အခန်း (၁၉-၂၀)

အခန်း (၁၉) အဘွားကြီး ခင်ဗျားက ဘာဝင်ရှုပ်နေတာလဲ၊ ဒါက ဘာပါလိမ့်

ခေါင်မိုးတန်းပေါ်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ တခစ်ခစ်ရယ်မောနေသော တစ္ဆေလေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

လုယွမ်က တစ်စုံတစ်ရာကို နားလည်သွားပုံရသည်။

ဤကောင်စုတ်လေးက သင့်ကိုရှာတွေ့သွားရင်တော့...

ထိုတောင်ကြားထဲမှ လူများသည် မကြာမီ ဤနေရာကို ရှာတွေ့သွားလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ အနက်ရောင်မုဆိုးမက လုယွမ်အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အဒေါ်က မင်းကို ဆိုင်ခန်းတချို့ ဒါမှမဟုတ် အိမ်တချို့ပေးဖို့ စဉ်းစားနေခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ပြန်တွေးကြည့်တော့ မပေးတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်...”

“မင်းအဒေါ် သေသွားတာနဲ့ သူတို့က မင်းကို စွန့်ပယ်ကြလိမ့်မယ် အဲဒါက မင်းအတွက် ဒုက္ခပိုများစေရုံပဲ ရှိလိမ့်မယ်...”

“မင်း မြို့ဘက်ကိုသွားတဲ့အခါ လှည်းကြုံပေးမယ့်သူတွေနဲ့ ဆုံလိမ့်မယ် သူတို့ကို အမှန်အတိုင်းသာ ပြောပြလိုက်ပါ...”

“သူတို့က ငါ့ကို သူတို့ရဲ့ ဇနီးအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုသေးတယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့အလောင်းကို လာကောက်ဖို့ ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်...”

“သူတို့က ငြင်းဆိုခဲ့ရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့ ငါ သူတို့ကို အပြစ်မတင်ပါဘူး...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမက စကားပြောနေရင်း လုယွမ်၏လက်ထဲသို့ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားတစ်ခုကို ထည့်ပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီကျောက်စိမ်းဆွဲပြား လက်ထဲမှာရှိနေရင် မင်းဘာပြောပြော သူတို့ ယုံကြည်လိမ့်မယ်...”

လုယွမ်က သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းဆွဲပြားကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခဏတာမျှ ကြက်သေသေသွားခဲ့သည်။

ဒါက...

ထို့နောက် အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လုယွမ်၏ပုခုံးကို လှမ်းပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“သွားပြီး မင်းအသက်ကို ကယ်ပါတော့ သူတို့ မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ်...”

“အဒေါ်က လှည့်ကွက်တချို့ကို သိပါတယ် မင်းအတွက် အချိန်ရအောင် ဆွဲထားပေးနိုင်တယ်...”

“ပြေးတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီးသာ ပြေး နောက်ကို လှည့်မကြည့်နဲ့...”

လုယွမ်က အနက်ရောင်မုဆိုးမအား အနည်းငယ် အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေပြီးနောက် သူမ၏ခေါင်းပေါ်ရှိ အမြှောက်ကိန်း ၈ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် စာလုံးသည် နောက်တစ်ကြိမ် အဆင့်မြှင့်တင်ခံလိုက်ရပြီး မျက်စိကျိန်းမတတ် ရွှေရောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၎င်းသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်ဖြစ်သော အမြှောက်ကိန်း ၉ သက်တံ့ရောင်စဉ်နှင့် တစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့ပေသည်။

ဤလိုမျိုး ထွက်သွားလို့ရမလား ငါတို့ သေချာပေါက် ထွက်သွားလို့မရဘူး။

စနစ်အကြောင်းကို လောလောဆယ် မပြောသေးဘဲ ထားလိုက်ကြစို့။

လက်ရှိအခြေအနေတွင် ထွက်ပြေးခြင်းက အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

၎င်းသည် သင် လမ်းဘေးတွင် လမ်းလျှောက်နေစဉ် လွတ်နေသော ဝံပုလွေခွေးကြီးတစ်ကောင်က ဘေးဘက်လမ်းကြားထဲမှ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လာသည်နှင့် တူပေသည်။

၎င်းက သင့်ကို မြင်သွားပြီး စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

သင် မပြေးဘဲ ရပ်နေပါက ၎င်းသည် သင့်ကို အနည်းငယ် ကြောက်လန့်ပြီး မလှုပ်ရှားရဲဘဲ နေနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သင်က ဤအချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြားဖြစ်ကာ လှည့်ပြေးသွားပါက အလွန်ဆိုးရွားသွားပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် လုယွမ်က ဘာကြောင့် ထွက်ပြေးရမည်နည်း။

လုယွမ်တွင် မြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသည်ဆိုသောအချက်ကို ဖယ်ထားလျှင်ပင် ဤလူဆိုးများသည် မူလကတည်းက သူ့ကို အန္တရာယ်မပြုနိုင်ပေ။

လုယွမ်သည် ဤညစ်ညမ်းသောအရာများကို ကြောက်ရွံ့နေသည့် သူ၏စိတ်ကို မလွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ့ခြင်းသာဖြစ်သည်။

အခြားတစ်ခုက... သူ့အား ဆုလာဘ်အဖြစ် မှင်ကြိုးတစ်ခု ပေးထားသည်မဟုတ်လော။

ဤတစ္ဆေသည် မှင်ကြိုးများကို ကြောက်ရွံ့ပေသည်။

ထို့ထက်ပိုသည်မှာ ဤမှင်ကြိုးသည် လုပန်၏ မှင်ကြိုးပင်ဖြစ်သည်။

ဤအံ့မခန်း အစွမ်းထက်သော လက်နက်ရှိနေမှတော့ ဘာကိုကြောက်စရာလိုသေးသနည်း။

ချက်ချင်းပင် လုယွမ်က မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ အံ့အားသင့်နေမှုကြားမှ သူမကို အောက်သို့ ပြန်ဖိချလိုက်သည်။

ဤရုတ်တရက် အဖြစ်အပျက်ကြောင့် အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် သတိလက်လွတ်ဖြစ်သွားကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။

မနာလိုဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် လှပသော သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်လေးသည် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေစဉ် လုယွမ်က သူ၏ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့က သခင်မကို ကယ်တင်ခဲ့တာဆိုတော့ သေချာပေါက် ထွက်မပြေးနိုင်ပါဘူး...”

“ဒါမှမဟုတ်ရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေ အားလုံး အလဟဿဖြစ်သွားလိမ့်မယ် မကြောက်ပါနဲ့ ကျွန်တော်ရှိနေပါတယ် သခင်မကို သေချာပေါက် ကာကွယ်ပေးနိုင်တယ်...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် လုံးဝကို ကြက်သေသေသွားခဲ့ပြီး လုယွမ်က ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဤမျှယုံကြည်မှု ကြီးမားနေရသနည်းဆိုတာကို နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

*မင်းမှာ တကယ်သာ စွမ်းရည်ရှိရင်... ခုနက ဘာလို့ ငါနဲ့အတူတူ ပြေးခဲ့သေးတာလဲ*

အနက်ရောင်မုဆိုးမက အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေစဉ် လုယွမ်သည် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ မွှေနှောက်ရှာဖွေလိုက်သည်။

ထို့နောက် မယုံနိုင်လောက်အောင် ရှေးကျသော မှင်ကြိုးတစ်ခုကို လုယွမ်၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

အမှန်တကယ်တော့ လုယွမ်က ၎င်းကို စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။

လုယွမ်က မှင်ကြိုးကို ထုတ်ယူလိုက်သောအခါ ခေါင်မိုးတန်းပေါ်တွင် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ခြောက်ခြားဖွယ်ရယ်မောနေသော တစ္ဆေလေးသည် အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် အရာတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် လျှပ်တစ်ပြက် ပြေးထွက်သွားခဲ့သည်။

ဤအရာက လုယွမ်၏ ယခင်အတွေးများကို အတည်ပြုပေးလိုက်ပြီး သူ့အား ပို၍ပင် ယုံကြည်မှုရှိလာစေသည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည်လည်း မှော်ပညာတချို့ကို သိရှိလေရာ လုယွမ်၏လက်ထဲရှိ သာမန်မဟုတ်သော မှင်ကြိုးကို ချက်ချင်းပင် မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

လုယွမ်သည် ဤအရာ၏ မူလအစအတွက် အကြောင်းပြချက်တစ်ခုကို တွေးထားပြီးဖြစ်ပေသည်။

သူက ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

“ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေဆီကနေ လက်ဆင့်ကမ်းလာတဲ့အရာပါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘိုးဘေးက ခရိုင်ဝန်ဖြစ်ခဲ့တုန်းက ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ ရတနာတစ်ခုပေါ့...”

“အဲဒါကြောင့်ပဲ ရွာထဲက မကောင်းဆိုးဝါးတွေရဲ့ အန္တရာယ်ပြုတာကို ရှောင်လွှဲနိုင်ခဲ့တာပါ...”

“ဒါက ကျွန်တော့်အသက်ကို ကယ်တင်ဖို့ သုံးရတဲ့အရာဖြစ်လို့ အရင်က အသုံးမပြုချင်ခဲ့တာပါ...”

“ဒါပေမဲ့ သခင်မက ကျွန်တော့်ကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို တကယ်ဆက်ဆံပေးမှတော့ ကျွန်တော်တို့ကလည်း သခင်မကို မိသားစုဝင်တစ်ယောက်လို သေချာပေါက် ဆက်ဆံပေးရမှာပေါ့...”

“အခုကစပြီး သခင်မက ကျွန်တော့်ရဲ့ အဒေါ်ပါပဲ တူတစ်ယောက်က သူ့အဒေါ်ကို ဘယ်လိုလုပ် မကူညီဘဲ နေနိုင်မှာလဲ...”

လုယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ တကယ့်ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ဟု တွေးမိလိုက်သည်။ လိမ်ဆင်များ ဖန်တီးရာတွင် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပင်။

အချိန်ခဏလေးအတွင်းမှာပင် သူဖန်တီးလိုက်သော လိမ်ဆင်သည် လုံးဝကို အပြစ်အနာအဆာကင်းလှပေသည်။

၎င်းကို ဝေဖန်စရာ အကြောင်းပြချက် လုံးဝမရှိပေ။

၎င်းသည် ယခင်ကပြောခဲ့သော စကားများနှင့် ပြီးပြည့်စုံစွာ ချိတ်ဆက်မိရုံသာမက အတိတ်နှင့် အနာဂတ်အကြား တံတားတစ်စင်းအဖြစ်လည်း ဆောင်ရွက်ပေးကာ မှန်ကန်ပြီး ဖြောင့်မတ်သော စကားလုံးများကိုပါ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

ဤအရာက အနက်ရောင်မုဆိုးမကို တကယ်ပင် အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေခဲ့သည်။ သူမ မျက်ရည်ကျမတတ်ပင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လူတွေဆိုတာက... တစ်ခါတစ်ရံမှာ ဈေးပေါလွန်းလှသည်။ သင် ပိုဆိုးလေလေ သင်ဖြစ်နေတဲ့ပုံစံအတိုင်း ပိုပြီး ခေါင်းမာလေလေပင်ဖြစ်သည်။

လုယွမ်သည် စကားပြောပြီးနောက် မှင်ကြိုးကိုယူကာ အခန်းကို ချိတ်ပိတ်ရန် ပြင်ဆင်ရင်း ပင့်ကူတစ်ကောင် ပိုက်ကွန်ရက်သကဲ့သို့ ဟိုဟိုဒီဒီ ခုန်ပေါက်နေတော့သည်။

လုယွမ် ထွက်မသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အနက်ရောင်မုဆိုးမက သူ့အား သွားရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုခဲ့သည်။

သူမက လုယွမ်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ကြောင်းနှင့် လုယွမ်သည် ငယ်ရွယ်သေးပြီး ယခုမှတွေ့ဖူးသူတစ်ယောက်အတွက် ဤကဲ့သို့သောအရာမျိုးဖြင့် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်သင့်ကြောင်း ဆက်တိုက်ပြောဆိုနေခဲ့သည်။

သူမက လုယွမ်၏ပစ္စည်းသည် အလုပ်မဖြစ်နိုင်ကြောင်း စသည်ဖြင့်လည်း ဆက်ပြောနေခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်တော့ လုယွမ်သည်လည်း စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်နေခဲ့သည်။

ခုနက တစ္ဆေလေး ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားသော်လည်း နောက်မှလာမည့် တစ္ဆေကြီးက ဤမျှကြောက်လန့်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် သူ့ရဲ့ မှင်ကြိုးက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းနိုင်ရင်တောင်မှ...

သို့သော် ပြဿနာက သူတို့က ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ နည်းလမ်းတချို့ကို အသုံးပြုလာလျှင်ကော ဘယ်လိုလုပ်မည်နည်း။

ဥပမာအားဖြင့် မကောင်းဆိုးဝါးသည် မှင်ကြိုးကို တိုက်ရိုက်မထိရဲသော်လည်း နံရံကို ဖြိုချလိုက်လျှင်ကော။

ငါ နံရံနဲ့ ချည်နှောင်ထားတဲ့ မှင်ကြိုးတွေ ပြတ်တောက်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

သို့မဟုတ် မြေအောက်ကနေ ထိုးဖောက်ထွက်လာရင်ရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။

ယခုအချိန်တွင် လုယွမ်၏စိတ်များလည်း ရှုပ်ထွေးနေခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် သူ၏ဘေးတွင် ဆက်တိုက်ပွစိပွစိပြောနေသောကြောင့် လုယွမ်အား အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ဖြစ်လာစေသည်။

ချက်ချင်းပင် လုယွမ်က လှည့်ကာ စိုးရိမ်နေသော အနက်ရောင်မုဆိုးမကို စွေကြည့်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ခင်ဗျား ဘာတွေ ပွစိပွစိပြောနေတာလဲ ယောက်ျားတွေ အလုပ်လုပ်နေတာကို မမြင်ဘူးလား...”

“အဘွားကြီး ခင်ဗျားက ဘာဝင်ရှုပ်နေတာလဲ ဟိုမှာထိုင်နေစမ်း...”

လုယွမ်က သူ၏ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် အခန်းတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။

သူတို့၏ အသက်ရှူသံများကိုသာ ကြားနိုင်တော့သည်။

ယခု လုယွမ် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ကြောင်တောင်တောင်ရပ်နေသော အနက်ရောင်မုဆိုးမကို ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စကားတစ်ခွန်းသာ ရှိတော့သည်။

*သွားပြီ…

ဒါက...

ဒါပဲ…*

*သူမက တိုင်နင်းမြို့က နာမည်ဆိုးနဲ့ကျော်ကြားတဲ့ အနက်ရောင်မုဆိုးမလေ*

*ဒီနယ်မြေမှာ ဘယ်သူက သူမအပေါ် အဲ့လောက် မောက်မာရဲမှာလဲ…*

*သူမကို အသံကျယ်ကျယ်နဲ့တောင် အော်ရဲတဲ့သူကို ရှာတွေ့မှာမဟုတ်ဘူး…*

*ဒါ...ဒါက…*

ခဏတာမျှ လုယွမ်သည် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

သူက တောင်းပန်ရန် သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ရာပြောရန် ကမန်းကတမ်း တွေးတောနေစဉ်...

လုယွမ်၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ အမြှောက်ကိန်းသည် အမြှောက်ကိန်း ၈မှ အမြှောက်ကိန်း ၉သို့ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

၈ မှ ၉ သို့ ပြောင်းလဲသွားသောအခိုက်အတန့်တွင် စာလုံး၏အရောင်သည်လည်း ရွှေရောင်မှ အရောင်စုံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ယခု သူမသည် သူ၏ဇနီးကဲ့သို့ ဖြစ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမ သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ သူမက ခြေဆောင့်လိုက်ရာ ရင့်ကျက်ပြီး လှပသော သူမ၏အသားဆိုင်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်။

ထို့နောက် အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် သူမယခင်က ရှိနေခဲ့သော ထောင့်ဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားကာ နာကြည်းစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြမ်းတမ်းနေရတာလဲ... ငါက မင်းကောင်းဖို့အတွက် လုပ်ပေးနေတာကို... မင်းက စေတနာကို နားမလည်ဘူးပဲ...”

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် ထောင့်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်ပြီး လုယွမ်ကိုပင် လှည့်မကြည့်တော့ပေ။

သူမမျက်နှာပေါ်ရှိ ထိုနာကြည်းနေသောအမူအရာက...

သူမသည် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ အနိုင်ကျင့်ခြင်းကိုခံရသော ကြောက်တတ်သည့် ဇနီးသည်တစ်ဦးနှင့် လုံးဝတူညီနေပေသည်။

*မပြောနဲ့တော့...သူမက တကယ်ကို ချစ်စရာကောင်းနေတာပဲ*

[ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်..ကျောက်ချောင်အာ၏ အမြှောက်ကိန်းသည် အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ တိုးလာပါပြီ၊ ဆုလာဘ် - ကောင်းကင်ဆရာသခင်ဓား]

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လုယွမ်၏ခေါင်းပေါ်တွင် မေးခွန်းသင်္ကေတတစ်ခု ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာခဲ့သည်။

*ဒီလိုမျိုးတောင် ရတယ်ပေါ့လေ*

အခန်း (၂၀) မြန်မြန်လုပ်... အချိန်မဖြုန်းနေနဲ့

လုယွမ် သတိပြန်ဝင်လာသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူက စိတ်ကိုတည်ငြိမ်အောင်ထားလိုက်ပြီး သူ၏အသိစိတ်က စနစ်နေရာလွတ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

တကယ်ကိုပဲ စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် အနက်နှင့် အနီရောင်စပ်ထားသော သစ်သားဓားတစ်လက် ရှိနေပေသည်။

၎င်းသည် ကောင်းကင်ဆရာသခင်ဓားဖြစ်ရမည်။

အလွန်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလှပေသည်။

သို့သော်လည်း လက်ရှိအခြေအနေအရဆိုလျှင် ဤအရာသည် အသုံးပြု၍မရနိုင်ပေ။

လုယွမ်က လိမ်ဆင်များကို ဖန်တီးရာတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လျှင်ပင် သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သော ရိုးရှင်းသည့် မှင်ကြိုးတစ်ခုအတွက် အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်ပေသည်။

သို့သော် သူ၏ရင်ခွင်ထဲမှ ကောင်းကင်ဆရာသခင်ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်မည်ဆိုပါက လိမ်ဆင်ဖန်တီးသူများ၏ ဧကရာဇ်ပင်လျှင် ၎င်းကို ရှင်းပြနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့တိုင်အောင် ဤအရာက လုယွမ်ကို ယုံကြည်မှုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤကောင်းကင်ဆရာသခင်ဓား ရှိနေခြင်းကြောင့် လုယွမ်သည် နောက်မှရောက်လာမည့် တစ္ဆေများကို မကြောက်တော့ပေ။

အကယ်၍ အခြေအနေက တကယ့်ကို မကောင်းတော့လျှင် သူတို့ အရှုံးပေးလိုက်ရုံသာဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ ရှေ့မှာပင် စနစ်နေရာလွတ်ထဲမှ ကောင်းကင်ဆရာသခင်ဓားကို ထုတ်ယူကာ အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပစ်လိုက်မည်။

စနစ်နေရာလွတ်ထဲတွင် တွေဝေနေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာသော လုယွမ်က ထောင့်တွင် စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသည့် အနက်ရောင်မုဆိုးမကို ကြည့်လိုက်သည်။

ခဏတာမျှ သူမ၏ သနားစရာကောင်းသော အမူအရာကို ရယ်စရာကောင်းပြီး ကြောက်စရာလည်းကောင်းသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူကိုယ်တိုင်လည်း မည်သို့နောက်ဆုတ်ရမည်ကို သိပ်မသေချာပေ။

သို့သော်လည်း ၎င်းသည် ကြီးကြီးမားမား ပြဿနာတော့ မဖြစ်သင့်ပေ။

မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအမြှောက်ကိန်းက သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ဆက်ဆံရေးကို အမှန်တကယ် ထင်ဟပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

သူတို့၏ လက်ရှိဆက်ဆံရေးအရဆိုလျှင် သူမအနေဖြင့် သူတို့အချင်းချင်း အဆင်မပြေသည့်အခါ သူ့ကို သတ်ပစ်ဖို့နေနေသာသာ သားတစ်ယောက်မွေးပေးဖို့တောင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

သေချာစဉ်းစားပြီးနောက် လာမည့်အရာများအတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ လက်ရှိရှေ့တွင်ရှိနေသောအရာကို အဆုံးသတ်ရန်သာ အာရုံစိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် လုယွမ်သည် အခန်းတစ်ခုလုံးကို မှင်ကြိုးဖြင့် ဆက်လက်ပတ်ချည်နေတော့သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ အမြှောက်ကိန်း ၉ ကြောင့် သူမသည် အတော်လေး များပြားသောအရာများကို ပေးအပ်ခဲ့သည်ဟု လုယွမ် တွေးတောမိလိုက်သည်။

သူမသည် စုစုပေါင်း ပစ္စည်းလေးခုကို ပေးအပ်ခဲ့သည်။ သူ၏ဇနီးက တစ်ခုတည်းသာရှိသည်။

သို့သော် သေချာစွာလေ့လာကြည့်သောအခါ ၎င်းတို့၏တန်ဖိုးများသည် အတူတူပင်ဖြစ်သည်။

လုယွမ်သည် လက်မှုပညာသို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဆရာသခင်တို့ကို မဖတ်ဖူးသလို ၎င်းတို့က ဘာလဲဆိုတာကို မသိသော်လည်း ထိုအရာများနှင့်ပတ်သက်ပြီး အသိပညာအချို့တော့ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် ၎င်းက ဘာလဲဆိုတာကို ယေဘုယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။ ၎င်းတွင် ကန့်သတ်ချက်များရှိသည်။

၎င်းသည် မြင့်မြတ်သောခန္ဓာကိုယ်ကဲ့သို့ မဟုတ်ဘဲ မယုံနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်ပေသည်။ ၎င်းက တစ္ဆေများကိုသာမက လူများကိုပါ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နိုင်ပေသည်။

၎င်းက လုယွမ်၏ ဇာတ်ကောင်သဘာဝပင်ဖြစ်သည်။ ၎င်းက အမြှောက်ကိန်း ၉ ၏ တန်ဖိုးသည် အခြေခံအားဖြင့် တူညီကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနေပေသည်။

မကြာမီ လုယွမ်သည် အိမ်အတွင်းပိုင်းတစ်ခုလုံးကို မှင်ကြိုးဖြင့် ပတ်ချည်ပြီးသွားခဲ့သည်။

လုယွမ်က အလျင်အမြန် အဆုံးသတ်ပြီးနောက် ယခု မှင်ကြိုးများဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားသော ကျိုးပဲ့နေသည့် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏နှလုံးသားက တစ်ချက်ခုန်သွားခဲ့သည်။

ရောက်လာပြီပဲ...

အမှောင်ကျနေပြီဖြစ်သော ကောင်းကင်သည် ယခုအခါ သန်းခေါင်ယံကဲ့သို့ မှောင်မည်းနေပြီဖြစ်သည်။

လမိုက်ညတစ်ညလိုပင်။

သို့သော် ထိုအမှောင်ထုထဲတွင် အဖြူရောင်မြူခိုးတစ်သိုက် တိုက်ခတ်လာခဲ့သည်။

အဖြူရောင်မြူခိုးများက နူးညံ့သောအလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး ၎င်းအတွင်းမှ အရိပ်မည်းများသည် ဤနေရာဆီသို့ ခုန်ပေါက်လာနေကြသည်။

*ဖုတ်ကောင်တွေလား*

အင်း... ဖုတ်ကောင်တွေကိုလည်း မကြောက်ပါဘူး ဤမှင်ကြိုးက ဖုတ်ကောင်တွေကို ကုသပေးနိုင်သည်။ တိတိကျကျပြောရရင် ၎င်းက မှင်ကြိုးဖြစ်နေသရွေ့ မှင်ကြိုးက ကုသပေးနိုင်တယ်။

အရင်တုန်းက ဦးလေးကိုးဆိုတာ မှင်ကြိုးနဲ့ချည်နှောင်ခံရတဲ့ ဖုတ်ကောင်မဟုတ်ဘူးလား။

ဤအဖြူရောင်မြူခိုးများ ပေါ်လာခြင်းကို ထောင့်တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော အနက်ရောင်မုဆိုးမလည်း ခံစားမိသွားသည်။

သူမက လုယွမ်အပေါ် ဒေါသထွက်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မတ်တတ်ရပ်ကာ လုယွမ်၏ဘေးသို့ အလျင်အမြန်သွားပြီး ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်ရှိ အရိပ်မည်းများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ ရင့်ကျက်ပြီး လှပသောအသားဆိုင်များပင် မတုန်ယင်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အထူးသဖြင့် ကြက်သီးထဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံအမျိုးမျိုးက နေရာအနှံ့မှ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် မှော်ပညာအချို့ကို သိရှိသော်လည်း ဤအခြေအနေမျိုးတွင် နေ့စဉ်နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံသူအမျိုးမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော ခရီးသွား သို့မဟုတ် ကောင်းကင်ဆရာသခင်တစ်ဦးပင်လျှင် သူမနှင့် ယှဉ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လုယွမ်ကလည်း သံသယရှိမိသည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမက နေ့စဉ် ဇိမ်ကျကျ နေထိုင်နေရပြီး သူမကိုယ်တိုင် အလုပ်မလုပ်တော့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ကြောင်းတော့ ပြောစရာမလိုပေ။

လုယွမ်သည် ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ရုပ်ရှင်ကားတစ်ကားထဲမှ အဖြစ်အပျက်တစ်ခုနှင့် တူသော မြင်ကွင်းကိုမြင်ပြီး တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်၌ အမျိုးသားတစ်ဦးအနေဖြင့် နောက်ဆုတ်၍မရနိုင်ပေ။

ချက်ချင်းပင် လုယွမ်က အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ လက်ကိုဆုပ်ကိုင်ကာ နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

“ကိစ္စမရှိပါဘူး ကျွန်တော့်ဘိုးဘေးရဲ့ မှင်ကြိုးက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် သူတို့ ဝင်လာလို့မရပါဘူး...”

ဤစကားများကို အလွန်သေချာစွာ ပြောဆိုခဲ့ပြီးနောက် ခဏစဉ်းစားပြီးမှ လုယွမ်က ထပ်ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော်တို့ကို အတင်းဝင်ဖမ်းမယ်ဆိုရင်တောင် အားစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ် အနည်းဆုံးတော့ ငါတို့ကိုလာခေါ်မယ့်သူ ရောက်လာတဲ့အထိ သေချာပေါက် တောင့်ခံထားနိုင်ပါတယ်...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် သူမထက် ခေါင်းတစ်ဝက်ခန့် ပုသော်လည်း မယုံနိုင်လောက်အောင် ယောက်ျားပီသသော လုယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏နှလုံးသားက တုန်ယင်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် ကြောက်တတ်သော ဇနီးသည်လေးတစ်ဦးကဲ့သို့ လုယွမ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“အဒေါ် မင်းကို ယုံတယ်...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုပ်သွင်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက အသက်နှစ်ဆယ် သို့မဟုတ် သုံးဆယ်ဝန်းကျင် အရွယ်ရှိပုံရသည်။

လုယွမ်ထက် အသက်အနည်းငယ်ပိုကြီးသော အမျိုးသားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏မျက်နှာသည် အရုပ်ဆိုးပြီး အလွန်ဝနေသောကြောင့် သူ၏လည်ပင်းနှင့်ပင် တစ်သားတည်းဖြစ်နေသကဲ့သို့ပင်။

ဖားပြုတ်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူပေသည်။

သူ၏မျက်လုံးများသည် အနက်ရောင်အပိုင်း လုံးဝမရှိဘဲ ဖြူဖွေးနေသည်။

အကယ်၍ ခန့်မှန်းရမည်ဆိုလျှင် ဤအမျိုးသားသည် ထိုစဉ်က အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ ခင်ပွန်းဘက်မှ မိသားစုဝင်ဖြစ်ပုံရသည်။

တိုင်နင်းမြို့မှ လျိုမိသားစုပင်။

သူ့အသက် ၂၀ ဒါမှမဟုတ် ၃၀ လောက်မှာ သေဆုံးသွားတုန်းက ဤပုံစံမျိုး ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လျိုမိသားစုဝင် ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏အကြည့်များသည် ကျိုးပဲ့နေသော ပြတင်းပေါက်အနောက်ရှိ အနက်ရောင်မုဆိုးမထံသို့ ချက်ချင်း ကျရောက်သွားခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လျိုမိသားစုဝင်သည် သိသိသာသာပင် တုန်ယင်လာပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှ အနက်ရောင်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူ၏လည်ချောင်းထဲမှ တစ်ဂွီဂွီမြည်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ကောင်းသော အသံတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ၏လည်ချောင်းထဲမှ စကားလုံးနှစ်လုံးကို အခက်အခဲဖြင့် ညှစ်ထုတ်လိုက်သည်။

သူ၏အသံထွက်က မပီသသော်လည်း လုယွမ်က နားလည်နိုင်ပေသည်။

“အဆိပ်...မိန်းမ...”

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုယွမ်သည် အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏လက်များ အလိုအလျောက် တင်းကျပ်သွားပြီး သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်က တုန်ယင်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤသည်က သူမကြောက်နေသောကြောင့် မဟုတ်ပေ။

ဒေါသကြောင့် သူမဒေါသထွက်နေခြင်းသာဖြစ်သည်။

လုယွမ်က ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးကြောင့် အနည်းငယ် ထိတ်လန့်သွားပုံရသော အနက်ရောင်မုဆိုးမကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းပြီး မည်းမှောင်သွားကာ အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အပြင်ဘက်ရှိ လျိုမိသားစုဝင်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

လုယွမ်က ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုဝင်က စကားပြောနိုင်သေးသည်ဆိုသောအချက်က သူ၌ အသိဉာဏ်ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။

သူက သာမန်လေလွင့်တစ္ဆေမျိုး မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ သူ၌ အသိဉာဏ်ရှိနေပါက သူ၌ ဉာဏ်ရည်လည်း ရှိရမည်ဖြစ်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူဆွဲထားသော မှင်ကြိုးကို တကယ်ပင် ဖြတ်တောက်သွားနိုင်ပေသည်။

လုယွမ် တွေးတောနေစဉ် အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် နောက်ဆုံးတွင် ဆက်လက်၍ မထိန်းထားနိုင်တော့ပေ။

သူမ၏ အမည်ခံခင်ပွန်းကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ရန်သူကို မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် တူပေသည်။

သူမက ချက်ချင်းပင် ဒေါသတကြီးဖြင့် စကားပြောလိုက်သည်။

“ငါက အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိန်းမ ဟုတ်လား...”

“နင်က ဘယ်သူမို့လို့လဲ အမှိုက်ကောင်ရဲ့...”

“နင်က အရင်တုန်းက ငါ့မိသားစုကို ကြံစည်ပြီး ပျက်စီးသေဆုံးစေခဲ့တာ ငါက အဲဒါကို ပြန်ပေးဆပ်ရုံပါပဲ...”

“နင် မသိသေးဘူးမလား...”

“နင် သေသွားပြီးတဲ့နောက် နင့်ရဲ့ညီမအရင်းကို ပြည့်တန်ဆာရုံကို ငါရောင်းစားလိုက်တယ် ပြီးတော့ နင့်အမေကို အပိုင်းပိုင်းခုတ်ထစ်ပြီး နင့်ရဲ့ ကာမရာဂရမ္မက်ကြီးတဲ့ အဖေအိုကြီးကို ကျွေးဖို့ ပေါက်စီလုပ်ပစ်လိုက်တယ်...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ နောက်ထပ် ဒေါသတကြီး ပြစ်တင်ရှုတ်ချမှုက လုယွမ်အား အလိုအလျောက် နောက်သို့ဆုတ်သွားစေခဲ့သည်။

*တကယ့်ကို ရက်စက်တဲ့ ဇာတ်ကောင်ပဲ…*

*ဒါက ယုတ္တိရှိပါတယ် ဒါမှမဟုတ်ရင် တိုင်နင်းမြို့က လူတိုင်းကြောက်ရတဲ့ အနက်ရောင်မုဆိုးမ ဖြစ်လာဖို့ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ*

*ဒါပေမဲ့…*

*ဘာလို့ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာမှ အဲ့လိုစကားကို ပြောရတာလဲ ခင်ဗျားက သူ့ကို ပေါက်ကွဲအောင် ဆွပေးနေတာပဲ…*

သို့သော် အနက်ရောင်မုဆိုးမက ဒေါသတကြီး တုန်ယင်နေပြီး အလွန်ကျယ်လောင်စွာ ကျိန်ဆဲနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ...

အနက်ရောင်မုဆိုးမက ဤမျှဆိုးရွားသော အခြေအနေတွင် ရောက်နေသည်မှာ အံ့သြစရာမဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်သွားခဲ့သည်။ သူမသည် ထိုအချိန်က ပို၍ဆိုးရွားသောအရာတစ်ခုခုကို ခံစားခဲ့ရမည်မှာ သေချာပေသည်။

ထင်သည့်အတိုင်းပင် အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ အသံသည် ပို၍ကျယ်လောင်လာပြီး သူမ၏စကားလုံးများသည် ပို၍ကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။

လျိုမိသားစုဝင်များသည် လုယွမ်နှင့် အနက်ရောင်မုဆိုးမတို့ဆီသို့ အရူးများကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

သို့ပေမဲ့...

မှင်ကြိုးက တကယ့်ကို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

တစ္ဆေဖြစ်စေ ဖုတ်ကောင်ဖြစ်စေ အထဲသို့ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဤမှင်ကြိုးကို ထိမိမည်ဖြစ်သည်။

မှင်ကြိုးသည် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ တောက်ပလာပြီး ၎င်းကို ချက်ချင်းပင် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားစေခဲ့သည်။

မှင်ကြိုးသည် ဤတစ္ဆေများကို လုံးဝ နှိမ်နှင်းနိုင်ပေသည်။

ဤတစ္ဆေများသည် မှင်ကြိုးကို မယှဉ်နိုင်ကြောင်းသိလိုက်ရ၍ လုယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်သည်။ ၎င်းက တကယ်ကို အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူ သက်ပြင်းချလိုက်ရုံသာ ရှိသေးသည်။

ထို့နောက် လုယွမ်က သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေပြင်တွင် တစ်စုံတစ်ရာ မှားယွင်းနေကြောင်း သတိပြုမိလိုက်သည်။ မြေပြင်မှ အသံအချို့ ထွက်ပေါ်နေသည်။

ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ နောက်ဆက်တွဲမြင်လိုက်ရသောအရာက လုယွမ်အား အသိလွတ်သွားလုမတတ် ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်။

တစ္ဆေလေးတစ်အုပ်သည် နံရံထောင့်တွင် ခွေးများကဲ့သို့ ဟောဟဲဟိုက်ကာ ကုတ်ခြစ်နေကြသည်။

ဤကလေးများသည် တီကောင်များကဲ့သို့ပင် မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်စွာ တူးဆွနေကြသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် ထောင့်ဖြတ်ဖြင့် မီတာဝက်ခန့် တူးပြီးနေပြီဖြစ်ကာ ၎င်း၏တစ်ကိုယ်လုံး အောက်တွင် တူးနေပြီး တင်ပါးသာ အပြင်သို့ ထွက်နေသည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လုယွမ်သည် တကယ်ကို အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။

ဤကောင်လေးများသည် သူ၏လှည့်ကွက်ကို သိသွားလျှင်ပင် အချိန်အနည်းငယ် ကြာလိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

ထိုကောင်လေးများက အတော်လေး ပါးနပ်ပေသည်။ ၎င်းတို့သည် သူ၏အစီအစဉ်ကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မည်သို့ချိုးဖျက်ရမည်ကို သိရှိသွားခဲ့သည်။

ယခု လုယွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် မှင်ကြိုးကိုပင် မထားနိုင်တော့ပေ။

သူ၏လက်ထဲရှိ မှင်ကြိုးမှာ မလုံလောက်တော့ပေ။

ထို့အပြင် ဤကောင်လေးများသည် အလွန်ပါးနပ်လှသဖြင့် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မြေပြင်ကို ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့သည်။

၎င်းတို့သည် နံရံကို ဖြိုချလိုက်နိုင်သည်ကို သိရှိသွားပုံရသည်။

လုယွမ် တွေးတောနေခဲ့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူက ခြေဆောင့်လိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး ကျိန်ဆဲနေဆဲဖြစ်သော အနက်ရောင်မုဆိုးမကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန် မြန်မြန် အော်မနေနဲ့တော့ ကျွန်တော့်ကို ဖက်ထား...”

အနက်ရောင်မုဆိုးမ - “.....”

အနက်ရောင်မုဆိုးမသည် လုံးဝကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြစ်နေသော လုယွမ်ကို စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ခဏတာမျှ ဤကောင်လေးက. အလွန်ရိုင်းစိုင်းလှသည်ကို တွေ့ရ၍ သူမ အံ့သြသွားခဲ့သည်။

ဤသည်က သူမ၏ခင်ပွန်းဟောင်းရှေ့တွင် ဖြစ်ပျက်နေခြင်းဖြစ်သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမက ကြက်သေသေနေစဉ် လုယွမ်က နံရံပတ်လည်ရှိ မြေဆီလွှာများ ပြေလျော့နေသည်ကို သတိပြုမိပြီး စိုးရိမ်လာခဲ့သည်။

အနက်ရောင်မုဆိုးမက လှုပ်ရှားမှု မရှိသေးပေ။

သူက ချက်ချင်းပင် သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ အနက်ရောင်မုဆိုးမ၏ ကြီးမားသော တင်ပါးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်ချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်လုပ်...”

“အချိန်မဖြုန်းနေနဲ့…”