အခန်း (၉၄၇-၉၄၈)

​အခန်း (၉၄၇) ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

"မင်းကတော့လေ... သူတော်စင် အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်က မပျံနိုင်ဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ဘယ်လောက်တောင် နုနယ်လိုက်လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြွေကြီးက မင်းနဲ့ ပိုပြီး ကစားချင်နေပုံရတယ်။ ငါ ရွှေပန်းသွားခိုးနေတုန်း မင်း ပျော်ပျော်ကြီး ကစားနေလိုက်ဦးနော်" တတိယမင်းသား မုန့်ဟူလင်က မြွေကြီး၏ အာရုံမှာ ဒုတိယမင်းသားထံသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လှောင်ပြောင်ရယ်မောလိုက်၏။

​သူသည် သားရဲကြီးကို လျစ်လျူရှုကာ အလှမ်းကွာဝေးသော နေရာရှိ ရွှေပန်းဆီသို့ တည့်တည့် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

​ဧရာမ မြွေကြီးသည် မုန့်ဟူလင် ပန်းဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ ၎င်းသည် ချက်ချင်းပင် အာရုံပြောင်းလိုက်ပြီး မုန့်ဟူလင် ရှိရာဘက်သို့ ပျံသန်းသည့် လမ်းကြောင်းကို ပြောင်းလဲလိုက်လေသည်။

​မုန့်ဟူလင်မှာ မိမိထံသို့ ရှေးရှုလာသော မြွေကြီးကို သတိပြုမိသွား၏။

​"မင်း... အရူး၊ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ မင်းက မြွေရဲ့ အာရုံကို ဆွဲထားရမှာလေ" သူက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ ဆွံ့အသွားခဲ့ရ၏။ ဒုတိယမင်းသားမှာ မြွေကြီးကို တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသလို ၎င်း၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည့် မည်သည့်အရာကိုမျှလည်း မလုပ်ဆောင်ခဲ့ချေ။

​"ဪ... ငါက သူ့အာရုံကို ဆွဲထားရမှာလား။ အဲဒီလို စည်းကမ်းမျိုးကို ဘယ်သူက သတ်မှတ်လိုက်တာလဲ။ ငါ မှတ်မိသလောက်တော့ မင်းကပဲ အဲဒီကောင်ကို အာရုံလွှဲထားရမယ်ဆိုတဲ့ အစီအစဉ်ကို ငါ ဆွဲခဲ့တာပါ။ အခု အစီအစဉ်အတိုင်း ဖြစ်နေတာပဲလေ" ဒုတိယမင်းသား မုန့်ချန်းက သူ လုံးဝ မမှားသကဲ့သို့ အပြစ်ကင်းစင်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "သားရဲကြီးနဲ့ ပျော်ပျော်ကြီး ကစားလိုက်ဦး"

​၎င်းမှာ တစ်ဦးချင်းစီအတွက် အဆင့်သတ်မှတ်ပေးမည့် ပြိုင်ပွဲဖြစ်သဖြင့် သူကိုယ်တိုင်သာ ပန်းကို ရယူလိုပေသည်။ သို့မှသာ သူ၏ ရမှတ်များ တိုးလာမည် မဟုတ်လော။ အကယ်၍ မုန့်ဟူလင်သာ ပန်းကို ရသွားပါက ထိုရမှတ်မှာ မုန့်ဟူလင် ပိုင်ဆိုင်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူသည် မည်သည်မျှ ရရှိမည် မဟုတ်ချေ။

​မုန့်ဟူလင်က အဖွဲ့လိုက် အောင်မြင်မှုကို တွေးနေသော်လည်း မုန့်ချန်းကမူ မိမိကိုယ်ကိုယ်သာ အဓိကထား တွေးတောနေခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

​"မင်း... တကယ်ကို မုန်းဖို့ကောင်းတဲ့ကောင်ပဲ။ ကောင်းပြီလေ၊ မင်း ပန်းကို ခိုးယူလိုက်။ ငါ သားရဲကို အပြတ်ရှင်းလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ မြန်မြန်လုပ်" တတိယမင်းသားမှာ ထိုလူကို အတိအလင်း ဆဲဆိုချင်သော်လည်း အောင့်အည်းလိုက်ရ၏။

​ယခုအချိန်တွင် အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သဖြင့် သူသည် မိမိတို့ အင်ပါယာအတွက်သာ ရည်ရွယ်ကာ သားရဲကို အာရုံလွှဲထားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရတော့သည်။ အနည်းဆုံးတော့ ၎င်းမှာ သူတို့ ကမ္ဘာအတွက် ရမှတ် တိုးလာစေမည် မဟုတ်လော။ ပန်းကိုတော့ နောက်မှလည်း ထပ်ရှာ၍ ရနိုင်ပေသည်။

​သူသည် ပန်းဆီသို့ ပျံသန်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး မိမိထံသို့ ဦးတည်လာနေသော ဧရာမ မြွေကြီးဆီသို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

​မြွေကြီးသည် မိမိထံသို့ ပျံသန်းလာသော တတိယမင်းသားကို ကြည့်ကာ ပါးစပ် ဟလိုက်၏။

​၎င်း၏ ပါးစပ်အနီးတွင် ထူးဆန်းသော အလင်းတန်းတစ်ခု စုစည်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ တိုက်ခိုက်ရန်အတွက် တစ်စုံတစ်ရာကို စုဆောင်းနေသည့်အလား ရှိပေသည်။

​"ဟင်... သူက ချီစွမ်းအားကို သုံးပြီးတောင် တိုက်ခိုက်နိုင်တာလား" တတိယမင်းသားမှာ ၎င်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အံ့အားသင့်သွားရ၏။

​ဒုတိယမင်းသား၏ စကားကို ယုံကြည်ကာ ဤသားရဲမှာ ခံစစ်ကောင်းလွန်းသဖြင့် တိုက်စစ်စွမ်းရည် မရှိဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခုမှသာ သူ အမှားကြီး မှားသွားကြောင်း သိလိုက်ရတော့၏။

​ဒုတိယမင်းသားမှာမူ ဤအခြေအနေကို ကြည့်ကာ သဘောကျနေ၏။ သူသည် မုန့်ဟူလင် သူ့အား ပြောခဲ့သော စကားများကိုပင် ပြန်လည် အသုံးပြုလိုက်သည်။

​"မင်းကတော့လေ... သူတော်စင် အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်က တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း မရှိဘူးလို့ တကယ်ပဲ ထင်နေတာလား။ ဘယ်လောက်တောင် နုနယ်လိုက်လဲ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မြွေကြီးက မင်းနဲ့ ပိုပြီး ကစားချင်နေပုံရတယ်။ ငါ ရွှေပန်းသွားခိုးနေတုန်း မင်း ပျော်ပျော်ကြီး ကစားနေလိုက်ဦးနော်"

​သူသည် ရယ်မောရင်း ပန်းဆီသို့ ပျံသန်းသွားခဲ့သည်။

​မြွေကြီးမှာ တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။ တတိယမင်းသားသည် ရှောင်တိမ်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် သူတော်စင် အဆင့် သားရဲတစ်ကောင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ထိပ်တိုက် ရင်မဆိုင်လိုချေ။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သားရဲကြီး၏ မြေဟည်းမတတ် အော်ဟစ်သံကြီးကို သူ ကြားလိုက်ရတော့သည်။

​မြွေကြီးသည် အသိစိတ်များ ပျောက်ဆုံးသွားသည့်အလား ကောင်းကင်ယံသို့ မော့ကြည့်ကာ အော်ဟစ်နေပြီး သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကိုလည်း ကောင်းကင်ပေါ်သို့သာ ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

​အစွမ်းထက်လှသော အလင်းတန်းကြီးမှာ ကောင်းကင်ယံ မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာအထိ ထိုးတက်သွားပြီးမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေသည်။

​"တကယ့်ကို အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ကွက်ပဲ" တတိယမင်းသားက ချီးကျူးလိုက်မိ၏။ ဤတိုက်ကွက်မှာ သူ ထင်ထားတာထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေပေသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤနယ်မြေထဲမှ သားရဲများက သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပိုပြီး သန်မာနေကြရသနည်း။

​သူသည် ပြင်ပလောကတွင်လည်း သူတော်စင် အဆင့် သားရဲများကို မြင်တွေ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှအထိ သန်မာသည်ကို မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ဤမြွေကြီး မည်သို့ ဖြစ်နေသနည်း။ အဘယ်ကြောင့် အော်ဟစ်နေရသနည်း။ မည်သည်က သူ့ကို ဤမျှထိ ရူးသွပ်သွားအောင် လုပ်လိုက်သနည်း။

​ဒုတိယမင်းသားမှာလည်း မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ထိုအချက်ကိုပင် တွေးတောနေမိ၏။

​ထိုအချိန်မှာပင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးစလုံး တစ်စုံတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ စူးရှထက်မြက်သော အရာတစ်ခုမှာ မြွေကြီး၏ ဝမ်းဗိုက်ထဲမှ ထိုးထွက်လာ၏။ ၎င်းမှာ သွေးများဖြင့် စိုရွှဲနေသော ဓားတစ်စင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

​ထိုဓားမှာ လှုပ်ရှားလာပြီး မြွေကြီး၏ အရေခွံကို ဆက်တိုက် လှီးဖြတ်နေတော့သည်။ မြွေကြီးမှာ သူ၏ ဝမ်းဗိုက် အခွဲခံနေရသဖြင့် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေသော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ချေ။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းထဲသို့ ရောက်နေသော ရန်သူကို သူ မည်သို့ တားဆီးနိုင်ပါမည်နည်း။

​"ကျိရှန် လား" တတိယမင်းသား မုန့်ဟူလင်က ထိုသူမှာ မည်သူဖြစ်မည်နည်းဟု ခန့်မှန်းရင်း ရေရွတ်လိုက်၏။

​မကြာခင်မှာပင် သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။ မြွေကြီးမှာ တစ်ဝက်စီ ပြတ်တောက်သွားခဲ့လေပြီ။ သွေးများ စိုရွှဲနေသော ကျိရှန်သည် မြွေကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။ မြွေကြီးမှာမူ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ဝက်စီ ပြတ်တောက်သွားပြီးနောက် မျက်လုံးများတွင် အရောင်အဝါ ကင်းမဲ့သွားခဲ့လေပြီ။

​မြွေကြီးမှာ ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဘုတ်ခနဲ ကျဆင်းသွားတော့၏။

​သွေးများ စိုရွှဲနေသော ကျိရှန်သည် မြွေကြီး၏ အရှေ့တွင် ရပ်ကာ ၎င်းကို ပျင်းရိစွာ စိုက်ကြည့်နေပေသည်။

​"ဟားဟားဟား... ငါ ပန်းကို ရပြီဟေ့" ဒုတိယမင်းသား၏ ရယ်မောသံမှာ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ဟိန်းထွက်သွား၏။ သူသည် ပန်းကို ကောက်ယူကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။

​သူသည် ပျော်ရွှင်သော မျက်နှာဖြင့် ကျိရှန်ထံသို့ ပျံသန်းလာခဲ့၏။ "တော်တယ် ကျိရှန်။ မင်း တကယ့်ကို ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်"

​သူသည် ကျိရှန်ကို ချီးကျူးလိုက်သလို မြွေကြီး၏ အလောင်းကိုလည်း သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်အတွင်းသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်လေသည်။

​"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ သားရဲကို သတ်ခဲ့တာက သူလေ။ ဒီအလောင်းနဲ့ သားရဲကို သတ်တဲ့ ရမှတ်တွေက သူ့ဆီပဲ ရောက်ရမှာ" ဒုတိယမင်းသား၏ ကောက်ကျစ်သော လုပ်ရပ်ကို မြင်သောအခါ တတိယမင်းသားက ကန့်ကွက်လိုက်၏။

​"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါတို့ အင်ပါယာ အဆင့်မြင့်ဖို့အတွက် ငါ ဒါကို လုပ်နေတာပါ။ တကယ်လို့ ဘယ်သူမှ ပန်းတွေ မရှာနိုင်ဘဲ ငါက ဒီအလောင်းမပါဘဲ နံပါတ်တစ် ရနေမယ်ဆိုရင် ဒါကို မင်းတို့ နှစ်ယောက်ကို ပြန်ပေးပါ့မယ်။ အခုတော့ အချိန်ဆွဲမနေနဲ့တော့။ ဆက်သွားကြစို့" ဒုတိယမင်းသားက ပျင်းရိစွာ ပြန်ဖြေရင်း ဆက်လက် စကားမပြောလိုတော့ဟန်ဖြင့် လှည့်ထွက်သွားခဲ့လေသည်။

​ဝေးကွာသော နေရာတစ်ခုတွင် လုံချန်းသည် တောအုပ်အတွင်း လျှောက်လှမ်းနေရင်း ရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။

​"ဒါ... ငါ ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်ကို တက်လှမ်းတော့မှာလား။ ငါ အဆင်သင့် ဖြစ်နေပြီ ထင်တယ်" လုံချန်းက သူ တက်လှမ်းရန် အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

​အခု သူ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီမို့ တစ်စက္ကန့်မျှပင် အချိန်ဆွဲရန် မလိုတော့ချေ။

​"ငါ ဘေးကင်းကင်းနဲ့ နေလို့ရမယ့် နေရာတစ်ခု ရှာရမယ်" သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရင်း ဆိုလိုက်သည်။ သူ အဆင့် တက်လှမ်းသည့် အချိန်တွင် ငြိမ်းချမ်းမှုနှင့် ပို၍ အရေးကြီးသော ဘေးကင်းလုံခြုံမှု လိုအပ်ပေသည်။ ဤနေရာမှာ ရန်သူများ ဝိုင်းနေသော နေရာဖြစ်သဖြင့် သူ ပေါ့ဆ၍ မရချေ။

​"တွင်းတစ်တွင်း... ငါ တွင်းတစ်တွင်း တူးရမယ်" သူက အစီအစဉ် ချလိုက်၏။

​သူသည် မြေကြီးအောက်သို့ ဦးတည်သော တွင်းတစ်တွင်းကို စတင်တူးဆွလိုက်ပြီး သင့်လျော်သော ဂူတစ်လုံးကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ အသုံးပြု၍ ရနိုင်သော အနေအထား ဖြစ်လာရန် နာရီဝက်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့၏။

​ဂူမှာ လုံလောက်အောင် ကျယ်ဝန်းသော်လည်း တွင်းဝမှာမူ လူတစ်ယောက်သာ ဝင်နိုင်လောက်အောင် ကျဉ်းမြောင်းပေသည်။

​သူသည် ကြီးမားသော ကျောက်တုံးကြီး တစ်တုံးကို ယူဆောင်ကာ တွင်းဝအား ပိတ်လိုက်၏။ အားလုံး ပြီးစီးသွားသောအခါ သူ ဖန်တီးထားသော ဂူအတွင်းသို့ နေရာပြောင်းကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

အခန်း (၉၄၈) အကန့်အသတ်ကို ကျော်လွန်ခြင်း

လုံချန်းသည် သူ၏ အဆင့် တက်လှမ်းမှုမှာ နီးကပ်နေပြီဖြစ်ကြောင်း ခံစားနေရသဖြင့် စက္ကန့်မျှပင် မစောင့်နိုင်တော့ချေ။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်ခရီးတွင် ကြီးမားသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဖြစ်သလို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ တွန်းအား တစ်ခုကလည်း ဤတက်လှမ်းမှုကို အမြန်ဆုံး အကောင်အထည်ဖော်ရန် တိုက်တွန်းနေပေသည်။

​သူသည် မြေကြီးအောက်တွင် ဂူတစ်လုံးကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် မည်သူမျှ မမြင်နိုင်စေရန် တွင်းဝကို ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံးဖြင့် ပိတ်ဆို့လိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ ဆံ့လောက်သော ထိုဂူအတွင်းသို့ နေရာပြောင်းကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့လေသည်။

​သူ့တွင် အချိန်နှစ်ရက်သာ ရှိပေသည်။ ထိုအချိန်အတွင်း သူသည် အဆင့် တက်လှမ်းမှုကို အပြီးသတ်ရမည်ဖြစ်၏။ သို့မဟုတ်ပါက သူသည် အခြားသူများထက်စော၍ ဤနေရာမှ နှင်ထုတ်ခံရမည် ဖြစ်ပေသည်။ ထိပ်တန်းအဆင့် ရရှိမည့် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးသွားရုံတင်မကဘဲ သူသည် ဖေကျင်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ထားသူ ဖြစ်ကြောင်းလည်း ပေါ်ပေါက်သွားနိုင်သည့် အန္တရာယ် ရှိနေပေသည်။

​ဂူအတွင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းပင် ပြင်ဆင်မှုများကို စတင်လိုက်၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စောင့်ရှောက်ပေးရန်အတွက် ရှားကို အနားတွင် ထားလိုသော်လည်း သူမမှာ သူပေးအပ်ထားသော တာဝန်တစ်ခုဖြင့် အလုပ်ရှုပ်နေသဖြင့် သူမကို လှမ်းမခေါ်နိုင်ခဲ့ချေ။

​ထို့ကြောင့် သူသည် ဂူအတွင်းသို့ တစ်စုံတစ်ယောက် ဝင်ရောက်လာပါက သူ့အား သတိပေးရန်အတွက် ရွှင်းကိုသာ အားကိုးရတော့မည် ဖြစ်၏။ အဆင့် တက်လှမ်းနေစဉ် အလယ်အလတ်၌ ပြန်လည် နိုးထလာရခြင်းမှာ အန္တရာယ် ရှိသော်လည်း ရန်သူ့လက်ထဲတွင် မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ဘဲ အသေခံရခြင်းထက်စာလျှင် ပို၍ တော်ပေသေးသည်။

​"အခုတော့ ငါ့ရဲ့ အသက်ဟာ နင့်ရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ။ အမြဲတမ်း သတိဝီရိယရှိနေပေးပါ။ ဒီဂူထဲကို တစ်ယောက်ယောက် ဝင်လာတာနဲ့ ငါ့ကို ချက်ချင်း နှိုးလိုက်ပါ" လုံချန်းက ရွှင်းကို မှာကြားလိုက်၏။

​ရွှင်းထံမှ အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက်တွင်မှ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ကာ အဆင့် တက်လှမ်းသည့် ဖြစ်စဉ်အား စတင်လိုက်တော့သည်။

​ဤဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ထူးခြားသော ချီစွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေ၏။ လုံချန်းသည် ထိုစွမ်းအားများကို သူ တည်ဆောက်မည့် ကမ္ဘာသစ်၏ အခြေခံအုတ်မြစ်အဖြစ် အသုံးပြုလိုပေသည်။ ဤကဲ့သို့ ပြည့်စုံလှသော နေရာမျိုးတွင် ကောင်းကင်ဘုံအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခွင့် ရရှိသူမှာ အလွန်ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

​ဤနေရာတွင် ချီစွမ်းအားများမှာ အလွန်ပင် ကြွယ်ဝလှ၏။ သူသည် အပြင်ဘက်မှ စွမ်းအားများ စီးဝင်မှုအား မထိခိုက်စေရန် မြေကြီးပေါ်တွင် အပေါက်ငယ်လေးအချို့ကို တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့လေသည်။

​သူသည် အသက်အား ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ပြီး သူ၏ အရေပြား ချွေးပေါက်များနှင့် နှာခေါင်းမှတစ်ဆင့် ချီစွမ်းအားများကို စတင် စုပ်ယူလိုက်၏။ သူ၏ အသက်ရှူသံတိုင်းမှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သဘာဝတရား၏ ဟန်ချက်ညီမှုနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်နေပေသည်။

​အသက်ရှူလိုက်တိုင်း ချီစွမ်းအား အမြောက်အမြားမှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်၊ နိယာမပျိုးပင်များနှင့် နှလုံးသား မိစ္ဆာတို့ တည်ရှိရာ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါ အလွန်သေးငယ်သော အရွယ်အစားအထိ အစွမ်းကုန် ဖိသိပ်ခံလိုက်ရတော့၏။

​သူ၏ အနီရောင် အမြုတေမှာလည်း ချီစွမ်းအားများ ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကြိုဆိုသည့်အလား ပိုမို၍ တောက်ပနီရဲလာခဲ့သည်။

​သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ ပျိုးပင်သည်လည်း ဤဖြစ်စဉ်ကို ပိုမို ချောမွေ့စေရန်အတွက် ကူညီသည့်အလား တောက်ပစွာ လင်းလက်လာခဲ့၏။

​သာမန်အားဖြင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသည် သူတို့၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် သူတို့ သိုင်းဝိညာဉ်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို စတေးရလေ့ ရှိသော်လည်း လုံချန်းမှာမူ ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

​ကျင့်စဉ်အရ သူသည်လည်း ထိုသို့ လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ၏ ပြောင်းလဲမှုနှင့် ၎င်း၏ ပါဝင်ကူညီမှုကို သူ သတိပြုမိလိုက်သောအခါ ထိုအဆင့်မှာ မလိုအပ်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုရုံဖြင့်ပင် သူသည် အောင်မြင်နိုင်ပေသည်။

​ကျင့်စဉ်တွင် ပါရှိသော အဆင့်များကို သွေဖည်ခြင်းမှာ အန္တရာယ် ရှိသော်လည်း သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်အား ခွဲထုတ်ရမည့် အန္တရာယ်ထက်စာလျှင် ဤနည်းလမ်းက ပို၍ ကောင်းသည်ဟု သူ ယူဆလိုက်၏။ ဝိညာဉ်ကမ္ဘာတွင် သူ၏ ကိုယ်ပွားကို ဖန်တီးစဉ်က သူသည် သူ၏ ဝိညာဉ်အား တစ်ကြိမ် ခွဲထုတ်ခဲ့ဖူးပြီး ဖြစ်ပေသည်။

​သူ၏ ကျင့်စဉ်ခရီး တစ်လျှောက်လုံးမှာ ထူးခြားဆန်းပြားလွန်းလှရာ သူသည် စံနှုန်းသတ်မှတ်ချက်များအတိုင်း မသွားလိုတော့ချေ။ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာ သူ၏ အမြင်တွင် မပြည့်စုံသေးသဖြင့် ၎င်းကို ပို၍ မပြည့်စုံအောင် မလုပ်လိုတော့ခြင်းပင် ဖြစ်၏။

​လုံချန်းသည် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို စတေးမည့် အဆင့်အား ကျော်ဖြတ်ကာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကိုသာ အရှိန်မြှင့် အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

​သူ၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ကမ္ဘာတစ်ခု၏ ပုံသဏ္ဌာန်ရှိသော အလုံပိတ် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့၏။ ထိုဟင်းလင်းပြင်မှာ အပြင်ပန်းအားဖြင့် သေးငယ်လှသော်လည်း အတွင်းပိုင်း၌မူ မည်သူမျှ မခန့်မှန်းနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ၎င်းမှာ အထွတ်အထိပ် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုထားသဖြင့် ကမ္ဘာများစွာကို လွယ်လွယ်ကူကူ ငုံ့ယူထားနိုင်ပေသည်။

​သာမန်နည်းလမ်းဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ အဆင့်သို့ တက်လှမ်းသူများသည်လည်း ၎င်းတို့၏ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ သီးခြားကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးကြသော်လည်း ၎င်းတို့၏ ကမ္ဘာမှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လှ၏။

​လုံချန်း ကြားသိထားရသလောက်မှာ ထိုကမ္ဘာများ၏ အကျယ်အဝန်းမှာ အကောင်းဆုံးဆိုလျှင်ပင် တိုင်းပြည်ငယ် တစ်ပြည်စာလောက်သာ ရှိပြီး အချို့မှာ ထိုထက်ပင် ပို၍ သေးငယ်ကြပေသည်။

​လုံချန်း၏ ကမ္ဘာမှာမူ သူ၏ ထူးခြားသော သိုင်းဝိညာဉ်ကို စတေးပါက ကမ္ဘာအစစ် တစ်လုံးစာလောက်အထိ ကြီးမားနိုင်သော အခွင့်အရေး ရှိသော်လည်း ယခုအခါ အဆင့်မြင့် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုလိုက်သဖြင့် သူ၏ ကမ္ဘာမှာ ပို၍ပင် ကျယ်ပြန့်လာခဲ့တော့သည်။

​သူ၏ ကြိုးပမ်းမှု အောင်မြင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့၏။ သိုင်းဝိညာဉ်ကို စတေးမည့် အဆင့်အား ကျော်ဖြတ်လိုက်ခြင်းမှာ အောင်မြင်ရုံတင်မကဘဲ သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများစွာကိုလည်း ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့ပေသည်။

​"တကယ်လို့ ငါက ပုံရိပ်ယောင်နဲ့ အမှောင် နိယာမတွေကိုပါ သုံးလိုက်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ။ တစ်ခုက အထွတ်အထိပ် နိယာမ ဖြစ်သလို၊ နောက်တစ်ခုကလည်း အထွတ်အထိပ် အမှောင် နိယာမ ဖြစ်နေတာပဲ။ ဒါက ငါ့ရဲ့ ကမ္ဘာကို ပိုပြီး ပြည့်စုံသွားစေမှာပဲ"

​ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အောင်မြင်မှု ရရှိခဲ့သဖြင့် လုံချန်း၏ ရည်မှန်းချက်မှာ ပိုမို ကြီးမားလာပြီး ပုံမှန်မဟုတ်သော နည်းလမ်းများအား စဉ်းစားလာတော့သည်။

​မကြာခင်မှာပင် သူ၏ ခေါင်းထဲသို့ ရူးသွပ်ဖွယ်ရာ ကောင်းသော စိတ်ကူးတစ်ခု ရောက်ရှိလာ၏။ "စကြဝဠာထဲမှာ အမှောင်ထု ရှိတယ်။ ငါ့ရဲ့ ဟင်းလင်းပြင်က ကမ္ဘာတွေ အများကြီး ထားနိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းနေတာပဲ။ ငါ ဘာလို့ ကမ္ဘာတစ်ခုတည်း မဟုတ်ဘဲ စကြဝဠာတစ်ခုကို မတည်ဆောက်နိုင်ရမှာလဲ။ ကမ္ဘာနှစ်ခု ဖန်တီးဖို့ဆိုတာ ဖြစ်နိုင်တာပဲ"

​သူသည် ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ နောက်ထပ် ဟင်းလင်းပြင်များကို ထပ်မံ ဖန်တီးရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ၎င်းတို့ကို အမှောင်ထုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းကာ ကမ္ဘာနှစ်ခုအား တည်ဆောက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သာ သူ၏ စိတ်ကူးကို ကြားသိသွားပါက သူ့ကို စိတ်ဝေဒနာရှင် သို့မဟုတ် အရူးတစ်ယောက်ဟု ခေါ်ဆိုကြမည်မှာ သေချာပေသည်။ ရွှင်းပင်လျှင် ဤအချက်ကို သဘောတူမည် မဟုတ်ချေ။

​ကံမကောင်းစွာဖြင့် ရွှင်းမှာ အပြင်ဘက်တွင် ဂူကို စောင့်ကြည့်နေရသဖြင့် လုံချန်း၏ အတွေးများအား မကြားနိုင်ခဲ့ချေ။ လုံချန်း မည်မျှအထိ ရူးသွပ်သော အရာတစ်ခုကို ကြံစည်နေသည်အား သူမ မသိရှိခဲ့ပေ။

​သူသည် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် နောက်ဆုတ်မည့်သူ မဟုတ်ချေ။ သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ သူ၏ သွေးမျိုးဆက် လုံးဝ နိုးထမလာမီမှာပင် သူ တတ်နိုင်သမျှ အစွမ်းကုန် သန်မာလာစေရန် ဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ သူ့ကို သာမန်ထက် ပိုမို သန်မာစေမည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

​သူ ဖန်တီးထားသော ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ ချီစွမ်းအားများကို လောဘတကြီး စုပ်ယူနေစဉ်မှာပင် လုံချန်းသည် အခြားသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခုအား စတင်လိုက်ပြန်သည်။

​သူသည် အမှောင် နိယာမကို အသုံးပြု၍ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အမှောင်ထုအား ဖြည့်ဆည်းလိုက်၏။ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးမှာ ပိုမို၍ မှောင်မည်းလာခဲ့သည်။

​ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံးကို အမှောင်ထုဖြင့် ဖြည့်ဆည်းရန်အတွက် တစ်နာရီခန့် ကြာမြင့်ခဲ့၏။ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်း၌ အမှောင်ထုမှအပ မည်သည်မျှ မမြင်နိုင်တော့ချေ။

​စုပ်ယူထားသော ချီစွမ်းအားများသည်လည်း ကမ္ဘာများကို တည်ဆောက်ရန်အတွက် လုပ်ဆောင်နေကြပြီ ဖြစ်၏။ သူသည် တစ်ခုနှင့်တစ်ခု အလှမ်းကွာဝေးသော ကမ္ဘာနှစ်ခုကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖန်တီးနေလေတော့သည်။