အခန်း (၁၇၅၅-၁၇၅၆)

အခန်း (၁၇၅၅) - နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နယ်မြေကိုးခု

လူတိုင်းမှာ ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဝမ်ယဲ့က ပြုံး၍

"ဖန့်ငရဲမင်း..."

"ဒုတိယအစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော့်ကို နံပါတ် ၉ လို့ပဲ ခေါ်ပါ၊ ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အားနာနေရတာလဲ"

"အဲဒါက..."

ဝမ်ယဲ့မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားပြီးနောက် ခါးသက်သက် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"နံပါတ် ၉... မင်းမှာ လူအရှင်တွေကို ထည့်ထားလို့ရတဲ့ ရတနာပစ္စည်း ရှိလို့လား"

"လူအရှင်တွေကို ထည့်ထားလို့ရတဲ့ ရတနာ ဟုတ်လား"

လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ ဝင်းလက်သွားကြသည်။

ဤကဲ့သို့သော ရတနာမျိုးမှာ အလွန်ပင် တွေ့ရခဲလှပြီး ရှားပါးလွန်းသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။

"အမှန်ပါပဲ... အဲဒီဘက်ရောက်ရင် သူတို့တွေ သက်ရောက်မှု မခံရအောင် ကျွန်တော့်ဆီ အပ်ထားတာက ပိုပြီး စိတ်ချရပါလိမ့်မယ်"

ဖန့်ချန်က ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ တာဝန်က ဒီလူတွေကို ဖေးယွီကြယ်စုတန်း ရောက်တဲ့အထိ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စောင့်ရှောက်သွားဖို့လေ။ ဒီကြားထဲမှာ ဘယ်သူ့လက်ကိုမှ လွှဲမပေးရဘူး။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု ချို့ယွင်းသွားရင် အပြစ်တင်ခံရတာက အသေးအဖွဲပေမဲ့ ထိုက်ချန်းနယ်မြေ တိုက်ပွဲကို ထိခိုက်သွားရင်တော့ ဒီပြစ်မှုက ကြီးလွန်းလိမ့်မယ်..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က ခါးခါးသီးသီး ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဖန့်ငရဲမင်း... ကျွန်မတို့က ဖန့်ငရဲမင်းကို မယုံကြည်လို့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အထင်မလွဲပါနဲ့ဦး"

ယဲ့ချင်းချူးက ဝင်ရောက် ရှင်းပြသည်။

ဖန့်ချန်က လက်ကာပြလိုက်သည်

"မိတ်ဆွေတို့ရဲ့ စိုးရိမ်မှုကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ရှင်းပြနေဖို့ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော့်နေရာမှာ ဆိုရင်လည်း စောင့်ရှောက်ရမယ့်သူကို သူစိမ်းလက်ထဲ လွယ်လွယ်နဲ့ အပ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဆိုရင်လည်း အဲဒီဘက်ရောက်ရင် သူတို့ကို သေသေချာချာ ကာကွယ်ပေးဖို့ပဲ သတိထားကြတာပေါ့"

လူတိုင်းက ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ဖန့်ချန်သည် လက်ကို ခပ်ဖွဖွ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေလှိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ အတွင်းဘက်တွင် မြေအောက်လိုဏ်ဂူတစ်ခုနှင့် ဆက်သွယ်ထားပုံရသည်။

လူတိုင်းသည် ထိုလိုဏ်ဂူအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့ကြပြီး အတော်ကြာအောင် လျှောက်လှမ်းခဲ့ရာ အလွန်နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်၏ အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။

မသေမျိုးအဆင့် ရောက်နေသူများအတွက် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း 'ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ လူဝင်စား' များမှာမူ မခံမရပ်နိုင် ဖြစ်လာကြပြီဖြစ်သည်။

ဝမ်ယဲ့သည် ထိုအချက်ကို သတိပြုမိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အေးစက်သော စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်မှာ တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ကျဆင်းသွားတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် လူတိုင်းသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော ချော်ရည်များ ပြည့်နှက်နေသည့် ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

မနီးမဝေးတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဖုန်တက်နေပုံရသည့် တည်နေကူးပြောင်းရေးအစီရင် တစ်ခု ရှိနေသည်။

"ဒီအစီရင်က သုံးလို့ရသေးရဲ့လား"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်သည်။

ဝမ်ယဲ့က ရှေ့တိုး၍ စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အစီရင်က ပျက်စီးတာ မရှိဘူး၊ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေ ထည့်လိုက်ရင် သုံးလို့ရပါပြီ"

"တကယ်လို့... ယွမ်ရှူးရွှယ်က ငါတို့ကို လိမ်ခဲ့ရင်ကော"

"တစ်ဖက်မှာ ထောင်ချောက် ဆင်ထားတာဆိုရင်ကော"

တစ်စုံတစ်ယောက်က စိတ်ထဲတွင် ရှိနေသည့် သံသယကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤသံသယမှာ အစကတည်းက ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း စောစောက ပြောရန် အဆင်မပြေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းနှင့် ဝမ်ယဲ့တို့သည် ချက်ချင်းပင် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ဖန့်ချန်နှင့် ယွမ်ရှူးရွှယ်တို့ကြားက အပေးအယူကို ထုတ်ပြော၍ မရချေ။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမှာ လူသိနည်းလေ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။

"ငါ အရင်သွားကြည့်မယ်၊ ပြဿနာမရှိဘူးဆိုရင် ပြန်လာခေါ်မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြောပြီးသည်နှင့် မိယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ အစီရင်အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။

"နံပါတ် ၉... ငါလည်း မင်းနဲ့အတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ဝမ်ယဲ့က အမူအရာ လှုပ်ရှားသွားပြီး နောက်မှ လိုက်သွားသည်။

"ဒါဆို မင်းတို့နှစ်ယောက် အရင်သွားလိုက်ကြ၊ ပြဿနာမရှိရင် တစ်ယောက်ယောက်က ပြန်လာအကြောင်းကြားပေးလေ။ ဥတွေကိုခြင်းတောင်းတစ်ခုတည်းထဲ ထည့်မထားတာက ပိုကောင်းပါတယ်"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းက ဆိုသည်။

မကြာမီမှာပင် အစီရင်မှာ စတင် လည်ပတ်သွားပြီး ဖန့်ချန်တို့၏ ပုံရိပ်များသည် အပြာရောင်အလင်းတန်းများအတွင်း ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လူတိုင်း၏ ရှေ့မှ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ဤနေရာမှာ တစ်လောကလုံးကို စိမ်းလန်းသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးက ဖုံးလွှမ်းထားသည့် ဂြိုဟ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ဂြိုဟ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ၊ ပလ္လင်တစ်ခုနှင့် တူသော နေရာ၌ အစီရင်တစ်ခုမှာ အပြာရောင်အလင်းတန်းများ ရုတ်တရက် လင်းလက်လာသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ပုံရိပ်အချို့မှာ အစီရင်အတွင်းမှ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ဒီက လေထုက..."

ဝမ်ယဲ့က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး မသေမျိုးစွမ်းအားများဖြင့် ကာကွယ်ရေးအကာအကွယ် တစ်ခုကို ချက်ချင်း တည်ဆောက်လိုက်သည်။

"ဒီက လေထုထဲမှာ အဆိပ်ပြင်းတွေ ပါနေတယ်"

ဖန့်ချန်က လက်ကို ဆန့်ထုတ်ကာ လက်ညှိုးနှင့် လက်မဖြင့် လေထုကို ညှစ်ကြည့်ပြီး အနည်းငယ် ပွတ်တိုက်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထိပ်နှစ်ခုမှာ ချက်ချင်းပင် စိမ်းဖန့်ဖန့် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး အပေါ်တွင် ကပ်ငြိနေသော အမှုန်အမွှားလေးများမှာ ရောဂါပိုးမွှား သို့မဟုတ် ကပ်ရောဂါ တစ်ခုခုနှင့် တူနေသည်။

"ဒီလောက်အထိ ပြင်းတဲ့ အဆိပ်မျိုးဆိုရင် မသေမျိုးအဆင့်တွေတောင် လွယ်လွယ်နဲ့ အသက်ရှူလို့ မရဘူး၊ အကာအကွယ် လုပ်ထားဖို့ လိုမယ်"

ဝမ်ယဲ့က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်

"ဒီနေရာက အလောင်းတောင် ကန့်သတ်နယ်မြေနဲ့ တကယ်ပဲ နီးနေပုံရတယ်"

"ဒီလောက်ပဲ ဆိုရင်တော့ ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ အကာအကွယ် သေသေချာချာ လုပ်ထားရင် ဒီညစ်ညမ်းမှုတွေက ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်

"ဒုတိယအစ်ကိုကြီး... ခဏလောက် ဒီမှာ စောင့်နေပါဦး၊ ငါ အပေါ်တက်ပြီး သွားကြည့်လိုက်မယ်"

"အတူတူ သွားကြတာပေါ့၊ မင်းက ငရဲမင်းဆိုပေမဲ့ လူ့ပြည်က နည်းလမ်းတွေက အန္တရာယ်အားလုံးကို လျစ်လျူရှုနိုင်တယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ"

ဝမ်ယဲ့က ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

"ဒါဆိုရင်လည်း အတူတူပေါ့"

မကြာမီမှာပင် ပုံရိပ်လေးခုမှာ မြေအောက်မှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

လှမ်းကြည့်လိုက်သမျှ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးတစ်ခုလုံးမှာ စိမ်းလန်းစိုပြည်နေသည်။

သို့သော် ထိုစိမ်းလန်းမှုများမှာ အပင်များကြောင့် မဟုတ်ဘဲ လေထုထဲတွင် ပျံ့နှံ့နေသော ပြင်းထန်သည့် အဆိပ်မြူများကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိုအဆိပ်မြူများသည် အစိမ်းရောင်ရှိပြီး ကြည့်ရသည်မှာ စိမ်းလန်းသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးသဖွယ်ပင်။

ဝမ်ယဲ့ တည်ဆောက်ထားသော ကာကွယ်ရေးအကာအကွယ်မှာ အဆိပ်များ၏ တိုက်စားမှုကို စဉ်ဆက်မပြတ် ခံနေရပြီး အားနည်းသွားမည့် ပုံပေါ်နေသည်။ ဝမ်ယဲ့သည် မျက်နှာပျက်သွားကာ မသေမျိုးစွမ်းအားများကို ပိုမိုထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ အကာအကွယ်မှာ အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုထူထဲသွားတော့သည်။

"ဒီမှာ တခြားအန္တရာယ်တော့ မရှိပါဘူး၊ ဒီအဆိပ်တွေကို မရှူမိဖို့ပဲ လိုတာပါ"

ဖန့်ချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းပြီးနောက် ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ ပြန်သွားပြီး သူတို့ကို ခေါ်လိုက်ဦးမယ်"

ဝမ်ယဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ လူဝင်စားကို ခေါ်ကာ မြေအောက်သို့ ပြန်ဆင်းသွားသည်။

ဖန့်ချန်ကမူ မိယွီနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ရှန်ယွဲ့ကွမ်းတို့ ရောက်လာသည့်အခါတွင်လည်း အဆင်သင့် ကြိုဆိုနိုင်ရန် ဖြစ်သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာသောအခါ လေထုထဲတွင် ရုတ်တရက် 'ရှူးရှူး' ဟူသော အသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် မိယွီသည် သူမ၏ အကာအကွယ်ကို ရုတ်တရက် ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး လျှပ်စီးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့မှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည့်အခါတွင်မူ လက်ထဲ၌ အလွန်ဝဖြိုးသော ပိုးကောင်တစ်ကောင် ပါလာသည်။

သူမသည် ထိုပိုးကောင်ကို မြိန်ရေယှက်ရေ စားရင်း ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့် လုပ်နေသည်။

"ဒီက ပိုးကောင်တွေက အဆိပ်တွေ ပြည့်နေတာပဲ၊ တကယ့်ကို အရသာရှိတယ်"

"မိယွီမိတ်ဆွေ... ဒီက အဆိပ်မြူတွေက နင့်အပေါ် ဘာမှ သက်ရောက်မှု မရှိဘူးလား"

ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။

"မရှိဘူး ထင်တာပဲ၊ လေထုထဲက အနံ့ကတောင် မွှေးပျံ့နေသလိုပဲ"

မိယွီက ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လေကို အဝရှူသွင်းလိုက်ပြီး မျက်လုံးကို အကြာကြီး မှိတ်ထားသည်။ ထို့နောက်မှ မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လာကာ ဖန့်ချန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"တကယ်ပဲ ကျွန်မအပေါ် ဘာသက်ရောက်မှုမှ မရှိပါဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အကျိုးတောင် ရှိသေးတယ်။ အဆိပ်က ပိုပြင်းလေလေ၊ ကျွန်မရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့်က ပိုမြန်မြန် တိုးတက်လေလေပဲ"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသွားသည်။ ဤနတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တို့၏ မွေးရာပါ လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုမှာ လူသားမျိုးနွယ်တို့ လိုက်မမီနိုင်သော အချက်ပင် ဖြစ်သည်။

ထပ်မံ၍ အတန်ကြာအောင် စောင့်ဆိုင်းနေစဉ် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အဆိပ်မြူများမှာ ချက်ချင်းပင် လွင့်စင်သွားကြသည်။

ဖန့်ချန်သည် မိယွီကို ဆွဲကာ အရိပ်များကြားထဲသို့ ချက်ချင်းပင် တိုးဝင် ပုန်းကွယ်လိုက်သည်။

ကောင်းကင်ထက်တွင် ခံတပ်ကြီးတစ်ခုနှင့် တူသော မသေမျိုးလှေ တစ်စင်းမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းသက်လာသည်။

စောစောက လေပြင်းမှာ ထိုလှေကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီလှေရဲ့ ပုံစံက အတော်လေး ထူးဆန်းတယ်နော်"

မိယွီက ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်နေသည်။ သူမ ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးချေ။

ပုံမှန် မသေမျိုးလှေများသည် အလျားရှည်ကြသော်လည်း ဤလှေမှာမူ ဝိုင်းစက်နေပြီး အပေါ်တွင် အထပ်လိုက် အဆောက်အဦးများ ပါရှိသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကောင်းကင်တွင် ပျံသန်းနေသော ကျင့်ကြံရေးဂူဗိမာန် တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

"ဒီလို လှေပုံစံမျိုးက... လူ့ပြည် နယ်မြေကိုးခု ရဲ့ ထွက်ကုန်နဲ့ မတူဘူး..."

ဖန့်ချန်၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မိယွီကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုလှေဆီသို့ ဦးတည်၍ တိုးကပ်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုလှေ၏ အပေါ်ဆုံး၌ မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသူ တစ်ဦး ရပ်နေသည်။

သူမသည် ဦးထုပ်ကို အသာအယာ ဖယ်လိုက်ရာ နီရဲနေသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မျက်နှာမှာ အတော်လေး လှပသပ်ရပ်သော်လည်း သူမ၏ အရေပြားမှာ နီရဲသော ပုံဆောင်ခဲများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး အတွင်းရှိ အရိုးများ၊ အကြောများနှင့် စီးဆင်းနေသော အစိမ်းရောင် သွေးများ၊ အပြာရောင် ဦးနှောက်များကိုပင် မှိန်ပြပြ မြင်နေရသည်။

"ဒီနေရာက... နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နယ်မြေကိုးခု ဖြစ်ရမယ်... ငါ နောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီ..."

သူမက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူမ၏ နောက်ဘက် မနီးမဝေးတွင် ရပ်နေသော ဖန့်ချန်နှင့် မိယွီတို့မှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ ကြောင်အသွားကြသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နယ်မြေကိုးခု ဟုတ်လား

မျက်မှောက်ခေတ်တွင် လူ့လော နယ်မြေကိုးခု ကို ထိုသို့ ခေါ်ဝေါ်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ချေ...

အခန်း (၁၇၅၆) - နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးများ

"ဖန့်အမာခံတပည့်... ကျွန်မတို့ဆီက လူကြီးသူမတွေ ပြောဖူးတာတော့ 'နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နယ်မြေကိုးခု' ဆိုတာ အတော်လေး ရှေးကျတဲ့ အခေါ်အဝေါ်တစ်ခုတဲ့။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တွေ ကျဆုံးသွားပြီး လူသားမျိုးနွယ်တွေက သုံးလောကလုံးကို အုပ်စိုးလာကတည်းက ဒီနေရာဟာ လူ့လောက နယ်မြေကိုးခု ဖြစ်လာခဲ့တာ"

မိယွီက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်

"ဒီအမျိုးသမီးက ရှေးဟောင်းအခေါ်အဝေါ်ကို သုံးနေတယ်၊ ပြီးတော့ သူမရဲ့ မသေမျိုးလှေပုံစံကလည်း အတော်လေး ထူးဆန်းနေပြန်တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ရှေးဟောင်းခေတ်တုန်းက တခြားတစ်နေရာကို ရွှေ့ပြောင်းအခြေချသွားကြတဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးတွေ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

"တခြားနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းသွားပြီးမှ ဒီကို ပြန်ရောက်လာတာပေါ့..."

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်များမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်သွားသည်။

အကယ်၍ ရှေ့မှ မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည် အမှန်တကယ်ပင် ရွှေ့ပြောင်းသွားခဲ့သော နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ဘိုးဘေးတစ်ဦး ဖြစ်နေခဲ့လျှင်... လူသားမျိုးနွယ်များ နယ်မြေကိုးခုသို့ မရောက်ရှိလာခင်ကတည်းက ဤနေရာရှိ နတ်ဆိုးများသည် ဟင်းလင်းပြင် ကို စူးစမ်းရှာဖွေနိုင်သည့် စွမ်းရည်ရှိနေခဲ့ပြီး ယခုခေတ် ရှေ့ဆောင်တပ်ဖွဲ့ များကဲ့သို့ စနစ်တကျ ဖွဲ့စည်းမှုမျိုး ရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုလိုခြင်းပင်။

'အကယ်၍ သူတို့က အပြင်လောကမှာ မှီတင်းနေထိုင် ပြန့်ပွားနိုင်မယ့် နေရာသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အခြေခိုင်သွားပြီဆိုမှ နယ်မြေကိုးခုကို ပြန်လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာဆိုရင်...'

ဖန့်ချန်၏ မျက်မှောင်များမှာ အနည်းငယ် ကြုတ်သွားသည်။

အကယ်၍ ဤအတွေးမှာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ထိုအမျိုးသမီး၏ နောက်ကွယ်တွင် အပြင်လောက၌ အခြေခိုင်နေပြီး အင်အားတောင့်တင်းလှသော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ ရှိနေနိုင်ပေသည်။ သူမ ရုတ်တရက် ပြန်လာရခြင်းမှာ အပြင်လောကတွင် အခက်အခဲနှင့် ကြုံတွေ့၍ မနေနိုင်တော့ခြင်းလော၊ သို့မဟုတ် ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးများကို လာရောက်ခေါ်ဆောင်ရန်လော။

သို့မဟုတ်... နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်း ထံမှ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ၏ သတင်းပေးပို့မှုကို ရရှိခဲ့၍ အထူးတလည် ပြန်လာခဲ့ခြင်းလော။

'တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာဆိုရင် နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်း က နတ်ဆိုးတွေနဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ ပူးပေါင်းလိုက်ရင် သူတို့ရဲ့ အင်အားက ဘယ်လောက်တောင် မြင့်တက်သွားမလဲ။ လူလောကနယ်မြေကိုးခုရဲ့ စစ်ရေးအခြေအနေက သူတို့ရဲ့ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ နောက်ပြီး အရေးကြီးဆုံး အချက်တစ်ခုက...'

ဖန့်ချန်၏ အကြည့်မှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

သူ ရရှိထားသော သဲလွန်စများအရ ယခင်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ် များ လူလောကသို့ ဆင်းသက်လာနိုင်ခြင်းမှာ နယ်မြေကိုးခု၏ ယခင် ကောင်းကင်ဘုံနိယာမ နှင့် ပတ်သက်နေနိုင်ခြေ များသည်။ လက်တွေ့တွင် ထိုလောကနှစ်ခုကြား အကွာအဝေးမှာ အလွန်ပင် ဝေးကွာလှပြီး သာမန် ခရီးသွားလာမှု နည်းလမ်းများဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့် ၉ မသေမျိုးတစ်ဦးပင် သူ၏ တစ်သက်တာအတွင်း ထိုမှ ဤသို့၊ ဤမှ ထိုသို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။

သို့သော် ယခု အမျိုးသမီးမှာ မသေမျိုးလှေကို စီးနင်း၍ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ရာ သူမသည် သာမန် ခရီးသွားလာမှု နည်းလမ်းဖြင့်ပင် လူလောကနယ်မြေကိုးခုသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။

'တကယ်လို့ သူတို့ အခြေချခဲ့တဲ့နေရာက နယ်မြေကိုးခုနဲ့ သိပ်မဝေးဘဲ အသွားအပြန် ခရီးက နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်ကနေ သုံးထောင်ကြားပဲ ကြာတယ်ဆိုရင်တောင် ဒါက နယ်မြေကိုးခုက လူသားမျိုးနွယ်တွေအတွက် ပျက်သုဉ်းခြင်း ဘေးဒုက္ခကြီး သယ်ဆောင်လာပေးဖို့ လုံလောက်နေပြီ...'

နှစ်ပေါင်း နှစ်ထောင်၊ သုံးထောင်ဟူသော အချိန်မှာ သာမန်လူသားများအတွက် စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲသော ရှည်လျားသည့် ကာလဖြစ်သော်လည်း နယ်မြေကိုးခု၏ ပိုင်ဆိုင်မှုကို ဆုံးဖြတ်မည့် အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခုအတွက်မူ ထိုအဖိုးအခမှာ လက်ခံနိုင်လောက်သော အခြေအနေ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ ဝိညာဉ်ကို ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွဲထုတ်လိုက်ပြီး အဖက်ဖက်မှ မြင်ကွင်းဖြင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးကို စောင့်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုမှသာ သူမထံမှ ကျင့်ကြံဆင့် အငွေ့အသက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

'ရှေးဟောင်းမသေမျိုး အဆင့်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အငွေ့အသက်က... စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး နဲ့လည်း တူသလို၊ သွေးသားနတ်ဆိုး နဲ့လည်း တူနေတယ်။ ဒီနတ်ဆိုးမသေမျိုး လမ်းစဉ်နှစ်ခုလုံးကို တစ်ပြိုင်တည်း ကျင့်ကြံလို့ ရတာလား'

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သူသည် သွေးသားနတ်ဆိုးများကို မြင်ဖူးသလို၊ မိယွီမှာလည်း စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုမသေမျိုးလမ်းစဉ် နှစ်ခုစလုံး၏ အငွေ့အသက်ကို သူ ကောင်းကောင်း နားလည်သည်။ ယခုမူ ထိုအမျိုးသမီးထံမှ သွေးသားနတ်ဆိုးနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်နတ်ဆိုး အငွေ့အသက် နှစ်မျိုးလုံးကို ခံစားနေရသည်။ ထို့ပြင် ထိုနှစ်မျိုးလုံးနှင့် မတူညီသော အခြား အငွေ့အသက်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေသေးသည်။

'ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုး ဘိုးဘေးတွေ လျှောက်ခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးမသေမျိုး လမ်းစဉ်က အခုခေတ် နယ်မြေကိုးခုက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မတူတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်ရသလောက်တော့ နတ်ဆိုးဘိုးဘေးတွေရဲ့ လမ်းစဉ်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပုံရတယ်'

ဖန့်ချန်သည် ထိုအမျိုးသမီးထံမှ တစ်ချက်တစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာသော ဖျက်ဆီးခြင်း အငွေ့အသက်များကို ခံစားရင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။

ထိုစဉ်မှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းနေသော မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံဝတ် အမျိုးသမီးက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ ဒဏ္ဍာရီတွေအတိုင်းပါပဲ၊ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် နယ်မြေကိုးခု ရဲ့ ထူးကဲစွမ်းအားတွေက ကျဆုံးနေပြီ။ လောကတစ်ခုလုံးမှာ အဆင့်နိမ့်ပြီး ရှုပ်ထွေးညစ်ညမ်းနေတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားတွေပဲ ပြည့်နေတော့တာပဲ"

သူမသည် ညာဘက်လက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်သည်။ မီးခိုးရောင် ဝတ်ရုံအောက်မှ လက်ဖဝါးနှင့် လက်မောင်းမှာ သူမ၏ မျက်နှာကဲ့သို့ပင် နီရဲသော ပုံဆောင်ခဲသဖွယ် ဖြစ်နေပြီး အတွင်းမှ အစိမ်းရောင် သွေးကြောများကို မြင်နေရသည်။

သူမသည် လေထုကို အသာအယာ ညှစ်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်တစ်ခဏတွင် သူမ၏ လက်ချောင်းထိပ်များ၌ အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ စုစည်းလာသည်။ ၎င်းတို့ထဲတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါး စွမ်းအားများသာမက အခြားသော ထူးဆန်းသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများစွာလည်း ပါဝင်နေသည်။

"တကယ်ပဲ မသေမျိုးစွမ်းအား တစ်စက်တောင် မကျန်တော့ဘူးလား"

"ဘိုးဘေးတွေ ချန်ထားခဲ့တဲ့ လောကဖြတ်ကျော်ခြင်း နည်းလမ်း ကို စမ်းကြည့်ရမယ် ထင်တယ်"

အမျိုးသမီးသည် လက်ဟန်အမျိုးမျိုးကို ရုတ်တရက် ကျင့်ကြံလိုက်ပြီး ပါးစပ်မှလည်း ဂါထာများကို ရွတ်ဆိုနေသည်။ သူမ၏ ပတ်ဝန်းကျင်၌ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး သူမ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် နီရဲသော အလင်းတန်းများ လင်းလက်နေသည့် အစီရင်တစ်ခု ဖြည်းဖြည်းချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအစီရင်ထဲတွင် ရှေးကျပြီး ဆန်းကြယ်သော စာလုံးများ စီးဆင်းနေကြသည်။

အစီရင်မှာ အပြည့်အဝ ပွင့်သွားသည့်အခါ အလယ်တွင် ဟာကွက်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုဟာကွက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းမှာ အမှောင်အတိ ကျနေသည်။ ထိုဟာကွက်အတွင်းမှ ခွန်အားကြီးမားလှသော အမျိုးမျိုးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ ဒလဟော ပန်းထွက်လာသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် မြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ အစီရင်ကို ချက်ချင်း ပြန်ပိတ်လိုက်ပြီး စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"တကယ်ပဲ နတ်ဘုရားလောကမှာတောင် မသေမျိုးစွမ်းအားတွေ မရှိတော့ဘူးလား။ ဒီနေရာကတော့ သေဆုံးနေပြီပဲ။ ဒီနေရာကို အသေအလဲ ဖက်တွယ်ထားတဲ့ ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်း တွေရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်က လုံးဝကို မှားယွင်းနေတာပဲ။ ဒီလို တန်ဖိုးမရှိတဲ့နေရာအတွက်တောင် အပြင်လောကကို သတင်းပို့ပြီး အကူအညီ တောင်းနေသေးတယ်လား။ ရယ်စရာပဲ"

'ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်း နတ်လမ်းစဥ်ဂိုဏ်း က နတ်ဆိုးတွေကို ဆိုလိုတာလား။ သူမရဲ့ လေသံအရဆိုရင် အဲဒီနတ်ဆိုးတွေကို သိပ်ပြီး အဖတ်လုပ်ပုံမရဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ သေချာသွားပြီ၊ သူတို့က အပြင်လောကကို တကယ်ပဲ သတင်းပို့ခဲ့ကြတာပဲ။ ဒါကြောင့် ဒီအမျိုးသမီးက ဒီကို ရောက်လာတာ။ အခုဆိုရင် အပြင်ကို ရွှေ့ပြောင်းသွားတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ အကုန်လုံး သတင်းရထားကြပြီလား။ သူမအပြင် တခြားနေရာတွေမှာရော ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးတွေ ဆင်းသက်လာတာ ရှိဦးမလား'

ထိုစဉ်မှာပင် ရှန်ယွဲ့ကွမ်းနှင့် အခြားသူများ၏ စကားသံများ မြေအောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီအလောင်းတောင် ကန့်သတ်နယ်မြေက တကယ့်ကို အဆိပ်ပြင်းတာပဲ၊ လေထုထဲမှာတောင် အဆိပ်တွေ ပြည့်နေတာ။ ငါတို့သာ မသေမျိုးတွေ မဟုတ်ရင် ဘယ်လိုလုပ် ခံနိုင်မှာလဲ"

"ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း၊ ဒီနေရာက အလောင်းတောင်နဲ့ တော်တော်လေး ဝေးသေးတယ်။ တကယ်လို့သာ အလောင်းတောင်ထဲမှာဆိုရင် မင်းနဲ့ ငါတို့အားလုံး အခုဆို အလောင်းဖြစ်နေလောက်ပြီ"

စကားတပြောပြောနှင့် လူတစ်စုမှာ မြေအောက်မှ ပျံတက်လာကြသည်။

ထို့နောက်...

သူတို့သည် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီး စီးနင်းလာသော မသေမျိုးလှေကို မြင်သွားကြပြီး ထိုလှေ၏ ထူးဆန်းသော ပုံစံကြောင့် စိတ်ဝင်တစား ဖြစ်သွားကြသည်။

"ဒါ ဖန့်ငရဲမင်းရဲ့ လှေလား။ ငရဲမင်းဆိုတော့လည်း မသေမျိုးလှေပုံစံက ငါတို့နဲ့ မတူဘူးပဲ"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် ဆိုသည်။

ယဲ့ချင်းချူးနှင့် အခြားသူများကလည်း အနီးကပ်သွား၍ ကြည့်ရှုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လေးနက်သော အမူအရာနှင့် ဝမ်ယဲ့က လက်ကာ၍ တားဆီးလိုက်သည်။

"ဒါ နံပါတ် ၉ ရဲ့ လှေ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန်ရဲ့ လှေ မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါဆို ဘယ်သူ့လှေလဲ။

လူတိုင်း ကြောင်အသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသမီးသည်လည်း ဝမ်ယဲ့တို့အဖွဲ့ကို မြင်တွေ့သွားသည်။ သူမ စိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ မသေမျိုးလှေပေါ်မှ နီရဲသော အလင်းကွင်း ဆယ်ဂဏန်းခန့် ချက်ချင်း ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ ကြိုးကွင်းများကဲ့သို့ ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းကို ချက်ချင်းပင် ရစ်ပတ်ပတ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်သော ဝမ်ယဲ့၊ ရှန်ယွဲ့ကွမ်းနှင့် ယဲ့ချင်းချူးတို့ပင်လျှင် ထိုခဏ၌ လုံးဝ ချုပ်နှောင်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး ပြန်လည် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားကြသည်။

"အန္တရာယ် မရှိဘူးလို့ ပြောထားတာ မဟုတ်လား"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းတို့ ကြောင်အသွားကြသည်။

ဝမ်ယဲ့ ပိုပြီး စိုးရိမ်နေသည်မှာ... နံပါတ် ၉ ဘယ်ရောက်သွားသလဲ ဆိုသည်ပင်။

"နင်တို့တွေက ရှေးရိုးစွဲဂိုဏ်း'ပြောနေတဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တွေပေါ့"

အမျိုးသမီးသည် မသေမျိုးလှေပေါ်မှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံသန်းထွက်လာပြီး လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ရပ်လျက် အောက်ခြေမှ ပိုးမွှားလေးများကို ကြည့်သကဲ့သို့ အထက်စီးဆန်သော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

"အရှင်က ဘယ်သူလဲ"

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

အမျိုးသမီးက သူ့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ နားရွက်ဘေးရှိ ငါးပါးဟက်များကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဪ... မျိုးစပ်ထားတဲ့ အကောင်တစ်ကောင်ပဲကိုး"

"သူ့အဘွားကို..."

ရှန်ယွဲ့ကွမ်း ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်သာ ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြန်မေးလိုက်သည်။

"အရှင်က ဘယ်သူမို့လို့ ငါတို့ကို အခုလို တိုက်ခိုက်ရတာလဲ"