အခန်း (၁၂၅-၁၂၆)

အခန်း (၁၂၅) နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ ခန့်မှန်းချက်

သို့သော် ထို့နောက် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို တွေးမိသွားပုံရပြီး ဝမ်ဝူဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဝမ်ဝူ... ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့်မှာရှိတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးကို အပြင်ထွက်လာဖို့နဲ့ အားလုံးစုပေါင်းပြီး ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ဝင်္ကပါ တစ်ခု တည်ဆောက်ဖို့ အမြန်ဆုံး သွားပြောလိုက်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဝမ်ဝူက သဘောတူလိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ထွက်သွားလေ၏။

သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် ထိုနှစ်ဦးဘက်သို့ လှည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။ သူက ပြောလိုက်၏။ "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က ငါတို့ရဲ့ သံသယတွေအတွက် အဖြေကို ဒီနေ့ ရနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်..."

"ဝမ်ရှင်း... မင်း တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီလား..." ချင်ဝူဟွေ့က တွေးတောနေဟန်ဖြင့် မေးလိုက်လေ၏။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ခေါင်းညိတ်ကာ တွေးတောလိုက်သည်။ "လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က... မင်းသားငယ်က ငါတို့ကို အချို့အရာတွေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့ ပြောခဲ့တယ်လေ... ငါတို့အားလုံးမှာ သံသယတွေ ရှိခဲ့ကြတယ် မဟုတ်လား... ဖြစ်နိုင်တာက မကြာခင် ငါတို့ သိရတော့မှာပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ချင်ဝူဟွေ့၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားရာ သူသည်လည်း ဤအချက်ကို တွေးမိသွားကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ထို့နောက် သူသည် နန်ကုန်းလင်ယွင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်လွင်နေကာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်လေ၏။ "ဝမ်ရှင်း... မင်းထင်တာက ငါတို့လည်း ဖြစ်နိုင်မလား..."

"ငါလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ ညီအစ်ကိုတွေ အဆင့်တက်နိုင်၊ မတက်နိုင် အရင်ကြည့်ကြရအောင်... ပြီးမှပဲ ငါတို့ အတည်ပြုကြတာပေါ့..." နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်သော်လည်း သူကိုယ်တိုင်လည်း အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေမိပေသည်။

ထိုနှစ်ဦး ပဟေဠိများဖြင့် စကားပြောနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းလင်ယွင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မေးနေတာကို မင်းတို့က ဘာလို့ တိုက်ရိုက် မပြောနိုင်ရတာလဲ... ဘယ်လို ပဟေဠိမျိုးတွေ ကစားနေကြတာလဲ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက သူ့ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်၏။ "ဝင်္ကပါကို အရင်ပြင်ဆင်လိုက်ပါ... ပြီးရင် မင်းကို ငါ ပြောပြမယ်..."

နန်ကုန်းလင်ယွင်တစ်ယောက်တည်း နားမလည်နိုင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးရဲ့ စိတ်ထဲမှာလည်း အဖြေရှာမရသေးတဲ့ မေးခွန်းတွေ ရှိနေဆဲပင်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းလင်ယွင်သည် များများစားစား မတွေးတော့ဘဲ သူတို့ သုံးဦးစလုံး စခန်း၏ အထက် ကောင်းကင်ယံသို့ တိုက်ရိုက် ပျံတက်သွားကြလေ၏။

ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ် ၅၀၀ ပျံတက်လာကြပေသည်။

"စစ်သူကြီးတို့... ဒီအခြေအနေက တော်တော်လေး ထူးဆန်းနေတယ်... စစ်သူကြီးတို့ ဒါနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခု သိထားတာ ရှိလား..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများ ရှိနေပြီး မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်လေ၏။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည်လည်း အံ့အားသင့်ပြီး သံသယဖြစ်နေသော အမူအရာ ရှိနေပေသည်။ "ငါတို့လည်း လုံးဝကြီးတော့ မသေချာသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ လောလောဆယ် ဒီနေရာက အခြေအနေကို ဖုံးကွယ်ထားဖို့အတွက် ကိုယ်ယောင်ဖျောက် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကို အရင် တည်ဆောက်ကြရအောင်... ပြီးမှပဲ ငါတို့ အဲ့ဒီအကြောင်းကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ထို့နောက် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့သည် လျင်မြန်စွာ လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ သက်ဆိုင်ရာ နေရာများကို ယူလိုက်ကြပေသည်။

စစ်သည် ငါးရာသည် လူစုခွဲလိုက်ကြပြီး မတူညီသော အစီအစဉ်များနှင့် နေရာများကို ယူလိုက်ကြသည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက စကားပြောလာသည်။ "ဝမ်ဝူ... ဝင်္ကပါကို ဖုံးကွယ်ဖို့အတွက် လူ လေးဆယ့်ကိုးယောက်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ... အခု ငါတို့ဆီမှာ အဲ့ဒီထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုများတဲ့ လူတွေ ရှိနေတာဆိုတော့ ဝင်္ကပါက အဆင်ပြေသွားမှာပါ..."

"လူ ကိုးယောက်ခေါ်ပြီး... တာဝန်ကျနေတဲ့ တခြား အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်းအဆင့် ညီအစ်ကိုတွေကို သွားလဲပေးလိုက်... သူတို့ကို အထဲဝင်ပြီး ကျင့်ကြံကြည့်ခိုင်းလိုက်ပါ... အဲ့ဒါပြီးရင် မင်းတို့အားလုံး အပြင်ဘက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို သွားပြီး စောင့်ကြပ်နေကြ..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

ဝမ်ဝူ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့်ပင် သူ၏ဘေးရှိ လူကိုးဦးက သူ၏နောက်မှ လိုက်ပါသွားကြလေ၏။

သူတို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ထိုအုပ်စုသည် အချင်းချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကြပြီး ထူးခြားသော ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသည့် ဝင်္ကပါအလံ တစ်ခုစီကို ထုတ်ယူလိုက်ကြပေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝင်္ကပါအလံများအတွင်းသို့ ထည့်သွင်းလိုက်သည်နှင့်အမျှ သူတို့ကြားတွင် ထူးခြားသော မှော်ကမ္ပည်းစာ တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အချင်းချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း တောင်ကြားတစ်ခုလုံး မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝင်္ကပါကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြသော နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း မြူခိုးများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားကြပေသည်။

မြူခိုးများသည် မြင်နိုင်စွမ်း အလွန်နည်းပါးပြီး ဝိညာဉ်အာရုံ စုံစမ်းမှုကိုပင် ဟန့်တားနိုင်လေသည်။ ထို့အပြင် စခန်းအတွင်းမှ ကြားနေရသော သိမ်မွေ့သော စွမ်းအင် အတက်အကျများနှင့် အသံများသည်လည်း ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

သေချာသည်မှာ ဤဝင်္ကပါသည် ၎င်းကို တည်ဆောက်ခဲ့သူများ၏ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုကိုတော့ မဟန့်တားနိုင်ချေ။ သူတို့သည် ဝင်္ကပါအတွင်းရှိ အခြေအနေများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နိုင်ပြီး ဝင်္ကပါအလံများမှတစ်ဆင့် အချင်းချင်း ဆက်သွယ်နိုင်ကြပေသည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... အတိအကျ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... စစ်သူကြီးမှာ ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုခု ရှိလား..."

စစ်သည်တစ်ဦးသည် အောက်ရှိ တဲများမှ ထွက်ပေါ်လာသော သိမ်မွေ့သော အတက်အကျများကို သတိထားမိသွားသဖြင့် ဝင်္ကပါအလံများမှတစ်ဆင့် သူ၏အသံကို ပေးပို့လိုက်မိပေသည်။

အသံသည် ဝင်္ကပါအလံများမှတစ်ဆင့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်ထားသူ အားလုံး ကြားနိုင်သဖြင့် သူတို့အားလုံးက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြလေ၏။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက သူတို့ကို မဖြေဘဲ မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ထဲက တချို့ ခုနက ကျင့်ကြံနေကြတာ မဟုတ်လား... ထူးခြားတာ တစ်ခုခု ရှိခဲ့လား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအတော်များများ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြလေ၏။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ကျွန်တော် ကျင့်ကြံနေတုန်းမှာ ကျင့်ကြံမှု အမြန်နှုန်းက ရုတ်တရက် နှစ်ဆကျော်လောက် ပိုမြန်သွားတာကို ပြောတာလား... အဲ့ဒါက ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် တစ်စုံတစ်ယောက်က ချက်ချင်း စာတို ပို့လိုက်သည်။ "စစ်ယန်... မင်းလည်း ခုနက အဲ့ဒီလိုမျိုး ကြုံခဲ့ရတာလား..."

စယန် မဖြေနိုင်မီမှာပင် အခြား အသံတစ်ခုက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြန်သည်။ "အိုး... ဒါဆို ရှောက်ဘင်း... မင်းဆီမှာလည်း အဲ့ဒီလို ဖြစ်ခဲ့တာပေါ့လေ..."

လူအုပ်ကြီးသည် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် သံသယများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အခုလေးတင် ကျင့်ကြံခဲ့သူတိုင်းတွင် ဤအခြေအနေမျိုး ဖြစ်ပျက်ခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

ဒီနေရာက တစ်ခုခုများ ထူးခြားနေလို့လား... ဒါပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်ကကျတော့ ဘာလို့ ဒါမျိုး မဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ...

ထို့နောက် လူတိုင်းသည် သူတို့၏ အာရုံကို နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားနှစ်ဦးတို့အပေါ်သို့ လှည့်လိုက်ကြလေ၏။

ကျန်းပေ့တပ်၏ ဗျူဟာမှူး တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ တစ်ခုခုများ သိထားတာ ရှိမလား။

လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "ဒါက တိုက်ဆိုင်မှု တစ်ခုတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး... စစ်သူကြီး လင်ယွင်လည်း ဒီအခြေအနေမျိုးနဲ့ ကြုံခဲ့ရတယ်လေ..."

"ငါ့မှာ ခန့်မှန်းချက်တချို့တော့ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အောက်က ညီအစ်ကိုတွေ ဘယ်လိုဖြစ်မလဲဆိုတာ အရင် စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်း အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး တိတ်ဆိတ်နေကြလေသည်။

အချိန်တွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ကုန်လွန်သွားသည်။

အချိန်ဘယ်လောက် ကုန်သွားမှန်း မသိရဘဲ တဲတစ်ခုထဲမှ အတက်အကျတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး တဲကို ချက်ချင်း အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားစေကာ အတွင်း၌ ခြေပက်လက်ခွေ တရားထိုင်နေသော စစ်သည်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

သို့သော် အပြင်ဘက်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသော အတက်အကျများကို မြူခိုးများက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဖိနှိပ်လိုက်ပြီး... နောက်ပိုင်းတွင် ဆက်လက် ထွက်ပေါ်လာသော အတက်အကျများကိုပင် ထိုစစ်သည်၏ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်မီတာအတွင်း၌သာ ကန့်သတ်ထားလိုက်ပေသည်။

ဝင်္ကပါ တည်ဆောက်ခဲ့ကြသူများ အနေဖြင့် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို သဘာဝကျကျ သတိပြုမိသွားကြပြီး ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြရပေသည်။

"ဒါ နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို အဆင့်တက်မယ့် အတက်အကျပဲ... ငါတို့ရဲ့ ညီအစ်ကိုတွေထဲက တစ်ယောက်က နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မယ်..."

"တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ဘူး..."

အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်အမျှ မြူခိုးများအတွင်းရှိ တဲအများအပြားမှ အဆင့်တက်မည့် အတက်အကျများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုတဲများမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ဖြစ်သွားကာ အတွင်းရှိ စစ်သည်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် တဲ ၂၅၀၀ ပျက်စီးသွားခဲ့လေ၏။ ကျန်းပေ့တပ်မှ အမြုတေဖွဲ့စည်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ အားလုံး အဆင့်တက်တော့မည် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းနှင့် အခြားသူများ အံ့အားသင့်ပြီး သံသယဖြစ်သွားကြသည်။

ယခင်ကတည်းက သံသယ ရှိခဲ့ကြသော်လည်း... အမှန်တကယ် ဖြစ်လာသည့် အချိန်တွင် သူတို့၏ အံ့အားသင့်မှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ကြချေ။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ငါတို့ မှားများ ကြည့်မိနေတာလား..."

ထိုအသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပါဝင်နေပြီး အနည်းငယ် တုန်ရီနေပေ၏။

"မဟုတ်လောက်ဘူး ထင်တယ်..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ အသံမှာလည်း အနည်းငယ် တုန်ရီနေပေသည်။ ကျန်းပေ့တပ်၏ တပ်မှူးများထဲမှ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ဤညီအစ်ကို ၂၅၀၀ ၏ ခံစားချက်ကို သဘာဝကျကျ နားလည်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် နှစ်နှစ်တာ ကာလအတွင်း သူသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုများ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တုံ့ဆိုင်းနေချိန်တွင် သူ၏ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသည်ကို ကြည့်နေခဲ့ရလေ၏။ သူတို့၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော နာကျင်မှုကို သူ ခံစားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ တုံ့ဆိုင်းနေလျှင်ပင် သူတို့သည် ခက်ခဲသော ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို သည်းခံနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ ဤညီအစ်ကို နှစ်ထောင်ကျော်တို့သည် နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ အမှန်တကယ် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သူသည် သူတို့အတွက် ဝမ်းသာပေးမိလေသည်။

'နှမြောစရာပဲ... တကယ်လို့ ဒါက ဝိညာဉ်အမြစ်သာ ဖြစ်ခဲ့ရင်...'

နေဦး။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ဤအရာကို တွေးမိသည်နှင့် သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏။ 'အဲ့ဒါက ဖြစ်နိုင်မလား...'

သူ၏ အမူအရာ အပြောင်းအလဲကို သတိထားမိသွားသဖြင့် ချင်ဝူဟွေ့က အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။ "ဝမ်ရှင်း... မင်း တစ်ခုခုကို တွေးမိသွားပြီလား..."

အခန်း (၁၂၆) အဲ့ဒါက ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...

ချင်ဝူဟွေ့၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူ၏ အဖြေကို စောင့်မျှော်နေကြပုံရလေ၏။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်သည်။ "ငါ့မှာ ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိပါတယ်... ပြီးတော့ ပိုပြီးတော့လည်း မျှော်လင့်နေမိတယ်... မင်းတို့ကို ငါ ပြောပြပါ့မယ်... ဒါပေမဲ့ ကျေးဇူးပြုပြီး အခုချက်ချင်းတော့ စိတ်မလှုပ်ရှားကြပါနဲ့ဦး... ငါတို့ အတည်ပြုပြီးမှပဲ အဲ့ဒီအကြောင်းကို ပြောကြတာပေါ့... ဟုတ်ပြီလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေ၏။

"ဝမ်ရှင်း... စကားကို လှည့်ပတ်မနေနဲ့တော့... တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်စမ်းပါ..."

နန်ကုန်းလင်ယွင်က အနည်းငယ် စိတ်မရှည်သဖြင့် သူ့ကို ချက်ချင်း တိုက်တွန်းလိုက်ပေသည်။

"ဟုတ်ပါတယ် စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပါ... ကျွန်တော်တို့ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေပါ့မယ်..."

"ဟုတ်ပါတယ်... အမြန်ပြောပါ စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း..."

အခြားသူများကလည်း သူတို့၏မျက်နှာတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် သဘောတူကြောင်း ထပ်ဆင့်ပြောကြားလိုက်ကြလေ၏။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် ခဏတာ တွေဝေသွားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ "အောက်က ညီအစ်ကိုတွေ အားလုံးက အလယ်အလတ်အဆင့် ပါရမီပဲ ရှိတာလေ... ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ကြတယ်... မင်းတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကို ထည့်သွင်းစဉ်းစားရင်... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အမြစ်တွေမှာ ပြဿနာရှိနေတယ်ဆိုတာပဲ"

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အခန်းထဲ၌ တိတ်ဆိတ်သွားလေ၏။

ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဝင်္ကပါအတွင်းမှ အေးစက်သော အသက်ရှူသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝင်္ကပါကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေခဲ့ပေသည်။

"တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် နေကြ... ဝင်္ကပါကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားကြဦး..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ လေးနက်သော အော်သံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ လူတိုင်းက သူတို့ကိုယ်သူတို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်ကြပြီး ဝင်္ကပါကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်လိုက်ကြလေ၏။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... စစ်သူကြီး ပြောတာကို ဘယ်လောက်အထိ ယုံကြည်မှု ရှိလို့လဲ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က မေးခွန်းတစ်ခု မေးလိုက်ရာ လူတိုင်းက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းကို မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြပေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ခေါင်းခါပြပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါက ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုပဲလို့ ငါ ပြောပြီးသားလေ... အဲ့ဒါကို နောက်မှ အတည်ပြုဖို့ လိုသေးတယ်... ဒါပေမဲ့ သမိုင်းမှာ ဒီလို အခြေအနေမျိုး တစ်ခါမှ မဖြစ်ဖူးဘူးဆိုတော့... ဒါက ငါ့ရဲ့ ရမ်းသန်း ခန့်မှန်းချက် တစ်ခုသက်သက်ပဲ"

"ဘာလို့ အဲ့ဒီလောက် အများကြီး စိုးရိမ်နေရတာလဲ... တပ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်အမြစ် စမ်းသပ်တဲ့ ကျောက်တိုင်တွေ ရှိတာပဲ မဟုတ်လား... နောက်မှ ငါတို့ စမ်းကြည့်လိုက်ရင် သိရမှာပေါ့..."

လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ရှုပ်ထွေးနေသော၊ မျှော်လင့်နေသော အမူအရာများကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းလင်ယွင်က စကားမပြောနိုင်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်လေ၏။

သို့သော် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းသည် နန်ကုန်းလင်ယွင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

လူတိုင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်များမှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် ရုတ်တရက် တည်ကြည်လေးနက်သွားပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"ဒါက ဝိညာဉ်အမြစ် ပြဿနာ ဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ... မင်းတို့ရဲ့ ချစ်ရသူတွေနဲ့ သူငယ်ချင်းတွေ အပါအဝင် ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ပြောခွင့်မပြုဘူး... မင်းတို့ အားလုံး နားလည်ကြလား..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

လူတိုင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့်အထိ ကျင့်ကြံနိုင်သူတွေထဲမှာ ဘယ်သူကမှ အရူးမဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ဝိညာဉ်အမြစ် ကိစ္စဖြစ်သည်ဖြစ်စေ၊ မဖြစ်သည်ဖြစ်စေ... ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေ သတင်းပြန့်သွားရင် ကျန်းပေ့တပ်အတွက် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာ သေချာတယ်လေ။

သူတို့က ဒီကိစ္စကို သဘာဝကျကျပဲ နှုတ်ပိတ်ထားဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

လူတိုင်း ခေါင်းညိတ်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် အနည်းငယ် သက်ပြင်းတိုးတိုး ချလိုက်နိုင်သည်။

လူအနည်းငယ်ကလွဲရင် ကျန်တဲ့ ကျန်းပေ့တပ်သား အားလုံးက ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းအောက်ချန်က ရွေးချယ်ထားတဲ့ မိဘမဲ့ကလေးတွေချည်းပဲလေ။

တခြားသူတွေက ပြဿနာမရှိနိုင်ပေမဲ့... လူအနည်းငယ်က သူတို့ရဲ့ မိသားစုတွေကို ဒီနေ့ ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ပြောနေကြမှာကိုပဲ သူ စိုးရိမ်မိတာပါ။ အဲ့ဒီလိုသာဆိုရင်တော့ ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြမှာပင်။

လူတိုင်း၏ စိတ်အားထက်သန်စွာ မျှော်လင့်ချက်များကြားတွင် လူပေါင်း ၂၅၀၀ သည် အဆင့်တက်ခြင်းကို လျင်မြန်စွာနှင့် အောင်မြင်စွာ ပြီးမြောက်ခဲ့ကြလေ၏။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကို တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ပြီးနောက်တွင် သူတို့သည် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွား ကြပြီး သူတို့၏ လက်ခြေများမှာလည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် တုန်ရီနေကြပေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ "လင်ယွင်... မင်း ညီအစ်ကို လေးဆယ့်ကိုးယောက်ကို ခေါ်ပြီး ဝင်္ကပါကို ဆက်ပြီး ထိန်းသိမ်းထားလိုက်... ငါတို့ အောက်ဆင်းပြီး သွားကြည့်ကြရအောင်..."

"ကောင်းပြီလေ..."

နန်ကုန်းလင်ယွင်က သဘောတူလိုက်ပြီး ထိုအုပ်စုသည် လူ လေးဆယ့်ကိုးယောက်ကို တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့ကာ ကျန်ရှိသောသူများမှာမူ အောက်သို့ ဆင်းသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် နန်ကုန်းလင်ယွင်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မြူခိုးများသည် စတင်ပြောင်းလဲလာပြီး အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားပေသည်။

မကြာမီမှာပင် မြူခိုးများသည် မီတာအနည်းငယ် ထူထဲသော ကြီးမားသော ပန်းကန်လုံး ပုံသဏ္ဌာန်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး စခန်းတစ်ခုလုံးကို မှောက်လျက် ဖုံးအုပ်လိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး အလယ်ဗဟိုရှိ ကွပ်ကဲရေးတဲ၏ အရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ သူ၏အသံမှာ လွင့်ပျံလာ၏။

"လူတိုင်း စိတ်အေးအေးထားပြီး အသင့်ပြင်ထားကြစမ်း..."

သူ စကားပြောအပြီးတွင် စခန်း၏ နေရာအနှံ့အပြားမှ အလင်းတန်းများသည် လျင်မြန်စွာ ပြေးဝင်လာကြပြီး သူ၏အရှေ့တွင် ဆင်းသက်လိုက်ကြပေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း အပြင်သို့ စေလွှတ်ထားသော ဝမ်ဝူ အပါအဝင် လူဆယ်ဦးနှင့် ဝင်္ကပါကို ထိန်းသိမ်းထားသော လူ လေးဆယ့်ကိုးဦးတို့မှလွဲ၍ ကျန်ရှိသော ကျန်းပေ့တပ်သား အားလုံးသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ ရှေ့တွင် သပ်ရပ်စွာ တန်းစီလိုက်ကြသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ ဝမ်းသာနေကြတာကို ငါ သိပါတယ်... ပြီးတော့ မင်းတို့ အံ့အားသင့်နေတာကိုလည်း ငါ သိတယ်... တကယ်တော့ ငါလည်း အတူတူပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူတိုင်းသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းတွင် ဆက်ပြောစရာများ ရှိဦးမည်ကို သိထားကြသဖြင့် ဝင်မနှောင့်ယှက်ဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေကြလေ၏။

တကယ်ပါပဲ။

ထို့နောက် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက စကားပြောလာသည်။ "ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ငါ့မှာ ခန့်မှန်းချက်တချို့ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်ကို မပြောပြခင်... အရင်ဆုံး အတည်ပြုကြရအောင်..."

သူ ပြောနေစဉ် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် ဝိညာဉ်အမြစ် စမ်းသပ်သည့် ကျောက်တိုင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းထံမှ ထိုအကြောင်းကို ကြားသိထားပြီးသား ဖြစ်ကြသော ကပ်ဘေးပျက်သုဉ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

အခုလေးတင် အဆင့်တက်ခဲ့သူများမှာမူ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ဝိညာဉ်အမြစ် စမ်းသပ်သည့် ကျောက်တိုင်ကို ဘာကြောင့် ထုတ်ယူရသလဲဆိုသည်ကို အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးနေကြလေ၏။

သို့သော် သူတို့ကလည်း အရူးတွေ မဟုတ်ကြပါဘူး။ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း စကားမပြောမီမှာပင် သူတို့ထဲမှ အများအပြားသည် ၎င်းကို သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အခြေအနေနှင့် ဆက်စပ်တွေးတောမိသွားကြပြီး ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ခန့်မှန်းလိုက်ကြလေသည်။

ထိုခန့်မှန်းချက်ကို တွေးမိသည်နှင့် သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်လက်သွားကြပြီး မျှော်လင့်ချက်၊ စိုးရိမ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အပါအဝင် ရှုပ်ထွေးသော ခံစားချက်မျိုးစုံဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။

လူတိုင်း၏ အမူအရာများကို ကြည့်ရင်း နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝမ်ဝူနှင့် အခြား လူဆယ်ဦးတို့ အားလုံး ပြန်ရောက်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

သူတို့နှင့်အတူ ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးလည်း ပါလာ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးကို မြင်ချိန်တွင် လူတိုင်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပြီးနောက် ဂါရဝပြုရန်အတွက် အားလုံးက ဒူးတစ်ဖက် ထောက်ချလိုက်ကြသည်။

"မင်းသမီးကြီး ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

"ထုံးတမ်းစဉ်လာတွေ မလိုပါဘူး..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သူမ၏လက်ကို အနည်းငယ် ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီးနောက် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ ဘေးရှိ ဝိညာဉ်အမြစ် စမ်းသပ်သည့် ကျောက်တိုင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "စမ်းပြီးပြီလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏နှလုံးသားမှာ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ ခုန်ပေါက်လာလေသည်။

သူသည် သူ၏ အံ့အားသင့်မှုကို မျိုသိပ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းသမီး... အဲ့ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး၏ စကားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူမသည် သူတို့၏ အခြေအနေကို သိနေပုံရပြီး ရောက်ရောက်ချင်းမှာတင် အဲ့ဒီအကြောင်းကို မေးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက သူ့ကို မဖြေဘဲ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရပေသည်။ "စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... စစ်သည်တွေ အားလုံးကို ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောပါဘူးလို့ ကောင်းကင်ဘုံကို ကျိန်ဆိုခိုင်းလို့ ရမလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း နောက်ဆုံး၌ နားလည်သွားလေသည်။

မင်းသမီးကြီး တကယ်ပဲ သိနေတာပေါ့လေ။

ငါ့ရဲ့ ကျန်းပေ့တပ်ထဲက တစ်ယောက်ယောက်က သတင်းပေးလိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် မယ်တော်ကြီးက သူ့ဘာသာသူ သိနေတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒါက သူမရဲ့ ခန့်မှန်းချက် သက်သက်ပဲလားဆိုတာ ငါ မသိဘူး...

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူလိုက်ပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ စစ်သည်များကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့အားလုံးက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ချက်ချင်းပင် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက စကားပြောလာသည်။ "အထက်က ကောင်းကင်ဘုံကို သက်သေပြု၍ ကျွန်တော် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းဟာ ဒီနေ့ ဒီနေရာမှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တဲ့ သတင်းတွေကို ဘယ်တော့မှ ပြန့်အောင် လုပ်မှာ မဟုတ်သလို... ဒီနေရာရဲ့ ပြင်ပက ဘယ်သူ့ကိုမှလည်း သိအောင် လုပ်မှာ မဟုတ်ပါဘူး… တကယ်လို့ ဖောက်ဖျက်ခဲ့သည်ရှိသော် သေဆုံးလျှင်တောင် ပြန်လည်မွေးဖွားခွင့်မရှိ ဖြစ်ပါစေ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကောင်းကင်ယံသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှ ဝိညာဉ်အလင်းတန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာကာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ နဖူးဆီသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ချင်ဝူဟွေ့နှင့် အခြားသူများလည်း အနီးကပ် လိုက်ပါလာကြပေသည်။ သူတို့၏ နာမည်များမှလွဲ၍ သူတို့၏ ကျိန်ဆိုချက်များထဲမှ စကားလုံးတစ်လုံးမှ မပြောင်းလဲဘဲ သူတို့၏ ကျိန်ဆိုချက်များ အားလုံးသည် ကောင်းကင်တာအိုထံမှ တုံ့ပြန်မှုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်းက ချက်ချင်း နားလည်သွားလေသည်။ "မင်းသမီး... လင်ယွင်နဲ့ တခြား လူ ၅၀ တို့လည်း ခုနက အတူတူ ကျိန်ဆိုပြီးပါပြီ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခါးသက်သက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရင်ကတော့ မင်းတို့ရဲ့ အခြေအနေကို ငါ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး... ဒါပေမဲ့ ယွီအာက မတော်တဆ စကားကျွံသွားလို့... မင်းတို့ကို လာကြည့်တာပါ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားပြီး သူတို့၏မျက်လုံးများတွင် ရုတ်တရက် နားလည်သွားသည့် အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။