အခန်း (၂၃၇-၂၃၈)

အခန်း။ ၂၃၇

ပထမတွဲ ကြယ်ကြွေလက်ညှိုး….

ဒုတိယတွဲ ဟိမဝန္တာလက်ဝါး……

တတိယတွဲ တောင်နှင့်မြစ်ပုံသဏ္ဌန်လေး….

ဤကျမ်းသုံးတွဲစလုံးမှာ အလွန်ပင် နက်နဲလှပြီး ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်၏ စွမ်းအားအသုံးချပုံများကို ဖော်ပြထားခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည် ၎င်းတို့ကို အလျင်အမြန်ပင် ဖတ်ရှုကြည့်လိုက်သည်။

ကြယ်ကြွေလက်ညှိုးမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို ပိုမိုပျော့ပျောင်းစေပြီး ရှောင်တိမ်းရန် ခက်ခဲစေသည်။ အမြင့်ဆုံးအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပါက အင်းကွက်တစ်ခုအဖြစ်ပင် ဖန်တီး၍ ရန်သူကို ပိတ်လှောင်ထားနိုင်သည်။

၎င်းကို အသုံးပြုသည့် အကြိမ်တိုင်းတွင် ရန်သူ ရပ်တည်ရာနယ်မြေမှာ ကျဉ်းမြောင်းလာမည်ဖြစ်ရာ ထွက်ပြေးရန်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။ အကယ်၍ ထိုစဉ်က ကျန်းဟန်သာ ဤအတတ်ကို တတ်မြောက်ထားပါက စုန်ယန်အနေဖြင့် တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် အခွင့်အရေးရှိမည်မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျန်းဟန်၏ ပထမဆုံး တိုက်ကွက်မှာပင် သူသည် ပိတ်မိနေမည်ဖြစ်ပြီး အနားသို့ပင် ကပ်နိုင်မည်မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ဟိမဝန္တာလက်ဝါးမှာမူ ကျင့်ကြံသူအား သာမန်ထက် သာလွန်သော သတ်ဖြတ်ခြင်းစွမ်းအားကို အချိန်တိုအတွင်း ထုတ်ဖော်စေပြီး တစ်နေရာတည်းတွင် စုစည်းကာ ကောင်းကင်ယံမှ ရိုက်ချစေသည့် အတတ်ဖြစ်သည်။

၎င်း၏ အဖျက်စွမ်းအားမှာ အံ့မခန်းပင်။ စုန်ယန် သင်ယူထားသည့် ဝိညာဉ်သူငယ်ကျမ်းမှ သွေးလက်ဝါးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သွေးလက်ဝါးမှာ ကြက်ခြေသည်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ဤဟိမဝန္တာလက်ဝါးမှာမူ ဝက်ဝံလက်ဝါးကဲ့သို့ အားကောင်းသည်။

တောင်နှင့်မြစ်ပုံသဏ္ဌန်လေးမှာမူ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်၏ နက်နဲသောနှလုံးသားဖြင့် တည်ငြိမ်ခြင်းအတတ်ကို အခြေခံထားသည့် နည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ အမည်အတိုင်းပင် တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို လေးအဖြစ် အသုံးချပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်းအရှိန်အဝါကို မြှားအဖြစ် အသုံးပြုသည်။

၎င်းကို တစ်ကြိမ်မျှ ပစ်လွှတ်လိုက်ရုံဖြင့် အကွာအဝေးနှင့် စွမ်းအားမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလွန်းသည်။ သို့သော် နက်နဲသောနှလုံးသားဖြင့် တည်ငြိမ်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိထားရန် လိုအပ်သည်။ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်မှသာ တောင်နှင့် မြစ်တို့၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်း၍ ဤအတတ်ကို ဖော်ဆောင်နိုင်သောကြောင့်ပင်။

စုန်ယန်၏ ရင်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုများ ပြည့်လျှံသွားခဲ့သည်။ ဤမှော်အတတ် သုံးမျိုးမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်သို့ ရောက်ရှိသော်လည်း အသုံးချရန် ကျင့်စဉ်မရှိဖြစ်နေသည့် သူ၏ အခက်အခဲကို အမှန်တကယ်ပင် ဖြေရှင်းပေးလိုက်ခြင်းပင်။

သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အလယ်ပိုင်းအဆင့်အတွက် မှော်အတတ်ကျမ်းများ ရှိရာ စာအုပ်စင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သော်လည်း အကာအကွယ်တစ်ခုက ခြားထားသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူ နားလည်သွားသည်။ ထိုအဆင့်သို့ မရောက်ရှိသေးပါက ကြည့်ရှုခွင့်မရှိခြင်းပင်။ ဤသည်မှာလည်း ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးများက နောင်လာနောက်သားများ အဆင့်မမီဘဲ ဘေးဒုက္ခများကို ကြံစည်မိခြင်း သို့မဟုတ် လမ်းမှားရောက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် စီစဉ်ထားခြင်းပင်။

သို့သော် စုန်ယန်က အကြည့်လွှဲလိုက်စဉ် ထူးခြားသောအရာတစ်ခုကို ရုတ်တရက် သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤအစောပိုင်းအဆင့် စာအုပ်စင်၏ ထိပ်ပိုင်းတွင် ဝေဝါးသော မြူထုတစ်ခု ရှိနေသည်။

ထိုမြူထုအတွင်း၌ စာအုပ်တစ်အုပ် တိတ်ဆိတ်စွာ လဲလျောင်းနေသည်ကို ဝေဝါးစွာ မြင်နေရ၏။ အမည်ကိုမူ မမြင်ရသော်လည်း ၎င်း၏ ပုံသဏ္ဌာန်နှင့် ထားရှိရာနေရာကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ကြယ်ကြွေလက်ညှိုး၊ ဟိမဝန္တာလက်ဝါးနှင့် တောင်နှင့်မြစ်ပုံသဏ္ဌန်လေးတို့ထက် ပို၍ကောင်းမွန်မည့် ပုံပေါ်သည်။

သူသည် သွေးနီရောင်နန်းတော်အဆင့် စာအုပ်စင်များဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ထိုကဲ့သို့သော အထူးနေရာများ ရှိနေပြီး အချို့သော မြူထုများနောက်တွင် စာအုပ် နှစ်အုပ် သို့မဟုတ် သုံးအုပ်အထိ ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် လက်ကိုမြှောက်ကာ ထိုမြူထုကို ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

သို့သော် သူ မြူထုကို ထိလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဆီပူထဲသို့ မီးကျသကဲ့သို့ပင် မြူထုမှာ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပျံ့နှံ့သွားကာ ငြိမ်သက်နေသော မြူထုမှသည် ပွက်ပွက်ဆူနေသော လှိုင်းလုံးကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး နှမ်းစေ့ခန့်ရှိသော ရွှေရောင်အစက်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။

ဤရွှေရောင်အစက်လေးကို စုန်ယန် မှတ်မိနေသည်။ ၎င်းမှာ သူ သတ်လိုက်သော မဒမ်ကျူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသောအရာနှင့် ဆင်တူသည်။ အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်များ လျှပ်ခနဲ ပေါ်လာစဉ် ထိုအစက်လေးမှာ မှော်အတတ်တစ်ခုအလား လျင်မြန်စွာ ကျယ်ပြန့်လာပြီး ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာထားနှင့် ဆံပင်ဖြူဖြူ အဘိုးအိုတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ စာအုပ်များမှာလည်း ထိုအဘိုးအိုနှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

စုန်ယန်သည် ထိုဆံပင်ဖြူအဘိုးအိုကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအဘိုးအိုကလည်း သူ့ကို ပြန်စိုက်ကြည့်နေတော့သည်။

စုန်ယန်က ရုတ်တရက် ရိုရိုသေသေ ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး "ဂျူနီယာထန်ဖန်းက စီနီယာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။ စီနီယာက ကျွန်တော့် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့ ဘိုးဘေးတစ်ဦးလားဆိုတာ သိပါရစေ" ဟု မေးလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက သူ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ ရှေးယခင်က ကြင်နာတတ်သော မျက်နှာပေးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် "မင်းက ငါ့ရဲ့ မျိုးဆက်အစစ်အမှန်ဆိုရင် ငါတို့မျိုးနွယ်ရဲ့ ပင်ကိုယ်အမွေအနှစ်မရှိဘဲ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ငါ့ကို မနိုးဘဲနဲ့ ဒီထိပ်တန်း လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို မင်း ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး ထိတွေ့နိုင်ရတာလဲ" ဟု မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

စုန်ယန်သည် ဤအဘိုးကြီးကို ကြည့်ရင်း စိတ်ထဲမှ တွေးတောနေမိသည်။ ဤသူသည် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ ရှေးဟောင်းမျိုးနွယ်ဝင် ထန်ဖန်း၏ မျိုးရိုးမှ အစွမ်းထက်သော ရှေ့ဆောင်

ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်ဟန်တူပြီး သူကွယ်လွန်ခါနီးတွင် နောင်လာနောက်သားများကို လမ်းပြရန် သူ၏ စိတ်အာရုံကို မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်း ထည့်သွင်းကာ လက်တစ်ကမ်းမှ ဘိုးဘေးအဖြစ် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် သူသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိဘဲ သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ရှက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် "သူခိုးတွေ လုယူသွားကြလို့ပါ ဘိုးဘေးတို့အပေါ် မျက်နှာပျက်ရပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုမှာ ခေတ္တ မှင်တက်သွားပြီး "အကျိုးအကြောင်း အသေးစိတ် ပြောစမ်း" ဟု ဆို၏။

စကားများလေ အမှားပါလေ ဖြစ်တတ်သဖြင့် စုန်ယန်က ရှုပ်ရှုပ်ထွေးထွေး ဘာမှမပြောပေ။ ချူးနိုင်ငံတောင်ပိုင်းမှ မြေခွေးနှင့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာများက သောင်းကျန်းနေသဖြင့် ဘေးကင်းရာ တောင်ပိုင်းသို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရကြောင်းသာ သူ ပြောပြလိုက်သည်။

ထိုသို့ ပြေးလွှားနေစဉ် ဆင်းအာအမည်ရှိ မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် သံယောဇဉ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမက သူ့ကို ချိန်းတွေ့ရန် တစ်နေရာသို့ ခေါ်သွားခဲ့ကြောင်း ထိုနေရာတွင် သူ ရုတ်တရက် သတိလစ်သွားခဲ့ပြီး ပြန်နိုးလာသောအခါ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်၏ ပင်ကိုယ်အမွေအနှစ်များ မရှိတော့ကြောင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက မှုန်မှိုင်းသော မျက်နှာဖြင့် "ဆင်းအာက ဘယ်ဂိုဏ်းကလဲ" ဟု မေးသည်။

စုန်ယန်က ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်နေပြီးမှ "ဘိုးဘေးကြီး... ဆင်းအာက ဝိညာဉ်သတ်ဖြတ်ရေးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဆိုပေမဲ့ သူမက လူဆိုးမဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ကိုလည်း ဘယ်တော့မှ အန္တရာယ်မပြုပါဘူး။ ဒါ့အပြင် ကျွန်တော် ပြန်နိုးလာတဲ့အချိန်မှာ ဆင်းအာလည်း သတိလစ်နေပြီး သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အစစ်ဆေးခံထားရတဲ့ လက္ခဏာတွေ တွေ့ရပါတယ်။ သူမသာ ကံမကောင်းခဲ့ရင် အခုဆို ရူးတောင်သွားလောက်ပါပြီ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက အကြည့်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်သော မျက်နှာပေးမျိုး ဖြစ်သွားသည်။ အတန်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက သက်ပြင်းချကာ "မင်းအဖေနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထန်ဖန်း၏ အဖေအကြောင်း ပြောလာသည်ဖြစ်ရာ စုန်ယန်သည် မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် တူးဖော်တော့သည်။ သူသည် ဤမှတ်ဉာဏ်များကို မူလက သိရှိနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း အကျဉ်းထောင်အတွင်းရှိ အချစ်နွံထဲနစ်မွန်းနေသော ထန်ဖန်းနှင့် ဆင်းအာတို့ စကားပြောလွန်းလှသဖြင့် ဆင်းအာက ထန်ဖန်း၏ ငယ်ဘဝအကြောင်းများစွာကို စုန်ယန်ထံ ပြန်လည်ပြောပြထားခြင်းပင်။

ယခုအခါ ထိုမှတ်ဉာဏ်များသည် စုန်ယန်အတွက် ပြောကွက်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူက သက်ပြင်းချကာ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော့်မိဘတွေ ရုတ်တရက် ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ကျွန်တော်လည်း ရွာသားတွေနဲ့အတူ ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရပါတယ်။ ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် မိဘတွေ ဘယ်မှာရှိနေမှန်း ကျွန်တော် မသိခဲ့ပါဘူး" ဟု ပြောလိုက်သည်။

အဘိုးအိုက "ဒါဆို ဒီမျက်နှာဖုံးကို မင်း ဘယ်မှာ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ" ဟု ထပ်မေးသည်။

စုန်ယန်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် နေရပ်ဟောင်းသို့ ပြန်လည်ရှာဖွေစဉ် ငလျင်လှုပ်ပြီးနောက် မိစ္ဆာနယ်မြေအတွင်း၌ တွေ့ရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက မိဘများ၏ သတင်းကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးတော့သည်။

အဘိုးအိုက "ငါတို့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်မှာ မျိုးနွယ်စုဝင်အချင်းချင်းပဲ လက်ထပ်ခွင့်ရှိတာ။ ဒါပေမဲ့ မင်းအဖေက ပြင်ပကလူတစ်ယောက်နဲ့ ချစ်ကြိုက်ခဲ့ပြီး နာမည်အမှားနဲ့ ဝေးလံတဲ့အရပ်ကို ထွက်ပြေးခဲ့တယ်။ ကံကောင်းတာက မင်းကို ရခဲ့ပြီး မင်းမှာ ငါတို့ရဲ့ ပင်ကိုယ်အမွေအနှစ် ပါလာခဲ့တာပဲ။ မင်းအဖေက ရည်မှန်းချက် သိပ်မကြီးခဲ့ဘူး။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်က ရင်းနှီးတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ရဲ့ လုပ်ကြံမှုကို ခံလိုက်ရပြီး မင်းမိဘတွေက အဲဒီအစေခံလက်ချက်နဲ့ပဲ သေဆုံးခဲ့ရတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစေခံလည်း အောင်မြင်ပြီအမှတ်နဲ့ ပေါ့လျော့နေတုန်း မင်းအဖေရဲ့ လက်ချက်နဲ့ပဲ သေသွားခဲ့ရပါတယ်" ဟု ပြောပြလိုက်သည်။

အခန်း။ ၂၃၈

"မင်းအဖေက ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ထဲမှာ ရှိနေသင့်တဲ့သူ... ဒါပေမဲ့ မိန်းမတစ်ယောက်ကြောင့်နဲ့ပဲ ဒီနေရာကို ရောက်လာခဲ့ရတာ။

မမျှော်လင့်ဘဲ မင်းကလည်း သူနဲ့ အတူတူပါပဲလား။

မိုးမြေက ကျယ်ပြောလှပါတယ်။ ငါ ဖုန်းချန်စီရဲ့ မျိုးဆက်က ဘာလို့ ဒီလိုတွေ ဖြစ်ကုန်ရတာလဲ။

ဘာလို့လဲ... ဘာလို့လဲ... ငါ တကယ်ကို စိတ်မအေးနိုင်ဘူး"

စုန်ယန်က ခေါင်းငုံ့ကာ "ဒါကြောင့်ကိုး..." ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချက်ချင်းပင် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုန်းချန်စီဟု ခေါ်ဆိုသော ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်၏ ရှေးဘိုးဘေး စိတ်ဝိညာဉ်ကို မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ပင်ကိုယ်အမွေအနှစ် မရှိတော့ရင်တောင် ကျွန်တော် ထန်ဖန်းက ကြီးမြတ်တဲ့ လမ်းစဉ်ကို အရောက်လှမ်းနိုင်ပါသေးတယ်"

ဖုန်းချန်စီသည် သူ၏ မုတ်ဆိတ်ဖြူဖြူကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း သူ့ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ စုန်ယန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဘာကိုမှ မကြောက်မရွံ့တတ်သော လူငယ်တစ်ဦး၏ ခိုင်မာပြတ်သားသည့် ဇွဲလုံ့လများ ပြည့်နှက်နေ၏။

အတန်ကြာပြီးနောက် ဖုန်းချန်စီက "ကောင်းတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောသည်။

"ထူးကဲချီကို ကျင့်ကြံခြင်းက ပါရမီနဲ့ ကံတရားအပေါ် မူတည်သလို ကိုယ်တိုင် အားထုတ်မှုနဲ့ စိတ်ဓာတ်အပေါ်မှာလည်း မူတည်တယ်။ မင်းက အခက်အခဲတွေကို အံတုခဲ့တယ်။ ပါရမီတွေကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပေမဲ့ ရင့်ကျက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ကိုတော့ ရရှိခဲ့တယ်။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ မင်းက ငါတို့ ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ် တစ်ခါမှ မလျှောက်ဖူးသေးတဲ့ လမ်းသစ်တစ်ခုကို တကယ် လျှောက်လှမ်းနိုင်လိမ့်မယ်"

စုန်ယန်က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး "ကျွန်တော် ဆုံးရှုံးခဲ့ရတာတွေကို ကျွန်တော့်လက်နဲ့ပဲ ပြန်ယူမယ်" ဟု ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ဖုန်းချန်စီသည် စိတ်သက်သာရာရသွားသော အပြုံးမျိုးဖြင့် "ကောင်းတယ်... ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်" ဟု သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ချီးမွမ်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"လိမ္မာတဲ့ မြေးလေး... အခု ငါ မင်းကို မျက်နှာဖုံး သန့်စင်ခြင်းဆိုင်ရာ လျှို့ဝှက်အတတ်ကို သင်ပေးမယ်။ ဒါမှ မျက်နှာဖုံးက မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ တစ်သားတည်းဖြစ်ပြီး စိတ်အလိုရှိသလို ဖျောက်ထားနိုင်ပြီး ကြိုက်သလို ထုတ်ယူနိုင်မှာ။ ဒါမှလည်း မကောင်းတဲ့စိတ်ရှိသူတွေရဲ့ လောဘကနေ ကာကွယ်နိုင်မှာ"

စုန်ယန်က ရိုသေစွာဖြင့် "ပြောပါ ဘိုးဘေးကြီး။ ကျွန်တော် အသေအချာ နားထောင်နေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင် လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခုမှာ စုန်ယန်၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်။ ဤနည်းစနစ်မှာ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံး၏ အထူးသန့်စင်ခြင်းအတတ်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သောကြောင့် စနစ်မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက်ပေါ်မလာပေ။

ဖုန်းချန်စီက ခေါင်းညိတ်ကာ "ကဲ... အခု သန့်စင်ခြင်းကို စတင်တော့။ ဒီနေရာမှာ အဓိကအချက်က မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို ခွဲထုတ်ပြီး စာကြည့်တိုက်ရဲ့ အဓိကဗဟိုချက်ကို ထိတွေ့ရမှာ။ အဲဒီလိုနဲ့ပဲ မျက်နှာဖုံးကို မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်ထဲ ပေါင်းထည့်နိုင်လိမ့်မယ်"

စုန်ယန်က ခေါင်းအသာညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် မျက်လုံးကို အသာမှိတ်ကာ ဒီလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နဲ့ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးကို သန့်စင်မယ်ဟု စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်သည်။

[မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်က မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်းထဲကို ဝင်သွားပြီ။ ရှေးဟောင်းလူသားမျိုးနွယ်ဝင် နတ်ဘုရားရင်သွေးရဲ့ စိတ်အာရုံ လမ်းပြမှုအတိုင်း စာကြည့်တိုက်ရဲ့ ဗဟိုချက်ဆီကို ရောက်သွားတယ်။ ဗဟိုချက်ကို ထိတွေ့ဖို့ ပြင်လိုက်တဲ့ အခိုက်အတန့်မှာပဲ အဲဒီ နတ်ဘုရားရင်သွေးရဲ့ စိတ်အာရုံက မင်းကို စပြီးဖိနှိပ်လိုက်တယ်။ မင်းက မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးရဲ့ ပစ္စည်းကျွန်တစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့မယ်...]

စုန်ယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီး ဘေးနားရှိ ကြင်နာတတ်သောအသွင်ရှိသည့် ဖုန်းချန်စီကို ကြည့်လိုက်သည်။ အဘိုးအိုမှာ အလျင်မလိုသလို အတင်းလည်း မတိုက်တွန်းပေ။ မျိုးဆက်သစ်လူငယ်အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာ ထားနေသည့် ပုံစံမျိုးသာ ပြသနေသည်။

စုန်ယန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။

အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားရဲ့ သရုပ်ဆောင်မှုက တကယ့်ကို ပြောင်မြောက်တာပဲ။ အစအနလေးတောင် ရှာမရဘူး။

သူ တုံ့ဆိုင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဖုန်းချန်စီက ထပ်မံအားပေးပြန်သည်။

"မြေးလေး... မစိုးရိမ်နဲ့။ ငါသင်ပေးထားတဲ့ အဆင့်တွေကို သေချာပြန်စဉ်းစား။ တစ်ခုခု အမှားအယွင်းရှိရင် ငါဒီမှာ ရှိနေတယ်။ မင်းကို အရှုံးမပေးစေရဘူး"

စုန်ယန် အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်ရာ ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားသည်။ သူသည် မျက်လုံးကို ပြန်မှိတ်ကာ စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။

ဒီလျှို့ဝှက်နည်းစနစ်နဲ့ ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံကို ပေါင်းစပ်ပြီး မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးကို သန့်စင်မယ်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သတင်းအချက်အလက်အသစ်များ ပေါ်ထွက်လာလေတော့သည်။

[သင်က ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံကို ကိုင်စွဲပြီး လျှို့ဝှက်အတတ်ကို အသုံးပြုကာ ဝိညာဉ်ဆိုး နှစ်သောင်းကျော်နှင့်အတူ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ သင် ဝိညာဉ်ဆိုးတွေကြားထဲမှာ ရောနှောပြီး တကယ့်ဗဟိုချက်ကို ရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး...]

[သင် ထပ်မံ ကျရှုံးခဲ့ပြန်သည်...]

[နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ ကျရှုံးခဲ့ပြန်သည်...]

အကြိမ်ပေါင်း တစ်ဆယ့်သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် ကျရှုံးပြီးနောက်မှာတော့ ရလဒ်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

[သင် အောင်မြင်သွားပြီ။ တကယ့် ဗဟိုချက်နေရာအစစ်အမှန်ကို သင် ရှာတွေ့သွားခဲ့ကာ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးကို အပြည့်အဝ သန့်စင်နိုင်ခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းလူသားမျိုးနွယ်ဝင် နတ်

ဘုရားရင်သွေးရဲ့ စိတ်အာရုံကို သင့်အနေနဲ့ သန့်စင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးပေမဲ့ အဲဒီစိတ်အာရုံက သင့်ကို ဘာအန္တရာယ်မှ ထပ်မပေးနိုင်တော့ဘူး။]

ဖုန်းချန်စီကတော့ သူ့ကို အားပေးနေတုန်းပင်။

"လိမ္မာတဲ့မြေးလေး... မင်းက ထန်းဖုန်းမြို့ရဲ့ မျိုးဆက်ပဲ။ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးကို သန့်စင်ပြီးရင် ငါတို့နှစ်ယောက် အင်အားချင်းပေါင်းပြီး မင်းဆုံးရှုံးခဲ့ရတာတွေကို ပြန်ယူမယ်။ ပြီးရင် ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့မျိုးနွယ်ဆီကို အတူတူ ပြန်ကြတာပေါ့"

စုန်ယန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး "ကောင်းပါပြီ ဘိုးဘေးကြီး။ ကျွန်တော် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပါ့မယ်" ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။ ဖုန်းချန်စီက စိတ်ချလက်ချ ပြုံးပြပြီး ခေါင်းကို တတွတ်တွတ် ညိတ်နေသည်။

နောက်တစ်ခဏမှာတော့ စုန်ယန်က လက်ကိုမြှောက်ပြီး သူ့ပတ်ပတ်လည်မှာ ရှိနေတဲ့ သဲလွန်စမဲ့အစီအရင်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်သည်။ ဤအစီအရင်မှာ အနည်းငယ် ခေတ်နောက်ကျနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အမြင်ကို ကာကွယ်ရန်အတွက်မူ အသုံးဝင်ဆဲပင်။

ဝိညာဉ်ပေါင်းသောင်းခြောက်ထောင်အလံ၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ကြီးမားလှရာ သူ မည်မျှပင် ထိန်းချုပ်ပါစေ ဆူညံမှု ဖြစ်ပေါ်လာမည်မှာ သေချာသည်။ သို့သော် ဤအစီအရင်ရှိနေလျှင်မူ ပို၍ အဆင်ပြေပေလိမ့်မည်။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် မမြင်ရသောအကာအကွယ်တစ်ခု တက်လာပြီး အတွင်းပိုင်းရှိ အရာအားလုံးကို သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် လေဟာနယ်ထဲသို့ လက်လှမ်းကာ မိစ္ဆာမီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေသော အလံတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး လေထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ အလံမှာ လူတစ်ရပ်စာခန့် ရှည်လျားလာပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ထူလိုက်၏။

ဝူး... ဝူး...

ဝိညာဉ်များ၏ ငိုကြွေးသံများ ချက်ချင်းပင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်ယွင်းနေသော ဝိညာဉ်ဆိုးပေါင်းများစွာမှာ အလံအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့မှာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေသည့် အမည်းရောင်ဒီလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား သိပ်သည်းလှ၏။

ဝံပုလွေမီးခိုးကဲ့သို့ ထူထပ်သော မှောင်မိုက်သည့်အငွေ့အသက်များက သဲလွန်စမဲ့အစီအရင်အတွင်း ပြည့်နှက်သွားပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

စုန်ယန်က မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးဆီသို့ လက်ညှိုးညွှန်လိုက်သည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်...

ရေတွက်မရနိုင်သော ဝိညာဉ်ဆိုးများသည် အမိန့်ကိုနာခံကာ မျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးအတွင်းသို့ ရူးသွပ်စွာ တိုးဝင်သွားကြသည်။

ဖုန်းချန်စီသည် မူလက စုန်ယန် ဝင်လာမည်ကို စောင့်နေခြင်းပင်။ ပထမဆုံး ဝိညာဉ်

တစ်ခု ဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူ အနည်းငယ် ဝမ်းသာသွားသော်လည်း ထိုဝမ်းသာမှုမှာ ချက်ချင်းပင် အေးခဲသွားပြီး ရင်ထဲအထိ စိမ့်တက်သွားရသည်။ အဆုံးမရှိသော ဝိညာဉ်ဆိုးများမှာ ဒီလှိုင်းကြီးတစ်ခုအလား သူ၏ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။

စုန်ယန်သည်လည်း ထိုဝိညာဉ်လှိုင်းလုံးကြီးများနှင့်အတူ မျက်နှာဖုံးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး မဆိုင်းမတွဘဲ မှန်ကန်သော ဗဟိုချက်နေရာဆီသို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လိုက်သည်။

ဤဝိညာဉ်လှိုင်းကြီးကို မြင်သောအခါ ဖုန်းချန်စီသည် သူ၏ ဟန်ဆောင်မှုများ ပြီးဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်တော့သည်။

"သဘာဝတရားကို ဆန့်ကျင်တဲ့ကောင် မင်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ အပြစ်ပေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မယ်။ မင်းလို မိစ္ဆာကောင်က ရှောင်ဖန်ရဲ့ အကြောင်းတွေကို ဒီလောက်တောင် သိနေမှတော့ ရှောင်ဖန်က မင်းလက်ချက်နဲ့ တစ်ခုခု ဖြစ်သွားပြီ ထင်တယ်။ ဒီနေ့ ငါရှိနေသရွေ့တော့ မင်း ဒီမျက်နှာမဲ့မျက်နှာဖုံးကို ဘယ်တော့မှ သန့်စင်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"