နွေဦးဝက်ဝံ

"ဟားဟား~ ခင်ဗျားက ပါးနပ်တဲ့ ကစားသမားပဲ။" ပလတ်စတစ်လုံးသည် ပြုံးလိုက်သည်။ "ပြီးတော့ ကျွန်တော်က ထူးချွန်ပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့ စစ်ဆေးရေးမှူးဖြစ်လို့ ခင်ဗျားတို့ကို နောက်ထပ် သဲလွန်စတွေ ပေးလို့ မရတော့ဘူး။"

လီလီသည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် မေးသည်။ "တက်ဒီဝက်ဝံရုပ်က ဝက်ဝံရဲ့ ကလေးဆိုရင် နွေရာသီရဲ့ ရတနာကရော ဘာလဲ။ ငါတို့ ဒီအိမ်ကို သေချာ ရှာပြီးပြီ။ ဒါပေမဲ့ ရတနာလို့ သတ်မှတ်လို့ရတဲ့ အရာ ဘာတစ်ခုမှ မတွေ့ရဘူး။"

"ဒါက ပုန်းနေတဲ့ အရာဝတ္ထုကို ရှာတဲ့ ဂိမ်းဖြစ်ပုံရတယ်။ သက်ဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထုကို မတွေ့ရင် ဧည့်သည်တွေက ထွက်သွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ အရုပ်အိမ်ကလည်း သတ်မှတ်ထားတဲ့ ရာသီမှာ ဆက်ရှိနေလိမ့်မယ်။" ရန်ချင်ဝမ်သည် ခဏတာ စဉ်းစားပြီး စစ်ဆေးရေးမှူးကို မေးသည်။ "ကျွန်တော် မှားယွင်းတဲ့ အရာဝတ္ထုကို တွေ့ရင် အပြစ်ပေးခံရမှာလား။"

ပလတ်စတစ်လုံး: "သေချာတာပေါ့။ ခင်ဗျား ဧည့်သည်တွေကို ဒေါသထွက်စေရင် သူတို့ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်!"

ထိုအကြောင်းကို ပြောသည့်အခါ ဘောလုံးက အထူး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး ၎င်းနှင့်အတူပါလာသည့် နှင်းမှုန်များက ပို၍ ပျော်ရွှင်စွာ လွင့်မျောနေသည်။

"မှားယွင်းတဲ့ အရာဝတ္ထုကို ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ရင် ဧည့်သည်က ၁ မိနစ်ကြာ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်! ဒုတိယအကြိမ်မှာ ၃ မိနစ်ကြာ ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်! တတိယအကြိမ်မှာ ၅ မိနစ် အပြည့် ရူးသွပ်သွားလိမ့်မယ်! ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ။ စတုတ္ထအကြိမ် ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘယ်ကစားသမားမှ သူတို့ ၅ မိနစ်ကြာ ရူးသွပ်တာကို မခံနိုင်ဘူး!"

နောက်ဆုံးဝါကျကို ဗီလိန်တစ်ယောက်ကဲ့သို့ တမင်တကာ ဆွဲဆန့်ပြီး နှေးကွေးစွာ ပြောလိုက်သည်။ဘောလုံးသည် ကစားသမားအချို့၏ မျက်နှာများ ဖြူဖျော့သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး အတော်လေး စိတ်ကျေနပ်သွားသည်။ နှင်းမှုန်များ ပျံဝဲနေသည့်အပြင် အတွင်း၌ပါဝင်သော အလင်းရောင်စုံ မီးငယ်လေးများလည်း လင်းလာပြီး တဖျတ်ဖျတ် လင်းနေသည်။

ပိုင်ယို့ဝေနှင့် ရှန်မိုတို့က တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်ပြီးနောက် ပိုင်ယို့ဝေသည် မသက်ဆိုင်သော မေးခွန်းတစ်ခုကို မေးသည်။

"ရှင် ဘာလို့ အခုမှ ရောက်လာတာလဲ။ စစ်ဆေးရေးမှူးတွေ အင်အား နည်းနေတာလား။"

ပလတ်စတစ်လုံးသည် ခေါင်းခါသည့် ပုံစံဖြင့် လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။ "စစ်ဆေးရေးမှူးတိုင်းမှာ အခွံ ၉၉ ခု အနည်းဆုံး ရှိတယ်။ ဂိမ်းတိုင်းကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လုံလောက်တာထက် ပိုတယ်။ ဒါ့အပြင် အွန်လိုင်းကစားသမား အရေအတွက်က မကြာသေးခင်က ကျဆင်းလာတယ်။ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ အချိန်ပို ရှိလာလိမ့်မယ်။"

"ကိုယ်ထည် ပုံတူပွားလား။" ရှန်မိုက မေးသည်။

"ပုံတူပွား.." ပလတ်စတစ်လုံးသည် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဟားဟားဟားဟား။ ကိုယ်ထည်တစ်ခုတည်းပဲရှိတဲ့ လူသားတွေဟာ ကိုယ်ထည်အများကြီး ရှိတာကို နားလည်ဖို့ ခက်ခဲပုံရတယ်! တကယ်တော့ ကျွန်တော်လည်း နားမလည်နိုင်ဘူး။ ဘာလို့ ကိုယ်ထည်တစ်ခုတည်းပဲ ပြောင်းလဲနိုင်ရတာလဲ။ အလုပ်လုပ်တာက ထိရောက်မှု မရှိဘူး မဟုတ်လား။"

"ရှင်လည်း သိပ်ပြီး ထိရောက်မှု မရှိဘူး။" ပိုင်ယို့ဝေက အေးစက်စွာ ပြောသည်။ "ရှင် နောက်ကျခဲ့တယ်။"

"ကောင်းပြီ။ အဲ့ဒါက ဒီဂိမ်းက ပထမဆုံးအကြိမ် လည်ပတ်နေတာဖြစ်လို့ အမှားပြင်ဆင်ဖို့ လိုအပ်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ အစောပိုင်း အဆင့်တွေရဲ့ အလုပ်က အရမ်း ပျင်းရိစရာ ကောင်းတယ်။"

စစ်ဆေးရေးမှူးဘောလုံးသည် သူ၏ အမှားကို ဖုံးကွယ်ကာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြောသည်။

"ကောင်းပြီ။ အခု ဂိမ်းကို စကြစို့! ကျွန်တော့်ရဲ့ စပရိန်ကို လှည့်လိုက်ရုံနဲ့ အစအဆုံး ညွှန်ကြားချက်တွေနဲ့ သဲလွန်စတွေကို ပေးပါ့မယ်။

အားးးးးးး အရမ်း စိတ်လှုပ်ရှားလိုက်တာ။ အရုပ်အိမ် ပထမဆုံးအကြိမ် စပါပြီ!"

သူ၏ မီးများ မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေပြီး နှင်းများ လွင့်မျောနေကာ ရွတ်ဆိုသည်။

"နွေဦးဝက်ဝံ နိုးလာပြီး သူ့ရဲ့ သားသမီး နှစ်ယောက် ပျောက်ဆုံးသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတယ်..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ဝက်ဝံဟောက်သံသည် အိမ်အပြင်ဘက်မှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လူတိုင်း: “…”

ဝက်ဝံ တကယ်ရှိတာလား..

အညိုရောင်နှင့်မီးခိုးရောင်ပေါင်းစပ်ထားသော ဝက်ဝံတစ်ကောင်သည် တောင်စောင်းအတိုင်း ဖြည်းဖြည်းချင်း တက်လာသည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားထွားကြိုင်းပြီး အမွေးထူကာ ၎င်း၏ ခြေသည်းများသည် လူ့ခေါင်းတစ်လုံးပမာ ကြီးမားသည်။

ဝက်ဝံသည် တောင်စောင်းပေါ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေပြီး နှစ်မီတာကျော်ခန့် မြင့်သည်။ သိသာထင်ရှားစွာပင် ထိန့်လန့်စရာကောင်းသော်လည်း ၎င်း၏ လည်ပင်းတွင် အနီရောင်ဖဲကြိုးကို စည်းနှောင်ထားသဖြင့် ပြဇာတ်ရုံမှ ထွက်လာသည့်အလား ထင်ရသည်။

ဘယ်ဘက်ခြမ်းရှိ ဝက်ဝံခြေသည်းသည် သံပုံးတစ်ပုံးကို သယ်ဆောင်ထားပြီး ထိုပုံးထဲတွင် ငါးအနည်းငယ် ပါရှိသည်။

လူတိုင်းသည် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် အပြင်ဘက်ရှိ ဝက်ဝံကို ကြည့်ပြီး ခဏတာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ဝက်ဝံသည် တံခါးဝသို့ တုန်ယင်စွာ လျှောက်လာသည်။ ထို့နောက် ထိုင်ချကာ ၎င်း၏ ခြေသည်းကို မြှောက်ပြီး တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။

ဒုန်း ဒုန်း!

လူတိုင်း တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"...အခု။ ငါတို့ သူ့ကို တက်ဒီဝက်ဝံရုပ် ပေးသင့်လား။" လီလီသည် လူတိုင်း၏ အမူအရာများကို ကြည့်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ရန်ချင်ဝမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုရန်။ သူ့ကို တက်ဒီဝက်ဝံရုပ် ပေးလိုက်ရင် ဒါကို နိုင်ပြီး နွေရာသီကို ရောက်သွားမလား။"

ရန်ချင်ဝမ်သည် စဉ်းစားသည်။ "ရာသီတိုင်း ၈ နာရီ ကြာတယ်။ အလျင်လိုစရာ မလိုသေးဘူး။ အရင်ဆုံး အိမ်ပတ်လည်ကို လေ့လာကြည့်ကြစို့။"