အခန်း (၁၇၆၅-၁၇၆၆)

အခန်း (၁၇၆၅) - ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်

"ဖန့်ငရဲမင်း... ဒါက သိပ်ပြီးတော့ မသင့်တော်ဘူးထင်တယ်"

လီယန်ကျွင်းက ဝေခွဲမရဟန်ဖြင့် ဆိုသည်

"သူမရဲ့ တည်ရှိမှုက အရမ်းအရေးကြီးပါတယ်။ သူမရဲ့ ဝိညာဉ်ကို အခုပဲ အပြီးတိုင် ဖျက်ဆီးပစ်တာ ဒါမှမဟုတ်ရင်လည်း ဂိုဏ်းအသီးသီးက အဆင့်မြင့်လူကြီးတွေ စုံစုံလင်လင်နဲ့ သူမကို တွေ့ဆုံတာမျိုးပဲ ဖြစ်သင့်တယ်။ အကယ်၍ ခင်ဗျားမိသားစုက လူကြီးတွေနဲ့ အရင်တွေ့ခွင့်ပေးလိုက်လို့၊ မကောင်းတဲ့ဘက်က တွေးကြည့်ရင်... ခင်ဗျားလူကြီးတွေက သူမနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ သဘောတူလိုက်မယ်ဆိုရင် ကျန်တဲ့သူတွေက အရောင်းစားခံလိုက်ရတာတောင် သိကြမှာမဟုတ်ဘူး"

"မင်း ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ"

ဝမ်ယဲ့က ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။

လီယန်ကျွင်းက အလျင်အမြဲ ပြန်ပြောသည်

"ဝမ်ယဲ့မိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်က စိတ်ထဲရှိတဲ့ စိုးရိမ်ပူပန်မှုကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြတာပါ။ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး"

ဖန့်ချန်က လီယန်ကျွင်းကို အကဲခတ်သလို နှစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ငါ့မိသားစုက လူကြီးတွေကတော့ သူမနဲ့ ပူးပေါင်းလိမ့်မယ် မထင်ဘူး"

"ဟင်"

ကူးယွဲ့လင်၏ မျက်နှာထား လှုပ်ရှားသွားသည်။ ဤမျှအထိ အပိုင်ပြောရဲသည်လား။

ကျန်ရှိနေသူများ၏ မျက်နှာတွင်လည်း သံသယအရိပ်အယောင်များ သိသိသာသာ ပေါ်လာကြသည်။

လီယန်ကျွင်းကတော့ ရိုးသားစွာပင် လက်ယှက်ဂါရဝပြုရင်း ဆိုသည်။

"သူမပေးတဲ့ ကမ်းလှမ်းချက်တွေက ဘယ်အင်အားစုမဆို ပူးပေါင်းချင်စရာ ကောင်းပါတယ်။ ဖန့်ငရဲမင်း အနေနဲ့ သေချာစဉ်းစားသင့်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စက နယ်မြေကိုးခုလုံးနဲ့ သက်ဆိုင်တာပါ၊ အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတည်း ကိစ္စမဟုတ်ပါဘူး"

"ငါ့အဖိုးက ယန်နတ်ဘုရား ပဲ၊ ငါ့ဆရာကလည်း ယန်နတ်ဘုရားပဲ။ သူတို့က သူမနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ပူးပေါင်းမှာလဲ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆက်ပြောသည်

"မင်းတို့တွေ သုံးလောက အားပြိုင်မှုရဲ့ အစအဆုံးကိုသာ သိမယ်ဆိုရင်၊ အခုခေတ်မှာ ယန်နတ်ဘုရားတွေက ဘာလို့ မင်းတို့ပြောတဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ တည်ရှိမှု တွေ ဖြစ်လာရသလဲဆိုတာ သိမှာပါ"

ယန်နတ်ဘုရား

လူတိုင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို မယုံကြည်နိုင်သလို ကြည့်နေကြသည်။ ရှန်ယွဲ့ကွမ်းနှင့် ဝမ်ယဲ့တို့ကသာ တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားမိဟန်ဖြင့် ရှိနေကြသည်။

"ဒါကြောင့်ပဲ ဖန့်ငရဲမင်းက ငရဲမင်း ဖြစ်နေပြီး ငါတို့က မဖြစ်တာကိုး"

လီယန်ကျွင်းက ရုတ်တရက် ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် လက်ယှက်ကာ ဆိုသည်။

"ကျွန်တော့်မိသားစုက လူကြီးတွေ ပြောဖူးတာ ရှိပါတယ်။ သုံးလောက အားပြိုင်မှုတုန်းက မရေမတွက်နိုင်တဲ့ အစွမ်းထက်သူတွေဟာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ယန်နတ်ဘုရားတွေအဖြစ် အသွင်ပြောင်းခဲ့ကြတယ်။

တားမြစ်ချက် ပညာရပ်တွေကို စုပေါင်းအသုံးပြုပြီးမှသာ အဲဒီအချိန်က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေရဲ့ ကျူးကျော်မှုကို ခုခံနိုင်ခဲ့တာတဲ့။ အဲဒီနောက်မှာလည်း ဒီယန်နတ်ဘုရား တွေကပဲ လောကကြီးကို ပုခုံးနဲ့ထမ်းပြီး မားမားမတ်မတ် ရပ်တည်ပေးခဲ့လို့ မိစ္ဆာတွေဟာ ချက်ချင်း နိုးထလာနိုင်ခြင်း မရှိတာ။

အဲဒီလိုနဲ့ လူသားမျိုးနွယ်ရဲ့ မျိုးဆက်မီးတောက်ကို သွယ်ဝိုက်ပြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့ကြတာပါ။ မဟုတ်ရင် လူသားမျိုးနွယ်ဟာ ဟိုးကတည်းက မျိုးတုံးသွားလောက်ပြီ၊ ဒီလောကကြီးမှာ လူသားတွေ ခြေချစရာ နေရာတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။

တားမြစ်ချက် ပညာရပ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲဒဏ်ကြောင့် ယန်နတ်ဘုရားတွေဟာ မိစ္ဆာတွေရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ပိတ်လှောင်ထားရင်းနဲ့ သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း အချိန်မရွေး မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးကုန်ပြီး တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်မှာတော့ ရယ်စရာကောင်းတဲ့ တည်ရှိမှုတွေ ဖြစ်လာခဲ့ရတာ"

"ဒါကြောင့်ကိုး..."

အချို့သော အမာခံတပည့်များမှာ ဤအကြောင်းကို သိပ်မသိကြချေ။ သုံးလောက အားပြိုင်မှု အစ၊ အလယ်၊ အဆုံး ကာလပတ်လုံးတွင် ယန်နတ်ဘုရားများ၏ အခန်းကဏ္ဍမှာ အမြဲပါဝင်နေကြောင်းသာ သိကြသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူတို့၏ ဘိုးဘေးများထဲမှ အချို့သည်ပင် ယန်နတ်ဘုရားများ ဖြစ်ခဲ့ကြလိမ့်မည်။

"မင်း သိတာ မနည်းဘူးပဲ"

လီယန်ကျွင်း၏ ပုံစံမှာ ဟန်ဆောင်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ စိတ်ရင်းဖြင့် ယန်နတ်ဘုရားများကို လေးစားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း မြင်သောအခါ ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပိုလာသည်။

"ဖန့်ငရဲမင်း စိတ်မရှိပါနဲ့။ တကယ်တော့ ကျွန်တော့် ဘိုးဘေးတွေထဲမှာလည်း ယန်နတ်ဘုရားအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့သူ အနည်းငယ် ရှိပါတယ်"

လီယန်ကျွင်းက သက်ပြင်းချရင်း ဆိုသည်

"ကျွန်တော် ငယ်စဉ်တုန်းက အဲဒီဘိုးဘေးတစ်ယောက်နဲ့ ဆုံတွေ့ခွင့် ရခဲ့ဖူးတယ်။ သူပေးတဲ့ သင်ကြားမှုတွေကြောင့်သာ အခုလို နယ်မြေကိုးခုမှာ နေရာတစ်နေရာ ရလာခဲ့တာပါ"

"ဒါဆိုရင် ငါ့ရဲ့ ခုနက ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်းမကန့်ကွက်တော့ဘူးပေါ့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"မကန့်ကွက်ပါဘူး"

လီယန်ကျွင်းက ခေါင်းညိတ်သည်

"လောကမှာ ဘယ်သူမဆို နယ်မြေကိုးခုကို စွန့်ခွာပြီး လမ်းသစ်ရှာကောင်း ရှာကြလိမ့်မယ်၊ ဒါပေမဲ့ ယန်နတ်ဘုရားတွေကတော့ ဘယ်တော့မှ မလုပ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့မှာ အစကတည်းက ဒီလမ်းတစ်လမ်းတည်းပဲ ရှိလို့ပါ"

"ဒါဆို ငါတို့ ဖေးယွီကြယ်စုတန်းကို ရောက်တဲ့အခါ သူမရှိနေတာကို အရင်ဖုံးကွယ်ထားမလား ဒါမှမဟုတ်..."

ယဲ့ချင်းချူးက မျက်မှောင်အသာကြုတ်ကာ မေးသည်။

"ဖုံးကွယ်စရာ မလိုပါဘူး၊ အမှန်အတိုင်းပဲ တင်ပြလိုက်ပါ"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

လူတိုင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြသည်။ တစ်ဖက်လူက ဤမျှအထိ ပွင့်လင်းမြင်သာမှု ရှိနေမှတော့ သူတို့၏ စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများလည်း အတန်ငယ် လျော့ပါးသွားရသည်။

နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုလုံးတွင် လူတိုင်းသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။

ဟင်းလင်းပြင် အမြင့်ဆုံးမဟာမိတ်အဖွဲ့၊ အကန့်အသတ်ကျော်ဖြတ်ခြင်း အဆင့်သုံးဆင့်၊ သူတော်စင်တစ်ပိုင်း၊ သူတော်စင် နှင့် ကျွန်စစ်သည်... ဤအကြောင်းအရာများက စိတ်ထဲတွင် ဖိစီးနေသဖြင့် လူတိုင်းသည် နယ်မြေကိုးခု၏ အနာဂတ်အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် ရှေးဦးလူကြီးတွေတောင် နှစ်ပေါင်း ရှစ်သိန်းတိုင်တိုင် ကျွန်စစ်သည် လုပ်ခဲ့ရပြီးမှ လွတ်မြောက်ခဲ့တာ...။

ဤအချက်ကို တွေးမိတိုင်း သူတို့ တိတ်တိတ်ကလေး သက်ပြင်းချမိကြသည်။

ယနေ့တွင်တော့ ဟင်းလင်းပြင်၏ နယ်စပ်မြို့ရိုးကြီးတစ်ခုမှာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိလာသည်။ ဖန့်ချန်က ကြယ်စင်မြေပုံကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနယ်စပ်မြို့ရိုး၏ နောက်ကွယ်တွင် ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင် ရှိသည်။

ဤနေရာသည် ထိုက်ချန်းနယ်မြေ ၏ တကယ့် ဗဟိုချက်မဒေသဟု ဆိုနိုင်သည်။ တစ်ချိန်က အလွန်စည်ကားခဲ့ပြီး အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုးများ အခြေစိုက်သည့် ဂိုဏ်းကြီးများပင် ရှိခဲ့ဖူးသည်။

အခုအချိန်တွင်တော့ အရင်ကထက်ပင် ပို၍ စည်ကားနေသည်။ အကြောင်းမှာ အင်အားစုအသီးသီးကို ရှင်းလင်းထုတ်ပယ်ပြီး ဖြစ်ရာ၊ သေသူသေ၊ ပြေးသူပြေးကုန်ကြပြီ။ ယခုအခါတွင် မိစ္ဆာဝင်သူများက စနစ်တကျ အုပ်ချုပ်နေသဖြင့် အငြင်းပွားမှုများလည်း အတော်အတန် နည်းပါးသွားသည်။

"ဒီကနေ မြို့ထဲဝင်ပြီးရင်၊ တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် နဲ့ သုံးကြိမ်လောက် ထပ်ကူးလိုက်ရင် ဖေးယွီကြယ်စုတန်းကို ရောက်ပြီ"

လူတိုင်း၏ မသေမျိုးလှေများသည် အခြား ကုန်သွယ်ရေးအသင်းများကဲ့သို့ပင် အတူတူ စုဝေးကာ မြို့ထဲဝင်ရန် တန်းစီနေကြသည်။

"ငါတို့ရဲ့ ခရီးစဉ်ကို ဟိုဘက်က သိပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့၊ ငါတို့ဘက်ကလည်း ပြန်လည် တုံ့ပြန်နိုင်မယ့် နည်းလမ်းတွေ ရှိပြီးသား ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် အားလုံး သတိနဲ့ပဲ နေကြပါ"

ဖန့်ချန်၏ အသံက လူတိုင်း၏ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။

အားလုံးက ခေါင်းအသာညိတ်ပြကြပြီး ဘာလုပ်ရမည်ကို သိကြသည်။

ဝမ်ယဲ့နှင့် ရှန်ယွဲ့ကွမ်းတို့ကတော့ သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ဟန် မတူချေ။ အကြောင်းမှာ ဤကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်သည် အမှန်တကယ်တွင် နေနက်အင်ပါယာ ၏ ပိုင်နက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤနေရာကို နေနက်အင်ပါယာကပဲ စီမံခန့်ခွဲနေသည်။

နေနက်အင်ပါယာ၏ စစ်ဘုရင်သမီးတော် ယွင်ရှို့ရွှယ် သည် သူတို့၏ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သူ မဟုတ်လား။ သူမကိုယ်တိုင် ဤလမ်းကြောင်းကို ပေးခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤလမ်း၏ အန္တရာယ်ကင်းမှုကိုလည်း အာမခံထားပြီးသား ဖြစ်သည်။

အချိန်များ တစ်မိနစ်ပြီး တစ်မိနစ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။

သူတို့၏ ရှေ့မှ အဖွဲ့များမှာ ချောမောစွာ မြို့ထဲဝင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

နယ်စပ်မြို့ရိုးကို စောင့်ကြပ်နေသည့် ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်စေ့စပ်သေချာပြီး မေးခွန်းများမှာလည်း အတော်အတန် ခက်ခဲလှသည်။

"ရှင်းယွဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းလား ကုန်သွယ်ခွင့် လက်မှတ် ပါလား"

နယ်စပ်စောင့် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စုသည် ဖန့်ချန်၏ မသေမျိုးလှေပေါ်သို့ တက်လာကြသည်။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူက ဖန့်ချန်ကို အကဲခတ်သလို ကြည့်ပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ပါပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြီး လက်မှတ်တစ်စောင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှင်းယွဲ့ကုန်သွယ်ရေးအသင်းသည် ထိုက်ချန်းနယ်မြေထဲတွင် အတော်အတန် နာမည်ကြီးပြီး ဤလက်မှတ်မှာလည်း အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တစ်ဖက်လူက စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်မှတ်ကို ဖန့်ချန်ထံ ပြန်ပေးကာ နောက်လိုက်များနှင့်အတူ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

လူတိုင်း စိတ်ထဲတွင်တော့ သတိကို အပြည့်အဝ ထားထားကြဆဲပင်။ မြို့ထဲဝင်ရုံနှင့် အန္တရာယ်ကင်းပြီဟု မဆိုနိုင်သေးချေ။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဤသည်မှာ နိုးထလာသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ၏ ထောင်ချောက်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သို့သော် သူတို့သည် ရှေ့သို့ ဆက်သွားရန်သာ ရှိသည်။ သူတို့နှင့်အတူ ပါလာသူများသည် စစ်ပွဲအတွက် အလွန်အရေးကြီးသဖြင့် ပန်းတိုင်ရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပေးရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဖန့်ချန်၏ ဘေးတွင် အဆင့် ၉ မသေမျိုး တစ်ဦး ပါဝင်နေသည်ကို တွေးမိသောအခါ လူတိုင်း၏ စိုးရိမ်မှုမှာ အတန်ငယ် လျော့ပါးသွားရသည်။

နယ်စပ်စောင့် ကျင့်ကြံသူများ ထွက်ခွာရန် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးကာမှ တစ်စုံတစ်ဦးထံမှ သတင်းရရှိလိုက်ဟန်ဖြင့် ရုတ်တရက် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံတက်သွားပြီး မျက်နှာပျက်ပျက်ဖြင့် ဆိုသည်။

"ငါ သတင်းရထားတယ်။ ဝမ်သောက်မသေမျိုးဂိုဏ်း ရဲ့ အကြွင်းအကျန်တွေ ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်ထဲကို ခိုးဝင်ဖို့ ကြံစည်နေကြတယ်တဲ့။ မြို့ထဲ မဝင်ရသေးတဲ့သူတွေ အားလုံး အဲဒီမှာပဲ ရပ်နေကြပါ။ ငါတို့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် ရှာဖွေရမယ် "

ခဏချင်းမှာပင် နယ်စပ်စောင့် ကျင့်ကြံသူ မြောက်မြားစွာ ပျံတက်လာကြပြီး မသေမျိုးလှေ တစ်စင်းချင်းစီကို သတိကြီးစွာဖြင့် စတင်စစ်ဆေးတော့သည်။

ဝမ်ယဲ့တို့အဖွဲ့ မျက်နှာပျက်သွားကြသည်။ ငါတို့ သတင်း ပေါက်ကြားသွားတာလား။

ဒါဆိုရင်တော့ တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ပဲ ရှိတော့သည်။

သူတို့သည် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်ကာ တိုက်ပွဲအတွက် အဆင်သင့် ပြင်လိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုခဏ၌ပင် နောက်ထပ် နယ်စပ်စောင့် ကျင့်ကြံသူ အုပ်စုတစ်စု ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။

အဲဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူအားလုံးက ရောက်လာသူကို မြင်သောအခါ ရိုသေကိုင်းရှိုင်းသော အမူအရာဖြင့် လက်ယှက်ဂါရဝပြုကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ရှို့သခင်မ ကို နှုတ်ဆက်ပါတယ်"

"အင်း"

ယွင်ရှို့ရွှယ်က ခေါင်းအသာညိတ်ပြသည်

"နင်တို့က ဟိုဘက်အခြမ်းကို ရှာ၊ ငါက ဒီဘက်အခြမ်းကို ရှာမယ်။ သံသယဖြစ်စရာ စိုးစဉ်းမျှ တွေ့တာနဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မလွှတ်ပေးနဲ့။ သိကြပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ရှို့သခင်မ "

တစ်ဖက်လူက ရိုသေစွာ ပြန်ထူးပြီး သူ၏ နောက်လိုက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ အခြား ဧရိယာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားတော့သည်။

ဖန့်ချန်တို့ ရှိနေသည့် ဧရိယာကိုတော့ ဤစစ်ဘုရင်သမီးတော်ကိုယ်တိုင် စစ်ဆေးရန်အတွက် ချန်ထားရစ်ခဲ့လေသည်။

အခန်း (၁၇၆၆) - ယင်လောကငယ်၏ ရှုပ်ထွေးမှုများ

"ယွင်ရှို့ရွှယ်..."

လူတိုင်း အံ့ဩသွားကြပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားရိပ်များ အသီးသီး ပေါ်လာကြသည်။ ဤနေရာတွင် သူမနှင့် ပြန်လည် ဆုံတွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူတို့ အမှန်တကယ် မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ယခင်တစ်ခေါက်က ဖန့်ငရဲမင်းနှင့် တစ်စုံတစ်ရာ သဘောတူညီမှု ရရှိခဲ့၍သာ သူတို့ကို လွှတ်ပေးခဲ့ပြီး လမ်းကြောင်းတစ်ခု ပြသပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်ကော သူမက သူတို့ကို ထပ်ပြီး လွှတ်ပေးပါဦးမည်လော။

ရှန်ယွဲ့ကွမ်းနှင့် ဝမ်ယဲ့ နှစ်ဦးသာလျှင် ယွင်ရှို့ရွှယ်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ တည်ငြိမ်သွားကြသည်။ သို့သော် သူတို့၏ မျက်ဝန်းထဲတွင်လည်း အံ့ဩမှုအချို့ ရှိနေဆဲပင်။

"ရှင်းယွဲ့ ကုန်သွယ်ရေးအသင်းလား... ကုန်သွယ်ခွင့်လက်မှတ်ကို ငါ့ကို ပြန်ပြဦး"

ယွင်ရှို့ရွှယ်သည် နောက်လိုက်များကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဖန့်ချန်၏ ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လက်မှတ်ကို ချက်ချင်း ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ယွင်ရှို့ရွှယ်က စစ်ဆေးပြီးနောက် လက်မှတ်ကို ပြန်မပေးသေးဘဲ သူမ၏ နောက်လိုက်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ဟိုဟိုဒီဒီ သွားကြည့်လိုက်ကြစမ်း"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သူမ၏ နောက်လိုက်များသည် လူတိုင်း၏ မသေမျိုးလှေများကို စတင် ရှာဖွေတော့သည်။

လူတိုင်းက ထိုအခြေအနေကို ကြည့်နေသော်လည်း ဘာမှဝင်မပြောဘဲ ဖန့်ချန်ဘက်မှ တုံ့ပြန်မှုကိုသာ စောင့်နေကြသည်။ အခြားသော နယ်စပ်စောင့် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးကလည်း အဝေးမှ လှမ်းကြည့်ရာ ယွင်ရှို့ရွှယ်၏ လူများ ရှာဖွေနေသည်ကို မြင်သောအခါမှ စိတ်ချလက်ချဖြင့် သူတာဝန်ယူရသည့် လှေများကို ဆက်လက် စစ်ဆေးတော့သည်။

"ဒါက နယ်နှင်ဒဏ် ခံရတာပေါ့"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"တော်တော်လေးတော့ သက်သာတယ်လို့ ပြောရမယ်၊ နောက်ထပ် နှစ်ပေါင်းများစွာ ငါ ဒီမှာပဲ နေရတော့မှာ"

ယွင်ရှို့ရွှယ်ကလည်း လိုက်ရယ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ပုံမှန်အတိုင်း စကားလက်ဆုံ ကျနေကြခြင်း ဖြစ်ရာ ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် ရိုးရှင်းနေသည်။

ခေတ္တမျှ ကြာပြီးနောက် ယွင်ရှို့ရွှယ်၏ နောက်လိုက်များ ပြန်ရောက်လာကြပြီး တစ်ဦးက လက်ယှက်ကာ တင်ပြသည်။

"ရှို့သခင်မ... ထူးခြားတာ ဘာမှ မတွေ့ရပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် သူတို့က သန့်ရှင်းတာပဲ၊ လွှတ်ပေးလိုက်"

ယွင်ရှို့ရွှယ်က ခေါင်းအသာညိတ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ဖန့်ချန်တို့အဖွဲ့သည် မသေမျိုးလှေကို မောင်းနှင်ကာ ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်၏ နယ်စပ်မြို့ရိုးကို ချောမောစွာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ လီယန်ကျွင်းတို့ အဖွဲ့မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေကြသည်။

ယွင်ရှို့ရွှယ်က သူတို့ကို ထပ်ပြီး လွှတ်ပေးလိုက်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြသဖြင့် ဖန့်ချန်ထံသို့ အကြည့်များ ရောက်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သိချင်စိတ် ပြင်းပြနေသော်လည်း မမေးအပ်သည့် အရာများကို မမေးရဟူသော စည်းကမ်းကို သူတို့ သိကြသဖြင့် သံသယအားလုံးကို စိတ်ထဲ၌သာ သိမ်းဆည်းထားကြရသည်။

ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်ထဲသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် လူတိုင်းသည် တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အစီရင် ဆီသို့ မနားတမ်း သွားကြသည်။ နယ်စပ်မှ ကုန်သွယ်ခွင့် လက်မှတ်တွင် တံဆိပ်တုံး ထုပေးလိုက်သဖြင့် သူတို့၏ ရှင်းယွဲ့ကုန်သွယ်ရေးအသင်း အဆင့်အတန်းမှာ ခိုင်မာသွားပြီ ဖြစ်ရာ၊ ပုံမှန် စစ်ဆေးမေးမြန်းမှု အချို့ကိုသာ ဖြတ်ကျော်ပြီး လွယ်လွယ်ကူကူပင် ဝင်ခွင့်ရခဲ့သည်။

သို့သော် ဤနေရာရှိ ခရီးနှင်စနစ်မှာ တန်းစီရခြင်း ဖြစ်ရာ သူတို့၏ အလှည့်မှာ နောက်ထပ် တစ်နှစ်ကြာမှ ကျရောက်မည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာတွင် တစ်နှစ်ခန့် စောင့်ဆိုင်းကြရမည် ဖြစ်သည်။

"အကြောင်းမရှိဘဲ နောက်ထပ် တစ်နှစ် ထပ်စောင့်ရဦးမယ်၊ တစ်နှစ်ဆိုတဲ့ အချိန်က အပြောင်းအလဲတွေ အများကြီး ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် လေးလံနေကြသည်။ သူတို့သည် ဖေးယွီကြယ်စုတန်းသို့ အမြန်ဆုံး ရောက်ရှိကာ တာဝန်ကို အဆုံးသတ်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ကူးယွဲ့လင်၏ အကြောင်းကို အထက်သို့ တင်ပြကာ အကြီးအကဲများ၏ သဘောထားကို ကြည့်ချင်နေကြသည်။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များနှင့် ယှဉ်လျှင် ဤကိစ္စ၏ အရေးပါမှုမှာ သူတို့အတွက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ကြီးမားလှသည်။

ခြောက်လခန့် ကြာပြီးနောက်... ဖန့်ချန်သည် ကျင့်ထိုင်ကြယ်စင်၏ တားမြစ်ချက် ပိတ်ဆို့မှုကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ပျက်စီးနေသော အစီရင်ဗဟိုချက် နှစ်ခုကို အသုံးပြုကာ ထိုနေရာမှ တားမြစ်ချက်ကို ဖွင့်လှစ်ပြီး ယင်လောကသို့ ကူးပြောင်း ခဲ့သည်။

သူသည် ဝမ့်ချွမ်း မြစ်သို့ သွားကာ ထိုနေရာရှိ လူသားမျိုးနွယ် မျိုးစေ့များကို သိမ်းဆည်းခဲ့ပြီး၊ ကျန်းကွမ်းမြို့ မှတစ်ဆင့် နှစ်ပေါင်းများစွာ စုဆောင်းထားသော ယင်သက်တမ်း များကို ယူဆောင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် ယင်လောကငယ်လေး၏ ရှန့်ကျင် မြို့တော်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင်နှင့် ယှဉ်လျှင် ရှန့်ကျင်မြို့တော်မှာ အပေါ်ယံတွင်တော့ အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် ဖန့်ချန်ကတော့ ဌာနအသီးသီးမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ အလွန် အလုပ်ရှုပ်နေကြပြီး အလျင်စလို သွားလာနေကြသည်ကို မြင်နိုင်သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဇောင်ယင်းဌာန က ယင်ကူးပြောင်းသူ အုပ်စုတစ်စုကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်လာရာ လမ်းဘေးရှိ ဝိညာဉ်များစွာက ဝိုင်းဝန်းကြည့်ရှုနေကြသည်။ သူတို့ သွားနေသည့် လမ်းကြောင်းမှာ တရားစီရင်ရေးဌာန ဘက်သို့ ဖြစ်ပြီး ရှေ့ဆုံးတွင် တရားသူကြီး တစ်ဦးက လမ်းပြနေသည်။

"မင်းတို့ ဇောင်ယင်းဌာနက တကယ်ကို ဥပဒေမဲ့လွန်းတယ် ငါတို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ယင်လောကကို ကူးလာတာက ယင်သက်တမ်း အနည်းငယ် ရှာဖို့ပဲ၊ ဒါကို မင်းတို့က ငါတို့ကို လက်စဖျောက်ဖို့ ကြံစည်နေကြတာလား။ နောင်ကျရင် ယင်ကူးပြောင်းမယ့်သူ မရှိတော့မှာကို မကြောက်ဘူးလား ဘယ်သူက မင်းတို့အတွက် လူ့လောကမှာ အမှုထမ်းပေးတော့မှာလဲ "

ဖမ်းဆီးခံထားရသည့် ယင်ကူးပြောင်းသူ တစ်ဦးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် ကြိမ်လုံးတစ်ချက်က သူ၏ ပါးစပ်ပေါ်သို့ ကျရောက်လာသဖြင့် ဝိညာဉ်ပင် ပျက်သုဉ်းလုနီးပါး ခံလိုက်ရသည်။ ကျန်ရှိနေသည့် ယင်ကူးပြောင်းသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ကာ ခေါင်းငုံ့သွားကြပြီး ထိုသူကဲ့သို့ မဆဲရဲတော့ချေ။

"မင်းတို့လို ယင်ကူးပြောင်းသူတွေက အရင်းအမြစ် တည်နေရာ မရှင်းလင်းဘူး၊ ငါတို့ ယင်လောကရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို ချိုးဖောက်ထားတာ။ အခုထိ နာကျည်းနေသေးတယ်ပေါ့လေ ဒီတစ်ချက်က အပေါ့စားပဲ ရှိသေးတယ်၊ တရားစီရင်ရေးဌာန ရောက်တဲ့အခါ မင်းတို့ကို နှိပ်စက်မယ့် နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိတယ်။

အဲဒီကျရင် မင်းတို့ ငယ်ငယ်တုန်းက ဘေးအိမ်က မိန်းကလေး ရေချိုးတာ ခိုးကြည့်ခဲ့တဲ့ အမှုလေးကအစ အကုန်လုံးကို အသေးစိတ် ဝန်ခံရလိမ့်မယ်"

ယင်ကူးပြောင်းရေးဌာနမှ အရာရှိတစ်ဦးက ကြိမ်လုံးကို ကိုင်ကာ ရယ်မောလျက် ဆိုသည်။

ထိုယင်ကူးပြောင်းသူမှာ မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ပြန်လည် ချေပချင်သော်လည်း ခုနက ကြိမ်လုံးဒဏ်ကို ကြောက်သဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်များသည် ထိုသူများ ဝေးရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ လွန်ခဲ့သည့် ကာလအတွင်း ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုနေကြသည်။

"ဒါနဲ့ဆိုရင် ငါမြင်တာ အုပ်စုပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ မသိတော့ဘူး။ ဒီနှစ်ပိုင်းအတွင်းမှာ ဖမ်းမိတဲ့ ယင်ကူးပြောင်းသူတွေ ပိုပိုများလာတယ်။ အကုန်လုံးက ဘယ်ကလာမှန်း မသိတဲ့၊ ငါတို့ ယင်လောကထဲမှာ ပြဿနာရှာချင်တဲ့ ကြွက်စုတ်တွေချည်းပဲ"

လမ်းဘေးတွင် မုန့်တီပြုတ် ရောင်းနေသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးက ခေါင်းရမ်းကာ စောင့်နေသည့် ဧည့်သည်ကို ပြောလိုက်သည်။

"အေးဗျာ... အဲဒီနေ့က ကိစ္စ ဖြစ်ပြီးကတည်းက နေရာအနှံ့မှာ ယင်ကူးပြောင်းသူတွေ ပိုများလာတယ်။ ငါတို့ ယင်လောကနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတွေအပြင် အများစုကတော့ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ လူတွေချည်းပဲ"

ဧည့်သည်တစ်ဦးကလည်း သက်ပြင်းချသည်

"ငါ ရှန့်ကျင်မြို့ကို မရောက်ခင်တုန်းက ငါ့ဇာတိမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ၊ ဇောင်ယင်းဌာနမှာ စာရင်းမသွင်းဘဲ ခိုးဝင်လာတဲ့သူတွေကို အကြီးအကျယ် ဖမ်းဆီးနေတာ တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူတို့ ဒီလောက်အထိ ကြောက်နေကြတာကို ကြည့်ရင် တစ်ခုခုကို ကြံစည်နေတာ သေချာတယ်"

"ငရဲမင်းကြီးကို ရန်လုပ်ဖို့ ကြံနေတာနေမှာပေါ့။ ဒီနေရာက ဘယ်သူ့ပိုင်နက်လဲဆိုတာတောင် သူတို့ မသိကြဘူးလား။ ငရဲမင်းကြီးကို ရန်စဖို့ သူတို့မှာ အရည်အချင်း ရှိလို့လား"

သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦးက လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"တရားစီရင်ရေးဌာနထဲ ရောက်သွားရင်တော့ သူတို့ သွားပြီပဲ။ ငါတို့လို ဝိညာဉ်တွေထက်တောင် ပိုဆိုးဦးမယ်၊ နှိပ်စက်ခံရမှာက ထားလိုက်ပါဦး၊ ဝိညာဉ်တောင် အကောင်းအတိုင်း ကျန်ပါ့မလား မသိဘူး"

အခြား စားသုံးသူတစ်ဦးကလည်း တစ်ဖက်သား၏ ဒုက္ခကို ကြည့်ကာ ရယ်မောနေသည်။

သူတို့သည် ယင်လောကတွင် နေထိုင်လာသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပြီဖြစ်ရာ၊ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်း တစ်ထောင်အတွင်း ယင်လောက၏ ဥပဒေစနစ်မှာ ပို၍ စံနစ်တကျ ရှိလာသည်ကို မြင်ခဲ့ကြရသည်။

ယခင်ကကဲ့သို့ ယင်ကူးပြောင်းသူများကို အလုပ်ခိုင်းလျှင် ကြောက်ကြောက်ရွံ့ရွံ့နှင့် ပြောဆိုနေစရာ မလိုတော့သလို၊ ယင်သက်တမ်း ပေးပြီးလျှင် အလုပ်မပြီးမှာကိုလည်း စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ချေ။

ဤသည်မှာ သူတို့ မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေကို အပြင်လူများက လာရောက် ဖျက်ဆီးမည်ကို မည်သူက အလိုရှိပါမည်နည်း။

ဖန့်ချန်သည် ထိုစကားများကို ကြားသောအခါ တစ်စုံတစ်ဦးက ယင်လောကငယ်လေးကို တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်နေကြောင်း အမှန်တကယ် သိလိုက်ရသည်။ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ယခင်က သူတို့အတွက် ယင်လောကငယ်လေး၏ တည်ရှိမှုမှာ သိပ်ပြီး အရေးမပါခဲ့ချေ။ သို့သော် ထိုနေ့က ဖြစ်ရပ်ဆန်းကြီး ပေါ်ပေါက်ပြီးနောက်တွင်မူ မည်မျှသော အင်အားစုများ၏ မျက်လုံးများက ဤနေရာကို စိုက်ကြည့်နေကြမည်နည်း။

အကြောင်းရင်းက ရိုးရှင်းပါသည်။

သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ ငရဲမင်း အမွေအနှစ် ကြောင့် ဖြစ်သည်။

လန်တောက်ချွန်း ကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးပင်လျှင် ဤအကြောင်းကြောင့် သူနှင့် ပူးပေါင်းချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသူများ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ယင်လောကငယ်လေး၏ အဆင့်အတန်းမှာ အပေါ်ယံ မြင်နေရသည်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ မြင့်မားနေပေလိမ့်မည်။

"အာရုံစိုက်ခံရလေ၊ ပြဿနာ ပိုများလေပဲ"

ဖန့်ချန် သိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ တစ်စုံတစ်ဦးက ဖန်တီးချင်နေသည့် အခြေအနေမျိုးပင် ဖြစ်သည်။

သူသည် လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်ရေးဌာန သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ရှကျီ သည် အမှုတွဲ မြောက်မြားစွာကို ကိုင်တွယ်နေရသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ဤအရာအားလုံးမှာ တရားစီရင်ရေးဌာနဘက်မှ ပို့ပေးလိုက်သည့် စစ်ဆေးချက် ရလဒ်များ ဖြစ်သည်။

ရှကျီသည် ခြေသံကြားသဖြင့် မော့ကြည့်ရာ ဖန့်ချန် ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူက ဖန့်ချန်ကို လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"ဖန့်ကြီး... မင်းကိုယ်တိုင်ပဲ ကြည့်လိုက်ပါဦး။ ဒီနှစ်တွေအတွင်းမှာ ဘယ်ကမှန်းမသိတဲ့ ယင်ကူးပြောင်းသူတွေ ဘယ်လောက်တောင် များလာသလဲဆိုတာ။ အဲဒီထဲမှာ တော်တော်များများက မင်းနဲ့ တွေ့ချင်တယ်၊ ကိစ္စတစ်ခု ပူးပေါင်းချင်တယ်လို့ အော်ဟစ်နေကြတာ။ ငါ သူတို့ကို ခဏတော့ ချန်ထားပေးတယ်၊ မင်း ပြန်လာမှ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချပေးပါဦး"

ဖန့်ချန် ရှေ့သို့တိုးကာ အမှုတွဲအချို့ကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သည်။ အမှန်တကယ်ပင် များပြားလှသဖြင့် သူ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"မချန်ထားပါနဲ့၊ လုပ်ထုံးလုပ်နည်းအတိုင်းပဲ စီရင်လိုက်ပါ။ ထူးခြားတာ မရှိရင် ငါ သူတို့ကို တွေ့ဖို့ မလိုဘူး"

"ဒါဆို မင်း အခု ပြန်လာတာက ဘာအတွက်လဲ"

ရှမန်က အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

"လျှို့ဝှက်စောင့်ကြည့်ရေးဌာနက လူတွေကို နေရာအနှံ့ လွှတ်ပြီး စုံစမ်းခိုင်းလိုက်ပါ။ ငါ့အဘိုးရဲ့ သတင်း တစ်ခုခု ရှိသလားဆိုတာကို"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

ဤသည်မှာ သူ ယင်လောကသို့ ပြန်လာရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်း ဖြစ်သည်။

ကူးယွဲ့လင်၏ အကြောင်းကို အဘိုးတို့ဆီသို့ စောစော အကြောင်းကြားနိုင်လေ၊ ပိုကောင်းလေ ဖြစ်သည်။