိုက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။ သူ နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းကို ရှာဖွေရဦးမည် ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သွေးအဆီအနှစ်ကို ကျင့်ကြံသော နဂါးသူတော်စင်ကဲ့သို့သော အရာမျိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖျက်ဆီး၍မရနိုင်ဘဲ အလွန်ပင် စွမ်းအားကြီးမားလှ၏။ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး သူ၏ အသားများကို ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများက စားသောက်သွားကြသော်လည်း နဂါးရိုးများမှာမူ မပျက်စီးဘဲ ရွှံ့နွံထဲတွင် တည်ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို သူကိုယ်တိုင် မရရှိလျှင်တောင် သစ္စာဖောက် အောင်းရှန်ကိုတော့ မပေးနိုင်ပေ။

ရှန်မို သူ၏ အရှိန်ကို မြှင့်တင်လိုက်ပြီး ရွှံ့နွံအိုင်ထဲတွင် နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းကို ရှာဖွေလေတော့သည်။

ရွှံ့နွံအိုင်၏ အနက်ဆုံးနေရာတွင် ကြီးမားလှသော အသိစိတ် သုံးခုမှာ တိုးညှင်းစွာ ဆက်သွယ်နေကြသည်။ "ကမ္ဘာဝါးမြိုသူက နောက်တစ်ခါ ထပ်ဝင်လာတာလား" "သူက အစွန်းနားမှာရှိတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်သန်း အချို့ကိုပဲ စားသွားတာပါ… လွှတ်ထားလိုက်ပါ"

"မဟုတ်ဘူး… လူသား သူတော်စင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က သူ့ရဲ့ အကြေးခွံကို ကိုင်ပြီး ဝင်လာတယ်"

"သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်အားကောင်းတဲ့ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါတွေ လွှမ်းခြုံနေတယ်… အတိုင်းအထက် အလွန်ပဲ..."

"သူက ဒီမှာ သေဆုံးသွားခဲ့တဲ့ လူသားသူတော်စင်ရဲ့ ရုပ်ကြွင်းကို ရှာနေတာ ဖြစ်ရမယ်"

"ငါတို့ လူသားတွေနဲ့ မပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ… နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့က နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေကြောင့် ဖြစ်တည်လာရတာလေ... အကယ်၍ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ ကျဆုံးသွားရင် ငါတို့လည်း ပျက်သုဉ်းသွားမှာပဲ"

"မဟုတ်ဘူး... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ကျဆုံးသွားရင်တောင် ငါတို့က လက်နက်တွေထဲမှာ ခိုကပ်နေလို့ ရသေးတာပဲ" "ညီအစ်ကိုတို့… အစွန်းမရောက်ကြပါနဲ့… ငါတို့က အနိုင်ရတဲ့ဘက်မှာပဲ နေကြတာပေါ့..."

"ဒီလူသား လူငယ်က လူသားရုပ်ကြွင်းကို ရှာနေတာပဲ… ဒါဆိုရင် သူ့ကိုပဲ ပြန်ပေးလိုက်ပြီး ကျေးဇူးကြွေးတင်အောင် လုပ်လိုက်တာပေါ့" "ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်"

"ကောင်းပြီ… သူ့ကို ပေးလိုက်ကြစို့"

ထိုကြီးမားလှသော အသိစိတ် သုံးခုမှာ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

ရှန်မိုသည် ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးအတွင်း ဆက်လက် ရှာဖွေနေ၏။ သူ၏ ရင်ဘတ်ရှိ ကမ္ဘာဝါးမြိုသူ၏ အကြေးခွံမှာ အမှန်တကယ်ပင် အစွမ်းထက်လှသည်။ သူသွားရာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မည်သည့် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲမှ အနားမကပ်ရဲကြပေ။ သို့သော် အချို့သော ကြီးမားလှသော အရိပ်မည်းကြီးများမှာမူ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ရန် ကြိုးစားကြသေးသည်။ သို့သော် ထိုအနံ့ကို ရသည်နှင့် သူတို့ ဝန်လေးစွာဖြင့် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။

"ဟင်"

ရှန်မို ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် နွားလားဥဿဘ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော လိပ်ပုံသဏ္ဌာန် သားရဲတစ်ကောင်မှာ သူ၏ အခွံပေါ်တွင် ရုပ်ကြွင်းတစ်ခုကို တင်ဆောင်ပြီး ရှန်မိုဆီသို့ ချဉ်းကပ်လာနေသည်။ ထိုသားရဲမှာ ရှန်မိုကို မတိုက်ခိုက်ဘဲ ရိုသေစွာဖြင့် အသံပြုနေပြီး ရုပ်ကြွင်းကို ယူရန် အချက်ပြနေသကဲ့သို့ပင်။

ရှန်မို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အကြီးအကျယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ ထိုရုပ်ကြွင်းမှာ လူပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်ပြီး လိပ်ခွံပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။ သူ့ထံမှ ဖြူစင်သော သူတော်စင် အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ညစ်ညမ်းသော စွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားပေးနေသည်။ ဤအရာမှာ သူတော်စင်တစ်ဦး၏ ရုပ်ကြွင်း ဖြစ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ သူ့တွင် ဟင်းလင်းပြင်မဟာတာအို၏ နက်ရှိုင်းသော အရှိန်အဝါများ ပါရှိနေသဖြင့် သူ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လှမ်းရန်အတွက် များစွာ အထောက်အကူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ဘာလဲ… သားရဲက ရတနာကို သူ့အလိုလို လာပေးနေတာလား"

ရှန်မို မှင်တက်သွားသည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာစနစ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အခွင့်အရေးတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

[မကြာမီရရှိမည့် အခွင့်အရေး (၁) - ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးထဲတွင် လမ်းမှားသွားပြီး ရှန့်ယွမ်၊ အောင်းရှန်တို့နှင့် လူစုကွဲသွားမည်။ ရွှံ့နွံထဲရှိ ရှေးဟောင်း သတ္တဝါများက ဆွေးနွေးတိုင်ပင်ပြီးနောက် သူတော်စင်ရုပ်ကြွင်းကို ပေးအပ်ကာ ကျေးဇူးကြွေး တင်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ကြမည်။]

ရှန်မို မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးထဲရှိ ရှေးဟောင်း သတ္တဝါများ။

သူသည် ထိုအရာများအကြောင်းကို ကြားဖူးသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ ထိုသတ္တဝါများသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်နှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တို့ ပေါင်းစပ်မှုမှ ဖြစ်တည်လာခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ကောလာဟလများ ရှိ၏။ သူတို့တွင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်သားရဲ နှစ်ခုစလုံး၏ လက္ခဏာများ ရှိကြသည်။ သူတို့ကို ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးဟု ခေါ်ကြသော်လည်း မည်သည့်ဘက်မှ မပါဘဲ ကြားနေအဖြစ်သာ နေထိုင်ကြပြီး မိမိတို့၏ အကျိုးစီးပွားအတွက်သာ လုပ်ဆောင်ကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများ၏ လက်အောက်ခံ မဟုတ်ပေ။ အနိုင်ရမည့် ဘက်သို့သာ လိုက်ပါတတ်ကြ၏။ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူတို့သည် အနိုင်ရသူကိုသာ ထောက်ခံကြသူများ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးများသည် သူ့အား ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်ထားလိုသဖြင့် ဤသူတော်စင်ရုပ်ကြွင်းကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရှန်မို ရယ်မောမိသွားသည်။ သူသည် နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းကိုသာ ရှာဖွေရန် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ အခြားသော သူတော်စင်ရုပ်ကြွင်း တစ်ခုကိုပါ ရရှိခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်စရာ ဖြစ်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စီနီယာတို့"

ရှန်မို သူတော်စင်ရုပ်ကြွင်းကို လက်ခံလိုက်ပြီး ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီး၏ အနက်ဆုံးနေရာသို့ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။ ထိုသူတော်စင်ရုပ်ကြွင်းတွင် ပြင်းထန်သော မဟာတာအို အရှိန်အဝါများ ရှိနေသဖြင့် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်၍မရပေ။ ထို့ကြောင့် သူ စိတ် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများဖြင့် ရုပ်ကြွင်းကို လွှမ်းခြုံကာ သူ၏ ဘေးနားတွင် ဝဲပျံနေစေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ရှန်မိုသည် နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းကို ဆက်လက် ရှာဖွေလေတော့သည်။ နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းတွင် ခွန်အားမဟာတာအို ပါရှိနေသဖြင့် သူမှာ သူ လက်လွတ်မခံနိုင်သော နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီး၏ အနက်ပိုင်းတွင် ရှေးဟောင်း အသိစိတ် သုံးခုမှာ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် စုဝေးကြသည်။

"ဒီလူသားလူငယ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ… ဘာလို့ အခုထိ မထွက်သွားသေးတာလဲ"

"ဟုတ်ပါ့… သူ့ရဲ့ အလိုရမ္မက်က အရမ်းကြီးတာပဲ… သူတော်စင်ရုပ်ကြွင်း တစ်ခုတည်းနဲ့ မလောက်ဘူးလား… သူ နောက်ထပ် လိုချင်နေသေးတာလား"

"ကြည့်ရတာ သူက သူတော်စင်ရုပ်ကြွင်းကို ရှာဖို့ လာတာ မဟုတ်ပုံပဲ… ငါတို့ကပဲ သူ့ကို အတင်းပေးလိုက်တာကိုး"

အသံ သုံးခုစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ သူတို့ စုဆောင်းထားသော အရာတစ်ခုကို အလကားပေးလိုက်ရသဖြင့် မည်သူက ဝမ်းသာမည်နည်း။

"သူ ဘာရှာရှာ ရှာပါစေ… ရှာတွေ့ရင် သူ အလိုလို ထွက်သွားမှာပဲ"

"အင်း… ငါတို့ သူ့ကို ကျေးဇူးကြွေး တစ်ခု တင်ပြီးပြီ… ဒုတိယတစ်ခုတော့ မပေးနိုင်ဘူး"

"ယူဟွမ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားကလည်း ဒီရွှံ့နွံထဲမှာ ရှိနေတာပဲ… သူတို့ လမ်းမှာ မဆုံကြဖို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ..." "ဆုံရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ… ငါတို့နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ… အကယ်၍ ဒီလူသားလူငယ်က ယူဟွမ်ရဲ့ လက်ထဲမှာ သေသွားရင်လည်း ဒါက သူ့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲပေါ့"

"ဒီလူမှာ အလွန်ကြီးမားတဲ့ ကံကြမ္မာ အရှိန်အဝါတွေ ရှိနေတာ… သူ ဒီမှာ သေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ရှေးဟောင်း အသိစိတ် သုံးခုမှာ အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောဆိုပြီးနောက် ပြန်လည် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့သည် ရေတွက်၍မရသော ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများမှတစ်ဆင့် ရှန်မို အပါအဝင် ရွှံ့နွံအိုင်အတွင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဆက်လက် စောင့်ကြည့်နေကြလေ၏။ သူတို့သည်လည်း မိမိတို့၏ အသက်အရွယ်နှင့် မလိုက်အောင် အစွမ်းထက်လှသော ဤလူသား သူတော်စင်လူငယ်မှာ ဤနေရာတွင် အဆုံးသတ်သွားမလား ဆိုသည်ကို စောင့်ကြည့်ချင်နေကြသည်။

Chapter 752 - တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ - သူ ဘာလို့ အခုထိ ရောက်မလာသေးတာလဲ

ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီး၏ အနက်ပိုင်းတွင် လူရိပ်တစ်ခု တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ သေချာကြည့်လျှင် သူသည် ကျောက်တုံးဖြင့် ထွင်းထုထားသော ရုပ်တုတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။ သို့သော် ဤကျောက်ရုပ်တုထံမှ ထူးဆန်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအရာမှာ အေးစက်သော ကျောက်တုံး မဟုတ်ဘဲ သက်ရှိတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။ မည်သည့် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲမှ ထိုရုပ်တုအနားသို့ မကပ်ရဲကြဘဲ ထိုနေရာကို ရှောင်ကွင်းသွားကြသည်။

ဤရုပ်တုမှာ ယူဟွမ် ချန်ထားခဲ့သော သူ၏ ကိုယ်ပွါးပင်။ စိတ်ကူးလိုက်ရုံမျှဖြင့် အသိစိတ်ကို ဤနေရာသို့ ပို့လွှတ်နိုင်ပြီး သူ၏ ပန်းတိုင်မှာ အမြဲတမ်း အောင်းရှန်ပင် ဖြစ်သည်။

အောင်းရှန်သည် နဂါးမျိုးနွယ်၏ သူတော်စင်အသစ် ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင် မြင်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက စစ်ပွဲအတွင်း သူသည် အောင်းရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် သေးငယ်သော အစေ့အဆန်တစ်ခု စိုက်ပျိုးခဲ့၏။ နှစ်ပေါင်း ထောင်ချီ ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင် ထိုအစေ့မှာ အမြစ်တွယ်ပြီး အပင်ပေါက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ အင်အားကြီးထွားလာလေလေ ထိုအစေ့မှာ ပိုမို ရှင်သန်လာလေလေ ဖြစ်ပြီး အောင်းရှန်ကို ကမ္ဘာပေါ်က မျိုးနွယ်စုများအပေါ် သံသယဝင်လာစေသည်။

အောင်းရှန်သည် ဤမျိုးနွယ်စုများမှ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို အမှန်တကယ် ခုခံနိုင်ပါ့မလားဟု သံသယဝင်လာလိမ့်မည်။ ထိုသို့ ခုခံခြင်းက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါ့မလားဟု တွေးတောလာလိမ့်မည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ခြင်းကသာ လူသားမျိုးနွယ်စုများ၏ အသက်အန္တရာယ်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မလားဟုပင် စတင် စဉ်းစားလာလိမ့်မည်။ ဤအတွေးများ အောင်းရှန်၏ စိတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်သွားသည်နှင့် အိပ်မက်ဆိုးများကဲ့သို့ သူ့ထံမှ ခွာ၍မရနိုင်တော့ပေ။ တစ်ချိန်လုံး သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေး လာပြောနေကြလိမ့်မည်။ အောင်းရှန်၏ အတွေးအခေါ်နှင့် ရည်ရွယ်ချက်များကို တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲပစ်လိမ့်မည်။

ယခုအခါ နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ ယူဟွမ်သည် ဤအစေ့မှ ထွက်ပေါ်လာသော အသီးအနှံများကို ကိုယ်တိုင် လာရောက် ရိတ်သိမ်းတော့မည် ဖြစ်လေသည်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ… သူ ဘာလို့ အခုထိ ရောက်မလာသေးတာလဲ"

ယူဟွမ် တွေးတောရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ အောင်းရှန်၊ ရှန့်ယွမ်နှင့် ရှန်မိုတို့သည် နဂါးရိုးသင်္ဘောဖြင့် ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးထဲသို့ ဝင်လာကြမည်ကို သူ ကြိုတင် တွက်ချက်ထားပြီး ဖြစ်၏။ ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ သင်္ဘောကို စွန့်လွှတ်ပြီး လူစုကွဲသွားကြမည် ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုသည် ဘာမှမရရှိဘဲ ဟင်းလင်းပြင်သန်းများ၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံရကာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရပြီး ရွှံ့နွံထဲမှ လက်ဗလာဖြင့် ထွက်သွားရမည်။ ရှန့်ယွမ်မှာမူ ကံကောင်းပြီး ပျက်စီးနေသော မဟာတာအို သူတော်စင်လက်နက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိမ့်မည်။ အောင်းရှန်ကမူ ကံအဆိုးဆုံးဖြစ်ပြီး ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများ၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းကို အဆက်မပြတ် ခံရကာ ရွှံ့နွံအိုင်၏ အနက်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားလိမ့်မည်။ ထိုမျှော်လင့်ချက် ကင်းမဲ့နေသော အချိန်တွင် သူသည် နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းကို မတော်တဆ ရှာတွေ့သွားပြီး ထိုအရာ၏ အကူအညီဖြင့် ဤကျောက်ရုပ်တုနှင့် လာတွေ့လိမ့်မည်။

အရာအားလုံးမှာ အစီအစဉ်အတိုင်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။

ယူဟွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ တွက်ချက်လိုက်သည်။ အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် သူ၏ မျက်မှောင်မှာ ပို၍ပင် ကြုတ်သွားသည်။ "ရှန့်ယွမ်ရဲ့ ကံကြမ္မာက မပြောင်းလဲသေးဘူး"

"ရှန်မိုရဲ့ ကံကြမ္မာကတော့ မြူနှင်းတွေ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး ဘာမှ မမြင်ရဘူး"

"အောင်းရှန်ကတော့ ဟင်းလင်းပြင် သားရဲတွေရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုကို ပိုပြီး ခံနေရတယ်… သူ နဂါးသူတော်စင် ရုပ်ကြွင်းကို မတွေ့သေးဘူး… သူ ငါရှိတဲ့နေရာနဲ့ အရမ်း ဝေးကွာနေတာပဲ"

ယူဟွမ်၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

ဤသို့ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်သနည်း။

ဤသည်မှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိလှပေ။

ယူဟွမ်တစ်ယောက် ရွှံ့နွံအိုင်၏ မူလသခင်များထံမှ အကူအညီတောင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ "ဝိညာဉ်နတ်ဆိုးတို့… ဒီရုပ်တုကို အောင်းရှန်ရဲ့ ရှေ့ကို ပို့ပေးစမ်းပါ"

သူ တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားသံမှာ အဝေးသို့ ပျံ့လွင့်သွားပြီး ရှေးဟောင်း အသိစိတ် သုံးခုထံသို့ ရောက်ရှိသွား၏။

"ယူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်… မင်း အလိုရှိတဲ့အတိုင်း ဖြစ်စေရမယ်"

တည်ငြိမ်သော အသံတစ်ခုက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဟင်းလင်းပြင် သားရဲတစ်ကောင်မှာ ထိုလေးလံသော ရုပ်တုကို သယ်ဆောင်ပြီး အောင်းရှန်ရှိရာဘက်သို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်သွား၏။ သို့သော် သူ သိပ်အဝေးကြီး မသွားရသေးခင်မှာပင် လူရိပ်တစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာသည်။

ယူဟွမ် မှင်တက်သွားသည်။

သူသည် ထိုမျက်နှာကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်၏။

ရှန်မို။

ထိုအရှိန်အဝါက မှားစရာမရှိပေ။

လွန်ခဲ့သော အချိန်များစွာက သူ ရှန်မိုကို အချိန်မတိုင်မီ ဘယ်လို သတ်ပစ်မလဲဆိုသည်ကို ဆွေးနွေးရန် သူတော်စင် ငါးပါး အစည်းအဝေးကို ကျင်းပခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုသူမှာ သူတော်စင်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"အချိန်ကိုက်ပဲ… ငါ မင်းကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပေးမယ်"

ယူဟွမ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်၏။ သူသည် နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး ရှန်မို အနားသို့ ရောက်လာသည်နှင့် သေလောက်သော ထိုးနှက်ချက်တစ်ခုကို ပေးရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ပုံမှန်အခြေအနေအရ ရှန်မိုသည် ဤနေရာ၌ လူပုံသဏ္ဌာန် ကျောက်ရုပ်တုတစ်ခုကို တွေ့ရှိပါက သဘာဝအတိုင်း စူးစမ်းလိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာမည် ဖြစ်သည်။ ယူဟွမ်သည် ထိုစူးစမ်းလိုစိတ်ကို အသုံးချကာ ရှန်မိုကို သတ်ရန် ကြံစည်ထားခြင်း ဖြစ်လေ၏။ အကယ်၍ တစ်ချက်တည်းနှင့် မသတ်နိုင်လျှင်တောင် ရှန်မို၏ သူတော်စင် အခြေခံကို ဖျက်ဆီးပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ယူဟွမ် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှန်မိုသည် ထိုရုပ်တုကို မြင်သွားပြီး အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူ အံ့သြသလိုဖြင့်

"ဒီမှာ ဒီလိုအရာမျိုး ရှိနေတာလား… ဒါက ရတနာတစ်ခုခု ဖြစ်မလား"

ယူဟွမ် စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံးပြုံးကာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ပို၍ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။ သို့သော် သူ မတိုက်ခိုက်မီမှာပင် ရှန်မိုမှ အရင် စတင်လိုက်သည်။

ကြီးမားလှသော နဂါးလက်မောင်းကြီးတစ်ခုမှာ ဘာမှမရှိသော ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာပြီး အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသည်။ နဂါးနတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ လက်မောင်းကဲ့သို့ပင် မည်သည့်အရာကမှ မဖျက်ဆီးနိုင်သော စွမ်းအားများ ရှိနေသည်။ ထိုနဂါးလက်မောင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ရုပ်တုပေါ်သို့ ရိုက်ချလိုက်၏။

ထိုအခဏတွင် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဂျိန်း။

ယူဟွမ် ဘာမှ မလုပ်နိုင်သေးခင်မှာပင် နဂါးလက်မောင်းကြီးမှာ ကျောက်ရုပ်တုပေါ်သို့ တည့်တည့် ကျရောက်သွားသည်။ ကျောက်ရုပ်တု၏ မျက်နှာပြင်မှာ ချက်ချင်းပင် အက်ကွဲသွား၏။ ထို့နောက် ပင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့ အက်ကြောင်းများမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မျက်တောင် ၅ ကြိမ် ခတ်စာမျှ အချိန်အတွင်းမှာပင် ၎င်းမှာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားလေတော့သည်။ ထို့နောက် နောက်ထပ် ပေါက်ကွဲသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျောက်တုံး အပိုင်းအစများအဖြစ် လွင့်စင်သွား၏။ ရုပ်တုအတွင်း၌ ဝှက်ထားသော ယူဟွမ်၏ ကိုယ်ပွားမှာ ရှန်မို၏ ရှေ့တွင် အတိုင်းသား ပေါ်လာလေတော့သည်။

ဤရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကြောင့် ယူဟွမ် ထိတ်လန့်သွားသလို သံသယလည်း ဖြစ်သွားသည်။

သူ စုစည်းထားသော နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"သူ ငါ့ကို သိသွားတာလား"

သူ ဘယ်လိုမှ နားမလည်နိုင်ပေ။

နှစ်ပေါင်းများစွာ စီစဉ်ပြီး ဤရုပ်တုအတွင်း၌ ကိုယ်ပွားကို ဝှက်ထားခြင်းကို မည်သူမှ မသိနိုင်သင့်ပေ။ ရှန်မို၏ ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်မှုက သူသည် ဤရုပ်တု၏ ထူးဆန်းမှုကို ကြိုတင် သိနေကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။

ဒါက... ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။

ရှန်မို သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အစိမ်းရောင် ကြာစေ့ ၁၈ စေ့မှာ လွင့်ထွက်လာကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအရာတို့မှာ ယူဟွမ်ကိုယ်ပွား၏ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်ကြသည်။ သူတို့ထံမှ ပြင်းထန်သော အသက်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်နေ၏။ အနည်းငယ်မျှ ထိမိရုံနှင့်ပင် ယူဟွမ်တစ်ယောက် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားရသည်။

"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"

ယူဟွမ် ဒေါသတကြီးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ရှန်မိုမှ သူ၏ကိုယ်ပွားကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံစည်နေသည်လား။

ရှန်မို ပြုံးလိုက်ပြီး

"ယူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုရဲ့ အရှင်… ခင်ဗျားက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ မဟုတ်လား… နောက်ထပ် ဘာဖြစ်မလဲဆိုတာ ခန့်မှန်းကြည့်လေ"

သူ၏လက်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံများမှာ ပြင်းထန်စွာ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ယူဟွမ်၏ ကိုယ်ပွားကို လုံးဝ ဝန်းရံလိုက်ကြ၏။

ယူဟွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ ထိုနေ့က ဝူကျိုးသည် ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံရကာ သူ၏ကိုယ်ပွားကို စတေးပြီးမှသာ လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုတွင် ကိုးဘုံငရဲ ရေခဲမီးလျှံ ရှိကြောင်းနှင့် သူသည် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဖျက်ဆီးမည့်သူ ဖြစ်ကြောင်း ဝူကျိုးထံမှ သူတို့ သိခဲ့ရသည်။ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ဤမီးလျှံမှာ ထိုနေ့ကထက် ပို၍ အစွမ်းထက်နေရသနည်း။ ကြည့်လိုက်ရုံနှင့်ပင် သူမှာ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော် ပို၍ ပြင်းထန်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။

ယူဟွမ် ရှန်မိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်ကာ

"မင်းက တကယ့်ကို ထူးခြားတဲ့သူပဲ"

"အကယ်၍ ဒီကိုယ်ပွားက မင်းရဲ့ သူတော်စင်တာအို အခြေခံကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ဒါက အလကား မဖြစ်တော့ဘူး"

သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရုတ်တရက် အဆမတန် ကြီးမားလာသည်။

ရှန်မို အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး အစိမ်းရောင် ကြာစေ့ ၁၈ စေ့ကို ချက်ချင်း ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ ခြေထောက်အောက်တွင် ကျောက်စိမ်းကြာပန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်လျင်မြန်သော အရှိန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်ခွာသွားသည်။ လွန်ခဲ့သော ခဏက သူ့ကို အပြတ်ရှင်းမည့် ပုံစံမျိုးမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ရှန်မို အဝေးသို့ လျင်မြန်စွာ ပြေးထွက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ယူဟွမ် မှင်တက်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ ကိုယ်တိုင် ပေါက်ကွဲမှုမှာ နောက်ပြန်ဆုတ်၍ မရတော့ပေ။

"တောက်..."

"ရှန်မို… မင်းကြောင့် ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ဆုံးရှုံးသွားပြီ"

"ဒီရန်ကြွေးကို ငါ သေချာပေါက် ပြန်ဆပ်မယ်"

ဂျိန်း။

ယူဟွမ်၏ ကိုယ်ပွားမှာ ပြင်းထန်စွာ ပေါက်ကွဲသွားသည်။

နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ ဟိန်းဟောက်ပြီး ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ကြီးပင်လျှင် ထိုပေါက်ကွဲမှုကြောင့် ကြီးမားသော အပေါက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွား၏။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် သားရဲများမှာလည်း ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရှန်မိုမှာ ကျောက်စိမ်းကြာပန်းပေါ်တွင် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားသော်လည်း ထိုပေါက်ကွဲမှု၏ အရှိန်ကြောင့် အနည်းငယ်မျှတော့ ဒဏ်ရာရသွားသည်။ "ယူဟွမ်ရဲ့ ကိုယ်ပွားတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားတာနဲ့ ငါ့ရဲ့ ဒဏ်ရာအနည်းငယ်က လဲရကျိုး နပ်ပါတယ်"

ရှန်မို ဂရုမစိုက်သလိုဖြင့် အသာအယာ ပြုံးလိုက်လေသည်။

Chapter 753 - ဒါက သာမန် သူတော်စင်အဆင့် မဟုတ်တော့ဘူး… အပြင်းအထန် ထိုးနှက်ရမယ်

ရှန့်ရွှမ်း လောကအတွင်းရှိ သူတော်စင် နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော် ငါးခုအတွင်း။

ယူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု အရှင်၏ စံအိမ်အတွင်း၌ ဒေါသတကြီး ဟောက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "ရှန်မို… ရှန်မို"

ယူဟွမ်သည် ဒေါသကြောင့် ဆံပင်များပင် ထောင်ထနေ၏။ သူ တစ်ခါမှ ဤမျှအထိ ဒေါသမထွက်ဖူးပေ။ ထိုကိုယ်ပွားမှာ သူ နှစ်ပေါင်းများစွာ ပင်ပင်ပန်းပန်း ကျင့်ကြံခဲ့ရသော အရာဖြစ်သည်။ အောင်းရှန်ကို ပြောင်းလဲပစ်ရန်အတွက် မူလက ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် လမ်းခုလတ်တွင် ရှန်မိုမှာ ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာပြီး အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ အကယ်၍ ရှန်မိုကိုသာ ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်ပင် သူ ကျေနပ်မိလိမ့်မည်။ ရှန်မို၏ သူတော်စင်တာအို အခြေခံကို အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်လျှင်ပင် သူ၏ ကြီးထွားမှုကို နှောင့်နှေးစေမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရလဒ်က...

ထိုကိုယ်ပွား၏ ပေါက်ကွဲမှုမှာ ဘာအကျိုးသက်ရောက်မှုမှ မရှိခဲ့ပေ။

ရှန်မိုသည် သူ၏ တာအို သူတော်စင်လက်နက်ကို ထုတ်ပြပြီး ဟန်ရေးပြသွားရုံသာ ရှိသည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူ မည်သည့် ပန်းတိုင်ကိုမှ မအောင်မြင်ခဲ့သည့်အပြင် ကိုယ်ပွားတစ်ခုကိုပါ အလကား ဆုံးရှုံးလိုက်ရသည်။

တောက်၊ တောက်၊ တောက်။

ယူဟွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် နတ်ဆိုးဆင်ရိုင်းကြီးများစွာ နင်းဖြတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ သူ၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော စိတ်နှလုံးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားရပြီ။

"ဒီနေ့ ရန်ကြွေးကို မဆပ်နိုင်ရင် ငါ နတ်ဆိုး မဟုတ်တော့ဘူး"

ယူဟွမ်သည် မျက်လုံးများ နီမြန်းလျက် တိုးတိုးလေး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သာမန် သူတော်စင်အဆင့် မဟုတ်တော့ပေ။ အချိန်ပေးလိုက်မည်ဆိုပါက ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အပြင်းအထန် ထိုးနှက်ရမည်။

"သူတို့က ဖူကျူနဲ့ ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်ကို ကယ်ဖို့ သွားနေကြတာ ဖြစ်ရမယ်"

"ရှန့်ရွှမ်း လောကထဲက အစီအစဉ်တွေကို ခဏ ရပ်ထားလိုက်မယ်… အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဆိုးသူတော်စင် သုံးပုံနှစ်ပုံလောက်ကို ရှန်မိုနဲ့ တခြားသူတွေကို ဝိုင်းပြီး သတ်ဖို့ စေလွှတ်ရမယ်" ယူဟွမ်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသများမှာ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် အနည်းငယ် တွေးတောပြီးနောက် သူ ခေါင်းကိုက်သွားသည်။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုများမှာ အပြင်ပန်းတွင် စည်းလုံးသယောင်ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင် အုပ်စုများစွာ ကွဲနေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ အမိန့်ကို ယူ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စု တစ်ခုတည်းကသာ နာခံကြသည်။ ယူမှာ အစွမ်းထက်သော်လည်း အရေးကြီးသော ခံတပ်များနှင့် နေရာများကို စောင့်ရှောက်ရန် လူများကို ဖယ်လိုက်ပါက သူ စေလွှတ်နိုင်သည့် နတ်ဆိုးသူတော်စင်မှာ လေးပါး သို့မဟုတ် ငါးပါးခန့်သာ ရှိသည်။ ရှန်မိုကို အပြတ်ရှင်းရန် နတ်ဆိုးသူတော်စင် လုံလုံလောက်လောက် ရရှိဖို့ဆိုလျှင် အနည်းဆုံးတော့ အခြားသော ဌာနနှစ်ခုကိုပါ ဆွဲဆောင်ရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခွမ်ဌာန၊ အန်းဌာန၊ ရှိဌာနနှင့် ဟွေ့ဌာန... တို့မှာ ဆက်ဆံရ မလွယ်ကူလှပေ။

ကောင်းပြီ။

ခွမ်ဌာနကိုတော့ ဖျောင်းဖျရတာ လွယ်ကူလိမ့်မည်။ တိုက်ပွဲတစ်ခုရှိပြီး သူတို့ စိတ်ကြိုက် တိုက်ခိုက်ရမည်ဆိုလျှင် သူတို့ ပါဝင်လာကြလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း ဒါက မလုံလောက်သေးပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် အကျိုးအမြတ်အချို့ကို ပေးရပေလိမ့်မည်။ ယူဟွမ်သည် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်ကာ အချိန်အတော်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်၏။ သူ နတ်ဆိုးစွမ်းအင် တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ကြည့်မှန်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ မှန်ထဲတွင် ရှိရှဲ့၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ နတ်ဆိုးသူတော်စင် တစ်ပါး၏ ရုပ်အလောင်းကို သန့်စင်နေပုံရသည်။

"ယူဟွမ်… မင်း ငါ့ကို လာရှာဖို့ ဘယ်လိုလုပ် အချိန်ရနေတာလဲ"

ရှိရှဲ့သည် ခေါင်းပင်မဖော်ဘဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။

ယူဟွမ်သည် အမည်ခံအားဖြင့် သူတော်စင် နတ်ဆိုးနိုင်ငံတော် ငါးခု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သော်လည်း ခွမ်နီ၊ ရှိရှဲ့၊ ဟွေ့ကျိုးနှင့် အန်းဝမ် တို့၏ အမြင်တွင်မူ သူတို့အားလုံးမှာ တန်းတူများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ယူဟွမ်တွင် သူတို့ကို တိုက်ရိုက် အမိန့်ပေးနိုင်သော စွမ်းအား မရှိပေ။

ယူဟွမ်သည် စားပွဲကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ရှိဌာနက အနည်းဆုံး နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၆ ပါး ပေးရမယ်… ငါ့ရဲ့ ယူနဲ့ ခွမ်ဌာနတို့ ပေါင်းပြီး ဖူကျူ၊ ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်နဲ့ တခြား သူတော်စင်အဆင့်တွေကို ဝိုင်းသတ်ဖို့ ပါဝင်ရမယ်"

ရှိရှဲ့ ထူးဆန်းစွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အိုး… ဖူကျူနဲ့ ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်တို့က နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေရဲ့ တည်နေရာကို သိဖို့ပဲ အခွင့်အလမ်း ရှိတာလေ… တခြား သိနိုင်တဲ့ သူတော်စင်အဆင့်တွေလည်း ရှိတာပဲ… အကယ်၍ တခြား ကောင်းကင်ဘုံက နတ်ဆိုးတွေက အခွင့်ကောင်းယူသွားရင် နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေကို ပထမဆုံး ပြန်ရောက်မယ့်သူက မင်း ဒါမှမဟုတ် ငါ ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး… ယူဟွမ်… မင်း သေချာ စဉ်းစားသင့်တယ်"

ယူဟွမ်မှာ လေးနက်သော အသံဖြင့်

"ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ"

ရှိရှဲ့ လှောင်ပြုံးပြုံး၍

"မင်း ဆုံးဖြတ်ပြီးပေမဲ့ ငါ သဘောမတူဘူး… အကယ်၍ အဲ့ဒီ ကြွက်သားပဲရှိတဲ့ ခွမ်နီက လုပ်ချင်တယ်ဆိုရင် ဒါက ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး"

သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နတ်ဆိုးမှန်ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ယူဟွမ် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး

"ငါ မင်းကို နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲ တစ်လုံး ပေးမယ်"

ရှိရှဲ့၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲများမှာ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေမှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွင်းရှိ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များမှာ အလွန်ပင် ထူထပ်လှသည်။ ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သည့်အရာ၊ မည်သည့်နတ်ဆိုးမှ နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲအတွင်းရှိ စွမ်းအင်များထက် ပို၍ ဖြူစင်ပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားပေ။ ထိုကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးကို သာမန် ခီတီနတ်ဆိုးသူတော်စင်များ မရရှိနိုင်ပေ။ ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ထျန်းဟီ နတ်ဆိုးသူတော်စင်များသာ ရရှိနိုင်သည်။

ယူဟွမ်သည် ခီတီနတ်ဆိုးသူတော်စင်များ၏ ထိပ်ဆုံးတွင် ရှိနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ထျန်းဟီနတ်ဆိုးသူတော်စင်အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။ သူ၏ လက်ထဲတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲ ၄ လုံးမှာလည်း မတော်တဆ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ခွမ်နီ၊ ရှိရှဲ့နှင့် အခြားသော နတ်ဆိုးသူတော်စင်များမှာမူ ထိုပုလဲမျိုးကို ပို၍ပင် နည်းပါးစွာ ပိုင်ဆိုင်ထားကြသည်။ ထို့ပြင် ကျင့်စဉ်အတွက်လည်း ပိုမိုမြင့်မားသော အဆင့်သို့ တက်လှမ်းချိန်တွင် အသုံးပြုရန် သိမ်းဆည်းထားကြရသည်။ ထို့ကြောင့် ရှိရှဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကျယ် တုံ့ပြန်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"မင်း အတည်ပြောနေတာလား"

ရှိရှဲ့ မယုံကြည်နိုင်သလို မေးသည်။

ယူဟွမ်သည် စိတ်ထဲမှ နှမြောသော်လည်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

"နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲ တစ်လုံး… အလဲအလှယ်အနေနဲ့ မင်းရဲ့ ရှိဌာနက နတ်ဆိုးသူတော်စင် ၆ ပါး ပေးရမယ်"

ရှိရှဲ့မှာ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။ "ကောင်းပြီ… သဘောတူတယ်"

ယူဟွမ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များကို ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

သူ ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးလိုက်မိသည်။ နတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲ... ထိုကဲ့သို့သော အဖိုးတန်ရတနာမှာ သူ ထျန်းဟီနတ်ဆိုးသူတော်စင် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် အခြေခံ ဖြစ်သင့်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူ ထိုအရာကို ပေးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ဖူကျူ၊ ကိုးဆင့်ယင် သူတော်စင်နဲ့ ရှန်မိုတို့ကိုပါ အရှင်ဖမ်းရမယ်… အကယ်၍ ငါ သူတို့ဆီကနေ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေရဲ့ သဲလွန်စကို မရဘူးဆိုရင် ဒီနတ်ဆိုးဘိုးဘေး ပုလဲကို ပေးလိုက်ရတာက အလကား ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

ယူဟွမ်သည် သူ၏လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် မအေးမချမ်း ဖြစ်နေသည်။

သူသဘ် တွက်ချက်ခြင်း အတတ်ကို တတ်မြောက်ထားသော်လည်း အလွန်ရှေးကျပြီး အစွမ်းထက်သော အရာများကိုမူ မတွက်ချက်နိုင်ပေ။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ပါက နတ်ဆိုးစွမ်းအင်များစွာ ကုန်ဆုံးမည့်အပြင် ပြင်းထန်သော တုံ့ပြန်မှုများကိုပါ ခံစားရနိုင်သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာပင် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ကျဆင်းသွားနိုင်သည်။ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေဆိုသည်မှာ ထိုကဲ့သို့သော အရာမျိုးပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ တည်နေရာကို တိုက်ရိုက် တွက်ချက်ဖို့ မပြောနှင့်၊ သူနှင့် ပတ်သက်နေသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကို တွက်ချက်ဖို့ပင် အင်မတန် အားစိုက်ထုတ်ရသည်။ သူ ကြိုးမျှင်များကို တစ်လွှာချင်း ဖယ်ရှားပြီး နတ်ဆိုးဘိုးဘေးမြေကို တဖြည်းဖြည်းချင်း ရှာဖွေနေရခြင်း ဖြစ်၏။

"နတ်ဆိုးဘိုးဘေး... နတ်ဆိုးဘိုးဘေး..."

"ငါတို့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်စုတွေ မွေးဖွားရာ ဇာတိမြေကို ဘယ်တော့ ပြန်ရောက်မှာလဲ"

ယူဟွမ် အသာအယာ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှန်မိုသည် ဆွေ့ရှင်း၏ ကျောပေါ်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်ကာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ရှေ့သို့ သွားနေသည်။

"အဖေ စိတ်ချလက်ချ ကျင့်ကြံပါ… အရာအားလုံး ကျွန်မကို လွှဲထားလိုက်… ကျွန်မ ရှိနေသရွေ့ ဘယ်ဟင်းလင်းပြင် သားရဲမှ အနားမကပ်ရဲစေရဘူး" ဆွေ့ရှင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ရှန်မို ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကျင့်ကြံခြင်းထဲသို့ ချက်ချင်း အာရုံနစ်ဝင်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ် ညစ်ညမ်းသော ရွှံ့နွံအိုင်ထဲတွင် သူသည် သူတော်စင်အဆင့် အရိုးစု နှစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ တစ်ခုမှာ ခွန်အားမဟာတာအိုကို ကျင့်ကြံခဲ့သော နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ခုမှာ မီးမဟာတာအိုကို ကျင့်ကြံခဲ့သော သူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းဖြစ်သည်။ သူသည် တာအိုများ ထပ်တိုးလာခြင်းကို မည်သည့်အခါမှ ငြင်းပယ်လေ့မရှိပေ။

များလေလေ ကောင်းလေလေပင်။

ကျင့်ကြံနေစဉ်အတွင်း အချိန်များမှာ သတိမထားမိဘဲ ကုန်ဆုံးသွား၏။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၁၀ နှစ်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ရှန်မိုသည် နဂါးသူတော်စင်၏ ရုပ်ကြွင်းမှ ကျန်ရှိနေသော ခွန်အားမဟာတာအို အရှိန်အဝါများကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ ခွန်အားမဟာတာအိုမှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။ မီးမဟာတာအိုမှာမူ ပထမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်များကြားတွင် အမြဲတမ်း သွားလာနေရသဖြင့် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်မဟာတာအိုမှာလည်း ရပ်တန့်မနေဘဲ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်လာကာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထို့ကြောင့် ရှန်မို၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ သဘာဝအတိုင်းပင် စတုတ္ထအဆင့် ခီတီသူတော်စင်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထို့ပြင် သူသည် တာအို သုံးခုကို တစ်ပြိုင်နက် နားလည်ထားပြီး နှစ်ခုမှာ စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ရာ အစွမ်းမှာ တူညီသော သူတော်စင်အဆင့်ရှိသူများထက် များစွာ သာလွန်လှသည်။

"အရှေ့မှာ အလွန်ပြင်းထန်တဲ့ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်တွေ ရှိနေတယ်… ငါတို့ အဲ့ဒီနေရာကို ရောက်တော့မယ် ထင်တယ်"

ရှန်မို ရှေ့သို့ လေးနက်စွာ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ မြေခွေးမလေးထံမှ ရရှိသော သတင်းအရ ဖူကျူနှင့် ကိုးဆင့်ယင်သူတော်စင်တို့မှာ 'ဖျက်ဆီးခြင်း ဝဲဂယက်' ဟု ခေါ်သော နေရာတွင် ပိတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင် ဝဲဂယက်များမှာ အလွန်ပင် ကြမ်းတမ်းလှ၏။ သူ သွားရမည့် ပန်းတိုင်သို့ ရောက်ရန် နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။