သုံးခုကို ကြိုတင်မှာယူခြင်း

ရန်ချင်ဝမ်ကပြောသည်။ "ငါတို့ရဲ့ အခြေအနေက မကြာခဏ ဂိမ်းကစားဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ အရုပ်ဂိမ်းတွေက များသောအားဖြင့် တစ်ဦးချင်း တိုက်ခိုက်ရတာ များပြီး တစ်ခါဝင်လိုက်တာနဲ့ အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ရမှာ။ အခု ငါတို့ရဲ့ အဓိက ဦးစားပေးက လီလီနဲ့ သူ့ပစ္စည်းတွေကို ရှန်ဟိုင်းကို လုံလုံခြုံ‌ခြုံ ပို့ဆောင်ဖို့ပဲ"

ခဏရပ်ပြီးနောက် သူကထပ်ပြောသည်။ "ရှန်ဟိုင်းမှာ ဘာမှ မဖြစ်ပါစေနဲ့လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

ရှန်မိုက သူ့ကို မေးသည်။ "ခင်ဗျားက တစ်ယောက်ယောက်ကို ပို့ဖို့ ဒီလောက် အသည်းအသန် ဖြစ်နေရင် ဘာလို့ ဟန်ကျိုးကို လာခဲ့တာလဲ"

ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

သူ့ပတ်ဝန်းကျင်က တခြားလူတွေလည်း တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ရှန်မိုသည် ထင်းတစ်ချောင်းကို ကောက်ယူပြီး မီးလင်းဖိုထဲ ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

မီးတောက်များသည် ရုတ်တရက် ငြိမ်သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်စွာ ပြန်လည် တောက်လောင်လာသည်။

"ငါတို့ မြူခိုးထဲ မဝင်ခင်က အဲဒါ ဝင်္ကပါမှန်း မသိခဲ့ဘူး"

ရန်ချင်ဝမ်သည် နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောသည်။

"ဝင်္ကပါကနေ လွတ်မြောက်ပြီးနောက်မှာငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်တွေ အဆင့်မြှင့်တင်ခံရပြီး ပဟေဠိအပိုင်းအစ ငါးခုကို ရခဲ့တယ်။ ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေဟာ သုတေသနအတွက် သော့ချက်လို့ ငါတို့ထင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ မထင်မှတ်ဘဲ နောက်ဆက်တွဲ ဂိမ်းတစ်ခုမှာ ဂိမ်းရဲ့ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းအတွက် ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေကို သုံးစွဲခဲ့ရတယ်။ လီလီက အရမ်း စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်း မရှိတဲ့ ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေရဲ့ သုတေသနတန်ဖိုးက SCO သုတေသီတွေအတွက် အရုပ်ဂိမ်းကို ဖော်ထုတ်ဖို့ လုံလောက်ပါ့မလားလို့လေ"

"ဒါဆို ခင်ဗျားတို့ အဲဒီကို သွားခဲ့တာလား" တန်ရှောင်က မယုံနိုင်စွာ မေးသည်။ "နမူနာတွေ လေ့လာဖို့သက်သက်လား။ ဝါး အသက်ကို စွန့်စားနေတာလား"

လီလီသည် မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောသည်။ "ဝင်္ကပါ ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ငါတို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး။ မြူခိုးရှိတဲ့ ဘယ်နေရာမဆို သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမယ်လို့ ငါတို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သဲကန္တာရထဲကနေ လမ်းလျှောက်ထွက်လာနိုင်ရင် ပဟေဠိအပိုင်းအစကို ရနိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ ဟန်ကျိုးက ဝင်္ကပါက အဲဒီလို ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူ သိမှာလဲ"

လူများ၏ အလေ့အကျင့် အတွေးအခေါ်ဖြစ်သည်။

လမ်းပေါ်တွင် သေတ္တာတစ်လုံး တွေ့ပြီး ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဖိနပ်တစ်ရံ တွေ့သည်ပဲဆိုပါစို့။ ထိုသို့ပုံစံတူ ဒုတိယ သေတ္တာတစ်လုံးကို ထပ်တွေ့သောအခါတွင် မသိစိတ်မှဆုံးဖြတ်လိမ့်မည်။ ထိုသေတ္တာထဲတွင်လည်း ဖိနပ်တစ်ရံ ရှိသည်ဟူ၍ပင်။

"ငါတို့ အရမ်း စိတ်မရှည်ခဲ့ဘူး" ရန်ချင်ဝမ်က တည်ငြိမ်စွာ ရှင်းပြသည်။ "အဲဒီတုန်းက ငါတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် စွမ်းဆောင်ရည်တွေ အဆင့်မြှင့်တင်ခံရပြီးနောက်မှာ လူတိုင်းကနည်းနည်း ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဖြစ်သွားကြပြီး ဂိမ်းအဆုံးသတ်မှာ စနစ်က ဖော်ပြခဲ့တဲ့ ဝင်္ကပါ နံပါတ်ကို လျစ်လျူရှုခဲ့ကြတယ်"

ပိုင်ယို့ဝေကပြောသည်။ "အဲဒီ ပဟေဠိအပိုင်းအစ ငါးခုက သူတို့ရဲ့ ခုခံကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ဆုံးရှုံးသွားပြီဆိုတော့ ရှင်တို့အတွက် ဘယ်လိုမှ အသုံးမဝင်တော့ဘူး။ အဲဒါတွေကို ကျွန်မကို ပေးလိုက်ပါလား"

ရန်ချင်ဝမ်သည် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။ "...မင်း ပဟေဠိအပိုင်းအစတွေ စုချင်တာလား"

လီလီက ထိတ်လန့်သွားသည်။ "အခု ပဟေဠိမှာ အပိုင်းအစ ဘယ်လောက်ရှိတယ်ဆိုတာတောင် မသိရသေးဘူး။ ဘယ်လိုလုပ် စုလို့ရမှာလဲ"

"ဘဝမှာ ရည်မှန်းချက်တစ်ခု ရှိရမယ်" ပိုင်ယို့ဝေက ပြုံးသည်။

တန်ရှောင်ကပြောသည်။ "ဟုတ်တယ် ခင်ဗျားတို့ သိမ်းထားလည်း အသုံးမဝင်ဘူး။ ကျွန်တော်တို့ကို ပေးလိုက်ပါ~~"

လီလီသည် မသိစိတ်ကနေ ဘောင်းဘီအိတ်ကပ်ကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဖိထားသည်။ ထိုနေရာတွင်ပဟေဠိအပိုင်းအစကို ထည့်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ပဟေဠိအပိုင်းအစက ရဖို့ ခက်ခဲခဲ့ပြီး ယခုတော့ သူတို့အတွက် အသုံးမဝင်သည်မှာမှန်သော်လည်း... သူက ဒီလောက် လွယ်လွယ်နှင့် လက်လွှတ်ရမည်ကို ဝန်လေးနေသည်။

"မင်းသာ ဒီကနေ ထွက်သွားနိုင်ရင် ပေးပါ့မယ်" ရန်ချင်ဝမ်က ပြောသည်။

"အစ်ကိုရန်" လီလီနဲ့ ဆူးမန်တို့က တစ်ချိန်တည်းလိုလို အော်လိုက်ကြသည်။

ရန်ချင်ဝမ်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ပိုင်ယို့ဝေကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒါကို ငါတို့ လက်ထဲမှာ သိမ်းထားလည်း တကယ် အသုံးမဝင်ပါဘူး။ သုတေသန နမူနာတွေ လိုချင်ရင် ဟန်ကျိုးဝင်္ကပါက အပိုင်းအစ သုံးခုက လုံလောက်ပါတယ်။ ငါတို့ ဒီကနေ ထွက်ခွာနိုင်ရင် အဲဒါကို ကြိုဆိုလက်ဆောင်အဖြစ် သုံးနိုင်ပါတယ်"

ပိုင်ယို့ဝေသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ကွေးလိုက်ကာ ပြုံးလိုက်ပြီး သူမဘေးရှိ ပန်းရှောင်ရှင်းကို ဘေးတိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ "ရှောင်ရှင်း ဒါကို သင်ယူ။ ဒါက တကယ့်ကို လည်တဲ့ နည်းလမ်းပဲ။ ယုန်ကို မမြင်မချင်း မကြွားဝါနဲ့။ ဒါဟာ ရှင်းလင်းတဲ့ အရောင်းအဝယ်ဖြစ်နေရင်တောင်မှ တစ်ဖက်သားကိုကျေနပ်အောင်လုပ်ရမှာပဲ"

ပန်းရှောင်ရှင်း: "..."

ရန်ချင်ဝမ်က အသာအယာ ပြုံးသည်။ "မသင့်လျော်ဘူးလို့ ခံစားရရင် ဒီအရောင်းအဝယ်ကို လုပ်စရာ မလိုပါဘူး"

"ကျွန်မ လုပ်မှာပါ" ပိုင်ယို့ဝေက ပြုံးသည်။ "ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ခေါ်ထုတ်သွားနိုင်ရင် ပဟေဠိအပိုင်းအစ ငါးခုကို ရနိုင်ပြီး ရှင်တို့ဆီမှာ ရှိတဲ့ ကျန်တဲ့ သုံးခုကိုပါ ကြိုဘိုကင်လုပ်ထားမယ်"

ရန်ချင်ဝမ်: "..."

လီလီကမနေနိုင်ဘဲ ပြောသည်။ "မင်းက အရမ်း လောဘကြီးတဲ့ မိန်းမပဲ..."

"လီလီ" ရန်ချင်ဝမ်က သူ့ကို တားလိုက်သည်။ သူ၏ခန့်ညားသော မျက်နှာတွင် သိမ်မွေ့သည့် အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ "ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စပါပဲ။ အနည်းဆုံးတော့ ဒါက... မစ္စပိုင်မှာ ယုံကြည်မှု ရှိတယ်ဆိုတာ ပြနေတယ်"