အခန်း (၁၂၇-၁၂၈)

အခန်း (၁၂၇)ရှင်းပြ၍မရသော ရန်သူများ

တောအုပ်ထူထူထဲတွင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် သနားစရာကောင်းသော အခြေအနေဖြင့် ထွက်ပြေးနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဓားဒဏ်ရာများစွာ ရှိနေကာ သွေးများ လွတ်လပ်စွာ စီးကျနေလေ၏။

အဘိုးအို၏ ခေါင်းအထက် မလှမ်းမကမ်းတွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဓားတစ်လက်ပေါ်မှ ပျံသန်းလာပြီး သူမ၏ အမူအရာမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်နေပေသည်။

အမျိုးသမီးသည် အောက်ဘက်ရှိ တောအုပ်ထူထူကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကာ သူမ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေ၏။

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် ပေဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ဖြတ်သန်းသွားပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ သစ်ပင်များ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော မြောင်းကြီးတစ်ခုကို ချန်ရစ်ထားခဲ့လေသည်။

အဘိုးအိုသည် မလှမ်းမကမ်းရှိ ကျောက်တုံးကြီးတစ်ခုအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး သူ၏ တည်ရှိမှုကို ဖုံးကွယ်ထားသော အထူးဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ဝတ်ဆင်ထားလေ၏။

သစ်ရွက်များကြားမှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကို မျှော်ကြည့်နေသော အမျိုးသမီးကိုကြည့်ရင်း အဘိုးအို၏ မျက်နှာမှာ အလွန် အရုပ်ဆိုးနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေး အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ဤအမျိုးသမီးသည် အလွန်အမင်း ဗိုလ်ကျလွန်းလှပေ၏။ သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သူမက သူ့ကို အသေသတ်ရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး အဆက်မပြတ် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေလေသည်။

အကယ်၍ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုများသာ မရှိခဲ့ပါက သူသည် ထိုအမျိုးသမီး၏ ဓားချက်အောက်တွင် ကျဆုံးသွားသည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်ပေမည်။

ထိုအဘိုးအို၏ နာမည်မှာ ချူအန်းပုဖြစ်ပြီး သူသည် ရွှေအမြုတေ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

သူ့ကို လိုက်လံ ဖမ်းဆီးနေသော အမျိုးသမီးမှာ ချင်တျဲ့အမည်ရှိ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ချင်တျဲ့ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ချူအန်းပုသည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်လေ၏။

သို့သော် ထိုချိန်တွင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် အဝေးမှ ခုတ်ပိုင်းလာပြီး ချူအန်းပုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်လာလေသည်။

ချူအန်းပု ထိတ်လန့်သွားလေ၏။ မှော်အဆောင်တစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး လျင်မြန်စွာ လောင်ကျွမ်းသွားကာ သူ၏ ပုံရိပ်သည် အရိပ်အယောင်မျှ မကျန်ရစ်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီးနှင့်အတူ ချူအန်းပု ပုန်းအောင်းနေခဲ့သော နေရာသည် ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ချူအန်းပုက ပေနှစ်ရာကျော် အကွာတွင် ပေါ်လာလေသည်။

ဤသည်မှာ နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း အဆောင်တစ်ခုဖြစ်ပြီး ၎င်းက လူတစ်ဦးကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေနိုင်ပေ၏။

အကယ်၍ ဤအရာသာ မရှိခဲ့ပါက ချူအန်းပုသည် ချင်တျဲ့၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေမည်။

“ခွေးမ... မင်းက ငါ့ကို သတ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ထားမှတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့နော်...”

ချူအန်းပု စကားပြောပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး အထူး အမြုတေတစ်ခုသည် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

ဤသည်မှာ နဂါး၏ အမြုတေတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။ ချူအန်းပုက ၎င်းကို ရောင်းချရန် မူလက စီစဉ်ထားခဲ့သော်လည်း ဤရူးသွပ်နေသော အမျိုးသမီးက သူ့ကို သတ်ရန် အတင်းအကြပ် တောင်းဆိုနေသဖြင့် သူမက သူ့ကို အပြစ်တင်မည် မဟုတ်ချေ။

ချူအန်းပုသည် လေထဲရှိ ချင်တျဲ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပုန်းအောင်းနေခြင်းကို ရပ်တန့်ကာ မှော်အဆောင်တစ်ခုကို ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ ချင်တျဲ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

ပြင်းထန်သော မီးတောက်များသည် ချင်တျဲ့ဆီသို့ ချက်ချင်း တိုက်ခတ်သွားလေ၏။

ချင်တျဲ့သည် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ကာ မီးတောက်များကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်လေသည်။

ထိုချိန်တွင် မီးတောက်များထဲမှ တစ်စုံတစ်ရာသည် လျှပ်စီးကဲ့သို့ ပျံသန်းလာပြီး ချင်တျဲ့၏ ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာလေ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချင်တျဲ့သည် သူမ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသော ရနံ့တစ်ခု ပျံ့လွင့်လာပြီး ချင်တျဲ့၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

“ခွေးမ... မင်းတော့ ပြီးပြီပဲ...”

ချူအန်းပုက ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ထွက်ပြေးလေတော့သည်။

ချင်တျဲ့၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းပိုင်းမှ အပူလှိုင်းတစ်ခု ချက်ချင်း မြင့်တက်လာလေ၏။

ချင်တျဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုခြင်း အရိပ်အယောင်များ လက်လတ်သွားပြီး ချူအန်းပုရှိရာ ဦးတည်ချက်သို့ လျင်မြန်သော ဓားချက် သုံးချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်လေသည်။

ချူအန်းပုသည် နောက်ထပ် နေရာပြောင်းရွှေ့ခြင်း အဆောင်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ပေနှစ်ရာကျော် အကွာသို့ ချက်ချင်း လွင့်စင်သွားပြီး ချင်တျဲ့၏ ဓားချက် သုံးချက်ကို လွဲချော်သွားစေလေ၏။

ထိုချိန်တွင် ချင်တျဲ့၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူမသည် လုံးလုံးလျားလျား ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့နေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ချူအန်းပုကို ဆက်လက် လိုက်လံဖမ်းဆီးရန် မရဲဝံ့တော့ဘဲ အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

သို့သော် ချူအန်းပုသည် ဤအခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံဘဲ အနီးကပ် လိုက်ပါသွားခဲ့သော်လည်း အလွန်အမင်း နီးကပ်စွာ သွားရန် မရဲဝံ့ခဲ့ချေ။

ဤသို့ဖြင့် မုဆိုးနှင့် သားကောင်၏ အခန်းကဏ္ဍများ ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် ကြာပြီးနောက် ချင်တျဲ့သည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာပြီး ချူအန်းပုသည် အလွန် ဝမ်းမြောက်သွားကာ သူမနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်သွားလေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ချင်တျဲ့က လုံးလုံးလျားလျား စိတ်လွတ်နေပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ထိုချိန်တွင် ဝက်ဝံနက်တစ်ကောင်ကို စီးနင်းလာသော ပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။ ချင်တျဲ့က မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း မမြင်နိုင်သဖြင့် ချူအန်းပုဟုသာ ထင်မှတ်လိုက်လေသည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ချင်တျဲ့သည် သူမ၏ ဓားဖြင့် အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်ပြီး ထိုပုံရိပ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေသည်။ ဘာတွေ ဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို သူ မသိခဲ့ချေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို တိုက်ခိုက်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်လေ၏။

ကျယ်လောင်သော “ဝုန်း” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ချင်တျဲ့၏ ဓားချက်သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ဝါးကြောင့် တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားလေသည်။ ချင်တျဲ့သည် အော်ဟစ်ကာ ပေဆယ်ကျော် အကွာသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သွေးတစ်ပွက် အန်ထုတ်လိုက်လေ၏။

“သခင်... ဒီမိန်းမတစ်ခုခု မှားနေတယ်...”

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံက ကျိုးယွမ်၏ နားထဲသို့ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“လျစ်လျူရှုလိုက်...”

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေပေ၏။ တစ်ဖက်လူကို ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် မသတ်ဖြတ်ဘဲ နေခြင်းဖြင့် သူသည် အထူး ကရုဏာသက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။

ထိုချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ ယင်းမှာ ချူအန်းပုပင် ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ သူသည် မှင်တက်သွားပြီး အလျင်အမြန် နောက်ဆုတ်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ကို လျစ်လျူရှုကာ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် ချူအန်းပုသည် ချင်တျဲ့ထံသို့ ခြေလှမ်းကျဲကျဲဖြင့် လျှောက်သွားလေသည်။ သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ရက်စက်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေ၏။

သူ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခံခဲ့ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သူမ၌ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ခန္ဓာကိုယ် ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူက သူမကို နှစ်ကြိမ်ခန့် ကြည့်လိုက်မိရာ သူမက သူ့ကို အဆက်မပြတ် လိုက်လံ ဖမ်းဆီးတော့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဤသို့ဖြစ်နေမှတော့ အဆုံးအထိသွားပြီး သူ ဘာလုပ်နိုင်လဲ ဆိုတာကို သူမအား ပြသလိုက်မည်ဟု တွေးလိုက်လေ၏။

ချူအန်းပုသည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားများကို စတင် ချွတ်ပစ်လိုက်လေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ နတ်ဘုရားစိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် ထိုမြင်ကွင်းကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေသလဲ ဆိုသည်ကို သဘာဝကျကျ သိရှိလိုက်သော်လည်း ၎င်းက သူနှင့် ဘာဆိုင်နေသနည်း။

သူ ဘယ်နေရာကို ရောက်နေမှန်း မသိခဲ့ချေ။ ထိုရေကန်ကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သူသည် တောအုပ်ထူထူထဲတွင် တစ်လကျော်ကြာ လမ်းလျှောက်နေခဲ့ရပေသည်။

သို့သော် ယနေ့တွင်တော့ သက်ရှိလူသားတစ်ဦးနှင့် နောက်ဆုံးတွင် ဆုံတွေ့ခဲ့ရပြီ ဖြစ်သည်။

မကြာမီ တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ခွာနိုင်တော့မည်ဟု သူ သိလိုက်လေ၏။

သုံးရက် ကြာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် တောအုပ်ထဲမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ရာ သူ့ကို စိတ်သက်သာရာ ရသွားစေလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အောက်ဘက်ရှိ ဝက်ဝံနက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ဆေးလုံး နှစ်လုံး ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် လွှတ်ပေးလိုက်လေ၏။

ဤကောင်သည် အလွန် ကြီးမားလွန်းပြီး အလွန် ထင်ရှားလွန်းလှပေသည်။

ခွင့်လွှတ်မှု ရရှိသွားသည့်အလား ဝက်ဝံနက်သည် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး လေပြင်းတစ်ချက်ကဲ့သို့ ကျိုးယွမ်၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် မထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိပြီး ချက်ချင်းပင် စိတ်အခြေအနေ များစွာ ပိုမို ကောင်းမွန်သွားလေ၏။

ကြည့်ရသည်မှာ ဝက်ဝံနက်သည် မကြာသေးမီက စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာများစွာကို ခံစားခဲ့ရပုံ ပေါ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် ပျံသန်းထွက်ခွာတော့မည့် အချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် ဓားတစ်လက်ပေါ်မှ အဝေးမှ ပျံသန်းလာလေ၏။

အမျိုးသမီး၏ ပုံစံမှာ နွမ်းနယ်နေပုံ ရလေသည်။ သူမသည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကျိုးယွမ် ဆုံတွေ့ခဲ့သော အမျိုးသမီးပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီး၏ မျက်လုံးများတွင် အငြိုးအတေး အရိပ်အယောင်များ လက်လတ်သွားလေသည်။ ထိုနေ့က ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို သူမ အကုန် မှတ်မိနေပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ထိုနေ့က အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အဓမ္မပြုကျင့်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်ဆိုသော အတွေးက ချင်တျဲ့ကို ပြိုလဲလုမတတ် ဖြစ်သွားစေခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ထိုနေ့က သူမကို ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိအောင် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချခဲ့သည်ကို သူမ မှတ်မိသွားလေ၏။

သို့သော် သူမသည် ကျိုးယွမ်၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ကြောင်း သိထားလေသည်။ သူ့ကို အငြိုးတကြီး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမသည် ပျံသန်းထွက်ခွာသွားလေ၏။ သူမသည် ကျိုးယွမ်ကို သေသည်အထိ မုန်းတီးသွားခဲ့ပေသည်။

အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရန်ငြိုးဖွဲ့မိသွားကြောင်း ကျိုးယွမ် မသိခဲ့ချေ။

ချင်တျဲ့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ အထူးတလည် မမြင့်မားသော်လည်း သူမ၏ ဂိုဏ်းမှာ အစွမ်းထက်လှပေ၏။ သူမသည် မျက်လှည့်တစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ လာခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မျက်လှည့်တစ်ထောင်ဂိုဏ်းသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ အဆင့် ခြောက် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်တံခါးအဆင့် အထွတ်အထိပ်ရှိ ဘိုးဘေးတစ်ဦးက ကြီးကြပ်နေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ချင်တျဲ့သည် မျက်လှည့်တစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲတစ်ဦး၏ သမီး ဖြစ်လေသည်။ သူမသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက အလိုလိုက်ခံထားရပြီး မာနကြီးသူ ဖြစ်ပေ၏။

ထို့ကြောင့် ချူအန်းပုက သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် သူမက သူ့ကို တစ်ရက်နှင့် တစ်ညတိတိ လိုက်လံ ဖမ်းဆီးခဲ့ရာမှ နောက်ဆက်တွဲ အရာအားလုံး ဖြစ်ပေါ်လာရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ ဤအရာကို သိခဲ့ပါက သူသည် လုံးလုံးလျားလျား မတရားခံရသည်ဟု သေချာပေါက် ခံစားရမည် ဖြစ်ပေ၏။

သေချာသည်မှာ အကယ်၍ ချင်တျဲ့က အရာအားလုံးကို သူ၏ အပြစ်ဟု မှတ်ယူနေကြောင်း ကျိုးယွမ်သာ သိခဲ့ပါက အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းနေမည် မဟုတ်ဘဲ သူမ၏ ခေါင်းကို ဖြတ်ပစ်မည် ဖြစ်ပေသည်။

နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရောက်ချင်း ကျိုးယွမ်သည် ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲနေထိုင်ရေး မူဝါဒကို လိုက်နာခဲ့ပြီး သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ အလောင်းများကို မီးရှို့ခြင်း၊ ပြာများကို ဖြန့်ကြဲခြင်းနှင့် ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးခြင်းစသည့် တစ်နေရာတည်းတွင် ပြီးပြည့်စုံသော ဝန်ဆောင်မှုပေးသည့် သူ၏ နည်းလမ်းဟောင်းများကို ချက်ချင်း ပြန်လည် အသုံးမပြုခဲ့ချေ။

ယင်းမှာ သူ အရင်က လုပ်လေ့ရှိသည့် အရာပင် ဖြစ်ပေသည်။

အခန်း (၁၂၈)ဟုန်းပေါင်ခန်းမသို့ သွားရောက်ခြင်း

ချင့်အန်းမြို့သည် လူစည်ကားပြီး အလွန်တရာ စည်ပင်ဝပြောလှပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ပတ်ဝန်းကျင် ရှုခင်းများကို ကြည့်ရင်း သူ၏ နှုတ်ခမ်းများပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေသည်။

သူသည် နှင်းနယ်မြေထဲတွင် နှစ်ဝက်ကျော်ခန့် အချိန်ဖြုန်းခဲ့ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် လူစည်ကားသော လူ့လောကသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် အချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်လေသည်။

[ပိုင်ရှင်: ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်စဉ်အဆင့်: အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်: ၁၆၆၁၁၁၃၉/၆၀၀၀၀၀၀]

[သက်တမ်း: ၂၄/၃၆၅၁၂.၈]

[စွမ်းရည်: တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီး ဝိညာဉ်သွေးကြော]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး: ၃၅၁၃၈၅]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ: အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ: မျက်နှာတစ်ထောင်ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်းနည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်းကျင့်စဉ် (အဆင့် ၄)၊ အဆင့်နှစ် အဆောင်သခင်]

သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးနှင့် သက်တမ်း နှစ်ခုစလုံး အနည်းငယ် တိုးလာခဲ့ရာ ယင်းမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က မိစ္ဆာသားရဲအချို့ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ခြင်းနှင့် သက်ဆိုင်နေပေမည်။

အဆင့်နှစ် အဆောင်သခင်ဆိုသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။

သူ ချောင်းယန်၏ လက်အောက်တွင် မှော်အဆောင်များကို စတင်လေ့လာခဲ့ချိန်က စနစ် အချက်အလက်များပေါ်တွင် ‘အဆောင်သခင် (အခြေခံ)’ ဆိုသော စကားလုံးများ ပေါ်လာခဲ့ပေသည်။

၎င်းကို မရေးဆွဲဘဲ အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ထိုအရာသည် အထူးစွမ်းရည်များ ကဏ္ဍမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေ၏။

ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် သူ၏ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲသည့် စွမ်းရည်မှာ တိုးတက်မလာခဲ့ဘဲ တကယ်တမ်းတွင် နောက်ဆုတ်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ယခုအခါ သူ၏ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲသည့် စွမ်းရည်များ တိုးတက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤကျွမ်းကျင်မှုသည် စနစ် အချက်အလက်များပေါ်တွင် နောက်ဆုံး၌ ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်လေ၏။

တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ရရှိပြီးကတည်းက သူနှင့် မှော်အဆောင်များသည် သူ၏ ဘဝတစ်သက်တာလုံး ခွဲခြား၍မရနိုင်တော့ကြောင်း ကျိုးယွမ် နားလည်ခဲ့ပေသည်။

လအနည်းငယ်သာ ကြာမြင့်သေးသော်လည်း တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြောကို ရရှိပြီးကတည်းက ကျိုးယွမ်၏ မှော်အက္ခရာများ ရေးဆွဲသည့် စွမ်းရည်မှာ အံ့မခန်း တိုးတက်လာခဲ့ပေ၏။

ယခုအခါ သူသည် အဆင့် နှစ် မှော်အက္ခရာများကို အလွယ်တကူ ရေးဆွဲနိုင်နေပြီဖြစ်ရာ ဤသည်မှာ တာအိုတားမြစ်ခြင်း ဝိညာဉ်သွေးကြော၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချက်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အနာဂတ်အတွက် ဝေဝါးသော အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။ ယင်းမှာ မှော်အဆောင် ပညာရပ်ကို လေ့ကျင့်ရန်ပင် ဖြစ်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ရှေ့ရှိ အဆောက်အအုံကို ကြည့်လိုက်ပြီး အတွင်းသို့ ဝင်သွားလေသည်။

ဤနေရာမှာ ဆေးလုံးများ၊ ဆေးဘက်ဝင်အပင်များနှင့် မှော်လက်နက် အမျိုးမျိုးကို ရောင်းချသော နေရာဖြစ်သည့် ‘ဟုန်းပေါင်ခန်းမ’ ပင် ဖြစ်ပေ၏။

သေချာသည်မှာ ဤကဲ့သို့သော နေရာများသည် သတင်းအချက်အလက် အမျိုးမျိုးကိုလည်း ရောင်းချကြပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသော နေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာခါစဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်တွင် သူ အလိုအပ်ဆုံးမှာ သတင်းအချက်အလက်များပင် ဖြစ်လေ၏။ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ အင်အားစု အသီးသီး၏ အခြေအနေကို သူ ရှာဖွေသိရှိချင်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မျက်နှာပေါ်၌ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ရှေ့သို့ ထွက်လာလေ၏။

“သခင်လေးက ဒီဟုန်းပေါင်ခန်းမကို လာတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်လား...”

ဤအမျိုးသမီးသည် သာမန် ရုပ်ရည်ရှိပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တင်းတိပ်များပင် အတော်များများ ရှိနေသော်လည်း သူမ၏ အပြုံးက လူများကို ရိုးသားမှုရှိသည်ဟု ခံစားရစေပေ၏။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြုံးလျက် ပြောဆိုလိုက်လေသည်။

“ဟုတ်တယ်... အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေထဲက အကြီးအသေး အင်အားစု အမျိုးမျိုးကို မိတ်ဆက်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ ရှိတယ်ဆိုလို့ အဲ့ဒါတစ်ခု ဝယ်ချင်လို့ပါ...”

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးသည် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလေ၏။

“ရပါတယ် သခင်လေး... ဒီဘက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ...”

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် သူမသည် ကျိုးယွမ်ကို ဗီရိုတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ကျောက်စိမ်းပြား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေလေ၏။

ကျိုးယွမ်က ၎င်းတို့ကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကျောက်စိမ်းပြားများပေါ်တွင် သေးငယ်သော အက္ခရာများဖြင့် မှတ်သားထားသောကြောင့် ဖြစ်ပေ၏။

အပေါ်ဆုံးရှိ ကျောက်စိမ်းပြားတွင် “အဆင့် ခုနစ် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်း” ဟု ရှင်းလင်းစွာ ရေးသားထားပြီး ၎င်း၏ နောက်တွင် “အဆင့် ခြောက် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်း” ဟု ရေးသားထားလေသည်။

အမျိုးသမီးက ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးလျက် မေးမြန်းလေ၏။

“သခင်လေးက ဘယ်အဆင့် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းအကြောင်း စုံစမ်းချင်တာလဲ...”

ဤအရာများ အားလုံးကို ခွဲခြားထားသောကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ကောက်ကျစ်သော ကုန်သည်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်လေ၏။ အကယ်၍ သူသာ ၎င်းတို့အားလုံးကို နားလည်ချင်ပါက တစ်ခုစီတိုင်းကို ဝယ်ယူရမည် မဟုတ်ပါလော။

ကျိုးယွမ်က ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန် သဘာဝကျကျ မရည်ရွယ်ထားဘဲ ပြုံးလျက် မေးမြန်းလိုက်လေသည်။

“မှော်အဆောင်တွေ ရေးဆွဲတဲ့ ဂိုဏ်းတွေကို အထူးတလည် မိတ်ဆက်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ ရှိလား...”

အမျိုးသမီးက ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားကာ လေးစားစွာ မေးမြန်းလိုက်လေ၏။

“သခင်လေးက မှော်အဆောင် ရေးဆွဲတဲ့ အဆောင်သခင်များ ဖြစ်နေမလား...”

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေသည်။

“ငါက အခုမှ စပြီး လေ့လာနေတာမို့ အဆောင်သခင်လို့ မခေါ်နိုင်သေးပါဘူး... ဒါကြောင့် သေချာလေ့လာနိုင်ဖို့ မှော်အဆောင်တွေ ရေးဆွဲတာကို အထူးပြုတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ရှာချင်တာပါ...”

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောဆိုလေ၏။

“သခင်လေး... တကယ်တော့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေထဲက အကြီးအသေး အင်အားစုတွေ အားလုံးထဲမှာ အဆင့်သုံး ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေသရွေ့ သူတို့အားလုံးမှာ မှော်အဆောင်တွေ ရေးဆွဲတာကို အထူးပြုတဲ့ ရုံးခွဲတွေ ရှိကြပါတယ်...”

“ဒါပေမဲ့ သခင်လေးက မှော်အဆောင် နယ်ပယ်မှာ တကယ် ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ တန်းဖူကျောင်းတော်ကို စဉ်းစားဖို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်... အဲ့ဒီမှာ မှော်အဆောင် ပညာရပ်ကို အစနစ်တကျဆုံး နည်းလမ်းနဲ့ လေ့လာနိုင်ပါတယ်...”

အမျိုးသမီး စကားပြောပြီးနောက် သူမက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျိုးယွမ်အား ကမ်းပေးလိုက်လေ၏။

ဤကျောက်စိမ်းပြားကို အဆင့် ခြောက် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ၏ တန်းစီမှ ဆွဲထုတ်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် အလွန် ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လက်လှမ်းကာ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူလိုက်ပြီး လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“ဒီတန်းဖူကျောင်းတော်အကြောင်းကို အကျဉ်းချုံးပြီး မိတ်ဆက်ပေးလို့ ရမလား...”

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလေသည်။

“သခင်လေး... တန်းဖူကျောင်းတော်က ဘယ်အင်အားစုအောက်မှာမှ မရှိပါဘူး... အဲ့ဒါကို မှော်ဆေးပညာနဲ့ မှော်အဆောင် ဖန်တီးတာကို နှစ်သက်တဲ့ အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေက လူတွေက တည်ထောင်ထားတာပါ...”

“တန်းဖူကျောင်းတော်က အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေထဲက ဘယ်အင်အားပြိုင်ဆိုင်မှုမှာမှ မပါဝင်ပါဘူး... သူတို့က မှော်ဆေးပညာနဲ့ မှော်အဆောင် ပညာရပ်တွေမှာ ပါရမီရှင်တွေကို ပြုစုပျိုးထောင်ပေးဖို့ပဲ တာဝန်ယူထားတာပါ...”

“ဒါကြောင့် ဒီနေရာမှာ ဘယ်သူကမှ သင့်ရဲ့ နောက်ခံကို ဂရုမစိုက်ပါဘူး... အားလုံးက ကျောင်းသားတွေပါပဲ...”

“ဒီမှာ မှော်ဆေးပညာနဲ့ မှော်အဆောင် ဖန်တီးခြင်းဆိုင်ရာ စနစ်ကျတဲ့ ရှင်းလင်းချက်တွေ ရှိပါတယ်... တကယ်လို့ အဆင့်နှစ် အဆောင်သခင် ဒါမှမဟုတ် အဆင့် နှစ် မှော်ဆေးပညာရှင် ဖြစ်လာပြီဆိုရင် ကျောင်းတော်ကနေ အချိန်မရွေး ထွက်ခွာနိုင်ပါတယ်...”

“ဒါကြောင့် မှော်အဆောင် ဖန်တီးနည်းကို သင်ယူဖို့ ဒီနေရာကို သွားတာက သခင်လေးအတွက် အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်မှာ သေချာပါတယ်...”

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေ၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေး... ဒါပေမဲ့ မေးချင်တဲ့ နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ရှိသေးတယ်... တန်းဖူကျောင်းတော်ကို ဘယ်လို ဝင်ရမလဲ...”

အမျိုးသမီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

“သခင်လေး... တန်းဖူကျောင်းတော်က အများပြည်သူဆီကနေ တပည့်တွေကို လက်မခံပါဘူး... တကယ်လို့ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ နည်းလမ်းတစ်ခုတည်းပဲ ရှိပါတယ်...”

“အဲ့ဒီနည်းလမ်းကတော့ အထဲဝင်နိုင်ဖို့အတွက် သင့်ကို ထောက်ခံပေးမယ့် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖို့ပါပဲ...”

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မျှော်လင့်ချက်မဲ့သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရလေ၏။ သူသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေသို့ ယခုမှ ရောက်ရှိလာခါစဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် မည်သူ့ကိုမျှ မသိရှိခဲ့ချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ဝယ်ယူရန် အဆင့်နိမ့် စိတ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ကို အသုံးပြုခဲ့သေးပြီးနောက် လှည့်ကာ ဟုန်းပေါင်ခန်းမမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

အပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို သူ၏ မျက်ခုံးများကြားတွင် ထားလိုက်ရာ စကားလုံးများသည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာလေ၏။

“ဒေါက်” ခနဲ အသံနှင့်အတူ ကျောက်စိမ်းပြားသည် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားပြီး မီးခိုးငွေ့အဖြစ် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဟုန်းပေါင်ခန်းမနှင့် ၎င်း၏ ဆက်စပ်သူများသည် ဤအသေးအမွှား ပြောင်းလဲမှုကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြပြီး ယင်းမှာ သူတို့ ပိုက်ဆံရှာသည့် နည်းလမ်းများထဲမှ တစ်ခုပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုစီတိုင်းကို ၎င်းပျံ့နှံ့သွားခြင်းမှ တားဆီးရန် လူတစ်ဦးတည်းကသာ ကြည့်ရှုနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲရှိ အကြောင်းအရာများကို စစ်ဆေးရင်း မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှေးကျဉ်းလိုက်လေ၏။

ကျောက်စိမ်းပြားအရ တန်းဖူကျောင်းတော်သည် ချင့်အန်းမြို့မှ လီ ခြောက်ထောင်ကျော် ကွာဝေးပြီး မှော်ဆေးပညာနှင့် မှော်အက္ခရာများ လေ့ကျင့်ရန်အတွက် မြင့်မြတ်သော နေရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

တန်းဖူကျောင်းတော်သည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ မည်သည့် ပြိုင်ဆိုင်မှုများတွင်မျှ ဘယ်သောအခါကမှ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်ခြင်း မရှိပေ။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ အကြီးအသေး အင်အားစု အားလုံး၏ ထောက်ခံမှုကို ရရှိထားလေ၏။

တန်းဖူကျောင်းတော်၏ ကျောင်းသားများသည် ဂိုဏ်းအားလုံးမှ တပည့်များ ပါဝင်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤနေရာသည် အပ်တစ်ထောင်နယ်မြေရှိ ကြီးမားသော ပေါင်းဆုံရာ နေရာတစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် မလောဘဲ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလေသည်။

သို့သော် မငြင်းနိုင်သည်မှာ သူသည် တန်းဖူကျောင်းတော်ကို အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်ပေ၏။

အကယ်၍ ဤနေရာသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပါက သူ၏ မှော်အဆောင် ရေးဆွဲသည့် စွမ်းရည်များသည် အံ့မခန်း တိုးတက်လာမည်မှာ သေချာလှပေသည်။

မှော်အဆောင်များ ရေးဆွဲသည့် နည်းစနစ်မှာ များစွာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယင်းက လူတစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာများကို နားလည်သဘောပေါက်ရန်လည်း ကူညီပေးနိုင်ပေ၏။

ယခုအချိန်အထိ သူသည် တာအိုတားမြစ်ခြင်း အက္ခရာ တစ်ခုကိုမျှ အပြည့်အဝ နားလည်သဘောပေါက်ခြင်း မရှိသေးသည်ကို သိထားသင့်ပေသည်။