အခန်း (၂၇-၂၈)
Vol. 3 Ch. 27-28
အခန်း (၂၇) ဤသစ်သီးက အဘယ်ကြောင့် ရယ်မောနေရသနည်း၊ ၎င်း၌ ဂျင်ဆင်းသစ်သီးကဲ့သို့ နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများ ရှိနေပေသည်
“ခေါင်းဆောင်. ဘာလို့ ငါက နည်းနည်း ကြောက်စရာကောင်းနေတယ်လို့ ခံစားရတာလဲ... မင်းတို့ရော အဲ့ဒီလို ခံစားရလား...”
“ငါလည်း အဲ့ဒီလို ခံစားရတယ်... မျက်လုံးတွေက ငါတို့ကို စိုက်ကြည့်နေသလိုပဲ...”
“စောစောက အနီအောက်ရောင်ခြည် ကင်မရာနဲ့ ငါ စစ်ကြည့်ပြီးပြီ... အဲ့ဒီမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး...”
“ငါတောင် ကြက်သီးတွေ ထလာသလို ခံစားရတယ်... ရှေ့မှာ အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်လို့ အမြဲတမ်း ခံစားနေရတယ်... ငါတို့ ဆက်သွားနေရင် အသက်ဆုံးရှုံးရနိုင်တယ်...”
“ဒီနေရာက အရမ်းထူးဆန်းတယ်... အားလုံးပဲ သတိထားကြ...”
ဂျွန်ပင်လျှင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။ စောစောက အခိုက်အတန့်တွင် အစွမ်းထက်သော သက်ရှိတစ်ဦးက သူ့အား စောင့်ကြည့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို အေးစက်သွားစေခဲ့သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်စွမ်းအားများက အလိုအလျောက် လည်ပတ်သွားခဲ့ပြီးနောက်မှသာ သူ အများကြီး ပိုကောင်းလာသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။
ထို့အပြင် သူ မပြောခဲ့သော အရာတစ်ခု ရှိနေသေးပေသည်။
၎င်းမှာ သူက မြင်းတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အစစ်အမှန် ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ သူ မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းက ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများပေသည်။
စောစောက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့များသည် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး ထူးကဲသော စွမ်းအားတစ်ခုက ၎င်းတို့အား ချောင်းမြောင်းကြည့်ရှုနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်ပေသည်။
ဤနေရာသည် ထူးကဲကြောင်းကိုလည်း သူ ခံစားလိုက်ရပြီး ဤနေရာ၌ သဲလွန်စများ အမှန်တကယ် ရှိနေနိုင်ပေသည်။
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းက အချက်အလက်များကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့ပြီး ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲကာလအတွင်း ထျန်းယွီတောင်သည် မြင့်မြတ်နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ခြေရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချခဲ့ကြပေသည်။
အမှန်တကယ်တော့ နဂါးနိုင်ငံမှ ထောက်လှမ်းသိရှိခဲ့သော ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများကို အနောက်နိုင်ငံများကလည်း သိရှိနိုင်ကြပေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ အာကာသတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအရ အနောက်နိုင်ငံများက အသန်မာဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ဂြိုဟ်တုကွန်ရက်သည် ကာလကြာရှည်ကတည်းက ပိတ်ဆို့မှု ပြီးမြောက်ခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
အနောက်နိုင်ငံများ၏ အမြင်တွင် ကမ္ဘာမြေကြီး၌ မည်သည့်လျှို့ဝှက်ချက်မျှ မရှိတော့ပေ။ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဘေးအန္တရာယ်များနှင့် ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုများနှင့်အတူ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် ထူးကဲသော စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထလာခဲ့ပေသည်။
လာမည့်တစ်နှစ်အတွင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲကာလသို့ ဝင်ရောက်လာမည်ဟု သူတို့က ခန့်မှန်းထားကြပေသည်။
၎င်းတို့အထဲတွင် ထျန်းယွီတောင်၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုသည် အသိသာဆုံးနှင့် အထူးခြားဆုံး ဖြစ်ပေသည်။
ဤနေရာရှိ စွမ်းအင်များသည် အချိန်တိုင်းလိုလို ပြတ်တောက်ခြင်းမရှိဘဲ လျှံကျနေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အလွန်အမင်း ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။ အခြားနေရာများနှင့်မတူဘဲ ထူးကဲသော စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာလျှင်ပင် မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ အချိန်တိုလေးအတွင်းသာ ဖြစ်ပေါ်လာကာ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတတ်ပေသည်။ မည်သူမဆို ထိုနေရာသို့ အပြေးအလွှား ရောက်သွားချိန်တွင် ၎င်းသည် ဗလာဖြစ်နေပြီဖြစ်ပြီး သေဆုံးတိတ်ဆိတ်နေသော နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတတ်ပေသည်။
တစ်ကမ္ဘာလုံးတွင် နဂါးနိုင်ငံရှိ ထျန်းယွီတောင်သည်သာ ထူးခြားနေခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် မျက်လုံးပေါင်းများစွာကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းက လှုပ်ရှားနေသကဲ့သို့ နတ်ဘုရားများအစည်းအရုံးကလည်း လှုပ်ရှားနေကာ အခြားနိုင်ငံများမှ အထူးအဖွဲ့အစည်းများကလည်း ထိုနည်းတူ လှုပ်ရှားနေကြပေသည်။ သို့သော်လည်း နဂါးနိုင်ငံ၏ နယ်ခြားစောင့်တပ်များက အလွန်တင်းကျပ်သောကြောင့် သူတို့က နိုင်ငံအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖြစ်နိုင်သမျှ နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ကြိုးစားနေကြပေသည်။
အကယ်၍ သူသာ မြွေတိုင်းပြည်မှတစ်ဆင့် လမ်းလွှဲကာ သန့်စင်သော နှင်းတောင်၏ အစွန်းတစ်လျှောက် မြောက်ဘက်သို့ ဦးတည်မလာခဲ့ပါက ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။
ရှီး...
လမ်းလျှောက်နေစဉ် သူက သူ၏မျက်လုံးများကို လျင်မြန်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်ပြီး အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပေသည်။ မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်ထဲတွင် အလွန်မြန်ဆန်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် ဖြတ်ပြေးသွားသည့် အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ရှိနေပုံရပေသည်။
မြင်းခွာသံများ ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသောကြောင့် လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။ ဂျွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့များက တက်ကြွလာသောကြောင့် ဤအဖွဲ့ဝင်များသည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ဂျွန်၏အနီးသို့ တိုးကပ်လာကြပေသည်။
“ဘယ်လို သရဲတစ္ဆေမျိုးလဲ... ငါ့ရှေ့ကို ထွက်ခဲ့စမ်း...”
ဂျွန်မှာ ကြက်သီးများ ထသွားခဲ့သည်။ စောစောက အခိုက်အတန့်တွင် သူသည် မခုန်မိစေရန် မနည်းထိန်းချုပ်ခဲ့ရပေသည်။ သူက သူ၏ကျောဘက်မှ ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ နှစ်ချက် ပစ်ခတ်လိုက်ပေသည်။
ဒိုင်း... ဒိုင်း...
သေနတ်သံများသည် တောင်တန်းများထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး အဝေးသို့ လွင့်ပျံသွားခဲ့ပေသည်။
အဝေးမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းက ရပ်တန့်သွားခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းကင်ဘုံမြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ယခင်က နူးညံ့ပြီး ကြင်နာတတ်သော ၎င်း၏အကြည့်များသည် ယခုအခါတွင် အေးစက်ကာ ကြင်နာမှုကင်းမဲ့နေခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဆရာ့အား နှောင့်ယှက်ဝံ့ပေသည်။
ညှာတာမှုကင်းမဲ့စွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ရမည်။
၎င်းက အဖြူရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ ဂျွန်နှင့် အခြားသူများထံသို့ ပြေးဝင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် ၎င်း၏ဘေးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ၎င်းကို ရပ်တန့်စေရန် ၎င်း၏ပခုံးပေါ်သို့ လက်တစ်ဖက် တင်လိုက်ပေသည်။
ထို့နောက် သူမက ဆရာ့အား မလန့်နိုးစေရန် လေထဲရှိ အသံများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း သူမ၏ ဝတ်ရုံလက်များကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။
“အစ်မမိန်အာ...”
ရောက်ရှိလာသူမှာ ဟူမိန်အာ ဖြစ်ပေသည်။ သူမက အဖြူရောင်ဝတ်စုံဖြင့် ခြေဗလာဖြစ်နေကာ သူမ၏ ဆံပင်များက ဖရိုဖရဲ ကျဆင်းနေပြီး သေမျိုးကမ္ဘာသို့ ဆင်းသက်လာသော နတ်သမီးတစ်ပါးနှင့် တူနေပေသည်။ သူမ၏ အနောက်ဘက်ရှိ မြေခွေးအမြီးမှာလည်း ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး သူမသည် လူသားအသွင်သို့ အပြည့်အဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
သူမ၏ မျက်လုံးများကလည်း အေးစက်နေကာ ဒေါသများ ပါဝင်နေပေသည်။
ဤပြင်ပလူစုသည် အနည်းငယ် တဇွတ်ထိုးနိုင်လွန်းကာ သေနတ်ပစ်ဖောက်ရန်ပင် ရဲတင်းနေခဲ့ကြသည်။ သူတို့က သေလမ်းရှာနေမှန်း အမှန်တကယ်ပင် မသိကြပေ။
သူတို့ ရွာထဲသို့ ဝင်လာမည့်အချိန်ကို အရင်စောင့်ပြီးမှ သူမက သူတို့ကို သေချာပေါက် ကစားပေးလိုက်မည်။
“ကိစ္စမရှိဘူး...”
“ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင်စီစဉ်ထားတာတွေ ရှိတယ်...”
ဟူမိန်အာက ကောင်းကင်ဘုံမြင်းကို ရွာထဲသို့ ပြန်ခေါ်သွားခဲ့သည်။ ဤနေရာတွင် ဤပြင်ပလူစုအား ကြားဖြတ်တားဆီးရန် မလိုအပ်ပေ။
သူမတွင် သူမ၏ ကိုယ်ပိုင် အကြံဉာဏ်များနှင့် ရည်ရွယ်ချက်များရှိနေပြီး ဤလူစုအပေါ် သူမက သက်ညှာပေးမည် မဟုတ်ပေ။
“အဲ့ဒါ ပျောက်သွားပြီ...”
“ခေါင်းဆောင်... အလုပ်ဖြစ်တယ်ဟ...”
“နတ်ဆိုးဆိုရင်တောင် သေနတ်တွေကို ကြောက်နေတုန်းပဲ...”
“ဟားဟားဟား... ဘာကြောက်စရာရှိလို့လဲ...”
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် သူတို့၏ ရိုင်ဖယ်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပခုံးပေါ်တင်လိုက်ကြပြီး ဝင့်ကြွားစွာ စတင်လမ်းလျှောက်လာကြသည်။ သူတို့တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းသည် နတ်စွမ်းအား ချီများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကြပြီး ယခင်ကလို သတ္တိကြောင်ခြင်းနှင့် သတိထားခြင်းမျိုး လုံးဝမရှိတော့ပေ။
ဂျွန်ကလည်း သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချလိုက်ပေသည်။ သူတို့က သေနတ်များကို ကြောက်နေသရွေ့ အဆင်ပြေပေသည်။
အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော၊ ဓားများနှင့် သေနတ်များကို ပြီးမြောက်နေပြီဖြစ်ကာ အမြောက်များကိုလည်း မကြောက်ရွံ့ကြတော့သည့် နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲများကဲ့သို့ အစွမ်းထက်သော ကျွမ်းကျင်သူအချို့ ဤနေရာတွင် ရှိနေမည်ကို သူက အမှန်တကယ်ပင် ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ပေသည်။
လွန်ခဲ့သော လဝက်ခန့်က ၎င်းကို သူ၏ကိုယ်ပိုင်မျက်လုံးများဖြင့် မြင်တွေ့ခဲ့ရပေသည်။ ထိုမြင်ကွင်းက သူ့အပေါ် အလွန်နက်ရှိုင်းသော စွဲမှတ်မှုတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပြီး ယခုအချိန်တွင် ၎င်းအကြောင်းကို တွေးတောလိုက်ရုံဖြင့်ပင် သူ၏နှလုံးသားမှာ ၎င်း၏ မယုံကြည်နိုင်ဖွယ်ကောင်းမှုကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ခုန်ပေါက်နေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
“သွားကြစို့...”
သူက ခေါင်းကို မော့ထားကာ ရှေ့သို့ ခြေလှမ်းကျဲကြီးများဖြင့် လျှောက်သွားခဲ့ပေသည်။
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များက သူ့နောက်မှ တစ်လှမ်းချင်း လိုက်ပါသွားခဲ့ကြသည်။
သူတို့က စပါးခင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ။
ကောင်းကင်မှာ မှောင်မိုက်နေပြီဖြစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်နေကာ မြင်ကွင်းမှာ မီတာတစ်ရာအောက်သာ ရှိတော့ပေသည်။
ဝှစ်...
အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက မီးကျည်တစ်ခုကို အလင်းပေးလိုက်ပြီး လေထဲသို့ ပစ်တင်လိုက်သောအခါ မီးတောက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို လင်းထိန်သွားစေခဲ့သည်။
ပတ်ပတ်လည် မီတာရာပေါင်းများစွာ အကွာအဝေးမှာ ချက်ချင်းပင် နေ့ခင်းဘက်ကဲ့သို့ လင်းထိန်သွားခဲ့ပေသည်။
ဟင်...
တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ဂျွန် သတိထားမိလိုက်ပေသည်။ ဤစပါးပင်များက အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ အရပ်ရှည်ပြီး ထူထပ်နေရသနည်း။ စပါးနှံများက အောက်သို့ တွဲကျနေကာ လေးလံနေပြီး အရှည် စင်တီမီတာ နှစ်ဆယ်ကျော် ရှိပေသည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ၎င်းတို့က မမှည့်သေးသော်လည်း လန်းဆန်းစေသော စပါးရနံ့များ လွင့်ပျံလာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
“အဲ့ဒါ ဘာကြီးလဲ...”
ဂျွန်က အခြားသော ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုတစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ပေသည်။ စပါးခင်းများထဲတွင် ဧရာမ စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင် တွားသွားထားသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးများ ရှိနေပေသည်။
နက်ရှိုင်းသော မြောင်းများ၏ အစွန်းများတွင် အကြေးခွံပုံစံ အမှတ်အသားများလည်း ရှိနေပြီး အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပေသည်။
ရှီး...
ဂျွန်က သူ၏ရိုင်ဖယ်ကို အလိုအလျောက် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သွားကိုက်ကာ ရှေ့သို့ ဆက်သွားနေစဉ် သူ၏အကြည့်များက အေးစက်နေခဲ့ပေသည်။
မည်သည့် နတ်ဆိုးများ၊ မိစ္ဆာများနှင့် သရဲတစ္ဆေများပင် ဖြစ်နေပါစေ သူက အားလုံးကို သတ်ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်ပေသည်။
သူတို့က ရွာထဲသို့ပင် မဝင်ရသေးပေ။ သူက မိမိကိုယ်ကို အကြောက်တရား မသွင်းသင့်ပေ။ အရာအားလုံးက တည်ငြိမ်နေရမည် ဖြစ်ပေသည်။
သစ်သီးခြံတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းသွားချိန်တွင်။
ဂျွန်မှာ သူ့ခြေလှမ်းများကို မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပင် အနည်းငယ် မှင်သက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပေသည်။
သူက သစ်သီးများ ရယ်မောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ၎င်းတို့က ကလေးငယ်လေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ နှာခေါင်းနှင့် မျက်လုံးများ ပါရှိကာ ဂျင်ဆင်းသစ်သီးတစ်လုံးလို ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်နေကြပေသည်။
ထူးဆန်းလှပေသည်။
သူက အနီးကပ် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ စောစောက အရာအားလုံးသည် ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ရယ်မောနေသော သစ်သီးများ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။
၎င်းမှာ ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု သက်သက်သာ ဖြစ်ပေသည်။
သို့သော် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကိုမူ သူ သိထားပြီး ဤတောင်ပေါ်ရွာလေးသည် မကောင်းဆိုးဝါးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများပေသည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေ ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခုသည် မတော်တဆ တစ်ကြိမ် သို့မဟုတ် နှစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာခြင်းကို လက်ခံနိုင်သော်လည်း အချိန်တိုင်း ထွက်ပေါ်နေမည်ဆိုပါက အစစ်အမှန်ဖြစ်ရန် အလွန်ပင် ဖြစ်နိုင်ချေများပေသည်။
ထင်ယောင်ထင်မှားနှင့် အစစ်အမှန်ကြားတွင် အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း တည်ရှိနေပေသည်။
“ခေါင်းဆောင်...”
အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက တုန်ယင်နေခဲ့သည်။
“ဘာလို့ ဒီသစ်ပင်တွေ အကုန်လုံး လှုပ်ရှားနေတယ်လို့ ငါ ခံစားနေရတာလဲ... ပြီးတော့ အဲ့ဒီသစ်သီးက ငါ့ကို ပြုံးဖြဲဖြဲ လုပ်ပြနေတယ်... ငါ အရက်တွေများ အသောက်လွန်သွားလို့လား...”
သူက ပို၍ သတိဝင်လာစေရန် ကြိုးစားရင်း သူ၏ပါးစပ်ကို အားကုန် ရိုက်ချလိုက်ပေသည်။
“သစ်ရွက်တွေပေါ်က ပေါင်းပင်တွေတောင်မှ ကွဲပြားနေတယ်ဆိုတာ မင်းတို့ သတိထားမိကြလား... အဲ့ဒါတွေက... အလိုလို လှုပ်ရှားနေသလိုပဲ...”
“ပန်းတွေနဲ့ မြက်တွေတင်မကဘူး၊ မြေကြီးက လှုပ်ရှားနေသလို ငါ ခံစားရတယ်၊ နှလုံးခုန်သံရှိနေသလိုမျိုး တစ်ခါတစ်ရံမှာ တဒိတ်ဒိတ် အသံတွေ ထွက်လာတယ်... အရမ်းကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်...”
ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...
ဂျွန်က သွားများကိုကြိတ်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ခတ်လိုက်ပေသည်။
ပန်းများ၊ မြက်များ၊ သစ်ပင်များနှင့် စပါးခင်း သစ်သီးများ အားလုံးသည် အတိုင်းအတာအမျိုးမျိုးဖြင့် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီး နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။
“မြန်မြန်သွားကြ...”
ဂျွန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယခုအခါ တင်းမာနေခဲ့ပြီး သူ၏ နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့များက တက်ကြွလာကာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို သေဆုံးသွားနိုင်သကဲ့သို့ နီးကပ်လာသော ကပ်ဆိုးကြီး၏ ထင်ယောင်ထင်မှားကို သူ့အား ပေးစွမ်းနေခဲ့ပေသည်။
ဤခံစားချက်က အလွန်အမင်း ဆိုးရွားနေပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးကို အေးစက်သွားစေခဲ့ပေသည်။
“ပြေးကြ…”
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ဂျွန်၏ မျက်နှာအမူအရာ မှားယွင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အခြေအနေ ဆိုးရွားနေကြောင်းကို သဘောပေါက်သွားသောကြောင့် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြပေသည်။
သူတို့က ရှေ့သို့ချီတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်လိုက်ကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ဖြတ်သန်းသွားသော ကျောက်တံတားတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသောကြောင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားကြပေသည်။
“ငါတို့ရွာထဲဝင်သွားသရွေ့ ဘေးကင်းလိမ့်မယ်...”
“အားလုံးပဲ မြန်မြန်လုပ်ပြီး လိုက်ခဲ့ကြ...”
“ငါတို့ တံတားကို ဖြတ်သွားတာနဲ့ တောင်ပေါ်ရွာပဲ...”
“ဒီည ဒီမှာ အိပ်ပြီး မနက်ဖြန်ကျမှ ဒီနေရာကို စူးစမ်းကြမယ်...”
ဂျွန်က လူတိုင်း၏ သတ္တိနှင့် ယုံကြည်မှုကို မြှင့်တင်ပေးရန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ အဖွဲ့ဝင်များကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
“ရွာထဲဝင်ပြီးရင် အရင်ဆုံး လူတစ်ယောက်ကိုရှာပြီး စစ်ကြောမေးမြန်းဖို့ ဖမ်းကြမယ်... ဒီနေရာက အရမ်းယုတ်မာတယ်... သူတို့က ပူးပေါင်းပါဝင်မှုမရှိဘူးဆိုရင် လူအနည်းငယ်ကို သတ်ပစ်လိုက်မယ်... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သူတို့အကုန်လုံးက နဂါးနိုင်ငံက အမှိုက်တွေပဲ၊ ငါတို့ သူတို့အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်တောင်မှ အဆင်ပြေတယ်...”
အော်ဟစ်ရင်း ကျောက်တံတားကို ဖြတ်ကူးလာစဉ် အဖွဲ့သည် နောက်ဆုံးတွင် ရွာရှေ့ရှိ ကွင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့ကြပေသည်။
သူတို့ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဂျွန်နှင့် အခြားသူများ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် သူတို့သည် နေရာမှာတင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားခဲ့ကြပေသည်။
*ငါ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ...
ငါက ဘယ်သူလဲ...
ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ...
ငါ့ရှေ့က ဒီအရာတွေက ဘာတွေလဲ…*
အခန်း (၂၈) ဟွမ်ဝူချွဲ၏ အံ့မခန်းအသုံးဝင်မှု၊ ဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း ဖန်တီးနိုင်ခြင်း
ဂျွန်က ကွင်းပြင်၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ကျောက်ဆင်းတုတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရပေသည်။ ၎င်းမှာ တင့်တယ်လှပပြီး တက်ကြွမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော လူငယ်တစ်ယောက် ဖြစ်ပေသည်။
အသက်ဝင်နေပြီး အစစ်အမှန် လူတစ်ယောက်နှင့် အတိအကျ တူညီနေပေသည်။
အရေးအကြီးဆုံးမှာ ထိုကျောက်ဆင်းတုကို သူ မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းအား ရှိခိုးပူဇော်ချင်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။
ဤခံစားချက်သည် နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အကြီးအကဲနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်ထက်ပင် ပိုမိုအားကောင်းနေခဲ့ပြီး သူ့ကို ချက်ချင်း ဒူးထောက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားစေခဲ့ပေသည်။
အရေးအကြီးဆုံးအရာက ဤကျောက်ဆင်းတု မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ပတ်ပတ်လည်တွင် ရပ်နေကြသော လူစု ဖြစ်ပေသည်။
မဟုတ်ပေ။
လူသားများ မဟုတ်ပေ။
၎င်းတို့အထဲတွင် နတ်ဆိုးများလည်း ပါဝင်နေပေသည်။
ဂျွန်နှင့် အခြားသူများမှာ ချက်ချင်းပင် ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။
“ဘုရားရေ... အဲ့ဒီမှာ နတ်ဆိုးတွေ တကယ်ရှိနေတယ်...”
ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း...
အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမှာ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဗီဇအရ ရိုင်ဖယ်ကို မြှောက်ကာ ပစ်ခတ်လိုက်သောကြောင့် ဒိုင်း... ဒိုင်း... ဒိုင်း ဟူသော အသံများနှင့်အတူ ကျည်ဆန်များဖြင့် တိုက်ရိုက် တရစပ် ပစ်ခတ်လိုက်ပေသည်။
နတ်ဆိုးပဲဖြစ်ဖြစ် လူသားပဲဖြစ်ဖြစ် အရင်ဆုံး တစ်သုတ်လောက် သတ်ပစ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ချွင်... ချွင်...
လူငယ်တစ်ယောက်က အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နှစ်ပေါင်းများစွာ အရည်မပျော်ခဲ့သော ရေခဲများကဲ့သို့ အလွန်အမင်း အေးစက်နေကာ လူတိုင်းကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့ပေသည်။
သူက အဝါရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းများကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်ရာ ဓားချီများက လျှပ်စီးများကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး လေထဲတွင် ယှက်နွှယ်ကာ ဓားကွန်ရက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျည်ဆန်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပေသည်။
“သေစမ်း...”
ဟွမ်ဝူချွဲက သူ၏လက်ချောင်းကို ခေါက်လိုက်ရာ မိုးကြိုးကဲ့သို့သော ဓားချီတစ်ခုက ထိုသူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားသို့ ဖောက်ဝင်သွားခဲ့ပေသည်။
သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီးနောက် သွေးညှီနံ့သင်းသင်းလေး လွင့်ပျံလာသောကြောင့် နတ်ဆိုးငယ်များစွာကို လှုပ်ရှားချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့ပေသည်။
လူသားများ၏ သွေးသည် နတ်ဆိုးများအတွက် သေစေနိုင်လောက်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိပေသည်။
သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် မကောင်းသော အတွေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ဆရာ့၏ သွန်သင်ချက်များကို ချက်ချင်း သတိရသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ် မြင့်မြတ်သောအလင်းရောင်များ တောက်ပလာကာ ဤအနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေသော အတွေးများကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်ပေသည်။
အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အခြားသူများမှာ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး သူတို့၏ သေနတ်များကို တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ပစ်ခတ်လိုက်ကြပေသည်။
အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ သေနတ်သံများနှင့် ကျည်ဆန်များက မိုးရွာချသကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် ကျဆင်းလာခဲ့ပေသည်။
ဂျွန်တစ်ယောက်တည်းသာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရန်သူနှင့် ရင်ဆိုင်နေရကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်စွမ်းအားမျိုးစေ့ကို အစွမ်းကုန် အသက်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ အနောက်ဘက်တွင် ပျံသန်းနေသော နဂါးတစ်ကောင် အမှန်တကယ်ပင် ပုံပေါ်လာခဲ့ပေသည်။
၎င်းက ထင်ယောင်ထင်မှားတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ အရှိန်အဝါများက ပြည့်နှက်နေပေသည်။
ပျံသန်းနေသော နဂါးသည် ငှက်တောင်ပံများ ပါရှိသော အိမ်မြှောင်တစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တူပေသည်။
၎င်း၏ အသွင်အပြင်က မြင်ကွင်းကို ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထပ်မံဖြည့်စွမ်းပေးလိုက်ပြီး နတ်ဆိုးငယ်များစွာကို တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အတွင်းပိုင်း၌မူ သူတို့၏ ချီနှင့် သွေးများက ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး ဆူပွက်လုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ အရိုးများနှင့် သွေးမျိုးဆက်များထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော ဒေါသနှင့် မုန်းတီးမှုများ ဖြစ်ပေသည်။
ပျံသန်းနေသော နဂါးကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူတို့ ဘာလုပ်ရမည်ကို သိရှိသွားကြပေသည်။
၎င်းကို ဆွဲဖြဲပစ်ရမည်။
၎င်းကို အသေကိုက်သတ်ရမည်။
မြင်ရသော မည်သည့် ပျံသန်းနေသည့် နဂါးကိုမဆို ဖျက်ဆီးပစ်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူတို့၏ ဝိညာဉ်များထဲတွင် နက်ရှိုင်းစွာ စွဲထင်နေသော အမွေအနှစ်များနှင့် မျိုးရိုးဗီဇများ ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးငယ်များစွာကို သူတို့၏ အစွယ်များနှင့် လက်သည်းများကို ထုတ်ဖော်လာစေခဲ့ပေသည်။
ဂူး... ဂူး...
နတ်ဆိုးငယ်အချို့က အသံများ ပြုလုပ်လာကြပြီး ဤထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသော ပျံသန်းနေသည့် နဂါးအား မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ခုန်အုပ်ကာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆွဲဖြဲပစ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကြပေသည်။
ဝှစ်...
ဟွမ်ဝူချွဲက သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေထဲတွင် အလင်းတန်းမျက်နှာပြင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျည်ဆန်အားလုံးကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည့်အပြင် ဆရာ့အား မနှောင့်ယှက်စေရန် အသံများကိုလည်း တားဆီးပေးလိုက်ပေသည်။
အဝေးရှိ ကျိုင်းပင်ကြီး၏ အောက်တွင် ယဲ့ချန်က သူ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အနားယူနေခဲ့ပေသည်။
ညစာစားပြီးနောက် သူက သူ၏ တပည့်များကို ဝတ္ထုများ၊ ရုပ်ရှင်များ၊ တီဗွီစီးရီးများ သို့မဟုတ် အန်နီမေးရှင်းများ ကဲ့သို့သော ပုံပြင်အချို့ကို ပြောပြလေ့ရှိပေသည်။
ယနေ့က အနည်းငယ် ထူးခြားနေပြီး တပည့်များ အလွန်နည်းပါးကာ ဟိုတစ်စု ဒီတစ်စု အနည်းငယ်သာ ရှိပေသည်။
သူက သိုင်းဝတ္ထုတိုအချို့ကို စတင်ပြောပြခဲ့ပြီး ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် အိပ်ရာဝင်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ပေသည်။
သူ၏ တပည့်များက လူသတ်ပွဲတစ်ခုကို ဖန်တီးနေကြောင်း သူ လုံးဝ မသိရှိခဲ့ပေ။
“အတန်းခေါင်းဆောင်...”
ဟူမိန်အာ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ မရှိတော့ဘဲ လျစ်လျူရှုမှုများနှင့် သတ်ဖြတ်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများသာ ရှိနေခဲ့ပေသည်။
“တပည့်တွေကို သူတို့ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်... ပြီးတော့ လူသားအားလုံးက လူကောင်းတွေ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သူတို့ကို သိခွင့်ပေးလိုက်ပါ...”
“နောက်ပြီး ဒီရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ မျက်လုံးပြာပြာ လူတွေက ဆရာ တစ်ခါက ပြောဖူးသလိုပဲ ငါတို့ လူမျိုးမဟုတ်တဲ့ သူတွေက သေချာပေါက် စိတ်နှလုံး မတူညီနိုင်ဘူးတဲ့... ဒီ လူမျိုးဆိုတာက တူညီတဲ့ လူမျိုးစုတစ်ခုကို ဆိုလိုတာ မဟုတ်ဘဲ မတူညီတဲ့ လူမျိုးနွယ်တွေကိုလည်း ရည်ညွှန်းနိုင်တယ်...”
“သူတို့က ငါတို့ကို ခေတ်မီလက်နက်တွေနဲ့ ပစ်ခတ်ရဲတယ်... သူတို့အတွက် ဘာကကောင်းလဲဆိုတာကို သူတို့ တကယ်မသိကြဘူး...”
“သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်... ဘယ်သူ့ကိုမှ အရှင်မထားနဲ့... သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေ အကုန်လုံးကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ကြိတ်ချေပြီး သစ်သီးခြံထဲမှာ မြေသြဇာအဖြစ် ဖြန့်ကျဲလိုက်...”
သူမက ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသောအခါ မိစ္ဆာအင်မော်တယ်တစ်ပါးနှင့် တူနေပြီး မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေသော လျူကျီ၊ အာလူးနှင့် ရှောင်ဟုန်တို့ပင်လျှင် ကြောက်ရွံ့သွားခဲ့ကြပေသည်။
သူတို့က အစ်မမြေခွေး ဤမျှလောက် ဒေါသထွက်နေသည်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးခဲ့ဘဲ သူမ၏ ဒေါသများက ကောင်းကင်အထိ ထိုးတက်နေခဲ့ပေသည်။
ဂီး...
ကောင်းကင်ဘုံခွေး ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ပါးစပ်ကို ဟပြီး အလင်းတန်းတစ်ခု ပန်းထုတ်လိုက်ရာ နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးကို သေအောင် ရိုက်ခွဲလိုက်ပြီး အသားစိုင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပေသည်။
သူက အနည်းငယ် ဝင့်ကြွားနေပြီး မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို နတ်ဆိုးအားလုံးအား ပြသလိုက်ပေသည်။
“ငါလည်း လာပြီ...”
နဂါးလိပ်က အပြင်သို့ ထွက်လာကာ သားသတ်ဓားတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး လေထဲတွင် ရူးသွပ်စွာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ရာ ဆေဘာချီများက ယှက်နွှယ်သွားခဲ့ပေသည်။
ဖွတ်... ဖွတ်...
နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးမှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ခုတ်ထစ်ခံလိုက်ရပြီး သွေးများ ပန်းထွက်သွားခဲ့ပေသည်။
“ငါလည်း ပါတယ်...”
လျူကျီက အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူက သစ်သားတုတ်တစ်ချောင်းကို ဘယ်နေရာက ရလာမှန်းမသိဘဲ ၎င်းကို သူ၏လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ကာ အားပြင်းပြင်းဖြင့် လွှဲယမ်းလိုက်ရာ ရိုင်ဖယ်သေနတ်ကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ရိုက်ချိုးလိုက်ပြီး သံစအဖြစ်သို့ အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်ပေသည်။
“ဒါက... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”
တုန်လှုပ်သွားသော နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်မှာ နေရာမှာတင် မှင်သက်သွားခဲ့ပေသည်။ သူ သတိမဝင်လာမီမှာပင် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ ရိုက်ချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားခဲ့ပြီး အနီရောင်နှင့် အဖြူရောင် အရာဝတ္ထုများ ရောနှောကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပန်းထွက်သွားခဲ့ပေသည်။
“ဟီးဟီး…”
အာလူးက အပြင်သို့ ခုန်ထွက်လာပြီး လျူကျီ၏ ပခုံးပေါ်တွင် ရပ်လိုက်ကာ လူများကို ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်စေရန် သူ၏ စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြန်လည်ပစ်ခတ်စေရာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များတွင် အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပေသည်။ မဟာနတ်ဆိုးများသည် တစ်ကောင်ပြီးတစ်ကောင် အပြင်သို့ ထွက်လာကြပြီး မည်သည့်အားထုတ်မှုမျှ မရှိဘဲ လူတိုင်းကို သတ်ဖြတ်ပစ်လိုက်ကြပေသည်။
ဂျွန်က သူ၏ အပေါင်းအဖော်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သေဆုံးသွားသည်ကို ကြည့်နေရင်း အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်အားငယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့က ဆူပွက်လာပြီးနောက် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပေသည်။
သူ၏ အနောက်ဘက်ရှိ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်နေသော ပျံသန်းနေသည့် နဂါးမှာမူ ကာလကြာရှည်ကတည်းက ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။
“ဒါက ဘယ်လို စွမ်းရည်မျိုးလဲ...”
မျက်လုံးလေးလုံး ကျားနတ်ဆိုး သွမ့်ကျီမှာ အံ့အားမသင့်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဂျွန်၏ စွမ်းရည်က အနည်းငယ် အထူးခြားဆုံးဖြစ်နေပုံရပြီး သူ ဆန္ဒရှိသည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြောင်းလဲနိုင်ပုံရပေသည်။
ဤသေမျိုးက ရိုးရှင်းမနေပေ။
သူ ကျင့်ကြံထားသော စွမ်းအားစနစ်က အနည်းငယ် ကွဲပြားပြီး အတော်လေး ထူးဆန်းနေပေသည်။
ဟွမ်ဝူချွဲက သူ၏ မျက်ခုံးများကို ပင့်လိုက်ရာ သူ၏ စိတ်က အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်တွင် တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကဲ့သို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများပင် ဖုံးကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။
ဝှစ်...
ခဏအကြာတွင် အရာအားလုံး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူ ဆန္ဒရှိသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သော၊ ဓားတစ်လက်မှ လက်နက်တစ်သောင်းသို့ ပြောင်းလဲနိုင်သည့် သူ၏ အစစ်အမှန် စွမ်းရည် ဖြစ်ပေသည်။
ဂျွန်၏ စွမ်းရည်အတွက်မူ သူက ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော လူက အလွန်အားနည်းလွန်းပြီး သူက ဓားတစ်လက်တည်းဖြင့် ရာပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ပေသည်။
သတ်...
ကြယ်စင်စုစွမ်းအား သူတော်စင်တစ်ယောက်ကဲသို့ ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းနေသော ဂျွန်သည် သေနတ်များက အသုံးမဝင်ကြောင်း သိရှိထားပြီး ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေကာ နတ်ဆိုးအုပ်စုထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားခဲ့ပေသည်။
နတ်ဆိုးအချို့က မည်သည့်စွမ်းရည်မှ မရှိသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး သူ့ထက်ပင် နိမ့်ကျနေကြောင်းကို သူ ခွဲခြားသိမြင်နိုင်ပေသည်။
သူက အပြင်သို့ မထွက်နိုင်တော့သည့်အတွက် တန်အောင် လုံလောက်စွာ သတ်ဖြတ်ပစ်ကာ လူအနည်းငယ်ကိုပါ သင်္ချိုင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး ဤခရီးစဉ်ကို အလကားမဖြစ်စေရန် လုပ်ဆောင်လိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။
“ငါ သူ့ကို ကစားပေးလိုက်မယ်...”
ခွေ့လုံက အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူသည် ယခုအခါ လူသားအသွင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ဦးချိုတစ်ချောင်းကိုမူ ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ဖြစ်ပေသည်။
သူက ဂျွန်အား လက်ဗလာဖြင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ပေသည်။
ဤလူက အမှန်တကယ်ပင် ခွန်အားဖြင့် အနိုင်ယူချင်နေသောကြောင့် သူက ဤကောင်ကို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးလိုက်မည် ဖြစ်ပေသည်။ သူက သူ၏ ကြွက်သားများနှင့် အရိုးများကိုလည်း ဆန့်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သောကြောင့် ဘာကြောင့် မလုပ်ဘဲ နေရမည်နည်း။
ဘန်း... ဘန်း...
ဂျွန်သည် မည်သို့ပင်ဆိုစေ နတ်စွမ်းအားအဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။ သူက အစောပိုင်းကာလများတွင် မစ်ရှင်များစွာကို ထမ်းဆောင်ခဲ့ပြီး အသက်နှင့်သေဆုံးခြင်း အခြေအနေများကို အကြိမ်ကြိမ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကာ အချိန်တိုင်းတွင် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းက သူ၏ ကောင်းမွန်သော ခွန်အားကို ပြသနေပေသည်။
ယခုအခါ နတ်စွမ်းအားမျိုးစေ့ကို ရရှိထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အလွန်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး သူ့အား စူပါမန်းလေးတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဖြစ်လာစေခဲ့ပေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အပြင်ဘက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်းသည် နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းက သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဆန္ဒရှိသမျှကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပေသည်။
ဤသည်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား အန္တရာယ်မှ ကာကွယ်ပေးနိုင်သော ခံစစ်တိုက်ပွဲဝင် ချပ်ဝတ်တန်ဆာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။
ဤအုပ်စုသည် နတ်ဆိုးများဖြင့် အမှန်တကယ် ဖွဲ့စည်းထားပြီး တစ်ကောင်ချင်းစီတိုင်းတွင် နတ်ဆိုးစွမ်းအားများ ပိုင်ဆိုင်ထားကြောင်းကို သူက အတည်ပြုပြီးပြီ ဖြစ်ပေသည်။
ဘန်း... ဘန်း...
သူက လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ရာ သိုင်းတာအို ဂရင်းမာစတာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ လေနှင့် မိုးကြိုးအသံများ အမှန်တကယ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။
ခွေ့လုံက တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လိုက်ပြီး လက်သီးတစ်ချက် ထိုးချလိုက်ပေသည်။ ၎င်းက သာမန်ပုံပေါက်နေသော်လည်း ၎င်းက အရင်ကျရောက်သွားပြီး ဂျွန်ကို ချက်ချင်း လွင့်စဉ်သွားစေခဲ့ပေသည်။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ဝိုက်ရှိ ရွှေရောင်အလင်းတန်း အလွှာက နှစ်ကြိမ်မျှ တောက်ပသွားပြီး အက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။
ရှီး...
ဂျွန်၏ လက်ဖဝါးမှာ သွေးထွက်နေပြီး သူ၏ လက်မနှင့် လက်ညှိုးကြားရှိ အရေပြားမှာ ကွဲအက်လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ပေသည်။
သူက သူ၏ မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်သွားခဲ့သည်။ ဤနွားတွင် ကြီးမားလှသော ခွန်အားရှိပြီး ရိုးရှင်းစွာဖြင့် ခုခံ၍မရနိုင်ပေ။
သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အား ကာကွယ်ပေးထားသော နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့သာ မရှိပါက သူသည် ထိုလက်သီးချက်ကြောင့် အပိုင်းပိုင်းအစစ ပေါက်ကွဲသွားနိုင်ပေသည်။
ကံမကောင်းစွာဖြင့် အကြီးအကဲ ချီးမြှင့်ထားသော နတ်စွမ်းအား မျိုးစေ့မှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းနေပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် ဤနေရာကို တိုက်ခိုက်သိမ်းပိုက်နိုင်ခဲ့မည် ဖြစ်ပေသည်။
“မင်းတို့က တကယ်တော့ ဘာတွေလဲ... နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်စုက တည်ထောင်ထားတဲ့ ရွာတစ်ရွာလား...”
သူ ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားလျှင်တောင်မှ သူ၏ သားစဉ်မြေးဆက်များ အကျိုးခံစားခွင့် ရရှိနိုင်စေရန် သူက သတင်းစကားကို ပြန်ပို့ချင်ခဲ့ပေသည်။
“မင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ... နဂါးနိုင်ငံစကား မပြောတတ်ဘူးလား...”
အမှန်တကယ်တော့ ယခုအချိန်အထိ နတ်ဆိုးအားလုံးက ဂျွန်နှင့် အခြားသူများ ဘာပြောနေသည်ကို နားမလည်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့က မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်များဖြင့် လာရောက်ကာ ချက်ချင်းပင် စတင်ပစ်ခတ်ခဲ့ကြောင်းကိုသာ သူတို့ သိထားကြပေသည်။
ဤသည်က သူတို့၏ သည်းခံနိုင်စွမ်းကို ကျော်လွန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ခွင့်လွှတ်၍မရနိုင်ပေ။
ထို့ကြောင့် သူတို့က သေစေလောက်သော တိုက်ခိုက်မှုများကို ပြုလုပ်ခဲ့ပြီး သူတို့ ဘယ်တော့မှ ပြန်မလာနိုင်တော့ရန် သေချာစေခဲ့ပေသည်။
“ဟိုဘက်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...”
“တစ်ယောက်ယောက် တိုက်ခိုက်နေသလိုပဲ...”
ထိုအချိန်မှာပင် စပါးခင်းတစ်ခုထဲတွင် ဓားအမွှာဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များက ဖြည်းညင်းစွာ နိုးထလာခဲ့ကြသည်။ ကျိုင်းပင်ကြီး၏ ထိပ်မှ အလင်းရောင်ကို အသုံးပြု၍ ကွင်းပြင်ထဲတွင် တိုက်ခိုက်နေပုံရသော ယှက်နွှယ်နေသည့် ပုံရိပ်များကို သူတို့ မြင်လိုက်ရပေသည်။
ဖြန်း...
လီကန်က ဒေါသထွက်သွားပြီး ထိုသူ၏ ဦးခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်ကာ သွားကိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
“ဘာတိုက်ခိုက်တာလဲ... အဲ့ဒါက နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်စု တိုက်ခိုက်နေတာဟ... ဟင်... ဘာလို့ ရွှေရောင်ဆံပင်နဲ့ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာလဲ... အဲ့ဒါက ရွှေရောင်လည်ဆံမွေး ခြင်္သေ့နတ်ဆိုးများ ဖြစ်နေမလား... ဘယ်သူက ဂရုစိုက်မှာလဲ... နတ်ဆိုးအုပ်စုတစ်စု တိုက်ခိုက်နေတယ်ဆိုတာ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် ကြောက်စရာကောင်းတယ်...”
“မြန်မြန်... မြန်မြန်... မင်းတို့ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ... မြန်မြန် ဗီဒီယိုရိုက်ပြီးရင် ဆုတ်ခွာကြမယ်...”