အခန်း (၃၅၈)

အခန်း။ ၃၅၈

ရွှီရန် တကယ်ကို ပျို့အန်ချင်စိတ် ပေါက်သွားရသည်။

ငါ ဘာကို မြင်လိုက်ရတာလဲ...

ရွှီရန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သေချာစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ မြင်လိုက်ရသည်မှာ အစုအပုံလိုက်ကြီးတစ်ခု...

အင်း...

တကယ်ကို...

ထိုသေးငယ်လှသော ချည်မျှင်လေးများ၏ အဆုံးတွင် အလွန်ပင် ရွံရှာဖွေဖွယ်ကောင်းသော အသားဆိုင်တောင်ကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းကို ရာနှင့်ချီသော ဧရာမအလောင်းကောင်ကြီးများဖြင့် တည်ဆောက်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး လူသားအလောင်းများသာမက အမျိုးအမည်မသိသော မိစ္ဆာအလောင်းများပါ ရောနှောနေသည်။ အလောင်းများမှာ ပုပ်ပွဖူးရောင်နေပြီး ခြေလက်များမှာလည်း ပုံပျက်ပန်းပျက် တွန့်လိမ်နေကာ မျက်နှာသွင်ပြင်များမှာလည်း တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ကပ်ငြိကာ ပူးကပ်နေတော့သည်။

ထိုအလောင်းများ၏ ခေါင်းနေရာများတွင် ထူးဆန်းသော အပေါက်များ ပွင့်နေပြီး ၎င်းအပေါက်များအတွင်း၌ ၂၀ စင်တီမီတာခန့် ရှည်လျားသော အဖြူရောင် လောက်ကောင်တုတ်ကြီးများမှာ ရူးသွပ်စွာ တွန့်လိမ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဝါကျင်ကျင်နှင့် အဖြူရောင်အရည်များမှာလည်း တောင်ပလပ်ပလပ်ဖြင့် စင်ထွက်နေ၏။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အတွက် ရွှီရန် မျက်ခုံးများ ထိမိသွားပြီး

"တကယ့်ကို ရွံစရာကောင်းလိုက်တာ..."

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံမျက်ဝန်းရတနာအတတ်ကို ချက်ချင်းပင် ပိတ်ပစ်လိုက်သည်။ ဤအတတ်သာ မရှိလျှင် သူသည် ဤမျှအထိ အသေးစိတ် မြင်ရမည်မဟုတ်ဘဲ အသားဆိုင်တောင်ကြီးတစ်ခုနှင့် ပုပ်စော်နံသောအနံ့ကိုသာ ခံစားရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ယခုမူ ထိုရွံရှာဖွေဖွယ်ရာ မြင်ကွင်းနှင့် လောက်ကောင်များ၏ လှုပ်ရှားမှုများကို အသေးစိတ်ကြီး မြင်လိုက်ရခြင်းပင်...

"တောက်"

ရွှီရန်က သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များဖြင့် တိုးတိုးလေး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

"ဒီအစွန်းရောက် မိစ္ဆာလှိုင်းတွေ ဖြစ်လာတာက ဒီအသားဆိုင်တောင်ကြီးကြောင့် ဖြစ်ရမယ်..."

အကြောင်းမှာ လောက်ကောင်တစ်ကောင်ချင်းစီတွင် ချည်မျှင်လေးတစ်ချောင်းစီ ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ ဦးဆောင်နေသည့် သတ္တဝါနှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်ကို သူ တွေ့ရှိလိုက်ရခြင်းကြောင့်ပင်။

"အရင်ဆုံး ဒါကို သန့်စင်ပစ်ရမယ်"

ရွှီရန် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ မူလက သူ၏ စက္ကူရုပ်တပ်မတော်ကို ထုတ်သုံးရန် လက်ရွယ်

လိုက်သော်လည်း ပြန်လည်စဉ်းစားမိသွားသည်။

ငါ့ရဲ့ စက္ကူရုပ်လေးတွေက ဘာအပြစ်မှ လုပ်ထားတာမဟုတ်ဘဲ ဒီလောက် ရွံစရာကောင်းတဲ့ အလုပ်မျိုးကို ဘယ်လိုများ ခိုင်းရက်မှာလဲ။ ပြီးတော့ ငါ့စက္ကူရုပ်လေးတွေကို ပြန်သိမ်းဖို့လည်း လိုသေးတယ်... တကယ်လို့သာ သူတို့တွေ အဲဒီညစ်ပတ်တဲ့ အရည်တွေနဲ့ ပေကျံသွားရင် ငါပြန်သိမ်းချင်မှာမဟုတ်တော့ဘူး။

"အဝေးကနေပဲ အမှုန့်လုပ်ပစ်တာ ပိုကောင်းမယ်"

သူ ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ထိုအသားဆိုင်တောင်ကြီးမှာ ပြင်ပက အရှိန်အဝါကို အာရုံခံမိသွားပုံရပြီး အလောင်းကောင်တစ်ခုချင်းစီမှာ ဖူးရောင်တွန့်လိမ်လာကာ ဇီဝလက်နက်များဖြင့် ပက်ဖျန်းတော့မည့်အလားပင်။

"ဘာတွေလဲကွာ"

ရွှီရန်က တိမ်တိုက်များပေါ်သို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့က ဟိုဘက်မှာ ပိတ်မိနေတာလား ဒါဆိုလည်း ဒါကို အမြန်ဆုံး ဇာတ်သိမ်းပေးလိုက်ရုံပဲ"

ရွှီရန်က အကြည့်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ဘေးအလင်းတိုက်ရိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထိုအသားဆိုင်တောင်ကြီးမှာ ဘာမျှမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ရသည်။

...

"ဘာ ဒီအတိုင်းကြီး..."

"အဓမ္မကောင် နတ်ဘုရားတစ်ပါးကို သတ်ရဲတယ်လား"

ခဏချင်းမှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်အချို့သည် အဝေးမှ ဆင်းသက်လာကြပြီး သူတို့၏ ကြက်သီးထဖွယ် အရှိန်အဝါများမှာ လူကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

စစ်မြေပြင်၏ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင်များသည် အသားဆိုင်တောင်ကြီးမှာ ဘာမျှမကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။

"ဒါ... ဒါက နတ်ဘုရားအဆင့် အရှိန်အဝါပဲ တစ်ယောက်ယောက်က လှုပ်ရှားလိုက်တာလား။ သူတို့က အသားဆိုင်တောင်ကြီးကို တကယ်ပဲ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်တာလား"

"ဒါပေမဲ့ အခုတော့ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာအသစ်က ငါတို့ကို ဝိုင်းထားတဲ့အထဲမှာ ပါလာပြီ"

"ငါတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုးက သန်းဂဏန်းလောက်ပဲ ရှိတာကို ငါတို့ကို ပိတ်မိအောင်လုပ်ဖို့ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာတွေအထိတောင် လိုလို့လား"

"အသင်းခေါင်းဆောင်... ကျွန်တော်တို့ဆီမှာ အရေးကြီးတဲ့ ရတနာတွေလည်း မရှိပါဘူးနော် ဟုတ်တယ်မလား"

အသင်းခေါင်းဆောင်က "ဘယ်သူသိမှာလဲ..." ဟုသာ ပြန်ပြောနိုင်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒီတိရစ္ဆာန်တွေ ရူးသွပ်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင်များ ဆွေးနွေးနေစဉ်မှာပင် နတ်ဘုရားအဆင့်ရှိသော ဝိညာဉ်သရဲ ဆယ်ကောင်က သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် ပေါ်လာကာ သူတို့သည် နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားကြ၏...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလျက် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။

ထို့နောက် သူတို့ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဘယ်သူက အသားဆိုင်တောင်ကြီးကို တိုက်ရိုက်သတ်လိုက်တာလဲ"

"မင်းတို့လို လူသားပုရွက်ဆိတ်တွေလား"

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်လို အင်အားကြီးသူလဲ။ ဘာလို့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်နေရတာလဲ"

မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ ပြန်မလာခဲ့ပေ။

နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင်များသည် ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်မှောင်ကြုတ်နေကြသည်။

စစ်ကူရောက်လာပြီဆိုသည်ကို သူတို့ သိသော်လည်း ထိုစစ်ကူသည် ဤနတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာဆယ်ကောင်ကို ယှဉ်နိုင်ပါ့မလားဆိုသည်ကိုမူ မသေချာကြပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် မည်

သည့်သတင်းအချက်အလက်ကိုမျှ ထုတ်မပြောဘဲ နှုတ်ဆိတ်နေကြသည်။

အမှန်တကယ်တွင်လည်း ထိုအသားဆိုင်တောင်ကြီးကို မည်သူသတ်လိုက်သည်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် အတိအကျ မသိကြပေ။ တစ်ဖက်လူသာ လူလုံးမပြဘဲနေလျှင် ထိုသူ ဘေးကင်းကင်းနှင့် ထွက်သွားနိုင်မည်ဟု သူတို့ တွေးထားကြသည်။

နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က "မြန်မြန်... အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြ ဒီမှာ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာ ဆယ်ကောင်တောင် ရှိနေတာ အသက်ရှင်အောင်နေကြ။ မင်းတို့တွေက တိုက်ပွဲဝင်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ ပါရမီရှင်တွေပဲ။ ဒီနေရာမှာ အလဟဿ အသေမခံကြနဲ့" ဟု အော်ဟစ်လိုက်သည်။

နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာဆယ်ကောင်မှာ ရုတ်တရက် ဒေါသပေါက်ကွဲကုန်ကြသည်။

"သတင်းပေးရဲတယ်ပေါ့လေ ဒါဆိုရင် မင်းတို့အားလုံးကို အရင်သတ်ပစ်မယ်"

ဒေါသအဟုန်ဖြင့် နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာများသည် နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ကို အမှုန့်လုပ်ပစ်ရန် တိုက်ခိုက်မှုများ စတင်လိုက်ကြသည်။

ထိုစဉ်မှာပင် နောက်ထပ် ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ဘေးအလင်းတစ်ခု ကျရောက်လာပြန်ပြီး နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်သရဲတစ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်အထက်ပိုင်းကို ဘာမျှမကျန်အောင် အရည်ပျော်စေကာ အလောင်းကောင်သက်သက်သာ ကျန်ရစ်စေတော့သည်။

"ဘယ်သူလဲ"

သူတို့၏ ရဲဘော်တစ်ယောက် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာတင် ထူးဆန်းသော မျက်လုံးတစ်လုံးကြောင့် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျန်ရှိသော ဝိညာဉ်သရဲ ကိုးကောင်မှာ ချက်ချင်းပင် သတိကြီးစွာ ထားလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ဦးရေပြားများ အေးစိမ့်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲရှာဖွေလိုက်ကြသည်။

"မင်းက ဘယ်သူလဲ"

"ထွက်လာပြီး ယောင်္ကျားကောင်းပီပီ တိုက်ရဲလား"

အဆိပ်မှိုပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာတစ်ကောင်မှာ ပါးစပ်ကို ဖောင်းလိုက်ပြီး အလွန်တိုက်စားနိုင်စွမ်းရှိသော မှိုစပိုးရောင်ခြည်တန်းကြီးတစ်ခုကို ပျက်သုဉ်းခြင်း ကပ်ဘေးအလင်းထွက်ပေါ်လာရာ အရပ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

"ဟန်ဆောင်ပန်ဆောင်လုပ်နေတဲ့ကောင် သေပေတော့"

ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာမှ ရွေ့လျားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အရိုက်ခံရဖို့ တစ်နေရာတည်းမှာ ရပ်နေစရာလား... ငါက အရူးမှမဟုတ်တာ။

မှိုမိစ္ဆာ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ လွဲချော်သွားခဲ့သည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာကိုးကောင်မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ငါတို့ အခုလောလောဆယ် ဆုတ်သင့်လား"

"ဒီလူက တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းတယ်..."

"သူ့ကို ပိတ်မိအောင်လည်း မလုပ်နိုင်ဘူး... ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာတောင် ရှာလို့မရဘူး။ သတ်ဖို့ဆိုတာ ပိုတောင်ဝေးသေးတယ်"

"အရင်ဆုံး ဒီနတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ဝင်တွေကို သတ်ပစ်မယ်။ သူ ထွက်လာမလား ကြည့်

ရအောင်။ သူက ပိုမြန်မလား ငါတို့က ပိုမြန်မလား ကြည့်ကြတာပေါ့"

ထို့ကြောင့်ပင် နတ်ဘုရားအဆင့် မိစ္ဆာများသည် သွေးစွန်းသော သတ်ဖြတ်ပွဲကြီးအတွက် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"တိုက်ခိုက်ကြစို့"

ဝိညာဉ်သရဲ ကိုးကောင်စလုံး တစ်ပြိုင်နက်တည်း တိုက်ခိုက်လိုက်ကြရာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများကြောင့် ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူအားလုံးမှာ လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင်တော့ပေ။

အသင်းခေါင်းဆောင်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး "ရဲဘော်တို့... ငါတို့ ဒီမှာပဲ လဲကျရတော့မှာပဲ။ မင်းတို့ကို ပြန်မခေါ်သွားနိုင်တဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်"

"နတ်ဘုရား ကိုးပါးကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ ငါတို့အတွက်တော့ အောင်နိုင်စရာ လမ်းစ မရှိဘူး..."

"ဒါပေမဲ့... နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်အနေနဲ့ ငါတို့ ပခုံးချင်းယှဉ်ပြီး တိုက်ကြမယ် နောက်ဆုံး သွေးတစ်စက် ကျတဲ့အထိ"

အဖွဲ့ဝင်များ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် တောက်ပနေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့"

နတ်ဘုရားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဝင်ရောက်ကူညီလျှင်ပင် သူတို့ကို ကယ်နိုင်မည် မဟုတ်ဘူးဟု သူတို့ တွေးထားကြသည်။

"ငါတို့အနောက်မှာ ရှိနေတဲ့ ပါရမီရှင်... ဝင်မကူပါနဲ့တော့ တကယ်လို့ မင်းပါ ဝိုင်းရံခံလိုက်ရရင် ဒါက ဆုံးရှုံးမှုကြီးပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ငါတို့ သေတာက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး မင်းကတော့ အသက်ရှင်ကို ရှင်ရမယ်"

"ဒီနေရာကနေ မြန်မြန် ထွက်သွားပါတော့"