ကံကောင်းခြင်း သို့မဟုတ် ကံဆိုးခြင်း
Vol. 16 Ch. 226
စစ်ဆေးရေးမှူးက အဖြေကို ကြေညာပြီးကတည်းက ဆရာချန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ လက်သီးဆုပ်ထားခဲ့သည်။
ထိုအော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသောအခါ သူ၏ခေါင်းသည် ပို၍ပင် ငုံ့သွားပြီး လက်သီးများသည် ပို၍တင်းကျပ်လာကာ သူ၏ပိန်လှီသော ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆက်တိုက် တုန်ယင်နေသည်...
သူ နောင်တရနေသည်။
သူက သူအကျွမ်းကျင်ဆုံး ခေါင်းစဉ်ကို မသိစိတ်က ရွေးချယ်လိုက်သော်လည်း ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပွဲထဲ၌ လူငယ်များသာ ရှိသည်ကို မေ့လျော့သွားသည်။ ဤလူများသည် ရှေးဟောင်းကဗျာများနှင့် လုံးဝ မရင်းနှီးကြပေ။
ဤအကြောင်းကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက် သေဆုံးသွားပါက သူသည် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ၎င်းတို့ကို သတ်လိုက်သည်နှင့် အတူတူပင်။
သတ္တုကုလားထိုင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လှည့်လာပြီး ကုလားထိုင်ပေါ်မှလူသည် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကုလားထိုင်ပေါ်ရှိ ရှုပ်ပွနေသော သွေးစွန်းထင်းမှုများနှင့် ကုတ်ခြစ်ရာများကသာ သေဆုံးပြီးနောက် ထိတ်လန့်မှုအား လူများကို မှုန်ဝါးစွာ ခံစားစေသည်။
“စိတ်မကောင်းပါဘူး...” ဆရာချန်းသည် မျက်ရည်များ ကျလာပြီး ခေါင်းကို တင်းတင်းငုံ့ထားကာ ရင်ဆိုင်ရန် မရဲပေ။ “စိတ်မကောင်းပါဘူး... စိတ်မကောင်းပါဘူး...”
“အိုး ကိစ္စမရှိပါဘူး ဆရာချန်း...” တန်ရှောင်က စိတ်မပါ့တပါ နှစ်သိမ့်သည်။ “ကျွန်တော့်သာဆိုရင်လည်း ကိုယ်အကျွမ်းကျင်ဆုံး ခေါင်းစဉ်ကို ရွေးမှာပဲ စိတ်မကောင်းဖြစ်စရာ ဘာရှိလို့လဲ”
ဆရာချန်းသည် ခေါင်းငုံ့ကာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် တူဖြင့် ထုရိုက်သကဲ့သို့ တဆစ်ဆစ် နာကျင်နေသည်။
ကံကောင်းစေသော လှည့်နေသည့်ပဟေဠိ စားပွဲဝိုင်း၏ လက်ညှိုးသည် အရွေးချယ်ခံရသူများအတွက် ကံကောင်းခြင်းကို ဆောင်ကြဉ်းပေးသော်လည်း တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရွေးချယ်မခံရသူများ အတွက် ကံဆိုးခြင်း ကိုလည်း ဆောင်ကြဉ်းပေးသည်။
သူ့ကြောင့် ထိုလူငါးယောက် သေဆုံးခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။
သူသည် သူ၏ဘဝတစ်လျှောက်လုံး လုံ့လဝီရိယရှိရှိနှင့် ရိုးသားစွာ အသက်ရှင်ခဲ့ပြီး တစ်ခါမျှ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မကောင်းပြောဆိုခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ယခုမူ သူသည် အသက်ငါးချောင်းကို သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
ဆရာချန်းသည် အလွန်အပြစ်ရှိသည်ဟု ခံစားရပြီး တစ်ခဏအတွင်း အိုမင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏မျက်နှာပေါ်ရှိ အရေးအကြောင်းတိုင်းသည် နာကျင်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို ဖော်ပြနေသည်။
ပိုင်ယို့ဝေသည် ကိုယ်ကိုင်းညွှတ်ကာ သူတို့နှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ ဆရာချန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။
ကြာရှည်စွာ အတူရှိခဲ့ပြီးနောက် ဆရာချန်းသည် မည်သို့သောသူဖြစ်သည်ကို သူမ သေချာပေါက် နားလည်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမ ပို၍ စိုးရိမ်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် သူ၏စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေသည် ပြိုလဲလုနီးပါးဖြစ်နေပါက သူ၏အဖြေများကို များစွာ ထိခိုက်စေမည်ဖြစ်သည်။
နောက်တစ်ကြိမ် လက်ညှိုးထိမိပါက ဆရာချန်းသည် သနားစိတ်လွန်ကဲပြီး တခြားသူများ အောင်မြင်နိုင်ရန် သူ မကျွမ်းကျင်သည့် မေးခွန်းဘုတ်ကို တမင်တကာ ရွေးချယ်မည်ကို သူမ စိုးရိမ်သည်။ ကဗျာနှင့် စာပေနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် အထွေထွေဗဟုသုတ၊ အစားအသောက်နှင့် အဝတ်အထည်များသည် ရမှတ်ရရန် အတော်လေး လွယ်ကူသည့် မေးခွန်းများ ဖြစ်သည်။
စသည်ဖြင့်...
ပိုင်ယို့ဝေ၏ နှလုံးသားသည် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်။ သူမ မကျွမ်းကျင်သည့် မေးခွန်းဘုတ်...
ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ရှန်မိုက ပြောသည်။ “ဆရာချန်းက အသက်ကြီးပြီ သူက အဆိုးဘက်ကို လွယ်လွယ်တွေးတတ်တယ်။”
ပိုင်ယို့ဝေသည် ခေါင်းလှည့်ကာ သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။
ရှန်မိုသည် ခုနက မှန်ကန်စွာ မဖြေဆိုခဲ့သောကြောင့် ၁ မှတ် အနုတ်ခံရသည်။ သူ၏ လက်ရှိရမှတ်မှာ ၁မှတ် ဖြစ်သည်။
သူမ ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ရှန်မိုကို မေးသည်။ “ရှင်သာဆိုရင် ဘယ်မေးခွန်းကို ရွေးမလဲ”
ရှန်မို၏ မျက်လုံးများသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း လည်ပတ်နေသော မေးခွန်းဘုတ်ပေါ်တွင် ရစ်ဝဲနေပြီး သူက ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောသည်။ “အထွေထွေဗဟုသုတ မေးခွန်းကို ရွေးမယ် ထင်တယ်။”
“အထွေထွေဗဟုသုတ...” ပိုင်ယို့ဝေသည် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။
ရှန်မို၏ ဘယ်ဘက်တွင် ထိုင်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ထွားကြိုင်းသည့် လုအန်းဆိုသူက စကားစပြောသည်။ “မှန်တယ် အထွေထွေဗဟုသုတ မေးခွန်းတွေကိုရွေး။ အထွေထွေဗဟုသုတဆိုတာ လူအများစု သိတဲ့အရာပဲ လူတိုင်းအတွက် ပိုမျှတတယ်။ အဲဒီ စာပေ၊ ဂီတ၊ အနုပညာ... စသဖြင့် အလွန်အထူးပြုထားတဲ့ ခေါင်းစဉ်တွေကို ရွေးရင် ကျပန်းမေးခွန်းတစ်ခုက လူတိုင်းကို သတ်ပစ်လိမ့်မယ်”
“လုအန်း ဝက်လိုကောင်” လီလီက တစ်ဖက်မှ သူ့ကို ဆူပူသည်။ “မေးခွန်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ အထွေထွေဗဟုသုတဖြစ်နေပါစေ ၃၆ ခုထဲက ဘယ်နှစ်ခုကို မင်း မှန်အောင် ဖြေနိုင်မှာလဲ။ မှန်ကန်တဲ့ နည်းလမ်းက မင်းရဲ့ အထူးပြုနယ်ပယ်က မေးခွန်းတွေကို ရွေးဖို့ပဲ ဟုတ်တယ်မလား အစ်ကိုရန်”
လုအန်းက သူ့ကို ဆဲဆိုသည်။ “အထူးပြုတယ်ဟုတ်လား မျိုးမစစ်ရဲ့ ငါ့မှာ ရမှတ်တောင် မရှိတော့ဘူး”
ဆရာချန်း၏ ကဗျာမေးခွန်းကြောင့် ခုနက ကစားသမား ၅ ဦးသာ သေဆုံးခဲ့သော်လည်း ကစားသမားအားလုံးနီးပါး ၁ မှတ် အနုတ်ခံခဲ့ရသည်။ လုအန်းတွင် ယခု ၀ မှတ်သာ ရှိသည်။
နောက်မေးခွန်းသည် နောက်ထပ် အလွန်အထူးပြုထားသည့် မေးခွန်းတစ်ခုဖြစ်ပါက ၀ မှတ်ရှိသည့် ကစားသမားများအားလုံး နုတ်ရန် ရမှတ်မရှိဘဲ လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားခံရမည်ဖြစ်သည်။
ပိုင်ယို့ဝေ ကြည့်လိုက်လျှင် ပွဲထဲတွင် လူ ၂၀ သာ ကျန်တော့သည်။ နံပါတ် ၁ မှ စတင်၍ ပန်းရှောင်ရှင်းတွင် ၂ မှတ်၊ ဆရာချန်းတွင် ၂ မှတ်၊ တန်ရှောင်တွင် ၀ မှတ်၊ သူမတွင် ၂ မှတ်၊ ရှန်မိုတွင် ၁ မှတ်၊ လုအန်းတွင် ၀ မှတ်၊ ရန်ချင်ဝမ်တွင် ၂ မှတ်၊ ကျူရှုးတွင် ၁ မှတ်... လီလီတွင် ၁ မှတ် ရှိသည်။
ရမှတ်မရှိသူ များလည်းအများအပြားရှိသည်။