မသေမျိုး၏ နှလုံးသား
Vol. 29 Ch. 290
ရှီယီရှန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ ပိုင်နင်းအာက ပခုံးတွန့်လိုက်ပြီး….
"မင်း တစ်ခုခု မှားနေပြီ... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက လောကီ ဂိုဏ်း တစ်ခု မဟုတ်ဘူး... မင်းဆက် တစ်ခုဆို ပိုလို့တောင် ဝေးသေးတယ်... ငါတို့ လိုက်စားနေတာက မသေမျိုး အဖြစ် တက်လှမ်းဖို့ပဲ... ဂိုဏ်းချုပ်က သေချာပေါက် မသေမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ သူက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကို ထာဝရ အုပ်ချုပ်သွားမှာ..."
"ဒါဆိုရင် သူ ဘယ်တော့မှ ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား..."
"ဒါက သဘာဝပဲလေ..."
ပိုင်နင်းအာက တွန့်ဆုတ်ခြင်း မရှိဘဲ ပြောလိုက်တော့ ရှီယီရှန်းမှာ မှင်တက်သွားပြီး အကြည့်များ ထူးဆန်းသွားတော့သည်။
ပိုင်နင်းအာက ဤသို့သော အကြည့်နှင့် ပတ်သက်၍ မည်သည့် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးမျှ မခံစားရချေ။
ယခုတစ်ကြိမ် ဝမ်ရှန်းကျောင်းတော်သို့ လာရခြင်းမှာ ဝမ်ရှန်းကျောင်းတော်၏ နောက်ခံကို စုံစမ်းရန် ဖြစ်၏။ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော်မှာ ချင်းရှားဂိုဏ်း သို့မဟုတ် ချောက်ကမ်းပါးဖြူ တောင်ကြားတို့လို ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်း များနှင့် မယှဉ်နိုင်သလို၊ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက စစ်ဆေးရန် ပစ်မှတ်ထားခြင်း မရှိသေးသော်လည်း၊ သူက ခရီးတစ်ခေါက် သွားရန် လိုအပ်သည်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။
ရှီယီရှန်း၏ ပုံပြင်ကို ကြားပြီးနောက် အစပိုင်းတွင် သူ စိတ်ဝင်စားခဲ့သော်လည်း ပိုမို သိရှိလာပြီးနောက်တွင် ရှီယီရှန်းမှာ သာမန် မဟုတ်ကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
ထူးခြားသော ပါရမီရှိခြင်း၊ ဧကရာဇ်၏ ငြင်းပယ်ခံရမှု အရှက်ကို သည်းခံနိုင်ခြင်းနှင့် နောက်ဆုံးတွင် တောင်နက်များထဲတွင် တသီးတသန့် နေထိုင်ရန် ရွေးချယ်ခြင်း ..ဤကဲ့သို့သော လူမျိုးက သေချာပေါက် အောင်မြင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ သူသာ နောက်ဆုံးတွင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ရန်သူ ဖြစ်လာပါက ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း မထွန်းကားမီက သိုင်းလောကတွင် အစွမ်းထက်ပုံရသော ဂိုဏ်းများစွာ ရှိခဲ့ပြီး တာ့လီမင်းဆက် ပင် ပြိုကျသွားခဲ့သည်။ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းအနေဖြင့် လီချင်းချိုးလို ရန်သူမျိုးကို ထပ်မံ ကြုံတွေ့ရမည်ကို သူ မလိုလားပေ။
ပိုင်နင်းအာက ….
"ကျောင်းထိုင်ဆရာတော်ရှီ... ကရုဏာကြီးမားပြီး လောကကို ကယ်တင်တဲ့မသေမျိုး အကြောင်းကို သေချာ နားလည်ဖို့အတွက် ဒီမှာ နှစ်ရက်လောက် နေချင်ပါတယ်... အဆင်ပြေပါ့မလား..."
"ရတာပေါ့..."
ထို့နောက် ပိုင်နင်းအာက မေးခွန်း အနည်းငယ် ထပ်မေးရာ ရှီယီရှန်းက တစ်ခုချင်းစီ ဖြေကြားပေးခဲ့သည်။
အချိန်အတော်ကြာ စကားပြောပြီးနောက် ရှီယီရှန်းက နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်နင်းအာကို ပင်မ ခန်းမထဲမှ ထွက်ခွာစေခဲ့သည်။ သူ ကိုယ်တိုင် လိုက်မပို့ဘဲ တပည့်တစ်ဦးကို ခေါ်ကာ ပိုင်နင်းအာ တည်းခိုရန် နေရာတစ်ခု စီစဉ်ပေးခိုင်းလိုက်သည်။
ရှီယီရှန်းသည် တံခါးခုံရှေ့တွင် ရပ်ကာ ပိုင်နင်းအာ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်နေသည်။ သူ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အရိပ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး သူ့ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကာ အလွန် အေးစက်နေပြီး အကြည့်များတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
ထိုစဉ် သူ့အနောက်တွင် ကရုဏာကြီးမားပြီး လောကကို ကယ်တင်သောမသေမျိုး က ၎င်း၏ လက်မောင်းကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။
ညဉ့်နက်လာသည်နှင့်အမျှ….
ပိုင်နင်းအာသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း အိပ်မပျော်နိုင်ချေ။ သူသည် လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါင်းအုံးကာ ပြတင်းပေါက် အပြင်ဘက်ရှိ တောက်ပသော လမင်းကြီးကို ငေးကြည့်နေသည်။
သူ ဝမ်ရှန်းကျောင်းတော် တွင် ရှိနေသည်မှာ နှစ်ရက်ရှိပြီ ဖြစ်ပြီး ရှီယီရှန်းနှင့် ပတ်သက်၍ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ပိုပို၍ ခံစားလာရသည်။
ရှီယီရှန်းသည် ပုံမှန်အားဖြင့် တပည့်များကို မည်သို့ ကျင့်ကြံရမည်ကို လုံးဝ မသင်ပေးချေ။ သူက သူတို့ကို ပန်းများနှင့် မြက်များ စိုက်ပျိုးခိုင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကရုဏာကြီးမားပြီး လောကကို ကယ်တင်သော မသေမျိုး ထံသို့ ကျမ်းစာများ ရွတ်ဖတ်ခိုင်းခြင်းသာ ပြုလုပ်ခိုင်းလေ့ရှိသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းမျိုးကို ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်း တစ်ခုအဖြစ် တကယ် သတ်မှတ်နိုင်ပါ့မလား။
ရှီယီရှန်းကို သူ အကဲဖြတ် မှားသွားသည်ဟု သူ သံသယဝင်မိသည်။ ဤလူက ဂိုဏ်းချုပ်လီလို ပုဂ္ဂိုလ်မျိုး မဖြစ်လာနိုင်ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မလား။
"ဒီလို ကြည့်နေရုံနဲ့ ဘာပြဿနာမှ ပေါ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး... ဇာတ်ကောင် တစ်ယောက်က ပိုပြီး အစွမ်းထက်လေ သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပိုပြီး ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်နိုင်လေပဲ..."
ရုတ်တရက် အခန်းထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ပိုင်နင်းအာကို လန့်သွားစေပြီး ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်မိသည်။
သူနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် ကုတင်ပေါ်ရှိ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော်မှ တပည့် မှာ ပက်လက် လှဲလျောင်းနေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ သူက အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသဖြင့် သူ ဤသို့ ပြောလိမ့်မည်ဟု ပိုင်နင်းအာ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ဤတပည့်သည် အလွန် စိတ်အားထက်သန်စွာ ပြုမူခဲ့ပြီး မည်သည့် အကြံအစည်မျှ မရှိပုံရသဖြင့် ပိုင်နင်းအာက သူ့အပေါ် သိပ်ပြီး သတိမထားခဲ့ချေ။
"မင်းပြောချင်တဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ဘာလဲ..."
"မင်းက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကတပည့်လို့ ပြောတယ်... အကယ်၍ ရှီယီရှန်းမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိရင် သူက မင်းကို ပြလိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား..." ဟု ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော်မှ တပည့်က ဆက်မေးလိုက်တော့ ပိုင်နင်းအာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
သူ ရုတ်တရက် အမှန်တရားကို သဘောပေါက်သွားသည်။ သူက ကြင်နာပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြုမူခြင်းဖြင့် ယုံကြည်မှုကို ရရှိနိုင်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း၊ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် တစ်ဦး၏ သရုပ်မှန်မှာ အခြား ဂိုဏ်းများအတွက် ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှု တစ်ခု ဖြစ်ပြီး သူတို့ သတိလျှော့ထားရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သူ သတိမထားမိခဲ့ချေ။
"မင်း ဘယ်သူလဲ... ဘာလို့ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော် ကို ဝင်ခဲ့တာလဲ..."
"ငါ မင်းကို ဖြေနိုင်တယ်ဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ဇာစ်မြစ်ကို မင်း ခန့်မှန်းနိုင်သင့်တယ်... ငါ့ရဲ့ သရုပ်မှန်ကိုတော့ မင်းကို ပြောလို့ မရဘူး... ဒါက ငါ့ရဲ့ တာဝန်ပဲ... တာဝန်ခန်းမကနေ အလွယ်တကူ ယူလို့ရတဲ့ တာဝန်မျိုး မဟုတ်ဘူး..."
ထိုအခါ ပိုင်နင်းအာ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် လျှို့ဝှက် တာဝန်များအတွက် အထူး တာဝန်ယူရသော တပည့်များ ရှိကြောင်း သူ အမြဲ သိထားခဲ့သည်။ ဤတပည့်များ၏ သရုပ်မှန်မှာ အလွန် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး၊ သူတို့ ထမ်းဆောင်ရသော တာဝန်များကို ဂိုဏ်း၏ အဆင့်မြင့် အရာရှိများက ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စီစဉ်ပေးခြင်း ဖြစ်ကာ တာဝန်ခန်းမ၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် မရှိချေ။
ဝမ်ရှန်းကျောင်းတော်လို နေရာမျိုးတွင်ပင် ဂိုဏ်းက ဤကဲ့သို့ သူလျှို တစ်ယောက်ကို ထည့်ထားလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ。
လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း စောင့်ကြည့်မှုများအရ ရှီယီရှန်းက ဤတပည့်အပေါ် အလွန် တန်ဖိုးထားကြောင်း ထင်ရှားနေသည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းသည် သူ ထင်ထားသလောက် ပွင့်လင်းမြင်သာမှု မရှိကြောင်း ပိုင်နင်းအာ ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဤအတွေးက သူ့ကို အမှန်တကယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေသည်။
ဂိုဏ်းဘက်က မောက်မာခြင်း မရှိဘဲ အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများ ရှိနေသည့် လောကီ အင်အားစုများကို သတိထား၍ ရင်ဆိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
"ငါ နားလည်ပါပြီ... မင်း ဒီမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတော့ ငါ စိတ်မပူတော့ဘူး..."
ပိုင်နင်းအာက အပြုံးတစ်ခု ပြသလိုက်ပြီး ပြန်လှဲအိပ်လိုက်သည်။ ထိုတပည့်အတွက် အခက်အခဲ မဖြစ်စေရန် သူ၏ သရုပ်မှန်ကို သူ ထပ်မမေးတော့ချေ။
ထိုတပည့်ကလည်း ထပ်မံ စကားမပြောတော့ပေ။
နံနက်မိုးလင်းတော့…..
သူတို့ နှစ်ဦး အခန်းထဲမှ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ထွက်လာကြသည်။ ထိုတပည့်သည် ပုံမှန် စိတ်အားထက်သန်သော အနေအထားသို့ ချက်ချင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပြီး ပိုင်နင်းအာအတွက် ရေကို တက်တက်ကြွကြွ သွားခပ်ပေးရာ သူ့ နှလုံးသားကို စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် များအားလုံးသည် စိတ်ဓာတ် တက်ကြွနေကြသော်လည်း တာဝန်တစ်ခု ထမ်းဆောင်ရာတွင် သူတို့၏ ကျောကို ကွေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
ပိုင်နင်းအာက မွန်းလွဲပိုင်းတွင် တောင်အောက်သို့ ဆင်းရန် စီစဉ်ထားသော်လည်း ရာသီဥတုမှာ ခန့်မှန်း၍ မရနိုင်ပေ။ သူ အထုပ်အပိုး မပြင်ရသေးမီမှာပင် မိုးသက်မုန်တိုင်း တစ်ခု လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာသည်။
ဝုန်း...
ရုတ်တရက် မိုးကြိုးများ ထစ်ချုန်းလာပြီး နားကန်းလောက်အောင် ကျယ်လောင်လှသည်။ တောင်ပေါ် သစ်တောများမှာ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းမှုကြောင့် ဆေးကြောခံလိုက်ရပြီး လေထုထဲတွင် မြူခိုးများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေသည်။
ပိုင်နင်းအာက ခေါင်မိုးအောက်တွင် ရပ်ကာ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော် ပတ်လည်ရှိ သစ်ပင်များ မိုးသက်မုန်တိုင်းဒဏ်ကြောင့် ယိမ်းယိုင်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း အတွေးများ လွင့်ပျံနေခဲ့သည်။
သူသည် အမြဲတမ်း တောင်အောက်သို့ ခရီးသွားလေ့ရှိပြီး လူတိုင်းနှင့် ပျော်ရွှင်စွာ နေတတ်သော်လည်း အမှန်တကယ်တော့ သူ့ နှလုံးသားထဲတွင် ကိုယ်ပိုင် ရည်မှန်းချက်များ ရှိသည်။ ကျောက်ကျိန်း၊ ယွင်ချိုင်နှင့် အထီးကျန်ဓားတို့ကဲ့သို့ ထူးချွန်သော ပါရမီရှင် တစ်ယောက်လည်း သူ ဖြစ်ချင်သည်။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ့တွင် ထိုကဲ့သို့သော ပါရမီမျိုး မရှိဘဲ၊ ပိုမို ကောင်းမွန်သော ကံကောင်းမှုများသာရှိသည့် သာမန်လူ တစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
လာမည့် ဓမ္မညီလာခံပြိုင်ပွဲနှင့် ပတ်သက်၍လည်း ပိုင်နင်းအာတွင် ရည်မှန်းချက်များ ရှိသည်။
သူလည်း ထင်ပေါ်ကျော်ကြားချင်သည်။
"တာအိုမိတ်ဆွေပိုင်က ဘာတွေများ တွေးနေလို့ အဲဒီလောက် မျက်မှောင်ကြုတ်နေရတာလဲ မသိဘူး..."
ရှီယီရှန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ပိုင်နင်းအာ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။
ရှီယီရှန်းက ထီးတစ်ချောင်း ကိုင်ကာ ကျောင်းတော်၏ လမ်းလေးအတိုင်း ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
ပိုင်နင်းအာက သူ ချဉ်းကပ်လာသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးလိုက်ကာ.
"ငါက ဂိုဏ်းကို ပြန်ဖို့ ပြင်နေတာဆိုတော့... ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံရေး အစီအစဉ် တချို့ကို တွေးနေတာပါ..."
"လောကမှာ နံပါတ်တစ် ဂိုဏ်း ရဲ့ တပည့် တစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အတိုင်းပဲ... ကိုယ့်ရဲ့ ကျင့်ကြံရေးအတွက် အသေးစိတ်ကျတဲ့ အစီအစဉ်တွေကို ချမှတ်ထားတာပဲ..."
မိုးက မကြာမီ အချိန်အတွင်း တိတ်သွားမည့်ပုံ မပေါ်သဖြင့် ပိုင်နင်းအာက ရှီယီရှန်းနှင့် စကားပြောနေလိုက်သည်။
မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးရှိ အရာအားလုံးကို အကြင်နာမဲ့စွာ ရိုက်ခတ်နေသည်။
ရုတ်တရက်…..
မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ မိုးကြိုးသံများကို ဖောက်ထွင်း၍ လေထုကို ခွင်းသည့် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် ပိုင်နင်းအာနှင့် ရှီယီရှန်းတို့မှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ပျံသန်းနေသော ဓားများပေါ်တွင် ရပ်ကာ မိုးထဲတွင် လာနေသော ကျင့်ကြံသူ များကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖြူဖွေးသော ချီ အငွေ့များ သူတို့ ပတ်လည်တွင် ရစ်ဝဲနေပြီး သစ်တောကို ဖြတ်ကျော်ကာ သူတို့ရှေ့ရှိ ခေါင်မိုးပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်လာကြသည်။
စုစုပေါင်း လူဆယ့်နှစ်ယောက် ရှိပြီး အားလုံးက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ တူညီသော အပြာရောင် ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။
ပိုင်နင်းအာက မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိပြီါ
ခေါင်းဆောင်ကို သူ မှတ်မိသည်။
ရှောင်ဝူတိ!
အသက် သုံးဆယ့်နှစ်နှစ် အရွယ်တွင် ရှောင်ဝူတိသည် မူလအားဖြည့်နယ်ပယ် နဝမအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။ လာမည့် ဓမ္မညီလာခံပြိုင်ပွဲတွင် ပထမနေရာအတွက် အားကောင်းသော ယှဉ်ပြိုင်သူ တစ်ဦးဟု သူ့ကို သတ်မှတ်ထားကြသည်။
သူသည် ခေါင်းမိုးပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး တောင်းတင်းသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့အနက်ရောင် ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ကျဆင်းနေပြီး ခမ်းနားထည်ဝါသော ခြင်္သေ့တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရပ်နေသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ မောက်မာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး မေးစေ့ကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ ရှီယီရှန်းကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။
ရှောင်ဝူတိသည် ပိုင်နင်းအာနှင့် ပတ်သက်၍ နက်ရှိုင်းသော အမှတ်ရမှု မရှိသလို ပိုင်နင်းအာမှာလည်း ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း၏ ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်မထားပေ။
"ငါက ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းရဲ့ အတွင်းတပည့် ရှောင်ဝူတိ ပဲ... ဒီတောင်ကို ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက သိမ်းပိုက်လိုက်ပြီ... မင်းတို့ ကျောင်းတော်ကနေ ပြောင်းရွှေ့ပြီး ထွက်သွားရမယ် ဒါမှမဟုတ် ပိတ်ပစ်ရမယ်... ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ စုဆောင်းတာကို မင်းတို့ ဝင်မစွက်ဖက်ရဘူး!"
ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ စုဆောင်းတာ ဟုတ်လား…
ပိုင်နင်းအာမှာ မှင်တက်သွားပြီး နှလုံးသားထဲရှိ ပဟေဠိဖြစ်မှုများ ရုတ်တရက် ပြေလည်သွားတော့သည်။
ဒါကြောင့် ရှီယီရှန်းက ဒီနေရာမှာ သည်းခံခြင်း ကို ကျင့်ကြံနေတာပေါ့... ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်း တစ်ခု ရှိနေလို့ကိုး….
ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းက ဒီအကြောင်းကို ဘယ်လို သိသွားတာလဲ….
သူနှင့် အခန်း အတူတူ နေသော ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော်မှ တပည့်ကို သူ ရုတ်တရက် သတိရသွားသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှီယီရှန်း မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။
"ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက အရမ်း အာဏာရှင် မဆန်လွန်းဘူးလား..."
"ရွှမ်မင်းဆက်က ချင်းရှောင်ကို ရိုသေတယ်... မင်းတို့ရဲ့ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော်ကို ရွှမ်မင်းဆက် မတိုင်ခင်က တည်ထောင်ခဲ့တာလား... မင်းတို့ကို ကျင့်ကြံခွင့်နဲ့ တပည့်တွေ လက်ခံခွင့် ပေးထားတာကတင် လုံလောက်အောင် ကရုဏာကြီးနေပါပြီ... လောဘမကြီးပါနဲ့... အကယ်၍ မင်းတို့ လိုက်နာမယ်ဆိုရင် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား ဆက်ဆံမှာ မဟုတ်သလို ငွေကြေးလည်း ပေးမှာပါ..."
"လောကီ ငွေကြေးက ငါတို့လို ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းတွေ အတွက် အသုံးဝင်လို့လား..."
"မင်းနဲ့ ဒီအကြောင်းတွေ ဆွေးနွေးဖို့ ငါ ဒီကို လာတာ မဟုတ်ဘူး!"
အခြားသော ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းမှ တပည့် များ အားလုံးက သူတို့၏ အကြည့်များကို ရှီယီရှန်းအပေါ်သို့ ပို့လွှတ်လိုက်ကြသည်။ ဤတပည့်များ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်များမှာ အလွန် မြင့်မားပြီး ပိုင်နင်းအာပင်လျှင် ဖိအားများကို ခံစားရသည်အထိ မြင့်မားလှသည်။
ရှီယီရှန်းက ပိုင်နင်းအာကို မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ့ အကြည့်များတွင် တောင်းပန်သည့် အမူအရာများ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် ပိုင်နင်းအာက ဟန်ဆောင် ချောင်းဆိုးလိုက်ပြီး ….
"တာအိုမိတ်ဆွေရှီ... ငါတို့ ဂိုဏ်းကို မဆန့်ကျင်ဖို့ ငါ အကြံပေးချင်ပါတယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းကို သိမ်းပိုက်လိုက်ရင် ငါတို့ ပိုမို အစွမ်းထက်လာနိုင်ပြီး လောကကြီးကို ပိုကောင်းအောင် ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပါ... မင်းတို့ အားလုံး ကျင့်ကြံဖို့ နည်းလမ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ဆေးလုံးတွေ ဝယ်ဖို့ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းကိုတောင် လာလို့ ရပါတယ်... မဖြစ်သင့်တဲ့ အတွေးတွေကို မမွေးပါနဲ့..."
ပြောပြီးနောက် လေထဲသို့ ခုန်တက်လိုက်ကာ ချင်းရှောင်ဓားက သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပျံထွက်လာပြီး သူ၏ ခြေအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ဆင်းသက်ကာ သူ့ကို သယ်ဆောင်ပြီး မိုးသက်မုန်တိုင်း အောက်ရှိ မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
ရှောင်ဝူတိနှင့် အခြားသူများက ပိုင်နင်းအာကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူလည်း ဂိုဏ်းတူ တပည့် တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။
သူတို့က သူတို့၏ အကြည့်များကို ရှီယီရှန်းထံသို့ ပြန်လှည့်လိုက်ကြသည်။ မိုးရေများက သူတို့အပေါ်သို့ မကျရောက်နိုင်သော်လည်း သူတို့ ပတ်လည်တွင် မြူခိုးများ ဖြစ်ပေါ်နေပြီး သူတို့ အနောက်ရှိ ကောင်းကင်ယံတွင် လျှပ်စီးများ လင်းလက်နေကာ သူတို့၏ အရိပ်များကို ရှည်လျားစေပြီး ရှီယီရှန်းအပေါ် ဖိနှိပ်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။
ဤကဲ့သို့သော ဖိအားများကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှီယီရှန်းက ခံစားချက်များကို တည်ငြိမ်အောင် အားယူပြီး အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး….
"ငါ ရောထွေးသွားခဲ့တယ်... ချင်းရှောင်ရဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ဆန္ဒကို ငါ မတားဆီးသင့်ခဲ့ဘူး..."
သို့သော်လည်း ရှောင်ဝူတိမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွား၏။ တစ်ဖက်လူက သူ့ကို လှောင်ပြောင်နေသည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ဂိုဏ်းချုပ်က အမိန့်ပေးထားပြီး ဖြစ်၏။ တစ်ဖက်လူက မခုခံသရွေ့ သူတို့ဘက်က သတ်ဖြတ်မှု ကို ဘယ်သောအခါမှ မစတင်ရပေ။
သူက ချက်ချင်း လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှစ်ဖက်စလုံးရှိ အတွင်းစည်းတပည့်များက မတူညီသော အရပ်မျက်နှာများသို့ မြှားများကဲ့သို့ ပစ်ထွက်သွားကြပြီး လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
ဇူလိုင်လ ရောက်လာပြီး ကမ္ဘာကြီးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပူပြင်းလာသည်။
လီချင်းချိုး လင်းရှောင်ခြံဝင်း ထဲသို့ ဝင်လာတော့ အတန်ကြာ စောင့်နေခဲ့သော ရှောင်ဝူချင်းက သူ့ကို ချက်ချင်း ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
လီချင်းချိုး ထိုင်ပြီးသည်နှင့် ရှောင်ဝူချင်းက.
"ဂိုဏ်းချုပ်... ကျုံးထျန်းစီရင်စုက ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းကို ကျွန်တော့် အစ်ကိုကြီးက ထိန်းချုပ်ထားပြီးပါပြီ... ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းရဲ့ သိုက်တွေက အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင် များပြားပါတယ်... လက်ရှိ ကျွန်တော်တို့ ထိန်းချုပ်ထားတဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်း တွေရဲ့ စုစုပေါင်း သိုက်တွေကတောင် အဲဒါနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး... ခန်းမသခင်လီကိုလည်း ကျွန်တော် အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီချင်းချိုး၏ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လင်းထိန်သွားပြီး ချီးကျူးလိုက်သည်။
"မဆိုးဘူးပဲ... ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ တပည့်ကို ကြီးမားတဲ့ ဆုတစ်ခု ပေးရမယ်..."
"ဒီသတင်းအချက်အလက်အတွက် ဘယ်သူမှ နာမည် မချန်ထားခဲ့ပါဘူး..."
"အင်း... ငါ ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်..."
လီချင်းချိုး၏ လက်ထဲတွင် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခန်းမ အင်အားစု တစ်ခု ရှိနေသေးကြောင်း ရှောင်ဝူချင်း သိထားသည်။သတင်းအချက်အလက်အတွက် နာမည် မချန်ထားခဲ့သဖြင့် ၎င်းမှာ ထိုအင်အားစုထံမှ လာခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းရဲ့ ဘေးမှာ ဝမ်ရှန်း ကျောင်းတော် လို့ခေါ်တဲ့ ကျင့်ကြံရေး ဂိုဏ်းငယ်လေး တစ်ခု ရှိပါတယ်... ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သံသယဖြစ်စရာ တစ်ခုခုများ ရှိနေနိုင်မလား..."
"ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်းရှိနေလို့ပဲ အနီးအနားက လူတွေက ကျင့်ကြံရေး လမ်းစဉ်ကို နားလည်နိုင်ပြီး ကျင့်ကြံရေး လမ်းကြောင်းထဲကို ပိုလွယ်လွယ်ကူကူ ဝင်ရောက်နိုင်တာပေါ့... အဲဒါက ယုတ္တိရှိပါတယ်... သေချာတာပေါ့... စုံစမ်းရမယ့်အရာတွေကိုတော့ စုံစမ်းရမှာပါပဲ... မှတ်ထားပါ... အပြစ်ကင်းတဲ့ သူတွေကို အန္တရာယ် မပေးနဲ့၊ တခြားသူတွေကို အရှက်မခွဲနဲ့၊ ပြီးတော့ အရင်ဆုံး အကြောင်းပြချက် ပေးနိုင်အောင် ကြိုးစားပါ..."
"ဟုတ်ကဲ့ပါ!"
ရှောင်ဝူချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သော်လည်း နှလုံးသားထဲတွင် သိပ်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မှု မရှိချေ။ အလားအလာရှိသော ခြိမ်းခြောက်မှုများကို ရှင်းလင်းစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ရန်သာ သူ မျှော်လင့်နေသည်။