← Chapters

အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

Vol. 13 Ch. 121-122

အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)

Vol. 13 Ch. 121-122

အခန်း (၁၂၁) ရန်သူအင်အားစုများ ရောက်ရှိလာခြင်း

ကျိုးယွမ်သည် ပြိုင်ပွဲများကို ကြည့်ရှုရင်း အိပ်ငိုက်လာသည်။ သူသည် ဤလူများ၏ ယှဉ်ပြိုင်မှုကို ကြည့်ရန် လုံးဝ စိတ်မဝင်စားပေ။ ကြာပန်းတောင်ထိပ်မှ လူများသည် အံ့ဖွယ်အမှုများ မဖြစ်ပေါ်ဘဲ ပွဲစဉ်အချို့တွင် ရှုံးနိမ့်သွားကြောင်း သူ စစ်ဆေးတွေ့ရှိခဲ့သည်။ ဤအတွက် ကျိုးယွမ် လုံးဝ မအံ့သြခဲ့ပေ။

ထိုအချိန်တွင် ငိုက်မျဉ်းနေသော ကျိုးယွမ်သည် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်လာပြီး အဝေးသို့ စူးရှသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆံပင်ဖြူဖြူဖြင့် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် အခြားသူမဟုတ်ဘဲ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေး ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် ပင်ဖြစ်သည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ရှီးမန်ချွေ့ရွှယ်သည်လည်း မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

“ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်သူက အတင်းဝင်ရဲတာလဲ”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါက ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဘယ်လက်ကိုမြှောက်ကာ အဝေးမှ တိမ်တိုက်များကို ရိုက်ချလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု တိမ်တိုက်များထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ လက်ဝါးကို တိုက်ရိုက်ထိမှန်သွားသည်။

“ဝုန်း” ဟူသော အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ကောင်းကင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး တိမ်တိုက်များ လူစုကွဲသွားကာ လူသုံးဆယ်ကျော်၏ ပုံရိပ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အဖွဲ့၏ ရှေ့ဆုံးတွင် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးနှစ်ဦး ရပ်နေပြီး အားလုံးမှာ အသက် ၆၀ သို့မဟုတ် ၇၀ အရွယ်ခန့် ရှိပုံရသည်။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်၏ အရှိန်အဝါများကို ထုတ်လွှတ်နေကြသည်။ သူတို့၏ နောက်တွင် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် နှစ်ဦး၊ အစောပိုင်းအဆင့် လေးဦးနှင့် ကျန်လူများမှာ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။

“လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၊ လလုယူခြင်း ဘိုးဘေး၊ တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေး”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အံ့သြတုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာလည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ အင်အားကြီးသုံးခု၏ ဘိုးဘေးများသည် သက်ရှိထင်ရှား မရှိတော့ကြောင်း ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် ပြောဖူးသည်ကို သူ ကြားခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် ထိုအင်အားကြီး သုံးခု၏ တည်ထောင်သူများ ကိုယ်တိုင် ယခုပေါ်လာခြင်းက အရာများစွာကို ရှင်းပြနေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်လအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် ကျင့်ကြံနေခဲ့ပြီး အင်အားကြီး သုံးခု၏ ကိစ္စများကို ဂရုမစိုက်ခဲ့ပေ။ ထိုအင်အားကြီး သုံးခုက ဤမျှ ကြီးမားသော လှုပ်ရှားမှုကို ကြံစည်နေလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ထားခဲ့ပေ။

“ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ ဒီနေ့က မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ပျက်စီးမယ့်နေ့ပဲ”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသတ်ငွေ့များ ပါဝင်သည့် အသံဖြင့် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူကိုယ်တိုင် တည်ထောင်ခဲ့သော လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်းခန်းမတွင် ယခုအခါ သာမန်လူများဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ ဘယ်လိုလုပ် ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။ ဤကမ္ဘာ၏ စည်းမျဉ်းများက သူ့ကို ဖိနှိပ်မထားလျှင် သူသည် ယခုအချိန်အထိ စောင့်နေမည့်အစား နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသို့ တစ်ယောက်တည်း လာရောက်ခဲ့မည်ဖြစ်သည်။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် နောက်ဆုံးတွင် သတိဝင်လာပြီး ကောင်းကင်ပေါ်ရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံရိပ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

“လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၊ ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လုံးဝ ပြင်ဆင်မထားဘူးလို့ မင်း တကယ် ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ မင်းတို့ လှုပ်ရှားရဲရင် အနည်းဆုံး မင်းတို့ထဲက နှစ်ယောက်က ငါ့ဂိုဏ်းမှာ သေရမယ်ဆိုတာ ငါ အာမခံတယ်”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်ကာ မလှမ်းမကမ်းရှိ တောင်ထိပ်တစ်ခုကို ညွှန်ပြပြီး “ပွင့်စမ်း! မိစ္ဆာဝံပုလွေကို လွှတ်လိုက်!” ဟု အော်လိုက်သည်။

သူ၏ လက်ညှိုးလှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ တောင်ကြီး ပြိုကျသွားပြီး မီတာအတော်ကြာ မြင့်သော ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးတစ်ကောင် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးသည် မိစ္ဆာစွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်နေပြီး နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အစောပိုင်းအထွတ်အထိပ်အဆင့်၏ အရှိန်အဝါ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒီဝံပုလွေကြီးဆီက ထွက်ပေါ်လာတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါကို မြင်တော့ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း၊ တောက်ပသောလမင်း နဲ့ လလုယူခြင်း ဘိုးဘေးသုံးဦးစလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် ပြောသလို ဒီကောင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရရင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက် သေသွားနိုင်ပေသည်။

“ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ မင်းကို ငါ အထင်သေးမိတယ်။ မင်းဆီမှာ ဒီလောက် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ ရှိနေတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဓိက အင်အားစု သုံးခုကို မင်း တကယ် တားနိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား။ ဒီနေ့ မင်းကို အံ့သြစရာလေး တစ်ခု ပေးမယ်!”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးက စကားပြောပြီးသည်နှင့် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အဝေးမှ တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားပြီး တောင့်တင်းခိုင်မာသော ပုံရိပ်ခြောက်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခြောက်ဦးစလုံးသည် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။

“ဘယ်လိုလဲ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ အံ့သြသွားလား။ စိတ်ဝင်စားစရာ မကောင်းဘူးလား”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးသည် ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သည်။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာသည် လုံးဝ မှုန်ကုပ်သွားသည်။ သူသည် ထိုလူခြောက်ဦးကို ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် နဂါးတောင်နယ်မြေမှ မဟုတ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူခြောက်ဦးကို လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးက အခြားနယ်မြေမှ ခေါ်ဆောင်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သူတို့သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပုံရသည်။

ဂိုဏ်းချုပ် ရှီးမန်ချွေ့ရွှယ်သည်လည်း အလွန် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ လုံးဝ မမျှတသော အင်အားဖြစ်ပြီး သူတို့ မည်သို့ ခုခံနိုင်မည်နည်း။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါသည် အမြဲတမ်း ပွင့်နေခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်ပါက သူတို့သည် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျွမ်းကျင်သူအဖွဲ့ကို ယခုချက်ချင်း ရင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။

“ကျိုးယွမ်က ဘယ်သူလဲ။ ထွက်ခဲ့စမ်း!”

ထိုအချိန်တွင် တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေး ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး သူမ၏ မျက်နှာတွင် လူသတ်လိုစိတ်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ (ကောရိုရှီသည် သူမ၏ တပည့်ဖြစ်ကြောင်း သတိရပါ။) တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေး၏ စကားသံသည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး တပည့်များသည် မသိစိတ်ဖြင့် ကျိုးယွမ်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖြည်းညှင်းစွာ ရှေ့သို့ထွက်လာကာ အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

“အဘွားကြီး၊ ငါနဲ့ ဘာကိစ္စရှိလို့လဲ”

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံး အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။ အရင်ကဆိုလျှင် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ လူများသည် အကြီးအကဲကျိုးကို အာဏာရှင်ဆန်သူတစ်ဦးအဖြစ် မြင်ကြပြီး အဆင့်မြင့် နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ရှိသူမျာကိုပင် အလေးမထားတတ်ကြောင်း သိကြသည်။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် လူအချို့က ကျိုးယွမ်ကို တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲနေကြသည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူကို တိုက်ခိုက်လာရန်နှင့် သူတို့တစ်မိသားစုလုံးကို သတ်ပစ်ရန် တကယ်ပင် တွန်းအားပေးနေခြင်းလော။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်မှု အရိပ်အယောင်မျှ မတွေ့ရပေ။ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ကျိုးယွမ်ကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်ပြီး သူသည် ဘဝတစ်လျှောက်လုံး တွေ့ဖူးသမျှ အကောင်းဆုံး တပည့်ဖြစ်ကြောင်း တွေးလိုက်သည်။

တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေးသည် ကျိုးယွမ်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ ငါတို့ ခေတ်ပြိုင်တွေ ဖြစ်ခဲ့တာကို ထောက်ထားပြီး ဒီနေ့ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်။ မင်းကိုယ်တိုင် ကျိုးယွမ်ကို သတ်မယ်ဆိုရင် ငါ့ရဲ့ တောက်ပသောလမင်းခန်းမက ဒီနေ့ ဆုတ်ခွာပေးမယ်။ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရာမှာ ပါဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဘယ်လိုလဲ။”

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရှိ လူအားလုံး၏ အကြည့်များသည် မသိစိတ်ဖြင့် ကျိုးယွမ်နှင့် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်ထံသို့ ရောက်သွားသည်။ ဘိုးဘေးက ဘယ်လိုရွေးချယ်မလဲဆိုတာ သူတို့ သိချင်နေကြသည်။ ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပို၍ တည်ငြိမ်လာပြီး သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်က နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ်အဆင့် တိုက်ခိုက်မှုကတ်ကို ကိုင်ထားပြီးသားဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် အဘိုးချင်နှင့် ဆက်သွယ်ပြီးပြီဖြစ်ကာ ကိုယ်ပိုင် နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင်လည်း အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်များကို မကြောက်ပေ။ သူသည် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် မည်သို့ ရွေးချယ်မည်ကိုသာ ကြည့်ချင်သည်။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

“အဘွားကြီး မင်ယွဲ့၊ မင်းရဲ့ အောက်တန်းကျတဲ့ အတွေးတွေကို ဖယ်ထားလိုက်ပါ။ ကျိုးယွမ်က ငါ့တပည့်ပဲ။ ဒီအကြောင်းကို ဂိုဏ်းမှာ လူသိရှင်ကြား မကြေညာခဲ့ဖူးပေမယ့် ဒီနေ့ အခွင့်အရေးယူပြီး ကြေညာလိုက်မယ်!”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေးသည် ဒေါသတကြီး သွားကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ ငါ မင်းကို အခွင့်အရေး ပေးခဲ့ပြီးပြီ ဒါပေမဲ့ မင်း အသုံးမချဘူး။ ငါ မင်းဂိုဏ်းကို ဘယ်လို ဖျက်ဆီးမလဲဆိုတာ မင်းကိုယ်တိုင် မြင်ရလိမ့်မယ်!”

“ကျိုးယွမ်က ငါ့လူပဲ! သူ့ကို ဘယ်သူမှ လာမလုနဲ့! ဒီကောင်က ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်းခန်းမကို ဖျက်ဆီးခဲ့တာ၊ သူ့ကို ပြာကျတဲ့အထိ ငါ ချေမှုန်းပစ်မယ်!”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးသည် ကျိုးယွမ်ကို မုန်းတီးမှုအပြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

“မင်းတို့တွေ ဘာလို့ ဒီလောက် စကားများနေရတာလဲ။ ဒီအကာအကွယ်ကို ချိုးဖျက်ပြီး နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြတာပေါ့!”

ထိုအချိန်တွင် လန်ယွဲ့ ဘိုးဘေး ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ လန်ယွဲ့ဂိုဏ်းသည် မြောက်ပိုင်းမိုးမြို့တွင် အကြီးအကျယ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသဖြင့် လန်ယွဲ့ ဘိုးဘေး ဒေါသထွက်ကာ အချိန်အတော်ကြာကတည်းက လှုပ်ရှားချင်နေခဲ့သည်။

အခန်း (၁၂၂)ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ အရန်အစီအစဉ်

“လန်ယွဲ့ ဘိုးဘေး၊ ကြောင်တစ်ကောင်က ကြွက်ကို ဖမ်းတာ သတ်ဖို့သက်သက် မဟုတ်ဘူး၊ ဖမ်းတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ခံစားဖို့ပဲ!”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။

“သူတို့ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့ခြင်းကို ခံစားခွင့်ပေးတာက ပိုမကောင်းဘူးလား။”

ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် လလုယူခြင်း ဘိုးဘေးနှင့် တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေးတို့က လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၏ စကားကို သဘောတူကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြကြသည်။

“လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၊ အကောင်းဆုံး လုပ်ဆောင်ရမယ့် အစီအစဉ်က ဘာလို့ ထင်လဲ”

တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေးက လေးနက်သောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးက လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်ကို ပြောလိုက်သည်။

“ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ်! မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှာ အကြီးအကဲ ဆယ်ယောက်ရှိတယ်၊ သူတို့ကို လွှတ်လိုက်! ငါတို့ဆီကလည်း ဆယ်ယောက် လွှတ်မယ်! သေချေကြေချေ တိုက်ပွဲ ဆယ်ပွဲ လုပ်ကြရအောင်! မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် အသက်ရှင်ရင် မင်းရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ငါ ချမ်းသာပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ။”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး စကားပြောပြီးသည်နှင့် တောက်ပသောလမင်း ဘိုးဘေးနှင့် လလုယူခြင်း ဘိုးဘေးတို့ ပြုံးလိုက်ကြသည်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ဆယ်ဦး တိုက်ပွဲတွင် သေဆုံးသွားပြီးနောက် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းရှိ လူအားလုံး မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားပေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ တွေးထားကြသည်။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ကောင်းကင်ကို အေးစက်စက်နှင့် မှိုင်းညှို့သော မျက်နှာဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ လည်ပတ်နေပြီး ဤကပ်ဆိုးကြီးမှ လွတ်မြောက်မည့် နည်းလမ်းကို ရှာဖွေနေသည်။

“လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၊ ငါ့ရဲ့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို ဖျက်ဆီးချင်တယ်ဆိုတာ အိမ်မက်မက်နေတာပဲ!”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် စကားပြောပြီးနောက် သူသည် လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ရင်ပြင်ကြီး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင်တစ်ခု လူတိုင်းရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပေါ်လာသည်။

“အားလုံးပဲ၊ ချက်ချင်း နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင်ထဲ ဝင်ကြ!”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ အသံသည် ရင်ပြင်တစ်ခွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော တပည့်များသည် ချက်ချင်း ရှေ့သို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်။

ရှန်ထောင်းနှင့် ချောင်းယန်တို့ အောက်သို့ ပျံဆင်းလာပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ နေရာပြောင်းရွေ့အစီအရင်၏ အပေါက်များထဲသို့ ချက်ချင်း ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

“ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား။ ဒီလောက် မလွယ်ဘူး။ အားလုံးပဲ ငါ့နောက်လိုက်ပြီး ဒီ အကာအကွယ်ကို ဖျက်ဆီးကြ!”

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေး၏ မျက်နှာထားသည် မှိုင်းညှို့သွားပြီး ချက်ချင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း...”

ပြင်းထန်သော တုန်ခါမှုများ ကောင်းကင်တွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ဓားအလင်းတန်းများနှင့် လက်ဝါးရာများသည် ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လှိုင်းဂယက်များ အပြင်ဘက်သို့ ပြန့်ထွက်သွားသည်။

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဘိုးဘေးနှင့် အခြားသူများ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါကို ရူးသွပ်စွာ တိုက်ခိုက်နေချိန်တွင် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း ရင်ပြင်ရှိ ပထမဆုံး တပည့်အုပ်စုသည် ချက်ချင်း နေရာပြောင်းရွေ့သွားသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်ထံ လျှောက်သွားပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

“ဆရာ၊ ဒီအလင်းတန်း အကာအကွယ်က ဘယ်လောက်ကြာကြာ ခံနိုင်မလဲ။”

အထက်မှ ဆူညံသော တိုက်ခိုက်သံများကို ကြားရသောအခါ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်က မှိုင်းညှို့သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“အများဆုံး အမွှေးတိုင် တစ်တိုင်စာလောက်ပဲ!”

ယင်းကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် အခြေအနေကို နားလည်သွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် လှုပ်ရှားကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ကျိုးယွမ် ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် သူသည် ကြာပန်းတောင်ထိပ်သို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အဘိုးချင် မွေးမြူထားသော ဧရာမ စပါးကြီးမြွေကို ယူဆောင်သွားသည်။ ဧရာမ စပါးကြီးမြွေသည် ရှားပါးပြီး တန်ဖိုးကြီးသော ဆေးပင်များစွာကို စားသုံးခဲ့ပြီး အနာဂတ်တွင် အဘိုးချင်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အသစ် ပြန်လည်ရရှိရန် အလွန်အရေးကြီးသောကြောင့် ၎င်းကို ဖယ်ရှားရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ကြာပန်းတောင်ထိပ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ မည်သည့်အရာမျှ မကျန်တော့ကြောင်း တွေ့ရှိသဖြင့် ပင်မရင်ပြင်သို့ ပြန်လည် ပျံသန်းသွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပင်မရင်ပြင်ရှိ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးတွင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းသံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူတို့အထက်ရှိ အလင်းတန်း အကာအကွယ်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။

“ဘိုးဘေး၊ အမိန့်ပေးထားတဲ့အတိုင်း ဒီလူတွေအားလုံးကို မိုင်တစ်ရာကျော် အကွာအဝေးကို နေရာပြောင်းရွေ့လိုက်ပါပြီ!”

ပထမ အကြီးအကဲ ရှန်ထောင်းက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “မိုင်တစ်ရာ” ဟူသော စကားလုံးကို ကြားသည်နှင့် ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း အံ့သြသွားသည်။ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက်ပင် မိုင်တစ်ရာဆိုသည်မှာ သူတို့၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်သော အကွာအဝေး မဟုတ်ပေ!

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိရသွားပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ လုပ်ရပ်များကို သူ မှတ်ချက်မပေးနိုင်ပေ။ ယခုလေးတင် နေရာပြောင်းရွေ့သွားသော တပည့်အားလုံးသည် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် လွှတ်လိုက်သော အစာများသာဖြစ်ပြီး ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရန်သူ၏ အင်အားကို အာရုံလွှဲရန်ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များ ရှင်သန်ရန် အခွင့်အလမ်း ပိုမို ဖန်တီးပေးလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ဤနည်းလမ်းသည် အတော်လေး ရက်စက်ပြီး တစ်ဖက်လူသည် သေချာပေါက် လှည့်စားခံရပေလိမ့်မည်!

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်များ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များအပေါ် ကျရောက်သွားရာ လူတိုင်းက ဤကိစ္စကို သာမန်အဖြစ်သာ လက်ခံထားကြောင်း သတိပြုမိသည်။ သူ သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

“ငါက တစ်ခါတစ်ရံမှာ အရိုးခံလွန်းတယ် ထင်ပါတယ်။”

သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် နိမ့်ပါက သူတို့သည် ထွက်ပြေးရမည့် တပည့်များထဲတွင် သေချာပေါက် ပါဝင်မည်ဖြစ်သည်။ ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့ အသက်ရှင်မည်လား သေမည်လားဆိုတာ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာအပေါ်မှာပဲ မူတည်သည်။

ရိုးရိုးသားသားပြောရလျှင် ကျိုးယွမ်သည် လက်ရှိ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းကို အနည်းငယ် စိတ်ပျက်မိသော်လည်း ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် နေရာတွင် ရှိနေပါက သူလုပ်ခဲ့သည့်အရာများ မှားသည်ဟု သူ တွေးမည်မဟုတ်ပေ။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များ အသက်ရှင်နေသရွေ့ တပည့်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်ပေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်များသည် ကျန်ရှိနေသော တပည့်များကို အကဲခတ်ကြည့်ရာ သူတို့အားလုံးသည် အထက်တန်းလွှာများဖြစ်ကြပြီး အားလုံးနီးပါးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ ဒီလူတွေက လျှို့ဝှက် တယ်လီပသီ သတင်းစကား ရထားလို့ ကျန်ရစ်နေခဲ့တာ ဖြစ်ရမည်။

ချောင်းယန်သည် ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာ အပြောင်းအလဲကို သတိပြုမိပြီး ကျိုးယွမ်ကို ခေါင်းခါပြကာ ဘာမှမပြောပေ။

“သွားကြစို့!”

လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ဧရာမ ဝံပုလွေကြီးကို လေထဲသို့ ပျံသန်းစေပြီး သူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိစေသည်။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် လူတိုင်းကို နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဘက်တောင်တန်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ခေါ်ဆောင်သွားပြီး အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် သူတို့သည် ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ နေအိမ်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ လက်ညှိုးတစ်ချက် ခေါက်လိုက်ရာ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်သည် ဒေသခံများ နေထိုင်သော အိမ်များအားလုံးကို လွင့်စင်သွားစေပြီး အထူးအတားအဆီးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ကျိုးယွမ်က အလွန် အံ့သြသွားသည်။ ဤနေရာတွင် ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုး ပုန်းကွယ်နေကြောင်း သူ ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိရခြင်းဖြစ်သည်။

“အားလုံးပဲ၊ ဒီထဲကို ဝင်လိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ဟာ ငါတို့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲက တခြား ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုထဲကို ဝင်ရောက်သွားလိမ့်မယ်။ သေးငယ်ပေမယ့် ငါတို့ကို နှစ်နှစ်ကျော်လောက် ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်!”

“ဒါပေမဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကတော့ ဆုတ်ခွာမှုကို ကာကွယ်ဖို့၊ ဒီနောက်ဆုံး ခြေရာကို ဖျက်ဆီးဖို့နဲ့ ဒီအဝင်ပေါက်ကို လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ ကျန်ရစ်ခဲ့ရမယ်!”

“ကျန်ရစ်ခဲ့မယ့်သူက အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်ထက် မနိမ့်တဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ရှိရမှာဖြစ်လို့ ကိုယ်စားလှယ်ကို အကြီးအကဲ ဆယ်ယောက်ထဲကပဲ ရွေးချယ်နိုင်တယ်။ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူ ကျန်ရစ်ခဲ့ချင်လဲ”

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြကာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ရန် အချက်ပြလိုက်ပြီး အကြီးအကဲ ဆယ်ဦးကို မေးလိုက်သည်။

ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၏ စကားကြောင့် လူဆယ်ဦး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ အပြင်ဘက်တွင် ရန်သူများစွာ ရှိနေသဖြင့် ကျန်ရစ်ခဲ့မည့် မည်သူမဆို သေချာပေါက် သေဆုံးရမည်ဖြစ်သည်။

“ကျွန်တော် ကျန်ခဲ့မယ်!”

ထိုအချိန်တွင် တတိယ အကြီးအကဲ ချောင်းယန်က မျက်လုံးများတွင် ခိုင်မာသော အကြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“တတိယ အကြီးအကဲ၊ ကျွန်တော် ကျန်ခဲ့မယ်! ခင်ဗျားက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ မှော်အဆောင် ကျွမ်းကျင်သူပဲ။ အနာဂတ်မှာ ဂိုဏ်းက ခင်ဗျားမပါဘဲ လည်ပတ်လို့ မရဘူး!”

ဆဋ္ဌမ အကြီးအကဲ ထန်ကျင်း ရှေ့သို့ထွက်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

နဝမ အကြီးအကဲ ချိုက်ဟယ် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော့် ကျန်းမာရေးက အတော်လေး ဆိုးနေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ ဂိုဏ်းအတွက် ဘာမှအကျိုးပြုတာ မရှိခဲ့ပါဘူး။ ဒီနောက်ဆုံး မြင့်မြတ်တဲ့ တာဝန်ကို ကျွန်တော့်ကို ပေးပါ!”

သူ့ရှေ့က လူသုံးယောက်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ်သည် အကြောင်းပြချက် တစ်စုံတစ်ရာကြောင့် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းအတွင်း အထူး ခံစားချက်များစွာကို ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် တာဝန်သိသော ဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်သည်။ တပည့်များသည် အပြင်ဘက်တွင် အချင်းချင်း ရက်စက်စွာ တိုက်ခိုက်ကြသည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များသည် အလွန် စည်းလုံးကြသည်။ ထို့အပြင် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ ထိပ်တန်း ခေါင်းဆောင်များသည် အတော်လေး ရက်စက်ကြသည်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးများစွာ ရှိသူတစ်ဦးနှင့် တူသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ သူတို့နှင့်အတူ ဝင်ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသဖြင့် ရှေ့သို့ထွက်လာကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒီမှာ ကျန်ခဲ့မယ်!”

“မရဘူး!”

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် အသံလေးသံ ပြိုင်တူ ထွက်ပေါ်လာသည်။ တစ်သံမှာ ဓားတစ်ရာမိစ္ဆာသခင်၊ နောက်တစ်သံမှာ ချောင်းယန်၊ နောက်တစ်သံမှာ လန်ချင်းရွှယ် နှင့် နောက်ဆုံးတစ်သံမှာ ထန်ကျင်းတို့ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လန်ချင်းရွှယ် နှင့် ထန်ကျင်းတို့ကို အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်မိပြီး ထိုနှစ်ဦးက သူတို့ကို တားဆီးရန် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ စကားပြောလာခြင်းကို အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားသည်။ ကျိုးယွမ်သည် ဤလူနှစ်ဦးနှင့် သူ၏ ဆက်ဆံရေးမှာ သာမန်သာဖြစ်သည်ဟု ယူဆထားပေသည်။

All Chapters