အခန်း (၁၂၅-၁၂၆)

အခန်း (၁၂၅)တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများ

နှင်းနယ်မြေထဲတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ကျားသစ်တစ်ကောင်၏ ကျောပေါ်၌ အေးအေးလူလူ စီးနင်းလျက် နှင်းဖုံးနေသော မြေပြင်ကို အဆက်မပြတ် ဖြတ်သန်းသွားလာနေလေ၏။

ဤကျားသစ်သည် သာမန်ကျားသစ် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းသည် သာမန်ကျားသစ်ထက် အနည်းဆုံး သုံးဆခန့် ပိုကြီးမားပြီး လေကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ သွားလာနိုင်သော အဆင့် သုံး မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ကျားသစ်သည် လုံးလုံးလျားလျား မခုခံဝံ့ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လက်မအရွယ်အစားခန့်ရှိသော ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံတစ်ကောင် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

နှင်းနယ်မြေသည် အလွန်အန္တရာယ်များပြီး မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။ အတွင်းပိုင်းသို့ ပိုမို ဝင်ရောက်သွားလေ မိစ္ဆာသားရဲများနှင့် ပိုမို ကြုံတွေ့ရလေ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခရီးဆက်ရန် မလောဘဲ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆေးဘက်ဝင် အပင်အမျိုးမျိုးကို စုဆောင်းရင်း အေးအေးလူလူ ခရီးသွားနေလေ၏။

နှစ်ရာချီ သို့မဟုတ် နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိသော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များစွာသည် သူ၏ ပိုင်ဆိုင်မှုများ ဖြစ်လာခဲ့ပေသည်။

နှင်းနယ်မြေတစ်ခုလုံး နှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေခြင်း မဟုတ်ချေ။ နွေဦးရာသီကဲ့သို့ နွေးထွေးသော နေရာများလည်း ရှိနေပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ရေပူစမ်းတစ်ခုအနီးမှ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ပြီး ထိုနေရာတွင် လဝက်ခန့် အချိန်ဖြုန်းခဲ့လေသည်။

မသိမသာပင် ကျိုးယွမ်သည် နှင်းနယ်မြေထဲတွင် လပေါင်းများစွာ ခရီးသွားနေခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုချိန်တွင် အလယ်ဗဟိုနှင့် အလွန် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေသို့ သွားရမည်လား သို့မဟုတ် စုန်းဟူနယ်မြေသို့ သွားရမည်လား ဆိုသည်ကို ကျိုးယွမ် မဆုံးဖြတ်ရသေးချေ။

အဓိကပြဿနာမှာ ထိုနယ်မြေနှစ်ခုလုံးကို သူ လုံးလုံးလျားလျား နားမလည်ခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

“သခင်... တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ ရှေ့ကို နောက်ထပ် မိုင်ငါးရာလောက် သွားမယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ မူလ နယ်မြေကို ရောက်တော့မယ်...”

ထိုချိန်တွင် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် ကျားသစ်၏ ခေါင်းပေါ်မှ ပျံတက်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ပခုံးပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာလေ၏။

လွန်ခဲ့သော ဆယ်ရက်ခန့်က ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် လူစကားကို ရုတ်တရက် ပြောဆိုလာခဲ့သဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့ပေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်သည် ချက်ချင်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီး ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

“မင်းက ဒီနေရာရဲ့ အရှင်သခင်လို့ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား... မင်းရဲ့ နယ်မြေမှာ ပစ္စည်းကောင်းတွေ ရှိလား...”

“သခင်... ဒီမှာ ဘာပစ္စည်းကောင်းမှ မရှိတော့ဘူး... ကျွန်တော် အကုန်စားပစ်လိုက်ပြီ...”

“အဲ့ဒီတုန်းက နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်း ကပ်ဘေးကို ရင်ဆိုင်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်နယ်မြေထဲက ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေ အားလုံးကို ဗိုက်ထဲ မျိုချပစ်ခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် အဲ့ဒီမှာ ဘာမှ မရှိတော့ဘူး...”

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ပျက်သွားသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

“သခင်... ကျွန်တော့်နယ်မြေထဲမှာ သဘာဝ အတားအဆီးတစ်ခုရှိနေတဲ့ အထူး နေရာတစ်ခု ရှိတယ်...”

“ကျွန်တော် အထဲကို ဝင်ဖို့ အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် အတားအဆီးကို လုံးလုံးလျားလျား မချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ဘူး...”

“အထဲမှာ အရမ်းတန်ဖိုးကြီးတဲ့ အရာတစ်ခု ပုန်းကွယ်နေမယ်လို့ ကျွန်တော် ခံစားရတယ်... သခင့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ အဲ့ဒါကို ရယူနိုင်မှာပါ...”

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားလေ၏။ သူသည် ထိုနေရာကို အလွန်အမင်း စိတ်ဝင်စားသွားပေသည်။

နှင်းနယ်မြေသည် မိုင်ထောင်ချီ ကျယ်ဝန်းပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေသော အရာများစွာ ရှိနေသည်ကို သိထားသင့်ပေ၏။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံက ၎င်းသည် နေရာငယ်လေးတစ်ခုကိုသာ စိုးမိုးနိုင်ပြီး အချို့နေရာများတွင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ရှိနေကာ ၎င်းကိုယ်တိုင်ပင် ယခုချိန်အထိ သတိထားနေရဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တစ်ကြိမ် ပြောခဲ့ဖူးလေသည်။

ရည်မှန်းချက် တစ်ခု ရှိလာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုနေရာသို့ ချက်ချင်း ဦးတည်သွားလေ၏။

ထိုချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော ဟိန်းဟောက်သံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ငယ်လေးတစ်လုံးခန့် ကြီးမားသော ဝက်ဝံနက်ကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာကာ ကျားသစ်ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်လေသည်။

ကျားသစ်သည် ချက်ချင်း ရပ်တန့်သွားပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ လက်လတ်သွားလေ၏။ ဤဝက်ဝံနက်ကြီးသည် အဆင့် လေး အထွတ်အထိပ် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့် လူသားတစ်ဦးနှင့် ညီမျှပေသည်။

ထိုချိန်တွင် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ မြန်ဆန်စွာ ပျံသန်းထွက်သွားပြီး ဝက်ဝံနက်၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

အဆင့်ငါး မိစ္ဆာသားရဲ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ဝက်ဝံနက်ကို ချက်ချင်း ထုံကျင်သွားစေလေ၏။

မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ကမ္ဘာတွင် သွေးကြောအရ ဖိနှိပ်မှုသည် လူသားများထက်ပင် ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ပြင်းထန်လှပေသည်။

အဆင့်ငါး ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် အဆင့် လေး ဝက်ဝံနက်၏ ရှေ့တွင် မြင့်မားသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။

မတ်တတ်ရပ်နေသော ဝက်ဝံနက်က သူ့အလိုလို ဝပ်ဆင်းသွားပြီး ကရုဏာသက်ရန် တောင်းပန်သည့်အနေဖြင့် ညည်းညူသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ယိမ်းနွဲ့ကာ ဝက်ဝံနက်၏ ကျောပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ဆင်းသက်လိုက်ရာ နူးညံ့သော ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဝက်ဝံနက်၏ အမွေးများသည် မည်းနက်ပြီး တောက်ပနေကာ ထူထဲသိပ်သည်းနေသဖြင့် ထိုင်ရသည်မှာ အလွန်သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျားသစ်သည် ၎င်း၏ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

ဝက်ဝံနက်သည် ကြီးမားသော်လည်း အလွန် မြန်ဆန်နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။ တစ်နာရီခန့် အချိန်အတွင်း ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ ပြောခဲ့သော နေရာသည် နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာလေသည်။

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ရာ ကွာခြားနေကြောင်း ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပြီး ဝက်ဝံနက်၏ ကျောပေါ်မှ အလျင်အမြန် ခုန်ဆင်းလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်မှာ ကျောက်ကမ်းပါးယံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ၎င်းအနီးသို့ မသွားပါက မည်သည့် ကွာခြားချက်ကိုမျှ သတိထားမိမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျောက်ကမ်းပါး၏ အောက်ခြေတွင် ရပ်လိုက်ချိန်တွင် မမြင်ရသော ဖိအားတစ်ခု မိမိဆီသို့ ဝင်ရောက်လာသည်ကို ခံစားရပြီး ကြောက်ရွံ့သွားစေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေ၏။ ချက်ချင်းပင် သာမန် ကျောက်ကမ်းပါးယံသည် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ရွှေရောင်အက္ခရာများ ပေါ်လာလေသည်။

ဤအက္ခရာများသည် အလွန်တရာ ရှုပ်ထွေးလှပေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်လုံးကိုမျှ မမှတ်မိကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရလေသည်။

[ဒင်... ပိုင်ရှင်ကို တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော ဖန်တီးရာမှာ ကူညီပေးနိုင်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ တာအိုတားမြစ်ခြင်း နည်းစနစ်တွေ အားလုံးကို ကျင့်ကြံနိုင်စေမယ့် တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာတစ်ခုကို စနစ်က တွေ့ရှိထားပါတယ်... လုယက်မလား...]

[ပိုင်ရှင်ကို ရှင်းပြပါရစေ... တာအို မန္တန်တွေဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ ရှေးအကျဆုံး အက္ခရာတွေထဲက တစ်ခုဖြစ်ပြီး တစ်ခုစီတိုင်းမှာ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးရဲ့ နိယာမတွေ ပါဝင်ပါတယ်...]

[တားမြစ်ခြင်း နည်းစနစ်တွေရဲ့ တာအိုဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ အလျှို့ဝှက်ဆုံးနဲ့ ရှေးအကျဆုံး တာအိုဖြစ်ပါတယ်... ကျွမ်းကျင်သွားတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် တားမြစ်ခြင်း နည်းစနစ် တစ်ခုတည်းက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ချိတ်ပိတ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်...]

ထိုချိန်တွင် စနစ်၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် မြည်ဟည်းသွားရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားစေလေ၏။

သူ ကိုယ်တိုင်သည် မိုးကြိုးနှင့် မီးနှစ်မျိုးလုံး ပါဝင်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများကို ကျွမ်းကျင်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ပိုမိုအထူးပြုထားသော နည်းလမ်းတစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းမှ ရရှိလာမည့် အကျိုးကျေးဇူးများမှာ သိသာထင်ရှားလှပေ၏။

ထိုနေ့က နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ကျိုးယွမ် မထွက်ခွာမီ ဘိုးဘေး ဓားတစ်ရာ မိစ္ဆာသခင်က ကျိုးယွမ်ကို ထိပ်တန်း သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခု ပါဝင်သော သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းကို ပေးခဲ့လေသည်။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျိုးယွမ်သည် စနစ်ကို စစ်ဆေးခဲ့ပြီး သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်သွေးကြောကို လုယက်ဖန်တီးရန် သတိပေးခံခဲ့ရပေ၏။ သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ၎င်းကို သေချာ မစဉ်းစားခဲ့ချေ။

သူ့အတွက်တော့ သက်တမ်းအတွက် စိတ်ပူစရာ မလိုသော်လည်း သူ၏ သတ္တုဓာတ် ဝိညာဉ်သွေးကြောမှာ အနည်းငယ် အားနည်းနေပုံ ရလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ပိုကောင်းမည့် အရာတစ်ခုကို ရှာဖွေရန် တောင့်တနေခဲ့ပြီး ယခုတော့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေသည်။

“စနစ်... လုယက်စမ်း...”

[ပိုင်ရှင်... တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာတွေက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကနေ သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ... သူတို့ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာမှုက သူတို့အတွင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ အကြောင်းတရားနဲ့ အကျိုးဆက်တစ်ခု ရှိနေတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေပါတယ်...]

[တားမြစ်ခြင်း အက္ခရာတွေကို လုယက်ခြင်းဟာ ကောင်းကင်တာအိုကို လုယက်ခြင်းနဲ့ အတူတူပါပဲ... ပိုင်ရှင်က ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်တွေကို နောက်ပိုင်းမှာ ခံစားရပါလိမ့်မယ်... လုယက်ချင်တာ သေချာရဲ့လား...]

စနစ်၏အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ်ကို အလွန် အံ့အားသင့်သွားစေလေ၏။ ဤသည်မှာ စနစ်က သူ့ကို ဤမျှ တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပထမဆုံးအကြိမ် ပြောဆိုခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“စနစ်... လုယက်စမ်း... ဘယ်လို အကြောင်းတရား ဒါမှမဟုတ် အကျိုးဆက်ပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ ခံယူမယ်...”

[ပိုင်ရှင်... ပိုင်ရှင်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဝင်ရောက်လာမယ့် တာအိုအက္ခရာ တစ်ခုစီတိုင်းက အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ဖြစ်စေပါလိမ့်မယ်... ပိုင်ရှင်က အဲ့ဒါကို သည်းခံရမှာဖြစ်ပြီး အချိန်တော်တော်လေး ကြာပါလိမ့်မယ်...]

ဤစကားကို ကြားချိန်၌ ကျိုးယွမ်က ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံကို အလျင်အမြန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး ချင်ယောင်ကိုလည်း အသိပေးလိုက်လေသည်။

ဤအရာများ အားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်ချလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“စနစ်... စတင်လိုက်ရအောင်...”

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရှေးဟောင်း အက္ခရာတစ်ခုသည် နံရံပေါ်မှ ပျံသန်းလာပြီး ကျိုးယွမ်၏ နဖူးပေါ်သို့ ကျရောက်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချက်ချင်း တုန်ရီသွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်နှင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သန်းသွားသော စူးရှသည့် နာကျင်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရလေ၏။ အကယ်၍ စနစ်၏ သတိပေးချက်သာ မရှိခဲ့ပါက သူ အသံထွက်၍ပင် အော်ဟစ်မိသွားနိုင်ပေသည်။

ချင်ယောင်သည် ပျံသန်းထွက်လာပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ထင်ပြလာလေ၏။ သူ၏ ရှေ့တွင် သာမန်ကျောက်နံရံတစ်ခုသာ ရှိနေသောကြောင့် ကျိုးယွမ်ကို သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ ဤအရာကို မြင်တွေ့နိုင်ရခြင်းမှာ စနစ်၏ မြှင့်တင်မှုကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူ့ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါး၏ အမြင်အာရုံကို ပေးစွမ်းထားခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် မသိခဲ့ချေ။

ကျန်လူများမှာမူ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်နိုင်ကြပေ။

တာအိုမန္တန်များသည် သဘာဝအလျောက် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် မွေးဖွားလာကာ မရေမတွက်နိုင်သော တာအို နိယာမများ၏ ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှု ဖြစ်ပေ၏။

“တားမြစ်ခြင်းတစ်ခုက ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကို ချိတ်ပိတ်တယ်” ဆိုသော စကားစုမှာ စကားလုံး အလွတ်သက်သက် မဟုတ်ချေ။

အခန်း (၁၂၆) တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်း

တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများသည် ကျိုးယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်ပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ရိုက်နှိပ်ခံလိုက်ရကာ ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ တုန်ရီသွားစေလေ၏။

တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာတစ်ခု ဝင်ရောက်လာတိုင်း ကျိုးယွမ်သည် တစ်ကိုယ်လုံးတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပေသည်။

မသိမသာပင် ကျိုးယွမ်သည် ချွေးများဖြင့် ရွှဲနစ်နေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများသည် အလိုအလျောက် ချိတ်ဆက်သွားပြီး သူ၏ အတွင်း၌ ကမ္ဘာသစ်တစ်ခုကို တဖြည်းဖြည်း ဖန်တီးလာလေသည်။

ဤသည်မှာ တာအိုတားမြစ်ခြင်း နယ်မြေပင် ဖြစ်ပေ၏။

မိုးကြိုးနှင့် မီး ဝိညာဉ်သွေးကြောနှင့် မတူဘဲ တာအိုတားမြစ်ခြင်း နယ်မြေသည် ၎င်း၏ ကိုယ်ပိုင် ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဤကမ္ဘာ ဖန်တီးပြီးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဒန်တျန်အတွင်းရှိ ကျိုးယွမ်၏ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်သည် အရွယ်အစား နှစ်ဆ ကြီးမားလာလေ၏။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်၏ အထက်တွင် မိုးကြိုးနှင့် မီးတောက်များ ထကြွလာပြီး မိုးကြိုး၊ မီးနှင့် တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများကြားတွင် အတားအဆီးတစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်လေသည်။ မိုးကြိုးနှင့် မီးက ဧရိယာ ထက်ဝက်ကို နေရာယူထားပြီး တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများက ကျန်ထက်ဝက်ကို နေရာယူထားပေ၏။

၎င်းကို မြင်သောအခါ ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ဤခွဲခြားမှုသည် အဆင့်အတန်းနှင့် စွမ်းအား၏ ခွဲခြားမှုကို ကိုယ်စားပြုနေပေ၏။

သူတို့၏ ပေါင်းစပ်ထားသော မိုးကြိုးနှင့် မီး မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း ဝိညာဉ်သွေးကြောများဖြင့်ပင် ဧရိယာ ထက်ဝက်ကိုသာ နေရာယူနိုင်ခြင်းက တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပြသနေပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဝိညာဉ်ထဲတွင် အလွန်အမင်း နာကျင်မှုကို ခံစားနေရသော်လည်း အလွန် ပျော်ရွှင်နေခဲ့ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများကို စုပ်ယူနေချိန်တွင် မိုင်သန်းချီ ဝေးကွာသော နှင်းဖုံးနေသည့် တောင်ထိပ်တစ်ခုပေါ်၌…

အဘိုးအို ငါးဦးသည် တစ်စုံတစ်ရာကို တွက်ချက်ရန် အတူတကွ လုပ်ဆောင်နေကြလေ၏။

အဘိုးအို ငါးဦး၏ ရှေ့တွင် ဧရာမ စက်လုံးကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်း၏ အတွင်းပိုင်းသည် အနီရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ရစ်ပတ်နေကာ အထူးတလည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပုံ ရလေသည်။

အဘိုးအို ငါးဦးသည် တည်ကြည်လေးနက်နေပုံရပြီး သူတို့၏ လက်များသည် လက်သင်္ကေတများ ဖန်တီးကာ အက္ခရာများသည် ထွက်ပေါ်လာပြီး စက်လုံးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားလေရာ သွေးများ ပျံ့နှံ့မှုကို တားဆီးရန် ကြိုးစားနေသည့်အလားပင်။

သို့သော် ထိုငါးဦး မည်မျှပင် ကြိုးစားစေကာမူ အနီရောင်သည် ဆက်လက် ပျံ့နှံ့နေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။

အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် အနီရောင်သည် စက်လုံး၏ ကိုးဆယ် ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို ဖုံးလွှမ်းသွားလေသည်။

အဘိုးအို ငါးဦးသည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ အလွန် တည်ကြည်လေးနက်နေလေ၏။

သူတို့၏ လက်များ၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုများနှင့်အတူ ပိုမိုများပြားသော အက္ခရာများကို စက်လုံးအတွင်းသို့ ထိုးသွင်းလိုက်ကြလေသည်။

ထိုချိန်တွင် သွေးရောင်စက်လုံးအတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေ၏။

ရွှေရောင် အက္ခရာတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာပြီး စူးရှတောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ရွှေရောင်အက္ခရာများ သွားရာ နေရာတိုင်းတွင် အနီရောင်သည် ရူးသွပ်စွာ အရည်ပျော်သွားပြီး ဘယ်သောအခါကမှ မရှိခဲ့သည့်အလား အခိုက်အတန့်လေးအတွင်း လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

အဘိုးအို ငါးဦးစလုံးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြပြီး စက်လုံးအတွင်းရှိ ရွှေရောင် အက္ခရာများကို မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြလေသည်။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေရောင် အက္ခရာများသည် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

အဘိုးအို ငါးဦး တုံ့ပြန်နိုင်ခြင်း မရှိမီမှာပင် ပို၍ အိုမင်းနေပုံရသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် မည်သည့်နေရာမှန်း မသိဘဲ ပေါ်လာလေသည်။

ဤအဘိုးအိုသည် ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမ၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သူ မုထျန်းကျီနှင့် ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် အရှင်သခင်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

“ဂါရဝပြုပါတယ်... ခေါင်းဆောင်”

အဘိုးအို ငါးဦးသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတ်တတ်ရပ်ကာ မုထျန်းကျီကို ဦးညွှတ်လိုက်ကြလေသည်။

မုထျန်းကျီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“ငါ အခုလေးတင် အရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့တယ်... အဲ့ဒီ နောက်ဆုံး ရွှေရောင်အက္ခရာက ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်ပဲ...”

မုထျန်းကျီ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြား အဘိုးအို ငါးဦးစလုံးသည် မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြလေသည်။

“ဘိုးဘေး... ကံကြမ္မာသားတော် မွေးဖွားလာပြီလို့ ပြောချင်တာလား...”

အဘိုးအိုတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် လောကြီးနေပုံ ရလေ၏။

မုထျန်းကျီက ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ငါ ကြယ်တွေကို နေ့တိုင်း စောင့်ကြည့်နေတယ်... ကံကြမ္မာသားတော်နဲ့ သက်ဆိုင်တဲ့ ကြယ်က လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အင်အားစုတစ်ခုရဲ့ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရပြီး ဆင်းသက်လာလို့ မရဘူး...”

မုထျန်းကျီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အဘိုးအို ငါးဦးသည် မှင်တက်သွားကြလေ၏။ ဤသည်မှာ သူတို့ ဤကဲ့သို့သောအရာကို ပထမဆုံးအကြိမ် ကြားဖူးခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ... ကံကြမ္မာသားတော်မရှိရင် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေက ဘယ်သူမှ သူတော်စင်ဘုရင်အဆင့်ကို မရောက်နိုင်တော့ဘူး...”

“ကြယ်စင်နယ်မြေစစ်ပွဲ စတင်တာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေက အမြောက်စာ ဖြစ်သွားပြီး ပထမဆုံး လုယက်ခံရမယ့် ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားနိုင်တယ်...”

အဘိုးအို တစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

“ဟုတ်တယ်... ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ်ခန်းမက ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေနဲ့ဆိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်တွေကို ထမ်းဆောင်နေရတာပဲ... အဲ့ဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာကို တွက်ချက်လို့ ရမလား...”

နောက်ထပ် အဘိုးအိုတစ်ဦးက အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေလေ၏။

မုထျန်းကျီက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေသည်။

“ကံကောင်းခြင်းနဲ့ ကံဆိုးခြင်းဆိုတာ ရောယှက်နေတာပဲ... ကံကြမ္မာသားတော် မပေါ်လာတာက ဆိုးရွားတဲ့ အရာတစ်ခု မဟုတ်လောက်ဘူး...”

“အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ စွမ်းအားက အစွမ်းထက်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ ပေါ်ထွက်လာခြင်းကိုလည်း ကိုယ်စားပြုနေတယ်...”

“ဒီလူက ကံကြမ္မာသားတော်တွေကို ဖိနှိပ်ထားနိုင်ပြီး သူတို့ကို ဆင်းသက်လာဖို့ မရဲဝံ့အောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာက သူ ဘယ်လောက် ကြောက်စရာကောင်းလဲဆိုတာကို ပြသနေတာပဲ...”

“ဒါပေမဲ့ ဒီလူကို ခန့်မှန်းလို့ မရဘူး... သူက ကောင်းကင်လျှို့ဝှက်ချက်တွေရဲ့ နယ်ပယ်ထဲမှာ မရှိဘူး...”

“သတင်းဖြန့်လိုက်... ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းကို နောက်ဆယ်နှစ်နေရင် ဖွင့်လှစ်မယ်... အဲ့ဒီမှာ ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေက အတော်ဆုံး ပါရမီရှင် ငါးရာ ပါဝင်လိမ့်မယ်...”

မုထျန်းကျီ စကားပြောပြီးနောက် သူ လှည့်ထွက်သွားခဲ့ပြီး အမူအရာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသော အဘိုးအို ငါးဦးကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားခဲ့လေ၏။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းသည် ကမောက်ကမဖြစ်မှုများအတွင်း၌သာ ဖွင့်လှစ်လေ့ရှိသည်။ ၎င်းကို ဖွင့်လှစ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကမောက်ကမဖြစ်မည့် ခေတ်ကာလတစ်ခု ရောက်ရှိလာခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပြီး ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေအတွင်းရှိ အင်အားစုများကို ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းရန် လိုအပ်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ဤသည်မှာ ဤကမောက်ကမဖြစ်နေသော လောကကြီးတွင် မရေမတွက်နိုင်သော အင်အားစုများ ပျက်စီးသွားမည်ကို ဆိုလိုခြင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေရှိ ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းသည် ကမောက်ကမဖြစ်မည့် ခေတ်ကာလတစ်ခု၏ အစပြုခြင်းကို ညွှန်ပြနေပေ၏။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို သေချာပေါက် တုန်လှုပ်သွားစေမည် ဖြစ်ပေသည်။

ကောင်းကင်ဆင့်ကဲဖြစ်စဉ် ပါရမီရှင်များစာရင်းတွင် ပါဝင်နိုင်သူများသည် အနာဂတ်တွင် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေ၌ အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်များထဲတွင် ပါဝင်လာရန် အလွန် ဖြစ်နိုင်ခြေ များပေ၏။

သူတို့သည် ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေ တစ်ခုလုံး၏ ကံကြမ္မာကို ခွဲဝေယူကြမည်ဖြစ်ပြီး ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေ၏ စည်းမျဉ်းများကို ပြန်လည် သတ်မှတ်ကြမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေရှိ ထိပ်တန်း မိသားစုများသည် သူတို့၏ မိသားစုအတွင်းရှိ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် သူတို့၏ အကောင်းဆုံး အရင်းအမြစ်များကို ခွဲဝေပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့ စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်လာနိုင်ရန် မျှော်လင့်ကြပေမည်။

ဤအရာများ အားလုံးသည် သူနှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း ကျိုးယွမ် မသိခဲ့ချေ။

ဤနေရာရှိ တာအိုမန္တန်များ အားလုံးကို သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထည့်သွင်းရန် ကျိုးယွမ်သည် သုံးရက်တိုင်တိုင် အချိန်ယူခဲ့ရလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ဝိညာဉ်သွေးကြော အသစ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလေသည်။ ဤဝိညာဉ်သွေးကြောသည် တားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြောပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို အလျင်အမြန် မျိုချလိုက်လေ၏။ မောပန်းနွမ်းနယ်မှုကြောင့် သူ ပြိုလဲကျတော့မည့်အလား ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ထိုသုံးရက်ကို သူ မည်သို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိတော့ချေ။

ဤတာအို မန္တန်များ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် ကျောက်ကမ်းပါးယံသည် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ပြိုကျသွားလေ၏။

ကျောက်ကမ်းပါး၏ အနောက်ဘက်တွင် ကျယ်ပြောလှသော ရေကန်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စနစ် အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၁၆၅၉၄၅၇၉/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၃/၃၆၂၁၂.၈]

[စွမ်းရည်: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၃၃၇၃၈၅]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းနည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၄)]

သူ၏ စနစ် အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုရင်း ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ တစ်ဖန် ထပ်မံ တိုးလာကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပြီး ၎င်းမှာ တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများကို သန့်စင်လိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့် အပြောင်းအလဲများကြောင့် ဖြစ်ရပေမည်။

အချက်အလက်များပေါ်တွင် သူ၏ သက်တမ်းမှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူသည် အသက် နှစ်ဆယ့်သုံးနှစ် အရွယ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အထူး အက္ခရာတစ်ခုသည် သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် တောက်ပသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ် လှည့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချင်ယောင်သည် သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအားတစ်ခုဖြင့် ချည်နှောင်ခံထားရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရပြီး လုံးလုံးလျားလျား လှုပ်ရှား၍ မရတော့ချေ။

အဘိုးချင်သည် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။ ဤအရာအားလုံးသည် ကျိုးယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားတွင် တောက်ပနေသော အက္ခရာမှ မြစ်ဖျားခံလာကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ကို အချိန်မရွေး ချိတ်ပိတ်ထားနိုင်ကြောင်း အဘိုးချင် ကြိုတင် ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ မျက်ခုံးကြားရှိ အက္ခရာသည် တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်သွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

အဘိုးချင်၏ မူလဝိညာဉ်သည် ချက်ချင်း ပုံမှန်အခြေအနေသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားရာ သူ့ကို စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့်အရာကိုမျှ မရှင်းပြတော့ဘဲ ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင်ပေါ်သို့ တက်ကာ သူ၏ ခရီးကို ဆက်လက် ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဤကျောက်ကမ်းပါးယံသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေနှင့် နဂါးတောင်နယ်မြေကြားရှိ အတားအဆီးတစ်ခုအဖြစ် တည်ရှိနေကြောင်း ကျိုးယွမ် မသိခဲ့ချေ။ ဤကျောက်ကမ်းပါးကို ဖြတ်သန်းသွားခြင်းက သူ့ကို အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေမည် ဖြစ်ပေသည်။