အခန်း (၁၇၇-၁၇၉)

အပိုင်း(၁၇၇) စကားများလွန်းတယ်

အပြန်အလှန် ချိတ်ဆက်နေသော အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်အတွင်း၌။

မုန့်ချင်ကျိုးက ကံကြမ္မာ ပိုးကြိုးမျှင်ကို ၎င်း၏ မူလဇာစ်မြစ်ဆီသို့ နောက်ပြန်ခြေရာခံသွားသည်။ ကြိုးမျှင်၏ အစွန်းတစ်ဖက်သည် မြစ်ရှည်ကြီးထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး အတွင်းသို့ ငုပ်ဆင်းသွားတော့သည်။

...

တောင်ပိုင်း တောရိုင်းမြေရှိ ရွာတစ်ရွာတွင်။

ရွာသူရွာသားများသည် နေထွက်မှ နေဝင်သည်အထိ အလုပ်လုပ်ကြပြီး လယ်ကန်သင်းရိုးများတစ်လျှောက် ပေါက်တူးများကို ထမ်းကာ လမ်းလျှောက်နေကြသည်။ ၎င်းတို့အထဲတွင် အသက် ၆၀၊ ၇၀ခန့်ရှိမည်ဟု ထင်ရသော အဘိုးအိုတစ်ဦးပါဝင်ပြီး ဘောင်းဘီကို ခေါက်တင်ထားကာ ရွှံ့နွံများထဲ လမ်းလျှောက်နေသည်။

"ကောင်လေး... တွင်းတွေကို လျှောက်မနှိုက်နဲ့၊ မြွေနဲ့ တိုးနေဦးမယ်..." အဘိုးအိုက နောက်လှည့်ကာ သူ၏ မြေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကောင်လေးမှာ လယ်ကန်သင်းစပ်တွင် ရပ်လျက် တွင်းတစ်ခုထဲသို့ လက်နှိုက် နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလျင်စလို အော်ပြောလိုက်သည်။

မြေးဖြစ်သူက သူ့ကို ဂရုမစိုက်ပေ။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် ကောင်လေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ လင်းလက်သွားသည်။ သူက အားကုန်ဆွဲထုတ်လိုက်ရာ တုတ်ခိုင်သော ငါးရှဉ့်တစ်ကောင်က သူ၏ လက်ထဲတွင် ရုန်းကန်နေပြီး ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်-

"အဘိုး၊ ကြည့်ပါဦး... ငါးရှဉ့်လေ... ဒီည ဟင်းတစ်ခွက် ပိုရပြီ။"

အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ ကြောက်လန့်တကြား ပြူးကျယ်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အဲဒါ မြွေဟ။ ပစ်ချလိုက်စမ်း..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မြေးဖြစ်သူက ခေါင်းလှည့်ပြီး သေချာကြည့်လိုက်သည်။

ဝါး…

အဲဒီအကောင်က အကွက်တွေပါတယ်၊ မေးရိုးချွန်တယ်။

ပြီးတော့ လျှာနီနီကိုတောင် ထုတ်ပြနေသေးတယ်...

"အမလေး…" မြေးငယ်လေးက ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ပြီး မြွေ၏ အမြီးကို ကိုင်ကာ ကျောက်တုံးတစ်တုံးဆီ ချိန်ရွယ်ပြီး မျက်စိမှိတ်လျက် ရမ်းကားစွာ ရိုက်ချပစ်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ထဲရှိ သွေးသံရဲရဲဖြစ်နေသော မြွေကောင်ကြီးကို ဆယ့်ငါးမိနစ်လောက် အဆက်မပြတ် ရိုက်ချနေခဲ့ပြီး အဘိုးအိုက သူ့လက်ထဲမှ ဆွဲယူကာ မြေးဖြစ်သူ၏ နဖူးကို ခေါက်လိုက်မှသာ ကောင်လေးမှာ သတိဝင်လာ တော့သည်။ ထို့နောက် အလန့်တကြားဖြင့် သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် လန့်သွားတာ သေတော့မလို့။"

"အိမ်ရောက်မှ မင်း အကြောင်းသိမယ်..." အဘိုးအိုကိုယ်တိုင်လည်း တော်တော်လေး လန့်သွားသဖြင့် သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။

မြေးငယ်လေးက ကြောက်ရွံ့သည့်ပုံ မပေါ်ဘဲ ခေါင်းကုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟီးဟီး... မြွေသားက ငါးရှဉ့်ထက် ပိုအာဟာရဖြစ်တယ်လေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော် ဒဏ်ရာမှ မရခဲ့တာ။ ဒါကို အမှားအတွက် အစားထိုးတယ်လို့ သဘောထားလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုမှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ မြေးဖြစ်သူ၏ ခေါင်းကို ကြင်နာစွာ ပုတ်ပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီ၊ ဒီည အိမ်ရောက်ရင် မင်းအတွက် မြွေဟင်းချို ချက်ပေးမယ်။"

အဘိုးနှင့်မြေး အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ရေကန်တစ်ခုကို ဖြတ်သွားခဲ့ကြသည်။

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံခြုံထားသော လူငယ်တစ်ဦးက သူတို့ကို ကျောခိုင်းရပ်ကာ ဝါးတံတစ်ချောင်းဖြင့် ငါးမျှားနေသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ ဝါးတံပေါ်တွင် ငါးမျှားကြိုး မရှိခြင်းပင်။

"ဟေး လူငယ်လေး၊ မင်းက ဘယ်ကလဲ။ အရမ်းပူနေတာကို ဘာလို့ ဒီလောက် အနွေးထည်တွေ ဝတ်ထားရတာလဲ။" အဘိုးအိုက နားမလည်နိုင်သော အကြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လူငယ်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းကာ အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိဝူရွှမ်၊ ဘာလို့ မနိုးသေးတာလဲ။ ဘယ်လောက်ကြာကြာ အိပ်နေဦးမှာလဲ။"

အဘိုးနှင့်မြေးမှာ လုံးဝ တွေဝေသွားကြပြီး အချင်းချင်း နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျိဝူရွှမ်... အဲဒါ ဘယ်သူလဲ။

ရွာထဲမှာ အဲဒီလိုလူမှ မရှိတာ။

"သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ကို ဖျက်ပစ်ပြီး သက်မဲ့ကိုယ်ပွားကို လုံးဝ သာမန်လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားအောင် လုပ်ထားတာလား... " လူငယ်က သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်လှည့်မကြည့်ဘဲ လက်ချောင်းကို ခေါက်လိုက်သည်။

ဓားအသိ တစ်စသည် မြေးငယ်လေး၏ နဖူးထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။

အဘိုးအို၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက မြေးဖြစ်သူကို သူ၏နောက်တွင် ကာကွယ်ထားလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "အပြင်လူ... မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ..."

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဘိုးကြီး... အနောက်ကို ပြန်ကြည့်လိုက်။ သူက တကယ်ပဲ ခင်ဗျားရဲ့ မြေးလား။ ခင်ဗျားက တစ်သက်လုံး တစ်ယောက်တည်း နေလာခဲ့တာ။ သားသမီးတောင် မရှိဘူး။ မြေးဆိုတာ ဘယ်ကရောက်လာမှာလဲ။"

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအိုသည် နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ နှစ်ပေါင်းများစွာ အတူနေထိုင်ခဲ့သော သူ၏ မြေးဖြစ်သူမှာ ကြမ်းကြုတ်ရက်စက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဟိန်းဟောက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

"မုန့်ချင်း။ မင်းလား... မင်းက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ငါ့ကို ရှာတွေ့နိုင်ရတာလဲ..."

"ထုံးစံအတိုင်းပဲ... စကားများလိုက်တာ။"

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က မတ်တပ်ရပ်ကာ ဝါးတံကို ဆွဲတင်လိုက်ရာ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တစ်ခုကို မျှားမိသွားပြီး ၎င်းမှာ ကျိဝူရွှမ်၏ တာအိုမျိုးစေ့မှန်း မှုန်ဝါးဝါး မြင်တွေ့ရသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်က ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

...

"ဟင်။ ငါ ခုနက ဘယ်သူနဲ့ စကားပြောနေတာလဲ။" အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ မှိုင်းရီသွားသည်။ သူက ခေါင်းကို ပုတ်ကာ မြေးဖြစ်သူဘက်သို့ လှည့်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "ခုနက မင်း တစ်ယောက်ယောက်ကို မြင်လိုက်လား။"

မြေးငယ်လေးက တွေဝေစွာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ရှိနေခဲ့ဖူးသော အကြောက်အလန့်ကင်းသည့် ဝိညာဉ်အငွေ့အသက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သန့်စင်သော အပြစ်ကင်းစင်မှုသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

"ဟင့်အင်း... "

"ဒါပေမဲ့... ကျွန်တော် တစ်ခုခု ပျောက်ဆုံးသွားသလိုပဲ ခံစားရတယ်။"

...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်များက တောရိုင်းမြေ၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် ပေါ်ထွက်နေကြသည်။

အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်တစ်လျှောက် လိုက်ပါလာပြီး ကမန်းကတန်း လာလိုက်၊ ထွက်သွားလိုက် လုပ်နေကြသည်။

မြောက်ပိုင်းရှိ တိုင်းပြည်ငယ်လေးတစ်ခု။

မှိုင်းရီကာ စိတ်ပျက်အားငယ်နေပုံရသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးးက နဂါးပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် နေ့ရောညပါ သောက်စားပျော်ပါးနေပြီး အထိန်းအကွပ်မဲ့သော ကာမဂုဏ်ခံစားမှု ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေသည်။

ဧကရာဇ်က မျက်လုံးကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ အဝတ်အစားပါးပါးလေးများသာ ဝတ်ဆင်ထားသော အလှမယ်လေးများကြားမှ လူငယ်တစ်ဦး သူ့ဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ထူးဆန်းသည်မှာ အခြား မည်သူကမျှ သတိထားမိပုံမပေါ်ခြင်းပင်...

အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုအချိန်တွင် ဧကရာဇ်အနီးသို့ ကပ်ကာ သေချာစွာ စောင့်ကြည့်မည်ဆိုပါက၊ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးသည် ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများထဲသို့ လျှောက်သွားကာ သူငယ်အိမ်ထဲတွင် ထင်ဟပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရပေမည်။

လူငယ်က သူ၏ မျက်လုံးသူငယ်အိမ်ထဲမှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ တာအိုမျိုးစေ့ တစ်စကိုသာမက ဧကရာဇ်၏ အသက်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ယူဆောင်သွားခဲ့သည်။

"မင်းက ကာမဂုဏ်လိုက်စားပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ကင်းမဲ့တယ်။ မင်းကို လောကမှာ အသက်ရှင်ခွင့်ပေးထားတာက ဘေးဒုက္ခတွေကိုပဲ ဆောင်ကြဉ်းပေးလိမ့်မယ်။ ဒီလူယုတ်မာနဲ့အတူ ခရီးသွားလိုက်ပါတော့။"

...

ဆယ်မိနစ် အချိန်ပြည့်ရန် နီးကပ်လာပြီဖြစ်သည်။

အချိန်-နေရာလွတ် မြစ်အတွင်း၌ မုန့်ချင်ကျိုးက နောက်ဆုံး ကြိုးမျှင်နောက်သို့ လိုက်သွားရာ လူသူကင်းမဲ့သော သင်္ချိုင်းဟောင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ထိုသင်္ချိုင်းမှာ စွန့်ပစ်ခံထားရပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ပစ်ပယ်ခံထားရသည်။

သင်္ချိုင်းဂူများထဲမှ တစ်ခုမှာ မြေဖို့မထားဘဲ အခေါင်းမှာ နက်ရှိုင်းသော တွင်းထဲတွင် ပေါ်လွင်နေသည်။

မုန့်ချင်ကျိုးက တွင်းစွန်းတွင် ထိုင်ကာ အခေါင်းအဖုံးကို လက်ချောင်းဖြင့် ခေါက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟေး၊ နိုးတော့၊ နေမြင့်နေပြီ။"

အခေါင်းအဖုံးမှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီးနောက် ဖြူရော်နေသော လက်တစ်ဖက်က တွန်းဖွင့်လိုက်သည်။ အလွန်ချောမောသော လူငယ်တစ်ဦးက မတ်မတ်ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် မုန့်ချင်ကျိုးကို လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ပြောစမ်း။ မင်း အဲဒါကို ဘယ်လိုများ တိတိကျကျ လုပ်လိုက်နိုင်တာလဲ။"

"အချိန်-နေရာလွတ် တာအိုက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်တောင် နက်နဲဆန်းကြယ်တာလား... "

"ဆယ်မိနစ်လေးအတွင်းမှာပဲ တောရိုင်းမြေမှာ ငါ ချထားတဲ့ သောင်းနဲ့ချီတဲ့ ရုပ်သေးတာအို အတုအယောင် သက်ရှိတွေ အားလုံးကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်နိုင်တယ်ပေါ့လေ... "

"မုန့်ချင်း။ မင်းက တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။ ငါကြောက်လန့်... ထိတ်လန့်သွားရလောက်အောင်ကို အံ့ဩစရာကောင်းတယ်။ ငါ့ဘဝမှာ မင်းလောက် အရည်အချင်းရှိတဲ့ ပြိုင်ဘက်မျိုး တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး။"

မုန့်ချင်ကျိုးက အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် နောက်ဆုံး၌ စကားတစ်ခွန်းတည်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်း စကားတွေ များလွန်းတယ်။"

ကျိဝူရွှမ် တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ဘာမှမတတ်နိုင်စွာဖြင့် ခေါင်းခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ကို အကြိမ်သောင်းနဲ့ချီ သတ်ဖြတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ မင်းကို အလုပ်မရှုပ်စေတော့ဘူး။ ငါ့ဘာသာငါပဲ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကျိဝူရွှမ်က သူ၏ ကိုယ်ပွား၏ တာအိုမျိုးစေ့ကို တမင်သက်သက် ချေမွလိုက်သည်။ သေဆုံးမသွားမီ သူ၏ မျက်လုံးများသည် နက်ရှိုင်းပြီး နားလည်ရခက်နေသည်။

"ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ခန္ဓာကိုယ်က ကောင်းကင်ပြည်နယ်ရဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ တစ်နေရာရာမှာ ရှိနေတယ်။ လအနည်းငယ်အတွင်း ငါ ကောင်းကင်ထောက်တိုင်နယ်ပယ်ကို ဖောက်ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းနဲ့ငါ စာရင်းရှင်းမယ်။"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သက်မဲ့ကိုယ်ပွားမှာ ဘုတ်ခနဲ ပြိုလဲကျသွားတော့သည်။

"မင်းက စကားများလွန်းတယ်။" မုန့်ချင်ကျိုးက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်၏။

…

အပိုင်း(၁၇၈) ပင်လယ်ထဲ မြစ်ရေအားလုံး စီးသွားပေမဲ့ ကယ်ဆယ်ရေးက နောက်ကျမှ ရောက်လာတယ်

မဟာကျင်း နယ်မြေ။

လူသူအများက ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်တကြီးနှင့် မျှော်လင့်နေကြသည်။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် မဟာကျင်းစစ်သည်များ၏ တိုက်ပွဲဝင် ကြွေးကြော်သံများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊ မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ စိတ်ခံစားချက်များမှာ ချက်ချင်းပင် တင်းမာသွားခဲ့သည်။

"စစ်ပွဲ စပြီ... "

"ငါ့သားကို မြင်လိုက်တယ်။ သူက သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ရှေ့တန်းမှာ ရဲရဲဝံ့ဝံ့ တိုက်ခိုက်နေတာ... "

"ဘုရားရေ၊ ဧကရီ အရှင်မက နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၂၀)ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်နေတာ။ နေပါဦး... သူ သွေးတွေ အန်နေတယ်လား..."

"အဲဒါ ငါတို့ မဟာကျင်းရဲ့ တိုင်းပြည်အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲပဲ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို နင်းခြေပြီး ဧကရာဇ်အဆင့် အခင်းအကျင်း(၃)ခုရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိနေတယ်... "

"ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်က အရမ်းကို နက်ရှိုင်းလွန်းတယ်။ ငါတို့ရဲ့ စစ်တပ်က အားနည်းနေတယ်။ နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သွားပြီလား... "

မဟာကျင်းက အဆင့်မြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ပြင်းထန်စွာ ချို့တဲ့မှုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရပြီး သာမန်စစ်သည် နှစ်သိန်းမှ သုံးသိန်းသာရှိကာ၊ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင်မူ သန်းနှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်။ စစ်ပွဲစတင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့ ချေမှုန်းခံလိုက်ရ၏။

အချိန်တိုင်း အကြောက်အလန့်ကင်းသော စစ်သည်များ ကျဆုံးနေပြီး နန်းတွင်းနှင့် စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ဝန်ကြီးများ၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

"ငါက မဟာကျင်း အစောင့်တပ်ရင်းရဲ့ တပ်မှူး ယန်ရှန်းတယ်ပဲ။ ငရဲပြည်ကို အတူတူ သွားကြတာပေါ့..." လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲလိုက်ရာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူ မြောက်အမြား ချက်ချင်း သေဆုံးသွားခဲ့သည်။

...

"ဧကရီ ချင်းလျူလီမှာ လျို့ဝှက်ရောဂါတစ်ခု ရှိနေတဲ့ပုံပဲ။ အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်နိုင်ဘူး။ ရဲဘော်တို့၊ ခင်ဗျားတို့ထဲက တစ်ဝက်လောက် အပြင်ထွက်ပြီး မဟာကျင်းရဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ ဝန်ကြီးတွေကို သတ်ဖြတ်ဖို့ ကူညီပေးကြ... "

နံနက်ခင်းအလင်း အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၂၀)ထဲမှ (၁၀)ဦးကျော်က တိုက်ပွဲမှ ရုန်းထွက်ရန် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီး ဧကရီနှင့် ရင်ဆိုင်နေရမှုကို ရပ်တန့်ကာ အခြားနေရာများသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

တုန်းဖန်လျူလီ၏ အထွတ်အထိပ် ချီစွမ်းအင်မှာ ထပ်မံ၍ အားနည်းသွားသည်။ ခဏတာ အစွမ်းကုန် ပေါက်ကွဲထုတ်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်က ဝန်ပိသွားခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ထောက်တိုင် နယ်ပယ်၏ နတ်ဘုရား ဝိညာဉ်မှ ဖိအားမှာ ကြီးမားလှသဖြင့် သူ့ကို အထိန်းအကွပ်မရှိ သွေးအန်စေခဲ့သည်။

"ငါ ဘယ်တုန်းကများ သေရမှာကို ကြောက်တတ်သွားတာလဲ... " တုန်းဖန်လျူလီ၏ အမြင်အာရုံများ ဝေဝါး၍ သွားခဲ့ပြီး အမူအရာမှာ ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းသော်လည်း လှပနေကာ အပြုံးမှာလည်း မှုန်ဝါးနေသည်။

သူ၏ လက်ရှိအခြေအနေအရ အရှေ့မှ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် (၁၂)ဦးကို ရင်ဆိုင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေမည် ဖြစ်ရာ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် (၂၀)ကို တစ်ယောက်တည်း တိုက်ခိုက်ရန်ဆိုသည်မှာ ဆိုဖွယ်ရာပင် မရှိတော့။

အကယ်၍ သူက အကျိုးဆက်များကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အစွမ်းကုန်ထုတ်ကာ အပြင်းထန်ဆုံး ပုံစံကို ပြသခြင်း မပြုပါက အမွှေးတိုင်တစ်တိုင် လောင်ကျွမ်းစာ အချိန်အတွင်းမှာပင် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်ကဆိုလျှင် တုန်းဖန်လျူလီက အနည်းငယ်မျှပင် တုံ့ဆိုင်းနေမည်မဟုတ်သော်လည်း ယခုအခါတွင် အချိန်-နေရာလွတ်မြစ်ဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူငယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ရင်ထဲတွင် တွယ်တာမှုနှင့် မခွဲခွာရက်မှုများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"တုန်းဖန်လျူလီ၊ အခုပဲ လက်နက်ချလိုက်တော့... မင်းသာ အညံ့ခံမယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သုံ့ပန်းအဖြစ် မင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးမယ်။ ဟားဟားဟား... "

"သူက အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်ကို ကြည့်နေတုန်းပဲ။ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ အလုပ်များနေလောက်ပြီ။ သူ သခင်လေးကျိနဲ့ အလုပ်ရှုပ်နေတာဆိုတော့ အခု ဘယ်သူမှ မင်းကို မကယ်နိုင်တော့ဘူး... "

"လက်နက်ချလိုက်ပါ ဧကရီ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့က မင်းကို သတ်မှာမဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကို အကျဉ်းချပြီး ထာဝရ အရှက်ခွဲပစ်မယ်... "

"မင်းက ဒီတိုက်ပွဲမှာ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အမြတ်ပဲ၊ ဟီးဟီးဟီး... "

...

နံနက်ခင်းအလင်း အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၁၂)ဦးက ဧကရာဇ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူတို့၏ စွမ်းအားကို ယာယီ မြှင့်တင်ပေးသည့် အသက်လောင်ကျွမ်းစေသော ဆေးလုံးအချို့ကိုပင် စားသုံးထားကြသည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို မုန့်ချင်ကျိုးက ပြိုလဲသွားသည်အထိ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း၊ ဆေးလုံး၊ ဧကရာဇ်အဆင့် ဝိညာဉ်ရတနာနှင့် ဧကရာဇ်အဆင့် အခင်းအကျင်းတို့၏ သုံးထပ်ကွမ်း အကူအညီများဖြင့် ဤနံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်... အလယ်အဆင့်၊ အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ (၁၂)ဦးက အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် နောက်ဆုံးအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရရှိသွားခဲ့ကြသည်။

"ဖွတ်... "

လှံရှည်တစ်ချောင်းက တုန်းဖန်လျူလီ၏ ပခုံးရိုးကို ဖောက်ထွင်းသွားပြီး သွေးများ စီးကျလာသော်လည်း သူ၏ လှပသော မျက်နှာလေးမှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ကာ အနည်းငယ်မျှပင် ထိတ်လန့်သွားခြင်း မရှိပေ။

"သတ်... " တုန်းဖန်လျူလီ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းကြုတ်သော ရည်ရွယ်ချက်များ တောက်လောင်နေသည်။ သူက နူးညံ့သော လက်ဖြင့် လှံရိုးကို ဖမ်းကိုင်ကာ နှစ်ပိုင်းချိုးပစ်လိုက်သည်။ စာသားမပါသော စာအုပ်တစ်အုပ် သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ရှေ့သို့ ထပ်မံ ပြေးဝင်သွားတော့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲအတွင်း တုန်းဖန်လျူလီက ကြီးကျယ်ခမ်းနားလှသော စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖျတ်ခနဲ ပေါ်လာ၏။

ဒီတိုက်ပွဲက... ရှုံးနိမ့်ဖို့ ဖန်တီးထားတာလား...

တိုင်းပြည်အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲက သန်းနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများ၏ ဝိုင်းရံပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံရကာ ဧကရာဇ်အဆင့် အခင်းအကျင်း (၃)ခု၏ တိုက်စားဖျက်ဆီးမှုနှင့် လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ ရာပေါင်းများစွာ၏ ဖြည်းဖြည်းချင်း ချေမှုန်းမှုများကို ခံနေရသည်။

ထိုသူများက တိုင်းပြည်အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းကို အခြားသော တိုက်ပွဲများသို့ အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိအောင် လှည့်စားထားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

အချိန်တိုလေးအတွင်း တုန်းဖန်လျူလီက အရာများစွာကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မြောက်သိမ်းမြို့ကို သိမ်းပိုက်ထားသည့် ဝူရှန်းဖျင်သည် သူ၏ နောက်ဆုံး အလင်းရောင်ကို ထုတ်လွှတ်ကာ တိုက်ပွဲအတွင်း အဆင့်ဖောက်ထွက်မှုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့ပြီး နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ်တစ်ပိုင်း စစ်သည် (၁၀)ယောက်ကျော်ကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ဓားကို မှီကာ နောက်ဆုံးထွက်သက်ကို ရှူရှိုက်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လရောင်ထွန်းလင်းနယ်ပယ်မျှသာရှိသော ဝန်ထမ်းရေးရာဝန်ကြီး ဖန်ါချန်မှာမူ စစ်ပွဲအစပိုင်းမှာပင် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရကာ ပြာအဖြစ် ရိုက်ချေ ခံလိုက်ရသည်။

စစ်ပွဲဝန်ကြီးဌာန၏ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား(၁၀)ဦးက အကူအညီပေးရန် အဝေးမှ လာရောက်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ ထက်ဝက်ကျော်မှာ ကျဆုံးသွားခဲ့ပြီး အားလုံးမှာ တိုက်ပွဲကြောင့်မဟုတ်ဘဲ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

စစ်ရေးဝန်ကြီးမှာမူ စစ်သည်များစွာ သေဆုံးမှုကို ကာကွယ်ပေးရင်း ချုံခိုတိုက်ခိုက်ခံရကာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲသေဆုံးရန် ဖိအားပေးခံခဲ့ရသည်။

...

ရင်းနှီးသော မျက်နှာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပျောက်ကွယ်သွားကြ၏။

သူတို့ထဲမှ အများစုမှာ ပစ္စုပ္ပန်ရွာမှ ရွာသားများဖြစ်ကြပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်မတွေ့ရတော့ပေ။

ရွာအဝင်ရှိ မိုးမခပင်အောက် နေပူဆာလှုံလေ့ရှိသော အဘိုးအို (ဘဏ္ဍာရေးဝန်ကြီး)၊ ဟိုဟိုဒီဒီ လျှောက်သွားကာ အရူးဟန်ဆောင်လေ့ရှိသော အဘိုးအို (ဝန်ထမ်းရေးရာအမတ်)၊ အမြွှာ(၁၀)ယောက်အဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော စစ်ပွဲဝန်ကြီးဌာနမှ ကောင်းကင်နတ်ဘုရား(၁၀)ဦးနှင့် ဧကရာဇ်က ဓားသူတော်စင် ဖြစ်ကြောင်း တစ်ခါမျှ မသိခဲ့ရသော ဝူရှန်းဖျင်…

လီကွမ်ယန်ပင်လျှင် ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝမ်ရှန်းကျားကမူ ပျင်းရိနေသဖြင့် သူ့တစ်ယောက်တည်း ခုခံရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ သူက ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အားလုံးကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်..." တုန်းဖန်လျူလီ၏ ဇာမဏီမျက်လုံးများမှာ ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားသွားသည်၏

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ဒီကနေ့ တောရိုင်းမြေ မြေပုံပေါ်ကနေ လုံးဝ ရှင်းလင်းပစ်ရမယ်။”

ငါတို့အားလုံး... သေဆုံးသွားရမယ် ဆိုရင်တောင်မှပဲ...

...

တောရိုင်းမြေ တစ်ခုလုံးတွင် အင်အားစုအားလုံးက အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြပြီး အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ကာ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ဤမျှ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စစ်ပွဲကြီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီးနောက် ပုန်းအောင်းနေသော အစွမ်းထက်ပု ဂ္ဂိုလ်များစွာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားကြသည်...

မည်သူကမျှ တောရိုင်းမြေ၏ စည်းလုံးညီညွတ်ရေး လမ်းစဉ်ကို မတားဆီးနိုင်တော့ပေ၊ နောက်ဆုံးတိုက်ပွဲ၏ အစပဏာမ စတင်ပြီဖြစ်သည်။

မဟာကျင်း၏ ပျက်စီးကိန်းက ၎င်းကို မီးမွှေးပေးမည့် စနက်တံ ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

...

မဟာကျင်း စစ်သည်များနှင့် သာမန်ပြည်သူများ အပါအဝင် အင်အားစုအားလုံးက ရှုံးနိမ့်မှုသည် ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်တော့ဟု ထင်မှတ်နေချိန်မှာပင်။

နေရာလွတ် အလင်းမျက်နှာပြင်တွင် မြောက်ပိုင်း နှင်းကွင်းပြင် စစ်မြေပြင်ပေါ်၌ တဆက်တည်းရှိနေသော ဆီးနှင်းဖုံးတောင်တန်းများဘေးမှ မိုးပျံယာဉ် (၁၀)စင်းကျော်က လေထုကို ခွဲထွက်လာပြီး လွင့်ပျံနေသော အလံများပေါ်တွင် စာလုံးနှစ်လုံးကို ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားသည်။

အသူရာ...

ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ "အသူရာဂိုဏ်းက ဂိုဏ်းအင်အားအပြည့်နဲ့ ဧကရီ အရှင်မကို ဂါရဝပြုပါတယ်... "

"အရှိန်အပြည့်နဲ့ ရှေ့ကိုသွား။စစ်သင်္ဘောတွေ ရန်သူ့နယ်မြေထဲ ပြေးဝင်... "

"အရှိန်အပြည့်နဲ့... "

ကောင်းကင်ကို ဖုံးကွယ်ထားသော စစ်သင်္ဘော (၁၀)စင်းကျော်က လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖြတ်တောက်သွားပြီး ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စခန်းထဲသို့ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်တိုက်မိသွားတော့သည်။

အသူရာဂိုဏ်း၏ သောင်းနှင့်ချီသော တပည့်များက သွေးရဲရဲမျက်လုံးများဖြင့် သိုးစုထဲမှ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ရူးသွပ်သော သတ်ဖြတ်မှုများကို ပြုလုပ်နေကြသည်။ ရန်သူ၏ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာရရှိမှုကို ခံရလျှင်ပင် သူတို့က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖောက်ခွဲရန် နောက်ဆုံး ခွန်အားတစ်စက်အထိ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မည်။

၎င်းက အစသာ ရှိပါသေးသည်။

အသူရာဂိုဏ်း၏ အကူအညီ ရောက်ရှိလာမှုနှင့်အတူ ကွင်းဆက်တုံ့ပြန်မှု တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ နေရာရွှေ့ပြောင်း အခင်းအကျင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု အလင်းရောင်များ တောက်ပလာပြီး ကျယ်ပြောလှသော နှင်းကွင်းပြင်ပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး အခင်းအကျင်းများ လင်းလက်ပနေသည်။

အလံများ လွင့်ပျံလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများကို ခေါ်ဆောင်လာ၏။

"ချင်းကျိုးက သူရဲကောင်းတွေ စုစည်းထားပါတယ်။ ဧကရီ အရှင်မ၊ ဓားသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... "

"နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် တကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံသူ လုဖုန်းနျန်နဲ့ တပည့် သုံးယောက်က ဧကရီ အရှင်မကို အရိုအသေပေးပြီး ဓားသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... "

"ချင်ယွင်ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး ဧကရီ အရှင်မကို ကူညီပါမယ်... "

"သန့်စင်မှုသုံးပါး ကျောင်းတော်က ဧကရီ အရှင်မနဲ့ ဓားသူတော်စင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... "

"ချိုးလီ စီးပွားရေးမဟာမိတ်အဖွဲ့... "

"..."

မဟာကျင်း နယ်မြေအတွင်းရှိ အင်အားစုအားလုံးက အခင်းဖြစ်ပွားရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိလာကြပြီး မြစ်ရေများ ပင်လယ်ထဲသို့ ပေါင်းဆုံသွားသကဲ့သို့ စွမ်းအင်လှိုင်းလုံးကြီးများ စီးဆင်းလာခဲ့သည်။

"မဟာကျင်းတိုင်းပြည်ရဲ့ မဏ္ဍိုင်ကြီး ချင်ဖုန်းဟော် အကူအညီပေးဖို့ နောက်ကျပြီးမှ ရောက်လာပါပြီ... "

ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ကြယ်တံခွန်တစ်ခုက ကြယ်ရောင်စုံ ကောင်းကင်ပြင်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး ကွေးညွတ်သော လမ်းကြောင်းအတိုင်း ရန်သူ့တပ်များကြားသို့ ပြုတ်ကျလာရာ လောကကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

ချင်ဖုန်းဟော်က မြေပြင်မှ ရုတ်တရက် ထလာပြီး သူ၏ဓားရှည်မှာ ကောင်းကင်တစ်လျှောက် လင်းလက်သွားကာ လွှမ်းမိုးထားသော မောက်မာမှုဖြင့် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို အကဲခတ်ကြည့်ရှုလိုက်တော့သည်။

…

အပိုင်း(၁၇၉) အခြေအနေကို ပြောင်းလဲခြင်း

"ဒါက မဟာကျင်းရဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ပဲ။ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့က နှစ်ပေါင်းများစွာ အရိပ်ထဲမှာ လှုပ်ရှားနေခဲ့တဲ့ အင်အားစုတစ်ခု သက်သက်ပဲ။ မဟာကျင်းကတော့ ကျယ်ပြောလှတဲ့ နယ်မြေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး မရေမတွက်နိုင်တဲ့ လူသားမျိုးနွယ်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးသလို မရေမတွက်နိုင်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကိုလည်း မွေးထုတ်ပေးခဲ့တယ်။ လိုအပ်လာတဲ့အခါ ဒီလူတွေအားလုံး တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ... "

"တချို့အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ်တွေက မဟာကျင်းကို ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထက် ပိုအဆင့်မြင့်တယ်လို့ သတ်မှတ်ကြတာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး။ အချိန်-နေရာလွတ် ဓားသူတော်စင်နဲ့ မဟာကျင်းဧကရီတို့ကြောင့်မကဘဲ ဒီပြည်တွင်းဖြစ် အင်အားစုတွေကြောင့်လည်း ပါတာပဲ... "

"အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားပြီ။ မဟာကျင်းနဲ့ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့တို့ဟာ အကြိတ်အနယ် အားပြိုင်တဲ့ အနေအထားကို ရောက်ရှိသွားပြီ... "

"မယုံနိုင်စရာပဲ။ မဟာကျင်းက နယ်နိမိတ်ထဲမှာ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးလေးယောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပဲ။ အခု ဒီတိုက်ပွဲမှာ အဲဒီလူတွေ အကုန်ပေါ်လာပြီ။ တကိုယ်ည်းကျင့်ကြံသူ လုဖုန်းနျန်၊ ချင်းကျိုး သူရဲကောင်းများ စုစည်းမှု ခေါင်းဆောင်၊ သန့်စင်မှုသုံးပါး ကျောင်းတော် တာအိုခေါင်းဆောင်၊ သူတို့အားလုံးက နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေလား... "

"ဒါက မဟာကျင်းအင်အားရဲ့ သေးငယ်တဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုပဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့ သိထားသင့်တယ်။ အစက စစ်ပွဲကို တာဝန်ယူရမယ့် စစ်သည်တော် သန်းနဲ့ချီကို နန်းရင်းဝန် ကျန်းစန်းဟိုင်က အနောက်ပိုင်း ဗုဒ္ဓတိုင်းပြည်ဆီ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့တာ။"

...

အဝေးမှ ကြည့်ရှုနေကြသူများစွာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် အံ့အားသင့်ဖွယ် အင်အားစုတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး အခြေအနေကို လုံးဝ ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားမည်နည်း။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲများမှာ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်လာကြသည်။

ဤတိုက်ပွဲကို မြန်မြန်ဆန်ဆန် အနိုင်ယူရမည်။ သို့မဟုတ်ပါက မုန့်ချင်ကျိုး ပြန်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှုံးနိမ့်မှုမှာ ရှောင်လွှဲ၍မရနိုင်တော့ပေ။

အင်အားစုအားလုံးက အချိန်-နေရာလွတ်မြစ်ဖြင့် ဝန်းရံခံထားရသော ပုံရိပ်ကို စောင့်ကြည့်နေကြသည်။

နှစ်ဖက်စလုံးသည် အကြိတ်အနယ် ဖြစ်နေပုံရသော်လည်း အမှန်တကယ် အာရုံစိုက်မှုမှာ ဓားသူတော်စင် မုန့်ချင်း အပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။

ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့သည် တိုက်ပွဲကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုပြီး မုန့်ချင်ကျိုး မပြန်လာမီ ဧကရီကို အရှင်ဖမ်းကာ အခြားသော အရှင်သခင်များကို အမိန့်ပေးရန် သူ့ကို အသုံးပြုလိုကြသည်။

မဟာကျင်းကမူ မုန့်ချင်ကျိုး နိုးထလာသည်အထိ တတ်နိုင်သမျှ အချိန်ဆွဲရန် ကြိုးပမ်းနေကြသည်။

အကြီးအကဲများ စစ်မြေပြင်မှ ထွက်ခွာကာ စုဝေးပြီး သူတို့၏ ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် အချင်းချင်း လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြပြီး လက်ရှိတွင် တုန်းဖန်လျူလီနှင့် ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေသော နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၁၂)ဦးထံသို့ နတ်ဘုရားအာရုံလှိုင်းဖြင့် အသံ ပေးပို့လိုက်သည်။

"အကြီးအကဲတို့... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေအတွက် အသက်ကို စတေးပေးကြပါ။ သေသေ ရှင်ရှင်၊ မဟာကျင်းဧကရီကို မရရတဲ့နည်းနဲ့ ဖြုတ်ချပေးပါ... "

"ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ခင်ဗျားတို့ လက်ထဲမှာပဲ ရှိတယ်... "

"အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ သေဆုံးသွားခဲ့ရင်တောင် နောင်လာနောက်သား မျိုးဆက်တွေက ခင်ဗျားတို့ကို ထာဝရ ရိုသေလေးစားပြီး ကိုးကွယ်ကြလိမ့်မယ်။ ခင်ဗျားတို့က မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ သူရဲကောင်းတွေ အမြဲဖြစ်နေမှာပါ... ရှေ့ကိုထွက်ပြီး အသေခံပေးကြပါ... "

ဤစကားကို ကြားသောအခါ နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူ (၁၂)ဦးက အချင်းချင်း အကြည့်ချင်း ဖလှယ်လိုက်ပြီးနောက် အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

မဟာမိတ်အဖွဲ့က အကျင့်ပျက်ခြစားပြီး အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးစီတိုင်းက ဂုဏ်သတင်းနှင့် ဓနဥစ္စာအတွက် ယှဉ်ပြိုင် နေကြသည်ဟု လူများက မကြာခဏ ပြောလေ့ရှိကြသည်။ သို့သော်လည်း ဘိုးဘေးများအနေဖြင့် သူတို့က အမြဲတမ်း ရိုးသားဖြောင့်မတ်ခဲ့ကြပြီး တစ်ခုတည်းသော ဆန္ဒမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ကြီးပွားတိုးတက်ရေးပင် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့၏ စွမ်းအားဖြင့် မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲများက သူတို့ကို မည်သို့ အမိန့်ပေးနိုင်မည်နည်း။

"လူကြီးမင်းတို့။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဒီအခြေအနေထိ ရောက်လာတာ ငါတို့မှာလည်း တာဝန်ရှိပါတယ်။ ငါတို့က အသက်ထောင်ချီနေပြီဖြစ်တဲ့ အဘိုးကြီးတွေ။ လုံလုံလောက်လောက် အသက်ရှင်ခဲ့ပြီးပြီ။ အဆင့်တက်ဖို့ ဆိုတာလည်း မဖြစ်နိုင်တော့ဘူး။ ငါတို့မှာ နောင်တရစရာ ဘာမှမရှိတော့ဘူး။"

"ဟုတ်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ မျိုးဆက်တွေ ဉာဏ်ထိုင်းပြီး စည်းကမ်းမရှိတာက ငါတို့ရဲ့ တာဝန်ပဲ။ ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို စတင်တည်ထောင်တုန်းက မိသားစုတွေကြားက အတားအဆီးတွေကို ဖယ်ရှားပစ်ဖို့ အကောင်းဆုံး မကြိုးစားခဲ့လို့ပဲ။ ငါတို့ သေရတာ တရားပါတယ်။ ဒါဟာ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ကိုယ်ပြန်ခံစားရတာ သက်သက်ပါပဲ။"

"အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောမနေနဲ့တော့၊ ဧကရီကို အမြန်ဆုံး ဖမ်းလိုက်ကြတာပေါ့... "

နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၁၂)ဦးက အေးဆေးစွာ ပြုံးလိုက်ကြပြီး မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ပြည့်နှက်နေလျက် ဒဏ်ရာအနာတရများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော်လည်း မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်နေဆဲဖြစ်သော တုန်းဖန်လျူလီကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ချင်းလျူလီ၊ မင်းသာ ငါတို့မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ မျိုးဆက်တစ်ယောက် ဟုတ်ခဲ့ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းလိုက်မလဲ။ နှမြောစရာပဲ... "

"မင်းက တောရိုင်းမြေရဲ့ ကြီးစိုးမှုကို ဆက်ခံဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီပေမဲ့ မင်းက သူတော်စင် ဒါမှမဟုတ် နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ။ အင်အားကြီးတယ်ဆိုတာ ခွန်အားနဲ့ လက်တွေ့အမှန်တရားပဲ။ စိတ်နေသဘောထား မဟုတ်ဘူး။ လျို့ဝှက်ဓားသခင်နဲ့ တခြားသူတွေ လုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ငါတို့က ဒီလောက်ကြီးမားတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ်ကြီးကို လွှဲပြောင်းပေးလိုက်လို့ မရဘူး။"

"ဒါကြောင့်... မင်းကို စတေးရုံကလွဲပြီး ငါတို့မှာ တခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။"

စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် အစွမ်းထက်ပုဂ္ဂိုလ် (၁၂)ဦးစလုံးသည် သူတို့၏ သက်တမ်းများကို စတင်လောင်ကျွမ်းစေလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်လောင်ကျွမ်းသွားပြီး အသက်ရှူရန် အချိန်ခဏမျှသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

ထို့ပြင် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားနှင့် နယ်ပယ်အဆင့်မှာလည်း နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် နောက်ဆုံး အဆင့်သို့ အမှန်တကယ် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်...

ထိုစကားများ အဆုံးတွင်။

နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် (၁၂)ဦးသည် တုန်းဖန်လျူလီကို တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးတော့ပေ။ သူတို့အထဲမှ (၃)ဦးသည် အရပ်မျက်နှာအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ရန် ထောင်ချောက်တစ်ခု ဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ကျန်(၉)ဦးက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှုပ်ရှားကာ သူတို့၏ အပြင်းထန်ဆုံး လှည့်ကွက်များကို အထိန်းအကွပ်မရှိ ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဟင်းလင်းပြင် တုန်လှုပ်သွား၏။

ကောင်းကင်ဘုံများနှင့် မရေမတွက်နိုင်သော နယ်ပယ်များအားလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး၊ ကြီးမြတ်သော တာအိုသုံးထောင်က ပေါ်လာလိုက် ပျောက်သွားလိုက် ဖြစ်နေကာ [ဧကရာဇ်တာအိုကျမ်း] ပင်လျှင် အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားတော့သည်။

တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့သော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကွဲကြောင်းကြီးက မြောက်ပိုင်း၏ ထက်ဝက်ကို ကြက်ခြေခတ် ဖြတ်တောက်ဆွဲဖြဲသွားပြီး အဆုံးအစမရှိသော အကွာအဝေးအထိ ရှည်လျားသွားသည်။

အခြားဘက်မြင်ကွင်းမှ ကမောက်ကမဖြစ်မှုများက နှင်းကွင်းပြင်ပေါ်သို့ပင် လျှံကျလာပြီး သက်ရှိအားလုံးကို ကြိတ်ချေဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တုန်းဖန်လျူလီက တိုက်ပွဲတွင် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်သွားပြီး ယခုအခါ လုံးဝ အကျပ်အတည်းဖြစ်နေကာ တစ်ယောက်တည်း ဆက်လက် မတောင့်ခံနိုင်တော့ပေ။

"အရှင်မကို ကာကွယ်ကြ... " ချင်းဖုန်းဟော်က နောက်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်နှာမှာ ကြမ်းကြုတ်သွားသည်။ သူ ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကူညီရန် သူ၏ ဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် ပုံရိပ်တစ်ခုက သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။ အသစ်ရောက်လာသူက အစွန်းများတွင် ရွှေရောင်အနားကွပ်ထားသော အနက်ရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။

သူတို့သည် အစောပိုင်းက မုန့်ချင်ကျိုး၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသော နောက်လိုက် ဆယ်ဂဏန်းကျော် ဖြစ်ပြီး တိုင်းပြည်အနှံ့အပြားမှ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း။" ဝတ်ရုံခြုံထားသူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဒီနေ့ မဟာကျင်းဧကရီကို ဘယ်သူမှ မကယ်နိုင်ဘူး၊ သူ သေကိုသေရမယ်။ ဓားသူတော်စင် မုန့်ချင်း အပါအဝင်ပေါ့... "

အနက်ရောင် ဝတ်ရုံများဖြင့် ပုံရိပ်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာကာ စစ်မြေပြင်ကို မွှေနှောက်လိုက်သဖြင့်၊ အခြေအနေ တဖြည်းဖြည်း တိုးတက်လာသော မဟာကျင်းမှာ တစ်ဖန် အားနည်းသော အနေအထားသို့ ကျဆင်းသွားရပြန်သည်။

သန့်စင်မှုသုံးပါး ကျောင်းတော် တာအိုခေါင်းဆောင်၊ သူရဲကောင်းများ စုစည်းမှု ခေါင်းဆောင်၊ တကိုယ်တည်း ကျင့်ကြံသူ လုဖုန်းနျန်တို့မှာ ပိတ်ဆို့ခံလိုက်ရသည်။

တိုင်းပြည်အစောင့်အရှောက် နတ်သားရဲပင်လျှင် နံနက်ခင်းအလင်းနယ်ပယ် ဝတ်ရုံနှင့်ပုံရိပ် (၆)ခု၏ ဝိုင်းရံ၍ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

"ကောင်းကင်ဘုံက မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ကူညီနေပြီပဲ... " ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲများမှာ ချက်ချင်းပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ ဤကဲ့သို့ အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျိဝူရွှမ်၏ နောက်လိုက်များ ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ...

ချင်းဖုန်းဟော်မှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

"သတ်ကြ... အရှင်မကို ကာကွယ်ကြ။ ကောင်းကင်ဘုံက မဟာကျင်းကို ဆန့်ကျင်နေရင်တောင် ငါတို့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်သွားမယ်... "

ဧကရီ၏ သွေးသံရဲရဲဖြင့် သေလုမျောပါး ဖြစ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး သွေးရဲရဲမျက်လုံးများဖြင့် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။

"ဟားဟားဟား... အခြေအနေက အဆုံးသတ်သွားပြီ။ ဧကရီကို အရှင်ဖမ်းပြီး ဓားသူတော်စင် မုန့်ချင်းကို ခြိမ်းခြောက်မယ်။ ပြီးရင်တော့... မဟာကျင်းက ပျက်စီးဖို့ သေချာသွားပြီ... " ဂိုဏ်းပေါင်းစုံ မဟာမိတ်အဖွဲ့မှ အကြီးအကဲက အလွန်ကျေနပ်စွာဖြင့် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"စစ်ပွဲက နောက်ဆုံးတော့ အဆုံးသတ်သွားပြီ။"

ရုတ်တရက်။

ရုတ်တရက် အချိန်အခါမဟုတ်သော အသံတစ်ခုနှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုက ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောနေသော အကြီးအကဲ၏ ခေါင်းကို ဖောက်ထွင်းသွား၏။

"အခြေအနေအားလုံးက အဆုံးသတ်ပြီးသွားပြီလို့ ဘယ်သူပြောလဲ... "