အခန်း (၁၆၃-၁၆၄)

အခန်း ၁၆၃:နားမလည်ရင် နားမထောင်နဲ့...

မျက်ခုံးဖြူအကြီးအကဲ၏ သတ်ဖြတ်လိုခြင်းစိတ်ဆန္ဒမှာ ပေါ်လွင်ထင်ရှားနေသည်။

သို့ရာတွင် သူ၏နံဘေးရှိ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် မျက်ခုံးဖြူအကြီးအကဲကို တားရန် လက်တစ်ဖက်ကို ချက်ချင်းမြှောက်လိုက်လေသည်။ သူ၏မျက်လုံးများတွင် လိမ္မာပါးနပ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားပြီး သူက ပြောလိုက်သည်။

"မင်း လှုပ်ရှားလို့ ရတယ်...ဒါပေမဲ့ မင်း နှိမ့်ချနေရမယ်... သခင်စူးက ဒီတစ်ကြိမ်မှာ သူ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို မပြောင်းလဲခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အထောက်အထားကိုသုံးပြီး ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ် တက်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး... သူက အနှောင့်အယှက် ပေးခံရတာကို မလိုချင်တာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ကိစ္စတွေကို ငါတို့ အရမ်းမရှုပ်ထွေးစေရဘူး... တကယ်လို့ သခင် စူးကို ငါတို့ ဒေါသထွက်စေခဲ့ရင် အကျိုးအမြတ်တွေက ဆုံးရှုံးမှုတွေအတွက် ပြန်ပြီးဖြည့်ဆည်းပေးမှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူသည် ကောက်ကျစ်သော လူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကြီးမြတ်သည့် မဟာပုဂ္ဂိုလ်များက လောကကြီးကို လှည့်လည်သွားလာနေစဉ် နှိမ့်ချနေရသည့် ခံစားချက်ကို နှစ်သက်ကြောင်း သိထားသည်။

အမှန်အားဖြင့် စူးချန်ကဲသည် ဤကိစ္စကို ထိုမျှလောက် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ ထိုက်ချင်ဂိုဏ်းမှ လူများအား သူ ဘယ်သွားမည်ဆိုသည်ကို မပြောခဲ့ရုံသက်သက်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ ရှင်းပြရန် ဒုက္ခမခံနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ နာမည်တုများကို အသုံးပြုခြင်းသည် သူ သဘောကျသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

"ငါ နားလည်ပြီ..."

မျက်ခုံးဖြူ အကြီးအကဲသည် ရုတ်တရက် နားလည်သဘောပေါက်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက်ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် အရိပ်ခြေရာခံကြေးမုံဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ကြေးမုံမှန်ထဲရှိ မြင်ကွင်းသည် လီဝမ် လျှောက်လှမ်းထွက်သွားစဉ် သူ၏ကျောပြင်ပေါ်တွင် ရပ်တန့်သွားပေ၏။

ထိုယဉ်ကျေးပြီး နူးညံသိမ်မွေ့ပုံရသော လီဝမ်သည် သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် သေလူ တစ်ယောက် ဖြစ်နေလေပြီ။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် လီမိသားစု အကြောင်း အချက်အလက်များနှင့် လီဝမ်၏နောက်ခံ အကြောင်းများသည် ကြေးမုံမှန်ပေါ်တွင် တစ်ခုပြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟမ့်... ဒီသောက်ကောင်လေးက ဒီနှစ်တွေတလျှောက်မှာ သတ်ဖြတ်လုယက်မှု အနည်းအကျဉ်း လုပ်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးပဲ..."

မျက်ခုံးဖြူအကြီးအကဲက အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောဆိုသည်။

"တွေ့ပြီ... အဲ့ဒီအမှုထမ်းက ခုဏက လီဝမ်ရဲ့လက်အောက်ငယ်သားနဲ့ တကယ်ကြီး လျှို့ဝှက်တွေ့ဆုံခဲ့တယ်..."

"လီမိသားစု ... ချင်ဟယ်က လီမိသားစု ..."

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ၏ လက်ချောင်းထိပ်က ကြေးမုံမှန်၏မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် ညင်သာစွာ ပွတ်ဆွဲသွားပြီး သူ၏အသံမှာ တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုမှ ပဲ့တင်သံအလား နက်ရှိုင်းနေသည်။

"သူတို့က မြောက်ပိုင်းဒေသမှာ နှစ်တစ်ထောင်နီးပါး ရပ်တည်ခဲ့တာ... သူတို့က မြောက်ပိုင်းဒေသရဲ့ လွှမ်းမိုးသူ နင်မိသားစုနဲ့ ခေတ်တစ်ခေတ်တည်းက ဖြစ်ပြီး နင်မိသားစုအတွင်းမှာတောင် လွှမ်းမိုးမှု အတော်လေး ရှိတယ်... သူတို့ရဲ့လုပ်ရပ်တွေက ပိုပိုပြီး အဆင်အခြင်မဲ့လာတယ်..."

ပိန်လှီလှီအကြီးအကဲက မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ ဝေဖန်သုံးသပ်လိုက်သည်။

"နင်မိသားစုက အစွမ်းထက်တယ်.. ပြီးတော့ သူတို့ရဲ့ဘိုးဘေးက ခြေလှမ်းတစ်ဝက် သူတော်စင်နယ်ပယ် စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်လို့ ကောလာဟလရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ မကြာသေးခင် နှစ်တွေအတွင်းမှာ လီမိသားစုရဲ့ လုပ်ရပ်တွေကို ကြည့်ရတာ တိတ်တဆိတ် တိုးချဲ့နေတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှိနေပုံပဲ... သူတို့က တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... နင်မိသားစုအတွင်းမှာ အပြောင်းအလဲတစ်ခု ရှိနေတာများလား..."

မြောက်ပိုင်းဒေသကို နင်မိသားစုက နှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် ပေါင်းစည်းထားခဲ့ပြီး တစ်ဦးတည်းသော အုပ်ချုပ်သူအရှင်ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ယွမ်ယန်နယ်မြေတွင် လူသိများသော အချက်ပင်။

"ဒီကိစ္စတွေက ငါတို့နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး..."

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများတွင် စူးရှသောအလင်းတန်းတစ်တန်း လင်းလက်သွားပြီး သူက နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူပဲ ဆိုတာကို ငါတို့ အတည်ပြုပြီးပြီဆိုတော့ ဒီသင်္ဘောပေါ်က လီမိသားစုရဲ့ သူလျှိုတွေနဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်ရုပ်တွေအားလုံးကို သေချာ စုံစမ်းဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပြီးတော့ သူတို့ကို တိုက်ရိုက် ကွပ်မျက်လိုက်စမ်း... အဲ့ဒီနောက်မှာ ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်မှာ ပုံမှန်လုံခြုံရေး စစ်ဆေးမှုဆိုတဲ့ အကြောင်းပြချက်ကို သုံးပြီး လီဝမ် ရှိနေတဲ့ နေရာက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား ပို့လွှတ်မှု လမ်းကြောင်းတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စေခိုင်းလိုက်... အသံလုံဝင်္ကပါနဲ့ စောင့်ကြည့်ရေးဝင်္ကပါတွေ အားလုံးကို ပိတ်လိုက်... တတိယအချက်အနေနဲ့ အဲ့ဒီ လီဝမ် ကို ခေါ်လာဖို့ တစ်ယောက်ယောက်ကို စေခိုင်းလိုက်....ဒါပေမဲ့ သခင် စူးရဲ့ ငြိမ်းချမ်းမှုကို မနှောင့်ယှက်မိအောင် သေချာဂရုစိုက်ရမယ်..."

မျက်ခုံးဖြူ အကြီးအကဲသည် နားလည်သဘောပေါက်သွားပြီး ဝင်္ကပါချပ်ပြားအပေါ်သို့ သူ၏လက်ချောင်းထိပ်များဖြင့် အကြိမ်ကြိမ်တို့ထိလိုက်၏။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောတစ်ခုလုံး၏ သုံးဖက်မြင် ထင်ယောင်ထင်မှားပုံရိပ်သည် မိုင်ပေါင်းအသင်္ချေကြယ်လမ်းကြောင်း ဝင်္ကပါချပ်ပြား၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် လီဝမ် ရှိနေသော အခန်းကို မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပသော အနီရောင်ဖြင့် အမှတ်အသား ပြုလိုက်သည်။

လီဝမ်၏ အခန်းထဲတွင် မီးရောင်များသည် မှေးမှိန်နေပြီး လေထုမှာ မွန်းကြပ်ဖွယ် ကောင်းနေခဲ့သည်။

လီဝမ်သည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြင်ဘက်ရှိ လှိုင်းထနေသော မီးခိုးရောင် မြူခိုးများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူက မျက်မှောင်တင်းတင်းကြုတ်ထားသည်။

အကြောင်းရင်း တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် ဆိုးရွားသောအရာ တစ်ခုခု ဖြစ်ပေါ်တော့မည့်အလား သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် မသက်မသာ ကြိုတင်ခံစားချက်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"အကြီးအကဲ ဝမ်... ပျံသန်းရေးသင်္ဘောရဲ့ ဝင်္ကပါက... အရမ်းတိတ်ဆိတ်လွန်း မနေဘူးလား"

သူသည် ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

သူ၏နောက်ရှိ မျက်နှာမှုန်ကုပ်ကုပ်နှင့် အကြီးအကဲဝမ်က ဦးညွှတ်အရိုအသေပြုပြီး ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေးက အများကြီး တွေးနေတာပါ... လွမ်မို တောင်ကြောကနေ မတည်ငြိမ်မှုတွေ မဖြစ်အောင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက လူတွေက ဒါကို တမင်တကာ လုပ်ခဲ့တယ်လို့ သတင်း အခုလေးတင် ရောက်လာပါတယ်..."

လီဝမ်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ မသက်မသာ ခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်မသွားခဲ့ချေ။

သူသည် နောက်လှည့်ကာ အခန်း၏ အလယ်ဗဟိုရှိ ဧရာမရေမှန်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်ရှိ အများပြည်သူအသုံးပြုသော နေရာအများစုကို စောင့်ကြည့်နိုင်သော အရာဖြစ်ပြီး သူ ငွေအမြောက်အများသုံး၍တပ်ဆင်ထားသည့် စောင့်ကြည့်ရေး ဝင်္ကပါ၏ အဓိကအစိတ်အပိုင်းပင်။

သို့ရာတွင် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရေမှန်ထဲရှိ မြင်ကွင်းမှာ မှုန်ဝါးနေပြီး ပုံပျက်နေသော အလင်းနှင့်အမှောင်အရိပ်များကိုသာ ပြသနေပေ၏။

"ရေမှန်ကလည်း ပျက်သွားတာလား"

လီဝမ်၏အမူအရာ သုန်မှုန်သွားသည်။

အကြီးအကဲဝမ်က အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါလည်း အနှောင့်အယှက် ပေးခံရတာ ဖြစ်ရမယ်... သခင်လေး စိတ်ချပါ...မကြာခင် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားမှာပါ..."

လီဝမ်သည် တခဏကြာမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် မေးမြန်းလိုက်၏။

"အဲ့ဒီဘက်က သတင်းတစ်ခုခု ရှိလား... အဲ့ဒီမှာ အမှုထမ်းတစ်ယောက် သေသွားတယ်ဆိုတာကို ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက လူတွေ သိသွားသင့်တယ် မလား"

အကြီးအကဲဝမ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်သည်။

"မရှိသေးပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မကြာခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားသောအခါ လီဝမ် အနည်းငယ်ပို၍ စိတ်အေးသွားသည်။

သို့ရာတွင် ထိုအချိန်မှာပင်.....

"ဒေါက် ဒေါက် ဒေါက်..."

တံခါးကို ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လီဝမ်နှင့်အကြီးအကဲဝမ်တို့သည် တပြိုင်နက်တည်း သတိထားလိုက်ကြ၏။

"ဘယ်သူလဲ"

အကြီးအကဲဝမ်က နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလေသည်။

တံခါးအပြင်ဘက်မှ ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေးလီ....ကျွန်တော်က ပျံသန်းရေး သင်္ဘောရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်ပါ... အကြီးအကဲက သခင်လေးကို ခေါ်ခိုင်းလိုက်ပါတယ်...ထောက်ပံ့ရေးနေရာ အပြောင်းအလဲ နဲ့ ပတ်သက်ပြီး သခင်လေးနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ကိစ္စ တစ်ခု ရှိတယ်လို့ ပြောပါတယ်..."

လီဝမ်နှင့် အကြီးအကဲဝမ်တို့သည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထောက်ပံ့ရေးနေရာ အပြောင်းအလဲ..

လွမ်မိုတောင်ကြောသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားသော ထောက်ပံ့ရေးနေရာပင်။ မည်သည်ကြောင့် ရုတ်တရက်ကြီး နေရာပြောင်းသွားနိုင်မည်နည်း။ ဤလမ်းကြောင်းတလျှောက်တွင် တခြားမည်သည့်နေရာ ရှိနိုင်သေးသနည်း။

"နားလည်ပါပြီ... ခဏစောင့်ပါ..."

လီဝမ်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး အကြီးအကဲဝမ်ကို သူ၏မျက်လုံးများဖြင့် အချက်ပြလိုက်သည်။

အကြီးအကဲဝမ်သည် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်း အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခုကို ဆုပ်ကိုင်ကာ တံခါးဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ လျှောက်လှမ်းသွားသည်။ ထိုအရာမှာ ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ကာကွယ်ရေးကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းနိုင်သော လီမိသားစုက ပေးအပ်ထားသည့် အသက်ကယ်ပစ္စည်းတစ်ခုပင်။

တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားခဲ့လေ၏။ အပြင်ဘက်တွင် ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းမှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသား သုံးဦး မတ်တတ်ရပ်နေပြီး သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်တွင် ဖြူဖွေးသော အသားအရေရှိကာ မုတ်ဆိတ်မွှေးများ မရှိချေ။

"သခင်လေး လီ...ကျေးဇူးပြုပြီး..."

ထိုလူသည် နံဘေးသို့ဖယ်ကာ လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

လီဝမ်က ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလှမ်းတော့မည့် အချိန်လေးမှာပင် အကြီးအကဲဝမ်သည် သူ့ကို ရုတ်တရက် ပိတ်ဆို့ဟန့်တားပြီး နက်ရှိုင်းသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဘယ်အကြီးအကဲက သခင်လေးကို ခေါ်ခိုင်းတာလဲ ဆိုတာကို ငါ သိချင်တယ်... ပြီးတော့ ဘာကိစ္စအတွက်လဲ"

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏အပြုံးမှာ ပြောင်းလဲမသွားချေ။

"ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲပါ... အသေးစိတ် အချက်အလက် တွေနဲ့ ပတ်သက်လို့ကတော့ ကျွန်တော်လည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိပါဘူး...သခင်လေးဝမ်ကို ဖိတ်ကြားဖို့ အမိန့်ကို နာခံရုံပါပဲ..."

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲ....

လီဝမ်၏စိတ်နှလုံးသား လှုပ်ရှားသွားသည်။ ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် ဤသင်္ဘော၏ အကြွင်းမဲ့တာဝန်ခံဖြစ်ပြီး မြင့်မားသော အဆင့်အတန်းရှိသည့် ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးပင်။ အကယ်၍ သူသာ တောင်းဆိုသူ ဖြစ်ပါက ဤကိစ္စကို ငြင်းပယ်ရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

"အဲ့ဒီလို ဆိုမှတော့ ငါ သွားပါ့မယ်..."

လီဝမ်သည် စဉ်းစားပြီးနောက် သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက သူတို့ကို တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု သူ မစဉ်းစားခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူ့ဘက်မှနေ၍ သူတို့ကို မည်သည့်အချိန်ကမျှ ဒေါသမထွက်စေခဲ့ချေ။

အကြီးအကဲဝမ်သည်လည်း သူ၏နောက်မှ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏နောက်သို့ လိုက်ကာ စင်္ကြန်လမ်းကို ဖြတ်သန်းပြီး ပျံသန်းရေးသင်္ဘော၏အပေါ်ထပ်သို့ လျှောက်လှမ်းသွားကြသည်။

ဤအချိန်တွင် စင်္ကြန်လမ်းသည် ထူးထူးခြားခြား တိတ်ဆိတ်နေပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်များကိုပင် မည်သည့်နေရာမှာမှ မတွေ့ရချေ။

သို့ရာတွင် လီဝမ်သည် ပို၍ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ခံစားလာရပြီးနောက် မမေးဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ငါတို့... ယွီရှူးခန်းမကို သွားမှာလား"

လမ်းပြနေသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏အပြုံးမှာ ယခင်အတိုင်းပင်။

"အတိအကျပါပဲ... အကြီးအကဲက ယွီရှူးခန်းမ မှာ စောင့်နေပါတယ်..."

"ယွီရှူးခန်းမက ပျံသန်းရေးသင်္ဘောရဲ့ အဓိက အရေးကြီးတဲ့ နေရာဖြစ်ပြီး သာမန်လူတွေကို ဝင်ခွင့်မပြုထားဘူးလေ... ထောက်ပံ့ရေး နေရာ အပြောင်းအလဲ အကြောင်း ဆွေးနွေးဖို့ သက်သက်ဆိုရင် ဘာလို့ အဲ့ဒီကို သွားဖို့ လိုအပ်တာလဲ"

အကြီးအကဲဝမ်က သူ၏စိတ်ရှုပ်ထွေးမှုနှင့် သံသယများကို ဖော်ပြလိုက်၏။

လီဝမ်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏အပြုံး တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူက အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး လီ....ဒါက အကြီးအကဲရဲ့ အမိန့်ပါ... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို အခက်တွေ့အောင် မလုပ်ပါနဲ့..."

သို့ရာတွင် ဤစကားများ အဆုံးသတ်သွားသည့် အချိန်မှာပင် သိပ်သည်းပြီး ရှုပ်ထွေးသော မှော်စာလုံးများသည် စင်္ကြန်လမ်း၏နှစ်ဖက်လုံးရှိ နံရံများပေါ်တွင် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ငွေရောင်သံကြိုး ပုံရိပ်ယောင်များသည် လေဟာနယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လီဝမ်နှင့် အကြီးအကဲဝမ်တို့ကို ချက်ချင်းချိတ်ပိတ်လိုက်၏။

"ဒါက ထောင်ချောက်ပဲ"

အကြီးအကဲဝမ်က စူးရှစွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ အနက်ရောင် ကျောက်စိမ်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ချက်ချင်းအသက်သွင်းလိုက်သည်။

မည်းနက်သော အလင်းအကာအကွယ်တစ်ခုသည် သူတို့နှစ်ဦးကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ငွေရောင် သံကြိုးများက အလင်းအကာအကွယ်ကို ရိုက်ခတ်ကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တုန်ခါမှုများကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤနေရာတွင် ထိန်းသိမ်းရေး ဝင်္ကပါတစ်ခုကို ခင်းကျင်းထားသဖြင့် ဤတိုက်မိမှုမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသော စွမ်းအားသည် အပြင်ဘက်ကို အနှောက်အယှက် မဖြစ်စေခဲ့ချေ။

သို့ရာတွင် ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အနည်းငယ်မျှ ထိတ်လန့်မသွားခဲ့ချေ။ ထိုအစား သူသည် နောက်သို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် ဆုတ်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင်လေး လီ.... ဘာလို့ ခုခံနေတာလဲ... အညံ့ခံပြီး လက်နက်ချလိုက်ပါ...မင်း ခံစားရတာ သက်သာကောင်း သက်သာနိုင်တယ်..."

"မင်းတို့ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ"

လီဝမ်၏မျက်နှာ ဒေါသကြောင့် ပြာနှမ်းသွားခဲ့သည်။

"ငါတို့လီမိသားစုက မင်းတို့နဲ့ ဘယ်တုန်းကမှ ရန်ငြိုးမရှိခဲ့ဘူး...မင်းတို့..."

"ဘယ်တုန်းကမှ ရန်ငြိုး မရှိခဲ့ဘူးလား"

အေးစက်သော အသံတစ်သံသည် စင်္ကြန်လမ်း၏ အဆုံးမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းထွက်လာပြီး သူ၏နောက်တွင် ပိန်လှီလှီအကြီးအကဲနှင့် မျက်ခုံးဖြူ အကြီးအကဲတို့ လိုက်ပါလာပေ၏။

ထိုလူသုံးဦး၏အရှိန်အဝါများမှာ တွင်းနက်ကြီး သို့မဟုတ် ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာကြီးအလား ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ် ဖိအားများကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ စင်္ကြန်တစ်ခုလုံးရှိ လေထုမှာ အေးခဲတောင့်တင်းသွားပုံရသည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတိအကြီးအကဲသည် ရပ်တန့်ပြီး အေးစူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် လီဝမ်ကိုကြည့်ကာ အေးစက်တင်းမာစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သခင် စူးကို စမ်းသပ်ဖို့ အမှုထမ်းတစ်ယောက်ကို ခိုင်းစေတဲ့ မျိုးဆက်သစ်တစ်ယောက်... တကယ့်ကို ရဲတင်းပြီး အဆင်အခြင်မဲ့တာပဲ... သခင်စူးက မင်းလို ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်က ရန်စလို့ရတဲ့သူလား"

လီဝမ်၏မျက်လုံးသူငယ်အိမ်များ ကျဥ်းမြောင်းသွားသည်။

သူတို့က ဘယ်လိုသိတာလဲ...

ပြီးတော့ ဘယ်သခင်စူးလဲ...

ဒီစကားတွေက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ....

သူ တွေးတောမိသည်။

"အကြီးအကဲက ဘာလို့ ဒီလို ပြောရတာလဲ"

လီဝမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အတင်းအကြပ် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် လုံးဝနားမလည်ဘူး"

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် ပြုံးလိုက်ရာ သူ၏အပြုံးသည် လှောင်ပြောင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"နားမလည်ရင် နားမထောင်နဲ့"

အခန်း ၁၆၄:အင်မော်တယ်ချီ... တားမြစ်ချက် ကို ထိတွေ့ခြင်း...

သူသည် ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်းလှမ်းလိုက်ရာ ဝင်္ကပါဖွဲ့စည်းခြင်းနယ်ပယ်၏ဖိအားသည် လီဝမ်ဆီသို့ ဒီရေအလား လှိုင်းထသွားသည်။

အကြီးအကဲဝမ် အသည်းအသန် ထောက်မထားသော မည်းနက်သည့် အလင်းအကာအကွယ်သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ထိုအရာ၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ထွက်ပေါ်စပြုနေလေပြီ။

"သခင်လေး ... ကျွန်တော် ဆက်ပြီးထိန်းမထားနိုင်တော့ဘူး"

အကြီးအကဲဝမ်က အော်ဟစ်လိုက်ကာ သူ၏ မျက်နှာ နီရဲနေသည်။

လီဝမ်၏ဦးရေပြား ထုံကျဉ်သွားပြီး သေခြင်းတရား၏ အကျပ်အတည်းတစ်ခုသည် သူ၏ နှလုံးသားထဲ၌ လှိုင်းထလာပေ၏။ သူက အံ့တင်းတင်းကြိတ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"ငါက ချင်ဟယ်ရဲ့ လီမိသားစုကပဲ... မင်းတို့ရဲ့ ယွမ်ရှန်းဂိုဏ်းက ဒီလိုလုပ်ပြီး ငါတို့လီမိသားစုနဲ့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတာလား"

"သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ဖို့လား... ဟမ့်... မင်းက ထိုက်တန်လို့လား... မျိုးဆက်သစ်လေး....မင်း ဘယ်သူ့ကို အကဲစမ်းမိလဲဆိုတာ မင်း သိလား"

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

လီဝမ်သည် တခဏမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီး မမေးမြန်းဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် စကားလုံးတိုင်းကို ရှင်းလင်းစွာ အသံထွက်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိပြီးမှ သေခွင့်ပေးမယ်... အဲ့ဒါက အရှေ့ပိုင်းနက်နဲသိမ်မွေ့နယ်မြေ တစ်ခုလုံး လေးစားရတဲ့ သခင် စူးပဲ..."

လီဝမ်သည် မိုးကြိုးပစ်ခံရသည့်အလား မှင်သက်သွားသည်။

"ဘာ"

"အဲ့ဒါက တကယ်ပဲ သူလား... ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ... သူက အရမ်း ငယ်သေးတာကို... သူက အရမ်း ငယ်သေးတာကို..."

လီဝမ်သည် ဤစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး တုန်ရီသွားသည်။ သူ၏ဖခင်က သူ့ကို နှိမ့်ချနေရန် ပြောရသည့် အကြောင်းအရင်းမှာ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် တည်ရှိမှု၏ လက်အောက်ခံ အင်အားစုများကို အပြစ်ပြုမိမည်အား ကြောက်ရွံသောကြောင့်ပင်။ သူ စူးစမ်းနေသူမှာ ထိုလူ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ပေ။

သို့သော် သူသည် နာကြည်းမှုကိုလည်း ခံစားခဲ့ရလေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် ဤမျှထိ ငယ်ရွယ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက စိတ်ကူးယဉ်တွေးတောနိုင်မည်နည်း။

သတင်းများသည် အလွန်နှေးကွေးလွန်းသည်မှာ နှမြောစရာပင်။ အကယ်၍ လီမိသားစုသည် စူးချန်ကဲ၏ပုံတူပန်းချီကားကို ရက်အနည်းငယ်စော၍ ရခဲ့ပါက သူတို့ ဤသို့ဖြစ်မည် မဟုတ်ချေ။

အကာအကွယ်ဝင်္ကပါကို ဆက်လက်၍ ထိန်းထားရန် ရုန်းကန်နေရဆဲဖြစ်သော အကြီးအကဲဝမ်သည်လည်း ချက်ချင်းဖြူရော်သွားပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက အဆုံးသတ်သွားပြီ..."

သူတို့၏မျက်နှာချင်းဆိုင်တွင်..

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြီး ဂရုမစိုက်သောလေသံဖြင့် ပြောဆိုသည်။

"နောက်ဘဝကျရင်... မင်းရဲ့မျက်လုံးတွေကို ဖွင့်ထားဖို့ သတိရပါ..."

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင်...

လီဝမ်နှင့် အကြီးအကဲဝမ်တို့၏ နံဘေးပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် ရုတ်တရက် တွန့်လိမ်သွားသည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ငွေရောင်မှော်စာလုံးများသည် လေဟာနယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဧရာမ လှောင်အိမ်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် ယှက်နွယ်သွားကာ သူတို့နှစ်ဦးကို တင်းကြပ်စွာ ဖမ်းဆီးလိုက်သည်။

အကြီးအကဲဝမ်သည် အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ကျောက်စိမ်းအဆောင်လက်ဖွဲ့ကို ပေါက်ကွဲစေရန်အတွက် သူ၏အနှစ်သာရသွေးများကို လောင်ကျွမ်းရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ သို့ရာတွင် မည်းနက်သော အလင်းအကာအကွယ်မှာ ငွေရောင်လှောင်အိမ်၏ ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် အသက်သုံးရှိုက်စာမျှသာ ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သည်။

ခရက်...

အလင်းအကာအကွယ် အက်ကွဲသွားသည်။

အကြီးအကဲဝမ်၏ခန္ဓာကိုယ် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး သူ၏ဒွာရခုနစ်ပေါက်မှ သွေးများ ယိုစီးကျလာကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပျော့ခွေကျသွားပေ၏။

လီဝမ်ကမူ ငွေရောင်မှော်စာလုံး သံကြိုးများဖြင့် သူ၏ခြေလက်များနှင့်လည်ပင်းကို ချည်နှောင်ခြင်းခံထားရပြီး သတ်ဖြတ်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေသော တိရစ္ဆာန်များအလား လေထဲတွင် တွဲလောင်းကျနေသည်။

"မဟုတ်ဘူး... ငါ့ကို မသတ်ပါနဲ့... ငါ မှားသွားတယ်.... ငါ မှားသွားပါတယ်... အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ငါ ဆန္ဒရှိတယ်... ငါ့ရဲ့အဖေကလည်း အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်ဖို့ ဆန္ဒရှိမှာပါ... ငါ့ရဲ့အသက်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

လီဝမ်၏ မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ပြည့်နှက်နေပြီး သူ၏အသံ အက်ရှရှဖြစ်နေခဲ့သည်။

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲသည် မျက်ရည်များနှင့် နှပ်ချေးများ စီးကျနေသော လီဝမ်၏ အကျည်းတန်သည့် အခြေအနေကို ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများတွင် လှိုင်းဂယက် တစ်ခုတစ်လေမျှ မရှိခဲ့ချေ။

"အမှားတချို့က တစ်ခါကျူးလွန်မိရင် ထာဝရ ပျက်စီးခြင်းဆီကို ဦးတည်သွားစေတယ်..."

"မင်းရဲ့လီမိသားစု အသက်ရှင်နိုင်မလားဆိုတာက အနာဂတ်မှာ သူတို့ မိုက်မဲစွာ ပြုမူတာမျိုး ရှိမရှိဆိုတဲ့အပေါ်မှာ လုံးဝမူတည်တယ်..."

ထိုစကားများ အဆုံးသတ်သွားသည်နှင့် ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲက သူ၏ လက်ချောင်းကို ညင်သာစွာ တောက်လိုက်၏။

ငွေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် လီဝမ်၏နဖူးသို့ ပျံ့လွင့်သွားသည်။

လီဝမ်၏ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းရောင်များ လျှင်မြန်စွာ မှေးမှိန်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင် ဟာလာဟင်းလင်း မီးခိုးဖြူရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူ၏အသက်စွမ်းအားသည် ထိုလက်ချောင်း တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် ငြိမ်းသတ်ခြင်းခံလိုက်ရတော့သည်။

"ဒါတွေကို ရှင်းလင်းလိုက်တော့..."

ခရမ်းရောင်ဝတ်စုံဝတ် အကြီးအကဲက ဂရုမစိုက်သော လေသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် နောက်လှည့်ပြီး အဆင့်တစ်နယ်မြေဆီသို့ ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အေးစက်မှု ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် အစားထိုးခံလိုက်ရသည်။

"နောက်တစ်ခုက... ခွင့်လွှတ်မှုရဖို့အတွက် တောင်းပန်ဖို့ သခင် စူးဆီကို ငါတို့ကိုယ်တိုင် သွားရမယ်..."

ဤဖြစ်ရပ်များသည် စူးချန်ကဲသည် သူ၏ အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည့် အချိန်အခိုက်အတန့်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့ခြင်းပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်...

အဆင့်တစ်နယ်မြေရှိ ခမ်းနားထည်ဝါသောခြံဝင်း၏ အပြင်ဘက်တွင်....

စင်္ကြန်လမ်း၏နှစ်ဖက်လုံးတွင် မြုပ်နှံထားသော ညလင်းပုလဲများမှ ညင်သာသော အလင်းရောင်များ ဖြာထွက်နေပြီး သပ်ရပ်သော အစိမ်းရောင် ဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားကာ တည်ငြိမ်သော ခြေလှမ်းများဖြင့် လျှောက်လှမ်းနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို လင်းထိန်စေခဲ့သည်။

"ဟင်..."

စူးချန်ကဲက မျက်ခုံးအနည်းငယ် ပင့်လိုက်သည်။ သူ၏နတ်ဘုရားစိတ်အာရုံသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှ၏။ အရှိန်အဝါ အများအပြား လျှင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သူ ချက်ချင်းသိမြင်လိုက်သည်။

ဤကိစ္စ၌ ပါဝင်ပတ်သက်သူ အများအပြား ရှိပြီး လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်မှုသည် သန့်ရှင်းပြီး လျင်မြန်လှသည်။ သူတို့သည် သတ်ပြီးပြီးချင်း ချက်ချင်းထွက်သွားကြကာ အချိန်တခဏမျှပင် နှောင့်နှေးမနေခဲ့ကြချေ။ ထိုအရာသည် အစီအစဉ်ဆွဲပြီး စနစ်တကျ လုပ်ဆောင်ထားကြောင်း သိသာရှင်းလင်းလှသည်။

ထို့ပြင် ဤနယ်မြေဖြတ်ကျော် သင်္ဘောပေါ်တွင် ဤမျှထိ အဆင်အခြင်မဲ့ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန်မှာ သင်္ဘောပေါ်ရှိ အဆင့်မြင့် အရာရှိများမှလွဲ၍ တခြားမည်သူ့ကိုမျှ သူ အမှန်တကယ်ကို စဉ်းစားမရနိုင်ခဲ့ချေ။

【ဒင်... လက်ခံသူက လှုပ်ရှားစရာ မလိုဘဲ လီဝမ်ရဲ့အကျပ်အတည်းကို ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်... ဆုလာဘ် ...အစစ်အမှန် သူတော်စင် ရှေးဟောင်းတာအို ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ် လမ်းကြောင်း】

【လက်ခံသူက အခုပဲ ရယူချင်ပါသလား...】

"ဖြေရှင်းပြီးပြီလား..."

"သူတို့ ငါ့ကို မှတ်မိသွားတာလား..."

"ဒါက ပြဿနာတချို့ကို သက်သာစေတယ်..."

စူးချန်ကဲက တီးတိုးပြောလိုက်သည်။ သူ၏ ဦးတည်ချက်သည် အလိုက်သင့် ပြောင်းလဲသွားကာ လီဝမ် နေထိုင်သော နေရာဆီသို့ သူ မသွားတော့ဘဲ ပိုမြင့်သော ရှုခင်းကြည့်ကုန်းပတ်ဆီသို့ စင်္ကြန်လမ်းအတိုင်း လျှောက်လှမ်းသွားသည်။

သူ အပြင်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လမ်းလျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

အချိန်အကြာကြီး တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော ရှုခင်းကြည့် ကုန်းပတ်ပေါ်၌...

ဤနေရာသည် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောတစ်ခုလုံးတွင် အကျယ်ပြန့်ဆုံး မြင်ကွင်းရှိသော နေရာဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများဆုံး စုစည်းနေသော အချက်အချာနေရာများအနက်မှ တစ်ခုလည်းဖြစ်သည်။

သာမန် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနေရာသို့ ချဉ်းကပ်ခွင့် မရှိသော်လည်း စူးချန်ကဲအတွက်မူ ဤသင်္ဘောပေါ်တွင် သူ မသွားနိုင်သောနေရာ မရှိချေ။

ထို ကြီးကြပ်ရေးမှူးများသည် ကြိုတင်၍ အမိန့်ရထားပုံရသည်။ စူးချန်ကဲ လျှောက်လှမ်းသွားသော လမ်းကြောင်းဟူသမျှကို မည်သူကမျှ မပိတ်ဆို့ဝံ့ချေ။

မကြာမီ...

စူးချန်ကဲက အမြင့်ဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရှုခင်းကြည့်ကုန်းပတ်သည် သင်္ဘော၏ ကိုယ်ထည်မှနေ၍ စက်ဝိုင်းခြမ်းပုံစံ ထွက်ပေါ်နေပြီး မြင်ကွင်းကို မကွယ်စေချေ။ ထို့ပြင် ဟင်းလင်းပြင် ဖရိုဖရဲလှိုင်းထန်ခြင်းများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် လေပြင်းများကို ပိတ်ဆို့ပေးနိုင်သည့် ကြည်လင်သော သလင်းကျောက် အတားအဆီး တစ်ခုဖြင့် ထိုနေရာကို ဝန်းရံထားသည်။

ဤနေရာသည် ရှုခင်းကိုခံစားရန် အမှန်တကယ်ကို ကောင်းမွန်သော နေရာတစ်နေရာပင်။

ယခုအချန်၌ ညဉ့်နက်နေလေပြီ။ သင်္ဘောအပြင်ဘက်တွင် တိမ်ပင်လယ်များ လှိုင်းထနေပြီး အထက်တွင် ကျယ်ပြန့်သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီး ရှိနေသည်။

စူးချန်ကဲသည် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ကာ လက်ရန်းရှေ့တွင် မတ်တတ်ရပ်ပြီး မိုးကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်နေလေ၏။

ကြယ်တာရာများသည် ခုံးနေသော မိုးကောင်းကင်ယံကြီးကို ဖြတ်သန်းနေသော ဖဲကြိုးတစ်ချောင်းအလားပင်။

ကြယ် မရေမတွက်နိုင်အောင်များစွာ တောက်ပနေပြီး တစ်ခါတစ်ရံတွင် ကြယ်ပျံ တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်စာ အချိန်အတွင်း၌ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း.... ကျယ်ပြန်တဲ့ ကြယ်များကို လေ့လာတာကနေ ကြယ်တာအို စည်းချက် အပိုင်းအလေးတစ်ခုကို သင် နားလည်သဘောပေါက်သွားတယ်...】

"ဟင်..."

စူးချန်ကဲ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် သူ၏ဖရိုဖရဲနှလုံးသားကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ကြယ်စွမ်းအား အပိုင်းအစလေးတစ်ခုကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပုံရသည်။

"အဲ့ဒါက တကယ်ကြီး ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားကို အဆင့်မြှင့်တင်ပေးနိုင်တာလား..."

သူသည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ကြီးဆီသို့ မော့ကြည့်ရန် ရှင်းပြ၍မရအောင် ဆွဲဆောင်ခံရသည်မှာ အံ့အားသင့်စရာ မဟုတ်တော့ချေ။

'ဖရိုဖရဲစွမ်းအားက ကြယ်တွေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာလား..."

စူးချန်ကဲ၏မျက်နှာပေါ်တွင် တွေးတောနေသော အမူအရာတစ်ရပ် ထင်ဟပ်လာသည်။ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း၏ အကူအညီဖြင့် ဧကရာဇ်ကျမ်းစာများဖြစ်စေ၊ နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်စေ၊ အရာအားလုံးသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေခဲ့သည်။ သို့ရာတွင် ဖရိုဖရဲ နှလုံးသားနှင့်တာအိုတို့သာလျှင် နှေးကွေးစွာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။

ဤအရာအတွက် အကြောင်းရင်းကို သူ ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခဲ့သည်။ ဖရိုဖရဲနှလုံးသားသည် အထူးရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ဖွဲ့စည်းတည်ဆောက်ပုံ ဖြစ်သဖြင့် ထိုအရာကို အဆင့်မြှင့်တင်ရန် မလွယ်ကူချေ။ ထိုအရာကို နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း တစ်ခုတည်းဖြင့် မဖြေရှင်းနိုင်ပေ။ သူ နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သော မဟာတာအိုနှစ်ခုဖြစ်သည့် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် အချိန်တို့ကမူ အလွန်နက်ရှိုင်းလွန်းလှသည်။ ပထမအချက်အနေဖြင့် ဤယွမ်ယန်နယ်မြေရှိ တာအိုသည် မပြည့်စုံခြင်းကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် သူ၏ကျင့်ကြံဆင့်နယ်ပယ်သည် အလွန်နိမ့်ကျနေခြင်းပင်။

"ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေက ပြည့်စုံတဲ့တာအို ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ် လမ်းကြောင်းလို့ ဆိုကြတယ်... ငါ့ရဲ့ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်းက အဲ့ဒီနယ်မြေထဲမှာ အကျိုးသက်ရောက်မှု အများဆုံးကို ပြသနိုင်လိမ့်မယ်..."

စူးချန်ကဲ ရုတ်တရက် တွေးတောလိုက်ကာသူသည် ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေကို ပို၍ပင် မျှော်လင့်လာသည်။

ရုတ်ချည်းဆိုသလိုပင်...

သူသည် စနစ်၏ဆုလာဘ်ကို တောင်းဆိုလိုက်ရာ အလွန်ရှေးဟောင်းဆန်သော အမှတ်အသားတစ်ခုက သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာပေ၏။

【ကောင်းကင်ဆန့်ကျင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်စွမ်း.... အစစ်အမှန် သူတော်စင် ရှေးဟောင်းတာအို ကောင်းကင် ချိတ်ပိတ်လမ်းကြောင်းကို သင် စတင်ပြီး နားလည်သဘောပေါက်သွားပါပြီ...】

ဤနည်းလမ်းကို လေ့လာဆင်ခြင်နေစဉ်တွင် စူးချန်ကဲသည် သူ၏စိတ်နှလုံးသားထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်၏။

"စနစ်..."

"အစစ်အမှန် သူတော်စင် ရှေးဟောင်းတာအို ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်လမ်းကြောင်းကို အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ပေးပါ..."

【လက်ခံသူကို အကြောင်းပြန်ပါတယ်... အစစ်အမှန် သူတော်စင် ရှေးဟောင်းတာအို ကောင်းကင်ချိတ်ပိတ်လမ်းကြောင်း ဆိုတာက ကမ္ဘာအသင်္ချေမှာ သူတော်စင်ဖြစ်ဖို့ ရှေးအကျဆုံးနှင့် အခက်ခဲဆုံးလမ်းကြောင်းပါ... အဲ့ဒီကိစ္စအတွက် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုဖို့ လိုအပ်ပြီးတော့ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရဲ့ အစွန်းရောက် တာအိုဥပဒေသကို နတ်ဘုရားမီးတောက်ထဲ အရည်ကျိုထည့်ပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး တာအိုအခြေခံအုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရမှာပါ... ခြေလှမ်းတိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အမည်မသိအရာတစ်ခုဆီ စတေးနေတာနဲ့ အတူတူပဲ... ခြေလှမ်းတိုင်းက တာအိုရဲ့ ဖျက်ဆီးခံရမှုနှင့်သေခြင်းတရားဆီကို ဦးတည်သွားနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီလမ်းစဥ် အောင်မြင်သွားတာနဲ့ သူတော်စင်နယ်ပယ်ကိုရောက်သွားတဲ့ လူတစ်ယောက်က ဥပဒေသတွေအားလုံးကနေ ကင်းလွတ်ခွင့်ရပြီးတော့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အစစ်အမှန် အင်မော်တယ် ချီ တစ်မျှင်ကို စုစည်းနိုင်ပြီး တားမြစ်ထားနယ်ပယ်ကို ထိတွေ့နိုင်တယ်...】

【မှတ်ချက်အနေနဲ့ ရှေးခေတ်ကတည်းက ကျင့်ကြံသူတွေ သန်းရာနဲ့ချီပြီးတော့ ဒီလမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းခဲ့ကြပေမယ့် အောင်မြင်ခဲ့သူတွေက ဆယ်ယောက်တောင် မပြည့်ဘူး... အောင်မြင်သူတိုင်းက ရှေးဟောင်းအင်မော်တယ်သမိုင်းမှာ အင်မော်တယ်ဒဏ္ဍာရီတွေကို ချန်ထားခဲ့တယ်...】

ကြယ်ရောင်များသည် စူးချန်ကဲ၏မျက်လုံးများတွင် လင်းလက်သွားသည်။

အင်မော်တယ်ချီ...

တားမြစ်နယ်မြေကို ထိတွေ့ခြင်းဟု ဆိုသလော...

ကမ္ဘာအသင်္ချေတွင် မရှိသလောက်နီးပါးဖြစ်သော ထိုအင်မော်တယ်ချီကို ဤလမ်းကြောင်းသည် အမှန်တကယ်ကို စုစည်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မထားခဲ့ချေ။

ဤအရာသည် အမှန်တကယ်ကို ကောင်းကင်ကို အနည်းငယ် ဆန့်ကျင်လှသည်။

ထိုအချိန်မှာပင်....

"စီနီယာအစ်ကို..."

တိုးညှင်းသော အသံတစ်သံက သူ့နောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

စူးချန်ကဲသည် နောက်သို့လှည့်မကြည့်ဘဲ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကိုသာ အနည်းငယ် လှည့်လိုက်သည်။

နင်ဖူယောင်သည် မည်သည့်အချိန်ကတည်းက ရှုခင်းကြည့်ကုန်းပတ်သို့ ရောက်နေမှန်း မသိချေ။

သူမသည် ရိုးရှင်းပြီး ပြေပြစ်သော အဖြူရောင် ဝတ်စုံရှည်ကို လဲဝတ်ထားကာ သူမ၏ မည်းနက်သော ဆံပင်များကို ကျောက်စိမ်း ဆံထိုး တစ်ခုတည်းဖြင့်သာ လျော့ရဲရဲ ထုံးထားသည်။ သူမ၏ပါးပြင်ဘေးတွင် ဆံပင်အနည်းငယ် ကပိုကရိုကျနေကာ ကြယ်ရောင်များကြောင့် ဖျော့တော့သော တောက်ပမှုတစ်ခုဖြင့် ဆေးဆိုးခံထားရလေ၏။ သူမသည် ကျောပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းဓားတစ်လက်ကို သယ်ဆောင်ထားပြီး သူမ၏မျက်နှာတွင် စိတ်မသက်မသာဖြစ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဒ့ါက... အခုလေးတင် တစ်ယောက်ယောက်က အရမ်းအဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းတချို့ကို ရုတ်တရက်ကြီး လာပို့ပေးလို့ စီနီယာအစ်ကိုကို လာပြောပြတာပါ... စီနီယာအစ်ကို အပေါ်တက်လာတာကို မတော်တဆ မြင်လိုက်လို့ ကျွန်မ လိုက်လာတာပါ... စီနီယာအစ်ကိုကို နှောင့်ယှက်မိသွားလား..."

သူမက တိုးညှင်းသော အသံဖြင့် ရှင်းပြလိုက်ကာ သူမ၏မျက်လုံးအကြည့်ကို အနည်းငယ် ရှောင်လွှဲနေပေ၏။

စူးချန်ကဲက သူမကိုကြည့်ပြီး အပြုံးနှင့် ပြောလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်..."

သူ၏အကြည့်ကြောင့် နင်ဖူယောင်၏နားရွက်များ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။ သူမသည် ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ၏လက်ချောင်းများသည် သူမ၏ဝတ်စုံအနားကို အလိုအလျောက် ပွတ်သပ်နေသည်။

သူမ ဤသို့ ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စူးချန်ကဲ အနည်းငယ် စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားခဲ့လေ၏။ ထိုအချက်မှာ ထူးဆန်းသည်။ တခြားဂျူနီယာညီမလေးနှစ်ယောက်မှာ ယခုအချိန်၌ သူနှင့် အလွန်အဆင်ပြေနေပြီဖြစ်သော်လည်း နင်ဖူယောင် တစ်ယောက်တည်းသာ သူ့ကို အလွန်ကြောက်ရွံ့ပုံရပြီး သူ့ကို မြင်တိုင်း အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာတတ်သည်။

ဤကာလအတွင်း အဆက်မပြတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီးနောက် သူသည် ကောက်ချက် တစ်ခု ရရှိခဲ့လေ၏။

နွေးထွေးသော နှလုံးသား ဆုလာဘ်များမှာ သူ နွေးထွေးစေသော ဂျူနီယာညီမလေး၏ စိတ်ထိမိမှု အတိုင်းအတာပေါ်တွင်သာမက ဂျူနီယာညီမလေး၏ ကိုယ်ပိုင်ကျင့်ကြံခြင်းနယ်ပယ်နှင့် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေး နီးကပ်မှုအပေါ်တွင်လည်း မူတည်သည်။

စနစ်နှင့်အတူ ဤအချက်ကို သူ အတည်ပြုခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ၏မြောက်ပိုင်းဒေသသို့ ဤခရီးစဉ်မှာ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်း လျှို့ဝှက်နယ်မြေအပြင် နင်ဖူယောင်နှင့် သီးသန့် အချိန်အနည်းငယ် ဖြုန်းရန်လည်း ဖြစ်ပေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့... တခြား ဘာမှမရှိရင် ငါ့ကို သွားခွင့်ပြုပါအုံး..."

နင်ဖူယောင်က ခေါင်းငုံ့ပြီး ပြောလိုက်သည်။ စူးချန်ကဲနှင့် နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေတိုင်း သူမ အလွန်ထိတ်လန့်နေလေ့ရှိသည်။

"ဒီကိုလာခဲ့..."

စူးချန်ကဲက ရုတ်တရက် ဂရုမစိုက်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။