အခန်း (၁၉၁-၁၉၂)

အခန်း ၁၉၁ - စက်ကိရိယာများ

အလင်းတန်းများ ထပ်မံလက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အခန်းတိုင်းတွင် လေးထောင့်ပုံစံ ပြတင်းပေါက်အကြီးကြီးများ ပေါ်လာကာ အလင်းရောင်များ အတွင်းသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက "အခန်းတိုင်းမှာ သစ်သားတံခါးတွေ တပ်မယ်" ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

[တံခါးများ တပ်ဆင်ရန် ၁ KB သုံးစွဲလိုပါသလား။]

"သုံးမယ်"

နောက်ထပ် အလင်းတန်းတစ်ခု။ ယခုအခါ ပြောင်လက်နေသော တံခါးများ အစီအရီ ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။ အိုင်ဗီက တံခါးတစ်ခုကို ကိုင်ကြည့်လိုက်ရာ ခိုင်ခံ့လေးလံပြီး ချောမွေ့နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

ထို့နောက် သူမ ခေတ္တစဉ်းစားပြီး ကျောက်တုံးနှင့် သစ်သားအပြင် စကျင်ကျောက်ကဲ့သို့သော အခြားကုန်ကြမ်းများ ရှိမရှိ ရှာဖွေကြည့်သော်လည်း ထပ်မံ စိတ်ပျက်ရပြန်သည်။

"စကျင်ကျောက်လည်း မရှိဘူး... ကြွေပြားလည်း မရှိဘူး... အခန်းတွင်းပိုင်းကို သစ်သားနဲ့ပဲ လုပ်တာ ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။" သူမသည် အစီအစဉ်ဆွဲကာ ချက်ချင်း အကောင်အထည်ဖော်တော့သည်။

မျှော်စင်အတွင်းရှိ တိုက်ခန်းများ၏ ကုန်ကြမ်းများကို အစားထိုးပြီးနောက် အိုင်ဗီသည် ကုတင်များနှင့် သစ်သားပရိဘောဂများကို ထည့်သွင်းလိုက်သည်။ ပြင်ဆင်ပြီးသွားသောအခါ တိုက်ခန်းများမှာ နွေးထွေးပြီး ဖိတ်ခေါ်နေသယောင် အသွင်ဆောင်သွားသည်။

သူမ၏ နောက်ထပ်ပစ်မှတ်မှာ မျှော်စင်၏ အောက်ခြေထပ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကိုလည်း သစ်သားပရိဘောဂများဖြင့် ပြင်ဆင်ကာ သစ်သားကြမ်းပြင်နှင့် မျက်နှာကြက်များကို တပ်ဆင်လိုက်သည်။

ဖန်သားကို အတော်ကြာအောင် ရှာဖွေပြီးနောက် အိုင်ဗီသည် ၎င်းကို လုံးဝကွဲပြားသော အမည်တစ်ခုအောက်တွင် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။

[အလင်းပေါက် အချပ်ပြား ကုန်ကြမ်း - ပြတင်းပေါက်များ၊ အကန့်များနှင့် တံခါးများအတွက် အသုံးပြုနိုင်သည်။ ကုန်ကျစရိတ် - တစ်စုံလျှင် ၂ KB။]

အိုင်ဗီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိသည်။ "ဒါကို အလင်းပေါက်အချပ်ပြားလို့ ခေါ်တာကိုး..." သူမ ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ အဲဒါပဲ ယူမယ်။"

[ပြတင်းပေါက်အားလုံးကို အလင်းပေါက်အချပ်ပြားများဖြင့် အစားထိုးလိုပါသလား။ ကုန်ကျစရိတ် - ၆ KB။]

"အစားထိုးမယ်။"

အလင်းလက်သွားပြီး အလင်းပြန်ပျောက်သွားချိန်တွင် ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော ပြတင်းပေါက်ဘောင်များ၌ ကြည်လင်တောက်ပသည့် ဖန်သားပြင်နှင့်တူသော အချပ်ပြားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူမ လျှောက်သွားပြီး ဖန်သားပြင်ပေါ်သို့ လက်ဖဝါးတင်ကြည့်လိုက်ရာ စစ်မှန်သော ဖန်သားကဲ့သို့ပင် ချောမွေ့အေးစက်နေသည်။

ရုတ်တရက် သူမ၏စိတ်ထဲတွင် ထိုဖန်သားများကို ကျောက်မျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်အလှဆင်ရန် အသုံးပြုလိုသော စိတ်ကူး ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ မျက်ဝန်းများ ဝင်းပသွားသည်။ "မျှော်စင်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းအချို့ကို ဒါတွေနဲ့ ဖုံးအုပ်လိုက်ရင်... ကြည့်လို့ အရမ်းကောင်းမှာပဲ။"

သူမ ပြကွက်ကို ထပ်မံနှိပ်လိုက်သည်။

[အပြင်ဘက်နံရံများတွင် အလင်းပေါက်အချပ်ပြားများ တပ်ဆင်လိုပါသလား။ ကုန်ကျစရိတ် - တစ်ထပ်လျှင် ၁၀ KB။]

အိုင်ဗီသည် မျက်နှာပြင်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားသည်။ "တစ်ထပ်ကို ၁၀ KB တောင်လား။ ဒါက ဓားပြတိုက်တာပဲ" သူမ မေးစေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ "ဒါပေမဲ့... အဝင်ဝနဲ့ အပေါ်ဆုံးပိုင်းလို နေရာအချို့ကိုပဲ အလှဆင်မယ်ဆိုရင်တော့ အများကြီး ကုန်မှာမဟုတ်ဘူး။"

သူမ အတည်ပြုလိုက်သည်။

အလင်းလက်သွားပြီးနောက် အောက်ခြေနံရံရှိ မီးခိုးရောင် ကျောက်နံရံများတွင် အထက်သို့ မြင့်တက်သွားသော ဖန်သားအချပ်ပြားကြီးများ ပေါ်လာသည်။ မျှော်စင်မှာ ပိုမိုတောက်ပပြီး ခေတ်မီသွားကာ ခေတ်သစ်စတိုင် ဆိုင်ခန်းနှင့် နှစ်ထပ်တိုက် ရောနှောထားသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်သွားသည်။

အိုင်ဗီ နောက်ဆုတ်ပြီး အံ့သြတကြီး မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ဝိုး... အရင်နေရာနဲ့တောင် မတူတော့ဘူး။"

သူမ၏ လက်ရာကို ကျေနပ်သွားသော်လည်း နောက်ထပ် မျှော်စင်များစွာ ဆောက်ရဦးမည်ကို တွေးမိသောအခါ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမသည် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ပြန်လည်နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။

"ကဲပါ... ပျင်းမနေစမ်းနဲ့ ဒီစွမ်းအင်သိုလှောင်ရုံဆိုတာ ရတနာတစ်ခုပဲ တခြားလူတွေဆို ဒါမျိုးရဖို့ အသည်းအသန်ဖြစ်နေမှာ အခု ဒါက မင်းလက်ထဲ ရောက်နေပြီပဲ အလုပ်ပင်ပန်းမှာကို ကြောက်နေတာလား မင်းချစ်တဲ့လူတွေအကြောင်း တွေးပြီး အလုပ်ပြန်စစမ်း"

သူမ၏ မိသားစု၊ သူငယ်ချင်းများနှင့် ဆိုင်းလပ်စ်အကြောင်း တွေးမိသောအခါ အိုင်ဗီသည် စိတ်အားထက်သန်လာပြီး ပိုမိုတက်ကြွစွာ မျှော်စင်များကို ဆက်လက်တည်ဆောက်တော့သည်။

သူမသည် အချို့အရာများကို စမ်းသပ်ကြည့်သည်။ လက်ရှိမျှော်စင်တွင် တိုက်ခန်းတစ်ခန်း ထပ်တိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ကန့်သတ်ချက်အချို့က သူမကို တားဆီးထားကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ အလွှာများ ထပ်တိုးရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဒုတိယထပ်ထက် ပို၍ တိုး၍မရခဲ့ပေ။

စိတ်ပျက်ပြီး ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အိုင်ဗီသည် ညစာကို အမြန်စားလိုက်သည်။ ကုန်ခါနီးဖြစ်နေသော ရိက္ခာများကို အမှတ်မထင် ကြည့်မိရာ သူမ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ပြန်လည်ညှိုးငယ်သွားသည်။

သူမတွင် အစားအသောက်များစွာ ရှိပါသည်။ ငါး၊ ဟင်းသီးဟင်းရွက်၊ ဆား၊ ဂျုံမှုန့်နှင့် အသားဘူးများပင် ရှိသည်။ သို့သော် သူမတွင် မရှိတော့ဘဲ ကုန်ဆုံးတော့မည့်အရာမှာ... ဆိုင်းလပ်စ်ကိုယ်တိုင် ချက်ပြုတ်ပေးထားသည့် အစားအစာများ ဖြစ်သည်။

သူမသည် စားတိုင်း ချွေတာစားသော်လည်း အစားအစာများမှာ ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ ပို၍ သိမ်းမထားခဲ့မိသည်ကို သူမ နောင်တရမိသည်။

'ငါသာ အဲဒီတုန်းက ပိုပြီး လောဘကြီးပြီး အစားအသောက်တွေ အများကြီး သိမ်းခဲ့ရင် ကောင်းမှာပဲ...'

သူမ ဆိုင်းလပ်စ်ကို အလွန်အမင်း လွမ်းဆတ်သည့်အခါတိုင်း အစားအစာများကို သတိရပြီး အနည်းငယ်စီသာ စားခဲ့သည်။ ယခုမူ... အနာဂတ်တွင် သူ့ကို လွမ်းနေလျှင်ပင် စားစရာ သူကိုယ်တိုင်ချက်သည့် အစားအစာ မရှိတော့သည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ။

'သူ ဘယ်မှာလဲ။ ဘာလို့ အခုထိ ပြန်မလာသေးတာလဲ။' အိုင်ဗီ တွေးနေမိသည်။

စားသောက်ပြီးနောက် သူမသည် မျှော်စင်အချို့ ထပ်မံတည်ဆောက်ပြီးမှ သိုလှောင်ရုံအတွင်းမှ ထွက်လာခဲ့သည်။

လွန်ခဲ့သော ပတ်အနည်းငယ်အတွင်း စခန်းကို စောင့်ရှောက်ရုံသာမက အိုင်ဗီသည် စက်ပစ္စည်းပိုင်ရှင်အချို့နှင့်လည်း ဆက်သွယ်ခဲ့သည်။ ယခုအချိန်အထိ သူမသည် စက်ပစ္စည်းအချို့ကို အမျိုးအစားခွဲခြားထားပြီးဖြစ်ကာ ဝယ်သူမရှိသဖြင့် ရောင်းသူနှင့်လည်း ညှိနှိုင်းမှုများ ပြီးမြောက်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက်ကပ်အတွင်း လူအများစုမှာ အသားဘူး သို့မဟုတ် ရိုးရှင်းသော ကိရိယာများကဲ့သို့ အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာများကိုသာ လိုချင်ကြသည်။ လေးလံသော စက်ကြီးများကို ဆွဲယူသွားရန် မည်သူမျှ အချိန်နှင့် ခွန်အား မရှိကြပေ။ သို့သော် အိုင်ဗီတွင် စွမ်းအင်သိုလှောင်ရုံ ရှိသဖြင့် စိုးရိမ်စရာမလိုဘဲ သိမ်းဆည်းထားနိုင်သည်။

သူမအတွက် အသုံးအဝင်ဆုံးဖြစ်မည့် စက်ပစ္စည်းများကို စာရင်းပြုစုလိုက်သည်။

ပထမဆုံးမှာ ဂျုံကြိတ်စက် ဖြစ်သည်။ ကြီးမားလေးလံသော်လည်း ၎င်းသည် ဂျုံ သို့မဟုတ် ပြောင်းဖူးများကို ဂျုံမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်သည်။ ၎င်းမရှိလျှင် ပေါင်မုန့်နှင့် ခေါက်ဆွဲများ လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

ဒုတိယမှာ ဆီကြိတ်စက် ဖြစ်သည်။ နေကြာစေ့ သို့မဟုတ် ပဲစိမ်းများမှ စားအုန်းဆီ ထုတ်လုပ်ရန် အသုံးပြုသည်။ ၎င်းမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ဆူညံသော်လည်း တစ်ခါတပ်ဆင်ပြီးလျှင် ဆီများကို အကန့်အသတ်မရှိ ထုတ်ပေးနိုင်သည်။

တတိယမှာ ရေသန့်စင်စက် ဖြစ်သည်။ ထုထည်ကြီးမားသော်လည်း အလွန်အရေးပါသည်။ ၎င်းသည် ညစ်ပတ်သော မြစ်ရေများကို သန့်စင်ပေးနိုင်ပြီး နေ့စဉ် သောက်သုံးရေကြည်များ ရရှိစေနိုင်သည်။ အိုင်ဗီသည် မြစ်ရေ ဂါလန် ထရီလီယံ ၅၀ ကို သိုလှောင်ထားပြီး ဖြစ်ရာ ဤစက်ရှိလျှင် စခန်းတွင် ပိုမိုသန့်ရှင်းသော သောက်သုံးရေများ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

စတုတ္ထမှာ မုန့်စိမ်းနယ်စက် ဖြစ်သည်။ လူတစ်ယောက်ထက်ပင် ကြီးမားသော်လည်း ၎င်းသည် ပေါင်မုန့်၊ ခေါက်ဆွဲနှင့် မုန့်မျိုးစုံအတွက် မုန့်စိမ်းကို မိနစ်ပိုင်းအတွင်း နယ်ပေးနိုင်သည်။

ပဉ္စမမှာ ဒိန်ခဲလုပ်စက် ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်ကြီးတွင် မည်သူမျှ သိမ်းထားရန် မစဉ်းစားမိသည့်အရာ ဖြစ်သော်လည်း အိုင်ဗီကတော့ ပြုံးနေမိသည်။ "နို့ကို ဒိန်ခဲအဖြစ် ပြောင်းနိုင်ရင် အစားအသောက်က ပိုပြီး အထားခံမှာပဲ။"

ဆဋ္ဌမမှာ ဆန်စက် ဖြစ်သည်။ စပါးကြမ်းများကို သန့်ရှင်းသော ဆန်ဖြူအဖြစ် ပြောင်းလဲရန် အသုံးပြုသည်။ စက်မှာ လေးလံသော်လည်း အလွန်အသုံးဝင်သည်။

သတ္တမမှာ အသားကြိတ်စက်နှင့် ဆေးစက် ဖြစ်သည်။ အသားများကို ပိုမိုအထားခံသော အစားအစာများအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

အခန်း ၁၉၂ - စက်ရုံများ

ကိုးခုမြောက်မှာ ဘီယာချက်စက် ဖြစ်သည်။ လူအများစုမှာ အသက်ရှင်သန်ရေးက ပထမဖြစ်သဖြင့် သောက်စရာများကို အရေးမပါဟု သတ်မှတ်ကာ လျစ်လျူရှုထားကြသည်။ သို့သော် နောင်လာမည့် နှစ်များတွင် ဘီယာသည် အဖိုးတန် ငွေကြေးတစ်ရပ်ကဲ့သို့ လဲလှယ်နိုင်သော အရာဖြစ်လာမည်ကို လူနည်းစုသာ သိကြသည်။

တစ်ဆယ်ခုမြောက်မှာ ရေခဲစက်အကြီးစား ဖြစ်သည်။ မကြာမီ သဘာဝဘေးအန္တရာယ်များ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ကျရောက်လာတော့မည်ဖြစ်ရာ အလွန်အမင်း ပူပြင်းသည့် ရာသီဥတု ရောက်လာချိန်တွင် ရေခဲသည် ဈေးကြီးသော ကုန်စည်တစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

စက်ပစ္စည်းများနှင့် အစားအသောက်များကို ဝယ်ယူနေစဉ် အိုင်ဗီသည် အလွန်အမင်း ပူပြင်းခြင်းနှင့် အေးမြခြင်းတို့အတွက် အထောက်အပံ့များကို သိုလှောင်ရန် စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ရောင်းချသူ မရှိသဖြင့် စိတ်ပျက်ခဲ့ရသည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ် ငါးလကြာပြီးနောက်တွင် ပစ္စည်းလက်ကျန်ရှိသော ရောင်းသူမှာ အလွန်ရှားပါးသွားပြီဖြစ်သည်။ အချို့မှာ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သလို၊ အချို့မှာလည်း ၎င်းတို့၏ စတိုးဆိုင်များ သို့မဟုတ် ထုတ်လုပ်ရေးစင်တာများနှင့် ဝေးရာသို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။

ပိုင်ရှင်များ မသွားနိုင်တော့သည့် ထုတ်လုပ်ရေးစင်တာများ၏ သတင်းအချက်အလက်နှင့် ပိုင်ဆိုင်ခွင့်များကို ဝယ်ယူရန် အိုင်ဗီ စဉ်းစားခဲ့သည်။ သို့သော် ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်။ အကယ်၍ အိုင်ဗီ ရောက်သွားချိန်တွင် မြေပြိုမှုကြောင့် ထိုစက်ရုံများ ပျက်စီးနေခဲ့လျှင် သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပစ္စည်းအားလုံးကို ခိုးယူသွားခဲ့လျှင် သူမအတွက် အရှုံးပေါ်နိုင်တယ်လေ

သို့သော်လည်း အချို့သော စက်ရုံပိုင်ဆိုင်ခွင့်များကို ဝယ်ယူရန် သူမ စိတ်ဝင်စားမိသည်။ ဥပမာ - ရေသန့်ဗူးစက်ရုံ တွင် သန့်ရှင်းသော သောက်ရေဗူးများကို အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်သည့် စက်များနှင့် ကုန်ကြမ်းများ ရှိသည်။ လူတိုင်း ရေသန့်လိုသည်ဖြစ်ရာ ရေဗူးများသည် အမြဲတမ်း အသုံးဝင်နေမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အသားဘူးစက်ရုံ လည်း ရှိသေးသည်။ အသား၊ ပဲနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လေလုံပိတ်ပေးနိုင်သည့် စက်များ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ နေရာတစ်ခုလုံး တစ်ဝက်လောက် ပျက်စီးနေလျှင်ပင် လေလုံပိတ်စက် တစ်လုံးတည်းကို ကယ်တင်နိုင်ရုံနှင့် သူမအတွက် အစားအသောက် သိုလှောင်မှုမှာ အကန့်အသတ်မရှိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

နောက်ထပ် စိတ်ဝင်စားစရာမှာ အထည်စက်ရုံ ဖြစ်သည်။ ဘေးအန္တရာယ်များ ကျရောက်လာချိန်တွင် အဝတ်အစားများမှာ မြန်မြန်ဆန်ဆန် စုတ်ပြဲသွားမည်ဖြစ်သည်။ နွေးထွေးသော ဂျာကင်များ၊ ဖိနပ်များနှင့် ခိုင်ခံ့သော အထည်များသည် တစ်နေ့တွင် ရတနာများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

သူမသည် ဓာတ်မြေဩဇာစက်ရုံ ကိုလည်း တွေးမိသည်။ လူအများစုက လျစ်လျူရှုထားသော်လည်း ရေရှည်ရှင်သန်ရန်အတွက် စိုက်ပျိုးရေးသည်သာ တစ်ခုတည်းသော လမ်းစဖြစ်ကြောင်း သူမ သိသည်။ ဓာတ်မြေဩဇာမရှိလျှင် ကောင်းမွန်သော မြေဆီလွှာပင်လျှင် နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း အသုံးမကျ ဖြစ်သွားနိုင်သည်။

ဘက်ထရီစက်ရုံ လည်း ရှိသေးသည်။ လျှပ်စစ်ဓာတ်အားပေးစက်ရုံများ ပျက်စီးနေသဖြင့် အန္တရာယ်များသော်လည်း ဘက်ထရီများသည် မီးချောင်းများ သို့မဟုတ် စက်အသေးစားများကို အားပေးနိုင်သည်။ ကမ္ဘာပျက်ကပ်၏ မှောင်မိုက်သော ညများတွင် ၎င်းတို့သည် ကြွယ်ဝမှု တစ်ခုပင် ဖြစ်လာမည်။

သူမတွင် ဆိုလာပြားများ ရှိသော်လည်း အလွန်အမင်း ပူပြင်းသည့် ရာသီတွင် အားသွင်းထားသော မီးစက်များသည် ၃ လမှ ၄ လအထိ ကြာမြင့်မည့် အလွန်အမင်း အေးမြသော ရာသီတွင် လျှပ်စစ်ကုန်သွားပေလိမ့်မည်။ ထိုအချိန်တွင် ဘက်ထရီများကို လက်နှိပ်ဓာတ်မီး သို့မဟုတ် အခြား အသုံးဝင်သော ပစ္စည်းလေးများတွင် အသုံးပြုနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးမှာတော့ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းစက်ရုံ ဖြစ်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားကြောင့် ဆေးဝါးအချို့ ရရှိထားသော်လည်း ဆေးစက်ရုံကို တစ်ခေါက်လောက် သွားရောက်စီးနင်းတာက ပိုကောင်းမည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။

အိုင်ဗီအတွက် ကံကောင်းသော အချက်မှာ သူမသည် ဆိုလာပြားများနှင့် ဂျင်နရေတာ အားလုံးကို အက်တလပ် ထံမှ ဝယ်ယူထားပြီးဖြစ်ရာ ယခုအခါ သူမ မျက်စိကျနေသော စက်ရုံပိုင်ဆိုင်ခွင့်များကို ဝယ်ယူရန် အရင်းအနှီး လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

မာသာ၏ အကူအညီဖြင့် အိုင်ဗီသည် စက်ရုံများနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို အမြန်စုဆောင်းကာ နောက်ဆုံးစာရင်းကို ပြုစုလိုက်သည်။ ညှိနှိုင်းမှုများ ပြုလုပ်ရန် တာဝန်ရှိသည့် မာသာထံ စာရင်းပေးပြီးနောက် အိုင်ဗီ အနားယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ "ဝင်ခဲ့ပါ။" အိုင်ဗီ နဖူးကို နှိပ်နယ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လီလီယန်နာ ဝင်လာပြီး အိုင်ဗီကို အရိုအသေပေးကာ သတင်းပို့သည်။ "မစ္စအိုင်ဗီ... ဆိုင်းလပ်စ်တို့ အဖွဲ့ ပြန်ရောက်ပါပြီ။"

အိုင်ဗီ၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ခေတ္တရပ်သွားပြီး ပင်ပန်းသမျှမှာလည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူမ မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး "သူတို့ စစ်တပ်စခန်းကို ရောက်ပြီလား" ဟု စိတ်အားထက်သန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" လီလီယန်နာ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။ ထို့နောက် သူမ တွေဝေသွားပြီးမှ "မစ္စတာ ဆိုင်းလပ်စ်ကို ဒီကို ဖိတ်ပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"မလိုဘူး" အိုင်ဗီ ထရပ်ကာ တံခါးဆီသို့ အပြေးသွားလိုက်သည်။ "မာသာကို ပြောလိုက်ဦး၊ ငါ ဒီနေ့ ခွင့်ယူတယ်လို့။"

လီလီယန်နာက 'ဟုတ်ကဲ့' ဟုပင် ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာတင် အိုင်ဗီက ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

'ဟင် ဘော့စ်က ဘာလို့ ဒီလောက် အလောတကြီး ဖြစ်နေရတာလဲ။ မစ္စတာ ဆိုင်းလပ်စ်နဲ့ စာရင်းရှင်းစရာ ရှိလို့လား။' လီလီယန်နာ တွေးနေမိသည်။ အိုင်ဗီ၏ မျက်နှာမှာ ပြတ်သားမှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်စိတ်လေး အနည်းငယ် ရောယှက်နေသဖြင့် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် ရန်ဖြစ်ရန် ထွက်သွားသလားဟု လီလီယန်နာ ထင်မှတ်နေမိသည်။

စခန်းက မထွက်ခင်မှာ အိုင်ဗီဟာ အဝတ်အစားတွေကို အသစ်လဲလိုက်သလို အတွင်းခံကိုပါ လဲလှယ်လိုက်ပါတယ်။ သေသေချာချာ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမ ဝယ်ထားတဲ့ အနက်ရောင် အတွင်းခံကို ဝတ်ဆင်လိုက်ရာ သူမရဲ့ မျက်နှာဟာ နီမြန်းသွားပါတော့တယ်။

'ရှက်မနေနဲ့ ရှက်မနေနဲ့ အခုက တိုက်ပွဲဝင်ရမယ့် အချိန်ပဲ!' သူမကိုယ်သူမ အားပေးပြီးနောက် လှပတဲ့ ပန်းပွင့်လေးတွေပါတဲ့ အဖြူရောင် ကြိုးတစ်ကိုယ်တော် ဂါဝန်လေးကို ဝတ်လိုက်ပါတယ်။

ရင်ဘတ်ဟိုက် ပုံစံလေးက သူမရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုရှိတဲ့ ရင်သားအလှကို ပေါ်လွင်စေပြီး ဒူးဖုံးဂါဝန်လေးက သူမရဲ့ သွယ်လျတဲ့ ကိုယ်လုံးလေးကို ပိုပြီး ထင်ရှားစေပါတယ်။ ထို့နောက် ဆံပင်ကို အထုံးလေး ထုံးလိုက်ပြီး ဆံနွယ်လေး နှစ်ပင်ကို ပါးပြင်ဘေးမှာ ဝဲကျနေစေလိုက်ပါတယ်။

ရင်ခုန်သံတွေ တဒိန်းဒိန်းနဲ့ အိုင်ဗီဟာ ထွက်လာခဲ့ပါတယ်။ လမ်းမှာ လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်ပြီး ပြန်လာတဲ့ ဖရန်ကလင်နဲ့ တွေ့ပါတယ်။ သူမကို မြင်လိုက်ရတဲ့ ခဏမှာပဲ သူဟာ မှင်သက်ပြီး ရပ်သွားပါတယ်။

အိုင်ဗီကတော့ သူ့ကျန်းမာရေးကို စိုးရိမ်တာထက် ဆိုင်းလပ်စ်ကို မြင်ချင်စိတ်က ပိုနေပါတယ်။ သူမရဲ့ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ထိန်းချုပ်ရင်း သူ့နားကို သွားပြီး မေးလိုက်ပါတယ်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ အဆိပ်မိလို့လား"

အိုင်ဗီ့ခေါင်းထဲ ပထမဆုံး ဝင်လာတဲ့ အတွေးက ဒါပါပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ စခန်းထဲက တစ်ယောက် အဆိပ်မိပြီး နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘဲ ၂ နာရီလောက် တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေခဲ့ဖူးလို့ပါ စုံစမ်းကြည့်တော့ လေ့ကျင့်နေတုန်း မတော်တဆ အဆိပ်မိသွားတာဖြစ်ပြီး ကုသပေးသူက အမြန်မကုပေးရင် သူ သေသွားနိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ဖရန်ကလင် တောင့်တောင့်ကြီး ဖြစ်နေတာကို မြင်တော့ အိုင်ဗီ စိတ်ပူသွားတာပါ။

ဒါပေမဲ့ ဖရန်ကလင်က မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းခါကာ ချောင်းဟန့်လိုက်ပါတယ်။ "ဟင့်... ဟင့်အင်း... ကျွန်တော် အဆင်ပြေပါတယ်။ ကျွန်တော်... အံ့သြသွားလို့ပါ"

"အံ့သြသွားတယ် ဟုတ်လား" အိုင်ဗီက နားမလည်သလို ခေါင်းလေး စောင်းကြည့်လိုက်ပါတယ်။

ဖရန်ကလင်က နားရွက်လေးတွေ နီရဲလာပြီး သူ့ဂုတ်ကို ကုတ်လိုက်ပါတယ်။ "မစ္စအိုင်ဗီ... ဒီနေ့... ကြည့်ရတာ တစ်မျိုးလေး ဖြစ်နေလို့ပါ"

အိုင်ဗီ ခေတ္တမျှ ကြောင်သွားပြီးမှ သူ ဘာကို ဆိုလိုမှန်း သိသွားပါတယ်။

သူမရဲ့ မျက်နှာလေး ပူထူသွားပြီး အကြည့်ကို လွှဲလိုက်ပါတယ်။ "အော်... အဲဒါဆိုလည်း ဒီမှာ ကြောင်ကြည့်မနေနဲ့တော့။ ငါ လုပ်စရာ ရှိသေးတယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မမ..." ဖရန်ကလင်က ခေါင်းညိတ်ပြီးမှ "မမ မကန့်ကွက်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော် လိုက်ခဲ့ပေးရမလား" ဟု မေးလိုက်လေသည်။