အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

အခန်း ၁၈၅ - ထူးဆန်းသော ကမ္ဘာ

လမင်းတစ်စင်းချင်းစီတွင် မတူညီသော အရောင်အသွေးနှင့် အရွယ်အစားကိုယ်စီ ရှိကြသည်။

ဂျိတ်၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် လမင်းတို့၏ အရောင်အသွေးများ ဟပ်နေစဉ် ရုတ်တရက် သူ၏ လည်ပင်းပေါ်သို့ ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခု သက်ရောက်လာသည်။ အဆုတ်ထဲမှ လေထုအားလုံး စုပ်ထုတ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားရပြီး သူ အသက်ရှူဖို့ အသည်းအသန် ရုန်းကန်နေရတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အောက်ဆီဂျင် ပြတ်လပ်မှုကြောင့် ဂျိတ် တစ်ယောက် ခေါင်းမူးဝေလာသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ သက်စောင့်အားမာန်များမှာ သိသိသာသာ ဆုတ်ယုတ်ပျောက်ကွယ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

'မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်သေးဘူး... ငါ အခု သေလို့မဖြစ်သေးဘူး...'

သူသည် အသည်းအသန် တွေးတောရင်း ရုန်းကန်နေမိသည်။ ထိုစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်အဖြစ်သို့ တဖြည်းဖြည်း ပြိုကွဲပျက်စီးသွားတော့သည်။

သူသည် ထိတ်လန့်တကြား နိုးလာပြီး အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူသွင်းလိုက်ရသည်။ နဖူးပေါ်မှ ချွေးစက်များ စီးကျလာပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် ယားယံလာကာ အပြင်းအထန် ချောင်းဆိုးတော့သည်။ ထိုမမြင်ရသော လက်ကြီးက သူ့ကို ညှစ်သတ်နေတုန်းဟု ဂျိတ် ခံစားနေရဆဲပင်။ ထိုချောင်းဆိုးသံများကပင် သူ့အသက်ကို နှုတ်ယူတော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေစဉ်မှာပင် ယားယံမှုများမှာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူ့နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ ပူနွေးသော အရည်များ စီးကျလာကာ လက်ဖမိုးပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသောအခါ ဂျိတ်သည် ကုတင်ဘေးရှိ လူခေါ်ခေါင်းလောင်းကို အမြန်နှိပ်လိုက်ပြီးနောက် သတိမေ့မြောသွားတော့သည်။

ထိုညတွင် ကုသပေးနိုင်သူ အများအပြား ဗိုလ်ချုပ်ဖရန့်၏ နေအိမ်သို့ အလောတကြီး ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဗိုလ်ချုပ်ဖရန့်၏ သားဖြစ်သူ အပြင်းအထန် ဖျားနာနေသည့် သတင်းမှာ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

မြူထူများ ပိတ်ဖုံးနေသော တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း၌ လူရိပ်အချို့သည် တောင်ဘက်သို့ တရွေ့ရွေ့ ချီတက်နေကြသည်။ လှုပ်ရှားသွားလာရာတွင် အသံအနည်းဆုံးဖြစ်အောင် အစွမ်းကုန် ထိန်းသိမ်းထားကြသည်။

မကြာမီတွင် မြေကွက်လပ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ထိုနေရာရှိ ဇမ်ဘီများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ထိုသူများက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လေချွန်သံ ပေးလိုက်ကြရာ မျိုးဗီဇပြောင်း အပင်များ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

နက်မှောင်သော အစိမ်းရောင် နွယ်ပင်အချို့မှာ သူတို့ထံသို့ ဦးတည် ပြေးဝင်လာပြီး အချို့မှာ မြေပြင်မှ ငေါက်ခနဲ ထွက်ပေါ်လာကာ တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။ သို့သော်လည်း ထိုလူစုက လျှပ်စစ်စွမ်းအားများဖြင့် လွယ်ကူစွာပင် နှိမ်နင်းလိုက်ပြီး စခန်းချရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။

"ဟူး... တော်သေးတာပေါ့ အခုမှပဲ စကားပြောခွင့်ရတော့တယ်။ တကယ်ကို ပင်ပန်းလိုက်တာ"

တဲအတွင်းတွင် ထိုင်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဆိုလိုက်သည်။ စကားလက် အေရီရယ်နှင့် အမီလီယာတို့သည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်လုံးအသာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကြသည်။

ကိုးလ်ကမူ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် အားမနာတမ်း ပြောချလိုက်သည်။ "ရာယာ... နင် တစ်လမ်းလုံး လက်ဖျားနဲ့တောင် မတို့ခဲ့ဘဲနဲ့ ပြီးတော့ အသံနည်းနည်း လျှော့ဦး အန္တရာယ်က မကင်းသေးဘူး"

ရာယာသည် သူမ၏ လှပသော ဆံနွယ်ပြာများကို နားနောက်သို့ သပ်လိုက်ပြီး ကိုးလ်ကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်သည်။

"နင်တို့ကတော့ ဒုက္ခခံရတာ နေသားကျနေမှာပေါ့ ငါကတော့ မဟုတ်ဘူး ငါ့အစ်ကိုအတွက်သာ မဟုတ်ရင် နင်တို့အဖွဲ့ထဲ ငါ လုံးဝ ဝင်မှာမဟုတ်ဘူး"

သူတို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားနေရသော ဗလက်ဒ်သည် ငိုချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီး ဖြစ်ပြီးနောက် ရာယာမှလွဲ၍ သူ၏ မိသားစုဝင်အားလုံး သေဆုံးကုန်ကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုဆိုးသည်မှာ ရာယာ၏ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းကပင် သစ္စာဖောက်ခဲ့သဖြင့် ဗလက်ဒ်၏ မိဘများ သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ ရာယာသည် လူတိုင်းအပေါ် ရန်လိုသော စိတ်ထား ရှိလာခဲ့သည်။ သူမတွင် မည်သည့် စွမ်းအားမျှ နိုးထလာခြင်း မရှိသေးသဖြင့် ဗလက်ဒ်သည် သူမ ဘေးဒုက္ခရောက်မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် ဤခရီးတွင် အတူခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုမူ ကိုးလ်နှင့် ရာယာတို့၏ အမြဲတမ်း ငြင်းခုံရန်ဖြစ်နေမှုများက သူ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို နောင်တရစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မိန်းကလေး... ဘယ်သူမှ နင့်ကို လာခဲ့ဖို့ မတောင်းဆိုဘူး ငါတို့က နင့်အစ်ကိုကိုပဲ လိုချင်တာ" ကိုးလ်က မျက်လုံးလေး ကလန်ကလားဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဘာလို့လဲ သူ့ကို တိတ်တိတ်လေး သတ်ပစ်ဖို့လား ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲက ပစ္စည်းတွေကို လုယူဖို့အတွက် တစ်နေရာရာကို ဆွဲခေါ်သွားမလို့လား" ရာယာက သံသယမျက်ဝန်းများဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရာယာ" ဗလက်ဒ်က ကြားဖြတ်တားမြစ်သော်လည်း ရာယာက သူ့ကို အေးစက်စက် တစ်ချက်သာ ကြည့်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုက အရမ်း ရိုးလွန်းတယ် ဒီလူတွေကို မယုံနဲ့ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ထဲမှာ အဆိပ်အပြင်းဆုံး ဗိုင်းရပ်စ်က လူတွေရဲ့ ရင်ထဲက အမှောင်ထုပဲ ဇမ်ဘီဗိုင်းရပ်စ် မဟုတ်ဘူး"

ကျန်သူများမှာ ဆွံ့အသွားကြသည်။ ဗလက်ဒ်မှာ အရှက်ရသွားပြီး ညီမဖြစ်သူကို တစ်နေရာရာသို့ ဆွဲခေါ်သွားကာ ပါးစပ်ကို တိပ်ဖြင့် ပိတ်ထားချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။

သူမ စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများကို လူတိုင်းက မျက်စိကျနေသည်ဟု သူမ ထင်မှတ်နေသော်လည်း ၎င်းတို့မှာ သူတို့နှင့်အတူ ခရီးသွားနေသော အဖွဲ့၏ အရင်းအမြစ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ကြောင်း သူ ပြောပြချင်နေမိသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်၏ မိသားစု တစ်စုတည်း စုဆောင်းထားသော ပစ္စည်းများမှာပင် မိသားစု အစိတ်ခန့်ကို နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုအထိ ပူစရာမလိုဘဲ ကျွေးထားနိုင်ပေသည်။ သူတို့နှင့်ယှဉ်လျှင် ဗလက်ဒ်၏ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ပစ္စည်းများမှာ တစ်နှစ်ပင် ခံမည်မဟုတ်ချေ။

"ရာယာ... သွားအိပ်တော့"

သူက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပင် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ရာယာက ဝမ်းနည်းသွားဟန်ဖြင့် တဲတံခါးကို ဇစ်ဆွဲပိတ်လိုက်တော့သည်။

ဗလက်ဒ် တစ်ယောက် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဆိုင်းလပ်စ်က ဗလက်ဒ်အနားသို့ လျှောက်လာပြီး ပုခုံးကို ပုတ်ကာ အားပေးလိုက်သည်။ "ဒီလို အခြေအနေမျိုးမှာ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတဲ့အချိန်ကျမှ သေသေချာချာ ရှင်းပြတာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်"

ဗလက်ဒ်က ပုခုံးများ တွန့်ချိုးကာ သက်ပြင်းချပြန်သည်။ "ငါ သိပါတယ်ကွာ သူ့ကို တစ်ကမ္ဘာလုံးက ရန်သူလို့ မထင်စေချင်ဘူး ငါ ပြောပြကြည့်ဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူကတော့ ငါ့ကို စိတ်ရင်းကောင်းလွန်းလို့ အမြင်ကွယ်နေတယ်လို့ပဲ ထင်နေတာ"

ဗလက်ဒ် စိတ်မကောင်းဖြစ်နေသည်ကို မြင်သဖြင့် ဆိုင်းလပ်စ်က စကားလမ်းကြောင်း လွှဲလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် တစ်ဝက်စာလောက် ထပ်လျှောက်ပြီးရင်တော့ အဲဒီနေရာကို ရောက်ပြီ ပြင်ဆင်ထားကြ ဒီစွန့်စားခန်း ပြီးသွားရင် ငါ မင်းကို ကောင်းကောင်း တစ်နပ် ကျွေးပါ့မယ်"

ဗလက်ဒ်၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းပသွားပြီးမှ ပြန်မှိန်သွားသည်။ "ကျေးဇူးပဲ သူငယ်ချင်း ဒါပေမဲ့ ဟင်းလျာစာရင်းထဲမှာ ပင်လယ်စာ မပါဘူးဆိုတာ သိနေတော့ ဘယ်အစားအစာနဲ့မှ ငါ မတင်းတိမ်နိုင်ဘူး ဖြစ်နေတယ်"

ဆိုင်းလပ်စ်က ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် "ငါးနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ဟင်းတွေဆိုရင်ကော" ဟု မေးလိုက်သည်။

ဗလက်ဒ်က သက်ပြင်းချလျက် "ငါးဟင်းတွေ စားချင်တာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူ့မှာမှ ငါးအစို မရှိလောက်ဘူးလေ။ အားလုံးဆီမှာ ငါးခြောက် ဒါမှမဟုတ် ငါးသေတ္တာဘူးတွေပဲ ရှိမှာပဲ"

ဆိုင်းလပ်စ်သည် အိုင်ဗီတွင် ရှိသော ငါးများအကြောင်း တွေးမိသွားသော်လည်း သူမကိုယ်စား ဆုံးဖြတ်ချက် မချချင်ပေ။ အကယ်၍ သူ့ဇနီးက နောက်မှစားဖို့ သိမ်းထားချင်နေလျှင်ကော။

အိုင်ဗီက သူ့ကို ငါးတွေ အများကြီး ရှိကြောင်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောဖူးသော်လည်း မြစ်တစ်စင်စာလောက်တော့ ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါချေ။

သူသည် ဗလက်ဒ်၏ ပုခုံးကို ပုတ်ကာ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

တစ်ယောက်တည်း ရှိနေချိန်တွင် သူသည် အိုင်ဗီ၏ ဓာတ်ပုံလေးကို ထုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဓာတ်ပုံထဲတွင် အိုင်ဗီသည် သူမ၏ ပန်းရောင်ဆံနွယ်များကို အကြမ်းစား စည်းနှောင်ထားပြီး တီရှပ်အဖြူနှင့် ဂျင်းဘောင်းဘီတိုလေးကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

၎င်းမှာ အိုင်ဗီ ရယ်မောနေသည့် ရှားရှားပါးပါး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံဖြစ်ပြီး သူမ၏ တက်ကြွလှပသော ပန်းရောင်မျက်ဝန်းများမှာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလှသည်။

"မင်းကို လွမ်းလိုက်တာ..."

သူသည် ဓာတ်ပုံလေးကို ပွတ်သပ်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "အခု ဘယ်လိုနေလဲ။ ထမင်းရော အချိန်မှန် စားရဲ့လား"

မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိပေ။

"စခန်းကို ပြန်ရောက်ရင် မင်းကို တောင်းပန်ပါ့မယ် မင်းကို တစ်ခုခု နားလည်အောင် လုပ်ဖို့အတွက် တခြားလူကို မသုံးခဲ့သင့်ဘူး နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို မလုပ်တော့ပါဘူးလို့ ကတိပေးပါတယ်..."

အခန်း ၁၈၆ - ဆိုင်းလပ်စ်၏ တောင့်တမှု

ဆိုင်းလပ်စ်သည် အိုင်ဗီ၏ ဓာတ်ပုံကို တမ်းတမ်းတတ စိုက်ကြည့်ရင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် အလျင်စလို နိုင်ခဲ့ပြီး သူ၏ အပြုအမူများကြောင့် အိုင်ဗီကို ဝေးကွာသွားစေရန် တွန်းပို့သလို ဖြစ်ခဲ့မှန်း သူသိသည်။

"ငါ့မှာ အချိန်ရှိသေးတာပဲ... သူမကို အမှန်အတိုင်း ပြောပြလိုက်ရင် သူမ ဝမ်းနည်းမှာ မဟုတ်လောက်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ မေးစရာ ရှိတာက... သူမ တကယ်ပဲ စိတ်မကောင်း ဖြစ်မှာလား မဖြစ်ဘူးလား ဆိုတာပဲ"

အကြောင်းရင်းကို မသိရသော်လည်း ထိုမေးခွန်းက ဆိုင်းလပ်စ်၏ ရင်ထဲတွင် ပေါ်လာသည့် ခဏ၌ သူသည် စိတ်သက်သာရာရမှုနှင့်အတူ ခါးသီးမှုကိုပါ တစ်ပြိုင်နက် ခံစားလိုက်ရသည်။ စိတ်သက်သာရာရရခြင်းမှာ အိုင်ဗီက သူ့အပေါ်ထားသည့် ခံစားချက်မှာ သူက သူမအပေါ်ထားသည့် ခံစားချက်လောက် နက်ရှိုင်းခြင်း မရှိသေး၍ ဖြစ်နိုင်သည်။

ခါးသီးရခြင်းမှာမူ... သူ၏ ဆယ်စုနှစ်နှင့်ချီသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများမှာ တစ်နေ့တွင် တကယ်ပဲ ပြည့်စုံလာနိုင်ပါဦးမလားဟု တွေးမိသောကြောင့်ပင်။

'ငါ မသေခင်မှာ... မင်းနဲ့ ပေါင်းဖက်ခွင့် ရချင်ပါတယ် ချစ်သူရယ်...'

သူသည် ဓာတ်ပုံလေးကို နမ်းရှိုက်လိုက်ပြီးနောက် ထိုဓာတ်ပုံကို ပိုက်ပွေ့လျက် အိပ်ပျော်သွားတော့သည်။

အိုင်ဗီ၏ နူးညံ့ပြီး အနည်းငယ် အေးစက်သော ခန္ဓာကိုယ်လေးကို ပွေ့ဖက်ထားစဉ်က ရရှိခဲ့သော သင်းပျံ့ပြီး စိတ်ကို ကြည်လင်စေသည့် ရနံ့လေးကို သူ အလွန်အမင်း လွမ်းဆတ်နေမိသည်။

'မင်းက တကယ့်ကို လောဘကြီးတဲ့ လူပဲ ဆိုင်းလပ်စ်... အရင်တုန်းကတော့ သူမ မင်းအနားမှာ ရှိနေရင်တင် ကျေနပ်နေခဲ့တာ မဟုတ်လား အခု သူမ မင်းကို ပြန်ကြိုက်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတော့ သူမကို ဖိအားပေးဖို့တောင် ကြံစည်နေသေးတယ်... တကယ့် လူယုတ်မာပဲ... သူမရဲ့ အေးစက်စက် ဆက်ဆံမှုကို ခံရတာ မင်းနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်'

နောက်တစ်နေ့ နိုးလာသောအခါ အဖွဲ့သားများမှာ ခရီးဆက်ရန် ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ ရာယာသည် သူမ၏ အစ်ကိုဖြစ်သူအနားသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး ဘေးပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ သူတို့ဘက်ကို ကြည့်မနေကြောင်း သေချာစေပြီးမှ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

"အစ်ကို... အစ်ကိုရော ဒါကို ထူးဆန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား"

"ဟင်" တဲကို သိမ်းဆည်းနေသော ဗလက်ဒ်က ပြန်မေးလိုက်သည်။ "ဘာက ထူးဆန်းလို့လဲ"

"အရာအားလုံးပေါ့ သူတို့က ဒီမျိုးဗီဇပြောင်း အပင်တွေအကြောင်းကို ငါတို့ အခုထိ တွေ့ဖူးသမျှ စွမ်းအားရှင်တွေထက် ပိုသိနေကြသလိုပဲ ဒီအပင်တွေနားမှာ နေရင် ဘယ်လို အန္တရာယ်တွေ ကြုံရနိုင်တယ်ဆိုတာကို သူတို့ ကြိုသိနေသလိုမျိုးလေ" ရာယာက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဗဟုသုတ ကြွယ်ဝသော အဖွဲ့နှင့် ပူးပေါင်းရခြင်းမှာ အကျိုးရှိလှသော်လည်း အကယ်၍ သူတို့က အရာအားလုံးကို သိနေလျှင် ဥပမာ စကားပြောသံ ဒါမှမဟုတ် ခြေသံပြင်းပြင်းများက အပင်များကို ဆွဲဆောင်နိုင်ကြောင်း လေချွန်သံက အပင်များ၏ အသိစိတ်ကို နှိုးဆွပေးနိုင်ကြောင်း စသည့်အချက်များကို သိနေခြင်းမှာ သံသယဖြစ်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။

ဗလက်ဒ်က သူ၏ နဖူးကို နှိပ်နယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါကို ငါ ဆိုင်းလပ်စ်ကို အစောကြီးကတည်းက မေးဖူးတယ် သူ့ဇနီးက အရာအားလုံးကို အသိပေးထားတာလို့ သူက ပြောတယ်"

"ဇနီး သူ့မှာ ဇနီး ရှိနေတာလား"

ရာယာ၏ မျက်ဝန်းများမှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်သွားသည်။ သေသေချာချာ ကြည့်လျှင် ထိုမျက်ဝန်းများနောက်ကွယ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုနှင့် ဒေါသရိပ်အချို့လည်း ကွယ်ဝှက်နေသည်။

ဗလက်ဒ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ရင်း လက်ညှိုးကို နှုတ်ခမ်းမှာ တင်ကာ "အသံတိုးတိုး ပြောစမ်းပါ တခြားလူတွေ မသိကြသေးဘူး မင်း သံသယဖြစ်နေလို့ ဆိုင်းလပ်စ်က ငါ့ကို ပြောပြထားတာ"

သူ့ညီမတင် မကဘဲ သူကိုယ်တိုင်လည်း သတိရှိနေသူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုင်းလပ်စ်က သူ့ကို ဖုံးကွယ်ထားသော အချက်အလက်အချို့ကို ပြောပြထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရာယာသည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ ဟင်နရီကို တစ်ခုခု ညွှန်ကြားနေသော ဆိုင်းလပ်စ်ကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တဖြည်းဖြည်း စိုစွတ်လာတော့သည်။

သူမသည် အထက်တန်းကျောင်း တက်ကတည်းက ဆိုင်းလပ်စ်ကို သိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမ၏ လျှို့ဝှက် ချစ်သူဖြစ်ခဲ့သည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ သူမ လေးစားအားကျခဲ့ရပြီး လက်ထပ်ချင်ခဲ့ရသူ ဖြစ်သည်။

ပထမတော့ ဆိုင်းလပ်စ်တွင် သူကြိုက်နေသည့်လူ ရှိသည်ဟု သိလိုက်ရစဉ်က သူမ ရင်ကွဲမတတ် ခံစားခဲ့ရသည်။ သို့သော် ဆိုင်းလပ်စ်၏ 'အလင်းရောင်ရှင်' ဖြစ်သော အိုင်ဗီက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငြင်းဆန်ထားကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူမ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူမအတွက် အခွင့်အရေး ရှိသေးသည် မဟုတ်လား။ ထို့ကြောင့် သူမသည် အထက်တန်းကျောင်းကို စိတ်အေးလက်အေးဖြင့် အဆုံးသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ဆိုင်းလပ်စ် တစ်နေ့နေ့မှာ သတိဝင်လာခဲ့လျှင် သူမသည် ကောင်းကင်တမန်တစ်ပါးကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကုသပေးကာ လက်ထပ်ယူမည်ဟု သူမ တွေးထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့... ဆိုင်းလပ်စ်က တခြားတစ်ယောက်နဲ့ လက်ထပ်လိုက်ပြီတဲ့လား...

"အဲဒါ အိုင်ဗီလား" ရာယာက အံကြိတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အင်း" ဗလက်ဒ်က ခေါင်းညိတ်သည်။ အိုင်ဗီ၏ နာမည်ကို ပြောလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်ဝန်းများက နူးညံ့သွားသည်။

"ဘာလို့ အဲဒီ အိုင်ဗီက သဘောတူလိုက်တာလဲ" ရာယာက ဒေါသတကြီး မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ဗလက်ဒ်သည် ညီမဖြစ်သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် တွေဝေသွားပြီး လေသံနှိမ့်နှိမ့်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။

"ရာယာ... စကားကို ဆင်ခြင်စမ်း အိုင်ဗီကို အဲဒီလို ပြောသင့်လား မင်း မေ့သွားပြီလား သူက အခု ဆိုင်းလပ်စ်ရဲ့ ဇနီးလေ သူ့ကို မလေးစားတာဟာ ဆိုင်းလပ်စ်ကို မလေးစားတာနဲ့ အတူတူပဲ ပြီးတော့ မင်းရဲ့ လေသံက ဘာလဲ အိုင်ဗီက သူ သဘောကျလို့ သဘောတူခဲ့တာပေါ့ မဖြစ်နိုင်တဲ့ အတွေးတွေကို ရင်ထဲမှာ မထားနဲ့တော့"

ရာယာသည် နှုတ်ခမ်းကို ဖိကိုက်ထားမိပြီး မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ "ဒါပေမဲ့ အဲဒီ မိန်းမယုတ်က ဆိုင်းလပ်စ်နဲ့ မထိုက်တန်ဘူး..."

"ရာယာ" ဗလက်ဒ်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "စကားကို ဆင်ခြင်စမ်းလို့ ငါပြောနေတယ်"

ဗလက်ဒ်၏ အသံကြောင့် ဆိုင်းလပ်စ် အဖွဲ့သားများ၏ အာရုံစိုက်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူတို့က လှမ်းကြည့်ကြသည်။ သို့သော် ရာယာ၏ နီရဲနေသော မျက်လုံးများနှင့် ကလဲ့စားချေလိုသည့် မျက်နှာပေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့ အကြည့်များကို လွှဲလိုက်ကြသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်ကမူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ သူ၏ ညွှန်ကြားချက်များကို ဆက်လက် ပြောကြားနေတော့သည်။

ခရီးပြန်စသောအခါ အဖွဲ့သားများမှာ ထူးဆန်းသော အချက်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ကြသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ရာယာနှင့် ရုတ်တရက် အကွာအဝေးတစ်ခု ခြားထားလိုက်ခြင်းပင်။ သေသေချာချာ ကြည့်လျှင် သူသည် သူမအပေါ် အေးစက်စက် ဆက်ဆံနေပြီး ယခင်ကဲ့သို့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ပေးလိုဟန် မရှိတော့ပေ။

အဖွဲ့သားအားလုံးသည် ဗလက်ဒ်နှင့် ဆိုင်းလပ်စ်တို့၏ ရင်းနှီးမှုကို သိကြသည်။ ဗလက်ဒ်က တာလီယာ တက္ကသိုလ်တက်စဉ်က ကူညီပေးခဲ့သလို ဆိုင်းလပ်စ်ကလည်း ရာယာ တက္ကသိုလ် စတက်သည့်နှစ်တွင် ပြန်လည် ကူညီပေးခဲ့ဖူးသည်။

ဆိုင်းလပ်စ်သည် ရာယာကို ညီမလေးတစ်ယောက်လို ဆက်ဆံခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကိုယ်ထိလက်ရောက် ရှိခြင်းမျိုး မရှိခဲ့သော်လည်း အမြဲတမ်း နောက်ကွယ်ကနေ စောင့်ရှောက်ပေးခဲ့သည်။

ဒါပေမဲ့ အခုတော့... သူနှင့် ရာယာကြားတွင် မမြင်ရသော တံတိုင်းကြီးတစ်ခု ခြားသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ရာယာလည်း ၎င်းကို အာရုံခံမိသည်။ ဆိုင်းလပ်စ်သည် သူမနှင့် ဗလက်ဒ်တို့၏ စကားဝိုင်းကို ကြားသွားခဲ့ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူမကို ရှောင်ဖယ်နေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ၏ ပင်ကိုယ်အသိက အော်ဟစ်သတိပေးနေသည်။

သူမ ပို၍ပင် ဝမ်းနည်းလာရသည်။

'ဒါတွေ အားလုံးက အဲဒီ အိုင်ဗီကြောင့်ပဲ အဲဒီ မိန်းမယုတ်သာ ဆိုင်းလပ်စ်နားက ထွက်သွားရင် အရာအားလုံး အဆင်ပြေမှာ။ ငါလည်း စိတ်ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာပဲ။ ပြီးတော့ ဆိုင်းလပ်စ်ကကော... ဘာလို့ ငါ့ကို စိတ်ဆိုးနေရတာလဲ။ သူ တစ်ခါမှ ရင်းရင်းနှီးနှီး မဆက်ဆံခဲ့ပေမဲ့ ငါတို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်လာဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒါမှမဟုတ် သူက အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရလို့ ငါ့ကို ရှောင်နေတာလား'

နောက်ဆုံး မေးခွန်းက ခေါင်းထဲ ရောက်လာသောအခါ ရာယာ၏ မျက်လုံးများ ကျယ်သွားပြီး ရင်ထဲတွင် ဝမ်းသာမှုလေး တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သို့သော် ထိုအတွေးကို မချဲ့ကားနိုင်ခင်မှာပင် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

'ဒါဆို သူက ဘာလို့ အိုင်ဗီနဲ့ လက်ထပ်လိုက်တာလဲ။ သူက နင့်အပေါ် ခံစားချက် ရှိနေတယ်ဆိုရင်... ဘာလို့ အိုင်ဗီနဲ့ပဲ အဆုံးသတ်သွားရတာလဲ'

ရာယာ၏ မျက်နှာပေး ပြောင်းလဲသွားသည်။

'သူ နင့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာ ရာယာ။ အဲဒီ အိုင်ဗီဆိုတဲ့ မိန်းမယုတ်နဲ့ ပေါင်းပြီး နင့်ကို သစ္စာဖောက်လိုက်တာ သူတို့ကို ကလဲ့စားချေလိုက်စမ်း... နင့်ရဲ့ အရင်းနှီးဆုံး သူငယ်ချင်းကို ကလဲ့စားချေခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။ သူတို့က ပြန်ပေးဆပ်ရမှာပဲ'

သူမ၏ မျက်နှာပေးမှာ တဖြည်းဖြည်း အေးစက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဆိုင်းလပ်စ်၏ အဖွဲ့သား မည်သူနှင့်မျှ စကားမပြောတော့ဘဲ နေလိုက်လေတော့သည်။