အခန်း (၁၅-၁၆)
Vol. 2 Ch. 15-16
အခန်း (၁၅) ကောင်းကင်ဌာန နက္ခတ်တာရာလေ့လာရေးအဖွဲ့အစည်း၏ တုန်လှုပ်မှု
လူတိုင်းက ယဲ့ချန်ကို စောင့်ကြည့်နေကြပြီး ဓားချီ၊ ဓားစိတ်ဆန္ဒနှင့် ဓားတာအိုတို့အကြောင်းကို ပို၍ အံ့မခန်းဖြစ်စေမည့် စကားများကို မျှော်လင့်နေကြသည်။
အဟွတ်...
ယဲ့ချန်၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားသည်။ သူက နှစ်ချက်ခန့် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ရုတ်တရက် အသံကို မြှင့်လိုက်ရာ ပြန့်ပြူးသော မြေပြင်ပေါ်မှ မိုးကြိုးသံအလား ကျောင်းဆောင်တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်။
“ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ဓားတစ်လက်ကို သွေးခဲ့တယ်၊ ဓားပြီးမြောက်သွားချိန်မှာတော့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်ကိုတောင် တုန်လှုပ်သွားစေတယ်...”
သူ၏စကားသံ ဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူတိုင်းက ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
ဓားသွေးသံများက သူတို့၏ နားထဲတွင် မြည်ဟည်းနေပုံရသည်။
ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...။
ဓားချီများက ကန့်လန့်ဖြတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ကို ဆုတ်ဖြဲကာ ကောင်းကင်ဘုံ ကိုးခုကို တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။
ဂျိန်း... ဝုန်း...။
ဟွမ်ဝူချွဲ၏ လက်ထဲရှိ ဓားဆီမှ ဓားမြည်သံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ နားကန်းလုမတတ်ဖြစ်သွားပြီး သွေးများကို ဆူပွက်လာစေကာ နှလုံးများပင် ပေါက်ကွဲထွက်မတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။
ဘုန်း...။
ဤအချိန်တွင် ဓားအမွှာဂိုဏ်းဝင်များ၏ ကျောပေါ်ရှိ ဆေဘာရှည်များက တစ်လက်မချင်းစီ အက်ကွဲသွားပြီး အပိုင်းအစများအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလာခဲ့သည်။
ဟင်...။
မီးလျှံဖီးနစ်ငှက်က မြေပြင်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားအပိုင်းအစများ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားကာ သံချေးတက်နေသော သံတုံးများအဖြစ် သန့်စင်လိုက်သည်။
ဟူး...။
နောက်ထပ် နတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်က လေတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ရာ သံတုံးများကို လွင့်စင်သွားစေပြီး မြေရိုင်းပြင်ပေါ်သို့ ပြန့်ကျဲသွားစေသည်။
“အာ... ဒါက…”
လီကန်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် သေလုမတတ် ကြောက်လန့်သွားကြသည်။ အကယ်၍ ဤနတ်ဆိုးများက သူတို့ကို သတ်ချင်ပါက အရိုးပြာပင် ကျန်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤသည်က အစစ်အမှန် သက်သေဖျောက်ဖျက်မှုပင် ဖြစ်သည်။
ထို့အပြင် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုက အလွန်ပင် သဟဇာတဖြစ်လွန်းလှသည်။ သူတို့က လူများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည်မှာ သေချာပေသည်။
ရွှမ်း…။
လီကန်နှင့် အခြားသူများ တုန်ယင်နေချိန်တွင်ပင် ဟွမ်ဝူချွဲက ရုတ်တရက် သူ၏ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
ဤဓားချက်က သာမန်သာဖြစ်ပုံရသော်လည်း ၎င်းက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို တိုက်ခိုက်မိချိန်တွင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် မီတာသုံးရာခန့်အထိ ပွင့်ထွက်သွားစေသည်။
ဤအချိန်မှသာ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးတစ်ခုလုံးက အမှန်တကယ် ပွင့်သွားပြီး တောက်ပသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ အတွင်းဘက်တွင် နတ်ဘုရားအလင်းတန်းများ တဟုန်ထိုးထွက်ပေါ်နေပြီး အင်မော်တယ်မြူခိုးများ ပျံ့နှံ့နေကာ ပုံရိပ်များက မထင်မရှား လင်းလက်နေပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အပြင်သို့ ထွက်လာရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
တံခါး၏ အတွင်းဘက်တွင် သူတို့ကို တားဆီးထားသော အတားအဆီးတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။
ဟွမ်ဝူချွဲ၏ စိတ်ထဲတွင် အသံများပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
“ဒါကို ဖွင့်လိုက်စမ်း...”
“ကောင်းကင်ဘုံတံခါးပွင့်လာရင် နတ်ဘုရားတွေ ထွက်ပေါ်လာလိမ့်မယ်...”
“ဆက်လုပ်ပါ လူငယ်လေး...”
“ငါတို့ မင်းအပေါ် မျှော်လင့်ချက် ကြီးကြီးမားမား ထားထားတယ်...”
အသံများ တစ်ခုပြီးတစ်ခုက သွေးဆောင်ဖြားယောင်းမှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ဟွမ်ဝူချွဲကို သူ့ကိုယ်သူ လုံးဝမေ့လျော့သွားစေမတတ် ဖြစ်သွားစေသည်။ တံခါးအတွင်းရှိ ဤနတ်ဘုရားများက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ချင်နေပုံရသည်။ ခိုအသိုက်ကို ဝင်လုသော ကျီးကန်းတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ၏ကိုယ်ခန္ဓာကို ဝင်ရောက်သိမ်းပိုက်ရန်ပင်။
ရွှမ်း...။
သူ၏လက်ထဲရှိ ဓားက ကျယ်လောင်စွာ မြည်ဟည်းသွားပြီး သူက ရုတ်တရက် သတိပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူ၏အကြည့်များက ထူးထူးခြားခြား တောက်ပလာပြီး ယဲ့ချန်ကို ပြောလိုက်သည်။
“ဆရာ... ကျွန်တော် ဒီကဗျာစာကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်လို့ ရမလား...”
“အို့...”
ယဲ့ချန်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် ပေတံကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ကာ ကျေနပ်သော အမူအရာဖြင့် တိုးညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ဘယ်လို ပြောင်းချင်လို့လဲ... ဆရာ နားထောင်နေတယ်...”
ဟွမ်ဝူချွဲက ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းတိုးလိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။
“ကောင်းကင်အင်မော်တယ်ကို တုန်လှုပ်သွားစေဖို့ ဓားသွေးရတာ မလုံလောက်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်...”
“ကျွန်တော် လိုချင်တာက...”
“ဆယ်နှစ်တိုင်တိုင် ဓားတစ်လက်ကို သွေးခဲ့တယ်၊ ဓားပြီးမြောက်သွားချိန်မှာတော့ ကောင်းကင်အင်မော်တယ်ကိုတောင် သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်တယ်...”
ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌။
နတ်ဆိုးအားလုံးက အသက်ရှူအောင့်ထားလိုက်ကြရာ သေမတတ် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။ ယဲ့ချန်ပင်လျှင် တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ပြီး ခဏအကြာတွင် သူက ပြောလိုက်သည်။
“ခွင့်ပြုတယ်...”
ယဲ့ချန်၏ စကားက အဆုံးအဖြတ်ဖြစ်ပြီး ဥပဒေဿအားလုံးက နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။
ရွှမ်း… ဂျိန်း...။
မိုးကြိုးများ မြည်ဟည်းသွားပြီး ဓားချီများ တဟုန်ထိုး ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဟွမ်ဝူချွဲ၏ လက်ထဲရှိ ဓားက အလင်းတန်း တစ်သောင်းဖြင့် တောက်ပသွားပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးဆီသို့ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
“အား...”
ကောင်းကင်ဘုံတံခါးအတွင်းမှ မထင်မရှားပုံရိပ်များက အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးပေါ်သို့ သွေးများပင် ပက်ဖျန်းသွားကာ ရွှေရောင်နှင့် အနီရောင် ရောယှက်နေသော အကွက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဤပုံရိပ်များ၏ သွေးထဲတွင် အမှန်တကယ်ပင် ရွှေများ ပါဝင်နေပြီး နတ်ဆိုးအားလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
ကြယ်များလင်းလက်နေသော ကောင်းကင်ယံအောက်၌။
ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၏ ထောင့်တစ်နေရာက ထပ်မံဆင်းသက်လာပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ လူတိုင်းက သူတို့ကို တုန်လှုပ်သွားစေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
ဧရာမတံခါးကြီးတစ်ခုက သူတို့၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုပို၍ ကြီးမားလာသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
၎င်းဆင်းသက်လာသည်နှင့်အမျှ တံခါးရှိ အက်ကွဲကြောင်းကလည်း ပိုမိုကျယ်ဝန်းလာပြီး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးအတွင်းမှ အလင်းရောင်က ပို၍ပင် တောက်ပလာကာ နေမင်းကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားပြီး ကမ္ဘာလောကကြီးကို လင်းထိန်သွားစေသည်။
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ ဂြိုဟ်တုများက ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းက အစစ်အမှန်တည်ရှိနေပုံရသော်လည်း ဘာမှမရှိသည့်အခြေအနေမျိုးတွင်လည်း တည်ရှိနေပုံရသည်။ အစစ်အမှန်လည်း မဟုတ်၊ ထင်ယောင်ထင်မှားလည်း မဟုတ်ဘဲ အစစ်အမှန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်နှစ်ခုလုံး ရောယှက်နေသည်။
နဂါးနိုင်ငံ။
ကောင်းကင်ဌာန နက္ခတ်တာရာလေ့လာရေးအဖွဲ့အစည်း။
ပင်မခန်းမ။
ဤသည်က ကောင်းကင်မျက်လုံး စောင့်ကြည့်ရေး ဌာနချုပ်ဖြစ်ပြီး အလွန်ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာရှိသည်။ နောက်ဆုံးပေါ် ပရိုဂျက်တာများဖြင့် ဝန်းရံထားကာ ကြယ်များလင်းလက်နေသော ကောင်းကင်ရှိ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်နိုင်သော 3D အဖြစ် ပြသထားသည်။
ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့မှ အဓိကပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးစလုံး ရောက်ရှိနေကြသည်။ သူတို့က ကြယ်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကြယ်တောင်ဝှေးများကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူတို့၏ မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းပြီး ပညာတတ်မြောက်ပုံရသည်။
အကြီးအကဲ ထျန်ရီ။
အကြီးအကဲ ထျန်အာ။
အကြီးအကဲ ထျန်စန်း။
ရာထူးမြင့်မားပြီး စွမ်းအားကြီးမားကာ အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း စွမ်းအားကို ကိုင်စွဲထားကြသည်။
ကောင်းကင်ဌာနကို တည်ထောင်ကတည်းက နဂါးနိုင်ငံတစ်ဝန်းရှိ ဘေးအန္တရာယ် ထောင်ပေါင်းများစွာကို သူတို့က ကြိုတင်ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့ပြီး သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်း၏ နဂါးကိုးကောင်အဖွဲ့ဝင်များကို ချက်ချင်းစေလွှတ်ကာ ကယ်ဆယ်ရေးလုပ်ငန်းများ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။
ဆက်တိုက်ဆိုသလို ဘေးအန္တရာယ်များ ရှိနေသော်လည်း ကြီးမားသော သေဆုံးဒဏ်ရာရမှုများ မဖြစ်ပေါ်ခဲ့ပေ။
အကြီးအကဲသုံးဦးက ကြီးမားသော ပံ့ပိုးကူညီမှုများ ပြုလုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။ သူတို့က နိုင်ငံ၏ အရေးပါသော ဝန်ကြီးများဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းသော အမျိုးသားပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။
“ဒီတံခါးက ဘာဖြစ်နေတာလဲဆိုတာ ငါ့ကို ဘယ်သူပြောပြနိုင်မလဲ... ဘာလို့ ဂြိုဟ်တုစောင့်ကြည့်ရေး မျက်နှာပြင်တွေပေါ်မှာ ထွက်ပေါ်လာရတာလဲ...”
“အနောက်နိုင်ငံတွေဆီက သတင်းစကားတွေ ခုလေးတင် လက်ခံရရှိထားတယ်၊ သူတို့လည်း ဒီတံခါးကို ဖမ်းယူရရှိခဲ့ပြီး ဒါကို ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်...”
“ငါတို့ရဲ့ ကြယ်သိပ္ပံပညာရှင်တွေ ဘယ်ရောက်နေကြလဲ... သူတို့ကို ဒီတံခါးကို ချက်ချင်း ဖော်ထုတ်ခိုင်းလိုက်စမ်း...”
“တခြားအရာတွေ အကုန်ရှုံးနိမ့်သွားရင်... ဒီလူတွေကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းကနေ ထွက်လာဖို့ ငါတို့ ဖိတ်ခေါ်နိုင်တယ်...”
ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့မှ အကြီးအကဲသုံးဦးက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး အားလုံးက စွမ်းအားမဲ့နေသည့် ခံစားချက်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
အကယ်၍ ထိုလူစုသာ တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာပါက လက်ရှိပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ကောင်း ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း နောက်တစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းက အရှုပ်အထွေးသစ်များကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်။
ဤအရေးပေါ်အခြေအနေမျိုးတွင်မှသာ သူတို့က အဆုံးစွန်သော လောင်းကြေးတစ်ခုကို ထပ်ရမည်ဖြစ်သည်။
“အကြီးအကဲ...”
“ဒေတာပုံစံတူတွက်ချက်မှုတွေအရ ဒီတံခါးက ဆင်းသက်လာရင် ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ ထျန်းယွီတောင်တန်းဆီကို တိုက်ရိုက် ဦးတည်နေတယ်...”
“ထျန်းယွီတောင်တန်းလား...”
အကြီးအကဲ ထျန်စန်းက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး လေးလံသောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ၁၅၀ တုန်းက အဲ့ဒီနေရာက တားမြစ်နယ်မြေတစ်ခုပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ် ၂၀ မတိုင်ခင်အထိ တားမြစ်ချက်ကို ရုပ်သိမ်းမပေးခဲ့ဘဲ စူးစမ်းရှာဖွေသူတွေနဲ့ စွန့်စားသူများအသင်းလို အဖွဲ့အစည်းတွေကို ဝင်ခွင့်ပြုလိုက်တာပဲ...”
“အကယ်၍ ထျန်းယွီတောင်တန်းသာ တကယ်ဖြစ်ခဲ့ရင် အဲ့ဒီမှာ စူးစမ်းမရှာဖွေရသေးတဲ့ အမည်မသိနယ်မြေတွေ တကယ်ရှိနေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ...”
“သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်းမှာ မကြာသေးခင်က ထျန်းယွီတောင်တန်းကို စူးစမ်းဖို့ မစ်ရှင်အသစ်တစ်ခု ရှိတယ်မဟုတ်လား... မြေကမ္ဘာဌာနက သက်ဆိုင်ရာ ဝန်ထမ်းတွေကို အမြန်ဆုံးဆက်သွယ်ပြီး အဲ့ဒီက သတင်းတွေကို ချက်ချင်း ပြန်ပို့ခိုင်းလိုက်...”
အမိန့်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး နဂါးနိုင်ငံ သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်းမှ ဝန်ထမ်းသန်းပေါင်းများစွာက စတင်လှုပ်ရှားလာကြသည်။
နဂါးနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်ကိုးခုနှင့် မြို့ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်တို့သည် ခဏတာမျှ အသက်ဝင်လာပုံရသည်။ အင်အားစုများနှင့် အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးကလည်း ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤတံခါးကို စတင်အာရုံစိုက်လာကြပြီး ထူးကဲသော စွမ်းရည်ရှိသူများစွာက ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရှိ အပြောင်းအလဲများကိုပင် ခံစားမိလာကြသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ခါမြို့မှ မျက်မမြင် ဗေဒင်ဆရာလည်း ပါဝင်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ရှန့်ကွမ်းချီပြောဖူးသည့် အဘိုးကြီးထန် ပင်ဖြစ်သည်။ သူက နေကာမျက်မှန်ကို ချွတ်လိုက်ရာ ယခုအခါ ကြယ်ရောင်များနှင့် ပြည့်လျှံနေပုံရသည့် သူငယ်အိမ်မရှိသော ဗလာမျက်လုံးတစ်စုံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သေချာကြည့်လိုက်ပါက သူ၏ဘယ်ဘက်မျက်လုံးတွင် နေမင်း ပါဝင်နေပြီး သူ၏ညာဘက်မျက်လုံးတွင် လမင်း ပါဝင်နေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ သူက ဖြည်းညင်းစွာ ခေါင်းမော့လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။
မသိလိုက်ဘဲ သူ၏မျက်လုံးထောင့်များမှ သွေးမျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။
ဝှစ်...။
သို့သော် ဤအချိန်တွင် သာမန်မျက်စိဖြင့် မြင်တွေ့နိုင်သည်။
လီသန်းပေါင်းများစွာ ရှည်လျားသော ဓားချီအလင်းတန်းတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ဘုံတံခါးကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။
မူလအက်ကွဲကြောင်းက ရုတ်တရက် အဆပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသွားပြီး တံခါးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပုံရကာ ကောင်းကင်ဖြစ်စဉ်များကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ကြယ်ပျံများက နေရာအနှံ့တွင် ထွက်ပေါ်လာပုံရပြီး မြေပြင်ဆီသို့ ကျဆင်းလာကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ကြယ်ပျံမိုးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ နေ့ခင်းဘက်တွင်ပင် ၎င်းကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရဆဲဖြစ်သည်။
ဤမြင်ကွင်းက ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌လည်း ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ အစစ်အမှန်ကမ္ဘာတွင် ကောင်းကင်ဘုံတံခါး၌ ဖြစ်ပျက်သမျှအရာအားလုံးက ကျောင်းဆောင်အတွင်းမှ ထင်ဟပ်မှုတစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။
ဟူး... ဟူး…။
ဟွမ်ဝူချွဲက ဤဓားချက်ကို ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြီးနောက် အလွန်ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားပုံရသော်လည်း ၎င်း၏အကျိုးသက်ရောက်မှုက အလွန်သိသာထင်ရှားပေသည်။ ကောင်းကင်ဘုံတံခါးက မီတာနှစ်ထောင်အထိ ပွင့်သွားပြီဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသော နေမင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ အလင်းရောင်က တောက်ပနေသည်။
“ဆရာ...”
သူက အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူလိုက်သည်။
“ကျွန်တော် ဒီစာကြောင်းကို ပြောင်းလိုက်တာ ကောင်းရဲ့လား...”
ရောက်ရှိနေသော လူအုပ်ကြီးက ယဲ့ချန်ကို အာရုံစိုက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှလုံးသားများက ပြင်းထန်စွာ ခုန်ပေါက်နေကာ ဆရာ၏ ကမ္ဘာလောကကို တုန်လှုပ်စေမည့် စကားများကို မျှော်လင့်နေကြသည်။
အတန်းခေါင်းဆောင်က ဆရာကို အစွမ်းထက်သည့် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုသုံးရန် အတင်းအကျပ် ဖိအားပေးနေသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
ဟွမ်ဝူချွဲ၏ စွမ်းအားနှင့် ဓားချီများအားလုံးက ဆရာ၏ စကားသံက ဥပဒေဿဖြစ်လာခြင်းမှ ဆင်းသက်လာခြင်းဖြစ်သည်။
ဆရာ၏ ကောင်းချီးကို ရရှိထားသရွေ့ သူက ပို၍ပို၍ အားကောင်းလာလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
“ဆရာ့ဆီမှာ ဒါထက်ပိုပြီး အစွမ်းထက်တဲ့ ကဗျာတွေ ရှိသေးလား... နာမည်ကြီးတဲ့ စကားပုံတွေဆိုရင်တောင် ရတယ်…”
“ဟားဟား…”
“ကောင်းကောင်း ပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့တာပဲ...”
ယဲ့ချန်က ဤကောင်လေး၏ ဓားချီအပေါ် နားလည်မှုသည် ဘက်လိုက်မှုရှိသော်လည်း အလွန်ပင် ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းရှိကြောင်း ဝန်ခံရမည်ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်ချီ ပြန်လည်နိုးထလာပြီးနောက် ဤကောင်လေးက ဓားရူးသွပ်သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
“ဒါပေမဲ့ ဆရာ့ဆီမှာ နောက်ထပ် စာကြောင်းတစ်ကြောင်း ရှိသေးတယ်... မင်း အဲဒါကိုရော ပြောင်းနိုင်မလားဆိုတာ ဆရာ သိချင်မိတယ်...”
သူက မြေဖြူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး လှည့်ကာ မြန်ဆန်စွာ ရေးလိုက်သည်။
ဝှစ်... ဝှစ်...။
မြေဖြူမှုန့်များ ကျဆင်းလာသည်။
အဖြူရောင် အက္ခရာစာကြောင်းတစ်ကြောင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးအားလုံး၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ကျယ်လာကာ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဆရာ့ဆီက မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ ဤစာကြောင်းထဲရှိ သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒက အလွန်လေးလံပြီး တိုင်းတာ၍မရနိုင်လောက်အောင် လေးလံပေသည်။
အခန်း (၁၆) ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံငါးဆယ်မှ မည်သည့်နိုင်ငံမျှ မငြိမ်းချမ်းပါ
ရှူး... ရှူး...။
ထိုနေရာတွင်ရှိသော နတ်ဆိုးများအားလုံး၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာကာ ဖားဖိုကဲ့သို့ အသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။
ဟွမ်ဝူချွဲ တစ်ယောက်သာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော်လည်း သူ၏ အကြည့်များက ပို၍ ပြင်းပြလာခဲ့သည်။
သူ၏လက်ထဲရှိ ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားရှည်သည် ယခုအခါ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး အသက်ဝင်လာကာ ပျံသန်းထွက်ပြေးချင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်တွင်...
စာလုံးဆယ့်လေးလုံးသာ ရှိသော်လည်း တောက်ပစွာ လင်းလက်နေပြီး အဆုံးမဲ့ အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် အသက်ဝင်လာသည့်အလား စာလုံးတစ်လုံးစီတိုင်းက နတ်ဘုရားတစ်ပါးကဲ့သို့ အသက်ရှိနေပုံပေါ်သည်။
ယဲ့ချန်က ပြုံးလျက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
“ဒီစာကြောင်းက ဘယ်လိုလဲ... တကယ့်ကို ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိဘူးလား...”
သူက သူ့ကိုယ်သူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အတော်လေး ကျေနပ်နေပုံရသည်။
ဤစာကြောင်းသည် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများ ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းက ပညာပေးရည်ရွယ်ချက်တစ်ခု ဖြစ်သင့်ပြီး သူတို့ကို သိစေရမည်။
လက်နက်များဆိုသည်မှာ စတင်ပေါ်ပေါက်လာကတည်းက သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် မွေးဖွားလာခြင်း မဟုတ်ကြောင်းပင်။
လက်နက်ဆိုသည်မှာ တာအိုတစ်မျိုးဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်းက လူတစ်ယောက်ကို အကြောင်းပြချက်များ ပြောဆိုခွင့်ပြုပေသည်။
ထိုနေရာတွင် မည်သူကမျှ ထင်မြင်ချက် မပေးကြပေ။ ယဲ့ချန်က သူ၏တပည့်များကို လန့်သွားစေမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ချောင်းနှစ်ချက်ဟန့်ကာ တိုးတိုးလေး ရွတ်ဆိုလိုက်သည်။
“တိုက်ပွဲထဲမှာ ငါ့ခန္ဓာကိုယ်က မိုင်သုံးသောင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် သူရဲကောင်းတစ်သန်းကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးတယ်...”
“ဆရာ ဒါကို ပြောင်းလိုက်ရမလား...”
သူ၏ မျက်လုံးများကို အပြာရောင်အဝတ်စဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရွတ်ဆိုနေခဲ့သည်။
အကယ်၍ သူသာ မျက်မမြင်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ မြင်နိုင်စွမ်းရှိမည်ဆိုပါက ယခုအချိန်တွင် သူသည် သေမတတ် ကြောက်လန့်သွားမည် ဖြစ်သည်။
သူသာ မြင်နိုင်မည်ဆိုပါက ထိုနေရာရှိ နတ်ဆိုးကြီးများစွာသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဝပ်တွားနေကြပြီး တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေကြသည်ကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။
ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်းကို ယခုလေးတင် ဖြတ်သန်းထားသော နတ်ဆိုးငယ်လေးများသည် အူသံများ မထွက်ပေါ်စေရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ထိန်းချုပ်နေကြရသည်။
လူအသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ရရှိထားသော နတ်ဆိုးကြီးများအားလုံးသည် သူတို့၏ မူလပုံစံများဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မီးလျှံဖီးနစ်ပင်လျှင် ချွင်းချက်မဟုတ်ပေ။
ဟွမ်ဝူချွဲ တစ်ယောက်တည်းသာ မလဲကျစေရန် ရုန်းကန်နေရပြီး သူ၏အကြည့်များက ပို၍ပို၍ တောက်ပလာခဲ့သည်။
ကျောင်းဆောင်အပြင်ဘက်တွင်မူ...
သစ်ပင်ကြီးများက ယိမ်းနွဲ့နေကြပြီး ၎င်းတို့၏ သစ်ကိုင်းများကို ရုပ်သိမ်းကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ကြောက်လန့်နေသည့်အလား ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင် အတွင်းဘက်သို့ စုစည်းရန် ကြိုးစားနေကြသည်။
မြစ်ထဲရှိ ငါးများ၊ လိုဏ်ဂူများထဲရှိ အင်းဆက်များ၊ ပန်းများပေါ်ရှိ ပျားများနှင့် သစ်ပင်များပေါ်ရှိ ငှက်များအားလုံးသည် အအေးဒဏ်ကို ခံစားနေရသော ပုရစ်များကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွားကြသည်။
ကျောင်းဆောင်အတွင်း၌...
လေထဲရှိ အပျက်အစီးချီ အစုအဝေးကြီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရှုပ်ထွေးပွက်လောရိုက်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။
ချီအစုအဝေးအတွင်း၌ အရိပ်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည်။
လူတိုင်းက ပေသုံးဆယ်ရှည်သော ဓားကိုကိုင်ဆောင်ကာ တောင်မှမြောက်သို့ တစ်ယောက်တည်း သတ်ဖြတ်နေပြီး သူရဲကောင်းစစ်သည် တစ်သန်းကို ဖျက်ဆီးပစ်နေသည့် လူငယ်တစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။
ထိုမြင်ကွင်းက သူတို့ကို ပို၍လိုချင်တပ်မက်လာစေသည်။
ထိုလူငယ်က သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ ကောင်းကင်ဘုံဆီသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။
သူက ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ကောင်းကင်ကို ခုတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အလားပင်။
“ဆရာ...”
ဟွမ်ဝူချွဲသည် ကီလိုတစ်သောင်းခန့် လေးလံနေသည်ဟု ခံစားရပြီး သူ၏ခြေထောက်များက အားနည်းနေသော်လည်း သူက နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ တောင့်ခံထားခဲ့သည်။
သူ၏ ခွန်အားအားလုံးကို အသုံးပြုကာ သူက ပြောလိုက်သည်။
“တပည့်က ဒါကို ပြင်ဆင်ချင်ပါတယ်။ ဆရာ လမ်းညွှန်ပေးပါ...”
သူက အသက်ပြင်းပြင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ရှူလိုက်သောအခါ ကျောက်သင်ပုန်းပေါ်ရှိ စာလုံးများသည် ဓားအလင်းတန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ စုပ်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။
ချီများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဓားရှည်သည် ပို၍ပို၍ ထင်ရှားလာခဲ့သည်။
ဓားအလင်းတန်းကို ထိန်းချုပ်လိုက်သောကြောင့် ဓားသည် သာမန်သံမဏိကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။
“ပြောလေ...”
“နယ်ပယ်သုံးထောင်ကို တစ်ယောက်တည်း ဖြတ်သန်းတိုက်ခိုက်ပြီး အင်မော်တယ်တွေနဲ့ ဗုဒ္ဓတွေအားလုံးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပေမယ့် စိတ်ဆန္ဒကတော့ မပြည့်ဝသေးဘူး...”
ဘုန်း...။
ကျောင်းဆောင်၏ အတွင်းအပြင် နှစ်ခုလုံးတွင်ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် အခြားဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန် တစ်ခုအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်အလား အရာအားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံတွင် ပေါ်လာသည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံရိပ်ယောင် ကောင်းကင်တံခါးသည် ရုတ်တရက် အဆရေတွက်မရအောင် ကြီးမားလာပြီး လက်တွေ့ကမ္ဘာရှိ ကောင်းကင်တံခါးနှင့် ထပ်တူကျသွားသည်။
နတ်ဆိုးများ၏ မျက်လုံးထဲတွင်မူ...
ယခုအချိန်၌ ဟွမ်ဝူချွဲသည် ကောင်းကင်အင်မော်တယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ပုံရိပ်က အလွန်တရာ မြင့်မားနေပုံရသည်။
သူသည် အဝါရောင်ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဓားတစ်လက်နှင့်အတူ တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေခဲ့သည်။
ကောင်းကင်တံခါး၏ အောက်တွင် ရပ်နေစဉ် သူ၏ ဓားအရိုးက ပြတ်သားခိုင်မာနေသည်။
ဓားအမွှာဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များ၏ နှလုံးသားများမှာ ရပ်တန့်လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။ သူတို့တွင် တွေးတောနိုင်ရန်အတွက် မည်သည့် သက်စောင့်စွမ်းအင်၊ ခွန်အားနှင့် ဝိညာဉ်မျှ မကျန်ရှိတော့ပေ။
သူတို့သည် အသက်ရှူရပ်သွားသည့်အလား လုံးဝကို အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထို့နောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း မည်သည့်အရာကိုမျှ မမှတ်မိနိုင်ကြပေ။
နတ်ဆိုးများသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ပုံရိပ်ယောင်များကြောင့် ရှုပ်ထွေးမသွားကြပေ။
သူတို့သည် ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံထဲတွင် ရောက်နေသော်လည်း ကျောင်းဆောင်ထဲတွင် ရှိနေဆဲပင်ဖြစ်သည်။
ဤသည်က ဟင်းလင်းပြင်နှင့် အချိန်၏ ပုံပျက်သွားမှုမျှသာဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် မဟုတ်ပေ။
ဤအရာမျိုးက ဆရာ စာသင်ပေးစဉ်ကလည်း ဖြစ်ဖူးပေသည်။
သူက သမိုင်းအကြောင်းပြောပြပြီး ပုံပြင်များ ပြောပြသောအခါ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကာ နတ်ဆိုးများအားလုံးကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ခံစားသိရှိခွင့် ရစေသည်။
သူတို့က ဆရာ့ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ စကားပြောလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
အကယ်၍ ဆရာကသာ စကားမပြောပါက အတန်းခေါင်းဆောင်၏ ကဗျာသည် စွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
နဂါးနိုင်ငံ။
ကောင်းကင်ဌာန နက္ခတ်တာရာလေ့လာရေးအဖွဲ့အစည်း။
အကြီးအကဲများ အစည်းအဝေးခန်းမ။
အကြီးအကဲသုံးဦးသည် မြင့်မားသောနေရာများတွင် ထိုင်နေကြပြီး အခြားလူဒါဇင်ပေါင်းများစွာလည်း ရှိနေကာ အားလုံးက ကောင်းကင်စောင့်ကြည့်ရေးအဖွဲ့၏ အရေးကြီးသော ကိုယ်စားလှယ်များ ဖြစ်ကြသည်။
အခန်းထဲတွင် ပရိုဂျက်တာ မျက်နှာပြင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ကြယ်တာရာကောင်းကင်ယံရှိ ကောင်းကင်တံခါးကို ပြသနေသည်။
စောစောကပင် ထိုလူများကို တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံခြင်းမှ ထွက်လာရန် တောင်းဆိုသင့်၊ မသင့် လူတိုင်းက ဆွေးနွေးနေခဲ့ကြသည်။
ထင်မြင်ချက်များ ကွဲလွဲနေကြပြီး အကြီးအကဲများပင်လျှင် သူတို့၏ ဆုံးဖြတ်ချက် မှန်ကန်ခြင်း ရှိ၊ မရှိ သေချာမသိကြပေ။
“အကြီးအကဲသုံးပါး... မြန်မြန်ကြည့်ပါ...”
“တိုးတက်မှုအသစ် ရှိလာပါပြီ...”
တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ပြောလိုက်သဖြင့် လူတိုင်းက စောင့်ကြည့်မျက်နှာပြင်ကို အမြန်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးမရှိသော တံခါးကြီး၏အရှေ့တွင် အမည်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
“ချဲ့လိုက်...”
“ချဲ့လိုက်စမ်း...”
“ချဲ့လိုက်...”
“ကောင်းကင်မျက်လုံး နည်းစနစ်ကို အသက်သွင်းလိုက်စမ်း...”
အကြီးအကဲသုံးဦးသည် အကျယ်ကြီး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ပုံမှန်ရှိနေကျ တည်ငြိမ်မှုနှင့် ဉာဏ်ပညာများ လုံးဝ ပျောက်ဆုံးနေခဲ့သည်။
မျက်နှာပြင်က ပြောင်းလဲသွားသည်။
အမည်းရောင်ပုံရိပ်သည် ထပ်မံ၍ မချဲ့နိုင်တော့သည်အထိ အကြိမ်ကြိမ် ချဲ့ကြည့်ခံလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်ကျမှသာ အရိပ်သည် လူတစ်ယောက်နှင့် တူကြောင်း လူတိုင်း သိလိုက်ကြသည်။
ထိုလူသည် ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဓားထိပ်ကို မြှောက်ထားကာ အချိန်မရွေး ပြုတ်ကျလာနိုင်သည့်အလား ထင်မှတ်ရသည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...”
“နဂါးနိုင်ငံမှာ ဓားအင်မော်တယ် ရှိနေတာလား...”
“ဘာလို့ ဒီလူက ဒီနေရာမှာ ပေါ်လာရတာလဲ...”
“သူက ဘယ်သူလဲ...”
လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများအားလုံးသည် ထူထပ်သော မြူခိုးများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
နဂါးနိုင်ငံ၏ ပြည်နယ်ကိုးခုနှင့် မြို့ပေါင်း သုံးရာခြောက်ဆယ်တွင် လမ်းမများပေါ်၌ လူသူကင်းမဲ့လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။
မရေမတွက်နိုင်သော လူများသည် လမ်းမများ၊ ခေါင်မိုးများ၊ ခြံဝင်းများ၊ ကားများနှင့် လှေများ စသည်တို့ပေါ်တွင် ရပ်နေကြပြီး ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ သူတို့၏ နှလုံးသားများထဲတွင် ခံစားချက်များ ပြင်းထန်စွာ ဖြစ်ပေါ်နေကြသည်။
“အဲ့ဒီအမည်းရောင်ပုံရိပ်က ဘာလဲ...”
“ပြီးတော့ ဒီတံခါးကြီးကရော ဘာလဲ...”
“ကမ္ဘာတစ်ဝန်းမှာ ဘေးအန္တရာယ်တွေ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားနေတယ်၊ အခု ကောင်းကင်ကနေ တံခါးကြီးတစ်ခု ဆင်းသက်လာပြန်ပြီ။ ဒါက ကမ္ဘာပျက်တော့မှာလား...”
“ငါတို့ သေရတော့မှာလား...”
တစ်နိုင်ငံလုံး ကြီးမားသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။
ခါမြို့။
တောရိုင်းဒေသကြီး၏ အထက်တွင်ဖြစ်သည်။
ရှန့်ကွမ်းတာလီသည် မြေကြမ်းပြင်သုံးကားတစ်စီးကို မောင်းနှင်ကာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် သွားနေခဲ့သည်။
ရုတ်တရက် ကားသည် ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားပုံရပြီး လွင့်မျောသွားတော့မည့်အလား ဖြစ်သွားသည်။ သူက ဘရိတ်ကို အတင်းနင်းလိုက်ပြီး အခြေအနေကို အကဲခတ်ရန် ရပ်လိုက်သည်။
“မြန်မြန်ကြည့်... ကောင်းကင်ကို ကြည့်လိုက်...”
ထိုအချိန်ကျမှသာ ရှန့်ကွမ်းချီသည် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း သတိထားမိသွားသည်။ သူမက ကောင်းကင်တွင် တံခါးတစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမရှိဘဲ ကမ္ဘာပေါင်းများစွာကို လွှမ်းမိုးထားသည်။
တံခါး၏အရှေ့တွင် အမည်းရောင်ပုံရိပ်တစ်ခု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ သေချာမကြည့်ပါက မြင်တွေ့ရမည် မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုပုံရိပ်သည် ကောင်းကင်တံခါးနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးဝကို သေးငယ်လွန်းနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...”
“တကယ့်ကို ကြီးမားတဲ့ တံခါးကြီးပဲ...”
“ဘာလို့ ဒီတံခါးကြီးက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ သက်ဆိုင်နေတယ်လို့ ငါခံစားရတာလဲ...”
“အဲဒီနတ်ဆိုးဘုရင်ရဲ့ လှည့်ကွက်များ ဖြစ်နေမလား။ သူက ငါတို့ကို ထွက်မသွားစေချင်လို့လား...”
လူတိုင်းက စတင်ဆွေးနွေးလာကြသော်လည်း ရှန့်ကွမ်းချီ တစ်ယောက်သာ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ တွေးတောနေခဲ့သည်။
သူမက ဖုန်းကို အမြန်ထုတ်ကာ အဘိုးကြီးထန်ကို ခေါ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။
ဖုန်းလိုင်း ပြတ်တောက်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူတို့၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော သံလိုက်စက်ကွင်းတစ်ခု ရှိနေပြီး မည်သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ပေးပို့ခြင်းမှ တားဆီးထားသည်။
သူမ၏ အမြင်အရ ကောင်းကင်တံခါးသည် လက်တစ်ကမ်းအကွာတွင် ရှိနေပြီး သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် တွဲလောင်းကျနေပုံရသည်။
မမျှော်လင့်ထားသော အရာများသာ မဖြစ်ပေါ်ပါက ဤတံခါးကြီး ကျဆင်းလာမည့်နေရာသည် ထျန်းယွီတောင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...
ခါမြို့။
ရှန့်ကွမ်းမိသားစု။
စစ်ထူမိသားစု။
မိသားစုနှစ်ခုလုံး၏ အစည်းအဝေးခန်းမများတွင် အရေးကြီးသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆွေးနွေးနေကြသည်။
ထျန်းယွီတောင်တွင် နတ်ဆိုးများ ရှိနေသည်။
ဤသတင်းက အမှန်လား သို့မဟုတ် အမှားလား။ ယခုအခါ ၎င်းကို အလေးအနက်ထားရမည်ဖြစ်ပြီး သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့အစည်း၏ နဂါးကိုးကောင်အဖွဲ့အစည်းထံ သတင်းပို့ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ၎င်းတို့က ကောင်းကင်ဌာန နက္ခတ်တာရာလေ့လာရေးအဖွဲ့အစည်းထံ ထပ်ဆင့်ပေးပို့မည် ဖြစ်သည်။
ထျန်းယွီတောင်တန်းတွင် ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်များ မကြာခဏ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိသည်။ ၎င်းတွင် အံ့ဖွယ်ကောင်းသော အရာများ ရှိနေဖို့ များပေသည်။
ရှန့်ကွမ်းမိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် စားပွဲကို ရိုက်ကာ မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။
“ရှန့်ကွမ်းချီကို မြန်မြန် ဆက်သွယ်လိုက်၊ သူမ ထျန်းယွီတောင်ကို ပြန်သွားရမယ်လို့ ပြောလိုက်။ သူမ အသက်ရှင်တာ၊ သေတာ အရေးမကြီးဘူး၊ ဒီကိစ္စကို သေချာစုံစမ်းရမယ်...”
စစ်ထူမိသားစု ခေါင်းဆောင်ကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အလားတူ အမိန့်ထုတ်ပြန်ခဲ့ပြီး ကောင်းကင်ဝံပုလွေ ကြေးစားတပ်ကို သေချာစုံစမ်းရန် တောင်းဆိုကာ ကော်မရှင်ခကို နဂါးဒင်္ဂါး သန်းငါးဆယ်အထိ တိုးမြှင့်ပေးခဲ့သည်။
သံလက်သီးဂိုဏ်း။
ကျိန့်ဖုန်းသည် လူတိုင်းကို မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းစေကာ ကောင်းကင်ယံရှိ တံခါးကြီးကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးတောနိုင်စွမ်းကို ယာယီ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။
ယနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှသည် သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်နေခဲ့သည်။ သူ၏ အမြင်သုံးရပ် ပြိုကျသွားပြီး သူ၏ ယုံကြည်မှုလည်း ပျက်စီးသွားခဲ့သည်။
တောင်ထဲတွင် နတ်ဆိုးများရှိနေပြီး ကောင်းကင်တွင် တံခါးကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ဤအရာအားလုံးသည် အလွန်တရာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသော်လည်း အမှန်တကယ်ပင် တည်ရှိနေသည်။
“လောကကြီးက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေကို ဖြတ်သန်းနေရတယ်၊ ငါကတော့ ငြိမ်ငြိမ်လေးနေဖို့ ရွေးချယ်လိုက်ပြီ”
သူက သူ၏ ဂျူနီယာညီငယ်များကို ဦးဆောင်ကာ မြေကြီးကို အိပ်ရာအဖြစ်၊ ကောင်းကင်ကို စောင်အဖြစ် အသုံးပြုပြီး အရာအားလုံးကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။
အနောက်တောင်ဘက် မိုင်နှစ်ရာအကွာတွင်ဖြစ်သည်။
လူတစ်စုသည် အမြန်ခရီးသွားနေပြီး သူတို့၏ ပစ်မှတ်မှာလည်း ထျန်းယွီတောင်ပင် ဖြစ်သည်။
ထိုလူများသည် ရွှေရောင်ဆံပင်များနှင့် မျက်လုံးပြာများ ရှိကြပြီး သူတို့အားလုံးမှာ အနောက်တိုင်းသားများ ဖြစ်ကြသည်။
သူတို့သည် နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်း၏ လိုဂိုကို ရိုက်နှိပ်ထားသော တစ်ပြေးညီ ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
ထိုလူများသည်လည်း ကောင်းကင်ယံရှိ ပုံမှန်မဟုတ်သော အခြေအနေကို သတိထားမိကြပြီး ကြက်သေသေကာ ရပ်ကြည့်နေကြသဖြင့် သူတို့၏ ခရီးစဉ် ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားကြသည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်က SLR ကင်မရာကို ထုတ်ကာ ဓာတ်ပုံများ ဆက်တိုက် ရိုက်ယူနေခဲ့သည်။
သူတို့၏ ထောင့်မှကြည့်လျှင် အမည်းရောင်ပုံရိပ်သည် လူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်သည်။
“အိုး... ဘုရားသခင်...”
“ဒီနဂါးနိုင်ငံက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်ကောင်းတာပဲ...”
“ငါ အိပ်မက်မက်နေတာလား၊ ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ...”
“ငါတို့ထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအားတွေက ချိပ်ပိတ်ခံထားရသလို ဖြစ်နေတာကို မင်းတို့ သတိထားမိလား...”
ကမ္ဘာတစ်ဝန်းရှိ နိုင်ငံပေါင်း ငါးဆယ်။
မည်သည့်နိုင်ငံမျှ မငြိမ်းချမ်းပေ။
တွက်ချက်မှုများ ပြုလုပ်ပြီးနောက် တံခါးကြီး ကျဆင်းမည့်နေရာသည် နဂါးနိုင်ငံ နယ်နိမိတ်အတွင်း၌ ရှိကြောင်း သူတို့ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ကြသည်။
ပစ်မှတ်သည် လတ်တလောတွင် ဂြိုဟ်တုများမှ ပုံမှန်မဟုတ်သော စွမ်းအင်အတက်အကျများကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိခဲ့သည့် ထျန်းယွီတောင်တန်း အတိအကျပင် ဖြစ်သည်။
အနောက်နိုင်ငံတစ်ခု။
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်း ဌာနချုပ်။
အနက်ရောင်ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော လူအုပ်စုများသည် အစည်းအဝေးခန်းမထဲတွင် ပေါ်လာကြသည်။
ပိုမိုနီးကပ်စွာ စစ်ဆေးကြည့်သောအခါ ထိုလူများ၏ ခန္ဓာကိုယ်များသည် ထူးခြားသော အတက်အကျများဖြင့် ဝန်းရံခံထားရပုံပေါ်သည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ၎င်းသည် ချီကဲ့သို့၊ မြူခိုးကဲ့သို့၊ လျှပ်စစ်ကဲ့သို့၊ မိုးကြိုးကဲ့သို့ ရေနှင့် မီးအကြား ပြောင်းလဲကာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေသည်။
“နဂါးနိုင်ငံက ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေတယ်။ ဝင်စားခြင်းအသစ်တစ်ခု စတင်တော့မယ့်ပုံပဲ...”
“အဲဒါက ကောင်းကင်ယံက ဘုရားသခင်ရဲ့ တံခါးပဲ။ ငါတို့ အဲဒါကို ဖွင့်နိုင်ရင် ဖခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကို သေချာပေါက် ရရှိမှာပဲ...”
“နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းက ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူတွေကို စေလွှတ်ပြီး နဂါးနိုင်ငံရဲ့ ထျန်းယွီတောင်ဆီကို အမြန်သွားခိုင်းလိုက်...”
“ငါတို့ အမှန်တရားကို စူးစမ်းရှာဖွေရမယ်။ လိုအပ်ရင် ငါတို့ ကိုယ်တိုင်လည်း သွားမယ်...”
ထျန်းယွီတောင်။
တောင်ပေါ်ရွာ။
ကျောင်းဆောင်အတွင်း။
နတ်ဆိုးများသည် ယဲ့ချန်ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး ဆရာ စကားပြောလာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။
အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက်။
ဒေါက်...
ပေတံက စာသင်ခုံကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ပြီး ယဲ့ချန်က နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလာခဲ့သည်။
စကားတစ်ခွန်းတည်းသာဖြစ်သည်။
“ကောင်းတယ်...”