← Chapters

တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မိတ်ဆက်ခြင်း

Vol. 17 Ch. 245

တစ်ဦးကိုတစ်ဦး မိတ်ဆက်ခြင်း

Vol. 17 Ch. 245

အရုပ်အိမ်—

အရုပ်အိမ်မှ ကြိုဆိုပါသည်။

ရွှေဒင်္ဂါးပေါ်မှ စာလုံးများကို တွေးလျက် လူတိုင်းက တန်ရှောင်ကို မသိစိတ်ကနေ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

တန်ရှောင်သည် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရသည်။ "ဟေး ဘာလို့ ကျွန်‌တော့်ကို ဒီလို ကြည့်နေကြတာလဲ"

အချို့လူများက ရှုပ်ထွေးသောအမူအရာဖြင့် သူတို့၏အကြည့်များကို ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဟေး ခင်ဗျားတို့ ကျွန်‌တော့်ကို အပြစ်တင်နေကြတာလား" တန်ရှောင်သည် အပြစ်ခံယူရန် ငြင်းဆိုပြီး ချက်ချင်း လီလီကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။ "သူသာ ရွှေဒင်္ဂါးကို ကြည့်ဖို့ မတောင်းဆိုခဲ့ရင် ကျွန်တော် အဲဒီပေါ်က စာလုံးတွေကို သတိထားမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ အပြစ်တင်ချင်ရင် သူ့ကို အပြစ်တင်လိုက်"

လီလီသည် ဝမ်းချုပ်နေသည့်ပုံ ပေါ်သည်။ "ဒါက လူ့သဘာဝပဲလေ နားလည်နိုင်စရာပဲ မဟုတ်လား။ ဂိမ်းကနေ ထွက်လာပြီး ဆုလာဘ်အကြောင်း သိချင်တာ သဘာဝပဲ"

ဆူးမန်ကလည်း လီလီအတွက် ဝင်ပြောသည်။ "အပြစ်တင်ချင်ရင် အဲဒီစစ်ဆေးရေးမှူးကို အပြစ်တင်ပါ။ အဲဒါ ဘာဆုလာဘ်လဲ။ ဒါက ငါတို့ကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ထောင်ချောက်ဆင်တာပဲ"

"ဒါဆို ကျွန်မကို အပြစ်တင်ရမှာလား" ပိုင်ယို့ဝေက တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ပြောသည်။ "ကျွန်မသာ လူတိုင်းကို လမ်းမပြခဲ့ရင် အဲဒီစစ်ဆေးရေးမှူးကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါဆို သူ ကျွန်မတို့ကို ဒီရွှေဒင်္ဂါးကို ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

တန်ရှောင်သည် ချက်ချင်း သူ့လူသူ ကာကွယ်သည်။ "ဘယ်လိုလုပ် အစ်မကို အပြစ်တင်လို့ရမလဲ။ အဲဒီလိုဆိုရင် အပြစ်တင်သင့်ဆုံးလူက ဖေဂိုပဲ မဟုတ်လား။ သူသာ လူအုပ်စုလိုက် ဒီကို ခေါ်မလာခဲ့ရင် ကျွန်‌တော်တို့ ဂိမ်းထဲ ဝင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး"

"ဖေဂိုက မင်းတို့ သူ့ကို လုခဲ့လို့ ဒီကို ရောက်လာတာ" လုအန်းက ထပ်ပြောသည်။

"သူတို့က ရည်ရွယ်ချက် မကောင်းလို့ ငါတို့ လုခဲ့တာ။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခိုးချင်ခဲ့တာ"

"မင်းတို့ဆီမှာ ပစ္စည်းတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ သူတို့ ဘယ်လိုသိမှာလဲ"

"မင်းတို့သာ ပြဿနာရှာမနေခဲ့ရင် ငါတို့ ပစ္စည်းတွေ ပေါ်လာမှာလား"

စကားလုံးများက လှည့်ပတ်ပြီး ပြန်လာသည်။

"ရပြီ သုံးနှစ်သားလေးတွေလို မလုပ်ကြနဲ့တော့" ရန်ချင်ဝမ်သည် အကူအညီမဲ့သလို စိတ်တိုနေသည်။ "ဒီမှာ ညဉ့်နက်နေပြီ ဒါကို ငြင်းခုံနေတာ ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ"

အားလုံး ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ရှန်မိုကပြောသည်။ "ဂိမ်းစနစ်က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် တင်းကြပ်တယ်ဆိုရင် စစ်ဆေးရေးမှူးက တန်ရှောင်ကို ရွှေဒင်္ဂါးတွေ ပေးတဲ့အခါ ဘာလို့ စနစ်က လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိတာလဲ"

"ဘောနပ်စ် အဆင့် ဖြစ်နိုင်မလား" တန်ရှောင်က မေးသည်။

သူသည် ကျောင်းစာ အများကြီး မသင်ခဲ့ရသော်လည်း ဂိမ်းများ အများကြီး ကစားဖူးပြီး ဂိမ်းကစားခြင်းနှင့် ပတ်သက်ပြီး စိတ်ကူးစိတ်သန်း ကောင်းသည်။

"အွန်လိုင်းဂိမ်း အများစုမှာ ဒီလိုမျိုး သတ်မှတ်ချက် ရှိတယ်။ မကောင်းဆိုးဝါးတစ်ကောင်ကို သတ်လိုက်ရင် ကံကောင်းစွာနဲ့ ထူးခြားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုအတွက် သော့တစ်ချောင်း ရနိုင်တယ်။ ဒီအထူးအဆင့်တွေက အရမ်းခက်ခဲပေမယ့် ဆုလာဘ်တွေကလည်း အများကြီးပဲ။ ရှားပါးတဲ့ ပစ္စည်းတွေလိုပေါ့"

"ငါတို့ တကယ်ပဲ ဂိမ်းထဲကို ဝင်လာခဲ့တာ ဖြစ်ပုံရတယ်..." ရန်ချင်ဝမ်က စဉ်းစားသည်။ "ငါတို့ ဝင်လာခဲ့ပေမယ့် ဂိမ်းစဖို့ အခြေအနေတွေ မပြည့်သေးဘူး။ ဒါကြောင့် အခုအထိ ဘာမှ မဖြစ်သေးဘူး"

လီလီကပြောသည်။ "ကျူရှူး ပြောသလို ငါတို့ ဆယ်ယောက်လုံး အဲဒီအဝတ်တွေကို ဝတ်လိုက်တဲ့အခါမှ ဂိမ်းက စမှာလား"

"ဖြစ်နိုင်တယ်..." ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏစဉ်းစားပြီး လူတိုင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ "မနက်ဖြန်လည်း ဘာမှ မထူးခြားဘူးဆိုရင် ငါတို့ အဝတ်အစားတွေ လဲကြည့်ကြရအောင်လား"

လူတိုင်းသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကြသည်။ ဘယ်သူမှ မကန့်ကွက်ပေ။

ရန်ချင်ဝမ်က ထပ်ပြောသည်။ "စဉ်းစားကြည့်တော့ ငါတို့က တရားဝင် မိတ်ဆက်တာတောင် မလုပ်ရသေးဘူး။ မိတ်ဆက်ကြရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒါမှ ဂိမ်းစတဲ့အခါ ငါတို့ အချိတ်အဆက်မိမှာပေါ့"

ဆရာချန်း၊ တန်ရှောင်နှင့် ပန်းရှောင်ရှင်းတို့သည် ရှန်မိုနှင့် ပိုင်ယို့ဝေကို လှည့်ကြည့်ကြသည်။

ပိုင်ယို့ဝေသည် ပျင်းရိစွာ မီးပုံဘေးတွင် ထိုင်နေပြီး တစ်ခွန်းမှ မပြောပေ။

ရှန်မိုက ခေါင်းညိတ်ပြီးပြောသည်။ "တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိထားတာ ကောင်းပါတယ်"

အားလုံး သဘောတူသည်ကို မြင်သောအခါ လီလီသည် ချက်ချင်း တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ဒါပေမဲ့ ဒါက တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရတဲ့ ဂိမ်းမျိုးဆိုရင်ရော..."

ဒါက အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ရတဲ့ ဂိမ်းစနစ်ဆိုရင် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မိတ်ဆက်ခြင်းက ကိုယ့်ရဲ့ အားနည်းချက်တွေကို ဖော်ထုတ်သလို ဖြစ်မနေဘူးလား။

ရန်ချင်ဝမ်ကပြောသည်။ "တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရတဲ့ စနစ်ဖြစ်ဖို့ အလားအလာ နည်းပါတယ်"

လီလီ: "...ဖြစ်နိုင်ချေရှိရင်ရော"

"ဟက် ရှင်က သိပ်အသေးစိတ်တာပဲ" ပိုင်ယို့ဝေသည် မျက်လုံးတစ်ဖက်ပင် မလှန်ဘဲ မဲ့ပြုံးပြုံးလိုက်သည်။

လီလီ၏ အမူအရာသည် အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။ သူသည် မကျေနပ်စွာ ပြောသည်။ "ဖြစ်နိုင်ချေက အမြဲရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား"

ပိုင်ယို့ဝေသည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို တစ်ဝက်ပိတ်လိုက်ပြီး "ကျွန်မ ဖျားနေတယ်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောချင်ဘူး"

သူမသည် ဘေးနားရှိ ပန်းရှောင်ရှင်းကို ကြည့်လိုက်ပြီးပြောသည်။"ရှောင်ရှင်း သူ့ကို ရှင်းပြပေးလိုက်"

All Chapters